







kanchip purANam of civanjAna munivar - part 4b, verses 2023- 2742  
(in tamil script, Unicode/utf-8 format)







 சிவஞான சுவாமிகள்  அருளிய காஞ்சிப் புராணம் - பகுதி 4b
படலம் 61 - 65 (2023 - 2742 )
 kanchip purANam of civanjAna munivar
 part 4b / paTalam 61 -65 /verses 2023 - 2742
 In tamil script, Unicode/utf-8 format
 

Acknowledgements: 
Our Sincere thanks go to Mr. C.N. Muthukkumaraswamy of Coimbatore, India for the 
preparation of the etext. 
Preparation of HTML and PDF versions: Dr. K. Kalyanasundaram, Lausanne, Switzerland.

© Project Madurai, 1998-2008.
Project Madurai is an open, voluntary, worldwide initiative devoted to preparation 
of electronic texts of tamil literary works and to distribute them free on the Internet. 

Details of Project Madurai are available at the website 
http://www.projectmadurai.org/
You are welcome to freely distribute this file, provided this header page is kept intact.


திருவாவடுதுறை யாதீனம் 
சிவஞான சுவாமிகள் அருளிய காஞ்சிப் புராணம் 
பாகம் 4b -  (2023 -2742) 


61. தழுவக்குழைந்த படலம் 2023-2449 
62. திருமணப்படலம் 2450-2531 
63. விம்மிதப்படலம் 2532-2553 
64. ஒழுக்கப்படலம் 2554-2621 
65. சிவபுண்ணியப்படலம்  2622-2742



காஞ்சிப் புராணம் 
61. தழுவக்குழைந்த படலம் (2023- 2449)


2023 
 எண்சீர்க்கழி நெடிலாசிரிய விருத்தம்
கம்ப மால்கரி யுரித்தவர் சிரமேற் கம்ப 
       தித்தவர் பசும்பொழில் தலத்துக்
கம்ப லம்விரித் தெனமலர் பரப்புங் கம்பம் 
       மேவிய தொருசிறி துரைத்தாம்
கம்ப லைத்ததிர்த் தெழுந்துமீக் கடுகுங் 
       கம்பை மாநதிப் பெருக்கினைக் காணூஉக்
கம்பம் உற்றுமை தழுவ மெய் குழைந்த 
       கருணை மேன்மையுங் கட்டுரைத் திடுவாம்  
கம் பதித்தவர்.-நீரை வைத்தவர். கம்- நீர்.1
2024 
பொற்ற தாமரைப் பொகுட்டனைக் கிழவன் 
       புகுத லுற்றதற் புருடகற் பத்தில்
பற்றும் வைகறைத் துயிலொழிந் திமயப் பாவை 
       பாகனார் அடிதொழு தெழுந்தான்
முற்றும் வெள்ளநீர்ப் பரப்பிடை யவனி 
       முழுது மாழ்ந்தது கண்டுளங் கவன்று
மற்றி னிச்சக வகிலமும் படைக்கும் 
       வண்ணம் யாதென மயங்குறும் பொழுது  2
2025 
பூதி மேனியார் திருவருள் கூடிப் புரிந்த 
       முன்னிகழ் உணர்ச்சிவந் தெய்த
ஆதி கற்பத்தில் எதிரெழுந் தருளி யண்ண 
       லார்கற்பந் தொறுந்தொறும் நின்பால்
சோதி சேரெழிற் குமாரநல் வடிவால் தோன்றி 
       நாமுனக் கருளுது மென்னாப்
பேதி யாவகை தனக்கு முன்னளித்த 
       பெருவ ரத்தினைத் தெளிந்தனன் பிரமன்  3
2026 
அன்ன தன்மையி னின்றுமங் கவரே யருள்செய் 
       வாரெனத் துணிபுடை மனத்தால்
தன்னு தற்றலத் தடியிணை கருதித் 
       தவங்கள் பல்பக லாற்றுழித் திகழுஞ்
சென்னி யாற்றின ருத்திர காயத் திரியி 
       னோடெழிற் குமாரநல் வடிவாய்
முன்ன ரெய்திட நோக்கியம் மனுவான் 
       முதல்வ னார்தமை யுணர்ந்துகை தொழுது   

உருத்திர காயத்திரி- ருத்திர காயத்திரி மந்திரத்துக்குரிய தேவி. அம்மந்திரம்-
'தத்புருஷாய வித்மஹே மஹாதேவாயதீமஹீ தந்நோருத்ர ப்ரசோதயாத்'` 
தற்புருடற்கு... ... அருளுக` என்பது இதன்பொருள்4
2027 
ஏற்ற  தற்புரு டற்குற நினைது மெமக்கு 
       ருத்திர னருளுக வென்னும்
ஆற்றல் சான்றகா யத்திரி மனுவை யனைத்து 
       மாக்குவான் முறையுளி கணித்துப்
போற்ற வார்ந்திழி யருவியங் குவட்டுப் பொருப்பு 
       வில்லவர் கருணைகூர்ந் துலகந்
தோற்று மாறருள் கொடுத்தெழுந் தருளத் 
       தோட்டு வெண்மலர்க் கலைமகள் துணைவன் 5
2028
ஒருமை யன்பினப் புருடனை நினைந்தாங் 
       குலக மாக்குழி யாண்மையே தோன்ற
முருகு லாங்குழற் பெண்மையும் படைப்பான் 
       முயன்றும் எய்திலன் புந்தியின் தேர்ந்து
புருட னுக்கெனத் தற்பொருட் டெய்தும் 
       பொருண்மை நீத்தனன் சகத்திர நயனப்
புருடன் றன்னுடைப் பேரருள் நினைகே
        முருத்தி ரப்பிரா னெமக்கருள் புரிக   

 அப்புருடன் - தன் முன் தோன்றிய குமாரவடிவ இறைவனை. 
ஆண் என்னாமல் `ஆண்மை` என்றார், எப்பிறப்பினும் ஆண் பெண் என வேறு 
நிற்பனவன்றி, அவ்விருதிறப் பொருள்களில் தனித்தனியும் ஆண்மை பெண்மை என்னும் 
இருதன்மையும் உள;அவ்விருதன்மையின் கலப்பினாலேயே எப்பொருளும் 
நிலைபெறும். இப்பொழுது, பிரமன் இறைவனது குமாரவடிவே நினைவில் நின்றதால்,  
பெண்மை தோன்றாது ஆண்மையே தோன்றிற்று. தற்பொருட்டு எய்தும் 
பொருள் என்றது,’தனக்கு’ என நான்காம் வேற்றுமையாகப் பொருந்தும் பொருள் என்க. 6
2029 
என்னும் வேறுகா யத்திரி மனுவை யெழிற்பு 
       ணர்ச்சியி னுலகமுண் டாக்க
மன்னு சீர்க்கிழ மைப்பொருள் வாய்ப்பக் 
       கணித்து மாதவம் புரிவுழி வகிர்நாப்
பன்ன கம்புனை சடைமுடிப் பிரானார் பாதி 
       பெண்ணுருத் திகழ்தரு வடிவான்
முன்ன ரெய்தியிம் மனுவினைக் கணித்தாய் 
       முளரி வாழ்க்கைநீ வேட்டது தெளிந்தேம்.

கிழமைப் பொருள்- சம்பந்தப் பொருள். இது ஆறாம் வேற்றுமைக்குரியது. தற்புருடனுக்கு 
என்னும் பொருளுடைய காயத்திரியைச் செபிக்குங்கால் ஆண் கூறாகிய 
இறைவனையே நினைத்தமையின் ஆண் தன்மையே தோன்றிப் பெண் தன்மை 
தோன்றிலது. அதனை அறிந்து புருடனுடைய அவ்விறைவனுடைய சத்தியையும் 
உடன் நினைத்து இம் மந்தரத்தைக் கூறினார். இறைவன் அமையப்பராகத் 
தோன்றி பிரமன் விரும்பியவரத்தை அருளினார் என்க7
2030 
நினக்கு நாயகி யிவளெம திடப்பால் 
       நின்று நீங்குபு தன்னொரு கூற்றால்
உனக்குப் பெண்ணுருப் படைத்திடு 
       மாற்ற லுதவு மென்றுரைத் தருளவக் கணமே
தனக்கு நேர்வரும் பிராட்டியு மங்குத் 
       தணந்து தோன்றுபு தன்னொரு கூற்றின்
வனப்பு மிக்கவே றணங்கினைப் படைத்து 
       மலர்ப்பொ குட்டனை யவற்கிது வகுப்பாள் 8
2031 
இவளை நாள்தொறும் நீவழி பட்டுப் பெண்கள் 
       யாரையும் படைத்தியென் றியம்பி
அவளை நோக்கிநின் கூற்றினிற் பெண்க 
       ளனைத்தும் நீபகுத் திடுகென வருளித்
தவள முண்டகக் கிழத்திதன் கொழுநன் 
       றனக்கு நல்கித்தன் தலைவரை மணந்தாள்
கவள வெங்கரி யுரித்தவர் தாமுங் கருணை 
       செய்துபோயக் கயிலையைப் புக்கார்   9
2032
புக்க பின்தனைத் தொழுதுபோற் றிசைக்கும் 
       போதி னானையவ் வளைக்கையாய் நோக்கி
நெக்க சிந்தையோய் நினக்கியான் புரியும் 
       நிகழ்ச்சி யாதென மலரவன் வணங்கித்
தொக்க பேரருள் எந்தையாரிடத்துத் தோன்று 
       மன்னைநீ பெண்ணுரு முழுதுந்
தக்க வாபடைத் தருள்கதில் லன்றேற் படைக்கு 
       மாற்றலென் றெனக்கருள் புரியாய் 10
2033 
 இறைவி தக்கன் மகளாதல்
உம்பர் போற்றுநின் திருவடிப் பொடியை யுச்சி 
       மேற்கொண்டு நான்படைக் கின்றேன்
அம்பை யின்னமோர் விண்ணப்ப முளதா 
       லடிய னேன்பெறு தக்கன்றன் மகளாய்
இம்பர் நீயவ தரித்திடல் வேண்டு மென்று 
       வேண்டலு முலக மீன்றளித்த
கொம்பர் நுண்ணிடை யெம்பெரு மாட்டி 
       கூர்த்த பேரருட் கருணையி னுணர்த்தும் 11
2034
முழுது மாயுயிர்க் குயிரெனத் திகழும் 
       முதலு ருத்திர னென்றிடுஞ் சுருதி
தழுவி யாங்கவ னிடப்புறம் மேவுஞ் 
       சத்தி யானவன் சத்தி யனதனால்
தொழுத குந்திற லவன்திரு வடிவாம் 
       தொல்ச கங்களி னிடப்புற மெனதாம்
பழுதி லாளநின் வடிவினைப் பகுத்துப் 
       பாதி பெண்மையாண் பாதியில் திகழ்தி  12
2035
அண்ண லாரருட் சத்தியுஞ் சிவனு மாய 
       தன்மையி னன்றுதொட் டுலகம்
பெண்மை யாண்மையென் றிருவகைப் புணர்ப்பாற் 
       பெண்ணு மாணுமாய்ப் பிறங்குமென்றியம்பிப்
பண்ணை மாமறைக் கடவுளுக் கருளிப் 
       பாவை யம்பிகை யாயிடைக் கரந்து
மண்ணெ லாமுய்யச் சதியெனும் பேரால் 
       வயங்கு தக்கனுக் கொருமக ளானாள் 13
2036
ஆய நங்கையை விதியுளி யரனார்க் 
       களித்து நான்முகன் அன்னணந் திகழ
மாயி ருஞ்சக மாணொடு பெண்ணா 
       வயக்க முற்றன அகிலநா யகியும்
பாயும் வெள்விடைப் பாகரை மணந்து 
       பழித்த தக்கனை வெறுத்தவன் மகண்மை
மேய மேனியை நீத்திம கிரிக்கு 
       மேனை பால்மக ளாயவ தரித்து  14
2037
அங்கண் மேவிய பிஞ்ஞக னேவற் பணியின் 
       மேவின ளாகமற் றந்நாள்
பங்க யத்தவன் நல்கிய வரத்தால் தாரு 
       காசுர னெனெனப்பயில் கொடியோன்
பொங்கு மாண்மையி னுலகெலாம் வருந்தப் 
       பொன்ந கர்க்கிறை குரவனை முதலோர்
தங்கு ழாத்தொடு முசாவிநான் முகத்தோன் 
       றன்னை யெய்தியக் கொடுந்தொழி லியம்பி 15
2038
எந்தை நீயிது தீர்திறம் புகலென் றிறைஞ்சி 
       வேண்டலுந் திசைமுகப் புத்தேள்
அந்த வெந்திறல் தாருகன் செருக்கை யடக்கு 
       மாண்மையன் முருகவே ளன்றிக்
கந்த மென்றொடைக் கடவுள ரேனோர் 
       வல்ல ரல்லரக் கந்தனைத் தருவான்
இந்து சேகர னுமையினை மணக்கு 
       முபாயம் நீபுரி கெனவிடை கொடுத்தான்  16
2039
மீண்டு வாசவன் மாரனை நினைப்ப 
       வேனில் வேள்சிலை பகழிகைக் கொண்டு
காண்ட குங்கவி னிரதியும் மதுவும் 
       மருங்கு மேவரக் கடுகிவந் திறைஞ்சி
ஈண்டு நின்னரு ளாணையின் வலியால் 
       யாது மாற்றுவல் செய்பணி யருளாய்
மாண்ட புப்புரம் பொடித்தவர் தமையும் 
       வெல்ல வல்லுநன் மற்றுரை யெவனோ .
மது -வசந்தன். இவன் மன்மதனின் தோழன்.17
2040
ஈதி யம்புழி யிந்திர னுவகை யெய்தி 
       விண்ணவ ரிடும்பையு மவுணன்
நீதி யில்லன புரிவதும் மலரோன் நிகழ்த்தும் 
       மாற்றமும் வகுத்துரை செய்து
பேதி யாவகை பெருந்தகை யின்னே பிஞ்ஞ 
       கன்றனை யுமையொடுஞ் சேர்த்தி
போதி யென்றலு மைங்கணைக் கிழவன் 
       பொன்ந கர்க்கிறை விடைகொடு மீண்டான்  18
2041
 இறைவன் இறைவியை மணத்தல்
மீண்டு செம்மலா ரிருந்துழி யணுகி மெல்ல 
       வெஞ்சிலை வாங்கலு மவனை
மாண்ட குந்திரு நுதல்விழி நெருப்பின் 
       மடுத்து வார்குழ லிரதிநின் றிரப்பக்
காண்ட காவகை யுருவிலி யாக்கிக் 
       கடுந்த வம்புரி மலைமகள் மணந்து 
தூண்டு வேற்படைக் குரிசிலை யுதவித் தாரு 
       கன்றனைத் தொலைத்தருள் செய்தார் 19
2042
  அறுசீர்க் கழிநெடிலாசிரிய விருத்தம்
ஆங்கதன் பின்னர்ச் செங்கே ழலங்கொளி வடிவின் நஞ்சந்
தூங்கிய மிடற்றி னாருஞ் சுரிகுழ லிமய மாதும்
ஓங்குயர் பலவுஞ் சந்தும் வேரொடு மொடியத் தள்ளி
வீங்கொலி யருவி தாழும் மந்தர வெற்பின் மேலால் 20
2043
உலகெலா முய்யு மாற்றா லுவளகத் தைந்து மூன்றாச்
சிலதிய ரடுக்கி யிட்ட செழுந்தவி சணையின் மன்னி
விலகரு மகிழ்ச்சி மீதூர் திருவிளையாடற் செய்கைக்
கலவியின் நயந்து தம்முட் களித்தினி திருக்கு மேல்வை.
உவளகம் -அந்தப்புரம்21
2044
 கலிநிலைத்துறை
மும்மைப்புவ னங்களுஞ் செய்தவப் பேறு முற்றச்
சும்மைத்திரை நீருடை மேதினி தோற்றம் எய்தச்
செம்மைத்திசை யெட்டினுந் தென்றிசை மிக்கு வெல்ல
மம்மர்த்தொகை நூறிய வண்டமிழ் நாடு வாழ     22
2045
நலம்மன்னிய தண்டக நாடு செழித்து மல்கப்
பலரும்புகழ் காஞ்சி வளம்பதி மேன்மை சாலக்
குலவுஞ்சம யங்களொ ராறும் மகிழ்ச்சி கூர
உலகெங்கணும் வைதிக சைவம் உயர்ந்து மன்ன  23
2046
எவ்வெத்தவத் துஞ்சிவ பூசனை யேற்ற மென்னப்
பௌளவப்புனல் சூழ்படி மேலவர் தேறி யுய்யத்
தெவ்வுத்தொழில் பூணு மறக்கடை தேய நல்கூர்
எவ்வத்திறம் நீங்கி யுயிர்ப்பயி ரெங்கு மோங்க     24
2047
முப்பான்முத லிட்ட விரண்டற முந்த ழைப்ப
எப்பாலுல கத்தொளி யாவையு மெம்பி ரானார்
தப்பாவிழி யின்னொளிச் சால்பென யாருங் காண
அப்பார்சடை யாரடித் தொண்ட ரகங்க ளிப்ப     
அப்பு ஆர் சடை- கங்கைநீர் பொருந்திய சடை25
2048
இறைவன் திருக்கண்களை இறைவி புதைத்தல்     
கைமிக்கெழு காதல் விருப்புமீ தூர்கு றிப்பின்
விம்மிப்பணைத் துப்புடை வீங்கி யெழுந்த கொங்கைப்
பொம்மற்பெரு மாட்டி வெரிந்புறத் தெய்தி வல்லே
செம்மற்பிறை வேணிய னார்திருக் கண்பு தைத்தாள்   26
2049
அறுசீர்க்கழிநெடிலாசிரிய விருத்தம்
இருண்டபூங் குழலாள் செங்கை இறுகுறப் புதைத்த லோடும்
இருண்டகந் தரத்தார் நோக்கின் இருசுடர் மறைந்த வாற்றால்
இருண்டது புவனம் முற்றும் இருண்டவெண் டிசையும் என்றும்
இருண்டறி யாத விண்ணோர் இருக்கையும் இருண்ட தந்நாள்  27
2050
அழுங்கவே தன்னை நாளுங் காய்ந்துலாம் அருக்கர் தம்மோ
டொழுங்குறத் திரட்டி நீட்டிச் செருகிவைத் திட்டா லொக்குஞ்
செழுங்கதிர் மதியஞ் செந்தீ உடுமணித்திரளை யெல்லாம்
விழுங்கித்தன் வீறு காட்டிப் படர்ந்தது திமிர வீக்கம்    28
2051
சிறைபடு கூகை யாதி கருங்கொடித் திரள்க ளொத்த
மறமலி புலிக ளாதி வானரக் குலங்க ளொத்த
நறைகமழ் குமுதப் போதும் நளினமுந் தம்மு ளொத்த
உறுதுயர் நேமிப் புள்ளுஞ் சகோரமு மொருங்கே யொத்த 
 நேமிப்புள் - சக்கரவாளப் பறவை29
2052
அலர்தலை யுலகங் காணா ரதற்படு பொருள்கள் காணார்
நிலைபெறு தத்தம் யாக்கை நீர்மையுங் காணார் முந்நீர்க்
கலிதிரை வரைப்பி னோருங் கண்டறி யாத வானத்
தலைவருந் திமிரம் ஒன்றே தணப்பறக் காண்டல் பெற்றார். 30
2053
இறந்தது படைப்பி னாக்க மிகந்தன வேள்விச் செய்கை
பறந்தன தவந்தா னங்கள் பறைந்தன கடவுட் பூசை
துறந்தன  கலவி யின்பந் தொலைந்தன அறிவின் தேர்ச்சி 
மறந்தன மறைநூற் கேள்வி மயங்கின வுலக மெல்லாம்.   31
2054
இறைவி கைநீப்ப இறைவன் கண்திறத்தல்
கடவுளர் முனிவர் மக்கள் யாவருங் கவன்றாங் காங்குப்
படலைவல் லிருளின் மூழ்கிப் பதைபதைத் தாவா வென்னக்
கடலொலிக் கிளர்ச்சி நாண முறையிடுங் காலை வெற்பின்
மடவரல் கரங்கள் நீப்ப மலர்விழி திறந்தார் ஐயர்   32
2055
அல்கின வொளிக ளெங்கு ம·கிய திருளின் வீக்கம்
மல்கின படைப்புங் காப்பும் வயங்கின அறத்தி னீட்டம்
பல்கின வேள்வி யெங்கும் பரந்தன யிறைவர் சீர்த்தி
புல்கின வேத வாய்மை பொலிந்தன வுயிர்க ளெல்லாம்   33
2056
வெறிமலர்த் தளவ மூரல் விழியிணை மறைத்து நீக்குஞ்
சிறுபொழு துலகுக் கெல்லா மெண்ணில்பல் லூழி சென்று
மறைநெறி படைப்புச் செய்கை யாதிய மறுத்த வாற்றால்
இறைவிதன் வதனம் நோக்கி யேந்தலா ரருளிச் செய்வார்  34
2057
இறைவன் இறைவிக்குப் பணித்தல்
இருசுடர் நமக்கா தார மாகிய வெமது கஞ்சத்
திருவிழி புதைத்த வாற்றால் படைப்பாதிச் செய்கை மாறி
உருகெழு தீமை நின்னையுற்றதா லதற்குத் தீர்வு
மருமலர்க் குழலி னாய்நீ மரபுளி யியற்ற வேண்டும்    35
2058
இகப்பருங் கருணை பூண்ட வெமக்கும்நின் றனக்கும் நந்தம்
அகத்தடி யவர்க்கும் பாவ மணுகுவ தில்லை யேனும்
வகுத்தவா புரிதி யெல்லாக் கருமமும் மரபி னால்யாம்
நிகழ்த்திய வாறே பற்றி நிகழ்த்திடு முலகங் கண்டாய்   36
2059
என்றருள் செய்யக் கேட்டு நடுக்கமுற் றிறஞ்சி நின்று
மன்றலங் குழலாள் கூறும் வள்ளலே கழுவாய்ச் எய்கை 
என்றதி யாது செய்யுங் காலமே திடமே தெல்லாம் 
நன்றெனக் கருளா யென்ன நம்பனார் வகுத்துச் சொல்வார்  37
2060
கலிநிலைத்துறை
வில்லிழை பூண்டிறு மாந்தெழு கொங்கை விரைக்கோதாய்
அல்லன செய்துபின் னஞ்சுப வர்க்குறு கழுவாய்தாம்
நல்லற நூல்களின் மாதவர் நாட்டின ரவையெல்லாஞ்
சொல்லிய தீர்வு மிகச்சிறு மைத்திது துணிவாயால்     38
2061
எத்துணை வன்மை யறக்கடை முற்று மிறச்செய்யும்
அத்தகு சீர்க்கழு வாயெமை யன்பி னருச்சித்தல்
சித்த மொருக்கி நினைத்தல் பழிச்சுதல் பேர்செப்பல்
பத்தியி னெம்மடி யார்வழி பாடெனு மிவையாமால்   39
2062
முற்றிய சீரிரு முப்பரு வங்களும் முறையானே
அற்றமில் கால மெனப்படும் யாம்பெரி தானந்தம்
உற்றுறை கின்ற விடங்க ளிடங்க ளெம்முறு மன்பர்
பற்றிய தானமு மத்தகை மைத்தென அறிவாய்     40
2063
ஆதலின் நாமுறை வைப்பிடை யாயினு மெம்மன்பர்
மேதக வைகும் வரைப்பிடை யாயினும் மீப்பொங்குங்
காதலி னாலெமை யர்ச்சனை யாற்றுதி யிதுகாணூஉப்
பாதலம் மண்னகம் விண்ணக முய்வது பண்பென்றார்   41
2064
என்றலு மங்கணர் பங்கய பாத மிறைஞ்சித்தாழ்ந்
தொன்றிய சிந்தையி னாளுடை நாயகி யுரைசெய்வாள்
அன்றிய நெஞ்சுரை செல்லருநீ யவரவர் தத்தம்
பொன்று முணர்ச்சியி னர்ச்சனை பூணவு மெளிவந்தாய்  42
2065
நானும் மகிழ்ந்துனை யர்ச்சனை செய்யும் நலம்பெற்றேன்
தேனமர் கொன்றை மிலைச்சிய செஞ்சடை வள்ளால்நின்
ஊனமில் பூசனை செய்திற மெத்திற முரையென்ன
ஆனுடை யூர்தி யருட்கட லன்னவர் புகல்கிற்பார்   43
2066
கரிசறு நித்தநை மித்திக காமிய மெனமூன்றாம்
உரிமையி னெம்மடி யர்ச்சனை யேனைய வுலகத்துப்
புரிதரு பூசனை நித்திய பூசனை யாமன்றித்
தெரிதரி லின்னவை காமியம் நைமித் திகமாகா  44
2067  
பொருவறு மூன்று முறும்கரு மம்புரி நிலமீதே
கரும நிலந்திகழ் பாரத மாம்வரு டங்கண்டாய்
திரைகெழு கீழ்க்கடல் மேற்கடல் சேதுவொ டிமயத்துள்
மருவிய மேதினி பாரத மால்வருடம் மாமால்      45
2068
இத்தகு பாரத மாம்வரு டத்தி னெமக்கான
உத்தம வைப்பின் விதிப்படி யெம்மை யிலிங்கத்தின்
முத்துறழ் வெண்ணகை முற்றிழை மூதுல கெல்லாமெய்ச்
சித்தி பெறும்படி வல்லை யருச்சனை செய்கிற்பாய்  46
2069
காஞ்சியே தவம் செயற்கு இடமெனல்  
என்றலு மாவயி னெண்ணில் தலங்களு ளெம்மான்நீ
நன்று மகிழ்ந்துறை மிக்குயர் நற்றலம் யாதென்னக்
குன்று குழைத்து வடிக்கணை பூட்டினர் கோல்கோடி
அன்றின ரிஞ்சி யழித்தரு ளங்கணர் தாம்சொல்வார்     47
2070
அறுசீர்க்கழி நெடிலாசிரிய விருத்தம்
ஆயிடை நாமகிழ்ந் துறையும் திருப்பதிகள் 
       பலகோடி யவற்றுள் மேலாம்
ஆயிரத் தெட்ட வற்ற திகமொரு நூற்றெட் 
       டவற்றதிக மறுபத் தெட்டாம்
ஆயினவற் றுயர்காசி காஞ்சியெனு 
       மிரண்டதிகம் அறிவான் மிக்கோர்
ஆயினவை யிரண்டுள்ளும் சால 
       நமக்கினி யநகர் அணிநீர்க் காஞ்சி   48
2071
இவ்வண்ணம் தானங்கள் பலவகுத்த 
       தெற்றுக்கேல் இயம்பக் கேளாய்
மைவண்ண இருள்ம லத்தின் 
       இருவினையாற் பிணிப்புண்டு மருளின் மூழ்கி
உய்வண்ணம் அறியாத பசுக்கள்தமை 
       அம்மலத்தின் உறாத நாமே
மெய்வண்ணப் பெருங்கருணைத் 
       தன்மையினால் விடுவிக்க வேண்டு மாற்றான் 49
2072
மருவாரும் பூங்குழலாய் ஐவகைய 
       சத்திகளை வகுத்துப் பின்னர்
அருநான்கும் உருநான்கும் அருவுருவந் 
       தானொன்றுமாக ஒன்பான்
திருமேனி தோற்றுவித்துத் தோற்றமுதல் 
       ஐந்தொழிலும் செய்வான் உன்னி 
இருவேறு மாயைகளின் உடல்கருவி 
       இடமனைத்தும் உயிர்கட் கீந்து   50
2073
உள்ளமுதல் விகாரத்தின் எய்துமிரு 
     வினைக்குரிய பிறவி காட்டிப்
பள்ளநீர் நடுக்கீழ்மே லூசலெனக் 
     கொட்புறுத்துப் பருவம் நோக்கி
மெள்ளவினைப் பயனூட்டி நஞ்சோடு 
     சுவையமிழ்தம் விரவித் தீற்றித்
தெள்ளுதவம் அறிந்தறியா துபாயத்தும் 
     உண்மையினும் சேரச் செய்வேம்  51
2074
தீக்கையின் வகை
சரியையெனக் கிரியையென யோகமென 
     ஞானமெனச் சாற்று நான்காம்
இரியமலத் துகளறுத்து நமைக்காட்டும் 
     அருந்தவங்கள் இவற்றிற் சேறற்
குரிமைதரும் உயர்தீக்கை சமயமுதல்
      மூன்றவை தாமுதவும் முத்தி
அரிலகன்ற எம்முலகத் துறலாதி 
     நான்கென்ன அறையும் நூல்கள் 52
2075
தேக்கூறு தேமொழியாய் மலம்சீக்கும் 
     தீக்கைபல விதமாம் அங்கண்
நோக்கூறு மொழியெண்ணம் நூல்யோகம் 
     அவுத்திரியா நுவலும் ஏழுள்
மீக்கூறும் அவுத்திரிதான் வியன்கிரியை 
     ஞானமென விருபா லாய்முப் 
பாற்கூறு படுஞ்சமய விசேடநிரு 
     வாணமெனும் பகுப்பி னாலே  53
2076
மருவுபுற மகமென்னும் மதத்துழன்று 
     வருணநிலை வழாது நின்று
மிருதிமறை நெறிவேள்வி பலபுரிந்து 
     வேதாந்தப் பொருண்மை தேறி
வருமுறையா னிவையனைத்தும் 
     முற்றியபின் மேனோக்கும் மதியான் மிக்கோர்
தெருளுதவு சைவநெறிப் படுஞ்சமய 
     தீக்கைதனக் குரிய ராவர்      54
2077
சரியா பாதமும் அதன்பயனும்  
 அவ்வாற்றான் யாமருவும் திருக்கோயி 
     லலகிடுதல் மெழுகல் அன்பின்
செவ்வாற்றான் மலர்கொய்து தார்மாலை 
     தொடுத்தணிதல் தீப மேற்றல்
மெய்வாய்ப்பச் சிவனடியார் பணித்தபணி 
     தலைநின்று மேவ லாதி
இவ்வாற்றில் தாதநெறிச் சரியையினைப் 
     புரிவோரெம் உலகின் வாழ்வார்  55
2078
கிரியாபாதமௌம் அதன் பயனும்
ஈதியற்றி முற்றியபின் மகநெறிக்காம்
      விசேடத்தை யெய்திப் பூசைக்
கோதியகொண் டாதார சத்திமுதல் 
     சத்தியீ றோங்கு கஞ்சத்
தாதனமே மூர்த்திமுதல் பாவித்தா 
     வாகித்தா வரண பூசை
ஆதியசெய் தழலோம்பு மிக்கிரியை 
     வழாதாரெம் மருகு வாழ்வார்  56
2079
  யோகபாதமும் அதன்பயனும்
இக்கிரியை முற்றியபின் இயமாதி யெட்டுறுப்பின் 
     இயல்பு வாய்ந்து
பக்கவளி தனையடக்கி நடுநாடி
      யுறப்பயிற்றி யாறா தாரந்
தொக்கபொரு ளுணர்ந்தேகி மதிவரைப்பின் 
     அமுதுண்டு சோதி யுள்ளால்
புக்கழுந்துஞ் சகமார்க்க யோகுழப்போ 
     ரெம்முருவம் பொருந்தி வாழ்வார்57
2080
 ஞானபாதமும் அதன் பயனும்
முறையானே யிம்மூன்றும் முற்றியருள் 
       பதிந்துவினை யொப்புவாய்ந்து
நிறைவாய பருவத்தி னுயிர்க்குயிராய் 
       நின்றருளும் யாமே தோன்றி
மறைவாய்மை நிருவாண விதியாற்றால் 
       வழியாறும் தூய்மை செய்து
குறையாத பேரருளி னறிவுறுக்கு 
       மஞ்செழுத்தின் கொள்கை தேற்றி   58
2081
அருவுருவங் குறிகுணங்கள் முதலீறு 
       கட்டுவீ டனைத்து மின்றிப்
பெருமையதாய் நுண்ணியதாய்ப் 
       பேருணர்வா யானந்தப் பிழம்பா யெங்கும்
ஒருமுதலா யழிவின்றி யோங்கொளியாய் 
       நிறைந்துளதா யுயிர்கள் தோறும்
விரவியுடன் தொழிற்படுத்துப் புலங்கொளுத்தி 
       வீடுய்க்கும் பதியா மெம்மை 59
2082
எண்ணிலவாய் வகைமூன்றாய் வெண்சிலைபோல் 
       பற்றியவை தாமா யென்றும்
உண்மையவாய்ச் சத்தசத்தும் பகுத்துணர்சத்தா
        யிருளுமொளியு மல்லாக்
கண்ணியல்பாய் வசிப்பவரு நிறைவாயெம் 
       மருளாற்கட்டறுத்து வீடு
நண்ணுபவாய் உணர்த்தவுணர் சிற்றறிவிற் 
       பலவாம்நற் பசுக்கள் தம்மை    60


2083
ஒன்றாகி யழிவின்றிப் பலவாற்ற 
       லுடைத்தாய்ச்செம் புறுமா சென்னத்
தொன்றாகி யருள்விளைவின் நீங்கு 
       மிருள்ம லத்துடனத் தொடக்கு நீப்ப
மின்றாவு முடலாதி நல்குமிரு 
       மாயை யிருவினைகட் கேது
என்றோது கருமமிவை நிகழ்த்து 
       திரோதமு மெனுமை வகைப்பா சத்தை  61
2084
திரிபுணர்வு பொதுமாற்றிச் சிறப்பியல் 
       பானுணர்ந் தெண்ணித் தெளிந்து தேறும்
அரியபெறற் சன்மார்க்க ஞானநிலை 
       யிதுகிடைத்த வறிவான் மிக்கோர்
பெரியமலப் பிணியவிழ்த்துச் 
       சிவானந்தப் பெரும்பேறு மருவிப் பாசம்
இரிவதூஉம் புகுவதூஉம் 
       இன்றியொரு நிலையாமவ் வியல்பு தன்னில்   62
2085
உணர்பொருளு முணர்வானு முணர்வுமெனும் 
       பகுப்பொழியா தொழிந்து பானுப் 
புணர்விழியும் நீர்நிழலும் தீயிரும்பும் 
       புனலுவரும் பரிதி மீனுந்
துணையவிரண் டறுகலப்பின் னெம்முடனாய்ப் 
       பேரின்பம் துய்த்து வாழ்வார்
இணர்விரைந்த மலர்க்கோதா 
       யவர்வடிவே யெமக்கினிய கோயி லாமால்  63
2086
முத்திமுடி பிதுகண்டாய் முன்னியம்பு 
       மூன்றும் முத்திப் பதங்களாகும்
இத்தகைய முத்திகளை யிம்முறையான் 
       முயன்றவரே யெய்தற் பாலார்
அத்தகைய வலியில்லோ ரெளிதாக 
       வீடுபே றடைவா னெண்ணி
வைத்தபெருங் கருணையினான் 
       மேதினிமேற் பலதானம் வயங்கச் செய்தேம்  64
2087
அங்கவற்றில் வதிவோர்கள் முயலாதெம் 
       முலகாதி பதங்கள் சேர்வர்
கொங்குயிர்த்த மலர்க்குழலா யவற்றுள்ளும் 
       குருமாடக் காசி வைப்பில்
தங்குபவ ரெமதுருவந் தனைப்பெறுவர் 
       திருக்காஞ்சித் தலத்தில் வாழ்வார் 
மங்கரிய மலந்துமித்து நம்முடனாம் 
       பேரின்ப வாழ்வு சேர்வார்           65
2088
எம்முலகத் துறைவதனி லெம்மணிமைக் 
       கண்ணமர்த லேற்ற மாகும்
எம்முருவந் தனைப்பெறுத லதற்கதிக 
       மதற்கதிக மிறவா யின்பத்
தெம்முடனா யொற்றித்த லிம்முறையால் 
       வதிவோர்க ளெவர்க்கும் மாறா
தெம்முடனாம் பேறளிக்குங் காஞ்சியெவற் 
       றினுமதிக மென்னத் தேறாய்     66
2089
மறைமுடிவு மிவ்வாறே வீடுதவும் 
       வளநகரம் காஞ்சி யென்ன 
அறைதருமா லன்னதூஉம் வகுத்துரைப்பக் 
       கேட்டியென அருளிச் செய்வார்
மிறைபுரியுந் தக்கனார் வேள்வியகத் 
       திமையவர்தம் மேனி முற்றும்
குறைபடுத்துத் துகைத்துழக்கிச் சவட்டியபின் 
       னிரங்கியருள் கொடுக்க வல்லார்  67
2090
 கேசாந்த முத்தி      
தன்னிகரில் கேசாந்த முறுமாவி தன்சிரத்துக் கபாலம் கீறி
வன்னியினில் பூவெனப்போய் வாயுவினில் புவவெனப்போய் இரவி மாட்டுப்
பின்னமறு சுவவெனப்போய் விண்ணரசின் மகவெனப்போய்ப் பிரமத் தொன்றாய்
மன்னியிடுமிக் கேசாந்த முத்தியினை யெவ்வுயிர்க்கும் வழங்கும் காஞ்சி .

மண்டலத்தில் 'பூ' எனவும், வாயுமண்டலத்தில் 'புவ்' எனவும், சூரிய மண்டலத்தில் 
'ஸ்வ': எனவும், இந்திரலோகத்தில் 'மஹ' எனவும், சென்று பரப்பிரமத்தினிடத்தில் 
ஒன்றும். பக்குவம் வாய்ந்து அரிதில் அடையத் தக்க அக்கேசாந்த முத்தியைக் 
காஞ்சியம்பதி எல்லா உயிர்களுக்கும் கொடுக்கும் என்பது கருத்து.68
2091
கவ்வெனச்சொல் விதிக்கீச னாயவெமைக் கேசனெனக் கழறும் வேதம்
எவ்விடத்தி லாருயிர்க ளெம்பாலே யந்தத்தை யெய்தா நிற்கும்
அவ்விடத்தி லதுமுத்தி கேசாந்த முத்தியெனப் படுமா லந்தச்
செவ்விடமும் நமக்கென்று மரசிருக்கை யெனத்திகழும் காஞ்சி மூதூர்.

க- பிரமன். க+ஈசன்=கேசன். பிரமனுக்கு ஈசன் இறைவன். அவனிடத்தில் 
அந்தத்தை அடைவது கேசாந்தம் என இப்பெயரின் உண்மைப் பொருளை அறிவித்தவாறு.69
2092
இன்னுமொரு வாறியம்பக் கேண்மதிநீ கம்மென்றல் சிரமா மந்தச் 
சென்னிமிசைச் சயனமுறு வதுகேச மதுதனையஞ் சித்தல் காஞ்சி
அன்னதனால் காஞ்சியோடு கேசமொரு பொருட்கிளவி யாகும் தேம்பு
மின்னிடையாய் கேசாந்த மாவதுமே தகுகாஞ்சி யந்த மாமால்  

கம்+சயனம்=கேசம்.>சிரசின்மேலிருப்பது என்பது பொருள். 
கம்+அஞ்சி= காஞ்சி. சிரசின் மேல் அஞ்சிப்பது. இதனால் கேசம், 
காஞ்சி ஒருபொருட் சொற்களாவதற்கு உரிய. கேசாந்தமுத்தி, காஞ்சி முத்தி 
என்பன ஒருபொருட்சொற்கள். அதாவது காஞ்சியில் முத்தியடைவது கேசாந்தமுத்தியாம்.70
2094
என்றுநமக் கினியதனால் முதன்மையால் தானங்கட் கெல்லாம் சென்னி 
யென்றியம்பப் படுங்காஞ்சி யித்திறத்துக் கேசாந்தப் பெயர்சால் வைப்பின் 
ஒன்றுணரா மடவோர்கள் விலங்குமர முதலனைத்து முயிர்போங் காலை 
மன்றமிசைத் தலையோடு கீறியுடல் விடுத்தேகும் மலர்ப்பூங் கோதாய் 71
2094
ஆதலினங் கிறந்தவர்கட் குடல்வேங்கால் சிரமளவில் வெடியா தின்றும்
வேதமெலா மெடுத்தியம்பு மந்நகரின் பெருமை யெவர்விளம்பற் பாலார்
ஏதமற வங்கெய்திக் கழுவாய்நீ யியற்றுதிமுன் னிடப வேறும்
கோதகலக் கழுவாயங் காற்றியது கோதாயென் றருளிச் செய்தார் 72
2095
 கலிநிலைத்துறை
அருளுந்திரு வாய்மொழி கேட்டலு மங்கை கூப்பிப்
பெருவெல்விடை யாதது செய்பிழை என்னை தீரப்
புரியுங்கழு வாயெவ னோபுகல் கிற்றி யென்றாட் 
கிருள்கண்டன் வல்விட மேந்திய கண்டர் சொல்வார் 73
2096
இடபேச்சர வரலாறு
முன்னோர் கடைநாள் முளரிக்கண் முகிழ்த்த புத்தேள்
முன்னாஞ் சகமுற்று நம்மான் முடிவுற்ற தாகப்
பொன்னேர் சுணங்கின் பொலம்பூண் முலைப்பூவை யன்னாய்
அந்நாளறத் தெய்வத மத்திற முற்று நோக்கி .
 அறத்தெய்வதம்- தருமதேவதை74
2097
நில்லா வுலகத் துளவாய சரிப்ப நிற்ப
எல்லா மழிவுற்றன யானு மிறப்ப லோவென்
றல்லாந் தினிச்செய்வகை யாதென் றிறைஞ்சி நம்பாற்
கொல்லே றுருவங்கொடு வந்தது போற்றி யென்ன  75
2098
கண்டா மதனைக் கவலாதியென் றூர்தி யாக்கிக்
கொண்டாம் கொளப்பெற் றுலவாக்களி கூர்ந்த தாக
வண்டார் அளகக்கொடி யவ்விருள் மாண்ட காலைத்
தண்டா வருளாலதற் கின்னது சாற்ற லுற்றேம்  76
2099
தரிப்பித் தலின்நீ தருமந்தரிப் பித்தி டாமை
தெரிப்பிக் குமதன்ம மெனப்பெயர் செப்பு மாலெம்
பொருட்டுப் புரிபாவமும் புண்ணிய மாக்கி யெம்பால்
விருப்பற் றவர்செய் யறமுமற மாக்கு விப்பாய்     77
2100
இவ்வேற் றிடப்பப் படிவத்துட னெங்கு மெம்முன்
செவ்வே வதிகென் றருள்செய் திடுநல் வரம்பெற்
றவ்வாறு நமக்கெதிர் நித்தலும் வைகு மங்கேழ்ச்
செவ்வாய்க் கருமென்குழல் வெண்ணகைச் செம்பொற் பூணாய்  78
2101
வீறார் தருமக் கடவுட்சின வெள்வி டைக்கோர்
கூறாதலின் மாயனும் முப்புரங் கொன்ற அஞ்ஞான்
றேறாயெமைத் தேரொடு தாங்கினன் ஏறு வந்த
வாறாமிது மேலது செய்பிழை மற்றுஞ் சொல்வாம் 79
2102
கருடன் செருக்கடைதல்
 கலிவிருத்தம்
பின்னொரு காலத்துப் பிறங்கு மாற்றல்சால்
பன்னகப் பகைமைகொள் பறவை நாயகம்
பொன்னமர் மார்பனைப் பொறுத்து வல்லையே
அந்நிலை யுலகெலா மணுகி மீண்டதால்    80
2103
மீண்டபின் தருக்குமீக் கொண்டு வீறுடன்
ஆண்டகை மாயனை நோக்கி அண்ணலே
காண்டகு மாற்றலிற் கதழ்வி னென்நிகர்
மாண்டவ ருளர்கொலோ வையம் மூன்றினும்,
 கதழ்வு- விரைவு. மாண்டவர் - மாட்சிமைப்பட்டவர்.81
2104
நிற்பன சரிப்பன யாவு மாய்நிறை 
நிற்பொறுத் தரைக்கணப் பொழுதின் நீடியோய்
பொற்பமூ வுலகினும் போந்து மீளுமிவ்
வற்புத மெனக்கலா தார்க்குண் டாகுமோ   82
2105
என்றிது புள்ளர சியம்பக் கேட்டலும்
நன்றெனக் குறுநிலா நகைமு கிழ்த்தரோ
இன்றிதன் செருக்கெலா மிடப நாயகம்
ஒன்றறக் களையுமென் றுளத்தி லெண்ணினான் 83
2106
மெய்யுரை விளம்பி னுலக மீமிசை
ஐயநிற் கினையெவ ராரு மில்லெனக்
குய்யம்வைத் தணிமுடி துளக்கிக் கூறினான்
செய்யவள் வனமுலை திளைக்கு மார்பனே .
 குய்யம்-வஞ்சனை84
2107
வார்சடைப் பிரானடி வணங்கு வாமெனாப்
போர்வலிப் புள்ளொடும் கயிலை புக்கனன்
ஏர்கெழு போகமா புரத்தி னெல்லையவ்
வூர்தியின் இழிந்துசென் றுங்க ணெய்தினான்  85
2108
ஐந்ததா மாவர ணத்தி னெம்மெதிர்
ஐந்துகோ மாதர்சூழ்ந் தணுகி வைகவாழ்
மைந்துடை விடையவண் மாய னோடுறும்
வெந்திறல் புட்குல வேந்தைக் கண்டதால்  86
2109
கருடன் துன்பம்
தன்னெதி ரிகழ்ச்சியால் தருக்கு மாங்கதன்
புன்னிலை நோக்குபு பொருக்கெ னச்சிரம்
தன்னிடக் குறங்கினிற் சார்த்தித் துஞ்சுவ
தென்னநெட் டுயிர்ப்பினிற் சிமிழ்த்த தேந்திழாய்  87
2110
மாயவ னெம்மடி வணங்கி யன்பினான்
ஆயிடை நெடும்பொழு தமர்ந்து வைகினான்
பாய்விடை யூர்திநெட் டுயிர்ப்பிற் பட்டுழல்
காய்சினக் கலுழனும் கழிய நொந்ததே   88
2111
விட்டுவிட் டடக்குதோ றுயிர்ப்பின் வேகத்தால்
அட்டநூ றியோசனை யவதி போந்துபின்
கட்டெழில் நாசியின் நுனிக்கண் சார்தரக்
கொட்புறுத் தலைத்தது பறவைக் கோவினை  89
2112
ஒய்யென நெட்டுயிர்ப் புதைந்து மீள்தொறும்
மெய்வயிற் சு··றென விரிந்து கூம்பிடுஞ்
செய்யபொற் சிறைகளிற் சிதைந்து புன்மயிர்
துய்யென வெளியிடைச் சுழன்ற யாங்கணும்  90
2113
அதிர்ந்தன விண்னெலாம் அயர்ந்த திக்கயம்
உதிர்ந்தன தருத்தழை உக்க மீன்கணம்
பிதிர்ந்தன வரைக்குலம் பெயர்ந்த கோள்களும்
உதிர்ந்தெழும் சினவிடை உயிர்ப்பின் மொய்ம்பினான்  91
2114
எதிருற விலங்கிய வரையு மெனவும்
மதலையிற் பற்றுவான் மனத்தின் எண்ணுமுன்
கதழ்வின்நூ றியோசனை கடத்தி மீட்குமால்
மதனுடைக் கலுழனை உயிர்ப்பின் வாயுவே.
மதலையின் - தூணாக. பற்ருவாந் பிடிட்துக் கொள்வதற்கு. மதன்- வலி92
2115
சரிந்தது தருக்குடல் சழங்க லுற்றதால்
இரிந்தது மிடலிறு மாப்பு மிற்றது
முரிந்தன பொலஞ்சிறை முதிர்ந்த தின்னல்நோய்
கரிந்தது மாமையும் கருடற் கென்பவே 93
2116
பருவரும் புடையினிற் கழியப் பார்க்குமீ
தொருவருந் தகைத்தெனு மூக்க மின்மையின்
தெருமரு முணங்குறும் திகைக்கும் தேம்பிடும்
வெருவரும் மாயனை விளிக்கு மென்செயும்      94
2117
அறுசீர்க்கழி நெடிலாசிரிய விருத்தம்
ஐயவோ வுலகங் காக்கு மடிகளோ காயாம் பூவின்
மெய்யவோ யென்னை யாண்ட விமலவோ திகிரி யேத்துங்
கையவோ எய்ப்பின் வைப்பாம் களைகணோ கலந்தார்க் கென்றும்
மெய்யவோ கலவா தார்க்கு வெய்யவோ வேந்த னேயோ  95
2118
விடையர சுயிர்ப்பிற் பட்டு மெலிகின்றே னோல மிந்தத்
தடைவிடுத் தடிய னேனைத் தாங்குவா யோலம் மன்றேல்
கடையனே னாவி யின்றே கழிந்திடு மோல மென்னை
உடையவா வோல மென்றென் றோலமிட் டழைத்த தாலோ 96
2119
 இறைவன் பணித்தல்
சீறுவெம் பணிவாய்ப் பட்ட தேரையின் மறுகி யோசை
வேறுபா டெய்தி மாலை விளிப்பதெம் செவியில் கேட்டே
மாறடு திகிரி யோயீ தென்னென வட்கார் தம்மை
நூறிய சீற்றத் துப்பின் நோன்றகை நெடியோன் செல்வான்  
வட்கார்- பகைவர். நூறிய- அழித்த. நோந்தகை- வலிமை.97
2120
இன்றுநின் னடிகள் போற்று மிச்சையி னென்னோ டிங்கு
வன்றிறல் கலுழன் போந்தான் வாய்தலில் துயிலும் வெள்ளிக்
குன்றுறழ் இமிலேற் றண்ண லுயிர்ப்பினிற் கோட்பட் டாவி
பொன்றுவா னென்ன நொந்து விளிக்கின்றான் புனித என்றான்   98
2121
மாதவன் விளம்பக் கேளா மற்றிது நிகழ்தற் கேது
ஏதுநீ யறிந்த துண்டே லியம்புதி விடுத்து மென்ன
நாதனே கலுழன் சாலத் தருக்கினா னதனைப் போக்கும்
காதலா லீங்கு வந்தேன் காரண மிதுவா லென்றான்     99
2122
உள்ளது புகன்றா யென்ன நந்தியை யூங்கு நோக்கிக்
கள்ளவிழ் தொடையாய் நம்மை வழிபடுங் கருத்தா னெய்தும்
புள்ளர சினையா வண்ணம் பொருக்கெனப் போந்து சீற்ற
வெள்விடை யுயிர்ப்பி னின்றும் விடுவித்துக் கொணர்தி யென்றாம்  100
2123
இத்தகு மாணை தாங்கி யாவயி னெய்தி நந்தி
பொய்த்துயில் கொள்ளு மேற்றைப் புடைத்தன னெழுப்ப லோடும்
மெய்த்துயி லுணர்ந்தான் மான வல்விரைந் தெழுந்து கண்கள்
அத்துறு கலக்கம் காட்டி யாங்ஙனம் நின்ற காலை   101
2124
போற்றுசீர் நந்திப் புத்தேள் புண்ணுறு முடம்பிற் புள்ளின்
ஏற்றொடு விடையி னேற்றை யெம்மெதி ருய்த்தா னாகச்
சீற்றமும் செருக்கு மாண்மைத் திட்பமும் வீறும் குன்றி
மாற்றரு மதுகைப் புள்ளே றெம்மடி வணங்கிப் போற்றி   102
2125
ஒடுங்கியுள் ளுடைந்து தண்டா துயிர்ப்பெறிந் திரங்கி மேனி
நடுங்கிடக் கண்ணீர் வார முரிசிறை மருங்கு நால
நெடுங்கைதன் சிரமேற் கூப்பி மால்புடை நிற்ப நோக்கிக்
கொடுங்கொலைப் பகழிக் கண்ணாய் விடைக்கிது கூற லுற்றாம்  103
2126
எம்முடை யாணை யின்றி யெம்மெதிர் நீயே யிந்நாள்
மம்மரி னிதனைச் செய்தாய் மானிட வடிவம் தாங்கிக்
கம்மைநீர் வரைப்பிற் காஞ்சித் தொன்னகர் எய்தி யங்கண்
நம்மைநீ புரிதி பூசை நவையிது கழியு மாறே    104
2127
விடை காஞ்சியில் விமலனை வழிபடல்
எனவிடை யளிப்பப் போற்றிப் புடைபரந் தெழுந்து வஞ்சி
யனவிடை துவள வீங்கு மலர்முலைக் கொம்ப ரன்னாய்
சினவிடை யரசு வல்லே நரவுருத் திகழக் கொண்டு
மனவிடை யிழைத்த செம்பொன் மாளிகைக் காஞ்சி   105
2128
கவிழிணர்த் தனிமா மூலத் தெம்மெதிர் கமலப் பூந்தோ
டவிழ்சிவ கங்கைக் கோட்டி னாங்கது வைகும் வைப்பிற்
குவிவரும் பெருமை சான்ற குடதிசை முகமாத் தன்பேர்ப்
புவிபுக ழிலிங்கம் தாபித் தருச்சனை புரிந்து போற்றி     106
2129
காட்சியீத் தருளும் நம்பால் வரம்பல கருதிப் பெற்று
மாட்சியி னுலக மெல்லாம் மனுமுறை வழாது பன்னாள்
ஆட்சிசால் அரசு செய்து கடைமுறை யானேற் றண்ணல் 
மீட்சியி னருள்பெற் றிங்கு மேவிவீற் றிருந்த தன்றே.    107
2130
இறைவி இறைவனருள் வழி யேற்றல்
ஆதலின் நீயு மங்க ணகிலமு முய்வா னெம்மை
மேதகு கழுவாய் நீரின் விதியுளிப் பூசை செய்யப்
போதரா யென்று நல்கப் புரிகுழ லணங்கு தாழ்ந்து
நாதனா ரிசைவு பெற்று நயந்தெழுந் தருள லுற்றாள்    108
2131
நம்பனார் தம்மை யின்ப நகையிடைத் தணக்கும் நோயும்
கம்பரைப் பூசை செய்யுங் காதலு மிருபா லீர்ப்ப
எம்பிரா னருளா யென்று தாழ்ந்துதாழ்ந் தெழுந்து நின்று
கொம்பரி னொல்கிப் பல்காற் புறவிடை கொண்டு போற்றி     109
2132
மின்கொண்டல் மிடற்றார் காட்சி விழிக்கெதிர் மறையுங் காறும்
பின்கொண்டு நடந்து சென்று பெருமுதல் வாய்தல் நீங்கி
முன்கொண்டு நடவா நின்றாள் முக்குறும் படக்கி யைவர்
வன்கொண்டி கந்தமேலோர் காண்டக வயங்கு மம்மை  110
2133
ஆயிடை யரிதின் நீங்கி யங்கண ரருளா லங்கண்
பாயபல் கணங்க ளுய்த்த படரொளி யெறிக்கு மங்கேழ்
மாயிரு விமானத் தும்பர் மன்னுயிர்த் தோழி மார்தம்
ஆயமும் தானு மேறி வழிக்கொண்டா ளனைய காலை 111
2134
எழுசீர்க்கழி நெடிலாசிரிய விருத்தம்
உலகெலா மீன்ற வெம்பெரு மாட்டி 
       யோங்குயர் விழுப்புகழ்க் கம்பத்
தலைவரை விதியா னருச்சனை 
       செய்யச் சார்கின்றா ளென்றுபே ரோகை
மலியெடுத் தியம்பு மங்களங் கேளா 
       வுருத்திர மடந்தையர் முதலோர் 
அலகிலா மகிழ்ச்சி மீக்கொளும் களிப்பி 
       னார்த்தெழுந் தொருங்குவந் திறுத்தார் 112
2135
தாமரை மடவார் புடைபரந் தணுகத் தாமரை மடவரல் வந்தாள்
நாமிசைக் கிழத்தி பற்பல வெள்ள நாரியர் புடைவர வந்தாள்
கோமளவனப்பி னாம்பல்மெல் லியலார் குழாத்துட னுயர்சசி வந்தாள்
காமரு மாதர் எழுவரும் சங்கக் கன்னியர் சூழ்தர வந்தார்  113
2136
வான்மட மகளிர் வேறுபல் வகுப்பின் மங்கையர் பற்பலா யிரவர்
ஊன்மலி சூலத் திடாகினி காளி யோகினித் திறத்தவ ரனேகர்
நீன்முகிற்கூந்தல் முனிவர்பன் னியரும் நிரந்தரம் மிடைந்தன ருவகை
பான்மையி னிறைஞ்சி யவரவர்க் கடுத்த பணிதலை நின்றுடன் போத 114
2137
உரகர்கந் தருவ ரிராக்கத ரியக்க 
       ருருத்திரர் மருத்துவர் வசுக்கள்
கருடர்கிம் புருடர் சாரணர் சித்தர் 
       கடவுள ரயனரி முனிவர்
மருவுபல் சமய தேவர்கண் முதலோர்
        வந்தன ரடிதொழு திறைஞ்சிப்
பொருவருங் களிப்பாற் சயசய போற்றி 
       போற்றியென் றேத்திமுன் செல்ல 115
2138
தண்ணுமை முருடு குடமுழா மொந்தை தகுணிச்சம் பேரிகை தக்கை
அண்ணலம் பதலை அதிர்குரல் முரச மாதிய எழுப்புவ பிறவும்
பண்ணமை சின்னம் காகளம் கோடு பணிலமே தீங்குழல் முதலா
எண்ணருந் திறத்தின் ஊதுவ பலவு மெழுகடல் முழக்கினை யடக்க 116
2139
பயின்மணிக் கவரி கவிகைசாந் தாற்றி 
       படரொளி யாலவட்டங்கள்
வயின்வயின் வயங்கக் கற்பகத் தாரு 
       மலர்மழை யெங்கணு மிறைப்பக்
குயின்மொழி மடவார் குழாங்குழா மாகிக் 
       குலவுபல் லாண்டெடுத் திசைப்பக்
கயின்மணிக் குழையார் ஆணுடை 
       தாங்கிக் கதிர்த்தவா ளேந்தின ரேக 117
2140
வேதகம் பயக்குஞ் சிலைமுதலான 
       விம்மிதத் திறத்தன பலவும்
பூதிமிக் களிக்கும் கடவுளர் தருக்கள் 
       புண்ணிய தீர்த்தங்கள் நதிகள்
ஏதமில் சிறப்பின் இனையன பிறவும் 
       உடன்செலச் சிந்தொடு குறள்கள்
காதலின் முன்னே கையிணை 
       வீசிக் கதமெனக் குறுகுறு நடப்ப 118
2141
கலகல முழக்கும் களகள முழக்கும் 
       கலின்கலின் முழக்கமும் கருவிச்
சலசல முழக்கும் சளசள முழக்கும் 
       சடசட முழக்கமும் ஏனைச்
சிலசில முழக்கும் அரகர முழக்கும் 
       சயசய முழக்குமெண் டிசைவாய்ப்
பலபல முழக்கும் அடைத்துமேல் 
       ஓங்கிப் படியொடு வானமும் நிறைப்ப 119
2142
மறைமுத லொருபால் மணந்தவள் 
       வந்தாள் வானவர்க் கரியவள் வந்தாள்
நிறைபெருங் கருணை நாயகி 
       வந்தாள் நிருமலப் பேரொளி வந்தாள்
அறைபுனல் காஞ்சிக் கம்பரை 
       வணங்க அகிலமும் ஆதிநாள் பயந்த
இறைவியே வந்தாள் என்றுபல் 
       சின்னத் தெழுமொலி யாங்கணும் விம்ம    120


2143
அலவிலாக் கருணைப் பெருங்கட லென்ன 
       அடர்ந்தவல் லிருளுடைந் தோடுங்
கிளைவழி துருவித் துரந்துகொண் 
       டெய்தும் கேழ்கிளர் ஒளிக்குழா மென்ன
வளமலி தென்பால் செய்தவந் திரண்டு 
       வருவதே என்னவும் உலவாக்
களிவரு சிறப்பின் வான்நெறிப் படர்ந்தாள் 
       கணவனார் அருள்வழி நின்றாள்  121
2144 
வேறு
எண்ணி லார்மி டைந்து விண்ப ரப்ப டைத்தி யங்கலால்
அண்ணல் ஞாயி றாதி வாள்ம றைந்திரு ளடர்ந்திடக்
கண்ணு றுத்தயிர்க்கு முன்க டுப்பி னெய்து வோரொளி
வண்ண மவ்வி ருள்கி ழிப்ப நோக்கி ஞால மாந்தர்தாம் 122
2145 
மாலு றுக்கு நீர்மை யோடு தோன்றி யிங்கு மாய்ந்தது
நீல மின்னல் போலு மென்ப ரென்னு முன்னர் நீளிடை 
சால மிக்க ஓதை கேட்டு மின்ப யந்த தண்முகில்
காலு மோதை யாங்கொ லென்று காதி னோர்த்து நிற்பரே 123
2146 
செல்லு வோர்நெ ருக்கி டைத்தெ றித்தி டும்பொ லஞ்சுடர்ப்
பல்ல ணிக்க லன்க ளுக்க பன்ம ணித்தி ரள்களை
ஒல்லை நோக்கி யார்த்த மேக மொன்ப திற்று மாமணிக்
கல்லின் மாரி பெய்வ தென்று காண்தொ றும்வி யப்பரே 124
2147 
முறையி னாலடுக்க நண்ணும் மொய்கு ழாத்தை நோக்குவார்
இறைவி யென்று சின்ன மெங்கு மெங்குமோசை கேட்குவார்
நிறைம கிழ்ச்சி யிற்கி ளர்ந்து நீடு மின்ப வெள்ளநீர்த்
துறைப டிந்து கண்கள் நீர்து ளிப்ப நின்று போற்றுவார் 125
2148 
எம்பி ரான்த னிப்ப வம்மை யிங்கு வந்த தென்னெனக்
கம்ப வாணர் பூசை செய்க ருத்தின் வந்த தாமென
நம்பி னேங்கள் வீடு பேறு நண்ணு கால மீதென
இம்பர் ஞால எத்த வம்ப டைத்த தென்ன விள்ளுவார்  126
2149 
மண்ண கத்து வைகும் மாந்த ரின்ன ராக மாணிழைப்
பெண்ணின் நல்ல வள்வி மான நின்று மிப்பெ ரும்புவிப்
புண்ணி யத்த லங்கள் தோறி ழிந்தி ழிந்து போர்விடை
அண்ண லாரி லிங்க பூசை செய்து காசி யண்மினாள் 127
2150 
முச்ச கம்பு கழ்ந்து போற்று மொய்கொள் காசி மாநகர்
விச்சு வேசர் பூசை யாற்றி வேறி லிங்க மொன்றமைத்
தர்ச்ச னைத்தி றத்தி னேத்தி வைகி யங்க கன்றுசீர்க்
கச்சி யம்ப திக்கண் வைத்த காத லுய்ப்ப வேகினாள்  128
2151 
அங்க ணங்க ணெந்தை யார மர்ந்து வாழி டந்தொறும்
பொங்கு கின்ற காத லோடு பூசை செய்து செய்துபோய்
மங்க லத்த மிழ்ப்பு விக்கு வாண்மு கம்மெ னத்தகும்
துங்க மிக்க கீர்த்தி பெற்ற தொண்டை நாட்டை நண்ணினாள் 129
2152 
  அம்மையார் காஞ்சியை அடைந்த நாள்
  அறுசீர்க்கழிநெடிலாசிரிய விருத்தம்
அண்ணலந் துலைசே ரென்றூழ் ஐப்பசித் திங்கட் பூரம்
வெண்மதி யாட்சி மூன்றாம் பின்பக்கம் நந்தை மேய
புண்ணியத் திருநா ளெல்லாப் புவனமும் பெருவாழ் வெய்த
விண்ணவர் பிராட்டி காஞ்சி வியனக ரெல்லை சேர்ந்தாள்  130
2153 
பார்த்தனள் கடைநாள் செல்லாப் பழம்பதி மகிழ்ச்சி மேன்மேற்
கூர்த்தனள் சிரமேற் செங்கை குவித்தனள் புளகம் மேனி
போர்த்தனள் விழிநீர் மாரி பொழிந்தன ளங்கோர் வாவித்
தீர்த்தநீர் குடைந்து மூழ்கிச் சங்கற்பஞ் செய்து முற்றி  131
2154 
கங்கணதீர்த்தம் -கங்கணேச்சரம்
அலங்கொளிக் கரத்துச் செம்பொற் காப்புநா ணணிந்து மூவா
இலிங்கமாண் டிருவிப் பூசை யியற்றினா ளனைய தீர்த்தம்
நலங்கெழு காப்புத் தீர்த்த மெனப்பெயர் நவில்வர் சேர்ந்தார்
குலங்களோ டுய்யச் செய்யு மிலிங்கமுங் கொள்ளு மப்பேர்  132
2155 
 கடகேச்சரம்
நவமணிக் கடகம் பூணும் ஞாங்கருங் கடகே சானச்
சிவபரஞ் சுடரைப் பூசை செய்துதன் கரத்திற் பூண்டாள்
அவிர்மணி நகையாள் போற்று மக்குறி யிரண்டுங் கண்டோர்
தவலரு மலநோய் மாற்றி முத்தியில் தவிர்ந்து வாழ்வார்  133
2156 
அன்னண மருச்சித் தேத்தி யாளுடை யெம்பி ராட்டி
உன்னுவோர் பிறவி மாய்க்கு முள்நகர் வரைப்பின் முற்ற
மன்னிய வளங்க ளெல்லாம் மனங்களி பயப்ப நோக்கிப்
பன்னரும் பெருமை சான்ற பரவெளிப் பிலத்தை யுற்றாள் 134
2157 
உலகாணித் தீர்த்தம்           
 ஐம்பெரும் பூதம் முன்னா ளாயிடை மலர்ப்பூம் பொய்கை
தம்பெயர் நிறுவித் தொட்டுத் தடந்திரை கொழிக்குந் தூநீர்ப்
பைம்புனல் படிந்து பன்னாள் மெய்த்தவம் பரிக்குங் காலைக்
கம்பனார் கருணை கூர்ந்து காட்சிதந் தருளப் போற்றி  135
2158 
மூவருந் தம்முட் கூடல் முதலிய வேறு பாட்டான்
மேவருங் கரணம் யாக்கை விடயமா தார மெல்லாம்
ஆவகை வரங்கள் பெற்ற வத்திறத் துலக முற்றும்
பாவுதன் வடிவாய் ஓங்கு முலகாணிக் கரையின் பாங்கர்136
2159 
ஆங்கினி தமர்ந்து வைகித் தவம்புரி கருத்த ளாகி
ஊங்குட னணைந்த விண்ணோர்க் கருள்விடை யுதவி யங்குத்
தேங்குநீ ருலக முய்யத் திருவறச் சாலை யாக்கி
மாங்குயிற் கிளவி நங்கை யறமெலாம் வளர்க்க லுற்றாள்  137
2160 
அம்மையார் அறம் வளர்த்தல்
தெய்வம்தென் புலத்தார் பூதம் மானிடம் பிரமம் என்றோர்
ஐவகை எச்சம் பூர்த்தம் துறந்தவர் மடங்கள் அன்பு
செய்யுமில் வாழ்வார்க் கில்லம் மனைக்குப கரணம் தேம்பூப்
பெய்தமை தண்ணீர்ப் பந்தர் எங்கணும் பிறங்கு சோலை  
 பூர்த்தம்- தருமம், வறியார்க்கு ஈதல்.138
2161 
இரப்பவர் குருடர் எவ்வ  முற்றவர்ப் புரத்தல் வெந்நோய் 
துரக்குநன் மருந்து தூவாய் மகவினை ஓம்பல் சுண்ணம்
பரித்தபா கடையே எண்ணெய் பைம்புனல் குளிப்ப வேண்டும்
மருக்கிளர் துவர்க ளாதி மலரணை நிலனான் கன்னி      139
2162 
கடிமணம் விளக்கு மாறாக் கடனொழித் திடுத லீசன்
அடியவர் விழைவ வீகை அக்கமா மணிவெண் ணீறு
படியிலாக் கடவுட் பூசை உபகர ணங்கள் பாசந்
தடிதரு வேத வாய்மைச் சைவநூல் புராணம் நல்கல்  140
2163 
சிவபிரா னடிக்கீழ் பத்தி செவியறி வுறுத்த லோடும்
உவகையி னபயம் யார்க்கும் வழங்குத லுள்ளிட் டோதும்
நவையிரி யறமெண் ணான்கும் நாள்தொறும் நிகழ்ச்சி மாணப்
பவநெறி துரக்கும் ஞானப் பைந்தொடி நிறுவிப் பின்னர்  

இப்பாடல்களிற் கூறப்பட்ட 32 அறங்கள் (1) தேவயாகம் 
(2) பிதிர்யாகம் (3) பூதயாகம் (4) மானிடயாகம் (5) பிரமயாகம் (6) வறியார்க்கு ஈகை.
(7) துறந்தவர்க்கு மடம் (8) இல்வாழ்வார்க்கு இல்லம் (9) இல்வாழ்க்கைக்குரிய 
கருவிப்பொருள்கள் (10) தண்ணீர்ப்பந்தல் (11) பூஞ்சோலை (12) யாசிப்பவர், 
குருடர் முதலிய உறுப்புக் குறையுடையவரை ஆதரித்தல் (13) நோய்க்கு மருந்து கொடுத்தல் 
(14) குழவியை வளர்த்தல் (15) சுண்ணாம்பு கொடுத்தல் (16) தாம்பூலம் கொடுத்தல் 
(17) தலைக்கு எண்ணெய் வார்த்தல் (18) முழுகுதற்கு அரைப்புப் பொடிகள் கொடுத்தல் 
(19) படுக்கையளித்தல் (20 பூதானம் (21) கோதானம் (22) கன்னியா தானம் 
(23) மணம் செய்வித்தல் (24) விளக்குக் கொடுத்தல் (25) தீராக்கடன் 
(26) சிவனடியார் வேண்டுவன கொடுத்தல் (27) உருத்திராக்கமளித்தல் 
(28) திருவெண்ணீறு கொடுத்தல் (29) பூசைக்குரிய பொருள் கொடுத்தல்
 (30) சைவநூல் புராணம் முதலிய நூல்களைத் தருதல், ஓதுவித்தல்
 (31) சிவபத்தியை உபதேசித்தல் (32) அபயமளித்தல் என்பன.141
2164
அம்மையார் திருவேகம்பத்திற் கெழுந்தருளுதல்
வீங்குநீர்க் கம்பை யாற்றின் கரைமிசை விரிமா நீழல்
ஓங்கொளிப் பொருளைக் காணும் உறுபெருங் காத லீர்ப்ப
வாங்குநுண் மருங்குல் நோவ வளரிளங் குவவுக் கொங்கைப்
பாங்கியர் முதலோர் சூழப் படரொளி மறுகிற் போந்தாள்    142
2165
 எழுசீர்க்கழி நெடிலாசிரிய விருத்தம்
மலையான் மடமகள் மறுகூ டணைதலும் 
       வளமா நகரவர் தொழுதாடி
உலவா நசையொடு பணிவார் மனமகி 
       ழுறுவார் வயின்வயின் அணிசெய்வார்
குலைநீள் கதலிகள் கமுகந் துகில்விரி 
       கொடியென் றினையன நடுவார்கள்
மலர்மா லிகைநவ மணிமா லிகையெழில் 
       மலிதோ ரணநிரை நிறைவிப்பார் 143
2166
மறுகெங் கணும்விரை கமழும் படிகுளிர் 
       பனிநீர் விடுவர்கள் மறையோதி
நிறுவுந் தவநிலை முனிவோர் கரமிசை 
       நிறைபொற் குடமுடன் எதிர்கொள்வார்
சிறுநுண் ணிடைமறை மடவார் வாழ்த்திசை 
       திகழ்மங் கலமொழி யுரைசெய்வார்
நறவம் பயில்குழ லரமங் கையரொடு 
       நரமங் கையர்நட மிடுவாரால்  144
2167
பொங்கும் பெருகெழில் புனையுந் 
       திருநகர் புரிவின் வலம்வரு முறையானே     
தங்குங் கலைமகள் மலர்மா திமையவர் 
       மடவார் காளிகள் சாத்தன்சீர் 
எங்கும் பரவிய திறல்யோ கினிகளை 
       எழுமா தர்களை யிடந்தோறும்
அங்கங் கிருவினள் என்னெஞ் 
       சிருவிய அம்பொற் றிருவடி பிறர்காணாள் 145
2168
குணபால் முதல்நிதி முடியார் இனிதமர் 
       கோயில் முழுவதும் முறையிற்சென்
றிணரார் மலர்கொடு வழிபட் டருளொடும் 
       எனையா ளுடையவள் எய்துற்றாள்
உணரா தரியயன் முதலோர் அலமரும் 
       ஒருபே ரொளிமரு மலர்தூவும்
மணமா நிழலிடை வெளியே 
       எளிவர மாகம் புவிதொழும் ஏகம்பம்  146
2169
ஏணிற் பொலிமலை அரசன் தருமயில் 
       உள்ளங் களிவர எம்மானார்
ஆணைப் படிமன நினைவிற் கடவுளர் 
       யவனன் புரியும் அருட்கோயில்
மாணப் பலமணி குயிற்றுந் தமனிய 
       வடிவிற் புரிசையி னோக்கத்தைக் 
காணப் பெறுகளி காதற் கடலிடை 
       மூழ்கித் துளைபவள் கரைகாணாள்  147
2170
விழிநீர் பொழிதர உள்ளங் குழைவுற 
       மெய்யிற் புளகமுகிழ்ப் பெய்தப்
பொழிகார் மழைநிகர் கற்றைப் புரிகுழல் 
       மிசையே கையிணை குவியப்போய்க்
குழுவா னவர்மிடை விண்வத் துயரிய 
       கொடிநீள் கோபுர நெடுவாய்தல்
தொழுநீர் மையினி லிறைஞ்சிப் பன்முறை 
       துதிசெய் துவகையின் உள்புக்காள் 148
2171
அங்கட் சகமுழு தடையப் பொலிவுரும் 
       ஐந்தாம் ஆவர ணந்தன்னில்
தங்கித் திகழ்சிவ மறையோர் முதலிய 
       சைவர்க் கருள்செய் துவலம் வந்து
செங்கட் கதிரவர் காலத் தீயிறை 
       யவர்மா லயனொடு செறிநான்கின்
எங்கட் கிறையவ ளெய்தித் தென்புடை 
      விண்டுத் தளியெதிர் கண்டுற்றாள் 
ஆவரணம் -பிரகாரம். சிவமறையோர்- ஆதிசைவர்கள், சிவாச்சாரியர்கள்.149
2172
  விண்டுவீச்சர வரலாறு
   கலிநிலைத்துறை
என்று கூறிய சூதனை இருந்தவத் தலைவர்
நன்று போற்றினர் நலிதரும் ஐம்புலக் குறும்பு
வென்ற மேதகாய் விண்டுவீச் சரமென்ற தென்னை
இன்று நீவிரித் துரையெனக் கடாவலு மிறுப்பான் 150
2173
அள்ளி லைப்படைக் கடவுளார்க் காரமு தளிக்கும்
வெள்ளி வெண்டிரை விரிகடல் வரைப்பினில் மாயோன்
முள்ளெ யிற்றரா வணைமிசை நாடகம் முயலும்
வள்ள லாரடி மனத்திடைத் தழீஇயினன் துயில்வான் 
அள்- கூர்மை. 151
2174
அனைய தன்மையின் அறிதுயில் அமர்பவன் ஒருநாள்
கனைவி ளங்கொளி இதயமென் கவிழ்நனைக் கமலந்
தனைம லர்ந்துமேல் நோக்குறச் செய்தனன் தணவா
வினைஇ கந்துயர் யோகினால் வளிமிசை எழுப்பி 152
2175
பகரு முந்தியின் மேலிடத் தலருமப் பதுமத்
திகழ ருந்திறத் திலங்குநுண் குகையத னிடத்து
நகரு மூண்பகுத் தமருகோன் தழலதன் தலையில்
திகழ மேவரும் நுணங்குபூஞ் சிகையதன் நடுவண்  153
2176
சாற்று மெய்ப்பரப் பிரமமாம் சதாசிவப் புத்தேள்
வீற்றி ருப்பது யோகத்திற் கண்டனன் விரைத்தேன்
ஊற்று பூந்துழாய்ப் பண்ணவன் உவகையின் வல்லே
போற்றி போற்றியென் றிறைஞ்சினன் அன்புமீப் பொங்க 154
2177
அன்பி னுக்கெளி யார்பெருங் கருணைகூர்ந் தருளி
இன்ப வானந்தத் திருநட மாயிடை யியற்ற
வன்ப ழம்பகை மலவிருள் கடிந்தது காணூஉ
என்பு நெக்குநெக் குருகினான் முரனையன் றிருத்தோன் 155
2178
புளக மெங்கணும் போர்த்துமெய் பனித்துவாய் குழறி
இளகி யின்பநீர் விழியுகக் கம்பனம் எய்தித்
தளர்வி லார்வத்தால் தனைமறந் தறிதுயில் மேவும்
அளவி லாங்கயல லிருந்தவ ரன்னது கண்டார்    156
2179
கண்டு நெஞ்சும் பதைத்தனர் திகைத்தனர் கவலை
கொண்ட ழுங்கினர் அஞ்சினர் இரங்கினர் குறிப்பின்
வண்ட லர்த்திரு முதலியோர் மற்றிது நிகழ
அண்டர் நாயகற் கடுத்தவா றென்னெனத் தெரிவார்    157
2180
மென்ற ளிர்ச்செழுங் கோமளத் திருவடி வினையேன்
வன்ற னிக்கரம் வருடலான் வருந்தின கொல்லோ
அன்றி யென்மடித் தலமிசை யசைந்துநொந் தனவோ
என்று தன்னுள மயிர்த்தன ளிலங்கெழில் மலராள்       158
2181
மெல்ல னிச்சமும் குழைக்குமெம் பிரான்திரு மேனி
கல்லெ னக்கடுந் திட்பமும் தட்பமும் கதுவும்
புல்லி யேனுடல் வைகலா னுளைந்தது போலும்
அல்ல தொன்றறி யேனென வெரீஇயினன் அனந்தன்    159
2182
எருத்த மீதுகொண் டுலகெலாம் கொட்புறு மென்னான்
மருத்து ழாய்முடி மாமறு மார்பினான் மேனி
வருத்த முற்றதே யாங்கொலென் றெண்ணினன் வலியால்
உருத்த மாற்றலர் முனைகெடப் பொருதிற லுவணன்   160
2183
இன்ன வாறிவர் யாவரும் வேறுவே றெண்ணிப்
பன்ன ரும்பெருங் கவலைகூர் வுழிவரை பயந்த
கன்னி பாகனார் திருநடக் கருணையில் திளைத்த
பின்னை நாயகன் யோகமாத் துயில்பிரிந் தெழுந்தான்   161
2184
கண்ட பேரின்ப அனுபவக் கருத்தினோ டெழுந்து
மண்டு வெள்ளநீர் அருவிகண் பொழியமன் றுடையார்
தொண்ட னேற்கெளி வந்தவா றெனக்களி துளும்பிக்
கொண்ட காதலால் அஞ்சலி சென்னிமேற் குவித்து   162
2185
ஐய னேயருள் புரிகவா ரழற்சிகை யேந்தும்
கைய னேயருள் புரிகபல் கதிரொளி பரப்பும்
மெய்ய னேயருள் புரிகமெய்க் கூத்தெனைக் காட்டும்
செய்ய னேயருள் புரிகெனச் செப்பினன் பலகால்    163
2186
 விண்டுவடைந்தவின்பம் விளம்பல்
அன்ன பெற்றிகண் டியாவரு மதிசய மெய்தி
என்னை யென்னைமற் றிதுவெனக் குதுகுதுப் போடும்
பொன்ன டித்தலம் போற்றினர் வினாதலும் நெடியோன்
மன்னு றும்பெரு மகிழ்ச்சியா னவர்க்கிது வழங்கும்   164
2187
செறியும் நான்மறைச் சிரமிசைப் பரம்பொருள் இந்நாள்
அறிஞர் காண்கிலா அற்புதத் திருநடம் எனக்குப்
பிறிவ ரும்பெருங் கருணையாற் காட்டிடப் பெற்றேன்
மறியு மிவ்வுடல் வருபயன் கிடைத்ததென் றனக்கே   165
2188
அவ்வ ருட்டிருக் கூத்தினைக் கண்டவார் வத்தால்
இவ்வு றுப்பெலாம் விதிர்விதிர்ப் பெய்தின கண்டீர்
செவ்வ னோர்மினென் றியம்புசொற் செவித்துளை நிறைப்பக்
கொவ்வை வாய்த்திரு முதலியோ ராதரங் கொண்டார் 166
2189
கேட்ட வப்பொழு தேயெதிர் கண்டெனக் கிளர்ந்து
காட்டும் வேணவா மீமிசை யெழக்கழல் வணங்கி
நாட்டு மத்திருக் கூத்தினை நாங்களுங் காண
வேட்ட னங்கள்மற் றதுபெறு நெறிவிரைந் தருளாய்   167
2190
என்று பன்முறை வேண்டலு மீர்ந்தொடைத் துளவோன்
நன்று நுங்கருத் தெனமிக நகைமுக மலர்ந்து
குன்ற வில்லியார் சேவடி சிந்தையிற் கொண்டாற்
கன்று நம்பர்தம் மருளினா லறிவுவந் துதிப்ப 168
2191
  விண்டு முதலியோர் தில்லையடைந்து போற்றல்
மல்லல் தெண்டிரை மறிகடல் மணிகள்கொண் டொதுக்கும்
தில்லைக் கானுடைச் சிதம்பர வரைப்பிலெஞ் ஞான்றும்
செல்வத் தாண்டவம் நவிற்றுமெம் பிரானெனத் தெளிந்தான்
அல்லிப் பூமகள் முதலியோர்க் கன்னது செப்பி   169
2192
அங்க ணெய்திநா மாளுடை நாயகன் திருமுன்
பொங்கு காதலா னடைக்கலம் புகுந்துபோற் றிசைத்துத்
தங்கி மெய்த்தவ மியற்றிடின் தண்ணருள் சுரந்து
நங்க ளுக்கெதிர் காட்டுவ னானந்த நடனம்      170
2193
யோகி யோர்களு மெய்தருந் திருநட முரிமை
யாகு மன்புடை யடியவர்க் கெளியது கண்டீர்
ஏகு வாமினி வம்மினென் றவருட னெழுந்து
மாக வாற்றினால் வயங்கொளித் தில்லைவந் தடைந்தான்  171
2194
 கலிநிலைத்துறை
சேர்ந்துதிரு மூலட்டந் தொழுது போற்றிச் சிந்தைகளி
கூர்ந்துதிருப் பாப்பரசு கலுழன் முதலோ ருடன்குழும
நேர்ந்ததவ யோகத்தின் நெடுநாள் முயன்றா னக்காலை
வார்ந்தசடைப் பிரானாரும் மகிழ்ந்து காட்சி கொடுத்தருளி  172
2195
ஒன்னாதா ருயிர்பருகி யொளிருந் திகிரித் தனிப்படையோய்
என்நீமற் றிவரோடு மெம்பால் விழைந்த தியம்புகெனப்
பொன்னாடை யுடைத்தோன்றல் புவியின் வீழ்ந்து பணிந்தெழுந்து
நன்னாம மெடுத்தோதிப் புகழ்ந்து போற்றி நவில்கின்றான்  173
2196
அண்ணலே யானந்தத் தெள்ளா ரமுதே யடியேங்கள்
புண்ணியநின் திருக்கூத்தி னமுதம் பருகிப் பொலிவெய்த
உண்ணிறைந்த பெருங்காத லுடையேம் கருணை செய்தருளாய்
எண்ணியா ரெண்ணமெல்லாம் முடிக்க வல்ல வெம்மானே 174
2197
  விண்டுவைக் காஞ்சியிற் சிவபூசை செய்துவரப் பணித்தல்
குறளுருவா யுலகளந்தா னியம்புங் கூற்றுக் கேட்டருளி
அறவனா ரெதிர்மொழிவா ராழிப் படையோ யெவ்வெவரும்
பெறலரிய நடங்காணப் பெட்டா யாகி லெம்மிலிங்கம்
மறனணுகாத் திருக்காஞ்சி வரைப்பி னெய்தித் தாபித்து   175
2198
நறுமலர்கொண் டருச்சித்து வல்லை யீண்டு நண்ணுதிநின்
உறுகருத்தை முடிக்கின்றே மென்றாங் கருளு முரைகேளா
மறுவிகந்த மனத்தன்பின் மாயோன் அங்கண் யாவரையும்
நிறுவிவள வயற்காஞ்சி நெடுநீர் நகரங் கடிதடைந்தான்  176
2199
ஏகம்பத் தொளிமணியை யின்பத் தொழும்பர் செய்தவங்கள்
ஏகம்பத் தெனக்கொள்ளு மிறையைக் குறளாய் மாவலிமுன்
ஏகம்பத் தாற்புரிசை யொருமூன் றிருத்த தனிமுதலை
யேகம்பத் தொடும்புளக மெய்த வணங்கித் தொழுதெழுந்து 

இப்பாடல் மடக்கணி. ஏகம் பத்தென- ஒன்று பத்தாக. 
ஏகு அம்பு அத்தால் - சென்ற திருமாலாகிய அம்பினால். 
முதலையே கம்பத்தோடும் - முதற்பொருளையே நடுக்கத்தோடும்177
2200
அக்கம்ப முடையார்க்குத் தென்பா லங்கண் சிவலிங்கம்
மிக்கன்பு தழைத்தோங்க விண்டு வீசன் எனவிருவிப்
பொக்கங்கள் முழுதகலப் போற்றி வேண்டி யருள்பெற்றுத்
திக்கெங்கும் புகழ்பரப்புந் தில்லை வனத்தை மீண்டணைந்தான் 178
2201
விண்டு முதலியோர் திருக்கூத்துக் காணல்
ஆண்டணைந்த திருமாலுக் கருளா ரமிழ்த மனையாரும்
தூண்டரும்பே ரொளிப்பிழம்பாய்ச் சுடருந் திருச்சிற் றம்பலத்துள்
காண்டகைய வானந்த நிருத்தங் காட்டக் கழியன்பு
பூண்டதிருப் பாப்பரசு புள்ளேற் றண்ண லொடுங்கண்டான்  179
2202
கண்டளவில் பெருங்காத லின்ப வெள்ளங் கரையிகப்பக்
கொண்டநிறை மகிழ்ச்சியினா லாடிப் பாடிக் கும்பிட்டு
பண்டைநிலை மறந்துமதுப் பருகுஞ் சுரும்பிற் பரவசனாய்
மண்டியபே ரார்வத்தால் வணங்கித் தொழுது களிசிறந்தான் 180
2203
இறைவனார் திருக்கூத்துக் கிசையக் கணங்க ளியமுழக்கும்
முறையுணர்ந்து பெருங்களிப்பால் தானும் படகம் முழக்குதலும்
மறைமுதல்வ ரதுநோக்கி மகிழ்ந்து படகப் பணிதனக்கே
நிறைவிருப்பி னருள்செய்யப் பெற்று வாழ்ந்தான் நெடியோனே  181
2204
விதுவொன்றுஞ் சடைமுடியார் விண்டு வீசம் மந்தவா
றிதுகண்டீர் முனிவீர்கா ளீண்டுத் தொழுது வழிபட்டுத்
துதிசெய்து கணநாதர் திருமா ளிகைசூழ் தருமுன்றின்
மதுவிள்ளும் மலர்க்கூந்தல் மலையான் மடந்தை எய்தினாள்  182
2205
அகத்தியேச்சர வரலாறு
பண்ணிசைந்த வரிச்சுரும்பர் பாடல் பயிலும் மலரிலைஞ்சித்
தண்ணிசைந்த சிவகங்கைத் தழங்குந் திரைநீர் குடைந்தாடிப்
பெண்ணிசைந்த பெருவனப்பின் பிராட்டி யாங்குப் பிறங்கொளியால்
கண்ணிசைந்த களிசிறப்ப வகத்தி யேசங் கண்டணைந்தாள்  183
2206
  வேறு
என்ற சூதனை மாதவர் யாவரு மேத்தியே
பன்றி காணருஞ் சேவடிப் பற்றிய சிந்தையோய்
துன்று சீர்மை யகத்தியே சத்தியல் சொல்கென
நன்று முள்ளம் மகிழ்ந்து விளங்க நவிற்றுவான்   184
2207
 நாரதர் விந்தமலைக்கு மேன்மை கூறிப் போதல்
கடவுள் மாமுனி நாரதன் முன்னொரு காலையின்
இடனு டைத்திருக் காஞ்சியி னேகம்ப நாதரைச்
சுடரும் மாடக யாழிசை யாற்றொழு தேத்துவான்
தடவு வெள்ளிப் பருப்பத நின்றுந் தணந்தனன். 185
2208
அண்ண லார்தம் அடியிணை தைவரு சிந்தையான்
நண்ணு கின்ற நரப்புக் கருவித் தலைவனை 
விண்ணின் நோக்குபு வெய்தென விந்த நெடுங்கிரி
எண்ணம் வாய்ப்ப வியங்கு முருக்கொடு முன்னுறா   186
2209
அருக்கி யம்முத லாயின கொண்டு வழிபடூஉப்
பெருத்த காதலிற் பேணித் தொழுது வணங்கலும்
கருக்க டிந்துயர் காழறு மாதவ னோகையான்
மருத்த பூஞ்சுனை விந்த வரைக்கிது பேசுவான்    187
2210
மன்னும் மெய்த்தவர் பாற்புரி யும்வழி பாட்டினில்
நின்னை யொப்பவர் கண்டில னித்தகு நின்னையும்
பொன்னி னாட்டவர் போத விகழ்ந்தன ரன்னதை
உன்னி யுன்னி வருந்திடு கின்றதென் னுள்ளமே  188
2211
என்ற தாபத வேந்தனை மீள இறைஞ்சிமுன்
நின்று தேவருள் யாவர் இகழ்ச்சி நிகழ்த்தினார்
என்ற னக்கிகழ் யாதுகொல் கூறினை யேலது 
மன்ற மாற்றுவன் யானென விந்தம் வகுத்ததால்   189
2212
முனிவ னவ்வுரை கேட்டு மொழிதரு மேன்மையிற்
புனித நின்னொடு பொன்வரை நேரெனும் நூலெலாம்
பனிம திச்சடைப் பண்ணவர் தேவர் குழாத்தொடு
நனிம கிழ்ந்தவண் வைகுவர் நாள்தொறும் ஆதலால்   190
2213
இயங்கு கோள்கள் உடுக்கள் இராசி யெவற்றொடும்
வயங்கு சந்திர சூரியர் தாம்வட மேருவை
நயந்து சுற்றுவர் நாடொறும் அத்திறம் நோக்கியே
உயங்கு கின்றனன் யானெனப் பின்னரும் ஓதுவான்  191
2214
தனக்கு நேர்வரி யாய்பல சாற்றுவ தென்கொலோ
எனக்கு நீநனி நண்பினை யாதலி னித்திறம்
உனக்கி யம்பினே னின்னினி யேகுவ லொய்யென
மனக்கு வேண்டிய செய்கென மாதவன் நீங்கினான்  192
2215
 விந்தம் ஓங்கி எழுதல்
   எழுசீர்க்கழி நெடிலாசிரிய விருத்தம் 
பத்தர் மெய்க்கிளை மகதி யாழ்பயில் படிம உண்டியன் நீங்கலும்
மெய்த்த வெஞ்சினம் மீக்கொள் மால்வரை வீயும் எல்லை விளக்கினைச்
செத்தி றப்ப வளர்ந்தெ ழுந்து விசும்பு சென்று நிவந்ததால்
மைத்த வல்லிருள் கீறி வாள்கள் வயங்கும் ஆறு தடுத்தரோ.
வீயும் எல்லை விளக்கினைச் செத்து - அவியும்போது சுடர்விடும் விளக்கினை 
ஒத்து. நிவந்து - உயர்ந்து. ஆறு- வழி.193
2216
துருவ மண்டல எல்லை கீழ்ப்பட மேக்கெ ழுஞ்சுடர் வெற்பினைத்
தருநி லத்தவர் நோக்கி முந்து தழற்ப டைக்குலி சக்கொடுங்
கருவி யிற்சிற கரிவ லாரி யுடன்செ ருச்செய் கருத்தினால்
வருவ தாங்கொல் எனத்தி கைத்து மருண்டு தம்முள் வெரீஇயினார்  194
2217
தங்கள் ஒப்புமை கொண்டு நண்ணு தருக்கு ணர்ந்து வெகுட்சியால்
பொங்கி விம்மி மதர்த்தெ ழுந்தெதிர் போர்செ யப்புகு தன்மையின்
கொங்கை வம்பு சழங்க மார்பம் அலைத்து வீறு கொளக்கதழ்
தங்கண் மங்கையர் வெற்பின் ஒக்கமுன் நோக்க விண்மிசை அண்மினார் 195
2218
சிட்டி நாள்முதல் ஓய்வி லாது தினம்பொ லங்கிரி சூழ்வர
வட்ட மிட்ட கறங்கினோலை எனச்சு ழன்றல மந்துநைந்
திட்ட கோள்கள் இராசி நாள்களும் அன்று தன்னம் இளைப்பொழிந்
துட்ட தும்பு களிப்பின் வைகின ஓங்கு மால்வரை யாலரோ.
கறங்கு - காற்றாடி. தன்னம் - சிறிது.196
2219
  வேறு
மாயி ருங்கனக மாம லைத்தலையின்
        மன்னி வன்குயவன் நேமியின்
ஞாயி றாதிகளை யிடைய றாதுகடு 
       கச்சு ழற்றிநனி தளர்வுகூர்
பாய சீர்த்திமிகு துருவ னுஞ்சிறிது 
       பணியொ ழிந்துறை நலம்பெற 
மீயு கந்தமணி அருவி தாழ்நெடிய 
       விந்த வெற்புதவி செய்ததால் 197
2220
அருவி தாழ்சயிலம் ஒளிவ ழங்குநெறி 
       தனைய டைத்துமிசை யணவலால்
ஒருபு டைத்திமிரம் மொய்ப்ப மற்றையொரு 
       புடையுறக் கதிர்கள் மொய்த்திடும்
இருதி றத்தினொடு மருவு பெற்றிமை
        இசைந்த மன்னுலகம் அற்றைநாள் 
மரும லர்க்குழலி பாக மாகவளர் 
       மறைமு தற்பொருள் நிகர்த்ததால் 198
2221
இகழ்ந்த நீரினி நடப்ப தெங்கணென 
       எள்ளி வாள்களை நகைப்பதூஉம்
திகழ்ந்த மேருவொடு செருவி ளைப்பவறை 
       கூவி வீரநகை செய்வதூஉம் 
உகந்தெ ழுந்தனது சீர்த்தி பல்குவதும் 
       ஒப்ப எங்கணும் அடித்தலம்
அகழ்ந்து கல்லென இரைத்து வெள்ளென 
       விளர்த்து வீங்குபுனல் அருவியே  199
2222
இறவு ளர்க்குமிசை யுலக வாழ்க்கையர் 
       விருந்தளித் துவகை எய்தினார்
குறம டந்தையரும் அரமடந்தையரும் 
       அளவ ளாயுறவு கொண்டனர்
முறைநி றுத்துசுர முனிவர் வெற்புறையும் 
       முனிவர் நல்வர வெதிர்ந்தனர்
மறைமு ழைப்பணிகள் வானு லாம்பணி 
       புலம்பு தீர்ந்திட மணந்தன   200
2223
   அறுசீர்க்கழிநெடிலாசிரிய விருத்தம்
மிளைபடு சாரற் குன்றம் மேக்குற நிவத்த லோடும்
ஒளிவழங் காமைக் கால வேறுபா டொழிந்த வாற்றான்
வளமலி தவந்தா னங்கள் முதலிய மறுத்துப் பைங்கூழ்
விளைவுகள் அ·கி ஞாலம் வெறுவிய தாயிற் றன்றே 201
2224
 தேவர்கள் துன்புறுதல்
அங்கது நோக்கி வல்லை புரந்தர னாதி விண்ணோர்
தங்குலக் குரவ னோடுஞ் சதுமுகன் இருக்கை சார்ந்தார்
பங்கயக் கிழவன் நோன்றாள் பணிந்தனர் பரசிப் போற்றி
எங்களை வெருவா வண்ணம் புரத்தியென் றிதனைச் சொற்றார்  202
2225
இருசுடர் வழங்கு மாற்றை யிரும்புசூழ் சோலை விந்தப்
பருவரை தடுத்த லாற்றாற் பகலிராத் தொடக்க மின்றித்
திருநெறி வேள்வி மாறித் தெருமந்த துலக மன்னோ
மருமலர்க் கமல வாழ்க்கை வயங்கெழு கடவு ளேறே  203
2226
இனியெமக் குறுதி யென்னே யென்றலு னமிளவண் டூதூம்
பனிமலர்க் கதுப்பி னைம்பாற் பாரதி கொழுநன் கேளாத்
தனிமிடல் படைத்த விந்தத்தருக்கினைப் பௌளவ முண்ட 
முனிவனே யடக்க வல்லும் என்றுள முன்னிச் சொல்வான்  204
2227
நடலையின் றுயர்ந்தோய் கேட்டி காசிமா நகரம் வைகுங்
குடமுனி தன்னை விண்ணோர் குழாத்தொடும் நணுகி விந்தத்
தடவரைத் தருக்கு நீப்பான் வேண்டுக தவத்தான் மிக்கோன்
கடலெலாங் குடங்கை யேற்றுப் பருகினான் முன்னங் கண்டாய்   205
2228
என்றிது வியாழப் புத்தேட் கியம்பினா னியம்பிப் பின்னும்
தன்றிரு வுளத்தி னெண்ணிச் சயிலவீ றடக்க யானே
மன்றலம் பொழில்சூழ் காசி வரைப்பினைக் குறுகி யந்த
மின்றிகழ் சடையாற் கோதி விடுப்பலென் றெழுந்து சென்றான்  206
2229
பொன்னவ னாதி தேவர் புடையுறப் போந்து செங்கால்
அன்னமுங் கருமென் கூந்த லன்னமும் மறலி யாடும்
கன்னிவெண் டரங்கத் தெண்ணீர்க் கங்கையா றுடுத்த காசி
நன்னெடு நகரம் புக்கான் நகைமலர்க் கமலத் தோன்றல் 207
2230
  அயன் அகத்தியருக்கு உரைத்தல்
அவ்வயி னகில நாத ரடியிணை தொழுது போற்றித்
தெவ்வலி யடுபோ ராண்மைத் தேவர்தங் குழாத்தி னோடும்
எவ்வமில் கேள்வி சான்ற குறுமுனி யிருக்கை நண்ணிப்
பௌளவநீர் பருகி னானைக் கண்டிது பகர லுற்றான் 208
2231
முக்குறும் பெறிந்த காட்சி முனிவரே றனையாய் சால
மிக்குயர் விந்த நாகந் தருக்குமீக் கொண்டு நாளும்
பொக்கமி லிரவி திங்கள் புகுநெறி தடைசெய் தன்றால்
அக்கிரி யிறுமாப் பெல்லா மகற்றுவான் நீயே வல்லை    209
2232
இன்னினி விரைக வல்லே தாழ்க்கலை யென்று வேண்டும்
அன்னவே றுயர்த்த புத்தேட் கருந்தவக் கிழவன் கூறும்
என்னிது புகன்றா யையா வெம்பிராற் கினிய காசி
தன்னைவிட் டகலேன் வீடு தருவதித் தலங்கா ணென்ன  210
2233
வண்டொடு ஞிமிறுந் தேனும் வரிச்சிறைச் சுரும்பு மார்ப்பத்
தண்டுளி நறவ மூற்றுந் தடமலர்ப் பொகுட்டுத் தெய்வப்
புண்டரீ கத்தின் மேய புண்ணியன் கேட்டு முந்நீர்
உண்டுயர் முனிவர் கோமா னுளங்கொள உணர்த்து கின்றான் 211
2234
வெறுப்பொடு விருப்பொன் றில்லாய் விண்ணவர் இடுக்கண் தீர்க்கும்
திறத்தினை எவ்வாற் றானும் முடிப்பதே சீரி தன்றி
மறுப்பது தகாதால் மற்று வயங்கொளி உலகம் மூன்றும்
பெறத்தகு கருமம் என்றால் என்னினிப் பேசு மாறே     212
2235
சீருடைத் ததீசி முன்னோர் தேவர்தம் பொருட்டுத் தங்கள்
ஆருயிர்க் கிறுதி நோக்கா துடம்பையு மளித்தா ரன்றே
காரிய மிதுமற் றம்ம சிறிதெனக் கருதல் வேண்டா
ஓரின்வே றுன்னை யொப்பா ருலகமூன் றிடத்து மில்லை   213
2236
வேசற வொழிதி வெள்ளை விடையவர்க் குவகை நல்கிக்
காசியின் மேன்மை சான்ற கடிநகர் அங்கண் உண்டால்
மூசிள ஞிமிறு பாய முகையுடைந் தொழுகுந் தேறல்
வாசமென் மலர்ப்பூம் பொய்கை வளவயற் காஞ்சி மூதூர்  214
2237
மதுமலர்ப் பொழில்சூழ் காசி யிறந்திடின் வழங்கும் முத்தி
அதுவும்நம் பெருமா னார்தம் அருளுருப் பெறுவ தாகும்
முதுநகர்க் காஞ்சி தன்னை நினைப்பவே முத்தி நல்கும்
கதுவருஞ் சிவபி ரானார் திருவடி கலப்ப தாமால்     215
2238
அத்தலப் பெருமை முற்றும் அழலவிர் சடைமேற் கங்கை
வைத்தவர் அறிவ தல்லால் மற்றெவர் அறியற்பாலார்       
சித்திகள் அனைத்தும் நல்கும் ஆயிடைச் சென்றா யாகில்
உத்தம குணத்தாய் மற்றும் பெருநலம் உனக்குண் டாமால்  216
2239
சிமிழ்விடப் பாம்பு சுற்றித் திரைகடல் கலக்கிப் பெற்ற
அமிழ்தினை இமையோர்க் கூட்டும் அரியெனக் கம்பம் மேய
குமிழ்மறி விழியாள் பாகர் அருளினாற் கொழிக்கு மின்பத்
தமிழ்மொழிப் பாடை யொன்று தரைமிசை விளங்கச் செய்வாய் 217
2240
பாணித்த லமையு மின்னே படர்கெனும் பவளச் செவ்வாய்
வாணிக்கு மணாளன் றன்னை விடைகொண்டு மகிழ்ச்சி கூர
ஆணிப்பொன் மாடக் கோயி லகிலநா யகரை யன்பாற்
பேணித்தாழ்ந் தெழுந்து காசிப் பெரும்பதி தணந்து போந்தான் 218
2241
அகத்தியர் விந்தமலையை அடக்குதல்
கச்சிமா நகரங் காணும் ஆதரங் கைமிக் கீர்ப்ப
நச்சணி மிடற்றார் பாத நகைமலர் மனத்துட் கொண்டு
பொச்சமில் மனையா ளோடும் வானெறிப் போது கின்ற
விச்சைதேர் முனிவன் றன்னைக் கண்டது விந்த நாகம் 219
2242
ஊற்றெழும் பரவைத் தெண்ணீ ருழுந்தள வாக்கி யுண்ணும்
ஆற்றலின் நெடியனாகி யளவினிற் குறிய னாய
நீற்றணி முனிவர் கோனைக் காண்டலும் நெஞ்சம் மாழ்கிப்
பாற்றரும் பயமீக் கொண்டு பதைபதைத் தொடுங்கிச் சோர்ந்து  220
2243
குறுகிமுன் குறுகித் தாழ்ந்து கோதறு விதியி னாற்றால்
நிறுவிய அருக்கி யாதி யருச்சனை நிரப்பல் நோக்கி
உறவனும் மகிழ்ந்து பத்தி விளைவினை உயர்த்துக் கூற
மறவலுந் தொழுது போற்றி மணிவரை யிதனை வேண்டும் 221
2244
ஐயனே யடியேன் மாட்டு மருட்பெருங் கருணை வைத்த 
செய்யனே யணங்கு லோபா முத்திரை திளைக்குந் தூய
மெய்யனே யலைகள் வீசும் விரிகடல் முழுது மேற்ற
கையனே யினியான் செய்யக் கடவதென் னருளா யென்ன    222
2245
பொன்னில மிருக்கை கொண்டோர் பொருட்டிவண் தென்பா லாசை
தன்னையான் குறித்துப் போந்தேன் சயிலமே மீளுங் காறும்
இந்நிலை யிருத்தி யென்னக் கரத்தினா லிருவிக் காஞ்சி
நன்னெடு நகரம் நோக்கி நடந்தனன் நிகரொன் றில்லான் 223
2246
   வேறு
செந்நெறி நோக்கி 'அமைந்தாங் கொழுகா னளவறி கில்லான்
தன்னை வியந்தான் விரைந்து கெடும்' எனல் சத்தியங் கண்டாம்
மன்னிய மேரு வரையோ டிகலி வளர்ந்தெழு விந்தம்
முன்னுள தோற்றமும் வீறும் முழுதும் இழந்தது மன்னோ   224
2247
சங்கர னாரெதிர் தோன்ற மறையுந் தடாதகை தன்னோர்
கொங்கை நிகர்த்தது செல்லுங் குறுமுனி நேருறு குன்றம்
அங்கது கண்ட விமையோ ரனைவரு மத்திறங் கேட்ட
நங்கையை யீன்றபொன் மாலை யுவகையின் நாற்றி யடைந்தார்.
 நாற்றி - நான்மடங்கு225
2248
அகத்தியர் காஞ்சியை யடைதல்
குன்றிடை முட்டி மறுகுங் குரீயின் தடையுண் டழுங்கி
நின்ற வருக்கன் முதலோர் நெறிகொளச் செல்ல விடுத்துத்
தந்துணைப் பாவையி னோடுஞ் சார்தரு தாபத வேந்து
மன்றலம் பூம்பொழிற் காஞ்சி வளநகர் தன்னைமுன் கண்டான் 226
2249
கண்டு தொழுது வணங்கிக் கையிணை யுச்சியிற் கூம்ப
மண்டிய காதலிற் புக்கு மரபுளிச் செய்கடன் ஆற்றி
அண்டர் பிரானார் தளிகள் அனைத்தும் முறையான் இறைஞ்சிப்
பண்டை மறைகள் முழங்கும் படரொளி யேகம்பஞ் சேர்ந்தான் 227
2250
செல்வ மணித்திரு வாய்தல் சென்று பணிந்து புகுந்தாங்
கல்வளர் கின்ற மிடற்றா ராரரு ளென்ன நிறைந்த 
சொல்வளர் சீர்ச்சிவ கங்கைத் தூநறு மென்புன லாடி
எல்வளர் கண்டிகை வெண்ணீ றெங்கும் வயங்க அணிந்தான் 2287
2251
வாங்கு நுணங்கிடை பாகர் மாளிகை சூழ்மணி முன்றிற் 
பாங்கு வலங்கொடு சென்று படரொளி யானந்த வெள்ளம்
தேங்குந் தனிமறைச் சூதத் தெய்வத் தருநிழல் மேய
வீங்குங் கருணைப் பிழம்பை விழியெதி ரேகண்டு கொண்டான்  229
2252
இணங்கு முறைமையி னங்க மெட்டினு மைந்தினுஞ் சால
வணங்கி மகிழ்ந்து திளைத்து வார்புனல் கண்கள் சொரியக்
குணங்குறி யின்றி யெழுந்த கோலத் திருவுருப் போற்றி
அணங்கரு மெய்யருள் பெற்று மீண்டனன் ஆர்கலி யுண்டான்  230
2253
வன்பழ வல்வினை மாற்றுங் கம்பம் மகிழ்ந்தவர் தென்சார்த்
தன்பெய ராற்சிவ லிங்கம் தாபித் தருச்சனை யாற்றி
முன்பு வரம்பல பெற்று மீமிசை மூண்டெழு மன்பான்
மின்புரி செஞ்சடை யாரை மீளப் பழிச்சுத லுற்றான்  231
2254
 அகத்தியர் துதித்தல்
 கொச்சகக் கலிப்பா
இந்நா ளெனக்குப் பயப்பட்ட திப்பிறவி
இந்நா ளெனக்குப் பயப்பட்ட தியான்செய்தவம்
இந்நா ளெனக்குப் பயப்பட்ட தென்னறிவும்
இந்நா ளுனைக்காணப் பெற்றமையி னெங்கோவே  232
2255
எண்ணமெலா மெய்தினே னெண்ணமெலா மெய்தினேன்
எண்ணமெலா மெய்தினே னெங்கள் பெருமானே
கண்ணனொடு நான்முகனுங் காணாத் துணையடிகள்
கண்ணெதிரே யிற்றைநாள் யான்காணக் காட்டினையே   2330
2256
சங்கரா சம்புவே சங்கரா சம்புவே
சங்கரா சம்புவே சாம்ப சிவனேயென்
அங்கணா யென்றென்று மோலிட் டழைத்தரற்றும்
இங்கெனக்கு வாழ்நாள்க ளிவ்வாறே போகியவே   234
2257
குன்றாத அன்புனக்கே குன்றாத அன்புனக்கே
குன்றாத அன்புனக்கே மிக்கோங்கு கொள்கையது
என்றுமெனக் குண்டாக என்றுமெனக் குண்டாக
என்றுமெனக் குண்டாக என்றுமோர் பெற்றியனே  235
2258
வையமிசைத் தோற்றமுதல் சாங்காறும் மன்றவுனைத்
தெய்வமெனப் பேணாத் திருவிலிகள் என்குலத்தில்
எய்தியொரு ஞான்றும் பிறவற்க எய்துறினும்
வெய்தெனமற் றாங்கே விளிந்தொழிக எம்மானே 236
2259
ஆனே றுயர்த்தருளி யன்றினா ரூரெரித்த
கோனே யெனக்குக் குலதெய்வ மாம்பேற்றால்
யானே பெருங்செல்வன் யானே பெருஞ்செல்வன்
யானே பெருஞ்செல்வன் எல்லா உலகிலுமே   237
2260
சிறந்துன்னைத் தெய்வமெனக் கொள்ளாத சீத்தை
பிறந்த குலம்பிறவா நின்றகுலம் பீளின்
உறந்த குலத்தும் உமையொருபால் மேயாய்
மறந்தும் பிறவாத வாழ்வெனக்கு வேண்டுமால்  238
2261
ஏழைக் குறும்பின் இமையோர் தமக்கிரங்கிப்
பீழைக் கொடுவிடத்தை யுண்டளித்த பேராளா
ஆழிப் பெருங்கருணை யாரமுதே வெற்பீன்ற
மாழைப்பூங் கண்ணி மணாளா அடிபோற்றி  239
2262
  அகத்தியர் வேண்டுகோள்
  வேறு
என்றென்று பன்முறையுந் துதித்திறைஞ்சித் தாழ்ந்தெழுந்து
நின்றுகரஞ் சிரமுகிழ்ப்ப நிறைந்தபெரு மகிழ்ச்சியுடன்
குன்றனைப் பெருந்தவத்தோ னிதுவொன்று கூற்றுதைத்த
மின்றிகழுஞ் சேவடிக்கீழ் விண்ணப்பஞ் செய்கின்றான்  240
2263
அடியனேன் வடகாசி நீத்தகன்று நினக்கினிய
கடிமதில்சூழ் கொடிமாடக் காஞ்சியினைத் தலைப்பட்டுப்
பொடியணிந்த திருமேனிப் புண்ணியமே இமயவரைப்
பிடிமணந்த மதகளிறே பெரும்பேறு பெற்றுய்ந்தேன்     241
2264
இத்தகுபே றுடையேற்கு மற்றின்னும் ஒருகருத்து
மெய்த்தபெரு வேட்கையினால் ஒழியாது மேன்மேலுஞ்
சித்தமிசை மூண்டெழுமால் அதுநிரம்பச் சிறியேன்பால்
வைத்த பெருங் கருணையினால் வழங்குவாய் எனப்போற்றி  242
2265
எவ்வினையு மோப்புதலால் திராவிடமென் றியல்பாடை
எவ்வமறப் புதிதாக யான்வகுப்ப நல்கியது
எவ்வருணத் துள்ளார்க்கு மெளிதாகப் புத்தேளிர்
எவ்வெவர்க்கும் சுவையமிழ்தி னினிதாகச் செய்தருளாய் 243
2266
மூன்றுறழ்ந்த பதிற்றெழுத்தான் முழுவதுமாய் உனக்கினிதாய்த்
தோன்றிடுமத் தமிழ்ப்பாடைத் துதிகொண்டு மகிழ்ந்தருளி
ஆன்றவர மெல்லார்க்கு மிவ்வரைப்பி னளித்தருளாய்
ஏன்றெடுத்த மொழிகல்வி யெவற்றினுக்கு மிறையோனே 244
2267
 அகத்தியர் தமிழாசிரிய ராதல்
மன்னியவித் தமிழ்க்கிளவி மந்திரங்கள் கணித்தடியேன்
செந்நெறியின் வழுவாவித் திருக்காஞ்சி நகர்வரைப்பின்
உன்னணுக்க னாகியினி துறைந்திடவும் பெறவேண்டும்
இன்னவரம் எனக்கருளாய் எம்பெருமான் என்றிரந்தான்  245
2268
கூம்பியகைத் தலமுடைய குறுமுனிக்குப் பிஞ்ஞகனார்
தாம்பரிந்து தமிழ்விளக்கு மாசிரியத் தலைமையொடு
மேம்படுதென் றிசைக்கிறைமை நல்கிவேட் டனபிறவும்
ஆம்பரிசி னளித்தருளி யவ்விலிங்கத் திடைக்கரந்தார்  246
2269
இருமொழிக்குங் கண்ணுதலார் முதற்குரவர் இயல்வாய்ப்ப
இருமொழியும் வழிப்படுத்தார் முனிவேந்தர் இசைபரப்பும்
இருமொழியும் ஆன்றவரே தழீஇயினார் என்றாலிவ்
விருமொழியும் நிகரென்னு மிதற்கைய முளதேயோ   247
2270
இவ்வண்ணம் அருள்பெற்ற இருந்தவனும் அகலிடத்தின்
மெய்வண்ண ஓத்துமுறைத் தீந்தமிழை விளக்குவித்துச்
செவ்வண்ணத் திருமேனிப் பெருமானார் திருவடிகள்
அவ்வண்ணந் தொழுதேத்தி நெடுங்காலம் அங்கிருந்தான் 248
2271
வடமொழியைப் பாணினிக்கு வகுத்தருளி அதற்கிணையாத்
தொடர்புடைய தென்மொழியை உலகமெலாந் தொழுதேத்துங் 
குடமுனிக்கு வலியுறுத்தார் கொல்லேற்றுப் பாகரெனிற்
கடல்வரைப்பின் இதன்பெருமை யாவரே கணித்தறிவார் 249
2272
 அகத்தியர் பொதிகை யடைந்த வரலாறு
   கலிவிருத்தம்       
இத்தகு தமிழோதி யாங்கினி துறைநாளில்
அத்தலை யரனார்தா மாயிழை யுமையாளைப்
புத்தணி திகழ்மன்றல் புரிநல முளதாக
எத்தலை யுறைவோரு மீண்டின ரிமயத்தில் 250
2273
முனிவொடு வரைதாழ்த்த முனிவனு மதுநோக்கி
பனிவரை தனையுற்றான் பலபல வுலகத்தின்
இனிதுறை உயிரெல்லாம் தொகுதலின் இருஞாலத்
தனிமக ளொருபக்கம் சாய்ந்தனள் பொறை யாற்றாள்    251
2274
தென்புவி மிசையோங்கித் திகழ்வட புவிதாழப்
பொன்பயில் உலகத்துப் புங்கவ ரதுகாணூஉத்
துன்பொடு பயமெய்தித் துணையடி தொழுதேத்தி
என்பணி வரைமார்பற் கின்னது புகல்கிற்பார்  252
2275
தாழுறு புவிதன்னைச் சமனிலை பெறவைத்துக்
காழுறு தமியேமைக் காப்பது கடனெந்தாய்
ஆழ்கடல் விடமுண்டோய் இல்லெனி லடியேங்கள்
வாழல மிதுபோதே அவல்விழு வதுதிண்ணம்   253
2276
வெருவரு செயலோராய் விண்ணவர் இதுகூறத்
திருமுடி அசைவோடுஞ் சினவிடை யவர்சொல்வார்
தருமலர்த் தொடையீர்காள் சனமிக நிரைவுற்று
மருவிய பாரத்தால் தாழ்ந்தது வளர்ஞாலம்  254
2277
ஆதலி னியாமாத லெம்மொடு நிகராலோர்
மாதவ முனியாதல் தென்றிசை வயினின்னே
போதரி னுலையாமே புவிநிலை பெறுமென்னக்
காதர முறுவிண்ணோர் கேட்டனர் கவலுற்றார்    255
2278
மணவினை நிகழ்காலை மதிமுடி யுடையானங்
கணைவது தகுமேவே றவனோடு நிகர்வர்யார்
இணையிலி முழுதிற்கு மிறையவ னெவராலும்
உணர்வரு முதலென்றே ஓலிடும் மறையெல்லாம்  256
2279
என்றிவை பலவெண்ணி யிணையடி தொழுதேத்தி
அன்றினர் புரமூன்றும் நீற்றியன அடிகேள்இம்
மன்றலின் நீசேற லெவ்வண முனைநேரா 
கின்றவ ருளரென்று கேட்டில மெங்கெங்கும்  257
2280
என்னலு மனலங்கை யேற்றவ ரிமையீர்நீர்
சொன்னது மெய்யேயித் தொல்லுல கினிலெம்மை
அன்னவ ரிலைகண்டீர் குறுமுனி யலதென்னாப்
பன்னிய மொழிகேளாப் பண்ணவர் களிகூர்ந்து    258
2281
மங்கல வினைசான்ற வதுவைசெய் யமையத்தின்
எங்களை யுடையாய்நீ யேகுவ தமையாதே
அங்கினி அனைகிற்பான் தமிழ்தெரி யறவோர்க்குச்
சங்கர விடைநல்கத் தகுமென வுரைசெய்தார்     259
2282
கடல்விட மமுதாக்குங் கறைமிட றுடையாருங்
குடமுனி தனையங்கண் கூயின ரெதிர்நோக்கிப்
படரொளி யிளமூரல் பனிமுக மலர்காட்டித் 
தொடர்புடை விழிகாட்டும் கருணையி னிதுசொல்வார் 260
2283
புத்தெழில் பெறுவிந்தம் புரிதரு மிடர்மாற்றி
முத்தமிழ் முனிவாமுன் முச்சக முழுதுய்ய
வைத்தனை யிதுபோதுஞ் சந்தன வரைநண்ணி
இத்தரை சமமாகப் புரிமதி கடிதென்றார்     261
2284
இருள்பொதி மணிகண்ட ரடிதொழு திருமுந்நீர்
பருகிய முனிவேந்தன் பையுளின் உரைசெய்வான்
அருள்பெறு மடியார்கட் கவரினு மினியானே
கருணையின் நிறைவேயான் கழிவது முறையேயோ 262
2285
மருவினர் பிரியொண்ணாய் மற்றிவ ரெல்லாநின்
திருமண நிறைகோலங் காண்டகு திறல்பெற்றார்
பெருமண நடுவேநீ பிரிகென வெனைநீப்ப
இருளுறு கொடியேனிங் கெப்பிழை செய்தேனோ   263
2286
துணைவிய ரொடுவானத் தொல்லுல குடையாரும்
பணமணி மணிநாகர் பாரிடர் முனிவோரும்
மணவணி தொழுதுய்வான் இன்னமும் வருகின்றார்
அணைவுறு தமியேனைத் தள்ளுவ தழகேயோ  264
2287
விரைசெலல் முனிவோர்கள் விரைகெழு சுனைதோய்வார்
அரசிலை குசைமற்றும் அன்புடன் எதிருய்ப்பார் 
கரகமு மிழைசூழ்வா ரவரோடு களியாமே
தெருமர வடியேனைத் தள்ளுதல் சீரேயோ 265
2288
பாடுவர் சிலரன்பர் பரவுவர் சிலரன்பர்
ஆடுவர் சிலரன்பர் அழுகுவர் சிலரன்பர்
ஓடுவர் சிலரன்பர் உவரோடு மகிழாமே
வாடுற அடியேனைத் தள்ளுதல் மரபேயோ   266
2289
ஒளிமணி மழைதூர்ப்பார் ஒண்மலர் மழைதூர்ப்பார்
புளகமும் உடல்போர்ப்பார் புகழ்பல திசைபோர்ப்பார்
அளவறு மகிழ்கூர்ப்பார் அவரோடு கலவாமே
தளர்வுற அடியேனைத் தள்ளுவ தருளேயோ   267
2290
கண்டனம் மணவின்பங் காழுறு வினையெல்லாம்
விண்டன முலவாத மேதகு சிவபோகம்
கொண்டன மெனவார்ப்பா ரவரொடு குலவாமே
தொண்டற வடியேனைத் தள்ளுதல் சூழேயோ 268
2291
குழலவிழ் வதுமோரார் குழைவிழு வதுமோரார்
இழைசரி வதுமோரார் எதிரெதிர் மடமாதர்
மொழியுமங் கலவோதை யிருசெவி முகவாமே
கழிவுற வடியேனைத் தள்ளுதல் கடனேயோ   269
2292
முனிவரர் கணநாத ரயனரி முதலானோர்
பனியறு கணிகாலைப் பேரிசை படமுன்பின்
எனவெழு நிறைபூசல் கண்டினி துவவாமே
மனமடி வுறவென்னைத் தள்ளுதல் மாண்பேயோ  270
2293
மண்டில மணிவேதி குண்டமும் மலிவித்திங்
கெண்டிசை புகைவிம்ம எரியிடை இழுதூற்றித்
தண்டிரள் பொரியட்டுந் தகவது காணாமே
விண்டிட வடியேனைத் தள்ளுதல் விழைவேயோ  271
2294
ஒழிகொளி மணிவேய்ந்த கரகம துறுபான்மை
விழிமனை யவள்வார்ப்ப வெற்பிறை நினதாள்கள்
கழுவினன் மலர்தூவி வழிபடல் காணாமே
அழிவுற அடியேனைத் தள்ளுதல் அறனேயோ    272
2295
காரொடு நிகர்கூந்தற் கன்னியை மலைவேந்தன்
நீரொடு நின்கையில் உதவிடு நிறைகோலம்
ஆரொடு மதிவேய்ந்த அங்கண காணாமே
பேரிடர் உறவென்னைத் தள்ளுதல் பெட்பேயோ  273
2296
ஒருவர்முன் னணிசாந்தம மொருவர்தம் முதுகப்பப்
பருவிலை மணியாரம் பட்டுடல் வடுவாக 
நிரல்பட மிடைகுற்றார் தொழுநிலை காணாமே
பருவர வடியேனைத் தள்ளுதல் பண்பேயோ    274
2297
குடையொடு குடைதாக்கக் கொடியொடு கொடிதாக்கப்
படையொடு படைதாக்கப் பண்ணவர் குழுவோடும்
விடைமிசை வருகோலம் விழியெதிர் காணாமே
கடைபட வடியேனைத் தள்ளுதல் கவினேயோ  275
2298
வாரண நிரைசூழ வாம்பரி நிரைசூழத்
தேரணி நிரைசூழத் தேவர்கள் புடைசூழ
ஏரணி நகர்சூழும் நினதெழில் காணாமே
ஆரஞர் உறஎன்னைத் தள்ளுதல் அமைவேயோ  276
2299
தொடிபல நிலம்வீழத் துணைமுலை நனிவிம்மக்
கடிபடு குழல்சோரக் கன்னியர் மயல்கூரும்
படிமறு கிடைநண்ணும் புத்தெழில் பாராமே
மிடியுற வடியேனைத் தள்ளுதல் விதியேயோ    277
2300
மரகத வடிவாளும் மழவிடை யனையாயும்
ஒருமணி யணையும்ப ரினிதுறை யுயர்கோலம்
இருவிழி களிகூரப் பருகுவ தில்லாமே
பரிவுற அடியேனைத் தள்ளுதல் பாங்கேயோ    278
2301
வந்தனர் மணஞாட்பின் மலரடி தொழுவார்க்குத்
தந்திடும் அருள்நோக்கம் தமியனும் உடன்நின்று
சிந்தையின் மகிழ்வெய்தப் பெறுவது செய்யாமே
நைந்திட அடியேனைத் தள்ளுதல் நலமேயோ   279
2302
அன்றியும் உயர்காஞ்சிப் பதியினில் அடியேற்கு
மன்றநின் அணிமைக்கண் வைகிட வரமீந்தாய்
இன்றது தனைமாற்றி எழில்வளர் பொதியத்திற் 
சென்றினி துறைநீயென் றருளிய செயலென்னே   280
2303
என்னையும் உடையாய்நின் திருவருள் இதுவோயென்
றின்னன பலபன்னி இருவிழி புனல்வார
அந்நிலை நனியெய்தி அழுதழு தயர்வெய்தும்
தன்னிகர் தமிழ்வாய்மைத் தலைவனை யெதிர்நோக்கி  281
2304
 அறுசீர்க்கழி நெடிலாசிரிய விருத்தம்
சுவலிற்றாழ் குதம்பைக் காதிற் சுந்தரர் அருளிச் செய்வார்
அவலித்தல் வேண்டா கேட்டி அருந்தவக் கிழவ ஞாலம்
செவிலித்தாய் என்ன ஓம்பும் தீம்புனற் கன்னி நாட்டில்
தவலிற்றீர் வேறு காஞ்சி சமைத்துமுன் பொருட்டு மாதோ 282
2305
அத்தலைக் காஞ்சி யூரும் எமக்குமிக் கினிதாம் அங்கண்
இத்தகு சிறப்பு வாய்ப்ப யாம்புனை வதுவைக் கோலம்
உத்தமக் கிழத்தி யோடும் உனக்கெதிர் காட்டு கின்றாம்
மெய்த்தபே ருவகை பூப்ப விழியுறக் காண்டி மற்றும்   283
2306
கருதிநீ வரங்கள் பெற்ற வடநகர்க் காஞ்சி மாட்டும்
வருமுறை யாண்டு தோறும் பங்குனித் திருநாள்மல்கத்
திருவிழா முடிவின் மன்றற் செய்கையும் எமக்குண் டாக
அருள்புரிந் திடுதுங் கண்டாய் அறிவநீ மகிழு மாற்றால்  284
2307
என்றிவை யுலக மெல்லா முய்யுமா றியம்பி வேளை
வென்றவர் தழுவித் தேற்றி விடைகொடுத் தருளப் பெற்று
வன்றிறல் முனிவர் கோமான் மகிழ்ந்தடி வணங்கிப் போந்து
தன்றுணைக் கிழத்தி யோடுஞ் சையமால் வரையைச் சார்ந்தான் 285
2308
  வேறு
சலம்ப டைத்தவா தாவிவில் வலன்றனைச் சவட்டிய பெருநோன்பின்
வலம்ப டைத்தவ னவ்வரை யணுகலும் மறிதிரைக் கடலாடை
நிலம்ப டைத்தது தொன்னிலை யாவரும் நிறைபெருங் களிகூர்ந்தார்
நலம்ப டைத்தசீர் உறுவனு மாயிடை வதிந்துதென் மலைநண்ணி286
2309
தெனாது காஞ்சியும் உத்தர காஞ்சியும் நித்தலும் சென்றேத்திப்
பினாக பாணியார் திருமணங் கண்ணுறப் பெற்றுளங் களிப்பெய்தித்
தனாது பத்தியால் அணிபெறத் தொடுத்திடுஞ் செந்தமிழ்ப் பாமாலை
மனாதி யானுணர் வரியவர் இணையடி மலர்மிசைப் பலசாத்தி  287
2310
தென்றற் பிள்ளையை வயிறுளைந் தீன்றுதீம் பொருநைநீர் குளிப்பாட்டி 
மன்றற் சந்தனப் பொதும்பரின் தமிழொடு வளர்த்து மென்மெல ஞால
முன்றிற் பால்விளை யாடவிட் டமர்முது மலயவெற் பினுஞ்சையக்
குன்றத் துமகத் தீசத்தும் முறைமுறை குலவிவீற் றிருக்கின்றான் 288
2311
இன்ன தாமகத் தீச்சரம் வந்தவா றிவ்விடைப் பணிந்தேத்தி
அன்னம் அன்னவள் மண்டபம் மாளிகை யங்கணம் ஆங்காங்குத்
துன்னும் வந்திகர் கணாதிபர் வாயில்காப் புடையவர் தொழப்போந்து
மன்னு மாமுதல் இடவயின் மத்தள மாதவேச் சரங்கண்டாள்  289
2312
என்றி யம்பிய சூதனைப் பழிச்சின ரிறும்புசூழ் வடமேருக்
குன்ற வார்சிலை வாங்கிய மதனுடைக் குழகனா ரடிப்போதில்
ஒன்று சிந்தையோய் மத்தள மாதவேச் சரத்தியல் உரையென்ன
வென்ற மாதவர்  வினாதலு மாங்கவன் மேவர விரிக்கின்றான்.  290
2313
  மத்தள மாதவேச்சர வரலாறு
விரைப்ப சுந்துழாய் மணிமுடிப் புங்கவன் வீங்குநீர்க் கலிக்கச்சி
வரைப்பின் விண்டுவீச் சரக்குறி நிறீஇத்தொழும் பேற்றினான் மறைநான்கும்
இரைப்ப வார்பொழிற் புலிநகர்ப் பொதியிலில் எடுத்தாண் டவங்காணூஉ
உரைப்ப ரும்பெறற் படகமங் கெழுப்பிடப் பெற்றபின் உவப்பாலே  291
2314
அடிய ளந்தவன் கறைமிடற் றடிகளை ஆனந்தக் கூத்தாடல்
முடிவில் ஏத்தெடுத் தடியனேன் மத்தளம் முழக்கவும் பெறவேண்டும்
படியி லாப்பெருங் கருணையஞ் சலதியே பணித்தருள் எனப்போற்ற
வடிநெ டும்படைக் கழுக்கடை யேந்திய வள்ளலார் அருள்செய்வார் 292
2315
இவ்வ ரைப்பிடை நித்தலும் படகநீ யெழுப்பிட வரம்பெற்றாய்
செவ்வி மத்தள முழக்கவும் விழைதியேற் செப்புது மிதுகேட்டி
வவ்வி யத்தொகை யறவெறிந் துயரிய வான்றவர் குழுப்போற்றுங்
கௌளவை யம்புனற் காஞ்சியை முன்புபோற் கதுமெனச் சென்றெய்தி  293
2316
அங்கண் மத்தள மாதவேச் சரனென அருட்குறி நிறீஇப் போற்றிப்
பொங்கு மன்பினால் விதியுளி அருச்சனை புரிகுதி மற்றாங்கே
துங்கம் நீடிய பரவெளிப் பிலத்தயற் சூழலின் எஞ்ஞான்றும்
தங்கு காப்புடை நடமெனப் பெயரிய தாண்டவம் புரிகின்றோம்  294
2317
செல்வம் மல்குமித் தில்லைநீள் வனத்திடைத் திருச்சிற்றம் பலமொன்றே
சொல்லி றந்தொளிர் பரவெளி யெனப்படும் சுரிவளைக் குலமார்க்கும்
மல்லல் நீர்த்தடம் புறம்பணை வேலிசூழ் வளம்பொழில் திருக்காஞ்சி
எல்லை யுட்படு வரைப்பகம் முழுவதும் பரவெளி யெனத்தேறாய்  295
2318
ஆதி யந்தமு மில்லதோர் மெய்யறி வானந்த நிறைவாகுஞ்
சோதி நந்தமைத் தம்மனக் குகையினுந் தொழுபவர் கருத்தீமை
காது காஞ்சியாம் பரவெளித் தலத்தினுங் காண்டகப் பெறுவோரே
ஓதி முற்றுணர் உறுவரும் பெறலரும் வீட்டினை உறுவாரால்   296
2319
வன்னி யிற்படு பொருள்களக் கணந்தனில் வன்னியா மதுபோல
என்ன ராயினும் பரவெளிக் காஞ்சியி னெய்தினெம் மியல்பாவார்
அன்ன தன்மையான் அத்தலத் திறந்தவர்க் கழற்கடன் கழிப்போரைத்
துன்னு சூதகந் தொடக்குறா திழிஞரைத் தீண்டினுந் தொடக்கில்லை 297
2320

பாப்புப் பாயலோய் இத்தகைச் சிறப்புடைப் பதிவயின் எமைப்போற்றின் 
காப்புத் தாண்டவம் ஆயிடைக் காட்டுதும் அந்நடந் தனக்கேற்பக்
கோப்புச் சீரமை மத்தளம் முழக்குவா யாகெனக் கொடும்பாச
நீப்புச் செய்தெமை யாளுடை யண்ணலார் நிகழ்த்திய மொழிகேட்டு 298
2321
வண்டி னம்புகுந் துழக்கிய பூந்துழாய் வானவன் பெரிதோகை
கொண்டு வல்விரைந் தணுகினன் காஞ்சியிற் கோழரைத் தனிமாக்கீழ்
அண்டர் போற்றுவாழ் அங்கணர்க் கணிமையி னாகம விதியாற்றால்
கண்டு மத்தள மாதவேச் சரன்றனைப் பூசனைக் கடன்பூண்டான் 299
2322
   இறைவன் காப்பு நடனங் காட்டுதல்
  கலிநிலைத்துறை  
போக்க ருந்தவம் பற்பகல் புரிந்துபே ரன்பு 
தேக்கு சிந்தையான் மீச்செலத் திருவருள் வழங்கி
வாக்கும் உள்ளமும் தொடர்வரு வள்ளலார் முழுதும்
காக்கு நாயகர் காட்டினார் காப்புநன் னடனம்  300
2323
வீங்கி ருட்பிழம் பள்ளிவாய் மடுத்துவெங் கதிர்கான்
றோங்கு செங்கதிர் ஆயிரம் ஒருவழிக் குடுமி
யாங்கு வில்லுமிழ் அற்புதப் பொலஞ்சுடர்ப் பொதுவின்
பங்கர் எங்கணும் படரொளி விரிகதிர் பரப்பி   301
2324
அனைய மன்றினுக் கரும்பெறல் அணியெனக் கவின்று
புனையும் நீற்றொளி வயங்கிய திருவுருப் பொலிய 
வினயி கந்தவர் விள்ளருஞ் சரண்மிசை வீக்குங்
கனைம ணிக்கழல் கலின்கலின் கலினெனக் கறங்க 302
2325
வார்ந்த செஞ்சடை மாதிரம் எட்டினுஞ் சுலவ
ஆர்ந்த தெய்வதக் கங்கையா றலம்பிநீர் துளிப்பக்
கூர்ந்த இன்னருட் குறுநகை இளநிலா முகிழ்த்துச்
சார்ந்து போற்றெடுத் திசைப்பவர் தம்முயிர் பருக   303
2326
கஞ்ச வாண்முகம் மலர்தரக் கட்கடை கருணைப்
பஞ்சி னேரடிப் பனிவரைப் பிராட்டிபால் நடப்ப
அஞ்சு பூதமும் படைத்தளித் தழிக்கவும் வல்ல
துஞ்ச ரும்புகழ்க் குறட்கணந் துணங்கையாட் டயர  304
2327
ஊன மில்பசுங் கொடியென ஒல்கிநின் றொருபால்
கான ளாங்குழல் மலைமகள் கண்டுகண் களிப்ப 
வான நாட்டவர் கற்பக மலர்மழை பொழியத்
தானம் எங்கணும் அரகர சயவொலி தழைப்ப   305
2328
கட்டு வார்முர சாதிய பெருங்கணப் பூதர்
எட்டு நாகமும் மாகமும் செவிடுற எழுப்ப
மட்டு வார்ந்தெனச் செவியெலாம் அண்ணிக்கும் மதுரம்
பட்ட தீங்கிளை நரப்பியாழ் கின்னரர் பயில  306
2329
வேத மாயிர மொருவயின் வெண்குடப் பணில
நாத மாயிர மொருவயின் நலங்கிளர் முழவப்
பேத மாயிர மொருவயிற் பெரும்புனற் பரவை
ஓத மாயிர மார்த்தெனத் தழங்கொலி யோங்க   307
2330
நடிக்கு மற்புத நாடகங் காண்டலும் புளகம்
பொடிக்கும் மேனியன் புனல்பொழி விழியினன் துதிகள் 
படிக்கும் நாவினன் அஞ்சலி பற்றிய கரத்தன்
கடிக்கு றுந்துழாய்க் கண்ணியான் படிமிசை வீழ்ந்தான் 308
2331
வீழ்ந்தெ ழுந்துளம் மகிழ்ந்துபே ரின்பவெள் ளத்தின்
ஆழ்ந்து பன்முறை பணிந்துபோற் றிசைப்புழி யவற்கு
வாழ்ந்த பேரருட் கருணையான் மத்தளம் முழக்கப்
போழ்ந்த வெண்மதிக் கண்ணியார் திருவருள் புரிந்தார்  309
2332
நீண்ட மேனியான் நிறைபெரு மகிழ்ச்சியில் திளைத்துத்
தாண்ட வந்தனக் கிசையமத் தளவியம் முழக்கி
மாண்ட ருந்திறல் மத்தள மாதவ னானான்
வேண்டு மெய்வர மவன்பெற வளித்தனர் விமலர்     310
2333
அச்சு தன்பெறு வரத்தினா லன்றுதொட் டென்றும்
கச்சி வைப்பினின் மத்தளங் கறங்குபே ரோதை
முச்ச கத்தையும் நிறுத்திட முழுவதும் புரக்கும்
பச்சி ளங்கொடி பாகனார் திருநடம் பயில்வார்  311
2334
காப்பு நன்னடங் கண்ணுறப் பெற்றவர் கரும
யாப்பு வீழ்த்துயர் வீடுபே றெய்துவார் பிறவி
ஓப்பு மத்தள மாதவேச் சரமிது வுரைத்தாம்
வாய்ப்பு றுந்தவக் கொள்கையீர் மேலினி வகுப்பாம்  312
2335
 அம்மையார் மண்டபத் தெழுந்தருளுதல்
எம்பி ராட்டியங் கிறைவரைத் தொழுதுபோற் றிசைத்து
நம்பு காதலின் தோழியர் குழாத்தொடு நடந்து
கம்ப நாயகர் திருவருட் பெருமையே கருதிச்
செம்பொன் வேய்ந்தொளி பிறங்குமா மண்டபஞ் சேர்ந்தாள் 313
2336
எண்ணில் பன்மணி யாங்கணும் இளவெயில் எறிப்ப
வண்ணம் மாண்டபொன் தூண்பல நிரைநிரை வயங்கக்
கண்ணி றைந்தபே ரழகினுக் கணியெனக் கவின்று
விண்ண ளாங்கொடி மிடையுமம் மண்டப வரைப்பின்    314
2337
சுற்று நீடிய தோழியர் கவரிசாந் தாற்றி
பற்றி நின்றிரு பாங்கரும் பணிநனை புரியச் 
சற்றி ருந்திளைப் பாறினாள் எழுந்துமீத் தருக்கு
முற்றி லாமுலை அந்நலார்க் கின்னது மொழிவாள்   315
2338
மன்னு யிர்த்தொகை முழுவதும் மாயையின் மறைப்புண்
டின்னல் செய்யிரு வினைவலைப் படுங்களிவ் வினைதா
முன்னை யெம்மையெம் அடியரைப் பிணிப்பதொன் றில்லை
அன்ன தாயினும் அகிலமுந் தெளிந்துய்தற் பொருட்டு   316
2339
ஆட லான்விழி புதைத்தலின் ஆரிருட் படலம்
மூட யாவையும் இடர்க்கடல் மூழ்கிய வதனால்
கூடும் வல்வினை கழுவுறக் காஞ்சியைக் குறுகி
நீட நீயெமை யருச்சனை யியற்றுதி நெறியால்  317
2340
என்று மந்தரப் பறம்புறை யெம்பிரான் விடுப்ப
மன்ற விந்நகர்க் கெய்தினன் வளரிள முலையீர்
இன்று நான்புரி பூசனைக் கிசையயென் பணியில்
நின்று வேண்டுவ தம்மினென் றுணர்த்தினள் நிமலை   318
2341
உரைத்த வாய்மொழி கேட்டலும் உளங்களி துளும்பி
விரைத்த கூந்தலார் மென்மல ரடிதொழு தெழுந்து
திரைத்த பாற்கடல் அமிழ்தனாய் செய்பணி வெவ்வே
றரத்த வாய்திறந் தெங்களுக் கருளென அருள்வாள்  319
2342
 இறைவி தோழிகளுக்குக் கட்டளையிடல்
சீலந் தாங்குவிண் ணவரும் விழைதகு தீம்புனற் கூவல்
காலந் தோறும்யா னாடிக் கருமம் இயற்றுதற் கொன்றும்
ஆலந் தாங்கிய கண்டத் தடிகளுக் காட்டுதற் கொன்றும்
ஏலந் தோய்ந்திருள் கூரும் ஈர்ங்குழ லவர்சிலர் அகழ்மின்  320
2343
அலைகள் வெண்மணி வீசி யதிர்புனல் நதிக்கரை யருகு
மலர்கள் பச்சிலை கனிகள் மல்கிய மயிலைவில் லந்தண்
பலவு மாதிய பலவும் பயில்வுறு நந்த வனங்கள்
இலைமு கப்பொலம் பூணின் எழுமுலை யவர்சிலர் புரிமின்  321
2344
நறிய சந்தன விழுது நாறிய மான்மதச் சாந்தம்
வெறிகு லாங்கருப் பூரம் விரைகெழு குங்குமம் பிறவும்
செறுவு கொண்டபூங் கதிரின் தெய்வத மணியணி விலையிட்
டறிவ ரும்பரி வட்ட மாதிய சிற்சிலர் கொணர்மின்    322
2345
ஆனின் ஐந்துடன் ஐவே றமுதமும் சிலர்சிலர் தம்மின்
தேன ளாந்திரு வமுது முதலிய சிலர்சிலர் தம்மின்
வான ளாவிய கோயில் மாளிகை எங்கணு மணிகள்
கான ளாமலர் பட்டிற் கவின்நலஞ் சிலர்சிலர் புனைமின்   323
2346
தோழிமார் தொண்டு
இன்ன வாறிம யத்தின் இளம்பிடி ஏவுத லோடும்
அன்ன தோழியர் பலரும் ஐயென அடியிணை தொழுது
முன்னர் யாம்செய்தும் என்றாங் கொருவரின் ஒருவர்முன் முடுகித்
துன்னு காதலின் மூண்டு தொழில்தலை நின்றனர் மன்னோ  324
2347
தெவ்வடு வேற்கண் உமாபத் திரையொடு கீர்த்தி மதியென்
றிவ்விரு மாதர் வடக்குந் தெற்கு மகழ்ந்திரு கூவல்
கௌளவை நெடுந்திரைக் கங்கை காளிந்தி அங்கண் மடுத்தார்
அவ்விரு தீர்த்தங் குடைந்தோ ரல்லல் பவப்பிணி நீப்பார்  325
2348
வார்ந்த நெடுஞ்சடை மோலி யேகம்ப வாணர் தமக்கு
நேர்ந்த திருவமு தாக்க நீடும் அனற்கிறை திக்கின்
ஈர்ந்தண் மணிப்புனற் கூவல் இடம்பெறத் தொட்டு வனப்பின்
ஆர்ந்த திருமடைப் பள்ளி யமைத்தன ராலொரு சாரார்   326
2349
நிலவு மெருக்கு மணிந்த நீண்முடி சாத்திய மேற்பாற்
குலவு நதிக்கரை ஞாங்கர்க் கோதறு தூய வரைப்பிற் 
பலருந் தொழத்தகு மேன்மை பயிலம்பி காவன மென்னு
மலர்நிறை நந்த வனங்க ளாக்கின ராங்கொரு சாரார்  327
2350
நெட்டிலை வாழைக் குலங்கள் நெருப்புறழ் செம்பழப் பூக
மட்டு மதுக்கழை தூணத் தியாத்தவிர் காழ்வடம் நாற்றி
மட்டவிழ் பூந்தொடை தூக்கி வன்ன விதானம் விதானித்
திட்டு மணித்திருக் கோயிற் கெழில்புரிந் தாரொரு சாரார்   328
2351
வாசக் கொழும்புழு கப்பி வண்ண மலர்த்துகள் அட்டி
வீசிச் செழும்பனி நன்னீர் விரைகமழ் தீம்புகை யேற்றிக்
காசைத் தகர்த்துக் கரைத்துக் கவின்திரு மாளிகைச் சுற்றும்
ஆசைச் சுவர்த்தலம் முற்றுஞ் சித்திரித் தாரொரு சாரார்   329
2352
வீறும் விரைப்பாளி தங்கள் வெறுவிய வல்சியக் காரச்
சோறு புளிந்தயிர்ச் சொன்றி துப்புடை யேனைப் புழுக்கல்
நாறு நறுங்குய்க் கருனை முதலிய நால்வகை உண்டி
ஆறு சுவைத்திறம் விம்ம அட்டன ராலொரு சாரார்   330
2353
ஓட்டொழி யாநறுந் தேற லொண்மலர் குற்றனர் கொண்டு
சூட்டொடு கண்ணிகள் இண்டை தொங்கல் முதற்பல வாக்கி
ஈட்டு நறும்புகை யேற்றி யீர்ம்பனி நீர்தெளித் தம்பொற்
சேட்டொளி மூழி யமைத்துச் சேர்த்தன ராலொரு சாரார்  331
2354
செம்பொ னிழைத்த தசும்பில் தெய்வத மந்திர மோதி
அம்பொ னிழைத்துகில் வாய்ப்பெய் தலையெறி தீர்த்தம் வடித்துக்
கொம்பி னொசிந்தனர் கொண்டு குளீர்மணிக் கோயிலி னுள்ளால்
பம்பு நிறைகள் நிறையப் பாய்த்தின ராலொரு சாரார் 332
2355
சுடர்விடு மாடகச் செம்பொன் தூமணி வட்டகை யோடு
படலிகை யாதிகள் சுத்தி பண்ணி யமைத்து நறும்பூ
அடைதளிர் யாவையு மாய்ந்தங் கார்த்தி மணத்தயே லாதிக்
கடிதிரு மஞ்சன மட்டிக் களிமிகுந் தாரொரு சாரார் 333
2356
தூங்கு பலாக்கனி  தாற்றுத் தூத்திரள் வாழைப்ப ழங்கள் 
மாங்கனிக் குப்பை நரந்தம் மாதுளை நாறெலு மிச்சை
தேங்கமழ் தெங்கின் குடக்காய் தீம்படு பூகப் பழுக்காய்
ஆங்கண் நிரப்பினர் கைக்கொண் டணுகின ராலொரு சாரார்  334
2357
ஆனுடைப் பாற்குடங் கோடி யருஞ்சுவை நெய்க்குடங் கோடி
தேனுடைப் பொற்குடங்கோடி செழுங்கரும் பட்டதண் சாறு
தானிறை பொற்குடங் கோடி தயிருடைப் பொற்குடங் கோடி
வானமிழ் தக்குடங் கோடி வல்லையுய்த் தாரொரு சாரார்  335
2358
திருமலி ஓவியப் பட்டும் தீபத் தியன்றவெண் பட்டும்
குருமலி பாசிலைப் பட்டும் கோபம் நிகர்த்தசெம் பட்டும்
உருவுடை மாழையம் பட்டும் ஒளிர்தரு நீனிறப் பட்டும்
தருவுத வும்பல பட்டும் தந்தன ராலொரு சாரார்   336
2359
விற்படு மோலி குதம்பை மின்னுமிழ் பொன்னணி பட்டம்
அற்பகை விள்ள விளங்கு மங்கதம் ஆழி கடகம்
பற்பல கண்டத் தணிகள் பாயொளி ஆரம் முதலாம்
கற்பகம் உய்த்தன கொண்டு கடுகின ராலொரு சாரார்  337
2360
முழுதுல குங்கமழ் கிற்கும் முருகுடைச் சந்தனத் தேய்விற்
புழுகினை வாக்கி நுணங்கப் பொடித்திடு கப்புரம் அட்டிச் 
செழுவிய குங்குமம் பெய்து செறிவுற மட்டித் தெடுத்த
விழுதமை பொற்குட மேந்தி விரைந்தன ராலொரு சாரார்.  338
2361
கண்ணடி சாமரை வெண்கேழ்க் கவிகை வளியெறி வட்டம்
புண்ணிய நீறு பளிதம் புகைமலி குங்குலி யங்கள்
வண்ண மணிக்குடம் தட்டோ டாரா தனைக்கு வகுத்த
எண்ணி லுறுப்பிற் பிறவு மீட்டின ராலொரு சாரார்      339
2362
நெய்விர வம்புய நாள நீளிழைத் தீபம் அனந்தம்
பைவிரி பாந்தள் உயிர்த்த பரூஉமணித் தீபம் அனந்தம்
தெய்வதத் தீபம் அனந்தம் தீம்புகை வர்க்கம் அனந்தம்
கைவகுத் தெங்கணும் கண்டன ராலொரு சாரார்    340
2363
மாடக வச்சிரப் பத்தர் வார்நரப் பின்னிசை யாழும்
பாடுறு பாடலும் ஒன்றப் பண்ணின் அமைமின்கள் என்றும்
ஈடறு பற்பல் இயங்கள் எழுப்புமின் என்றும் இணங்க
ஆடுமின் என்றும்விண் ணோரைப் பணித்தனர் ஆங்கொரு சாரார் 341
2364
இறைவி வழிபாடு செய்ய எழுந்தருளல்
 கலிவிருத்தம்
இன்னணம் பணியெலாம் இகுளை மார்செய்
மின்னவிர் மணிவடம் சுமந்த வெம்முலைக்
கன்னிமா மண்டப நின்றுங் காதலால்
கொன்னுமா பத்திரக் கூவல் நண்ணினாள் 342
2365
நிறைபரஞ் சுடரடி நினைந்து கூவல்நீர் 
மறைநெறி விதியுளி வழாமை யாடியே
இறுநுசுப் பந்நலார் எடுத்து நீட்டிய
அறுவையின் ஒற்றிமெய் யீரம் மாற்றினாள்  343
2366
தேசிகப் பட்டிரண் டுடுத்துத் தீவினை
ஆசிரியத் தருளும்நீ றாக மெங்கணும்
பூசிமுப் புண்டரம் பொறித்துக் கண்டிகை
நேசமுற் றணிந்துசெய் நியமம் முற்றியே  344
2367
காவலர் பூசனை புரியுங் காதலான்
மேவர வேண்டுவ கொண்டு மெல்லியல்
பாவையர் புடைவரப் படர்ந்தி ரண்டெனும்
ஆவர ணந்தனை அணுகி னாளரோ     345
2368
சங்கினம் வயிரொடு தாரை காகளம்
பொங்கொலிச் சின்னங்கள் வீணை பூங்குழல்
வங்கியம் பேரிவார் முரசம் திண்டிமம்
எங்கணும் கடலுடைந் தென்ன ஆர்ப்பவே   346
2369
கின்னரர் கருடர்கிம் புருடர் பாண்செயக்
கன்னியர் எதிரெதிர் கலவி ஆடிடத்
துன்னிய முனிவரர் துன்றும் வேதியர்
என்னரும் மறைமுழக் கெடுத்துச் சூழவே    347
2370
ஐவகைப் பிரமமும் அங்கம் ஆறுமோர்
கைவளர் முகனுடைக் கடவுள் வேழமும்
கொய்விரைக் கடம்பணி கோவும் ஓகையான்
வைகுமச் சூழலை வலங்கொண் டெய்துவாள்  348
2371
ஐங்கரப் பிள்ளையை நிருதி யாசையில்
செங்கைவே லிளவலை யுலவைத் திக்கினும்
உங்குறு பூசையின் உவப்பச் செய்துபோய்
மங்கல நந்திவாழ் வாய்தல் நண்ணியே    349
2372
வாயிலோர் பூசனை மரபி னாற்றினாள்
மாயிரு மறைத்தனி மாவின் நீழல்வாழ்
நாயனார் தமைவிழி நயப்பக் காண்டலும்
மீயுயர் காதலான் வீழ்ந்தெ ழுந்தனள்      350
2373
ஒருங்கிய மனத்தி னஞ்செழுத்து மோதியே 
கருங்குழற் கற்றைமேற் குவித்த கையொடும்
பெருங்களி துளும்பியுள் புகுந்து பிஞ்ஞகர்
மருங்குற முறைமுறை வணங்கி யேத்தினாள்  351
2374
முருகலர் மாவடி முளைத்த தீஞ்சுவை
அருள்விளை யமுதினை ஆரக் கண்களால்
பருகினள் பன்முறை பழிச்சி யண்ணலார்
கருணையே நோக்கிவெங் களிப்பின் நீடினாள்  352
2375
விழிகளா னந்ததநீர்த் தாரை மெய்யெலாம்
பொழியநெக் குருகினள் புளகம் போர்த்தனள்
மொழிதடு மாறினள் அறிவின் முற்றிய
தொழிலமை பூசனை தொடங்கல் மேயினாள் 353
2376
 அம்மையார் வழிபாடு செய்தல்
   அறுசீர்க்கழி நெடிலாசிரிய விருத்தம்
வழுவறு தோற்ற மாதி வழுக்கிய பாவத் தீமை 
கழுவநின் பூசை யிந்நாள் கடைப்பிடித் தருளால் செய்கேன்
முழுதருள் வழங்கி யூறு நீக்கிமுன் னின்று கோடி
செழுமதி முடியாய் என்று சங்கற்பம் செய்து கொண்டாள் 354
2377
பூமுதல் பூதசுத்தி புரிந்தகப் பூசை யாற்றிக்
காமரு மலரும் வாச வருக்கமும் கலந்த தெண்ணீர்த்
தோமில்பாத் தியமே ஆச மனமருக் கியந்தூய் தாக்கி
மாமுரல் இதழித் தாரார் முடிமிசை மலரை மாற்றி  355
2378
மாதர்வண் சத்தி யாதி சத்தியீ றிலக வாய்ந்த
ஆதன மதன்மேல் வைகும் சதாசிவ வடிவின் ஆன்ற
சோதியைத் திருவே கம்பச் சுடரினை நடுக்கீழ் பக்கம்
மீதற நிறைந்து விம்மும் ஆனந்த நிமல வாழ்வை    356
2379
சீத்திருள் அறுக்கும் நோக்கால் தெளிவுறக் கண்டு போற்றிப்
பாத்தியம் முதலாம் மூன்றும் பதம்முகம் முடியின் ஈத்து
நாத்திகழ் மனுவின் மாண்ட நறுமது வருக்கம் நல்கி
ஆத்தன் நூல் விதியி னாற்றான் மறித்துமா சமன மீந்தாள்  357
2380
இணங்கிய நெய்பால் பெய்த இன்னமு திசைய நல்கி
மணங்கமழ் எண்ணெய்க் காப்பும் மாநெல்லி மஞ்சட் காப்பும் 
அணங்கருங் கபிலை ஐந்தைந் தமுதுபல் குடத்துத் தீம்பால்
குணங்கெழு தயிர்நெய் செந்தேன் குளிரிள நீருமாட்டி   358
2381
கருப்புமிழ் தேறல் ஆட்டிப் பல்கனி வருக்கம் ஆட்டி
அருத்திகூர் அன்பின் ஆன்ற சந்தனக் குழம்பும் ஆட்டி
மருக்கமழ்ந் தெடுத்த கீர்த்தி மதித்தடங் கூவல் தெண்ணீர்
உருத்திர மனுக்கள் ஓதி விதியுளி நிறைய ஆட்டி   359
2382
நுழையும்நூற் கலிங்கம் ஏந்தி நொய்தென மேனி ஒற்றி
விழைதகு நறும்பட் டாடை விளங்கெழில் முந்நூல்சாத்தித்
தழையுமான் மதங்கர்ப் பூரம் சந்தனக் கலவை சாத்தி
இழையணி வருக்கம் ஏனை ஈர்ந்தொடை அலங்கல் சாத்தி 360
2383
நறுவிரைத் தூபம் தீபம் காட்டிநால் வகைவே றுண்டி
அறுசுவைத் திறத்தின் மான அமுதுசெய் வித்துச் சீதம்
உறுபுனல் உதவிக் கைவாய் பூசியொண் பழுக்காய் வாசம்
பெறுமிலை முகவா சங்கள் மந்திரம் பேசி நல்கி      361
2384
அகிற்புகை தீபம் எல்லாம் இனிதளித் தரக்கு நன்னீர்
மகிழ்ச்சியிற் சுழற்றிப் பல்கால் வலஞ்செய்து வணங்கிப் போற்றி
இகப்பிலஞ் செழுத்து மெண்ணி யின்னன பிறவு மாற்றி
முகிழ்த்தபே ரன்பின் ஆன்ற பூசனை முற்றச் செய்தாள்  362
2385
முற்றுவித் தெழுந்து மீண்டும் மொய்யொளிப் பிலத்தின் பாங்கர்
அற்றமில் அறமெண் ணான்கும் அருள்வழி வளர்ப்பா ளாகிப்
பற்றலார் பரம்செற் றாரை இம்முறை எண்ணில் பன்னாள்
சிற்றிடை யெம்பிராட்டி பூசனை செய்து வாழ்நாள்  363
2386
அன்னணம் அளவில் காதல் அருச்சனைத் திறத்தின் ஓங்க
மன்னிய மறைநூல் வாய்மை ஆகம வழியிற் பேணும்
தன்னிகர் இமயம் ஈன்ற மதரரித் தடங்கண் செவ்வாய்
மின்னிடைக் கொருநாள் அங்கண் நிகழ்ந்தது விளம்ப லுற்றேன் 364
2387
பண்டுபோற் கம்பை யாற்று மணிப்புனல் படிந்து மெய்யிற் 
கண்டிகை நீறு தாங்கிக் கடப்படு நியம மாற்றித்
தொண்டினில் வழாது பூசைத் தொழில்தலை நின்று காதல்
மண்டவே கம்ப னாரை மஞ்சனம் ஆட்டுங் காலை 365
2388
மருமலர்த் தனிமா நீழல் வள்ளலார் மேன்மேல் அன்பு
பெருகிய கருத்தினா னாட்குப் பேரருட் கருணை கூர்ந்த
ஒருதிரு விளையாட் டாலே பத்தியின் உறுதி நோக்கித்
திருவருள் புரிவான் எண்ணி இதுதிரு வுள்ளஞ் செய்தார்   366
2389
 இறைவன் கம்பாநதி பெருக்கெடுத்துவரச் செய்தல்
விழுமிய அண்டத் துள்ளும் புறத்தினும் விரவுந் தீர்த்தம்
முழுவதும் ஒருங்கு நண்ண முன்னினார் முன்ன லோடும்
ஒழுகுநீர்க் கம்பை யாற்றி னுடன்விராய்க் கடைக்கால் வெள்ளம்
எழுவது கடுப்ப எல்லாப் புனலும்வந் திறுத்த வன்றே  367
2390
  கலிவிருத்தம்
மிடைவானவர் திசைகாவலர் புவிமேலவர் காணூஉக்
கடைநாளணு கிற்றாலென வெருவிக்கலுழ் கண்ணீர்
இடையாறென விரவக்கொடு வேகத்தொடும் எவ்வெப்
புடைநீர்களும் உடனாகிய கம்பைப்புனல் வருமால்  368
2391
படலைக்கரு முகிலுமிடை இடையேபட ரொளிசேர்
தொடலைக்கதி ருடுவுந்துவ ளுறுபாசடை விரவும்
இடையிற்றிகழ் மலரும்மென இலகக்கக னமுமுட்
படமிக்கெழு பரவைப்புனல் பயமுற்றிட வருமால்  369
2392
அடிநேடிய திருமாலென இருமாநில மகழும்
முடிநேடிய மலரோனென விண்மேற்செல முடுகும்
கடவாமுரண் இருவோரெதிர் கனலாயெழும் உருவம்
உடையானென  விரைசெல்புனல் கீழ்மேலுற நிலையும்   370
2393
வாழைக்கனி பலவின்கனி மாவின்கனி நெடிய
தாழைக்கனி அகில்குங்குமம் நிறைசந்தனம் மலர்தேன்
வேழத்துணி முதலின்னன கொடுமேவலின் உமையாள்
ஊழிற்புரி பூசைக்குரி யவையுய்ப்பவர் உறழும்   371
2394
இருபாலினும் மணிதங்கிய இருகோடு படைத்து
வெருவார்களும் வெருவித்துயர் மேவத்தவ வுரறி
மருவார்குழ லுமையச்சுற வரலானுயர் கம்பை
பெருமானெதிர் பண்டெய்திய பெருவேழமும் நிகரும்   372
2395
  இறைவி இறைவனைத் தழுவிக் கொள்ளுதல்
  அறுசீர்க்கழி நெடிலாசிரிய விருத்தம்
மலைபடு வளங்கள் வாரி மணிபல வரன்றிப் பொங்கி
அலையெறிந் திரைத்து விம்மி விசும்பெலாம் அடைத்துப் பம்பித்
தலைவரு வெள்ளந் தன்னைத் தடவரை பயந்த திங்கட்
கலைநிறை வதனத் தேவி காண்டலும் வெரூஉக்கொண் டாளால் 373
2396
புடையுறும் இகுளை மாரும் பொள்ளென அச்சம் பூப்பத்
தடைபடா தணுகு நீத்தந் தனையெதிர் நோக்கி நோக்கிக்
கடல்கிளர்ந் தனைய வெள்ளங் காரண மின்றி யென்னே
விடையவன் பூசை நாப்பண் மேவிய வாறென் றெண்ணி  374
2397
என்னுடைத் தீங்கு தன்னாற் பூசனைக் கிடையூ றாகத்
துன்னிய திதுவாம் என்று சொல்லருங் கவலை கூர்ந்து
சென்னியின் மதியம் வைத்தார் திருவடி இதயத் தெண்ணும்
முன்னரப் பெருநீர் வெள்ளம் முடுகிவந் தடுத்த தாக    375
2398
துன்புற நோக்கி நெஞ்சந் துண்ணெனத் துளங்கி யாவா
உம்பர்வான் தடவிச் செல்லும் ஒப்பரும் பெருநீர் வெள்ளம்
எம்பிரான் மிசையே நண்ணும் இனிச்செய்வ தென்னே யென்று
தம்பிரா னார்பா லன்பு தழைந்தெழும் உள்ளத் தோடும்  376
2399
அட்டொளிப் பசும்பொன் மேனி வடிவெலா மதிர்ப்புக் காட்டப்
பொட்டணி நுதலின் பாங்கர்க் குருவெயர்த் திவலை பூப்ப
மொட்டிள முலையில் தூங்கும் முத்தொளி வடங்க ளாட
இட்டிடை வருந்திச் சால இறுமெனத் துவண்டு வாட  377
2400
கூந்தலின் நறவந் தோய்ந்த குருமலர்ச் சுரும்ப ரார்ப்ப
ஏந்தக லல்குல் சூழ்ந்த யெரிமணிப் பருமம் ஆர்ப்பச்
சேந்தொளி பிலிற்றுஞ் செம்பொற் கிண்கிணி சிலம்போ டார்ப்பக்
காந்துபொற் கடகக் கையிற் கதிர்வளைக் குலங்க ளார்ப்ப 378
2401
ஒருகொடி யெழுந்து செம்பொன் உயர்வரைக் குவடு தன்னை
இருகொழுந் திருபாற் போக்கித் தழீஇயென எழுந்து வல்லே
முருகலர் வேதி உம்பர்த் தன்வல முழந்தாள் ஊன்றிக்
கருமணிப் பாவை யன்னாள் கணவரைத் தழுவிக் கொண்டாள் 379
2402
           இறைவன் தழுவக் குழைதல்
மணிமுலைக் குவட்டி னோடு வளைக்கையால் நெருக்கிப் புல்லித்
தணிவருங் காதல் விம்மக் காதலி தழுவ லோடும்
திணியிருள் அறுக்குஞ் சோதித் திருவுருக் குழைந்து காட்டி
அணிவளைத் தழும்பி னோடு முலைச்சுவ டணிந்தார் ஐயர்  380
2403
கலிவிருத்தம்
வற்றிநின் றருந்தவம் முயன்று பன்மறை
கற்றவர் உணர்வையுங் கடந்த பேரொளி
சிற்றிடைத் திருந்திழைத் தேவி வால்வளைப்
பொற்றழும் பொடுமுலைச் சுவடு பூண்டதே  381
2404
உருவரு வணுமலை யுண்மை யின்மைமற்
றிருளொளி யன்றிநின் றிலகு பேரொளி
மருமலர்க் கருங்குழல் மங்கை வால்வளைப்
பொருதழும் பொடுமுலைச் சுவடு பூண்டதே   382
2405
பெருவிரல் அளவையின் உளத்திற் பேணிநின்
றுருவுயிர் முழுவதும் ஆட்டும் ஒள்ளொளி
அருள்மொழி குறுநகை அணங்கு வால்வளைப்
புரிதழும் பொடுமுலைச் சுவடு பூண்டதே  383
2406
உயிர்ப்பினை யொடுக்கியே விழித்து றங்குவோர்
அயர்ச்சியி லகக்கணால் நோக்கு மாரொளி
குயிற்பெடைச் சின்மொழி யிறைவி கோல்வளைப்
புயத்தழும் பொடுமுலைச் சுவடு பூண்டதே   384
2407
என்றுமோ ரியல்பினிற் பகலி ராவற
நின்றவ ரன்பினுக் கணிய நீளொளி
மென்றளிர்ச் சீறடி விமலை கைவளைக்
கொன்றழும் பொடுமுலைச் சுவடு கொண்டதே  385
2408
மனத்திடைத் தனதடி நினைந்த மாத்திரை
வினைப்பெரும் பிறவிவேர் அகழும் மெய்யொளி  
அனைத்துல கீன்றரு ளமலை பல்வளை
இனத்தழும் பொடுமுலைச் சுவடு மேற்றதே   386
2409
வடவரை குழைத்ததோர் பவள மால்வரை
முடிவொடு முதலிலா மாவின் மூலத்து
மடநடை இளங்கொடி வளைக்க ரத்தோடு
குடமுலைக் கம்மவோ குழைந்து மெல்கிற்றே  387
2410
  வானவர் யாவரும் வந்து போற்றுதல்
 கலிநிலைத்துறை
அம்பொன் வால்வளைத் தழும்பொடு முலைச்சுவ டணிந்து
கம்ப வைப்புடை வாழ்க்கையார் கருணைகூர்ந் தருளி
நம்பு மோகையிற் பெருங்களி சிறத்தலும் நலமார்ந்
தும்ப ரிம்பரி னுயிரெலா முவகையிற் களித்த  
   உயிர்க்குயிராகிய இறைவன் களித்தமையால் உயிர்கள் களித்தன.388
2411
திக்கும் வானமு மாசறத் திகழ்ந்தொளி படைத்த
தக்க பல்லிய மெண்ணில தழங்கின விளங்கால்
புக்கு மெல்லெனப் புதுமணங் கொண்டெழுந் தசைந்த
இக்க டற்பெரும் புவியெலா மடங்கின துகள்கள் 389
2412
மந்தி ரத்தழல் வலஞ்சுழித் தெழுந்தொளி திகழ்ந்த
சுந்த ரப்பொலம் பூமழை நிரந்தரஞ் சொரிந்த
சந்த மாமறை தனித்தனி மகிழ்ந்தெழுந் தார்த்த
எந்த வையமு மயலிடை யின்றியோங் கினவால்  390
2413
எங்கு மின்னணம் நிகழ்வுழி யிருமதக் கலுழித்
துங்க வெண்கரிக் கோமுதல் சுராசுர ரெல்லாம்
தங்க ளின்துணைக் கிழத்தியர் தம்மொடும் வல்லை
அங்க ணைந்தனர் அகம்நிறை யுவகைமீக் கிளைப்ப 391
2414
புண்ட ரீகமென் பொகுட்டணைக் கடவுளும் புதுப்பூந் 
தண்டு ழாய்முடித் தனிப்பெருந் தலைவனு மிருகேழ்
முண்ட கத்துறை முதல்வியர் தமையுடன் கொண்டு
மண்டு பேரின்பங் கிடைத்ததின் றெமக்கென வந்தார்   392
2415
சோதி நாரதன் முதல்சுரர் முனிவரும் வசிட்ட
னாதி யாயபல் பிரமநன் முனிவரு மளவில்
காதல் முந்துறு களிப்பொடுங் குழாங்கொடு கரத்தின்
மீது தண்டமும் வேணியும் விளங்கவந் தடைந்தார் 393
2416
சத்தி மார்திதி அதிதிமற் றுறுதக்கன் மக்கள்
ஒத்த யோகினிப் பகுதியர் அருந்ததி உலோபா
முத்தி ரைத்திருந் திழைஅந சூயையே முதலாம்
இத்தி றத்தவர் யாவரும் மகிழ்ந்துவந் திறுத்தார்   394
2417
சனக னாதியர் தமிழ்முனி தவத்துரு வாசன்                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                              
முனிவர் சூழுப மன்னியன் முதுதிறற் பூதர்
நனியு ருத்திரர் கணாதிபர் நந்தியெம் பெருமான்
இனையர் யாவரு மாயிடை யொருங்குவந் திறுத்தார் 395
2418
நண்ணி யாவரும் நாயகி தழுவிடக் குழைந்த
அண்ண லார்திருக் கோலம்நேர் கண்டுகண் டார்த்தார்
விண்ணி றைந்தபே ரானந்த வெள்ளத்தில் நிறைந்தார்
கண்ணி னாற்பெறு பெரும்பயன் கைவரப் பெற்றார் 396
2419
அலர்ந்த வாள்விழி யின்பநீர் சொரியநின் றழுதார்
மலர்ந்த காதலின் வடிவெலாம் புளகங்கள் மலிந்தார்
கலந்த சிந்தையார் அருட்பெருங் கருணையே நோக்கிப்
புலந்த ழைத்திட சென்னிமேல் அஞ்சலி புனைந்தார்  397
2420
ஆயி ரங்கதி ராழியங் கடவுளு மயனும்
ஆயி ரம்விழி பெற்றிலே மென்றழுங் கினர்கள்
ஆயி ரம்விழி யுடன்முழு தாளியு மமையா
ஆயி ரங்கணிவ் வற்புதம் காண்பதற் கென்றான்  398
2421
இன்ன தன்மையின் யாவரும் தொழுதெழுந் தாடி
மன்னு மேழ்கடல் முழக்கெனப் பழிச்சினர் வாழ்ந்தார்
அன்ன வர்க்கவண் நிகழ்ந்தபே ரானந்த மிதழிச்
சென்னி யாரன்றி மற்றெவர் தெளிதரற் பாலார்   399
2422
   திருவேகம்பர் காட்சி கொடுத்தல்
அந்த வேலையி னிறைவிதன் அணிவளைத் தழும்பு
சந்த மென்முலைச் சுவடுதோய் தனியுருப் பொலியச்
சுந்த ரந்திகழ் சுடரொளி யிலிங்கத்தி னின்று
முந்து தோன்றினார் மூவருக் கறிவரு முதல்வர்  400
2423
தோன்றி வாணிலாக் குறுநகை தோற்றிமீக் கடுக
ஏன்ற வெள்ளநீர் சருவதீர்த் தப்பெயர் இசையான்
மான்று மேதக நிறுவினார் மாதிகைத் தழீஇக்கொண்
டான்ற காதலால் செய்யவாய் முத்தமுண் டளித்தார்  401
2424
தோகை மஞ்ஞையஞ் சாயலாய் துளங்கியுள் வெருவேல்
ஓகை யுற்றனம் காண்டிநீ யென்றுரைத் தருள
வாகை யேற்றினார் தம்மண வாளநற் கோலம்
ஏக நாயகி நோக்கினா ளிணைவிழி களிப்ப  402
2425
தழீஇய கைகளை விடுத்தெழுந் தவனியிற் றாழ்ந்து
குழீஇய வன்பினா லஞ்சலி சென்னிமேற் குவித்தாள்
கழீஇய செம்மணி வடிவினைக் காண்தொறு முலவாக்
கெழீஇய காதலாற் கிளர்ந்தெழு முவகையிற் திளைத்தாள்403
2426
     இறைவி ஏகம்பரைத் துதித்தல்
    அறுசீர்க்கழி நெடிலாசிரிய விருத்தம்
நெடியவன் பிரமன் காணா நின்மலக்கொழுந்தே போற்றி
அடியனேற் கபயம் நல்கும் அருட்பெருங் கடலே போற்றி
படிமுதல் ஆறா றாகி வேறுமாம் பரனே போற்றி 
கடிமலர்த் தனிமா நீழற் கடவுளே போற்றி போற்றி   404
2427
பெறலரும் பெரும்பே றின்று பெற்றன னடியேன் போற்றி
முறைமுறை யுலக மெல்லாம் முகிழ்த்தளித் தழிப்பாய் போற்றி
அறைகழல் கறங்க மன்றில் ஐந்தொழில் நடித்தாய் போற்றி
நிறைமலர்த் தனிமா நீழல் நித்தனே போற்றி போற்றி   405
2428
தரைபுன லிரவி யிந்து தழலுயிர் வளிவான் என்றா
உரைபெறு வடிவோர் எட்டும் உடையனே போற்றி போற்றி
வரையெழும் பரிதி செந்தீ மதியமை விழியாய் போற்றி
விரைமலர்த் தனிமா நீழல் வள்ளலே போற்றி போற்றி   406
2429
கறைமணி மிடற்றாய் போற்றி கண்ணினுள் மணியே போற்றி
மறவியின் வழிபட் டோர்க்கும் வழங்குபே ரருளாய் போற்றி
நிறைபரஞ் சுடரே போற்றி நெஞ்சக விளக்கே போற்றி
மறைமுதல் தனிமா நீழல் வள்ளலே போற்றி போற்றி    407
2430
முன்னுறு பொருள்கட் கெல்லாம் முற்படு பழையாய் போற்றி
பின்னுறு பொருள்கட் கெல்லாம் பிற்படு புதியாய் போற்றி
புன்மதி யாளர் தேறாப் பூரண முதலே போற்றி
சின்மயத் திருவே கம்ப சிவசிவ போற்றி போற்றி     408
2431
   இறைவிக்கு ஏகம்பர் திருவருள் செய்தல்
    கலிவிருத்தம்        
என்றுளம் நெக்குருகி எல்லையில் அன்பினளாய்
மன்றல் மலர்த்தொடையல் வார்குழல் போற்றிசெயக்
கொன்றை முடிச்சடையார் பேரருள் கூர்ந்தருளித்
துன்றிய கேண்மையினான் மற்றிது சொல்லினரால்   409
2432
பொங்கி மணங்கமழ்ப் பூசு நறுங்களப
மங்கல மென்முலையாய் காளி மகிழ்ந்துகேள்
அங்கனை நின்னொடுநாம் வேறலம் ஆரமுதத்
திங்களும் வெண்ணிலவும் போலு மெனத்திகழ்வேம்   410
2433
இலளிதை யாம்பெயரான் முன்னிவண் எம்முருவிற்
பலர்தொழ வந்துலகம் பங்கய னாதியெலாம்
மலர்தர நல்கினைபின் மற்றொரு கற்பமதிற்
சலமறு மெய்ஞ்ஞான சத்தியின் நீங்கியரோ   411
2434
அந்தண னுக்கருளி யாக்கிய துப்புதவி
கந்த மலர்க்கடவுள் கான்முளை தன்மகளாய்
நிந்தனை செய்தவனை நீத்து வரைக்கிறைபால்
வந்து மறித்துமெமை யன்பின் மணந்தனையால்   412
2435
இத்தகுநீ யுலகம் யாவையு முய்யுமுறை 
அத்தனி மந்தரமேல் யாமரு ளாற்றின் நிலையிப்
பொய்த்திற னில்கழுவாய் இன்று புரிந்தனையாற்
கொத்தலர் மென்குழலாய் வேட்டது கூறுகென   413
2436
வன்றனி மால்விடையாய் மந்தரம் வண்கயிலை
வென்ற வினைச்சிவலோ கத்தினும் மேதகவுற்
றென்றும் நமக்கினியதாம் இந்நகர் ஆதலினிங்
கொன்றுநர் யாவர்களும் முத்தி யுறப்பணியாய்    414
2437
மறந்தும் அறம்பிறழாக் காஞ்சி வளம்ப தியின்
அறிந்துசெய் தீவினையு மன்றி யெழுந்தனவும்
பிறிந்து தவப்பயன்னொன் றெண்ணில வாய்ப்பெருகி
அறம்பொரு ளின்பமெலா மாகவும்நீ யருளாய்    415
2438
இங்கிவை வேண்டுமெனக் கெம்பெரு மானெனமீப்
பொங்கு பெருங்கருணைப் பூரணி வேண்டுதலும்
சங்கணி வெண்குழையார் தந்திரு வுள்ளமகிழ்ந்
தங்கலுழ் மேனியினாய் கேளிது என்றருள்வார்  416
2439
எண்சீர்க்கழிநெடிலாசிரிய விருத்தம்
எய்சிலை நீள்புருவத் தேந்திள மென்முலையாய் 
           எம்மிடை எம்மடியார் தம்மிடை எய்தலுறச்
செய்பிழை யன்றிவருந் தீவினை யேனையெலாம் 
           சீர்வளர் காஞ்சியினில் தேய்ந்து தவம்பெருகி
மெய்திகழ் நாற்பயனும் மேவ நிறீஇயினமால் 
           வேறு முனக்கினியென் வேண்டுவ தென்றிடலும்
மொய்யொளி மேனியினாள் முன்தொழு தேத்தியிள 
           மூரல் முகத்தலரப் பேசுத லுற்றனளால் 417
2440
     அறுசீர்கீர்க்கழிநெடிலாசிரிய விருத்தம்
முதுகுடுமிப் பொலங்குவட்டு மந்தரத்தின் 
       முன்னரெனைக் காளீ யென்று
புதுமையுற விளித்தனையா லதுகேட்ட 
       துண்டிலைபோ லிருந்தே னந்நாள்
இதுபொழுது மிவ்வாறே விளித்தருளிச் 
       செய்தாய்மற் றிதனை மாற்றி
விதுவணியும் சடையானே கவுரநிறம் 
       பெறவேண்டு மருளா யென்றாள் 418
2441
ஆண்டகையா ரதுகேளாக் குறுமுரல் 
       முகத்தரும்ப அருளிச் செய்வார்
மாண்டவலித் தயித்தியரால் அலைப்புண்ட 
       திவ்வுலகம் வாழ்வா னெண்ணி
ஈண்டுமுனை யவ்வாறு விளித்தேமிக் 
       கருங்கோசம் இன்னே மாற்றி
வேண்டியவா கவுரநிறம் பெறுதிநீ 
       விண்டிடுமக் கோசந் தன்னில்  4197
2442
கூற்றமுறழ் சும்பனையும் நிசும்பனையுங் 
       கொலைசெய்யக் குறுகா ருட்கத்
தோற்றுதிறற் கவுசிகியாந் துர்க்கையினித் 
       தோன்றுமிதோ காண்டி யென்றார்
கோற்றொடியு மக்கணமே வரியரவின் 
       மூதுரிபோற் காள மேனி
மாற்றினாள் மணிக்கவுர வுருப்பெற்றாள் 
       காதலரை வணங்கிச் சொல்வாள் 420
2443
நாதனே நின்னருளா லிப்பொழுதே 
       நவைக்காள வடிவ மாற்றிக்
காதல்புரி கவுரியென வயங்குற்றே 
       னாதலினிக் காஞ்சி மாடே
மாதரொடு வானவர்தங் குழாம்நெருங்கப் 
       பனிவரையின் நிகழ்ந்த வண்ணம்
மேதகைய கடிமன்ற லெமக்கிந்நாள் 
       உண்டாக விழைகின்றேனால். 421
2444
உருத்திரர்கள் கணநாதர் பலவேறு 
       கடவுளர்கள் உவண ஊர்தி
மருத்தமல ரணைப்புத்தேள் ஐந்தவித்த 
       மாதவர்மற் றுள்ளோர் யாரும்
கருத்துவகை யுறத்தத்தம் பன்னிகளோ 
       டிங்கெம்மைக் கண்ணிற் காணும்
அருத்தியினால் ஒருங்கணைந்தார் அண்ணலே 
       அருளென்று பின்னும் வேண்டும்  422
2445
இவ்வதுவை கவுரிதிருக் கலியாணம் 
       என்றுலகின் வழங்க வேண்டும்
செவ்வியுற ஐயாட்டைக் கன்னியென 
       யானீங்குச் சிறந்த வாற்றாற்
பௌளவநீர் அகல்வரைப்பிற் பைப்பாந்தள் 
       மணியல்குற் பணைத்தோள் மாதர்
எவ்வெவரு மையாண்டிற் கன்னியர்கள் 
       கவுரியரென் றாதல் வேண்டும்   423
2446
ஏராளு மையாண்டிற் கன்னியரைச் 
       சைவநெறி மறையோர்க் கீயுஞ்
சீராளர் குலமுதலோர் சிவலோகந் 
       தனிற்சிவணப் பெறவும் வேண்டும்
காராளும் மணிமிடற்றா யெனத்தொழுது 
       வணங்குதலும் காமற் காய்ந்த
பேராளர் திருவுள்ளஞ் செய்தருளிப் 
       பெருங்கருணை கூர்ந்து சொல்வார்  424
2447
திருத்தகுவண் காஞ்சிதனி லாண்டுதொறும் 
       பங்குனியுத் திரநாள் யார்க்கும்
அருத்திபுரி திருவிழா நிகழ்ந்தீற்றின் 
       வதுவைநமக் கமைவ தாகப்
பொருத்தமுறக் காண்டியெனத் தமிழ்முனிக்கன் 
       றருள்புரிந்தே மதனால் பாவக்
கருத்துடைக்கும் பிலத்தயலே யாண்டுதொறுங் 
       கடிநமக்கு நிகழ்வ தாக   425
2448
கல்யாண மண்டபத்தின் உனக்குரிமைத் 
       தொழில்மறையோர் கன்னி செய்ய
எல்லாரும் இதுகண்டு களிப்புறுக 
       இன்னுமுனக் காண்டு தோறும்
நன்வாய்மை யறம்வளர்க்கும் வித்தாநெல் 
       இருநாழி தருகே மந்த
நெல்லாலே யிகபரத்து முயிர்ப்பைங்கூழ் 
       தழைகவென நிறுவல் செய்தார் 426
2449
அவ்வண்ணமே பெறலரிய பெருவரங்க 
       லளித்தருளி யகில மீன்ற
மைவண்ணக் கருங்கூந்தல் மனக்கருத்து 
       முற்றநெடு மலய வாழ்க்கை
மெய்வண்னக் குறுமுனிவன் தவப்பேறு 
       நிரம்பவிய னுலகம் வாழச்
செவ்வண்ணப் பெருமானார் மணவினையில் 
       திருவுள்ளம் பற்றி னாரால்   427

  ஆகத் திருவிருத்தம் 2449 
-----
62. திருமணப்படலம் (2450-2531)


2450 
 
அறுசீர்க்கழிநெடிலாசிரிய விருத்தம்
விண்டாழ் மாவின் முளைத்தெழுந்த 
       விமல னார்தந் திருமேனி
தண்டா வன்பி னுமையம்மை தழுவக் 
       குழைந்த வாறுரைத்தாம்
மண்டா ணவத்தின் தருக்கிரித்து 
       மாறா வின்பப் பெருவாழ்வு
கண்டார் கதுவ அருள்கொழிக்குங் 
       கவுரி மணத்தின் திறம்புகல்வாம்  1
2451
 இறைவன் கட்டளைப்படி திருமால் பணிசெயல்
திருவே கம்பத் தமர்ந்தருளுந் 
       தேவர் பிரானார் புடைநின்ற
மருவார்துளபத் தொடைமவுலி 
       மாயோன் றன்னை யெதிர்நோக்கிக்
கருவார் கூந்தல் தடங்காமக் 
       கண்ணி தனக்கும் மற்றெமக்கும்
பெருவாய் மையினாற் கடிவிழாத் 
       திருநாள் பிறங்கப் புரிகென்றார் 2
2452
பல்லார் நிற்பத் தனைநோக்கிப் 
       பணித்த கருணைத் திறம்போற்றிப்
புல்லார் வெருவுந் தனித்திகிரிப் 
       புத்தேள் ஓகை தலைசிறப்பச்
சொல்லாற் றொழுக்கி மணவெழுச்சித் 
       தொழிலின் மூண்டு வேண்டுவன 
எல்லாப் பொருளுங் கடிதீங்குக் 
       கொணர்கென் றிமையோர் தமைவிடுத்தான் 3
2453
தொடியார் தழும்பிற் பெருந்தகைக்குந் 
       தோகை தனக்குங் கலியாணம்
கடிமா நகரம் முழுதறியக் கறங்கு 
       முரச மறைவித்துக்
கொடிநீள் மாட மாளிகைசூழ் கடிமண் 
       டபமுன் கோடிப்ப
நெடுமால் விசும்பின் யவனரைக்கூய்ப் 
       பணித்தா னவரும் நிருமித்தார்     4
2454
திருமண மண்டபப் புனைவு
 கலிவிருத்தம்
அகனிலம் பசும்பொனின் அமைத்தோ ராயிரப்
பகலொளி மழுங்குசெம் பவலத் தூண்நிறீஇ
உகுமொளி மரகதப் போதி யும்பர்வைத்
திகலற வயிரவுத் திரமு மேய்வித்தார்    5
2455
உருக்கிய செழும்பொனின் மணிகள் ஒன்பதும்
நெருக்குறப் பரப்பியோ வியம்நி கழ்த்திய
திருக்கிளர் பலகைமேல் இணக்கித் தெள்ளொளி
பெருக்கும்வெண் பளிங்கினாற் பித்தி யாக்கினார் 6
2456
மேனிலை மாளிகை வேதி சூளிகை
ஏனவும் பலபல வியற்றி மேவர
வானெழு மிருசுடர் மணிக ளாதியால்
ஊனமில் சிகரமு மும்பர்ச் சூட்டினார்  7
2457
காவியங் கண்ணியர் விழையுங் காமுகர்
ஆவியுஞ் சிந்தையு மழிய வேக்கற
ஓவியத் தொகையெலா மும்பர் மாதர்போற்
பாவியல் பாடலிற் பயிலச் செய்தனர்      8
2458
வரையினின் றிழிதரு மாலை வெள்ளநீர்
அருவியென் றயிர்ப்புற அலங்கு நித்திலக்
குருமணி வடமொளி கொழிக்குஞ் சுற்றெலாம்
நிரைநிரை யாத்துமண் நீவ நாற்றினர்   9
2459
மணிவடைக் கிடையிடை மறுவில் கண்ணடி
தணிவற ஒளிவிடுந் தவளச் சாமரை
பிணிமலர்த் தொத்துவண் பிரசப் பல்கனி
அணிபெறு முறைமையின் அலங்கத் தூக்கினார் 10
2460
நெட்டிலைக் கதலியும் நீலப் பூகமும்
மட்டுமிழ் கன்னலும் வானில் தாருவும்
விட்டொளி எரித்திருள் விழுங்கு தூண்தொறும்
கட்டினர் மலர்கனி காய்கள் ஈனவே    11
2461
கொடிகளுந் தாருவுங் கோணைப் பொய்கையும்
வடிவுடைக் கிளிபுறா மஞ்ஞை மற்றவும்
சுடர்பல நிறங்களுந் தொகுத்தி லேகித்த
விடுகதிர்ப் பட்டினால் விதானஞ் செய்தனர்   12
2462
முத்தொளி மாலையும் மூரிப் பன்மணிச்
சித்திர மாலையும் செம்பொ னாற்செயும்
தத்தொளி மாலையும் ததிந்த வண்டுலாம்
தொத்தலர் மாலையும் துவன்றத் தூக்கினார்   13
2463
நாப்பணின் எம்பிரான் நங்கை யோடுறை
பூப்பொலி மணியணை பொருத்திப் பாங்கெலாம்
மூப்புடை விண்ணவர் முனிவர் வைகிட
ஏற்புடை அணைகளும் இட்டு வைத்தனர்   14
2464
குண்டமும் வேதியும் கோல மார்தரு
மண்டில வகைமையும் மற்று மேர்பெற
விண்டவர் புரமடும் விமலர் நூன்முறை
அண்டரும் முனிவரும் அயிர்ப்பச் செய்தனர்   15
2465
கொங்குயிர் சந்தனக் குறடு காழகில்
குங்குமம் கருப்புரம் குரவம் மான்மதம்
வெங்கடி கமழ்தரப் புகைத்து மேதக
எங்கணு மையவி சிதறி யேர்செய்தார்            16
2466
பாங்கெலாம் பனிமலர்ப் பந்தர் கட்பொறி
வாங்கிய வெழில்பெற வகுத்து மாமணம்
வீங்கிய நானநீர் துவற்றி நித்திலம்
ஆங்கவா லுகமென வகம்ப ரப்பினார்  17
2467
பந்தரின் புடையெலாம் பங்க யப்புனல்
அந்தர ராட்டய ரலங்கற் பொய்கையும்
சந்தனங் கற்பகந் தருக்கள் மல்கிய
சுந்தரப் பொழில்களுந் துவன்றச் செய்தனர்  18
2468
           வேறு
யவனர் தந்தொழி லித்திற மாகமற்
கவுரி மன்ற லெனக்கறங் கும்பணைச்
சிவம லிந்த செழுங்குரல் கேட்டலும்
உவகை பூத்தன ரொள்நகர் மாக்களே  19
2469
           நகரணி நலம்
இயங்கு மாந்தர் நெருக்கினி லிற்றுவீழ்
தயங்கு காழ்களும் தாரும் புலவியின்
முயங்கு மாத ருகுத்தவும் மொய்த்தொளி
வயங்கு வீதியிற் குப்பைகள் மாற்றுவார்  20
2470
சந்தம் மல்கு தமனியச் சுண்ணமுஞ்
சுந்த ரக்கருப் பூரத் துகள்களும்
கந்த நீரிற் கரைத்து மறுகெலாம்
பந்தி னூட்டிப் பனிப்பர்க ளென்பவே  21
2471
வண்டு லாமலர் வார்மணிப் பந்தரும்
விண்டு ழாவு பதாகையும் வில்மணி
கொண்ட தோரணக் கூட்டமும் யாணரிற்
பண்டை யுள்ளன பாற்றி யியற்றுவார்  22
2472
தாமம் நாற்றித் தமனிய வேதியிற்
பூமென் நீர்நிறை பூரண கும்பமும்
காமர் பாலிகை யுங்கதிர்த் தீபமும்
தூம முந்தொகுப் பாரிடந் தோறுமே     23
2473
நித்தி லத்தினை நீற்றுபு வேதியிற்
சித்தி ரித்துச் செழும்பொனின் மாளிகைப்
பித்தி யோவியம் பெட்பப் புதுக்குவார்
பத்தி மாடம் பழுதொழித் தாக்குவார் 24
2474
இருக வுள்துளை யீர்ங்கலு ழிக்கடக்
கரிகள் பண்ணுவர் கால்விசைத் தோடுவாம்
பரிகள் பண்ணுவர் பார்குழி யாழியின்
இரதம் பண்ணுவ ரெங்கணு மெண்ணிலார்   25
2475
நீண்ட பொன்னிலைத் தேர்கள் நிறுத்துவார்
மாண்ட தூண்தொறும் வாருறை சேர்த்துவார்
ஈண்டு வார்கட் கிடம்பல வாக்குவார்
வேண்டி யார்க்கும் விருந்து திருத்துவார் 26
2476
           அறுசீர்க்கழிநெடிலாசிரிய விருத்தம்
கச்சி மாநகர் முழுவது மின்னணங் கவின்பயில் சிறப்போங்க
முச்ச கத்தவர் குழாங்கொடு வயின்தொறும் நிறைந்திட முடிவானோர்
இச்சை யாற்றினின் மணவினைக் குரியவை யெங்கணுங் கொணர்ந்தீண்டப்
பொச்ச மில்பெரு மங்கலத் துழனியிற் பொலிவுறு மதுகாலை 27
2477
           திருமால் திருவிழா வியற்றல்
கம்ப நாயகன் திருவருள் பெற்றுவெண் கதிர்வளைக் கரத்தோன்றல்
அம்பு யத்தவன் முனிவரர் தம்மொடும் அணிபெறு நன்னாளால்
செம்பொன் மாமணிப் பாலிகை முளைவித்திச் சினவிடைக் கொடியேற்றி
எம்பி ரான்மலை மாதுடன் உலாத்தருந் திருவிழா வெழுவித்தான் 28
2478
ஒன்ப திற்றுநாள் விழாவணி நிகழ்ந்தபி னுற்றவீ ரைந்தாம்நாள்
இன்ப மிக்கொளப் பங்குனி யுத்திரத் திமையவர் குழாத்தொடு
மன்ப தைத்திரள் மகிழ்ந்தெழுந் தார்ப்புற மணவினைக் கவின்கொள்வான்
என்ப ணிப்பிரான் மஞ்சனச் சாலையி னினிதெழுந் தருளுற்றான்  29
2479
இறைவன் மணக்கோலங் கொள்ளல்   
வேறு
திருத்துயி லகலப் புத்தேள் செய்தவப் பேறு வாய்த்து
மருத்தபூங் கடுக்கை வேணிப் பரஞ்சுடர் வடிவந் தீண்டிப்
பெருத்தபொற் குடத்துத் தெண்ணீர் மஞ்சனம் பிறவு மாட்டி
அருத்திகூ ரன்பின் நுண்ணூ லறுவையொற் றாடை சாத்தி  30
2480
கற்பக மளிப்ப வாய்ந்த கைபுனைந் தியற்றல் செல்லா
எற்படு நுழைநூற் பட்டி னிலங்கவுள் ளாடை சாத்தி
அற்பக விமைக்குஞ் செம்பொன் னாடைமற் றதன்மேற் காமர்
விற்படு புருவ மாதர் விழியிணை கவரச் சாத்தி   31
2481
தனிவிரைப் பனிநீர் வாக்கித் தேய்த்தசந் தனப்பூஞ் சேறு
நனிமணம் பயில்கற் பூரங் குங்குமம் நறுங்கத் தூரி
இனியமான் மதமே மற்றும் மட்டித்த கலவை யெண்டோள்
கனிமொழி பாகன் மேனி கமழ்தர மெழுகிக் கீறி  32
2482
சுடர்த்திரு மேரு வெற்பிற் சூன்றனர் நுண்ணி தாகப்
பொடித்தபொற் சுண்ணந் தெய்வப் பூந்தரு மலரின் வாங்குங்
கடித்திரட் சுண்ணத் தாதிற் கலந்துமே லட்டி வாசம்
மடுத்தெழுந் தூம மீரம் வறலுமா றன்பின் ஏற்றி  33
2483
அரிக்குரற் சிலம்பு போற்று மடியவர் மலங்கள் மூன்றும்
இரிக்குஞ்செங் கமலப் பாதத் திணக்கிவல் லிருளை யெல்லாம்
பொரிக்கும்விற் பிழம்பு காலும் பொலங்கழல் நரல வீக்கிப்
பரிக்கும்பட் டுடைமே லொண்கல் பதித்தபொன் அரைநாண் சாத்தி 34
2484
கதிருமிழ் பதும ராக வுதரபந் தனங்கால் யாத்துப்
புதியநித் திலப்பூங் கோவை பொன்னரி மாலை தண்தார்
எதிரறு சன்ன வீரம் இலைமுகப் பைம்பூண் முந்நூல்
முதலிய மார்பின் வார்ந்து முதிரொளி யெறிப்பச் சாத்தி 35
2485
மணிவடங் கழுத்திற் சாத்தி வாள்கிடந் திமையா நிற்கும்
பணியுமிழ் மணியிற் செய்த ஆழிபல் விரலுங் கோத்துத்
திணிவயி ரத்திற் செய்த கடகங்கூர்ப் பரத்துச் சேர்த்துத்
துணிகதிர் முத்திற் செய்த அங்கதந் தோளிற் பூட்டி   36
2486
மாதர்வண் குழையுந் தோடும் வார்ந்திரு புயத்தும் நீவக்
காதிடை யணிந்து செம்பொற் கதிர்மணிப் பட்டம் நெற்றி
மீதுற விசித்துத் தெய்வ விற்குலா மணியின் மோலி
போதமல் வேணிச் சென்னி பொலிதரக் கவித்தான் மன்னோ 37
2487
திருவணி யணிந்து போற்றிச் சிவபிரா னெழுந்து கும்பம்
இருகயல் கவரி தோட்டி யிலங்குகண் ணடிப தாகை
முரசொளி விளக்கி னோடு மன்னிவிண் மகளிர் போற்றப்
புரிமணி மண்ட பத்திற் புகுந்துபூந் தவிசி னேறி   38
2488
உருத்திரர் முதலோர் தத்தம் ஒண்டவி சிருக்கு மாறு
திருத்தகு கடைக்கண் நோக்கஞ் செய்துவீற் றிருந்த பின்னர்
விருத்துவண் டமிழ்தப் பாடல் விளரியாழ் முரன்று சேக்கும்
மருத்துழாய்ப் படலைத் தண்தார் வயங்கிய மருமப் புத்தேள்  39
2489
 இறைவி மணக்கோலங் கொள்ளல்
மனைக்குரி மரபின் வாச மலர்கள் வதனம் நோக்கிக்
கனைக்கும்வண் டுழக்கும் மென்பூங் கருங்குழற் கவுரி மாதா
தனைக்கலன் திருந்தப் பூட்டித் தம்மென வுரைத்த லோடுஞ்
கனைக்கரு நீலக்கண்ணாள் பெருங்களி துளும்பச் சென்றாள்  40
2490
உவளக வரைப்பி னெல்லா வுபகர ணமுங்கொண் டுற்றுப்
பவளநீள் பலகை மீது பகிரண்டம் முழுது மீன்றும்
துவளிடைக் கன்னி யாகித் தூநலங் கனிந்த காம
ரவளைநன் கிருவிக் கூந்த லவிழ்த்துநெய் யள்ளிச் சாத்தி  41
2491
நெல்லிநுண் விழுது மஞ்சள் விழுதுமெய் நிரம்பப் பூசி
மல்குபே ரன்பு கூர வாசமுந் துவரும் மற்றும்
நல்லவை நயப்பச் சேர்த்தி நறுவிரைத் தூநீ ராட்டி
எல்லுமிழ் குழையாள் மேனி யீர்ம்புனல் வறல வொற்றி  42
2492
நனைமுறுக் கவிழ்பூங் கற்பம் நல்குபட் டாடை சாத்திப்
புனைமணித் தவிசி னேற்றிப் பொருந்தலர் வெருவச் சீறு
முனைமதக் களிநல் யானை மூரிவெண் கோட்டிற் செய்த
தனைநிகர் சீப்புக் கொண்டு தாழ்குழல் ஒழுங்க நீவி  43
2493
வம்பவிழ் நானம் பூசி மான்மதம் அகில்சந் தாதி
பம்புறப் புகைத்த தூமம் பரிமளங் கமழ வூட்டி
அம்பொன்வாய் மகரந் தாழ மண்ணுறுத் தளிந்த பெண்ணைப்
பைம்பழ மென்ன முச்சி பசும்பொன்வார் நாணிற் சேர்த்தி   44
2494
நகுசுடர் முத்த மாலைக் கொத்துநான் றெருத்தின் நீவித்
திகழொளி விரிப்ப வங்கேழ் முச்சியிற் செருகி வாச 
முகையவிழ் அலங்கல் சூழ்ந்து மொய்கதிர் ஈகை மாலை
தொகுமணி மாலை கூந்தற் பரப்பினிற் சுடரப் போக்கி   45
2495
ஒழுகொளி பரப்புந் தெய்வ வுத்தியும் மயிலும் மிக்க
அழகுற வனைந்து நாப்பண் ஐதுறு கீற்றின் வெய்யோன்
மழகதிர் கிடந்த தென்ன வயங்குகுங் குமத்தூ ளட்டிப்
பொழிகதிர் மாசைப் பட்டம் பொலியவா ணுதலில் வீக்கி  46
2496
சிந்துரஞ் சேறு செய்த திருந்தெழில் திலகம் இட்டுக்
கந்தமென் குவளை நோக்கின் அஞ்சனங் கவினத் தீட்டிக்
கொந்தொளி முகத்தின் நாசித் திருவணி கொளுவிக் காதின்
அந்தழல் மணியின் தோடு மவிர்கதிர்க் குழையுஞ் சாத்தி  47
2497
விலகிவில் லுமிழுங் கட்டு வடத்தினை மிடற்றிற் சூழ்ந்து
நிலவுமிழ் மணியிற் செய்த வங்கதம் நெடுந்தோள் சாத்தி
இலகொளி வாய்ந்த முன்கைக் கடகமுந் தொடியும் ஏற்றி
அலர்கதிர் மோதி ரங்கள் வார்விரல் அமையக் கோத்து    48
2498
மிகக்கடி கமழ்ந்த சாந்தால் வெரிந்புறம் மெழுகிக் கையின்
நகத்தினால் எழுதிச் சால நறுவிரைக் களபச் சேறு
முகைத்தனம் புதையக் கொட்டி முருகுயிர் பூந்தா தப்பிப்
புகைத்துஞ்சாந் தாற்றி கொண்டு வீசியும் புலர்த்திப் பின்னர்  49
2499
நித்தில மாலை துப்பு நிரைத்தபூந் தொடைமா ணிக்கக்
கொத்துறு தாமம் பச்சைக் கோப்பமை தெரியல் வேரித்
தொத்தலர்ப் பிணையல் செம்பொற் சுடர்விரி தொடலை யேனைத்
தத்தொளி நீலக் கோதை தண்கதிர் எரிப்பச் சாத்தி 50
2500
எரிச்சிகை யெழுவ தென்ன விளங்கதிர் விரிக்கும் பைவாய்
அரிச்சிகை மணிக ளாதி யழகுறக் கோத்த காழின்
விரிச்சிகை கலாபங் காஞ்சி மேகலை பருமம் ஐந்துங்
கரிச்சிகை மத்த கத்துக் கடிதடம் புலம்பச் சாத்தி   51
2501
அலம்புகிண் கிணிமின் காலு மவிர்பரி யாகஞ் செம்பொற்
சிலம்புபா டகமென் றின்ன புறவடி திகழச் சாத்தி 
நலம்புனை செய்ய பஞ்சின் நறுங்குழம் பலர்ந்த கஞ்சம்
இலம்படச் சிவந்த தாளின் ஊட்டினள் இறைஞ்சி நின்றாள்  52
2502
இறைவி இறைவன்பாலமர்தல்
  கலிவிருத்தம்
தூக்குழ லுமைதிரு வடிவில் துன்னலான்
மாக்கவின் மிகுமணி வனப்பு நோக்குதோ
றீக்கணம் முரல்மல ரேழை யீதியான்
ஆக்கிய அணிகொலென் றயிர்ப்பு மேயினாள்   53
2503
விண்ணர மடந்தையர் பலரும் வேல்தடங்
கண்ணிணை கவர்பெரு வனப்புக் காண்தொறும்
எண்ணருங் களிப்பினர் எம்பி ராட்டியைப்
புண்ணியச் சோபனம் புகன்று வாழ்த்தினார்  54
2504
நங்கையும் நறைகமழ் நளினப் பாவைதன்
பங்கய மலர்க்கரம் பற்றி யாங்கெழுந்
தெங்கணும் மலர்மழை யிறைப்ப வானவர்
மங்கல வாழ்த்தொலி மல்கப் போந்தனள்    55
2505
நிழலுமிழ் மணிக்குடை நீண்ட கேதனந்
தழையொளிக் கவரிசாந் தாற்றி யாதிய
மழைமதர்க் கண்ணர மகளிர் ஏந்தியே
விழைதகு தொழில்முறை விளைத்து டன்செல. 56
2506
பாவிய வாடைமேல் நடந்து பைப்பய
மாவணி மணவினை மண்ட பத்திடைப்
பூவண மிசைப்பொலி புனிதன் பாங்கரின்
ஓவியக் கொழுந்தென வுற்று வைகினாள்  57
2507
திருமணம்
அறுசீர்க்கழி நெடிலாசிரிய விருத்தம்
திருத்தகும் அணைமே லண்ண லணங்குடன் திகழ நோக்கி
உருத்திரர் முதலோர் யாருந் தொழிதெழுந் துவகை பூத்தார்
மருத்துழா யலங்கல் மார்பன் மலரடி விளக்கப் புக்கான்
பெருத்தபல் லண்ட மொன்றாய்ப் பிளந்தென வியங்களார்த்த  58
2508
பொலம்புனை கராத் தீம்பால் பூமகள் வணங்கி வார்ப்ப
வலம்புரிக் கரத்தோ னையன் மலரடி விளக்கிப் போற்றி 
இலங்கொளிப் பட்டால் ஈரம் மெல்லெனப் புலர்த்தி யேந்தும்
அலங்கொலிப் பாத தீர்த்தம் பருகினா னார்வங் கூர   59
2509
கன்னல்நெய் கனிபா லின்ன கமழ்மதுப் பருக்கம் நல்கி
என்னையா ளுடைய கோமா னேடவிழ் கமலச் செங்கை
தன்மிசை யுலக மீன்ற தனிமுதற் பிராட்டி யான
கன்னிகை வைத்து நீர்பெய் தளித்தனன் கமலக் கண்ணன் 60
2510
கலிவிருத்தம்
ஆர்த்தன பணிலங்கள் ஆர்த்த துந்துமி
ஆர்த்தன பல்லியம் ஆர்த்த மங்கலம்
ஆர்த்தன நான்மறை ஆர்த்த ஆகமம்
ஆர்த்தன பல்கலை ஆர்த்த வாழ்த்தொலி    61
2511
பொழிந்தனர் வானவர் கற்பப் பூமழை
வழிந்தன பாடலின் மதுரத் தேமழை
இழிந்தன அடியவர் இணைக்க ணீர்மழை
அழிந்தன வினையெலா மனைய காலையின்     62
2512
பங்கயக் கிழவனைப் பகர்ந்த நூல்முறை
செங்கனல் வளர்ப்பவங் கருளிச் சேவுடை
அங்கணன் மலைமகள் மிடற்றில் ஆரருள்
மங்கல நாணினை வயங்கச் சாத்தினான்  63
2513
முண்டகக் கடவுளும் முதல்வன் ஆணையுட்
கொண்டுவே தாகமக் குறிவ ழாவகை
மண்டிய கொழுங்கனல் வளர்த்து வாசநெய்
மொண்டுதூய்க் கடிவினை முற்றச் செய்தனன்  64
2514
மாண்டசெந் தமிழ்முனி மனக்க ருத்தொடு
காண்டகு கவுரிதன் கருத்து முற்றின
வேண்டிய வேண்டியாங் களிக்கும் மெய்யருள்
ஆண்டகை விளக்கினான் போலும் அற்றைநாள்    65
2515
  கலிநிலைத்துறை
திரும ணத்திறங் கண்டவர் யாவருஞ் செழுந்தேன்
பருகு வண்டென ஆனந்த வெள்ளத்திற் படிந்தார்
உருகி யேத்தினர் கையிணை யுச்சியிற் குவித்தார்
இருக ணீர்மழைத் தாரையின் மூழ்கியின் புற்றார்    66
2516
மலைக்கொ டிக்குறு கவுரமெய் வடிவும்வள் ளலுக்கு
முலைச்சு வட்டொடு வலைத்தழும் பணியுமுன் நோக்கிச்
சிலத்த டம்பணி வரைமிசைத் திகழ்மணக் கோல
நிலைக்கு மற்றிது ஏற்றமிங் கெனநெடி துவந்தார்   67
2517
அலகி லோகையில் திலைப்பவிப் பேறெமக் களித்த
மலைய மாமுனி வாழிய வாழியென் றுரைத்தார்
குலவு மங்கலம் பாடின ராடினர் குழைந்தார் 
தலைவி பாகனு மவரவர் தமக்கருள் வழங்கி    68
2518
           இறைவன் திருவுலாப் போதல்    
எட்டு மாதிரக்கரிகளும் உடல்பனிப் பெய்த
நெட்டு யிர்ப்பெறி மதுகைவெள் விடைமிசை நீல
மட்டு லாங்குழல் மடவர லொடுமகிழ்ந் தேறிச்
சிட்டர் போற்றிட மறுகிடைத் திருவுலாப் போந்தான்   69
2519
பிளிறு வெம்மத யானையின் வெரிந்தலை பிணித்த
குளிறு வார்மணி முரசொடு கொக்கரை முழவம்
ஒளிறு மாமுடி வானவர் இயங்களும் ஒருங்கே
களிறு தாங்குமெண் டிசைகளுஞ் செவிடுறக் கறங்க  70
2520
வாணி கோன்பணி பானுகம் பப்பெயர் வயவன்
வாணி லாவளை யாயிரம் வாயில்வைத் தூத
வாணன் ஆயிரங் கரங்கொடு மணிமுழா முழக்க
மாண மத்தள மாதவன் மத்தளம் எழுப்ப    71
2521
காம நோக்கியை மணம்புணர் காதலன் வந்தான்
பூமு லைச்சுவ டணிந்தருள் புண்ணியன் வந்தான்
யாமெ லாமுய்ய வந்தவன் வந்தனன் என்னாத்
தாம நித்திலச் சின்னமுங் காளமுந் தழங்க  72
2522
கீத வேய்ங்குழல் யாழிசை எங்கணுங் கிளர
வேத ஓசையு மாகம முழக்கமும் விம்ம
மாதர் நாடக நூல்முறை மடந்தையர் நடிப்பப்
போத விண்ணவர் பூமழை வியனிலம் போர்ப்ப  73
2523
வீதி வாய்த்திரு விழாவணி தொழுதிடப் போந்த
பேதில் பேரிளம் பெண்முடி வாயபல் பருவ
மாதர் யாவரும் நாணொடு வளைகலை தோற்றுக்
காதல் வேள்சிலைப் பூங்கணை மாரியிற் குளிப்ப  74
2524
புதிய சாமரை வெண்குடை பூங்கொடி மிடைய
எதிரில் கொள்கையின் நகர்வலங் கொண்டெழுந்தருளி
மதுர மென்மொழி மங்கல வாழ்த்தொலி மலியக்
கதியி லார்க்கெலாம் இன்னருட் காட்சிதந் தளித்து  75
2525
           இறைவன் தேவர்கட்கு வரமளித்தல்
மீண்டு கோயிலி னுள்ளெழுந் தருளிமெல் லணைமேல்
மாண்ட மெல்லியற் பனிவரை யணங்கொடும் வைகி
ஆண்டு நின்றமா லயன்முதல் யாரையும் நோக்கி
ஈண்டு நீர்வரம் வேண்டுவ கொண்மினென் றிசைத்தான்  76
2526
 அறுசீர்க்கழி நெடிலாசிரிய விருத்தம்
இருமுது குரவர் பாதம் இமையவர் வணங்கி யிந்தத்
திருமணங் காண்டல் பெற்றேம் உய்ந்தனந் திரைநீர் வைப்பின்     
மருவினர் வதுவை செய்யும் இடந்தொறும் மன்னி யாங்காங்
கிருநலம் உதவல் வேண்டும் இவ்விரு வீரு மென்றார்  77
2527
இவ்வரம் அளித்தேங் காஞ்சி இருநகர் காவல் பூண்டு
செவ்வனிங் குறைமின் என்று சிவபிரான் பணித்த லோடும்
அவ்வருள் சென்னி மேற்கொன் டகமகிழ்ந் திமையோ ரெல்லாங்
கௌளவைநீர் காஞ்சி மூதூர் காவல்கொண்டிருந்தா ரங்கண்  78
2528
அரந்தைதீர் கவுரி கூற்றில் தோன்றிய அணங்கும் என்னை
வரைந்துகொண் டருண்மோ வென்று வணங்கிநின் றிரப்ப அந்நாள்
கரந்தைவார் சடையோன் மன்றல் முடித்துநீ கச்சி மூதூர்
புரத்திவ ணுறைதி துர்க்கா யென்றருள் புரியப் பெற்று  79
2529
  கவுசிகீச்சரம்
கன்னிகாப் பெனும்பே ரெய்தக் கவுசிகி மடந்தை காஞ்சிப்
பொன்னகர் காவல் பூண்டு பொங்கொளிக் கவுசி கீசன்
தன்னையங் கிருவிப் பூசை தழைத்தபே ரன்பி னாற்றி
இன்னல்தீர்ந் துலகம் உய்ய இருந்தனள் இருக்கும் நாளில்  80
2530
சும்பனே நிசும்பன் என்போர் உலகெலாந் துள்ள நோக்கி
அம்புயக் கடவுள் போந்தங் கண்ணலுக் கியம்பி வேண்ட
எம்பிரான் அருளாற் கன்னி விந்தவெற் பெய்தி வைகி
வெம்புவா ளவுணர் தம்மைச் செகுத்துமீண் டினிது வாழ்ந்தாள்81
2531
பகர்பெரு வளஞ்சால் இந்த மன்றலைப் பண்பு கூர
அகனமர்ந் தேத்தி னோர்கள் கண்டவர் அறையக் கேட்டோர்
தகவுற நினைந்தோர் எல்லாந் தையலார் மன்றல் வாய்ந்து
புகலரும் பரமா னந்த மன்றலும் பொருந்தி வாழ்வார்   82

ஆகத் திருவிருத்தம் 2531   
----------
63. விம்மிதப்படலம் (2532-2553)


2532 
கலிநிலைத்துறை
சாம கண்டர்தம் ஆணையால் அகிலமுந் தழைப்பக்
காம நோக்கியெண் ணான்கறங் கரிசற வளர்க்கும்
நாம நீர்வயற் கச்சிமா நகர்வயின் அளவில்
சேம விம்மிதம் உள்ளன சிலவெடுத் திசைப்பாம்  1
2533
தெள்ளொ ளிக்கதிர்ப் பன்மணித் திரளெலாஞ் செறியப்
பள்ள நீர்க்கடல் ஆகர மாகிய பரிசின்
வெள்ள வேணியர் அருளினால் அற்புத விளைவென்
றுள்ள வைக்கெலாம் உறைவிட மாயது காஞ்சி    2
2534
அற்புத இலிங்கங்கள்
தீண்டில் யாவையுஞ் செய்யபொன் னாக்குவ திறலின்
மாண்ட சித்தர்கள் எண்ணிலர் வழிபடப் படுவ
வேண்டி லென்னவு மளிப்பன மெய்த்தவ முடையோர்
காண்ட கும்பல விலிங்கமக் கடிநக ருளவால்  3
2535
ஒருத னிப்பொருள் இருதிற னாகியுவ் விரண்டும்
ஒருமை யுற்றிடும் வியப்புமங் குள்ளது விரிக்கில்
ஒருப ரம்பொருள் சிவனொடு சத்தியென் றிரண்டாம்
ஒருமை யுற்றிடு முமையவள் கம்பரைத் தழுவி   4
2536
இருமை யோர்பொரு ளெண்ணில வாதலு மெண்ணில்
பொருள்கள் ஒன்றெனத் திகழ்தலு முடைத்தது புகலின்
ஒருசி வச்சுடர் பற்பல வடிவுகொண் டுறையும்
மருவு பன்மறை யொருதனி மாவென் வயங்கும்  5
2537
பதினோரற்புதம்
மற்று மூன்றிடம் வேதிகை வயல்கள்நாற் றவிசு
பொற்ற ஐந்தருத் தடமறு புட்களேழ் பொதியில்
பற்று மெண்பொய்கை யொன்பது சிலைபொழில் பத்தாங்
கொற்ற மன்ருபத் தோடொரு கூவலுங் குலவும் 6
2538
மூன்றிடங்கள்
ஒன்று பல்பவத் தாயரைக் காட்டிடு மொளிசேர்
ஒன்று பல்பவத் தாயரை வேண்டுறிற் காட்டும்
ஒன்றுபல்பவக் கிளைஞரோ டுரைபயில் விக்கும்
என்று மூவகைத் தானமவ் விருநகர் உடைத்தால்  7
2539
மூன்று தெற்றிகள்
ஊங்க ணைந்தவர்க் கமுதுநீர் உதவிடு மொன்று
பாங்கின் வேட்டன யாவையும் பயந்திடு மொன்று
மூங்கை பேசவும் பேசினோன் மூங்கைமை யுறவும்
ஆங்க ளிப்பதொன் றாகமுத் தெற்றியும் உளவால்  8
2540
மூன்று வயல்கள்
மீள மீளநெல் லரிதொறும் விளைவதோர் பழனம்
நாளின் வித்துமன் றேபயன் நல்குமோர் கழனி
தாளின் ஏருழ வின்றியே தகும்பயிர் விளைக்கும்
கோள தொன்றென வயல்கள்மூன் றுள்ளன குறிக்கில்  9
2541
நான்கு தவிசுகள்
எண்சீர்க்கழி நெடிலாசிரிய விருத்தம்
தன்பகுப்பின் மூவரொடு முனிவர் விண்ணோர் 
      பழிச்சிடவாழ் சதுமுகனைக் காட்டு மொன்று
தன்பகுப்பின் மூவர்திரு முதலோர் சூழத் 
      திருமாலைச் சார்ந்தோர்க்க்குக் காட்டு மொன்று
தன்பகுப்பின் மூவரொடு கணங்கள் போற்றுந் 
      தழற்கால ருத்திரனைக் காட்டு மொன்று
தன்பகுப்பின் மூர்த்திகளோ டென்றூழ் காட்டுந் 
      தவிசொன்றா மடங்கலணை நான்கு மன்னும் 10
2542
ஐந்து தருக்கள் 
ஓவாமை யமிழ்தொழுக்கும் பொலம்பூச் சூதம் 
      தன்னிழலைப் பிறர்க்குதவாக் காஞ்சி யொன்று
பூவாது காயாது கனிகள் நல்கும் 
      பூம்புளிபல் வகைப்போதுந் தரும தூகம்
தாவாத செம்பொன்மல ரத்தி யென்றா 
      சாற்றரிய தெய்வதமாத் தருக்கள் ஐந்துந்
தேவாதி தேவரினி தமருங் காஞ்சித் 
      திருநகரி னிரும்பூது திகழ வோங்கும்  11
2543
ஐந்து தடாகங்கள்
எல்லியிடைப் பங்கயமும் பகற்கா லத்தின் 
      இருங்குமுதச் செழும்போது மலர்ந்து தீந்தேன்
பில்குவதொன் றொருகாம்பின் முளரி மூன்று 
      பிறங்குபுனல் தடமொன்று குளித்தோ ரெய்த
வல்லைவா னரத்துருவம் அளிப்பதொன்று 
      மூழ்கினோர் மாற்றார்க்குக் கொடிய தீமை
நல்குவதொன் றாடினோர் உற்றார்க் கின்ப 
      நலந்தருவ தொன்றெனலாந் தடாக மைந்தே12
2544
ஆறு பறவைகள்
பெய்யாத காலத்தின் அகவிக் கொண்மூ வருவிக்கும் 
      பெருமஞ்ஞை மறைநூ லெல்லாம்
எய்யாமை யின்றியுணர் கிள்ளை யேனைக் 
      கணிதநூல் எனைத்துமெடுத் துரைக்கு மாந்தை
நையாது முழுதுணர்ந்த கபோதம் பாடு 
      நல்லிசைநூ லவைவல்ல நலஞ்சேர் பூவை
பொய்யாது வேட்டவெலாம் வழங்குநேமிப் 
      புள்ளுமென அறுபறவை பொருந்து மாங்கண் 13
2545
ஏழு பொதியில்கள்
வானாடர் வார்த்தைசெவிப் புலனாம் ஒன்றின் 
      மதகரியை முயலூக்கித் துரக்கு மொன்றின்
மேனாகர் உலகுவிழிப் புலனாம் ஒன்றின் 
      மேவினர்க்குத் திசைமயக்கம் எய்து மொன்றில்
கானார்நெய் யின்றிவிளக் கெரியு மொன்றில் 
      பாதலத்தோர் கழறுமொழி கேட்கு மொன்றில்
ஆனாது துந்துமிகள் முழங்கு மொன்றில் 
      ஆகவேழ் பொதுத்தானம் வயங்கு மாலோ14
2546
எட்டுப் பொய்கைகள்
மூழ்குநர்க்குப் பொன்னுருவம் அளிக்கு மொன்று 
      முழுமணியேர் தருமொன்று விண்ணோர் கோமான்
வாழ்வளிக்கு மொன்றுமனக் கினிய வெல்லாந் 
      தருமொன்று வேண்டியதை வழங்கு மொன்று
வீழ்தகைத்தா மெய்ஞ்ஞான மளிக்கு மொன்று 
      வீடுதவு மொன்றுவினைப் பிணிநோய் முற்றும்
பாழ்படுத்து மொன்றென்ன மலங்கள் மாற்றும் 
      பனிமலர்ப்பூம் பொய்கையிரு நான்கு மேவும் 15
2547
ஒன்பது சிலைகள்
தீண்டினரைத் தேவாக்கு மொருகல் பாம்பின் 
      கடிவிடந்தீர்த் திடுமொருகல் சித்தி யெல்லாம்
ஆண்டளிக்கு மொருகலுயி ருதவு மோர்கல் 
      வழக்கனைத்தும் நடுவாய்நின் றறுக்கு மோர்கல்
மூண்டபிணித் தழும்புறுபுண் மாற்று மோர்கல் 
      மொய்யொளிமெய்த் துணியுறுப்பைப் பொருத்து மோர்கல்  
ஈண்டியதீ வினையிரிக்கு மோர்கல் ஞானந் 
      தருமொருகல் எனச்சிலைக ளொன்ப தோங்கும் 16
2548
ஒன்பது பொழில்கள்
ஒன்றினோர் பெறக்கனக மாரி யொன்றில் 
      இரசதமா மழை யொன்றில் முத்து மாரி
ஒன்றிலொளிர் குருவிந்த மாரி யொன்றில் 
      வயிரமழை யொன்றில்வயி டூய மாரி
ஒன்றிலொளி விடும்புருட ராக மாரி 
      யொன்றிலடற் புள்ளேற்றுப் பச்சை மாரி
ஒன்றினிலிந் திரநீல மாரி யொன்றில் 
      பொழியுமலர்ப் பொழிலிவையொ ரொன்ப தோங்கும் 17
2549
பத்து மன்றங்கள் 
சொல்லருமா பாவியுறின் மூங்கை யாக்குஞ் 
      சோரர்களை மருளுறுத்துங் கல்வி தேற்றும்
பல்வகைய வடிவுதவுஞ் சாவா மேன்மை 
      பாலிக்கும் பாதலஞ்சேர் பிலத்தைக் காட்டும்
வல்லவர்க்குந் திசைமயக்கும் பொன்மா ணிக்க 
      மழைபெய்யும் பகலிரவு மாறாக் காட்டும்
செல்லுநரைப் பிறர்காணா வியப்புச் செய்யும் 
      இவைமன்றம் ஒருபதெனத் திகழு மாலோ 18
2550
பதினொரு கூவல்கள்
தயிர்க்கூவல் பாற்கூவல் நறுநெய்க் கூவல் 
      மதுக்கூவல் செழுங்கருப்புச் சாற்றுக் கூவல்
மயக்கமற முத்திநெறி துறக்க மார்க்கம் 
      மற்றுலகின் கதிகாட்டும் மும்மைக் கூவல்
வியப்பெய்த நிழல்பிணிக்குங் கூவல் பாரின் 
      வித்தின்றி நாறுசெய்யும் விரிநீர்க் கூவல்
அயர்ப்பின்றி அங்கணைந்தோர் மீளச் செய்யும் 
      அருங்கூவ லொடுங்கூவல் பதினொன் றாமால்  19
2551
செக்கு- சிலை - சிலம்பொலி
தன்னிடையெள் ளினைப்பெய்யின் மற்றோர் ஞாங்கர்த்
       தயில மெழச் செய்வதொரு செக்கு முண்டு
மன்னுயிர்செய் வினைப்பயனைத் தாமே நல்குஞ் 
      சிலையொன்று சிலைப்பாவை யொன்று மன்னுங்
கன்னிமதிற் காஞ்சிநகர் காவல் பேணுங் 
      கருமேனி வயிரமாக் கடவுள் பாத
நன்னடனச் சிலம்போசை இடைய றாது 
      நானிலத்தோர் வியப்பெய்தக் கேட்கும் ஓர்பால் 20
2552
இன்னனவாம் அதிசயங்கள் மற்றுமுள்ள எல்லை 
       யிலையவை முழுது மறிவார் யாரே
முன்னுகத்தின் எல்லார்க்குங் காட்சி யெய்தும் 
       மூண்டகொடுங் கலியுகத்திற் படிமை வாழ்க்கை
மன்னினோர் சிலர்க்கன்றித் தோன்றா முத்தி 
       மருவினர்க்கு மேலுலகின் வைத்த வண்ணம்
அன்னமலி வயற்காஞ்சி வரைப்பின் வாழ்வார் 
       அகங்களிப்பக் கண்ணுதலார் அமைத்த வாகும்  21
2553
இங்குரைத்த மேன்மையெலாங் கண்டுங் கேட்டு 
       மிந்நகரிற் கொடுந்தீமை யிழைப்பா ராயின்
அங்கவரே கயவரெனப் படுவ ரந்தோ 
       அறிவின்றி அறியாதுஞ் செய்த பாவப்
பங்கமெலா மொழிவெய்து மறிந்து செய்யிற்
       பாற்றரிதா மாதலினாற் பயனும் வேண்டி
உங்குறைவோர் தத்தமக்கு விதித்த வாற்றா 
       னொழுகியே கம்பரருட் குரிய ராவர் 22

ஆகத் திருவிருத்தம் 2553  
---------
64. ஒழுக்கப்படலம் (2554-2621)


2554
அறுசீர்க்கழி நெடிலாசிரிய விருத்தம்
மாதரை யெல்லாம் வீழும் மடவனும் ஈன்ற தாயைக்
காதல னாகா னச்சீர்க் கடியனுஞ் சிவன்வாழ் வைப்பிற்
பாதகம் புரியல் காஞ்சிப் பதியிடைச் சிறிதுஞ் ச்ய்யல்
ஓதிய விதியி னாறே வொழுகுதல் முறைமைத் தாமால் 1
2555
செந்துவர் படரு மாழித் தினகர னெழுமுன் கன்னல்
ஐந்தென வெழுந்து வெண்ணீ றணிந்துயர் மாவின மூலத்
தெந்தையைக் காமநோக்கி னிறைவியை நினைந்து போற்றிப்
புந்தியி னுறத்தான் செய்யும் பொருளறம் சிந்தை செய்து 2
2556
கரகமுந் தண்டும் மற்றுங் கரந்தழீஇக் காம ரூர்க்கு
நிருதியிற் படர்ந்து காதில் நீண்டமுப் புரிநூலேற்றித்
தரணியிற் திருணம் இட்டுச் சந்திகள் பகல்வ டக்கும்
இரவுதென் பாலும் நோக்கி யிருந்திரண் டியக்கம் நீத்து    3
2557
குறியிடக் கரத்துப் பற்றிக் குறுகிநீர் முகந்திட் டோர்கால் 
வெறிகமழ் புனலான் மண்ணாற் குறியினை விழுமி தாக்கி
நிறையமண் முக்கா லிட்டுக் குதங்கழீஇக் கழுவு நீள்கைக்
கிறுதியி னீரைங் காலு மிருகைசேர்த் தேழு காலும்  4
2558
அடியெழு காலும் பூசி யறலினாற் சுத்தி செய்க
இடனுடை யில்லோர்க் கீதா மிரட்டிமும் மடங்கு நாற்றி
கடனறி பிரம சாரி காட்டகத் துறைவோன் மற்றைக்
கெடலருந் துறவி யின்னோர் கெழுதக வியற்றல் வேண்டும் 5
2559
கொணர்வுறு நீர்வாய்ப் பெய்து கொப்புளித் திருகால் தூய்மை
அணையநீர் குடித்துப் பின்னர் அணிவர லுறுப்புத் தீண்டல்
இணைவிழைச் சுணவு மாற்றீ ரியக்கமுற் றிடில்நா லெண்கால்
இணையிலீ ரெண்கா லெண்காற் கொப்புளித் திடுதல்வேண்டும் 6
2560
சலமலம் விடுக்கும் போதுந் தையலார் கலவிப் போதும்
குலவெரி வளர்க்கும் போதும் வெண்பல்கோல் தின்னும் போதும்
உலவுநீர் குடையும் போதும் உணவினும் பேசல் செய்யார்
மலவலி துரக்கு மெங்கோன் வகுத்தநூல் முறையின் நிற்போர் 7
2561
விதித்தகோல் தின்று தூய மென்புனல் படிந்து மேனி
கதிர்ப்பநீ றணிந்து சந்திக் கடன்புரிந் துறுபே ரன்பின்
முதிர்ச்சியி னிலிங்க பூசை நாள்தோறும் முட்டா தாற்றித்
துதித்தனர் காலந் தோறு மேகம்பந் தொழுது போற்றல்      8
2562
இம்முறை யொழுக்கின் மாறா தியங்குறும் பிரம சாரி
செம்மணி வடிவிற் கம்பர் திருவருள் கிடைத்தல் வேண்டி
மம்மரில் குரவன் மாடே மறையெலாம் முறையி னோதல்
மும்மறை யிரண்டொன் றானும் முற்றுறப் பயிறல் வேண்டும்  9
2563
மடங்கலிற் கன்னி தன்னின் மதிநிறைந் துறுநாள் ஓதத்
தொடங்குக மகரத் தந்நாள் துகளற முடிக்க மீண்டு
மடங்கரும் வெண்கேழ்ப் பக்கத் தோதுக அங்க மாதி
உடங்குதேய்ப் பக்கத் தோதல் விலக்குநாள் ஓதல் வேண்டா 10
2564
செவ்விநாண் உடையே தண்டந் திகழ்முந்நூல் உத்த ரீயம்
அவ்வயர் தமக்கு வெவ்வே றருமறை விதித்த வாற்றால்
எவ்வமில் மறையோ ராதி மூவரும் இயல்பிற் கொள்க
செவ்வழல் விதியி னோம்பி யணிகவத் திருவெண் ணீறே  11
2565
முன்னிடை கடையின் ஒன்றப் பவதிச்சொல் மொழிந்து பார்ப்பார்
மன்னவர் வணிகர் பிச்சை யேற்பது மரபா மாயுள்
முன்னுறு மிளையர் தம்மின் மூத்தவர்ப் பணிக தாழ்ந்த
பின்னவர் தமக்கு மூத்தோர் வாழ்த்துரை பேசல் வேண்டும் 12
2566
ஓதிய பிரம சாரி யொழுக்கினில் வழாது நின்று
மூதரு மறைநூல் கற்றோர் முனிவர்தங் கடனில் தீர்ந்து
வேதமா மூலத் தெங்கோன் திருவருள் மேவப் பெற்றுப்
பேதமில் பெருவீட் டின்பப் பேற்றினுக் குரிய ராவார்  13
2567
வேறு
பின்னவர்கள் பற்றிகந்து பத்தியினால் திருக்காஞ்சிப் பேரூர் வாழ்க்கை
மன்னுதல்வேட் டனராயி னேகம்பன் றனக்கணித்தா மிருக்கை  வைகிப் 
பன்னருஞ்சீர்க் கண்டிகைநீ றுடல்வயங்கச் செய்பணிகள் பலவு மாற்றித்
துன்னியமாந் தருமூலச் சுடரொளியை முட்டாது தொழுது வாழ்வார் 14
2568
கலிவிருத்தம்
வற்றரு மறையவ்வா றோதி வாழ்க்கையிற்
பற்றில னாயிடிற் குரவன் பாலென்றும்
உற்றினி துறைகபற் றுடைய னேயெனில்
பெற்றியி னருட்குரு விசைவு பெற்றரோ  15
2569
கடவுளர் பிதிரர்தங் கடன்கள் நீக்குவான்
வடுவறு மிலக்கணம் மாண்ட கற்பினின்
மிடலுடைக் கிழத்தியை விதியின் வேட்டுப்பின்
நெடுமனை வாழ்க்கையின் ஒழுகல் நீதியே  16
2570
கருதுமுப் பதிற்றிரு கவள மென்பதம்
இருபொழு துண்டலும் எச்சம் ஐவகை
புரிதலும் விதித்தநாள் மனைவி பூண்முலை
மருவலும் இனையவும் இவர்க்கு மாணுமே   17
2571
ஓதெரி சமிதையின் ஓம்பல் தெய்வமாம்
ஏதமில் பிதிரருக் கீதல் அன்னதாம் 
பூதருக் கிடுபலி பூத எச்சமே
வேதியர்க் கோதனம் வீசல் மானிடம்     18
2572
பெருமறை ஓதுதல் பிரம எச்சமிவ்
விருமகம் ஐந்தனுட் பிரம எச்சந்தான்
திருமிகச் சிறத்தலில் தெய்வ வேதியர்
ஒருதலை யாகயீதோம்பல் வேண்டுமால்    19
2573
வைகறை எழுந்துசெய்வினைகள் மாண்டகச்
செய்துமா நகர்ப்புறத் தொழுகுந் தெய்வநீர்
எய்தினர் குடைந்துவெண் டுகிலி ரண்டுடுத்
தைதுறு கண்டிகை நீற ணிந்துபின்            20
2574
வண்புதல் தருப்பைமேல் வைகி மும்முறை
ஒண்புனல் வேதங்கள் உவப்ப ஆசமித்
தெண்பெற வாய்துடைத் தியல்பில் தீண்டியே
பண்பயில் மறைகளைப் படித்தல் வேண்டுமால்  21
2575
மாதவப் பேற்றினான் மறைகள் அண்ணலைச்
சூதமாய் நிழற்றலின் தொல்லை யேகம்ப
நாதனுக் கினியதிப் பிரம நன்மகம்
மேதகு மறங்களுள் மிக்க தாகுமால்    22
2576
ஆற்றலுக் கியையவெவ் வளவைத் தாயினும்
போற்றரு மறையினைப் போற்றி மேதகச்
சாறுகா யத்திரி சதவு ருத்திரம்
ஏற்றவைந் தெழுத்திவை விதியின் எண்ணியே  23
2577
அனைத்தினும் நிறைந்துறை அடிகள் பூசனை
தனக்குறு திருப்பள்ளித் தாமங் கொய்துபோய்
மனைத்தலை வைத்துமேல் வாழ்க்கைக் கேய்ந்தன
எனைத்துள கருமமும் இயல்பின் நாடியே  24
2578
கதிரவன் உச்சியி னணுகுங் காலையின்
முதுசிவ கங்கைநீர் முறையின் மூழ்குபு
மதியுறு நியதிகள் முடித்து மாநிழல்
அதிபனை முறையுளி அனைந்து போற்றியே  25
2579
மீண்டுதன் மனைவயின் மேவித் தற்பொருட்
டீண்டிய அருட்குறி யிறைவன் அர்ச்சனை
பூண்டபே ரன்பினிற் புரிந்து பூசனைக்
காண்டுறுப் பெனப்படும் அழலு மோம்பியே  26
2580
அறமுதல் இழிஞரீ றான வற்றினுக்
குறுபலி யுதவியூங் கெச்சம் ஐவகை
முறையுளி யாற்றியவ் வேலை முன்னிய
பெறலரு விருந்தினர்ப் பேணி யூட்டியே   27
2581
நீத்தவர்க் கையமும் நேர்ந்து நோயினர்
வாய்த்தவெஞ் சூல்முதிர் மகளிர் பிள்ளைகள்
மூத்துறு கிழவரை முந்த ஊட்டிப்பின்
ஏத்துறு கிளிஞரோ டுண்டல் ஏயுமால்    28
2582
எழுசீர்க்கழி நெடிலாசிரிய விருத்தம்
கங்கைவார் சடிலக் கடவுளை நினைந்து 
      கறிதயிர் நெய்யுட னாவி
அங்கியை யெழுப்பி யாகுதிச் செய்கை 
      யாகமுப் பதிற்றிரு கவளம்
பங்கமில் விதியா லுண்டுகை பூசிப் பாகடை 
      தின்றதன் பின்னர்ப்
பொங்குபே ரன்பின் ஒக்கலோ டமர்ந்திப் 
      புராணமே கேட்டிடல் வேண்டும்   29
2583
நான்மறைப் பொருளாய்க் கதைக்கெலா 
      மிடனாய் நாற்பயன் உதவுமே கம்பன்
மேன்மையுங் காம நோக்குடை யிறைவி 
      மேன்மையும் விளக்குவ திதுவே
நூன்முறை வருண நிலைகளின் ஒழுக்கம் 
      நுண்ணிதின் தெரிப்பது மிதுவாம்
பான்மையாற் காஞ்சிப் புராணமே 
      நாளும் பயில்வுறக் கேட்பது மரபால் 30
2584
அலர்கதிர் என்றூழ் மறைந்திடுங் காறும் 
      ஆன்றவர் படித்திடக் கேட்டுக்
கலவுசீர் அந்தி செய்கடன் முற்றிக் 
      கோயிலைக் குறுகி யேகம்பத்
தலைவனைத் தொழுது மனைவயி னணுகிச் 
      சமிதையின் அங்கிவேட் டமர்ந்து 
பலருடன் அருந்தி மனைவியோ டிரவிற் 
      பள்ளியின் மேவுதல் விதியே 31
2585
தருக்குறு வனப்பிற் பிறர்க்குரி யவரைத் 
      தவ்வையில் தங்கையிற் காண்க
உருத்திர கணிகை மகளிரைத் தாயின் 
      உன்னுக வயிணவ மடவார்
அருப்பிளங் கொங்கைத் தாதிகள் மாட்டும் 
      அன்னதே யாகலிற் புணர்ச்சி
விருப்பினை அவர்பால் மறப்பினும் எண்ணல் 
      ஓம்புக நன்னெறி விழைவார் 32
2586
இருட்சுரி கருமென் மலர்க்குழல் மனையா 
      ளிளமுலைப் போகமும் மகவின்
பொருட்டெனக் கொண்டே விலக்குநாள் 
      ஒழித்துப் புணர்ந்தபின் நீங்கிவெம் பாந்தள்
அரைக்கசைத் தருளும் அடிகளீ ரடியும் 
      அகந்தழீஇத் துயிலுக மற்றீங் 
குரைத்தவா றென்றும் ஒழுகுநர் 
      எங்கோன் திருவருட் குரியவ ராவார்   33
2587
கச்சிமா நகரிற் கம்பநா யகன்முன் 
      கரிசறுத் தான்றவர் முகப்ப 
அச்சுவம் ஆடை ஊண்முதல் தானம் 
      ஆதரித் தியைந்தவை யளித்தல்
பொச்சமி லவ்வக் கொடைப்பெரும் 
      பயனொன் றனந்தமாய்ப் பொலியுமவ் வரைப்பின் 
நச்சிமெய் யுணர்வு கொளுத்துவோன் 
      வீடு நணுகுமேம் பட்டதித் தானம்  34
2588
ஓதல்வேள் வீகை ஓதுவித் திடல்வேட் 
      பித்தலேற் றலுமுறும் மறையோர்க்
காதியின் மூன்றோ டளித்திடல் ஊர்தி 
      படைத்தொழில் அரசர்க்குரிய
ஆதியின் மூன்று வாணிகம் பசுஏர் 
      வணிகருக் காகுமங் கவற்றுள் 
ஆதியின் மூன்றும் அல்லவை முறையே 
      அவ்வவர் விருத்திகட் காமால்.   
வேள்வி + ஈகை=வீள்வீகை. விருத்தி -பிழைப்பு35
2589
இருதமோ டமிர்த விருத்தியும் ஆன்றோர்க் 
      கிசைவன மிருதமும் ஆகும்
தருபிர மிருதஞ் சத்தியா நிருதம் 
      தழுவலும் ஒன்றுநாய் விருத்தி
ஒருவலே வேண்டும் உஞ்சநல் 
      விருத்தி இருதமாம் ஒன்றிர வாமால்
வருவதே அமிர்தம் இரந்துறல் 
      மிருதம் உழவின்வந் துறல்பிர மிருதம் 36
2590
சத்தியா நிருதம் வாணிக விருத்தி 
      தாழ்வுறுஞ் சேவகஞ் செய்யல்
வைத்தநாய் விருத்தி யாதலி னதனை 
      மாற்றியே யிருபிறப்பாளர் 
ஒத்ததோர் தூய விருத்தியால் தம்மை 
      யோம்பிமெய்ந் நூல்பல பயின்று
தத்தமக் குரிய நியதியின் ஒழுகித் 
      தங்குதல் மரபெனப் படுமால் 

37, 37 செயுட்களில் விருத்திகல் கூறப்பட்டன. அவை ஆறு வகைப்படும். இருதம்,
அமிர்தம், மிருதம், பிரமிருதம், சத்தியாநிருதம், நாய்விருத்தி என்பன அவ்வாறு 
விருத்திகள். அவைகளீல் அந்தணர் முதலிய மூவருக்கும் முதலிரண்டும் உத்தமம். 
மூன்றாவது மத்திமம். நான்கு ஐந்து அதமம். ஆறாவது விலக்கப்பட்டது. 
இருத்மாவது, உஞ்சவிருத்தி. உஞ்சவிருத்தியாவது, அறுக்கப்பட்ட வயல்களில் 
சிந்திக்கிடப்பவற்றைச் சேர்த்துப் பிழைத்தல். அமிர்தமாவது, யாசிக்காமல் 
வருவது. மிருதமாவது, இரத்தலால் வருவது. பிரமிருதமாவது, உழவினால் வர்வது. 
சத்தியா நிருதமாவது, வாணிகத்தால் வருவது. நாய்விருத்தையாவது, 
ஒருவரிடத்தில் சேவகம் செய்வதால் வருவது என்பதாம். 37
2591
கைசெவி சென்னி கழுத்தினெப் போதுங் 
      கண்டிகை யணிதல் வெண்ணீறு
மெய்யெலாம் பூசி யைந்துமூ விடத்தும் 
      விலங்குமுப் புண்டரம் பொறித்தல்
வைதிக நிலையோர் மரபென மறைநூல் 
      வகுத்திடும் ஆதலின் இவற்றைக்
கைவிடா தென்றுங் கடைப்பிடித் திடுக 
      இகழ்ந்திடிற் கடையரே யாவார்.
விலங்கு- துலங்கு38/tr>

2592
வைதிக சைவ நெறிகளைப் பற்று 
      மாண்பிலாச் சூத்திரர் முதலோர்க் 
கைதுமீப் போய புண்டர மாதி 
      அணியலாம் ஏனையர்க் காகா
மெய்திகழ் மறைகள் ஆகமம் 
      விதித்த கருமமற் றினையன பிறவும்
உய்தியை வேட்டோர் ஆசரித் 
      தொழுகி விலக்கின ஒழிவது முறையே.
மாண்பு- புண்ணியம். மாண்பில் ஆ சூத்திரர்.- மாண்பினை உடைய சூத்திரர். 
அப்புண்ணியத்தில் மனம் பற்றுடைய சூத்திரர்க்கே திருநீறு கண்டிகைகள் ஆம் என்றவாறு 39
2593
தவத்தினாற் செருக்கல் கண்டது விளம்பல் 
      பொய்யுரை சாற்றுதல் ஐந்தும்
அவித்த அந்தணரை இகழுதல் யாதும் 
      அளித்தது புகழ்ந்தெடுத் துரைத்தல்
எவற்றினை யானுங் கொலைசெயல் 
      பிறர்பால் இடுக்கணை யுறுத்துதல் குறளை
செவிப்புகப் புகறல் பூப்புடை மனையைத் 
      தீண்டலும் வழுவெனப் படுமால்  40
2594
மனைவியோ டுண்டல் அவளுடன் துயிறல் 
      மனைவியா வித்துழிப் பசிப்பில்
வினையிகந் தியல்பான் இருப்புழி உண்ணும் 
      வேலையும் ஆங்கவட் பார்த்தல்
கனைகதிர்த் தேவைக் கிழக்கெழுங் காலை 
      மேற்கடற் பால்விழுங் காலைப்
பனிவிசும் புச்சி யுற்றிடுங் காலைப் 
      பார்த்தலும் பழுதெனப் படுமால்.41
2595
உடையொழிந் திருநீ ராடுதல் ஆடை 
      ஒன்றுடுத் துண்டலீ ரியக்கம்
நடைவழிச் சாம்பர் ஆனிலை தீநீர் 
      நள்ளுற விடுதல் ஆங்குமிழ்தல்
உடையிலா மாதை நோக்குதல் இருகால் 
      ஒளிர்ந்த செங்கனலிடைக் காய்ச்சல்
இடையுறும் அந்தி வேலையின் அருந்துதல் 
      இவைகளும் விலக்கெனப் படுமால்.
ஈரியக்கம்- மலசலம் கழித்தல்42
2596
இந்திர திருவில் விசும்பிடை நோக்கி 
      ஏனையர்க் கறிவுறக் காட்டல்
நிந்தையின் வாளா பேரிகல் விளைத்தல் 
      கையிணை குவித்துநீ ரருந்தல்
செந்தழற் கடவுள் வான்பசு பார்ப்பார் 
      தேவர்கள் ஞாயிறு குரவர் 
இந்துவின் முன்னர் இச்சையா றிருத்தல் 
      இன்னவுந் தீங்கெனப் படுமால்.
இச்சையாயிருத்தல்- அடக்கமின்றி மனம்போனபடி இருத்தல்43
2597
கேழுகிர் உரோமந் துணித்திடல் உகிராற் 
      பல்லினைக் கிளைத்திடல் தனியே
பாழ்மனைத் துயிறல் கண்படை எழுப்பல் 
      முடிவட பாலின்வைத் துறங்கல்
ஆழ்துரும் பொடித்தல் ஓட்டினை யடித்தல் 
      தனிவழிச்செலல் பிறரணிந்த
காழகஞ் செருப்பு முதலிய வணிதல் 
      இனையவுங் கடிந்திடப் படுமால்44
2598
அறக்கடை மிகுமூர் பெரும்பிணி யுறுமூர் 
      அமரிழி குலத்தவர் பதிதர்
மறக்கொடுந் தொழிலோர் துவன்றுமூர் 
      வைகல் வரையிடை நெடும்பொழு துறைதல்      
இறப்பரு மிசும்பி னேறுதல் இழிதல் 
      இளவெயிற் காய்தல்நீ ராடா 
துறப்பெருஞ் சிவலிங் கார்ச்சனை புரியா 
      துண்டலும் வழுவெனப் படுமே.
இறப்பரும் - நடத்தற்கரிய . இசும்பு- வழிக்குடையவை45
2599
பூத்தவள் பதிதன் இழிஞனை அழத்தைப் 
      புத்தரைத் திகிரிமேற் பொறித்த
மூர்த்தியைத் தீண்டல் காண்டலும் 
      விலக்கே இலங்குமுப் புண்டர மின்றி
மீத்திகழ் வடிவம் முதலிய பொறித்த 
      வேதியர் முகத்தினை மறந்தும்
பார்த்துளோர் கம்பத் தலைவனைப் படர்ந்து 
      கண்ணுறின் நண்ணுவர் தூய்மை.
திகிரிமேற் பொறித்த மூர்த்தி- அருகன்46
2600
மறையுட னேனை நூல்களை யெச்சந்
       தன்னுடன் மற்றைநல் வினையைக்
கறையறும் பார்ப்பா ரோடுஞ்சூத் திரரைக் 
      காஞ்சியினொ டும்பிற நகரைப்
பிறைமுடிக் கடவு ளோடரி யயனை 
      யொப்பெனப் பேசற்க பேசிற்
குறைஅரு நிரயக் குழியில்நீ டூழி 
      குளிப்பதற் கையமொன் றிலையே 47
2601
இன்னன பிறவும் மறைமுதல் நூல்கள் 
      விலக்கிடும் இவற்றினை யொழிக
பன்னரு மறையின் புறத்துநூ லனைத்துங்
       கெடுதியே பயக்குமா தலினால்
அன்னவை விடுத்து மறைநெறி வழிவா 
      தொழுகிநீள் அலர்பொழிற் காஞ்சி
தன்னிலே கம்ப நாயகன் அடியார் 
      தம்மொடுங் குலாவுதல் முறையே  48
2602
இருமுது குரவர் இறந்திடு மதிநாள் 
      ஆண்டுதோ றெய்துழி யுகாதி
வருமனு வாதி உவாமுதல் தினத்தின் 
      வயங்குதென் புலத்தவர்க் குறித்துத்
திருமறை யவர்க்கு முறையினூட் டிடுக 
      ஏனைமாத் தலங்களிற் செய்யும் 
பெருநலம் அனைத்துங் காஞ்சியின் 
      ஊட்டும் பேற்றினைச் சிறிதுமொவ் வாவால் 49
2603
தென்புலத் தவர்தாம் அயந்தரு மரீசி 
      முதலியோர் சிறுவரங் கவருள்
இன்புறு மரீசி விராட்டுவை முதலோர் 
      ஈன்றவர் சுராசுரர் முதலோர்க் 
கன்புடைப் பிதிரராகுவர் கவியோ டங்கிரா 
      புலத்தியன் வசிட்டன் 
என்பவர்க் குதித்தோர் மறையவர் 
      அரசர் வணிகர் வேளாளர்ருக் கியைவர்  50
2604
முனிவரிற் பிறந்தார் தென்புலத் தவரம் 
      முதல்வரிற் சுராசுரர் பிறந்தார்
புனிதவிண் ணவரிற் சராசரம் அனைத்தும் 
      புகரறத் தொன்றின முறையால்
இனையசீர்ப் பிதிரர் தமைக்குரித் தீசன்
       இணையடிக் கன்புடை மறையோர்
நனியுளங் களிப்ப உறுதியாற் காஞ்சி 
      நகர்வயின் ஊட்டுதல் கடனே 51
2605
அறுசீர்க்கழி நெடிலாசிரிய விருத்தம்
இம்முறை யில்லின் வைகி யிடைப்படுங் காற்கூ றாயுள்
செம்மையிற் கழிப்பிப் பின்னர்ச் செறிமயிர் நரைப்புக் காணும்
மம்மரின் அறிவு மிக்கார் மனைவியை மகன்பால் வைத்து
வம்மென உடன்கொண் டேனும் வனத்திடைச் சேறல் வேண்டும் 52
2606
விழைதரு காஞ்சி மூதூர்ப் புறனில வரைப்பின் மேவித்
தழைபொதி சாலை வைகி வேனிலைந் தழலின் நாப்பண்
மறையினிற் பணியில் நீருள் வதிந்துமா தவங்க ளாற்றிக்
குழைவுறு மனத்தான் உஞ்ச விருத்திகொண் டுறைக மாதோ  53
2607
கண்டிகை நீறு தாங்கிக் கம்பனைக் காம நோக்கின் 
ஒண்டொடிப் பிராட்டி தன்னை உன்னியஞ் செழுத்து மெண்ணி
அண்டர்கோன் பூசை யாற்றி அன்னணம் வதிந்த பின்னர்
மிண்டரும் வனத்தின் வாழ்க்கை மெய்த்தவ முதிர்ச்சி யாலே  54
2608
அற்றமில் அறிவில் தூய ராகியிவ் வுலக வாழ்வும்
பொற்றபூங் கமல வாழ்க்கைப் புண்ணியன் முதலோர் வாழ்வும்
பற்றற வெறுத்து வீட்டின் அவாவுறும் பான்மை பெற்றான்
முற்றுறத் துறவி னெய்தி மறைமுடி புணர்தல் வேண்டும் 55
2609
ஐந்தவித் துயர்ந்த வாசான் றன்புடை யருள்நூல் கேட்டுச்
சிந்தனை செய்து மானத் தெளிந்துபின் நிட்டை மேவும்
இந்தவா றடைவி னெய்து மியல்பினைத் தலைநின் றேறூர்
அந்தண னிருதா ளென்று மகந்தழீஇ யொழுகல் ஆறே  56
2610
அடற்கொடும் பாச மாற்றிப் பசுக்களை யருள்வீட் டுய்ப்பப்
படைத்தளித் தழித்து நோக்கும் பரம்பொருள் சிவனே யென்றல்
உடற்றுநர்க் கரிய வேத வுள்ளுறை யாவ தென்னத்
தொடக்கமீ றெழுவா யான விலிங்கத்தால் துணிதல் கேள்வி .7
தொடக்கம் ஈறு எழுவாயான இலிங்கம்- உபக்கிரம உபசங்கார முதலாய 
இலிங்கங்கள் (சனற்குமாரப் படலம் 50,51 பார்க்க)57
2611
உவமையின் ஏதுத் தன்னாற் கேட்டதை உள்ளங் கொள்ள
அவமறச் சிந்தை செய்தல் சிந்தனை யதனைப் பல்காற்
சிவணுறப் பயிற்சி செய்கை தெளிதலாம் விளங்கக் காண்டல்
தவலறு நிட்டை யென்று சாற்றுவர் புலமை சான்றோர் 58
2612
இத்திறம் பயின்று வைகி யிருவகைப் பற்றும் நீத்த
உத்தமத் துறவின் மேலோர் ஊர்வயின் பிச்சை யேற்றுச்
சுத்தநீர் அலம்பி முக்கட் சுடரினுக் கூட்டிப் பின்னர்
அத்தகு விதியின் ஓர்போ தெண்பிடி யருந்தல் வேண்டும்  59
2613
அல்லவை முழுதும் நீக்கல் அன்றவர் கழித்த தூசு
கல்லசும் பெற்றிக் கோடல் காழ்மரத் தடியின் மேவல்
பல்லவும் ஒப்பக் காண்டல் தமியனாய்ப் படர்தல் வேற்றுப்
புல்லியர் இணக்கந் தீர்தல் பொறிவழி மனஞ்செல் லாமை 60
2614
அடித்துணை நிலத்தில் நோக்கி மிதித்திடல் அறுவை தன்னில்
வடித்தநீர் பருகல் நெஞ்சில் தூயது மானக் கோடல்
படிற்றுரை யின்றிக் கூறல் நன்மையே பயப்பப் பேசல்
எடுத்துரை பிறவும் முத்தன் இலக்கணம் என்ப மன்னோ  61
2615
உறையுளோ டங்கி பேணல் கல்வியின் உடலை ஓம்பல்
சிறையுடற் பொருட்டுச் சீற்றஞ் செய்திடல் சாலப் பேசல்
புறனுரை இகழ்ச்சி பிச்சைப் பொருட்டல தூர்க்குட் சேரல்
மிறையுறுத் திடும்பை செய்வோர் தம்மையும் வெகுள லாகா  62
2616
சினவிடைக் கடவுள் பூசை கண்டிகை திருவெண் ணீறு
களவினும் இகழா தோம்பல் கதிரொளி உலோகம் அல்லாப்
புனிதபா சனத்தின் நீரால் தூய்மைகள் பொருந்தக் கோடல்
வினையிகந் தவர்க்காம் என்ப வேள்வியிற் சமசம் போலும். 
சமசம்- வேள்வியிற் கொளப்படும் ஒருவகை மரப்பாத்திரம்.63
2617
என்பினை நரம்பிற் பின்னிக் குடர்வழும் பிறைச்சி மெத்திப்
புன்புழுப் பொதிந்து செந்நீர்ப் புண்ணசும் பொழுகி நாறித்
துன்பநோய் எவற்றி னுக்கும் உறையுளாய்ப் புறந்தோல் மூடும்
வன்புலை உடம்பே ஆவி வருத்திடும் பிணிவே றில்லை  64
2618
பெரும்பிணி யிதனைத் தீர்க்கும் மருத்துவன் பிறவி யில்லாப்
பரம்பொரு ளான முக்கட் பரமனே யென்று தேறி
முரண்பயில் விடையோன் தென்பால் முகத்தினைச் சரணம் எய்தி
விரும்பிவீ டுறுதற் பாலார் பிறப்பினை வெருவப் பெற்றார்  65
2619
கலிநிலைத்துறை
மற்றைத் தெய்வங்கள் எவற்றையும் விடுத்துமா நீழற் 
கற்றைச் செஞ்சடைப் பிரான்சரண் சரணெனுங் கருத்தே
பற்றிச் சாவினும் வாழ்வினுங் களிப்பிகல் படாமை
எற்றைப் போதுமொத் தொழுகலே துறந்தவர்க் கியல்பாம்  66
2620
பொறுமை கல்விமெய் தூய்மைஐம் பொறிதெறல் அடக்கம்
உறுதி நாண்வெகு ளாமைகள் ளாமையொண் பூதி
மறுவில் சாதனஞ் சிவார்ச்சனை தியானம்வண் பதினான்
கறமும் நல்லறம் புரிபவர்க் கிலக்கண மாமால்  67
2621
சொன்ன நால்வகை நிலைகளில் துரிசற ஒழுகிக்
கன்னி மாநிழற் கண்ணுதல் அகத்தொழும் பாற்றி
மன்னி நீடிய காஞ்சிமா நகர்வயின் வதிவோர்
துன்னு மும்மலத் துகளறுத் தின்பவீ டுறுவார்   68

ஆகத் திருவிருத்தம் 2621            
----
65. சிவபுண்ணியப்படலம்  (2622-2742)


2622 
 
அறுசீர்க்கழி நெடிலாசிரிய விருத்தம்
கச்சிநகர் அமர்ந்துறையும் நியதியராய் 
      ஏகம்பக் கடவுள்பாதச்
செச்சைமலர் வழிபடுவோர் மேம்பாடு 
      நானேயோ தெரிக்க வல்லேன் 
முச்சகமும் புகழ்ந்தேத்தும் பன்னிரண்டு 
      பெயர்படைத்த மூதூர் வைப்பிற்
பொச்சமறச் செய்தக்க சிவதருமத் திறனும் 
      இனிப்புகலக் கேண்மின் 1
2623
எவ்வறமுந் திருக்காஞ்சிக் கடிநகரிற் 
      புரிகிற்பின் ஏற்றம் எய்தும்
அவ்வறத்துட் சிவதன்மம் அதிகமவை 
      சிவலிங்கப் பதிட்டை யேனைச்
செவ்வியுடைத் திருமேனி திருக்கோயிற் 
      பணிபூசைச் சிறப்பு மற்றும்
ஒளவியந்தீர் மெய்யடியார் திருத்தொண்டு 
      முதற்பலவாம் அவற்றுள் மாதோ 2
2624
சிவலிங்கப் பதிட்டைப் பயன்
கயக்கமுறும் அறக்கடையின் சிமிழ்ப்பறுத்துப் 
      பிரமாண்டக் கனத்தை நூறி
மயக்கமிகும் வினைப்பகையும் பெரும்பிறவிப் 
      பழம்பகையும் மறுக மாட்டி
வயக்கமுறு சிவபதத்தின் உய்க்கும் 
      இலங்கயில் வாளாய் மாறா வாழ்வு
பயக்கும்நுதல் விழிக்கடவுள் நயக்கும்அருட் 
      சிவலிங்கப் பதிட்டை யம்மா   3
2625
விரைமலரோன் மணிவண்ணன் முகிலூர்தி 
      முனிவர்சித்தர் விண்ணோர் யாரும்
வரைகளினும் வனங்களினும் வளர்ந்தநதிப் 
      புடைகளினும் மணிநீர் வேலைக்
கரைகளினும் எங்கெங்குங் கண்ணுதலோன் 
      சிவலிங்கப் பதிட்டை யொன்றே
உரைவிளங்கச் செய்தமைத்தா ரன்றிவே
       றெவன்செய்தார் உணர்வான் மிக்கீர் 4
2626
மேதகைய தவம்தீர்த்தங் கொடைவேள்வி 
      துறவுநிலை விரதம் யாவும் 
ஓதுசிவக் குறிநிறுவும் பயன்கோடி 
      படுங்கூற்றின் ஒன்றுக் கொவ்வா
ஆதலினிச் சிவலிங்கம் வேதிகையி 
      னொடுஞ்சிலையா னமைப்போர் யாரும்
ஏதமறுத் தவ்வுடம்பின் வீடெய்தப் 
      பெறுவரிதற் கையு றேன்மின் 5
2627
இம்முறையில் தாபித்த சிவலிங்கம் 
      இறைஞ்சுநரும் விமான மேற்கொண்
டம்மலர்ப்பூங் குழற்பணைத்தோள் 
      அரம்பையர்சா மரையிரட்ட அமரர் போற்ற
எம்மருங்கும் இசைமுழங்கப் பெருந்தேவர் 
      அழுக்கறுப்ப யினிதி னேகிச்
செம்மலருட் சிவலோகத் தானந்தந் 
      திளைத்துறைவார் பிறவுங் கேண்மோ   6
2628
சோமாஸ்கந்தர்
வேறு
அடலிற் கொதிக்கும் படையாழி யண்னல் முதலோர் ஏத்தெடுப்பத்
தடவுச் சீயப் பிடர்த்தலையிற் கவினும் மணிப்பூந் தவிசும்பர்க்
கடவுட் பிராட்டி உடங்கிருப்பக் கதிர்வேற் காளை நள்ளிருப்ப
நடலைப் பிறவி மருந்தாகி வைகும் நாதன் திருவுருவம் 7
2629
ஏகபாதர்
அடுப்பார்க் கருளும் ஒருதாளும் அம்பொற் கமலவிழி மூன்றும்
படப்பாம் பணிந்த புயநான்கும் சூலப் படையு மெழில் வயங்க
இடப்பா லரியை வலத்தயனை யெழுநாற் கோடியுருத் திரரை
நடுப்பால் தோற்றி யையைந்து வடிவு முடனாம் நலம்பிறக்கி  8
2630
கன்ற விடப்பாற் பகுதியினைப் புந்தித் தலத்திற் புந்தியினை
அகங்கா ரத்தின் உறுதன்மாத் திரையிற்பொறியின் அவ்வவற்றைத்
தகுந்தாள் குய்யம் உந்திகளம் தலையிற் பார்நீர் அனல்வளிவான்
மிகுஞ்சீர் விழியி னிடத்திரவி வெண்கேழ் மதியைப் படைத்தருளி  9
2631
அடியி னடங்குங் கீழுலக மனைத்து மடியி னுறத்தோற்றி
முடியி னடங்கும் மேலுலக முழுதும் முடிப்பால் அளித்தருளிப்
படியில் கருணைப் பிழம்பாகிப் பரசும் அடியாரக விளக்காய்க்
கொடிய மலநோய் அரட்டொதுக்குங் கோணைப் பெருமான் திருவுருவம்.
அரட்டு- தீமை. கோணை- அழிவின்மை. உலகங்களை இவ்வாறு தனது 
உறுப்புக்களினின்றும் தோற்றுவித்தலை வாதுளாகமம் கூறும்.10
2632
எச்சேச்சுரர் 
ஓவா வின்பப் பெருங்கருணை யொன்றும் வதன மோரிரண்டும்
பூவார் கமலப் பதமூன்றும் போகு கூர்ங்கோ டொருநான்குங்
காவா யென்பார் மலமைந்து மறுமா றளிக்குங் கரமெழுந்
தாவா வருளும் படைத்துடைய வெச்சத் தலைவன் திருவுருவம்  11
2633
இடபாருடர்
இகலி யெதிர்ந்தோர் குடர்குழம்ப இடியின் முழங்கி யேற்றெதிர்ந்து
தொகுவெம் படைகள் முழுதுழக்குந் தோலா மதுகைச் சூர்த்தவிழிப்
புகரில் காட்சி வெள்ளிவரை நடந்தா லனைய போர்விடைமேல்
திகழ மலைமா துடனுறையுந் தேவ தேவன் திருவுருவம் 12
2634
சந்திரசேகரர்
உடையா னொருபால் வீற்றிருக்குஞ் செவ்வி நோக்கி யுள்புக்கு
மிடையா நின்ற பெருந்தேவர் விலகப் புடைக்கும் வேத்திரத்திண்
படையார் குடங்கைத் திருநந்தி பகவன் றனக்கு வரமுதவிப்
புடையார் கணங்கள் போற்றிசைப்ப வைகும் புராணன் திருவுருவம் 13
2635
நடராசர்
சிலம்பி னொலிகேட் டருகணையுஞ் செங்கால் அன்னப் பெடைமானப்
புலம்பு மணிப்பூண் முலையுமையாள் மகிழ்ந்து நோக்கிப் புடைநிற்ப
உலம்பி மறைகள் ஓலமிட வும்பர் பழிச்ச முடிக்கங்கை
அலம்ப வழகார் பெருந்திருக்கூத் தாடும் பெருமான் திருவுருவம்  14
2636
உக்கிரர்
வடாது மலையிற் புயம்நான்கும் மலர்க்கண் மூன்று முருத்திரமும்
தடாய படப்பாப் பரைநாணுங் கபாலக் கரமுந் தழலன்றிக்
கடாது சிவந்த சுரிபங்கி கவின்ற முடியும் வெண்ணிறமும்
கெடாத வனப்பிற் பெருங்கோலங் கெழீஇய  பெருமான் திருவுருவம் 15
2637
புரசைக் களிறட் டுரிபோர்த்த கோலப் பொலிவும் புகைவடிவும்
அரசச் சீய வுரிகொண்ட வுத்த ரீயத் தனியழகும்
பிரசக் கமல மெனச்சிவந்த விழிகள் மூன்றும் பிறங்குலகம்
பரசத் தகுவெண் டலைதண்டம் பரித்த கரமுங் கூரெயிறும் 16
2638
மருவிற் பொலிந்த மலர்க்கிழவன் வகுத்த அண்டம் அனைத்தினையும்
பொரியிற் கொறித்துக் கொறித்துமிழும் பூட்கைக் குரண்டப் பெயரானைச்
செருவிற் படுத்த வெள்ளிறகு திங்கட் குழவிக் கதிர்கிளைத்திட்
டுருவுற் றெழுந்தா லெனமாடே யொளிரச் செருகுந் திருமுடியும் 17
2639
திருமால் பணிலக் கோவைநிரை வயங்கும் புயமுந் தெரித்தருளிப்
பெருநீ ரளக்கர் வாய்மடுத்து முங்கா ரப்பே ரொலிவிளைத்தும்
வெருவா வீரம் படநகைத்தும் பூதகணங்கள் மிடைந்தேத்த
அருளா னந்த நடங்குயிற்றும் அண்டர் பெருமான் திருவுருவம்  18
2640
அர்த்தநாரீசுவரர்
உமையுந் தானும் வேறன்மை உருவி னிடத்துந் தெளிப்பான்போல்
இமைய மயிலை யொருபாதி வடிவி னிருவி நாற்கரத்தும்
அமைய வனசந் திரிசூலம் அபய வரதம் இவைதாங்கி
நமையும் உய்யக் கொண்டருளும் நாரி பாகன் திருவுருவம்  19
2641
இலகுளீசர்
அடுத்தங் குடனாம் பரம்பொருளை யன்றே விரவ வொட்டாமல்
தடுத்து முக்கூற் றுயிருணர்வைத் தகையும் அவிச்சை முழுதிரிய
மடுத்த கருணைத் திருநோக்கின் மாணாக் கருக்குப் பொருளுரைப்ப
எடுத்த கரத்தான் வீற்றிருக்கும் இலகுளீசன் திருவுருவம் 20
2642
நீலகண்டர்
நவில்”ஓம் நீல கண்டாய நம”வென் றியம்பும் எட்டெழுத்தும்
நுவல்வார் மீள மலக்கூட்டின் நுழையா வாறு பெறவிமையோர்
கவலா திரங்கி யாலாலங் கதிர்ப்பூங் கரத்தின் ஏந்தியரிச்
சுவலார் அணையின் வீற்றிருக்குஞ் சோதிச் சுடரோன் திருவுருவம் 21
2643
சலந்தராதி
இருகூ றாகச் சலந்தரனை யிறுத்து மாட்டி யவ்வடிவம்
அருகே தோன்றச் சுதரிசனம் அங்கைத் தலத்தின் மிசையேந்தி
முருகார் கடுக்கைத் தண்ணறும்பூத் தொடையல் வாகை முடிவிளங்கத்
திருவார் காட்சி யளித்தருளுந் தேவர் கோமான் திருவுருவம் 22
2644
சக்கரதானர்
வழிதீஞ் சுவைக்கள் வாய்மடுத்து மழலைச் சுரும்பர் இசைமிழற்றுஞ்
செழிபூங் கமலம் ஒன்றினுக்குத் திருந்து காதல் மெய்யன்பின்
விழிசூன் றடியின் அருச்சித்த விறல்மா யனுக்குச் சுதரிசனங்
கழிபே ரருளால் ஈந்தருளுங் கடவுட் பெருமான் திருவுருவம்.  
கள்- தேன். சூன்று- பெயர்த்து23
2645
அந்தகாரி
வெருவா நிகும்பன் மிசையொருநாள் ஊன்றி நின்று வெஞ்சூலத்
தொருகூர்ப் பரம்வைத் தொருகரத்தால் உமையைத் தழுவிக் கைகூப்பி
அருகே நிற்கும் அந்தகனை நோக்கி அரவச் சிலம்பணிந்து
திருமால் முதலோர் தொழுதேத்தச் சிறக்கு மிறையோன் திருவுருவம் 24
2646
திரிபுராரி
பொருப்புச் சிலையில் வாசுகிநாண் பூட்டி அரிகோல் வளியீர்க்கு
நெருப்புக் கூராம் படைதொடுத்துப் பிரம வலவன் நெடுமறைமா
விருப்பிற் செலுத்து நிலத்தேர்மேல் நின்று தெவ்வூர் வெந்தவிய
அருப்புக் குறுவெண் ணகைமுகிழ்த்த அந்த ணாளன் திருவுருவம்  25
2647
கங்காதரர்
விசும்பி னின்றும் வெகுண்டார்த்து முழங்கிக் கொதித்து வீழ்தந்த
அசும்பு திரைநீர் வான்யாற்றை யங்கோர் வேணி மயிர்நுதியிற்
பசும்புல் அறுகிற் பனியுறைபோல் தாங்கி வைகிப் பாவவினை
இசும்பு கடக்கும் பகீரதன்நின் ரிரப்ப மகிழ்வான் திருவுருவம்  26
2648
ஆபற்சகாயர்
கணங்கள் கலுழி மதக்கடவுள் கதிர்வேற் குரிசில் எழுமாதர்
நிணங்கொள் திகிரிப் படையேந்தல் நிலவெண் டோட்டு மலர்ப்புத்தேள்
அணங்கு நவக்கோள் முனிவரர்சூழ்ந் தணுக்க ராகப் பொலந்தவிசின்
இணங்கும் ஆபற் சகாயனெனும் இறைமைப்பெருமான் திருவுருவம் 27
2649
சோதிலிங்கேச்சுரர்
கடைக்கால் வெள்ளப் பெரும்புணரி நாப்பட் கதிர்த்த சுடரிலிங்கத்
திடைப்பால் மதியம் முடிவயங்கத் தோன்றி விசும்பின் எகினமுங்கீழ்த்
தொடைப்பூந் துளபச் சூகரமும் துலங்க முடிமேற் கரங்குவித்துப்
படைப்பான் முகுந்தன் வலமிடமும் பரவத் திகழ்வோன் திருவுருவம் 28
2650
மச்ச சங்காரர்
வானம் பழிச்ச வலைமாக்கள் வடிவு தாங்கி வலம்புரிக்கை
மீனம் படுத்து விழிசூன்று விரல்மோ திரத்தின் எவ்வுயிர்க்கும்
ஞானம் பயப்பக் குருவிந்த நலங்கேழ் மணிபோற் பதித்தணிந்த
கானம் படித்துச் சுரும்புலருங் கடுக்கைத் தொடையோன் திருவுருவம் 29
2651
கூர்ம சங்காரர்
மகரந் திளைக்குங் கடலேழும் மலங்கக் கலக்கும் பசுந்துளவ
முகைவிண் டலர்தார் ஆமைதனைப் பற்றித் தகர்த்த முதுகோடு
நகுவெண் டலைமா லிகையணிக்கு நடுநா யகமாக் கோத்தணிந்து
புகரின் றுயர்ந்தோர் தொழப்பொலிந்த புத்தேள் செல்வத் திருவுருவம்30
2652
வராக சங்காரர்
கழிக்கும் புனலேழ் கடல்சுவற்றி மலைகள் ஏழுந் துகள்படத்தீ
விழிக்குங் கடவுட் பன்றியினை விறல்வே டுருக்கொண் டெழுந்தருளி
அழித்தங் கொருவெண் கோடுபறித் தணிந்து மற்றை யிடக்கோடு
பழிச்சுந் துதிகேட் டுளமிரங்கி விடுத்த பகவன் திருவுருவம்  31
2653
நரசிங்கசங்காரர்
நன்னா லிரண்டு திருவடியும் நனிநீள் வாலும் முகமிரண்டும்
கொன்னார் சிறகும் உருத்திரமும் கொடும்பே ரார்ப்பும் எதிர்தோற்றிச்
செந்நீர் பருகிச் செருக்குநர மடங்கல் ஆவிசெகுத் துரிகொண்
டொன்னார் குலங்கள் முழுதழிக்கும் உடையான் சரபத் திருவுருவம் 32
2654
 கங்காளர்
குறளாய் அணைந்து மூவடிமண் கொண்டு நெடுகி மூவுலகுந்
திறலான் அளந்து மாவலியைச் சிறையில் படுத்து வியந்தானை
இறவே சவட்டி வெரிநெலும்பை எழிற்கங் காளப் படையென்ன
அறவோர் வழுத்தக் கைக்கொண்ட அங்க ணாளன் திருவுருவம் 33
2655
காலபைரவர்
பொலங்கொள் பங்கி முகரோமம் பொலிய உமையோ டம்புயம்போல்
அலர்ந்த விழிகள் இரண்டுமது முகிழ்த்தா லனைய நுதல்விழியும்
இலங்க இரவி நடுவிளங்கி இருவர் இகல்போ தயன்சிரங்கொய்
தலங்கும் உகிரான் மருங்கமர அமர்ந்த பெருமான் திருவுருவம் 34
2656
பிட்சாடனர்
அடியில் தொடுத்த பாதுகையும் அசைந்த நடையும் இசைமிடறும்
வடிவிற் சிறப்ப நடந்தருளி மூழை ஏந்தி மருங்கணைந்த
தொடியிற் பொலிதோள் முனிமகளிர் சுரமங் கையரை மயல்பூட்டிப்
படியிட் டெழுதாப் பேரழகாற் பலிதேர் பகவன் திருவுருவம்  35
2657
பதிட்டைப்பயன்
என்று மறையா கமம்வகுக்கும் இன்னோ ரன்ன திருவுருவுள்
ஒன்று காஞ்சித் திருநகரில் உடைய பெருமான் ஏகம்ப
மன்றல் கமழும் மலர்வாளி மதில்சூழ் கோயில் அகவரைப்பின்
நன்று மகிழ்ந்து விதியாற்றாற் பதிட்டை புரிந்த நலமுடையோர்  36
2658
எண்ணில் கோடி இளம்பரிதி குழீஇக்கொண் டெழுந்தா லெனவயங்கி
விண்ணை விழுங்கும் வளரொலிசூழ் விமானமேற்கொண் டிருமருங்கும்
வண்ண மணிச்சா மரையிரட்ட வானோர் முடிகள் அடிவருடத்
தண்ணென் நறும்பூ மழைபொழியத் தனிவெண் கவிகை மிசைநிழற்ற   37
2659
மிதுனம் பயிலுங் கின்னரங்கள் மெய்சோர்ந் தணுகிப் புடைவீழப்
பொதுளுந் தருக்கள் கனிந்துருகிப் புதுப்பூங் கொம்பர் தலைகுரங்க
மதுரங் கனிந்த மென்கிளவி மடவார் பாடும் மிடற்றிசையும்
முதிருஞ் சுவைத்தீங் குழலிசையும் முதல்யா ழிசையுந் தலைமயங்க 38
2660
பண்ணின் மழலைத் தேன்துளிப்பப் பனிப்பூங் கதுப்பில் தேன்துளிப்பக்
கண்ணும் விரலும் புடைபெயரக் கண்டோர் மனமும் புடைபெயர
வண்ண மணிமே கலையிரங்க மறுகு மிடைக்கு வேளிரங்க
விண்ணின் வாழ்க்கை மெல்லியலார் மின்னுக்கொடிபோல் எதிர்நடிப்ப 39
2661
சென்று சேர்ந்த பன்னெடுநாட் சிவலோ கத்திற் பரபோகம்
நன்று நுகர்ந்து பின்நெடுமால் நளினக் கிழவன் வாசவன்சீர்
ஒன்றும் ஏனைப் பெருந்தேவர் உலகம் அனைத்தும் அணைந்தணைந்து
மன்ற நெடுநாள் ஆங்காங்குப் போகம் நுகர்ந்து வைகியபின்40
2662
முந்நீர் வரைப்பின் அவதரித்து ஞால முழுதும் ஒருகுடைக்கீழ்ப்
பன்னாள் ஆண்டு மறுவலுஞ்சீர் பரவுங் காஞ்சித் திருநகரின்
பொன்னார் வேணி யேகம்பப் புத்தேள் அடிக்கீழ் வழிபட்டு
மின்னோர் பாகன் திருவருளான் மீளா வீட்டின் நிலைபெறுவார்   41
2663
மற்றைய பதிட்டைப்பயன்
எழுசீர்க்கழிநெடிலாசிரிய விருத்தம்
ஓங்குயர் விழுச்சீர்க் கம்பனார் கோயி 
      லுள்ளுற நந்தியெம் பிரானை
ஆங்கவர் திருமுன் வெள்ளியங் கயிலை 
      யமர்ந்தெனத் தருமவெள் விடையை
வாங்குவில் வரையார் வாய்தலின் இருபால் 
      வாயில்காப் பாலரை யமைப்போர்
தேங்கிய செல்வச் சிவபுரி யணுகித் 
      திருநலந் திளைத்துவீ டடைவார் 42
2664
அங்குச பாசம் வரதமோ டபயம் நாற்கரத் 
      தமைவரக் கலைமான்
பங்கயக் கிழத்தி பாங்கியர் சூழப் 
      பத்திர பீடமேல் வைகும்
எங்கள்நா யகிதன் திருவுருப் பிறவும் 
      இயற்றிவண் காஞ்சியின் அமைப்போர்
தங்கிளை குளிர்ப்ப நெடிதுநாள் வாழ்ந்து 
      கடைமுறை தாளிணை சேர்வார்  43
2665
ஐங்கரப் பெருமான் அறுமுகக் குரிசில் 
      அறிவிலான் வேள்விபாழ் படுத்த
வன்கழல் வீரன் கேத்திர பால வயிரவர்
       தம்மை யாங்கமைப்போர்
செங்கதிர் துர்க்கை மாயனை யயனைத் 
      திருத்தக நிறுவினர் தாமுன்
புங்கவர் வழுத்தும் அவ்வவர் உலகம் 
      புகூஉப்பெரும் பயன்நுகர்ந் தமர்வார்  44
2666
அறநெறி ஒழுகிச் சிவாகமம் மறைநூல் 
      அஞ்செழுத் துண்மைதேர்ந் துணர்ந்து
முறையுளி வழாது கண்டிகை பூண்டு 
      முழுதுநீ றணிந்துவெள் விடையூர்
இறையவன் அடிக்கீழ்ப் பொதுவறு சிறப்பின் 
      எண்வகை உழுவலன் புடையார்
மறையவர் வேந்தர் வணிகர்வே ளாளர் 
      மற்றையர் யாவரே யாக  45
2667
மன்னிய பிரம சரியமில் வாழ்க்கை 
      வனம்புரி நிலையின ராக 
அன்னவர் தமக்கு மனைநிலை யீகை
       யாதிய அளித்துவண் காஞ்சித் 
தொன்னகர் வரைப்பிற் கவலையின் 
      றிருத்துந் தூயவர் கறைமிடற் றிறைவன்
தன்னருள் வடிவம் பதிட்டைசெய் 
      தவர்க்குச் சாற்றிய பயன்முழு தடைவார்  46
2668
பற்றெலாம் ஈசன் திருவடித் தலத்தே 
      பதித்துடற் சார்பற நீத்த
அற்றமில் காட்சிப் பெருந்துற வுடையார் 
      அடியிணை தொழுதுபோற் றிசைத்துச்
சுற்றுபூம் பொதும்பர்த் தடம்புனற் காஞ்சிச் 
      சூழலுட் பயிக்கம்நன் குதவப்
பெற்றவர் பெறும்பே றிற்றெனக் கிளத்தல் 
      பெரும்பணித் தலைவர்க்கும் அரிதே  47
2669
பொருள்நிலைக் கேற்ப வோவியத் 
      தலபுகரறு படாந்தனி லனைய
திருவடி வங்கள் எழுதிவைப் பவருந் 
      தீவினை துணித்துவீ டடைவார்
அருமறை மிருதி சிவாகம புராணம் 
      அனைத்தினும் புகன்றவா புகன்றாம்
மருள்நிலை கழிந்த மாசறு தவத்தீர் 
      மற்றுள தருமமும் புகல்வாம் 48
2670
சிவாலயம் எடுத்தற் பலன்
கலிநிலைத்துறை
வளங்கொள் கச்சிமா நகர்மறு கிடைவிளை யாடும்
இளஞ்சி றார்களும் புழுதியிற் சிவாலயம் இயற்றிக்
கிளர்ந்து போற்றினுஞ் சிவபுரங் கெழுமுவ ரென்றால்
விளங்கு காஞ்சியிற் சிவாலயம் எடுப்பதே வேண்டும்    49
2671
ஈட்டு கின்றதம் பொருள்வரு வாயினுக் கிசைய
ஊட்ட ருஞ்சுடர் மணிகளிற் கனகத்தின் ஒட்பங்
காட்டு தாதுவில் வெள்ளியிற் சுதையினிற் கனலின்
வாட்டு செங்கலின் மரத்தினின் மண்ணினா னாதல்    50
2672
கந்த மாதனம் பனிவரை நீலம்வான் கயிலை
மந்த ரந்திகழ் ஏமகூ டம்வளர் நிடதம்
முந்து பொன்வரை முதற்குல வரைப்பெய ரொன்றாற்
சந்த மேனிலைக் கோபுரம் மண்டபந் தயங்க   51
2673
விளங்கு நாகரந் திராவிடம் வேசரம் மற்றுங்
கிளந்த வற்றுளோர் பெற்றியிற் கெழுவுபே ரன்பால்
துலங்கு வெண்டிரைக் கருங்கடற் சுடுவிடம் பருகிக்
களங்க றுத்தவன் ஆலயங் காண்டக எடுப்போர்   52
2674
மேவும் அவ்வமால் வரைநிகர் விமானமேற் கொண்டு
தேவர் மாலயன் முனிவரர் சித்தரேத் தெடுப்பக்
காவி நேர்மிடற் றெம்பிரான் கயிலையை நண்ணி
ஓவ ரும்பெரும் போகமுண் டுறைந்துவீ டடைவார் 53
2675
புதுக்குதற் பயன்
முரிந்து வீழ்ந்தன வெடித்தன உடைந்தன முதிய
நெரிந்த வாகிய கோபுரம் நெடுமதில் பிறவுந்
தெரிந்து முன்னையிற் சீர்பெறப் புதுக்குவோர் பண்டு
புரிந்து ளோர்பெறும் புண்ணியம் நான்மடங் குறுவார்  54
2676
மெய்ய னாலயப் பணிவுடல் விருத்தியைக் குறித்துச்
செய்து ளோர்பெரும் பயனுமொண் மகமெலாஞ் செய்தார்
எய்து மாறரி தென்றிடில் உறுதியோ டியற்றும்
உய்தியா ளருக் குரைத்திட வேண்டுவ தெவனோ 55
2677
எட்டுச் செங்கலி னாயினும் ஈர்ம்புனல் வேணி 
வட்டச் சென்னியான் ஆலயத் திருப்பணி வகுத்தல்
ஒட்டிப் பெற்றவிவ் வுடற்பய னாவதென் றுணர்வீர்
அட்டுத் தீவினை ஐந்தவித் தொழுகுமந் தணர்காள் . 
எட்டுச் செங்கல்லினாலாயினும் என்றதற்குச் சிறுவ்ர்கள் விளையாடுதற்குச்
 செங்கற்கள் சிலவற்றை எடுத்துக் கோயில் போல இணக்கி வைத்தற் 
போலவாயினும் என்பது கருத்துப் போலும்.56
2678
ஏற்றின் மேலவன் ஆலயத் திருப்பணி இயற்றும்
ஆற்றல் இல்லருங் கோயிலின் அகம்புறம் எங்கும் 
போற்றி நுண்ணுயிர் மெல்லென அலகிடல் புரிதல்
நூற்று நூறுசாந் திராயண கிரிச்சரம் நோக்கும்   57
2679
அறுசீர்க்கழி நெடிலாசிரிய விருத்தம்
குடம்புரை செருத்தல் தீம்பால் கொழித்திடுங் கபிலை ஆப்பி
இடம்படும் விசும்பின் ஏந்தி வடித்தநீர் வாக்கி என்றும்
அடம்பணி சடிலத் தெங்கோன் ஆலயம் மெழுகு வோர்க்குப்
படும்பயன் அதனின் நூறு மடங்கெனப் பகரும் நூல்கள்   58
2680
ஒலிமலர்த் தொடரி பெம்மான் ஒள்நிலாக் குழவி வேய்ந்த
அலர்முடிச் சடையிற் சாத்தல் நூற்றுநூ றதிகமாகும்
மலர்தொறும் உவகை பூத்து வானவர் வதிவார் அந்த
நலமிகு மலர்கொண் டேத்தல் நாதனுக் கினிதென் றோர்வீர் 59
2681
மலர்களில் வாழும் கடவுளர்கள்
கன்னிகா ரத்தில் வாணி அலரியிற் கமலப் புத்தேள்
வன்னியில் வன்னி நந்தியா வட்டப் பூவிற்
புன்னையில் வளிந மேருப் பூவினிற் கணங்கள் ஏடு
துன்னிய எருக்கி னங்கித் தோன்றல்செண் பகத்துச் செவ்வேள்.
கன்னிகாரம்-கோங்கு. நமேரு- புன்னையின் ஒருவகை.60
2682
திருமகள் வில்லந் தன்னிற் சிரந்தகொக் கிறகின் மாயோன்
வருணன்வா ருணமென் போதில் வகுளத்திற் சுயசை மற்று
நிருதிமென் சிரீடப் பூவிற் சாதியில் நிகழ்சானன்
பரிதிசெங் கழுநீர்ப் பூவிற் குமுதத்திற் பனிவெண் டிங்கள்.
கொக்கிறகு- மந்தாரம். வாருனம் - ஒருவகை நீர்ப்பூ. வகுளம்- மகிழ். 
சுயசை- நந்திதேவர் பத்தினி. சிரிடம் - வாகை. 61
2683
இந்திரன் மந்தா ரத்தின் இயக்கர்கோன் பொலம்பூ மத்தத்
தந்தகன பாமார்க் கத்தின் ஆரருள் கூர்ந்து வாழ்வார்
கந்தமென் கமலப் போதிற் கண்ணுதல் இறையே வைகும்
பைந்துகள் நீலப் பூவிற் பனிவரைப் பிராட்டி மேவும்    62
2684
மேதகு வாசத் தெல்லாம் மலைமகள் விரும்பி வைகும்
ஆதலால் இனைய பூக்கள் அமைந்தவை கொண்டு செய்யும்
பாதபூ சனைக்கே கம்பப் பரம்பொருள் கருணை கூரும்
போதணி புயத்தின் மேலாம் பூந்தொடை தொடுத்துச் சாத்தல் 63
2685
அவற்றினு மதிக மாகும் அலர்ந்தபுண் டரிக மாலை
எவற்றினுஞ் சிறந்த மேன்மை எழிற்கருங் குவளைப் போது
நிவப்புறு நூற்றுப் பத்தால் நெடுந்தொடை மாலை சாத்திற்
பவத்தொகை இரிய நூறி முத்தியே பயக்கு மம்மா  64
2686
ஓங்குயர் திருவே கம்பம் உடையவன் திருமுன் வாசம்
வீங்குநெய் விளக்குத் தூபம் விளைத்திடின் முருகு நாறிப்
பாங்கொளி பரப்பு மேனி படைத்துவெண் கயிலை நண்ணித்
தேங்கருட் பரமானந்த வேலையுள் திளைத்து வாழ்வார்.  65
2687
மட்டவிழ் பொழில்சூழ் கம்ப வரைப்பிடை மதிதேய் பக்கத்
தட்டமி பதினான் கான தினங்களின் அன்பு கூர்ந்து
கட்டெழிற் கபிலை ஆன்நெய் கலந்தகுங் கிலியத் தூபம்
இட்டவர் செய்த குற்றம் ஆயிரம் பொறுப்பன் எங்கோன்   66
2688
வடித்தநீர் வாசம் பெய்து வள்ளலுக் காட்டல் செய்யிற்
படித்தலைப் பத்து நூறு பரிமேதஞ் செய்த பேறாம்
கடிச்செழுந் தயிலம் ஆன்நெய் கமழுமைந் தமிர்தம் எம்மான்
அடித்துணைக் குறுமா னைந்தும் ஒன்றினொன் றதிக மாமால் 67
2689
மண்டுபே ரன்பின் ஆன்பால் மணிமுடிக் காட்டு வோர்பால்
அண்டர்தம் பெருமான் மேன்மேல் அளவிலா மகிழ்ச்சி கூரும்
வெண்டயிர் கருப்பஞ் சாறு விளைமதுப் பிறவு மாட்டின்
எண்டபும் வேள்வி யெல்லாம் இயற்றிய பெரும்பே றெய்தும்  68
2690
மந்திரத் திருவொற் றாடை சாத்திமான் மதங்கர்ப் பூரஞ்
சந்தனக் கலவை சாந்தாற்றிப் பணிசெய் கிற்போர்
தந்திரு மரபிற் கோடி தமர்களை நரகின் நீக்கி
இந்துவாழ் சடிலத் தெந்தை இணையடி நீழல் வாழ்வார் 69
2691
நுழையும்நூற் கலிங்கம் வெண்கேழ் நுரைபுரை நறும்பூம் பட்டு
விழைதகு தீவில் தந்த விசித்திரப் படங்கள் அன்பான்
மழைமிடற் றிறைக்குச் சாத்தின் மழுவலான் உலகின் ஓரோர்
இழையினுக் கியம்புங் கற்பம் ஆயிரம் இனிது வாழ்வார்  70
2692
நால்விர லளவை கொண்ட நல்லிழை தொண்ணூற் றாறிற்
சால்பற மும்மூன் றாக்கி மூன்றுறச் சமைத்த பூணூல்
சீலமோ டென்றுஞ் சாத்துந் திருமறை யவரைக் கண்டால்
மாலுடைப் புலையர் தாமும் மறுமையின் மறையோ ராவார்  71
2693
இம்மியி னளவு செம்பொன் எம்பிரான் முடியிற் சாத்தின்
அம்மவாங் கவர்பெ றும்பே றனந்தற்கும் அளத்தல் செல்லா
விம்மிய செல்வர் கோடி வீசலும் வறியோர் தன்னம்
உண்மையின் அளித்தற் கொவ்வா உறுதியன் புடைமை பெற்றால்.
தன்னம்- சிறிது72
2694
வெறிமலர் இண்டை மாலை விரைகமழ் தூப தீபம்
அறுசுவை அடிசில் ஆன்ற வெள்ளிலை பழுக்காய் மற்றும்
உறுகுடை கவரி யாதி பூசனைக் குரிய வெல்லாம்
முறுகுபே ரன்பின் எந்தைக் காக்குவோர் முத்த ராவார் 73
2695
நித்தியத் திருநாள் பக்க விழாநிகழ் திங்கட் சாறும்
புத்தல ரிளவே னிற்கட் பொருவரும் வந்தங் கோடை
மெத்திய முதுவே னிற்கண் மிதவைநீ ராட்டு மாரி
மொய்த்தகார்ப் பருவந் தன்னிற் பவித்திர முதுவி ழாவும் 74
2696
அன்புறு கூதிர்க் காலை ஐப்பசிப் பூரச் சாறு
முன்பனிப் பருவந் தன்னில் வைகறை முகிழ்த்த பூசை
பின்பனிப் பருவந் தன்னிற் பிறங்குபொன் னூச லாட்டும்
என்பன சிறப்பு மான இயற்றுவோர் வீடு சேர்வார்    75
2697
பொங்கரி பரந்த உண்கட் பூவையோ டொருமா நீழல்
தங்கிய பெருமா னார்க்குச் சார்தரும் ஆண்டு தோறும்
பங்குனித் திருநாட் செய்கை பழுதறு சிறப்பின் மல்க
மங்கல விதியி னாற்றால் விடைக்கொடி வயங்க வேற்றி   76
2698
கலிவிருத்தம்
முழவந் திண்டிமம் பேரி முரசுசீர்
ஒழுகு காகள மாதி யுலம்புவ
கழிபெ ருங்கடல் காட்ட வதனிடைக்
குழுமு பேனமொத் தொண்குடை பம்பிட .
பேனம்- நுரை77
2699
அன்ன மாக்கடல் தோன்றிய ஆரமிழ்
தென்ன மாதர் மிடற்றிசைப் பாடலும்
நன்னர் மங்கல நாதமும் வேதமும்
மன்னும் அன்பர்கள் பாட்டும் மலிந்தெழ   78
2700
இமய மாதிய ஈகையங் குன்றெலாந்
தமதி ருங்குடித் தையல்நல் லாளொடும்
விமலர் கொள்ளும் விழாவணி காணவந்
தமைவு கொண்டெனத் தேர்க ளலங்குற      79
2701
பொன்னங் கிண்கிணி பூஞ்சிலம் பின்னொலி
மின்னு மேகலை ஆர்ப்பொலி மிக்குற
அன்ன மன்ன அனங்கனை யார்குழாந்
துன்னி யெங்கணு மாடல் தொடங்கிட     80
2702
சிகர மாளிகைத் தெற்றி தொறும்பயில்
மகர தோரணப் பன்னிற மாமணி
துகளில் பேரொளி துன்றிய வீதியும்
புகரில் சித்திரந் தீட்டிய போலுற    81
2703
பூக மும்பசும் பொற்குலை வாழையும்
மாக முந்திட நாட்டி வயக்கிய
போகு பந்தரும் பூரண கும்பமும்
ஏகும் அவ்விடந் தோறு மிலகிட   82
2704
வளியு லாமதர் மாளிகை சூளிகை
குளிர்கொள் மண்டபங் கோபுர மீதெலாம்
நளிம லைத்தலை நன்கொடி பூத்தெனக்
களிம டக்கொடி யார்கஞ லித்தொழ   83
2705
குங்கு மக்குழம் புங்குளிர் சாந்தமும்
பொங்கு வாசப் புதுப்பனி நீரொடு
வெங்கண் மங்கையர் பந்தினில் வீசுவ
எங்கும் மல்கி யடிகள் இழக்குற   84
2706
முடிகள் தம்மின் அராவி முழுமணி
படியி லுக்கன பாறினங் கொண்மினென்
றுடைய மாந்தர்க் கறிவுறுத் தாங்கவர்
அடிகள் பைதுறுத் தங்கங் கவிர்தர .
பாறினம் -நிலைகுலந்தேம்85
2707
இளிந்த புகத் திருங்கனி வெள்ளிலை
ஒளிர்ந்த பொன்மணி ஒண்பொரி பன்மலர்
அளிந்த பல்பழ மாதி இறைப்பன
குளிர்ந்து வீதி குழீஇத்திடர் செய்திட   86
2708
கவள யானைக் கடாம்மழைத் தாரையும்
இவுளி வாயின் இழிந்த விலாழியும்
உவரி யாகி யுயர்ந்தவத் திட்டையைத்
திவள மோதிப் படர்ந்தன செல்லவே    87
2709
அறுசீர்க்கழிநெடிலாசிரிய விருத்தம்
கல்வரைப் பிராட்டி செவ்வேள் ஐங்கரன் கணங்கள் சூழப்
பல்வகை யூர்தி யும்பர்ப் படரொளி யரச வீதி
எல்லையில் உயிர்கட் கெல்லாம் எண்ணருங் கருணை பூத்துப்
புல்கொளித் திருவே கம்பன் திருவுலாப் போதச் செய்வோர் 88
2710
மேதகு தவந்தா னங்கள் வேள்விகள் அனைத்துஞ் செய்தோர்க்
கோதிய பயத்திற் கோடி யுடையராய்க் கோடி கோடி
ஏதமில் குலத்தி னோடும் எம்பிரா னுலகின் வாழ்ந்து 
சாதலும் பிறப்பும் இல்லாத் தத்துவந் தலைப்பட் டுய்வார்   89
2711
இத்தசகு கடவுட் சாறு நோக்கியங் கிறைஞ்சு வோரும்
அத்தகு விழவின் ஈற்றில் தீர்த்தநீர் ஆடு வோரும்
பைத்தபாம் பல்குற் செவ்வாய்ப் பனிமொழி யொருபால் மேய
வித்தகன் கயிலை நண்ணி விறற்கண நாத ராவார்  90
2712
ஏழுயர்ந் தேழு மண்தோய்ந் திலக்கணம் நிரம்பும் வேழங்
காழ்மணி யணிகள் பூட்டிக் கவின்பெற விருத்தி யோடுங்
கோழரைத் தனிமா நீழற் குழகனுக் குதவப் பெற்றோர்
பாழ்வினைச் சிமிழ்ப்பின் தீர்ந்த திருவருள் பற்று வாரால்   91
2713
நலமிகு பரிமா ஆக்கள் நாடகக் கணிகள் நல்லார்
நிலம்நகர் நாடு மற்றும் நெடுமறை மாவின் மூலத்
தலைவனுக் கினிது நல்குந் தவத்தினோர் கயிலை நண்ணி
அலகில்பல் லூழி வாழ்ந்தங் கரும்பெறல் வீடு சேர்வார்   92
2714
மாயிரு மறைகள் மற்றும் புத்தகத் தெழுதிக் கம்பக்
கோயிலின் அமைப்போர் வெள்ளிக் குன்றிடை எழுத்தொவ் வொன்றற்
காயிரங் கற்பம் வாழ்வார் சிவாகமம் அமைக்கும் பேறு
மேயினோ ரெய்தும் பேற்றை யாவரே விளம்ப வல்லார்.  93
2715
வண்டுலர் தனிமா நீழல் வள்ளலுக் கன்பு கூர்ந்து
பண்டுளோர் ஆக்கும் இன்ன அறங்களைப் பாது காப்போர்
ஒண்டிறல் அன்னோர் பேற்றிற் பதின்மடங் குறுவர் மையல்
கொண்டிவை காவா வேந்தர் நிரயமே குளிப்பர் உண்மை   94
2716
அனந்தரால் அவற்றொன் றேனுங் கவருநர் ஐய மின்றி
இனம்பயில் கடும்பி னோடுங் கெடுவரால் இனைய நீரால்
தனங்களுங் கிளையுந் துன்றத் தங்குதல் விழையும் வேந்தர்
கனம்பயில் பொழில்சூழ் காஞ்சி உறுதியின் வழாது காத்தல் .
அனந்தர்- அறிவு மயக்கம். கடும்பு- சுற்றம்95
2717
கச்சியின் வாவி கூவல் கடிபொழில் வகுத்துப் பேணிப்
பொச்சமில் சிவநே சர்க்குப் பொருள்நிலம் வதுவை ஈவோர்
நிச்சலும் அன்ன தானம் நிகழ்த்துவோர் எய்தும் பேறு
பச்சிளங் கொடியின் ஓர்பாற் பகவனே அறியும் மன்னோ  96
2718
சொல்லுமித் தரும வாய்மைத் தொகுதியுள் யாவதொன் றானும்
வல்லுநர் வல்லா ராக மதிபொதி வேணி யார்க்கு
நல்லர சிருக்கை யாய காஞ்சிமா நகரின் ஓர்நாள்
அல்லதோர் கணமே யானும் அமர்ந்திடிற் பிறப்பு நீப்பார் 97
2719
கண்டிகை நீறு தாங்கிக் காலையும் மாலைப் போதும்
அண்டர்கோன் அடிகள் போற்றி அடியவர் பூசை யாற்றித்
தொண்டினால் அங்கண் வைகுந் தூயவர் தமக்கே கம்பத்
தொண்டொடி பாக னெங்கோன் கருணைகூர்ந் துதவும் முத்தி  98
2720
பற்பல பேசி யென்னே பருவரு நிரயத் துன்புந்
துற்றபல் யோனி தோறுஞ் சுழன்றுழல் பிறவி நோயும்
உற்றிடும் ஆண்டாண் டெய்தும் உறுதுயர் பலவும் நோக்கி
மற்றிவை யொழிதல் வேட்டோர் காஞ்சியின் வதிதல்  வேண்டும்  99
2721
காஞ்சியே கலியில் வசித்தற் கிடமெனல்
கலிவிருத்தம்          
காமருஞ் சிவிகைகள் காவி யாயினுந்
தோமுறு பிறர்சுமை சுமந்திட் டாயினுஞ்
சாமியென் றிழிஞர்தம் பணிசெய் தாயினும்
மாமதிற் காஞ்சியின் வதிதல் வேண்டும்      100
2722
கழுதைமேய்த் தாயினும் மற்றுங் காழ்படும்
இழிதொழில் இயற்றியும் இரந்துண் டாயினும்
ஒழிவறு பத்தியின் உறுதி யாளராய்
வழுவறு காஞ்சியின் வதிதல் வேண்டுமால்     101
2723
பாதக மிகுதியோர் பதிதர் மூர்க்கர்கள்
போதமில் கயவர்கள் புலைய ராயினும்
மாதர்வண் காஞ்சியின் வதிவ ராயிடின்
கோதறு கலியினின் முத்தி கூடுவார்    102
2724
ஒளவியங் கொலைகள வாதி மிக்குடைக்
கெளவைகூர் கொடுந்திறற் கலியு கத்திடைத்
தெய்வதக் காஞ்சியந் தேயத் தன்றிமற்
றெவ்விடத் தெய்தினும் முத்தி யில்லையே    103
2725
இல்லைவை திகநெறி இல்லை நல்லறம்
இல்லைநால் வருணமாச் சிரமம் இல்லையாம்
இல்லைமா ணாக்கர்கள் இல்லை ஆரியர்
இல்லைநல் லொழுக்கமுங் கலியின் என்பவே    104
2726
வைதிக சைவநூல் மானக் கோளிலை
பொய்யிலைந் தெழுத்திற்கண் மணியிற் பூதியில்
ஐமுகப் பிரானிடத் தன்பும் இவ்வுகத்
தெய்திடும் இருபிறப் பாளர்க் கில்லையே     105
2727
தாபதப் பிருகுமெய்த் ததீசி கெளதமன்
சாபமன் றியுங்கலி தோடத் தான்மிகத்
தேய்பொருட் பாஞ்சராத் திரம்ப வுத்தமாம்
பாபநூல் உறுதியே பனவர்க் குண்டரோ     106
2728
யாதுகொல் கலியதன் இயல்பும் அங்கதற்
கேதமும் அதன்மிறை காஞ்சிக் கின்மையும்
ஓதுதி விரித்தெமக் கெனவு ரைத்தலுஞ்
சூதமா முனிமுனி வரர்க்குச் சொல்லினான்   107
2729
யுகங்கள் வரம் பெறல்
கலிநிலைத்துறை
சகமெ லாமலை மாதொடுந் தன்னகத் தொடுக்கிப்
பகலி ராவுள திலதெனும் பகுப்பிலக் காலைப்
புகழ்ப டைத்ததா னொருவனே வைகிமுன் போல
அகில லோகமும் படைத்திடக் கருணைசெய் தருளி    108
2730
அறிவு மிச்சையும் செய்கையு மடைவுறத் தோற்றி
வெறிம லர்த்தவி சிருக்கைவே தியனைமுன் படைத்து
மறைகள் ஈந்துபின் மாயனை உம்பரை உலகை
முறையின் ஈன்றளித் தருளினன் முக்கணனெம் பெருமான்  109
2731
மன்னு நான்மறை வேதியர் மன்னவர் வணிகர்
பின்னு ளோருடன் வீடறம் பெரும்பொருள் காமம்
என்னு நான்கினை இசைவுறத் தோற்றியிந் நான்கிற்
பன்னு சீருகப் பெயரிய நான்கையும் படைத்தான்        110
2732
கனிந்த காதலால் அன்னவை காஞ்சியைக் குறுகி
அனந்த பற்பநா பேச்சரந் தனக்கயல் வடபால்
மனந்த ழைத்திடச் சிவக்குறி நிறுவிநாண் மலர்கள்
புனைந்து போற்றிநின் றருந்தவம் ஆற்றிடும் பொழுது    111
2733
கம்ப நாயகர் விடைமிசைக் காட்சிதந் தருளி 
இம்பர் வேட்டது விளம்புமின் தருதுமென் றருள
வம்பு லாமலர் தூய்த்தொழு திறைஞ்சிவாழ்த் தெடுத்துத்
தம்பி ரானெதிர் உகங்கள்மற் றின்னது சாற்றும்    112
2734
நரகும் வானமும் நல்கிடும் பனிவரைத் தென்பாற்
கரும பூமியை யாம்பகுத் தாள்கருத் துடையேம்
பெரும நீபகுத் தெங்களுக் கருளெனப் பேசித்
திருவ டித்துணை பழிச்சலுஞ் சேவுடைக் கொடியோன் 113
2735
அறுசீர்க்கழி நெடிலாசிரிய விருத்தம்
கருமநிகழ் பாரதமாம் வருடமிசைக் 
      காலப்பே ரிறைமை நும்பால்
இருவினேம் ஆண்டளவை ஒன்றொழிந்த 
      பதினொருநான் கிலக்க மேலால்
இருபதினா யிரமுறுக விங்கிவற்றை 
      நால்வீர்க்கு மேயு மாற்றால்
வருமுறையிற் கூறுபடுத் துதவுமென் 
      றருள்செய்து வகுக்க லுற்றான்  114
2736
அருள்பயக்கும் வீடுதவுங் கான்முளையாங் 
      கிருதயுக மூத்தோய் ஆதி
தெருள்பயக்கும் அறம்பயக்குந் திரேதாநீ 
      யிளையோய்காண் செப்புங் காலைப்
பொருள்பயக்குந் துவாபரநீ இவர்க்கிளையாய் 
      பொலிவுபெறு காம மீன்ற
மருள்பயக்குங் கலியுகநீ மூவருக்கு 
      மிளையோயாய் வயங்கு வாயால்  115
2737
வேதியனே கிருதயுகம் வேல்வேந்தன் 
      திரேதாமெய் வணிகன்றானே 
ஓதுதுவா பரம்ஏனோன் கலியாகும் 
      இம்முறையான் உமக்கு வைத்த
ஏதமிலிந் நாற்பத்து மூன்றிலக்கத் 
      திருபதினாயிரமாம் ஆண்டும்
பேதமுறு மீரைந்து கூறாகப் 
      பகுத்தந்தப் பிரிவின் மன்னோ 116
2738
கிருதமோர் நாற்கூறு முக்கூறு 
      திரேதாவுங் கிளந்து கூறும்
இருகூறு துவாபரமும் ஒருகூறு 
      கலியுகமும் எய்து வீரால்
பெருவாய்மை மறையாக நாற்குலத்து 
      மனைவியர்பாற் பெறுஞ்சேய்கட்கு
வருகூறு மிவ்வாறே நான்குமூன் 
      றிரண்டொன்று வழக்க மாமால்.
114- 117: இந்நூலின்படி பாரதவருடத்தின் காலம் நாற்பத்து மூன்று லடசத்து 
இருபதினாயிரம் வருடம். இதனை பத்துப் பங்காக்கி முறையே நான்கு, 
மூன்று இரண்டு,ஒரு பங்குகளாக இறைவர் நாங்கு யுகங்களுக்கும் அளித்தார். 
இம்முறையால் நான்கு யுகங்கட்கும் முறையே 17,28,000; 12,96,000; 1,94,000; 
4,32, 000 ஆண்டுகளாகும்.117
2730
இவ்விடையேற் றறக்கடவுள் முறையானே
       எழிற்கிருத முதலீர் நும்மை
எவ்வமறு நாற்பாதம் முப்பாத மிருபாத 
      மொருபா தத்தாற்
கெளவையற நடத்திடநீர் காசினியை 
      நடாத்திடுமின் முதன்மூ விர்க்கும் 
ஒளவியமி லம்புயத்தோ னிரவிமா 
      லிவர்முறையே யிறைவ ராவார்  118
2740
தீமையே மிகப்படைத் தகலி யிவராற் 
      காப்பரிய திறத்தா லிந்த
நாமநெடுங் கலிநாளின் மன்பதைகள் 
      புரப்பதற்கு நாமே யுள்ளேங்
காமருசீ ருகங்காள் மற்றின்னுமொரு 
      மொழிகேண் மின்காதல் கூர்ந்தி
யாமினிது மகிழ்ந்துறையுங் காஞ்சியிடை 
      நும்மவத்தை யெய்தா தாக  119
2741
வெய்யகொடுங் கலித்தீமை சிறிதுமிவ 
      ணுறல்வேண்டா விவ்வா றென்று
மையகல நம்மாணை வழியொழுகி 
      யுய்மினென வரங்க ளீந்து
கையொளிரு மழுப்படையோ னருள்செய்தா 
      னாதலினிக் கலிநாண் முத்தி
யெய்தியிடும் விழைவுடையோர் திருக்காஞ்சி 
      யிடம்பிரியா திருத்தல் வேண்டும்120
2742
நந்திபிரா னருள்பெற்றுச் சனற்குமர 
      னவின்றபடி வியாத மேலோன்
இந்துவாழ் சடைப்பெருமான் றிருவடிகாண் 
      பதற்கேது விதுவே யென்ன
அந்திலெனக் குரைசெய்த அரும்பொருளிங்
       குமக்குரைத்தே னறிவி னான்ற
சிந்தையீர் தெளிமினெனச் சூதமுனி 
      முனிவரர்க்குத் தெருட்டி னானால்    121

ஆகத் திருவிருத்தம் 2742  
------
சிவஞான சுவாமிகள் அருளிச்செய்த காஞ்சிப்புராணம் முற்றிற்று.
திருவேகம்பமுடையார் திருவடி போற்றி 
சிவஞான மாமுனிவர் சேவடி வாழ்க
------------


This file was last updated on 28 may 2008. 
Feel free to send corrections to the webmaster. 
