







nAlayira tivya pirapantam -English Translation by Kausalya Hart- part 1 (in tamil script, unicode format)







  நாலாயிர திவ்ய பிரபந்தம் ஆங்கில மொழிபெயர்ப்பு 
கௌசல்யா ஹார்ட், பாகம் 2 (பாசுரங்கள் 474 - 947)
nAlayira tivya pirapantam - English Translation 
by Kausalya Hart, part 2 (verses 474-947)
In tamil script, unicode/utf-8 format
 


Acknowledgements: 
Our Sincere thanks go to Dr. Kausalya Hart of the Univ. of California, Berkeley, CA, USA
for providing a soft copy of this work and author permission to include the translation as part of 
the Project Madurai etext collections.
Preparation of HTML and PDF versions: Dr. K. Kalyanasundaram, Lausanne, Switzerland.

© Project Madurai, 1998-2015.
Project Madurai is an open, voluntary, worldwide initiative devoted to preparation 
of electronic texts of tamil literary works and to distribute them free on the Internet. 

Details of Project Madurai are available at the website 
http://www.projectmadurai.org/
You are welcome to freely distribute this file, provided this header page is kept intact.


  நாலாயிர திவ்ய பிரபந்தம் - ஆங்கில மொழிபெயர்ப்பு 
மூல பாசுரங்களுடன், ஆசிரியர் -கௌசல்யா ஹார்ட், பாகம் 2   
Naaliyara tivya pirapantam – English translation by Kausalya Hart
Part 2 – pasurams 474 -947 
 Note: This English Translation uses diacritical markers to transliterate Tamil  names and the etext file hence used Unicode font Gentium font from SIL (scripts.sil.org). So make sure that you have one such font (Arial Unicode OK) to view the etext correctly.  


ஆண்டாள் - திருப்பாவை  (474- 503)
Aṇḍal.  A thalaivi who loves the god Kaṇṇan describes her love, her longing for him and her wedding with him in dreams in these poems 
Friends wake up the thalaivi to go to bathe and perform a nombu.

மார்கழித் திங்கள் மதி நிறைந்த நன்னாளால்
  நீராடப் போதுவீர் போதுமினோ நேரிழையீர்
சீர் மல்கும் ஆய்ப்பாடிச் செல்வச் சிறுமீர்காள்
  கூர் வேற் கொடுந்தொழிலன் நந்தகோபன் குமரன்
ஏர் ஆர்ந்த கண்ணி யசோதை இளஞ்சிங்கம்
           கார் மேனிச் செங்கண் கதிர்மதியம் போல் முகத்தான்
நாராயணனே நமக்கே பறை தருவான்
  பாரோர் புகழப் படிந்து-ஏலோர் எம்பாவாய்                      (1)
474. The girls coming to wake up their friends say, 
"Today is the auspicious full moon day of Markazhi month. 
O you who are decorated with beautiful ornaments,
let us go bathe. Come!
We are the beloved young girls of the flourishing cowherd village. 
Narayaṇan is the son of Nandagopan
who carries a sharp spear and looks after the cows.
He is the young lion of lovely-eyed Yashoda. 
His body is dark and he has handsome eyes. 
His face is as bright as the shining moon. 
He is Narayaṇan and he will give us the Paṛai. 
Come and let us bathe and worship our Paavai
as the world praises him."

வையத்து வாழ்வீர்காள் நாமும் நம் பாவைக்குச்
           செய்யும் கிரிசைகள் கேளீரோ பாற்கடலுள்
பையிற் துயின்ற பரமன் அடி பாடி
         நெய் உண்ணோம் பால் உண்ணோம் நாட்காலே நீராடி
மையிட்டு எழுதோம் மலர் இட்டு நாம் முடியோம்
  செய்யாதன செய்யோம் தீக்குறளை சென்று ஓதோம்
ஐயமும் பிச்சையும் ஆம்தனையும் கைகாட்டி
           உய்யுமாறு எண்ணி உகந்து-ஏலோர் எம்பாவாய்                      (2)
475. The girls coming to wake up their friends say, 
"O you people of the world!
Hear how we worship our Paavai.
We worship the feet of the highest god 
who sleeps on the milky ocean.
We don't eat ghee, we don't drink milk, 
we bathe early in the morning,
we don't put kohl to decorate our eyes,
we don't decorate our hair with flowers,
we don't do evil things,
we don't gossip.
We give alms to all beggars and sages.
Come and let us be happy and worship our Paavai."

ஓங்கி உலகு அளந்த உத்தமன் பேர் பாடி
           நாங்கள் நம் பாவைக்குச் சாற்றி நீர் ஆடினால்
தீங்கு இன்றி நாடு எல்லாம் திங்கள் மும்மாரி பெய்து
           ஒங்கு பெருஞ் செந்நெலூடு கயல் உகளப்
பூங்குவளைப் போதில் பொறிவண்டு கண்படுப்பத்
           தேங்காதே புக்கு இருந்து சீர்த்த முலை பற்றி
வாங்கக் குடம் நிறைக்கும் வள்ளற் பெரும் பசுக்கள்
           நீங்காத செல்வம் நிறைந்து- ஏலோர் எம்பாவாய்                      (3)
476. The girls coming to wake up their friends say, 
"Let us sing and praise the name of the good god
who measured the world with his tall form
and let us decorate our Paavai and bathe.
If we do that, rain will fall three times a month 
without stopping all over our land. 
The paddy in the fields will flourish,
fish will frolic in the fields,
bees will sleep on the buds of the kuvaḷai blossoms
and the cows will not hide their milk
but yield generously to fill up the pots
when the cowherds milk them. 
Let riches be abundant! 
Come and let us bathe and worship our Paavai."

ஆழி மழைக் கண்ணா ஒன்று நீ கை கரவேல்
  ஆழியுள் புக்கு முகந்துகொடு ஆர்த்து ஏறி
ஊழி முதல்வன் உருவம்போல் மெய் கறுத்து
  பாழியந் தோள் உடைப் பற்பநாபன் கையில்
ஆழிபோல் மின்னி வலம்புரிபோல் நின்று அதிர்ந்து
  தாழாதே சார்ங்கம் உதைத்த சரமழைபோல்
வாழ உலகினில் பெய்திடாய் நாங்களும்
           மார்கழி நீர் ஆட மகிழ்ந்து-ஏலோர் எம்பாவாய்                      (4)
477. The girls coming to wake up their friends say, 
"O Varuṇa, you give rain from the ocean!
Do not hide your rain.
The cloud enters the ocean, scoops up the water and rises,
looking like the dark form of the lord of the uzhi. 
The discus shines like lightning in the hands
of the god Padmanaban who has strong arms.
Thunder roars like the sound of his conch 
and the rain pours like the arrows from his Sarngam bow.
O Varuṇa, give us rain
so that the people of the world may live happily.
Come and let us bathe happily in this month of Markazhi
and go to worship our Paavai."

மாயனை மன்னு வடமதுரை மைந்தனைத்
           தூய பெருநீர் யமுனைத் துறைவனை
ஆயர் குலத்தினில் தோன்றும் அணி-விளக்கைத்
           தாயைக் குடல் விளக்கம் செய்த தாமோதரனை
தூயோமாய் வந்து நாம் தூமலர் தூவித் தொழுது
  வாயினால் பாடி மனத்தினால் சிந்திக்க
போய பிழையும் புகுதருவான் நின்றனவும்
           தீயினில் தூசு ஆகும் செப்பு-ஏலோர் எம்பாவாய்                      (5)
478. The girls coming to wake up their friends say, 
"He, the young Maayan, the king of Northern Madhura, 
grew up playing on the banks of the Jamuna river
whose water is abundant and pure.
He is the bright light of cowherd clan.
He is Damodaran who made his mother's womb divine.
Pure, we come, sprinkle flowers, worship him, 
sing his praises and think of him only in our minds.
All the bad things we have done and may do
will disappear like dust in fire. 
Let us go and worship our Paavai." 

புள்ளும் சிலம்பின காண் புள்-அரையன் கோயிலில்
           வெள்ளை விளி சங்கின் பேர்-அரவம் கேட்டிலையோ?
பிள்ளாய் எழுந்திராய் பேய்முலை நஞ்சு உண்டு
           கள்ளச் சகடம் கலக்கு அழியக் கால் ஓச்சி
வெள்ளத்து அரவிற் துயில் அமர்ந்த வித்தினை
           உள்ளத்துக் கொண்டு முனிவர்களும் யோகிகளும்
மெள்ள எழுந்து அரி என்ற பேர்-அரவம்
           உள்ளம் புகுந்து குளிர்ந்து-ஏலோர் எம்பாவாய்                      (6)
479. The girls coming to wake up their friends say, 
"See, the birds are singing. 
Do you hear the loud sound of the white conch 
in the temple of the god of Garuḍa?
O child, get up. 
He is the lord who drank the poison from Puthana's breasts.
He destroyed the cheating Sakaṭasuran.
He, the seed of the world, 
sleeps on the ocean on the snake Adishesha. 
Sages and the yogis rise and praise the god
saying, "Hari, Hari!"
Listen to their praise and get up, happy in your heart. 
Let us go and worship our Paavai."

கீசு கீசு என்று எங்கும் ஆனைச்சாத்தன் கலந்து
           பேசின பேச்சு- அரவம் கேட்டிலையோ? பேய்ப் பெண்ணே
காசும் பிறப்பும் கலகலப்பக் கைபேர்த்து
           வாச நறுங் குழல் ஆய்ச்சியர் மத்தினால்
ஓசை படுத்த தயிர்-அரவம் கேட்டிலையோ?
           நாயகப் பெண்பிள்ளாய் நாராயணன்மூர்த்தி
கேசவனைப் பாடவும் நீ கேட்டே கிடத்தியோ?
           தேசம் உடையாய் திற-ஏலோர் எம்பாவாய்                      (7)
480. The girls coming to wake up their friends say, 
"O crazy girl!
Don't you hear the sound of the sparrows flocking together 
and making the sound "keech, keech" everywhere?
The cowherd women who are decorated
with many ornaments and who have fragrant hair 
churn the yogurt. Don't you hear their sound?
You are like a queen of the cowherd village.
How can you sleep when you hear the sound of people 
singing the praise of Kesavan? 
You shine brightly! Open the door. 
Let us go and worship our Paavai."

கீழ்வானம் வெள்ளென்று எருமை சிறு வீடு
           மேய்வான் பரந்தன காண் மிக்கு உள்ள பிள்ளைகளும்
போவான் போகின்றாரைப் போகாமல் காத்து உன்னைக்
           கூவுவான் வந்து நின்றோம் கோதுகலம் உடைய
பாவாய் எழுந்திராய் பாடிப் பறை கொண்டு
           மா வாய் பிளந்தானை மல்லரை மாட்டிய
தேவாதி தேவனைச் சென்று நாம் சேவித்தால்
  ஆவா என்று ஆராய்ந்து அருள்- ஏலோர் எம்பாவாய்                      (8)
481. The girls coming to wake up their friends say, 
"The east is growing bright, 
the buffaloes leave their small sheds and go to graze. 
Women are about to do their nombu.
We stopped them so they would wait for you 
and we came to wake you up.
Get up, cheerful one!
He is the god of gods
who split open the mouth of the Asuran Kesi 
when he came in the form of a horse.
He fought with the wrestlers and conquered them. 
If we sing his praise wishing to get a Paṛai
and worship him, he will give us his grace. 
That would be a wonderful thing.
Let us go and worship our Paavai."

தூமணி மாடத்துச் சுற்றும் விளக்கு எரியத்
           தூமம் கமழத் துயில்-அணைமேல் கண்வளரும்
மாமான் மகளே மணிக் கதவம் தாள் திறவாய்
           மாமீர் அவளை எழுப்பீரோ? உன் மகள் தான்
ஊமையோ? அன்றிச் செவிடோ? அனந்தலோ?
           ஏமப் பெருந்துயில் மந்திரப் பட்டாளோ?
மா மாயன் மாதவன் வைகுந்தன் என்று என்று
           நாமம் பலவும் நவின்று ஏலோர் எம்பாவாய்                      (9)
482. The girls coming to wake up their friends say, 
"O my uncle’s daughter,
the fragrance of incense spreads everywhere in your room.
The lamps on all sides of the palace 
studded with pure jewels shine.
You still sleep on your bed. 
Open the beautiful door. 
O aunts, won't you wake her up? 
Doesn't your daughter speak? Doesn't she hear?
Has some magic put her into deep sleep?
Let us praise the god singing his many names, 
saying ‘You are the great Maayan, Madhavan, Vaikuṇṭan!’
Go and worship our Paavai."

நோற்றுச் சுவர்க்கம் புகுகின்ற அம்மனாய்
  மாற்றமும் தாராரோ வாசல் திறவாதார்?
நாற்றத் துழாய் முடி நாராயணன் நம்மால்
           போற்றப் பறை தரும் புண்ணியனால் பண்டு ஒருநாள்
கூற்றத்தின் வாய்வீழ்ந்த கும்பகரணனும்
           தோற்றும் உனக்கே பெருந்துயில்தான் தந்தானோ?
ஆற்ற அனந்தல் உடையாய் அருங்கலமே
           தேற்றமாய் வந்து திற-ஏலோர் எம்பாவாய்                      (10)
483. The girls coming to wake up their friends say, 
"You want to find happiness doing your nombu
but you don’t open the door and don’t answer us.
The virtuous Narayaṇan who wears a Thulasi garland in his hair 
will give us the Paṛai. 
Is it Kumbakarṇan who was defeated by Rama 
who makes you sleep so soundly?
You are very lazy! You are a precious ornament!
Wake up and open the door.
Let us go and worship our Paavai."

கற்றுக் கறவைக் கணங்கள் பல கறந்து
           செற்றார் திறல் அழியச் சென்று செருச் செய்யும்
குற்றம் ஒன்று இல்லாத கோவலர்தம் பொற்கொடியே
  புற்றரவு-அல்குற் புனமயிலே போதராய்
சுற்றத்துத் தோழிமார் எல்லாரும் வந்து நின்
           முற்றம் புகுந்து முகில்வண்ணன் பேர் பாடச்
சிற்றாதே பேசாதே செல்வப் பெண்டாட்டி நீ
           எற்றுக்கு உறங்கும் பொருள்?-ஏலோர் எம்பாவாய்                      (11)
484. The girls coming to wake up their friends say,
"You are as beautiful as a golden vine. 
You are the daughter of the faultless cowherds
who milk many cows,
who are brave and fight with their enemies 
and destroy their valor. 
You are as beautiful as a forest peacock. Get up.
Your friends in the neighborhood have come 
and stand in your front yard 
and praise the fame of the god 
who has the dark color of a cloud. 
You have not stirred from your bed. 
You are a dear girl, you have not said a word. 
Why are you sleeping like this?
Let us go and worship our Paavai." 

கனைத்து இளங் கற்று- எருமை கன்றுக்கு இரங்கி
           நினைத்து முலை வழியே நின்று பால் சோர
நனைத்து இல்லம் சேறு ஆக்கும் நற் செல்வன் தங்காய்
  பனித் தலை வீழ நின் வாசற் கடை பற்றி
சினத்தினால் தென் இலங்கைக் கோமானைச் செற்ற
           மனத்துக்கு இனியானைப் பாடவும் நீ வாய் திறவாய்
இனித் தான் எழுந்திராய் ஈது என்ன பேர் உறக்கம்
  அனைத்து இல்லத்தாரும் அறிந்து-ஏலோர் எம்பாவாய்                      (12)
485. The girls coming to wake up their friends say, 
"The buffaloes that just gave birth
drip milk from their udders lovingly, thinking of their calves,
and the front yard of the house is wet with milk. 
You are the sister of the brothers of a rich family. 
We sing praising the god who is sweet to our mind,
who angrily destroyed the king of southern Lanka.
You haven’t opened your mouth.
Wake up. Why do you sleep like this?
Don't you know all the people in your house are up? 
Let us go and worship our Paavai."

புள்ளின் வாய் கீண்டானைப் பொல்லா அரக்கனைக்
           கிள்ளிக் களைந்தானைக் கீர்த்திமைபாடிப் போய்
பிள்ளைகள் எல்லாரும் பாவைக்-களம் புக்கார்
  வெள்ளி எழுந்து வியாழம் உறங்கிற்று
புள்ளும் சிலம்பின காண் போது-அரிக் கண்ணினாய்
  குள்ளக் குளிரக் குடைந்து நீராடாதே
பள்ளிக் கிடத்தியோ? பாவாய் நீ நன்னாளால்
           கள்ளம் தவிர்ந்து கலந்து-ஏலோர் எம்பாவாய்                      (13)
486. The girls coming to wake up their friends say, 
"Other girls, singing and praising the fame 
of the god who killed the evil Rakshasa Ravaṇa
and split open the mouth of the Asuran
when he came in the form of a bird 
have gone to worship the Paavai. 
The star Guru fades and the star Sukran rises.
See, the birds are awake and chatter.
Your eyes are like blossoms. 
Why are you sleeping without coming with us
to bathe and play in the cool water?
Today is an auspicious day. 
Don’t pretend to sleep.
Come and join us.
Let us go and worship our Paavai."

உங்கள் புழைக்கடைத் தோட்டத்து வாவியுள்
           செங்கழுநீர் வாய் நெகிழ்ந்து ஆம்பல் வாய் கூம்பின காண்
செங்கற்பொடிக் கூறை வெண்பற் தவத்தவர்
           தங்கள் திருக்கோயிற் சங்கிடுவான் போதந்தார்
எங்களை முன்னம் எழுப்புவான் வாய் பேசும்
           நங்காய் எழுந்திராய் நாணாதாய் நாவுடையாய்
சங்கொடு சக்கரம் ஏந்தும் தடக்கையன்
           பங்கயக் கண்ணானைப் பாடு-ஏலோர் எம்பாவாய்                      (14)
487. The girls coming to wake up their friends say, 
"See, in your backyard, 
in the pond in your garden, 
senkazhuneer flowers open
and ambal flowers close and become buds.
The sages who do pure tapas 
and wear clothes that are red like powdered brick
go to the divine temple to blow their conches. 
O young girl, you said you would wake us up.
Aren't you ashamed? Get up. 
You don’t do the things you say you will. 
Come, let us sing and praise the god who has lotus eyes 
and holds a conch and discus in his strong hands.
Let us go and worship our Paavai. 

எல்லே இளங்கிளியே இன்னம் உறங்குதியோ
  சில் என்று அழையேன்மின் நங்கைமீர் போதர்கின்றேன்
வல்லை உன் கட்டுரைகள் பண்டே உன் வாய் அறிதும்
  வல்லீர்கள் நீங்களே நானே தான் ஆயிடுக
ஒல்லை நீ போதாய் உனக்கு என்ன வேறு உடையை?
           எல்லாரும் போந்தாரோ? போந்தார் போந்து எண்ணிக்கொள்
வல் ஆனை கொன்றானை மாற்றாரை மாற்று அழிக்க  
           வல்லானை மாயனைப் பாடு-ஏலோர் எம்பாவாய்                      (15)
488. The girls coming to wake up their friends say, 
"You are as beautiful as a young parrot.
What is this? You’re still asleep!"
She answers, "Don’t shout and call me. 
I am a poor girl,
and you are as bright as lightning. 
I’m coming."
They say, "We know your tricks. You always say this."
She answers, "You are the clever ones. 
Let me be what I am."
They say, "Come quickly. We can’t wait for you."
She asks, "Have all our friends arrived?"
They say, "Yes, They’re all here. 
If you want, come and count them.
Come and sing the praise of the god, the Maayan
who killed his foes 
and whose strength destroys the might of his enemies.
Let us go and worship our Paavai."

The girls wake up the god and ask for the Paṛai.

நாயகனாய் நின்ற நந்தகோபனுடைய
           கோயில் காப்பானே கொடித் தோன்றும் தோரண
வாயில் காப்பானே மணிக்கதவம் தாள் திறவாய்
  ஆயர் சிறுமியரோமுக்கு அறை பறை
மாயன் மணிவண்ணன் நென்னலே வாய்நேர்ந்தான்
           தூயோமாய் வந்தோம் துயிலெழப் பாடுவான்
வாயால் முன்னமுன்னம் மாற்றாதே அம்மா நீ
           நேய நிலைக் கதவம் நீக்கு-ஏலோர் எம்பாவாய்                      (16)
489. The girls coming to the palace of Nandagopan to wake up the god say to the guard,
"You are the guard of the palace of the lord Nandagopan. 
You guard the doors that are decorated with flags and festoons.
Maayan, the god who has the dark color of a jewel
told us yesterday that he would give sounding Paṛai
to us who are cowherd girls. 
We have bathed to make ourselves pure
and have come to sing and wake up the god. 
O guard! Don’t say this or that and make excuses. 
Open the door! Open the front door of this palace.
We are going to worship our Paavai."

அம்பரமே தண்ணீரே சோறே அறஞ் செய்யும்
           எம்பெருமான் நந்தகோபாலா எழுந்திராய்
கொம்பனார்க்கு எல்லாம் கொழுந்தே குல விளக்கே
  எம்பெருமாட்டி யசோதாய் அறிவுறாய்
அம்பரம் ஊடு அறுத்து ஓங்கி உலகு அளந்த
           உம்பர் கோமானே உறங்காது எழுந்திராய்
செம்பொற் கழலடிச் செல்வா பலதேவா
  உம்பியும் நீயும் உகந்து-ஏலோர் எம்பாவாய்                      (17)
490. The girls speak who are coming to wake up Nandagopan, Yashoda, Baladeva and the god, say,
"O Nandagopala! 
You are our dear lord  who gives clothes, water and food to all.
Get up!
O Yashoda, among all the women who are soft as vines
you are like a tender shoot.
You are the bright light of your family.
You are our dear one. Get up.
O king of the gods!
You grew tall, split the sky and measured the world.
Do not sleep. Get up. 
You are our dear one 
whose feet are decorated with pure golden anklets. 
O Baladeva, don't sleep with your little brother. 
We are going to worship our Paavai."

உந்து மத களிற்றன் ஓடாத தோள்-வலியன்
           நந்த கோபாலன் மருமகளே நப்பின்னாய்
கந்தம் கமழும் குழலீ கடை திறவாய்
           வந்து எங்கும் கோழி அழைத்தன காண் மாதவிப்
பந்தர்மேல் பல்கால் குயில்-இனங்கள் கூவின காண்
  பந்தார் விரலி உன் மைத்துனன் பேர் பாடச்
செந்தாமரைக் கையால் சீர் ஆர் வளை ஒலிப்ப
           வந்து திறவாய் மகிழ்ந்து-ஏலோர் எம்பாவாய்                      (18)
491. The girls coming to wake up Nappinnai say, 
"O, Nappinnai, your hair is fragrant. 
You are the daughter-in-law of strong-armed Nandagopan
who is the lord of rutting elephants.
Open the door.
See, the roosters are coming and calling to wake everyone.
The flock of cuckoo birds sitting on the vines
blooming with madhavi flowers call out. 
Your fingers are beautiful and soft. 
Come and open the door making the lovely bracelets
on your beautiful lotus-like hands jingle.
Come and join us to sing 
and praise the name of your husband. 
We are going to worship our Paavai."

குத்து விளக்கு எரியக் கோட்டுக்காற் கட்டில்மேல்
           மெத்தென்ற பஞ்ச-சயனத்தின் மேல் ஏறிக்
கொத்து அலர் பூங்குழல் நப்பின்னை கொங்கைமேல்
           வைத்துக் கிடந்த மலர் மார்பா வாய்திறவாய்
மைத் தடங்கண்ணினாய் நீ உன் மணாளனை
           எத்தனை போதும் துயில் எழ ஒட்டாய் காண்
எத்தனை யேலும் பிரிவு ஆற்றகில்லாயால்
           தத்துவம் அன்று தகவு-ஏலோர் எம்பாவாய்                      (19)
492. The girls coming to wake up the god and Nappinnai say, 
"O Maal, you sleep on a soft mattress on an ivory cot 
and your room is bright with lights.
Your chest is decorated with flowers. 
You sleep on the breasts of Nappinnai,
decorated with beautiful flowers in her hair.
Open your mouth, O Nappinnai. Your eyes are decorated with kohl.
How could you not get up and want to see your beloved.
You won’t be able to be away from him for long.
This is not a hard thing to understand. 
This is not good for you. 
We are going to worship our Paavai."

முப்பத்து மூவர் அமரர்க்கு முன் சென்று
           கப்பம் தவிர்க்கும் கலியே துயில் எழாய்
செப்பம் உடையாய் திறல் உடையாய் செற்றார்க்கு
           வெப்பம் கொடுக்கும் விமலா துயில் எழாய்
செப்பு அன்ன மென் முலைச் செவ்வாய்ச் சிறு மருங்குல்
           நப்பின்னை நங்காய் திருவே துயில் எழாய்
உக்கமும் தட்டொளியும் தந்து உன் மணாளனை         
           இப்போதே எம்மை நீர் ஆட்டுஏலோர் எம்பாவாய்             (20)
493. The girls coming to wake up god and Nappinnai say, 
"O dear god, if any of the thirty-three crore of the gods 
have troubles, you go and remove them.
Get up. You are faultless and strong. 
You vex your enemies and take care of your devotees.
O young Nappinnai,
your soft breasts are like small cheppus.
Your mouth is red and you have a tiny waist.
O beautiful one, get up!
Give us fans and mirrors and send your husband with us 
so that we can praise him and go to bathe. 
We are going to worship our Paavai."

ஏற்ற கலங்கள் எதிர் பொங்கி மீது அளிப்ப
           மாற்றாதே பால் சொரியும் வள்ளற் பெரும் பசுக்கள்
ஆற்றப் படைத்தான் மகனே அறிவுறாய்
           ஊற்றம் உடையாய் பெரியாய் உலகினில்
தோற்றமாய் நின்ற சுடரே துயில் எழாய்
           மாற்றார் உனக்கு வலி தொலைந்து உன் வாசற்கண்
ஆற்றாது வந்து உன் அடிபணியுமா போலே
           போற்றி யாம் வந்தோம் புகழ்ந்து-ஏலோர் எம்பாவாய்                     (21)
494. The girls coming to wake up the god say, 
"You are the son of Nandagopan 
who has fine cows that yield milk generously
and make the pots overflow.
You are intelligent.
You are our refuge.
You are a bright light. Get up.
We have come to your door 
as if we were your enemies who cannot fight with you
and so we come and worship your feet. 
We praise you. You have abundant fame. 
We are going to worship our Paavai."

அங்கண் மா ஞாலத்து அரசர் அபிமான
           பங்கமாய் வந்து நின் பள்ளிக்கட்டிற் கீழே
சங்கம் இருப்பார் போல் வந்து தலைப்பெய்தோம்
  கிங்கிணிவாய்ச் செய்த தாமரைப் பூப் போலே
செங்கண் சிறுச் சிறிதே எம்மேல் விழியாவோ?
           திங்களும் ஆதித்தியனும் எழுந்தாற்போல்
அங்கண் இரண்டும் கொண்டு எங்கள்மேல் நோக்குதியேல்
           எங்கள்மேல் சாபம் இழிந்து-ஏலோர் எம்பாவாய்                      (22)
495. The girls coming to wake up the god say, 
"We have come to you 
as if we were kings of this wide world
who have affectionately joined together, 
and we stay by your bed and worship you.
Won't your beautiful lotus eyes 
show even a little grace to us?
Your eyes are bright like the sun and the moon. 
If you look at us, our karma will go away.
We are going to worship our Paavai."

மாரி மலை முழைஞ்சில் மன்னிக் கிடந்து உறங்கும்
           சீரிய சிங்கம் அறிவுற்றுத் தீ விழித்து
வேரி மயிர் பொங்க எப்பாடும் பேர்ந்து உதறி
           மூரி நிமிர்ந்து முழங்கிப் புறப்பட்டுப்
போதருமா போலே நீ பூவைப்பூ வண்ணா உன்
           கோயில் நின்று இங்ஙனே போந்தருளி கோப்பு உடைய
சீரிய சிங்காசனத்து இருந்து யாம் வந்த
           காரியம் ஆராய்ந்து அருள்-ஏலோர் எம்பாவாய்                      (23)
496. The girls coming to wake up the god say, 
"You have the dark color of a kaya flower.
You wake up like a lion that has slept 
in a mountain cave in the rainy season. 
You come out like a lion that opens its fiery eyes
and roars, its mane hanging low. 
You come from your temple and sit on your majestic throne.
Give us your grace, and help us.
We are going to worship our Paavai."

அன்று இவ் உலகம் அளந்தாய் அடி போற்றி
           சென்று அங்குத் தென்னிலங்கை செற்றாய் திறல் போற்றி
பொன்றச் சகடம் உதைத்தாய் புகழ் போற்றி
           கன்று குணிலா எறிந்தாய் கழல் போற்றி
குன்று குடையா எடுத்தாய் குணம் போற்றி
           வென்று பகை கெடுக்கும் நின்கையில் வேல் போற்றி
என்று என்று உன் சேவகமே ஏத்திப் பறை கொள்வான்         
           இன்று யாம் வந்தோம் இரங்கு-ஏலோர் எம்பாவாய்             (24)
497. The girls come, praise the god and ask for the Paṛai, 
"You once measured the world.
We praise your feet. 
You went to southern Lanka and killed the Rakshasas. 
We praise your strength.
You destroyed Sakaṭasuran when he came as a cart.
We praise your fame.
When Vathsasuran came as a calf you threw him
at Kabithasuran who had taken the form of a vilam tree
and killed both of them.
We worship your feet that are decorated with anklets.
You carried Govardhana mountain to save the cows. 
We praise your compassion.
We praise the spear in your hands that conquers your enemies. 
We want to serve you always and have come to receive the Paṛai.
Give us your grace. 
We are going to worship our Paavai."

ஒருத்தி மகனாய்ப் பிறந்து ஓர் இரவில்
           ஒருத்தி மகனாய் ஒளித்து வளரத்
தரிக்கிலான் ஆகித் தான் தீங்கு நினைந்த
           கருத்தைப் பிழைப்பித்துக் கஞ்சன் வயிற்றில்
நெருப்பு என்ன நின்ற நெடுமாலே உன்னை
           அருத்தித்து வந்தோம் பறை தருதி யாகில்
திருத் தக்க செல்வமும் சேவகமும் யாம் பாடி
           வருத்தமுந் தீர்ந்து மகிழ்ந்து-ஏலோர் எம்பாவாய்                     (25)
498. The girls ask for the Paṛai saying, 
"In the night you were born to Devaki
and were raised by Yashoda.
This is something no one knows.
You afflicted Kamsan who always wanted to harm you.
You were like a burning fire in Kamsan’s stomach
because he always thought of giving you trouble. 
O Neḍumaal! We worship you and have come here to you.
If you give us the Paṛai, 
we will sing and praise your great wealth and grace.
Our sorrows will go away and we will be happy.
We are going to worship our Paavai."

	மாலே மணிவண்ணா மார்கழி நீர் ஆடுவான்
           மேலையார் செய்வனகள் வேண்டுவன கேட்டியேல்
ஞாலத்தை எல்லாம் நடுங்க முரல்வன
           பால் அன்ன வண்ணத்து உன் பாஞ்சசன்னியமே
போல்வன சங்கங்கள் போய்ப்பாடு உடையனவே
           சாலப் பெரும் பறையே பல்லாண்டு இசைப்பாரே
கோல விளக்கே கொடியே விதானமே
           ஆலின் இலையாய் அருள்-ஏலோர் எம்பாவாய்                      (26)
499. The girls ask the god for the things they need for their nombu 
and say, 
"O Maal, you have the beautiful color of a jewel!
We want to bathe in the month of Markazhi. 
Hear us!
Give us the things we need for our nombu.
We want to have white milk-colored conches
that will roar and shake the earth like your pancajanyam. 
We want many good Paṛais.
We want to be with people who sing "Pallaṇḍu!"to you.
Give us beautiful lamps, flags and a roofed place to stay. 
You slept on the banyan leaf.
Give us your grace.
We are going to worship our Paavai."

கூடாரை வெல்லும் சீர்க் கோவிந்தா உன்தன்னைப்
           பாடிப் பறைகொண்டு யாம் பெறு சம்மானம்
நாடு புகழும் பரிசினால் நன்றாகச்
           சூடகமே தோள்வளையே தோடே செவிப் பூவே
பாடகமே என்று அனைய பல் கலனும் யாம் அணிவோம்
  ஆடை உடுப்போம் அதன் பின்னே பாற் சோறு
மூட நெய் பெய்து முழங்கை வழிவாரக்
           கூடியிருந்து குளிர்ந்து-ஏலோர் எம்பாவாய்                      (27)
500. The girls, coming to ask for Parais, ornaments and clothes, say, 
"O Govinda, you conquer your enemies.
We wish to receive a Paṛai from you and praise you. 
We want many gifts—bracelets, earrings,
other ornaments for our ears, anklets
and other ornaments that everyone desires.
We will happily wear them. 
We will wear beautiful clothes. 
We will eat rice with milk, pouring ghee in it 
so when we eat the ghee drips from our elbows.
We will join together and happily eat it. 
We are going to worship our Paavai."

கறவைகள் பின் சென்று கானம் சேர்ந்து உண்போம்
           அறிவு ஒன்றும் இல்லாத ஆய்க் குலத்து உன்தன்னைப்
பிறவி பெறுந்தனைப் புண்ணியம் யாம் உடையோம்
  குறைவு ஒன்றும் இல்லாத கோவிந்தா உன்தன்னோடு
உறவேல் நமக்கு இங்கு ஒழிக்க ஒழியாது
  அறியாத பிள்ளைகளோம் அன்பினால் உன்தன்னைச்
சிறுபேர் அழைத்தனவும் சீறியருளாதே
           இறைவா நீ தாராய் பறை- ஏலோர் எம்பாவாய்                      (28)
501. The girls, asking for a Paṛai from the god, say, 
"We go behind the cattle to the forest 
and eat our food there. 
You were raised with simple cowherd people.
We are fortunate to be born in the same place as you. 
O Govinda, you are faultless
and we cannot give up our closeness to you. 
We are innocent children. 
We call you with simple names because we love you.
O god, do not get upset with us. 
Give us the Paṛai and give us your grace. 
We are going to worship our Paavai."

சிற்றஞ் சிறுகாலே வந்து உன்னைச் சேவித்து உன்
           பொற்றாமரை அடியே போற்றும் பொருள் கேளாய்
பெற்றம் மேய்த்து உண்ணும் குலத்திற் பிறந்து நீ
           குற்றேவல் எங்களைக் கொள்ளாமல் போகாது
இற்றைப் பறைகொள்வான் அன்று காண் கோவிந்தா
  எற்றைக்கும் ஏழ் ஏழ் பிறவிக்கும் உன்தன்னோடு
உற்றோமே ஆவோம் உனக்கே நாம் ஆட்செய்வோம்
மற்றை நம் காமங்கள் மாற்று-ஏலோர் எம்பாவாய்                      (29)
502. The girls come to the god and say that they do not want just the Paṛai and  wish to be with him in all their births. 
"We come early in the morning and worship you
and praise your golden feet. Hear us. 
We were born in the cowherd clan just like you.
We want to serve you 
and want to receive the Paṛai from you.
See, Govinda,
we want to be with you always, 
in all the fourteen births that we will have.
We will serve you in all our births. 
Give us your grace 
and keep us from wanting anything but your service.
We are going to worship our Paavai."

வங்கக் கடல் கடைந்த மாதவனைக் கேசவனைத்
           திங்கள்-திருமுகத்துச் சேயிழையார் சென்று இறைஞ்சி
அங்குப் பறைகொண்ட-ஆற்றை அணி புதுவைப்
           பைங்கமலத் தண் தெரியல் பட்டர்பிரான் கோதை சொன்ன
சங்கத் தமிழ்மாலை முப்பதும் தப்பாமே
           இங்கு இப் பரிசு உரைப்பார் ஈரிரண்டு மால் வரைத் தோள்
செங்கண்-திருமுகத்துச் செல்வத் திருமாலால்
           எங்கும் திருவருள் பெற்று இன்புறுவர் எம்பாவாய்                      (30)
503. Paṭṭarpiran Kodai from Puduvai
adorned with a beautiful lotus garland
composed thirty Tamil poems about how the girls
who have moon-like lovely faces
and were decorated with beautiful ornaments 
went to the god Madhavan, Kesavan 
who churned the wavy milky ocean, and asked for the Paṛai. 
Those who recite these poems without mistakes
will receive the grace of Thirumaal, 
the rich lord who has a lovely face, beautiful eyes 
and twelve strong mountain-like arms
and be happy.
------------- 

Naachiyaar Thirumozhi. 
Worshipping Kama, the god of love
நாச்சியார் திருமொழி - தைத்திங்களில் காமனை வழிபடல் 

தை ஒரு திங்களும் தரை விளக்கித்
           தண் மண்டலம் இட்டு மாசி முன்னாள்
ஐய நுண் மணல் கொண்டு தெரு அணிந்து
           அழகினுக்கு அலங்கரித்து அனங்கதேவா
உய்யவும் ஆம்கொலோ? என்று சொல்லி
           உன்னையும் உம்பியையும் தொழுதேன்
வெய்யது ஓர் தழல் உமிழ் சக்கரக் கை
           வேங்கடவற்கு என்னை விதிக்கிற்றியே              (1)
504. We clean the floor in the month of Thai 
and decorate it with beautiful kolams.
In the month of Masi we use soft white powder
and make lovely decorations in our front yard.
O Kamadeva, I worship you and your brother Saman.
I wonder, can I survive this love sickness?
Give me the boon of belonging to the lord of Thiruvenkaṭam
who holds a discus in his hand that throws out fire. 

வெள்ளை நுண் மணல்கொண்டு தெரு அணிந்து
           வெள்வரைப்பதன் முன்னம் துறை படிந்து
முள்ளும் இல்லாச் சுள்ளி எரி மடுத்து
           முயன்று உன்னை நோற்கின்றேன் காமதேவா
கள் அவிழ் பூங்கணை தொடுத்துக்கொண்டு
           கடல்வண்ணன் என்பது ஓர் பேர் எழுதி
புள்ளினை வாய் பிளந்தான் எனப்து ஓர் 
           இலக்கினிற் புக என்னை எய்கிற்றியே                      (2)
505. We decorate our front yard with soft white sand.
We bathe at dawn when the sun comes out.
We make fire with sticks that have no thorns.
I try to worship you, O Kamadeva.
You carry flower arrows dripping with honey.
I write the name of the god 
who has the color of the ocean in my mind.
Give me your grace so I may enter the place of the lord
who split open the mouth of the Asuran 
when he came in the form of a bird.

மத்த நன் நறுமலர் முருக்க மலர்
           கொண்டு முப்போதும் உன் அடி வணங்கித்
தத்துவம் இலி என்று நெஞ்சு எரிந்து
           வாசகத்து அழித்து உன்னை வைதிடாமே
கொத்து அலர் பூங்கணை தொடுத்துக்கொண்டு
           கோவிந்தன் என்பது ஓர் பேர் எழுதி
வித்தகன் வேங்கட வாணன் என்னும்
           விளக்கினிற் புக என்னை விதிக்கிற்றியே                      (3)
506. I worship your feet all three times of the day 
with fragrant umatham flowers and blossoms of murukkam.
O Manmatha, I don’t want to be angry with you
and scold you, saying that you are heartless.
Get ready with your flower arrows made of fresh flowers
and give me your grace 
so I may enter into the brightness
of the clever lord of Venkaṭam hills. 

சுவரில் புராண நின் பேர் எழுதிச்
           சுறவ நற் கொடிக்களும் துரங்கங்களும்
கவரிப் பிணாக்களும் கருப்பு வில்லும்
           காட்டித் தந்தேன் கண்டாய் காமதேவா
அவரைப் பிராயம் தொடங்கி என்றும்
           ஆதரித்து எழுந்த என் தட முலைகள்
துவரைப் பிரானுக்கே சங்கற்பித்துத்
           தொழுது வைத்தேன் ஒல்லை விதிக்கிற்றியே                      (4)
507. O Kamadeva! 
You are without a body.
I wrote your name on the wall, made your fish flag,
and gave it to you with horses, fans and a sugarcane-bow.
I worshipped you and asked you to give me your grace
so that my round breasts
would belong at once to the god of Dwarapuri.

வானிடை வாழும் அவ் வானவர்க்கு
           மறையவர் வேள்வியில் வகுத்த அவி
கானிடைத் திரிவது ஓர் நரி புகுந்து
           கடப்பதும் மோப்பதும் செய்வது ஒப்ப
ஊனிடை ஆழி சங்கு உத்தமர்க்கு என்று
           உன்னித்து எழுந்த என் தட முலைகள்
மானிடவர்க்கு என்று பேச்சுப் படில்
           வாழகில்லேன் கண்டாய் மன்மதனே                      (5)
508. If people wish to give me away in marriage
so that my round breasts belong to someone human
instead of to the pure lord who carries a conch and discus, 
it would be as if foxes that wander in the forest
came and ate the food that the sages make in a sacrifice 
for the gods in the sky. O Manmatha,
I will not live if I have to marry someone other than my lord. 

உருவு உடையார் இளையார்கள் நல்லார்
           ஓத்து வல்லார்களைக் கொண்டு வைகல்
தெருவிடை எதிர்கொண்டு பங்குனி நாள்
           திருந்தவே நோற்கின்றேன் காமதேவா
கருவுடை முகில் வண்ணன் காயாவண்ணன்
           கருவிளை போல் வண்ணன் கமல வண்ணத்
திரு உடை முகத்தினிற் திருக் கண்களால்
           திருந்தவே நோக்கு எனக்கு அருளு கண்டாய்                      (6)
509. I am doing nombu 
with beautiful young girls who know the sastras well.
I do this nombu on the street where you will be going.
O Kamadeva!
He has the dark form of the clouds and the Kaya flower
and shines like a karuvilai blossom.
Give me your grace
so that he, the god who has a lotus face,
will see me with his divine eyes and give me his grace.

காய் உடை நெல்லொடு கரும்பு அமைத்து
           கட்டி அரிசி அவல் அமைத்து
வாய் உடை மறையவர் மந்திரத்தால்
           மன்மதனே உன்னை வணங்குகின்றேன்
தேயம் முன் அளந்தவன் திரிவிக்கிரமன்
           திருக்கைகளால் என்னைத் தீண்டும் வண்ணம்
சாய் உடை வயிறும் என் தட முலையும்         
           தரணியில்-தலைப்புகழ் தரக்கிற்றியே             (7)
510. I offer paddy, sugarcane,
and cooked rice with brown sugar and aval 
and worship you reciting the manthras from the sastras.
O Manmatha, I bow to you.
Give me your grace so that Thirivikraman
who measured the world 
will touch me with his divine hands.
Give me your grace so that the god will approach me
and touch my breasts.

மாசு உடை உடம்பொடு தலை உலறி
           வாய்ப்புறம் வெளுத்து ஒருபோதும் உண்டு
தேசு உடைத் திறல் உடைக் காமதேவா
           நோற்கின்ற நோன்பினைக் குறிக்கொள் கண்டாய்
பேசுவது ஒன்று உண்டு இங்கு எம்பெருமான்
           பெண்மையைத் தலை உடைத்து ஆக்கும் வண்ணம்
கேசவ நம்பியைக் கால் பிடிப்பாள்
           என்னும் இப் பேறு எனக்கு அருளு கண்டாய்                      (8)
511. I don’t bathe when it is time for my nombu.
I don’t comb my hair.
I eat once a day 
and my mouth grows pale because I haven’t eaten enough.
You can see how I suffer in this nombu.
I want to say something to you.
Kesavan Nambi fought with the Asuran Kesi to protect a woman.  
Give me your grace so that he will show me the same 
compassion 
and I have the fortune of sitting with him and pressing his feet. 

தொழுது முப்போதும் உன் அடி வணங்கித்
           தூமலர் தூய்த் தொழுது ஏத்துகின்றேன்
பழுது இன்றிப் பாற்கடல் வண்ணனுக்கே
           பணிசெய்து வாழப் பெறாவிடில் நான்
அழுது அழுது அலமந்து அம்மா வழங்க
           ஆற்றவும் அது உனக்கு உறைக்கும் கண்டாய்
உழுவதோர் எருத்தினை நுகங்கொடு பாய்ந்து
           ஊட்டம் இன்றித் துரந்தால் ஒக்குமே                      (9)
512. I sprinkle flowers and worship you 
and bow to your feet three times a day.
If I am unable to live for the one
who has the color of the dark ocean
and to serve him faultlessly,
I will cry and suffer
and, O Kamadeva, you will feel bad.
It will be as if you didn’t feed an ox that plows 
and hit it with a stick instead. 

கருப்பு வில் மலர்க் கணைக் காமவேளைக்
           கழலிணை பணிந்து அங்கு ஓர் கரி அலற
மருப்பினை ஒசித்துப் புள் வாய்பிளந்த
           மணிவண்ணற்கு என்னை வகுத்திடு என்று
பொருப்பு அன்ன மாடம் பொலிந்து தோன்றும்
           புதுவையர்கோன் விட்டுசித்தன் கோதை
விருப்பு உடை இன்தமிழ் மாலை வல்லார்
           விண்ணவர் கோன் அடி நண்ணுவரே                      (10)
513. Vishṇuchithan Kodai, the chief of Puduvai 
where the mountain-like palaces shine 
composed poems about the women
who worshipped Kama
who carries a sugarcane bow and flower arrows
so that he would give his grace to them 
and they could be with the god who broke the tusks 
of the elephant and split open the bird’s beak.
---------  

சிற்றில் சிதையேல் எனல்  /  Do not break our sand houses

நாமம் ஆயிரம் ஏத்த நின்ற
           நாராயணா நரனே உன்னை
மாமி தன் மகன் ஆகப் பெற்றால்
           எமக்கு வாதை தவிருமே
காமன் போதரு காலம் என்று பங்
           குனி நாள் கடை பாரித்தோம்
தீமை செய்யும் சிரீதரா எங்கள்
           சிற்றில் வந்து சிதையேலே                      (1)
514. O Narayaṇa, you are praised by a thousand names.
You came to the earth in the form of Rama.
If Yashoda had given birth to you,
it would be easy for us to love you
because you would be human just like we are.
We do the nombu in the month of Punguni 
because that is the month when Kama comes.
O Sridhara, don’t bother us, 
don’t come and destroy our little sand houses.

இன்று முற்றும் முதுகு நோவ
           இருந்து இழைத்த இச் சிற்றிலை
நன்றும் கண் உற நோக்கி நாம் கொளும்
           ஆர்வந்தன்னைத் தணிகிடாய்
அன்று பாலகன் ஆகி ஆலிலை
           மேல் துயின்ற எம் ஆதியாய்
என்றும் உன் தனக்கு எங்கள்மேல் இரக்
           கம் எழாதது எம் பாவமே                      (2)
515. We worked all day to build these sand houses 
and our backs hurt. 
Look at our sand houses.
They make us happy .
You are the ancient one
who slept on a banyan leaf as a baby. 
It is a pity that you are not kind to us. 
Do not come and destroy our little sand houses.

குண்டு நீர் உறை கோளரீ மத
           யானை கோள் விடுத்தாய் உன்னைக்
கண்டு மால் உறுவோங்களைக் கடைக்
           கண்களால் இட்டு வாதியேல்
வண்டல் நுண் மணல் தெள்ளி யாம் வளைக்
           கைகளால் சிரமப் பட்டோம்
தெண் திரைக்கடற் பள்ளியாய் எங்கள்
           சிற்றில் வந்து சிதையேலே                      (3)
516. You sleep on the deep ocean.
You took the form of a lion to destroy Hiraṇyan.
You saved Gajendra from the mouth of the crocodile. 
We saw you and fell in love with you. 
You saw us out of the corner of your eye, 
and didn’t worry about what we might think.
We worked hard to make our houses with soft sand 
and our hands decorated with bracelets hurt.
You sleep on the ocean where clear waves roll.
Do not come and destroy our little sand houses.

பெய்யு மா முகில்போல் வண்ணா உன்தன்
           பேச்சும் செய்கையும் எங்களை
மையல் ஏற்றி மயக்க உன் முகம்
           மாய மந்திரம் தான் கொலோ?
நொய்யர் பிள்ளைகள் என்பதற்கு உன்னை
           நோவ நாங்கள் உரைக்கிலோம்
செய்ய தாமரைக் கண்ணினாய் எங்கள்
           சிற்றில் வந்து சிதையேலே                      (4)
517. You have the color of the clouds that give rain.
Your speech and deeds fascinate us.
What spell does your beautiful face cast to bewitch us?
We won’t complain to others 
that you trouble us innocent, weak girls.
We don’t want them to blame you. 
You have beautiful lotus eyes.
Don’t come and destroy our little sand houses.

வெள்ளை நுண் மணல் கொண்டு சிற்றில்
           விசித்திரப் பட வீதி வாய்த்
தெள்ளி நாங்கள் இழைத்த கோலம்
           அழித்தி யாகிலும் உன் தன் மேல்
உள்ளம் ஓடி உருகலல்லால்
           உரோடம் ஒன்றும் இலோம் கண்டாய்
கள்ள மாதவா கேசவா உன்
           முகத்தன கண்கள் அல்லவே                      (5)
518. We made our sand houses with soft white sand.
Everyone on the streets was amazed
when they saw our lovely sand houses
but you came and destroyed them. 
Even so we are not angry at you.
Our hearts melt for your love.
You are a thief, Madhavan, Kesavan!
Don't you have eyes on your face?
Don’t come and destroy our little sand houses.

முற்று இலாத பிள்ளைகளோம் முலை
           போந்திலாதோமை நாள்தொறும்
சிற்றில் மேல் இட்டுக் கொண்டு நீ சிறிது
           உண்டு திண்ணென நாம் அது
கற்றிலோம் கடலை அடைத்து அரக்
           கர் குலங்களை முற்றவும்
செற்று இலங்கையைப் பூசல் ஆக்கிய
           சேவகா எம்மை வாதியேல்                      (6)
519. We are children who have not grown up yet.
Our breasts have not grown out.
You come here to knock over our little sand houses
but really you want to do something else.
We don’t understand what you want.
You built a bridge on the ocean, went to Lanka,
and fought and destroyed the Raksasa clan.
You are the servant of all of your devotees.
Don’t give us trouble,
don’t come come and destroy our little sand houses.

பேதம் நன்கு அறிவார்களோடு இவை
           பேசினால் பெரிது இன் சுவை
யாதும் ஒன்று அறியாத பிள்ளைக
           ளோமை நீ நலிந்து என் பயன்?
ஓத மா கடல்வண்ணா உன் மண
           வாட்டிமாரொடு சூளறும்
சேது-பந்தம் திருத்தினாய் எங்கள்
           சிற்றில் வந்து சிதையேலே                      (7)
520. If you talk to people who understand what you say,
that will be all right,
but if you talk to us who are young and don’t know anything,
it just hurts us. What do you gain from that?
You have the color of the wide sounding ocean.
You built the bridge Sethu.
You will get in trouble with your wives.
Don’t come and destroy our little sand houses.

வட்ட வாய்ச் சிறுதூதையோடு
           சிறுசுளகும் மணலும் கொண்டு
இட்டமா விளையாடுவோங்களைச்
           சிற்றில் ஈடழித்து என் பயன்?
தொட்டு உதைத்து நலியேல் கண்டாய்
           சுடர்ச் சக்கரம் கையில் ஏந்தினாய்
கட்டியும் கைத்தால் இன்னாமை
           அறிதியே கடல்வண்ணனே                      (8)
521. We brought a pot, a winnowing fan and sand,
built sand houses and play as we like. 
What is the use of destroying our sand houses?
What do you get if you come 
and kick them down and give us trouble?
You carry a shining discus in your hand.
Don’t you know that even jaggery will not be sweet 
if your mind is bitter?
You have the color of the ocean. 
Do not come and destroy our little sand houses.

முற்றத்து ஊடு புகுந்து நின் முகம் காட்டிப் 
             புன்முறுவல் செய்து
சிற்றிலோடு எங்கள் சிந்தையும் சிதைக்
           கக் கடவையோ? கோவிந்தா
முற்ற மண்ணிடம் தாவி விண் உற
           நீண்டு அளந்து கொண்டாய் எம்மைப்
பற்றி மெய்ப்பிணக்கு இட்டக்கால் இந்தப்
           பக்கம் நின்றவர் என் சொல்லார்?                     (9)
522. You enter our yard and smile.
Not only do you destroy our little sand houses, 
you destroy our hearts as well. 
You measured the earth 
and grew tall and measured the sky.
What will those who stand near us say
if you come and embrace us? 
Do not come and destroy our little sand houses.

சீதை வாயமுதம் உண்டாய் எங்கள்
           சிற்றில் நீ சிதையேல் என்று
வீதிவாய் விளையாடும் ஆயர்
           சிறுமியர் மழலைச் சொல்லை
வேத வாய்த் தொழிலார்கள் வாழ் வில்லி
           புத்தூர் மன் விட்டு சித்தன்தன்
கோதை வாய்த் தமிழ் வல்லவர் குறைவு
           இன்றி வைகுந்தம் சேர்வரே                      (10)
523. Vishṇuchithan Kodai, the chief of Villiputhur
where Brahmins who recite the Vedas live, 
composed poems about what the cowherd girls 
who play making little sand houses said to Kaṇṇan.
They said, "You drank the nectar of the mouth of Sita. 
Do not destroy our little sand houses."
Those who learn these poems well 
will go to Vaikuṇṭam. 
-------------  

துகிலைப் பணித்தருள் எனல்
The cowherd girls ask Kaṇṇan to give back their clothes that he stole. 

கோழி அழைப்பதன் முன்னம்
           குடைந்து நீராடுவான் போந்தோம்
ஆழியஞ் செல்வன் எழுந்தான்
           அரவு-அணைமேல் பள்ளி கொண்டாய்
ஏழைமை ஆற்றவும் பட்டோம்
           இனி என்றும் பொய்கைக்கு வாரோம்
தோழியும் நானும் தொழுதோம்
           துகிலைப் பணித்தருளாயே                      (1)
524. We get up in the morning before the rooster crows 
and come to bathe, plunging into the water.
Our beloved sun god who comes on his chariot rises.
O god, you sleep on the snake bed.
You give us trouble. 
We won’t come to the pond from now on.
I and my friends worship you. Give us our clothes. 

இது என் புகுந்தது இங்கு? அந்தோ
           இப் பொய்கைக்கு எவ்வாறு வந்தாய்?
மதுவின் துழாய் முடி மாலே
           மாயனே எங்கள் அமுதே
விதி இன்மையால் அது மாட்டோம்
           வித்தகப் பிள்ளாய் விரையேல்
குதிகொண்டு அரவில் நடித்தாய்
           குருந்திடைக் கூறை பணியாய்                      (2)
525. Why did you come here?
O dear one! How did you come to this pond?
You are decorated with a Thulasi garland dripping with honey.
You are Maayan and you are as sweet as nectar.
O, clever one! We will not leave you even it is our fate. 
Don’t go away here and there. 
Don’t take our clothes like this.
You danced on the snake Kalingan. 
Give us back the clothes you put on the kurundam tree.

எல்லே ஈது என்ன இளமை?
           எம் அனைமார் காணில் ஒட்டார்
பொல்லாங்கு ஈது என்று கருதாய்
           பூங்குருந்து ஏறி இருத்தி
வில்லால் இலங்கை அழித்தாய்
           வேண்டியது எல்லாம் தருவோம்
பல்லாரும் காணாமே போவோம்
           பட்டைப் பணித்தருளாயே                      (3)
526. It is early morning. 
What is this childishness?
If my relatives see this, they won’t like it,
but you don’t think what you do is naughty.
You are sitting on the kurundam tree and we can’t reach you.
You destroyed Lanka with your bow.
We will give you whatever you want.
Give us back our clothes. 
We will go away and no one will see your mischief.

பரக்க விழித்து எங்கும் நோக்கிப்
           பலர் குடைந்து ஆடும் சுனையில்
அரக்க நில்லா கண்ண நீர்கள்
           அலமருகின்றவா பாராய்
இரக்கமேல் ஒன்றும் இலாதாய்
           இலங்கை அழித்த பிரானே
குரக்கு-அரசு ஆவது அறிந்தோம்
           குருந்திடைக் கூறை பணியாய்                      (4)
527. We plunge into the pond and bathe. 
We look everywhere 
and make sure no one is looking at us.
Our eyes do not want to stop shedding tears
because we don’t have our clothes.
You don’t have any pity on us.
O lord, you destroyed Lanka.
We know that you were the king of the monkeys.
Give us back the clothes
that you put on the kurundam tree.

காலைக் கதுவிடுகின்ற
           கயலொடு வாளை விரவி
வேலைப் பிடித்து என்னைமார்கள்
           ஓட்டில் என்ன விளையாட்டோ?
கோலச் சிற்றாடை பலவும்
           கொண்டு நீ ஏறியிராதே
கோலம் கரிய பிரானே
           குருந்திடைக் கூறை பணியாய்                      (5)
528. My brothers who carry spears will come running 
if they hear that valai and kayal fish
are biting our feet in the pond.
It won’t be a joke for you.
O lord, you have a beautiful dark-colored body.
Don’t stay on the kurundam tree with our beautiful clothes. 
Give us back our silk clothes. 

தடத்து அவிழ் தாமரைப் பொய்கைத்
           தாள்கள் எம் காலைக் கதுவ
விடத் தேள் எறிந்தாலே போல
           வேதனை ஆற்றவும் பட்டோம்
குடத்தை எடுத்து ஏறவிட்டுக்
           கூத்தாட வல்ல எம் கோவே
படிற்றை எல்லாம் தவிர்ந்து எங்கள்
           பட்டைப் பணித்தருளாயே                      (6)
529. The stalks of the lotus plants 
that bloom in the pond hurt our feet
and it feels as if scorpions were biting us.
We can’t bear the pain.
We can’t stay in the water for a long time.
You, the king, can throw pots in the sky 
and dance the kuthu dance. 
Don’t be mischievous. 
Give us back our silk clothes.

நீரிலே நின்று அயர்க்கின்றோம்
           நீதி-அல்லாதன செய்தாய்
ஊரகம் சாலவும் சேய்த்தால்
           ஊழி எல்லாம் உணர்வானே
ஆர்வம் உனக்கே உடையோம்
           அம்மனைமார் காணில் ஒட்டார்
போர விடாய் எங்கள் பட்டைப்
           பூங்குருந்து ஏறியிராதே                      (7)
530. You are the god who knows 
what will happen when the world ends.
We are sitting in the water, tired
while you are doing things you shouldn’t. 
Our houses are far away. 
We really love you.
If our mothers see us, they won’t like it.
Drop our silk clothes down to us. 
Don’t sit in the top of the kurundam tree 
blooming with flowers. 

மாமிமார் மக்களே அல்லோம்
           மற்றும் இங்கு எல்லாரும் போந்தார்
தூமலர்க் கண்கள் வளரத்
           தொல்லை இராத் துயில்வானே
சேமமேல் அன்று இது சால
           சிக்கென நாம் இது சொன்னோம்
கோமள ஆயர் கொழுந்தே
           குருந்திடைக் கூறை பணியாய்                      (8)
531. All the women, the mothers-in-law 
and others are here bathing. 
We couldn’t close our beautiful flower-like eyes in the night
thinking of your naughty acts. 
This isn’t good for us. 
We are telling you about all the trouble you cause.
You are the beautiful jewel-like son of the cowherd village.
Give us our clothes back 
that you put on the kurundam tree. 

கஞ்சன் வலைவைத்த அன்று
           காரிருள் எல்லிற் பிழைத்து
நெஞ்சு துக்கம் செய்யப் போந்தாய்
           நின்ற இக் கன்னியரோமை
அஞ்ச உரப்பாள் அசோதை
           ஆணாட விட்டிட்டு இருக்கும்
வஞ்சகப் பேய்ச்சிபால் உண்ட
           மசிமையிலீ கூறை தாராய்                      (9)
532. You escaped from the trap of Kamsan
and survived in the dark night when you were born.
Is it because you want to bother us like this?
Yashoda loves you so much 
that she doesn’t scold you even if you are naughty.
She just leaves you to do whatever you want. 
You weren’t ashamed to drink the milk 
of the wicked Rakshasi Puthana.
Give us back our clothes. 

கன்னியரோடு எங்கள் நம்பி
           கரிய பிரான் விளையாட்டைப்
பொன் இயல் மாடங்கள் சூழ்ந்த
           புதுவையர்கோன் பட்டன் கோதை
இன்னிசையால் சொன்ன மாலை
           ஈரைந்தும் வல்லவர் தாம் போய்
மன்னிய மாதவனோடு
           வைகுந்தம் புக்கு இருப்பாரே                      (10)
533. Vishṇuchithan Kodai the chief of Puduvai 
surrounded by golden palaces
composed with beautiful music 
a garland of ten Tamil songs
describing the play of the dark god
with the young girls.
Those who learn and recite these poems 
will go to Vaikuṇṭam 
and be with the eternal god Madhavan. 
------------ 

கூடல் இழைத்தல்
Kuḍal izhaithal. Drawing a Kuḍal.
A kuḍal is a circle made by young girls with their fingers. If its lines connect their love will be successful.

தெள்ளியார் பலர் கைதொழும் தேவனார்
வள்ளல் மாலிருஞ்சோலை மணாளனார்
பள்ளி கொள்ளும் இடத்து அடி கொட்டிடக்
கொள்ளுமாகில் நீ கூடிடு கூடலே                      (1)
534. He is the highest god worshipped by all good people. 
He is generous and he is the god Azhahiya Maṇaaḷan 
of Thirumaalirunjolai.
If you want us to press his feet when he sleeps, 
O kuuḍal, you should come together.
Come and join the place you started.
Kuuḍiḍu kuuḍalee.

காட்டில் வேங்கடம் கண்ணபுர நகர்
வாட்டம் இன்றி மகிழ்ந்து உறை வாமனன்
ஓட்டரா வந்து என் கைப் பற்றித் தன்னொடும்
கூட்டு மாகில் நீ கூடிடு கூடலே                      (2)
535. He who took the form of Vamanan 
stays happily in the forest in Thiruvenkaṭam 
and in Thirukaṇṇapuram.
O kuḍal, if you want him to come here, 
hold my hands and embrace me,
you should come together.
Come and join the place you started.
Kuuḍiḍu kuuḍalee.

பூ மகன் புகழ் வானவர் போற்றுதற்கு
ஆமகன் அணி வாணுதல் தேவகி
மா மகன் மிகு சீர் வசுதேவர்தம்
கோமகன் வரில் கூடிடு கூடலே                      (3)
536. He is praised by Brahma who stays on a lotus
and by other gods. 
He is the dear son of Devaki who has a shining forehead
and the wonderful son of famous Vasudeva.
O kuḍal, if you want that king to come to see us, 
you should come together.
Come and join the place you started.
Kuuḍiḍu kuuḍalee.

ஆய்ச்சிமார்களும் ஆயரும் அஞ்சிட
பூத்த நீள் கடம்பு ஏறிப் புகப் பாய்ந்து
வாய்த்த காளியன்மேல் நடம் ஆடிய
கூத்தனார் வரில் கூடிடு கூடலே                      (4)
537. He climbed and danced 
on the tall blooming kaḍamba tree 
and jumped into the pond 
and danced on the heads of strong Kalingan.
O kuḍal, if you want that dancer to come to me, 
you should come together. 
Come and join the place you started. 
Kuuḍiḍu kuuḍalee.

மாட மாளிகை சூழ் மதுரைப் பதி
நாடி நம் தெருவின் நடுவே வந்திட்டு
ஓடை மா மத யானை உதைத்தவன்
கூடுமாகில் நீ கூடிடு கூடலே                      (5)
538. He killed the elephant Kuvalayabeeḍam
whose forehead was decorated with an ornament. 
If you want him to come to the middle of our streets
in Madurai surrounded by big palaces and embrace us, 
O kuḍal, you should come together.
Come and join the place you started.
Kuuḍiḍu kuuḍalee.

அற்றவன் மருதம் முறிய நடை
கற்றவன் கஞ்சனை வஞ்சனையிற்
செற்றவன் திகழும் மதுரைப் பதிக்
கொற்றவன் வரில் கூடிடு கூடலே                      (6)
539. The god does not have any desire.
When he learned to walk, he killed the Rakshasas 
who came in the form of marudam trees.
He killed Kamsan by his tricks.
He is the victorious king of shining Madurai.
O kuḍal, if you want him to come here to us, 
you should come together.
Come and join the place you started.
Kuuḍiḍu kuuḍalee.

அன்று இன்னாதன செய் சிசுபாலனும்
நின்ற நீள் மருதும் எருதும் புள்ளும்
வென்றி வேல் விறல்-கஞ்சனும் வீழ முன்
கொன்றவன் வரில் கூடிடு கூடலே                      (7)
540. He conquered Shishupala who did evil deeds, 
the Rakshasas who came in the form of tall marudu trees, 
the seven bulls, the bird, and heroic Kamsan 
who carried a victorious spear.
O kuḍal, if you want that victorious hero to come to us, 
you should come together. 
Come and join the place you started.
Kuuḍiḍu kuuḍalee.

ஆவல் அன்பு உடையார் தம் மனத்து அன்றி
மேவலன் விரை சூழ் துவராபதிக்
காவலன் கன்று மேய்த்து விளையாடும்
கோவலன் வரில் கூடிடு கூடலே                      (8)
541. He does not enter the minds of people 
who do not have desire and love for him. 
He is the protector of flourishing Dvarapuri.
He is a cowherd who grazes the cows and plays with them. 
O kuḍal, if you want him to come to us, 
you should come together. 
Come and join the place you started.
Kuuḍiḍu kuuḍalee.

கொண்ட கோலக் குறள் உருவாய்ச் சென்று
பண்டு மாவலிதன் பெரு வேள்வியில்
அண்டமும் நிலனும் அடி ஒன்றினால்
கொண்டவன் வரில் கூடிடு கூடலே                      (9)
542. In ancient times 
he went to the great sacrifice of king Mahabali as a dwarf 
and measured the earth with one foot 
and the sky with the other.
O kuḍal, if you want him to come here to us, 
you should come together. 
Come and join the place you started. 
Kuuḍiḍu kuuḍalee..

பழகு நான்மறையின் பொருளாய் மதம்
ஒழுகு வாரணம் உய்ய அளித்த எம்
அழகனார் அணி ஆய்ச்சியர் சிந்தையுள்
குழகனார் வரில் கூடிடு கூடலே                      (10)
543. He is the inner meaning of the four Vedas.
He saved Gajendra, the elephant dripping with rut,
from the mouth of the crocodile.
He is a handsome god
and the cowherd women love him dearly in their hearts.
O kuḍal, if you want him to come here to us, 
you should come together. 
Come and join the place you started.
Kuuḍiḍu kuuḍalee.

ஊடல் கூடல் உணர்தல் புணர்தலை
நீடு நின்ற நிறை புகழ் ஆய்ச்சியர்
கூடலைக் குழற் கோதை முன் கூறிய
பாடல் பத்தும் வல்லார்க்கு இல்லை பாவமே                      (11)
544. The poet Vishṇuchithan Kodai composed ten songs 
about how the cowherd women who have curly hair 
and who are praised always by the world 
made a kuḍal so that their love would be successful
and they could love, fight with, feel and embrace the god. 
Those who learn these poems well
will not have the results of bad karma in their lives. 
-------------- 

குயிற் பத்து
The thalaivi asks the cuckoo to call the god.

மன்னு பெரும்புகழ் மாதவன் மா மணி
           வண்ணன் மணி-முடி மைந்தன்
தன்னை உகந்தது காரணமாக என்
           சங்கு இழக்கும் வழக்கு உண்டே?
புன்னை குருக்கத்தி ஞாழல் செருந்திப்
           பொதும்பினில் வாழும் குயிலே
பன்னி எப்போதும் இருந்து விரைந்து என்
           பவள-வாயன் வரக் கூவாய்                     (1)
545. He is the eternal Madhavan 
who is praised by all in the world. 
He has a beautiful sapphire-colored body.
He is a king decorated with a crown studded with jewels.
I have a problem with him—
my conch bangles became loose 
because I fell in love with him. 
O cuckoo bird!
You live in the holes
in punnai, kurukkathi, nyazhal and cherundi trees.
Won’t you coo and call at all times of the day 
for him who has a coral mouth to come quickly to me?

வெள்ளை விளிசங்கு இடங்கையில் கொண்ட
           விமலன் எனக்கு உருக் காட்டான்
உள்ளம் புகுந்து என்னை நைவித்து நாளும்
           உயிர்ப்பெய்து கூத்தாட்டுக் காணும்
கள் அவிழ் செண்பகப்பூ மலர் கோதிக்
           களித்து இசை பாடும் குயிலே
மெள்ள இருந்து மிழற்றி மிழற்றாது என்
           வேங்கடவன் வரக் கூவாய்                      (2)
546. The faultless god
who carries in his left hand a sounding white conch
does not show his form to me.
He entered my heart and makes me long for his love.
See, he is taking my life away and playing with my feelings.
O cuckoo bird! 
You drink the honey that drips 
from the blooming shenbaga flowers
and sing happily. 
Don’t be lazy and prattle, just sing and be happy. 
Coo and call so the lord of Venkaṭam hill comes to me. 

மாதலி தேர் முன்பு கோல்கொள்ள மாயன்
           இராவணன் மேல் சர-மாரி
தாய் தலை அற்று அற்று வீழத் தொடுத்த
           தலைவன் வர எங்கும் காணேன்
போது அலர் காவிற் புதுமணம் நாறப்
           பொறி வண்டின் காமரம் கேட்டு உன்
காதலியோடு உடன் வாழ் குயிலே என்
           கருமாணிக்கம் வரக் கூவாய்                      (3)
547. As Rama he fought with Ravaṇan 
while the charioteer Madali drove his chariot
and he cut off all the ten heads of Ravaṇan,
shooting his arrows like rain.
I don’t see that lord coming to me.
O cuckoo bird!
You live with your beloved wife 
listening to the kamaram music of the bees 
that have dots on their bodies, 
in the groves where fragrant flowers bloom 
and spread their smell. 
Coo and call the dark-colored god
who shines like a diamond so he will come to me.

என்பு உருகி இன வேல் நெடுங் கண்கள்
           இமை பொருந்தா பல நாளும்
துன்பக் கடல் புக்கு வைகுந்தன் என்பது ஓர்
           தோணி பெறாது உழல்கின்றேன்
அன்பு உடையாரைப் பிரிவு உறு நோயது
           நீயும் அறிதி குயிலே
பொன் புரை மேனிக் கருளக் கொடி உடைப்
           புண்ணியனை வரக் கூவாய்                      (4)
548. My bones melt.
My long spear-like eyes do not close.
I entered an ocean of sorrow 
and I could not find the boat called the god Vaikundan
to escape from my suffering. 
O cuckoo bird!
You know how hard it is to be apart from your beloved. 
Coo and call so the virtuous one 
who has a golden body and an eagle flag will come to me.

மென்னடை அன்னம் பரந்து விளையாடும்
           வில்லிபுத்தூர் உறைவான் தன்
பொன்னடி காண்பது ஓர் ஆசையினால் என்
           பொரு கயற் கண்ணினை துஞ்சா
இன் அடிசிலொடு பால்-அமுது ஊட்டி
           எடுத்த என் கோலக் கிளியை
உன்னொடு தோழமைக் கொள்ளுவன் குயிலே
           உலகு அளந்தான் வரக் கூவாய்                      (5)
549. He stays in Villiputhur 
where the swans that walk softly play.
My fish-like eyes do not close to sleep 
because they wish to see his golden feet.
O cuckoo bird!
I will make the beautiful parrot 
that I raised feeding it sweet rice and milk
be your friend.
Coo and call so he who measured the world will come to me.

எத் திசையும் அமரர் பணிந்து ஏத்தும்
           இருடீகேசன் வலி செய்ய
முத்து அன்ன வெண் முறுவல் செய்ய வாயும்
           முலையும் அழகு அழிந்தேன் நான்
கொத்து அலர் காவில் மணித்தடம் கண்படை
           கொள்ளும் இளங் குயிலே என்
தத்துவனை வரக் கூகிற்றியாகில்
           தலை அல்லால் கைம்மாறு இலேனே                      (6)
550. Rishikesan who is worshipped by the gods
in all directions made me unhappy with love 
and the beauty of the white pearl like-smile
of my red mouth and of my breasts was all lost.
O young cuckoo bird!
You sleep in a beautiful place 
in a grove blooming with flowers.
If you coo and call for the true god to come to me, 
I will bow down to you with my head.
I don’t know any other way to pay you back. 

மைத்துக் குதுகலித்து
           ஆவியை ஆகுலம் செய்யும்
அம் குயிலே உனக்கு என்ன மறைந்து உறைவு?
           ஆழியும் சங்கும் ஒண் தண்டும்
தங்கிய கையவனை வரக் கூவில் நீ
           சாலத் தருமம் பெறுதி                      (7)
551. My breasts have grown out and they are happy 
because they want to embrace the lord 
who sleeps on the surging milky ocean. 
They make me sad also since I have not seen him.
O beautiful cuckoo bird, why are you hiding?
If you coo and call and make the god 
who carries a discus, conch and strong club come to me, 
you will have the benefit of doing many generous acts.

சார்ங்கம் வளைய வலிக்கும் தடக்கைச்
           சதுரன் பொருத்தம் உடையன்
நாங்கள் எம் இல்லிருந்து ஒட்டிய கச்சங்கம்
           நானும் அவனும் அறிதும்
தேம் கனி மாம் பொழில் செந்தளிர் கோதும்
           சிறு குயிலே திருமாலை
ஆங்கு விரைந்து ஒல்லைக் கூகிற்றியாகில்
           அவனை நான் செய்வன காணே                     (8)
552. He shoots arrows from his bow with his strong hands. 
He is clever and someone who can be loved by all.
He and I know the promises that we made when we stayed in our home.
O small cuckoo bird!
You pluck the tender shoots of the sweet mango tree in the grove.
If you coo and call for Thirumaal to come here quickly,
you will see what I can do for him. 
You will see how I show my love for him.

பைங்கிளி வண்ணன் சிரீதரன் என்பது ஓர்
           பாசத்து அகப்பட்டிருந்தேன்
பொங்கு ஒளி வண்டு இரைக்கும் பொழில் வாழ் குயி
           லே குறிக்கொண்டு இது நீ கேள்
சங்கொடு சக்கரத்தான் வரக் கூவுதல்
           பொன்வளை கொண்டு தருதல்
இங்கு உள்ள காவினில் வாழக் கருதில்
           இரண்டத்து ஒன்றேல் திண்ணம் வேண்டும்                      (9)
553. I fell in the love with the god
Sridharan who has the color of a green parrot. 
O cuckoo bird!
You live in a grove that swarms with shining bees.
Give me your attention and listen. 
You should coo and call 
for the god who carries a conch and discus to come to me,
or you should find the golden bangles 
that I have lost and bring them to me. 
If you want to live in this grove, 
you should do one of these things.

அன்று உலகம் அளந்தானை உகந்து
           அடிமைக்கண் அவன் வலி செய்ய
தென்றலும் திங்களும் ஊடறுத்து என்னை
           நலியும் முறைமை அறியேன்
என்றும் இக் காவில் இருந்திருந்து என்னைத்
           ததைத்தாதே நீயும் குயிலே
இன்று நாராயணனை வரக் கூவாயேல்
           இங்குத்தை நின்றும் துரப்பன்                      (10)
554. I fell in love with the god 
who measured the world and became his devotee,
but he only makes me sad
because I love him and I have not seen him .
I cannot describe the sorrow 
that the breeze and the moon give me.
O cuckoo bird!
Don’t make me suffer
staying in this grove and cooing always.
If you don’t call today for Narayaṇan to come,
I will chase you away from here. 

விண் உற நீண்டு அடி தாவிய மைந்தனை
           வேற்கண் மடந்தை விரும்பிக்
கண்ணுற என் கடல்-வண்ணனைக் கூவு
           கருங்குயிலே என்ற மாற்றம்
பண் உறு நான்மறையோர் புதுவைமன்னன்
           பட்டர்பிரான் கோதை சொன்ன
நண் உறு வாசக மாலை வல்லார் நமோ
           நாராயணாய என்பாரே                      (11)
555. The Paṭṭar Kodai, chief of Puduvai 
where Brahmins live who recite with music the four Vedas
composed ten poems about how a woman 
who has spear-like eyes asked a cuckoo bird 
to call for the god who grew into the sky
and measured the world to come, saying, 
"O dark cuckoo bird! 
Coo and call my beloved who has the color of the ocean."
Those who learn these poems and recite them and say, 
"Namo, Narayaṇaa!" will reach the god.
-----------  

திருமணக் கனவை உரைத்தல்
A thalaivi dreams about her wedding with the god and talks to her friend 

வாரணம் ஆயிரம் சூழ வலஞ்செய்து
நாரணன் நம்பி நடக்கின்றான் என்று எதிர்
பூரண பொற்குடம் வைத்துப் புறம் எங்கும்
தோரணம் நாட்டக் கனாக் கண்டேன் தோழீ நான்                      (1)
556. O friend, I had a dream. 
People decorated every place with festoons 
and put out golden pots with coconuts 
to welcome Naraṇan Nambi 
when he comes in procession
surrounded by a thousand elephants.

நாளை வதுவை-மணம் என்று நாள் இட்டு
பாளைக் கமுகு பரிசு உடைப் பந்தற் கீழ்
கோளரி மாதவன் கோவிந்தன் என்பான் ஓர்
காளை புகுதக் கனாக் கண்டேன் தோழீ நான்                      (2)
557. O friend, I had a dream.
My relatives decided the day for my wedding. 
They decorated a beautiful pandal with kamuhu trees. 
Madhavan Govindan who once took a form of a lion,
strong as a bull, entered into the pandal 
and I saw him in my dream.

இந்திரன் உள்ளிட்ட தேவர்-குழாம் எல்லாம்
வந்திருந்து என்னை மகட் பேசி மந்திரித்து
மந்திரக் கோடி உடுத்தி மண-மாலை
அந்தரி சூட்டக் கனாக் கண்டேன் தோழீ நான்                      (3)
558. O friend, I had a dream.
Indra and the other gods came together, 
asked for me to be his bride 
and made all the arrangements. 
My sister-in-law Durga tied a silk marriage sari on me
and decorated me with fragrant garlands. 

நால்-திசைத் தீர்த்தம் கொணர்ந்து நனி நல்கி
பார்ப்பனச் சிட்டர்கள் பல்லார் எடுத்து ஏத்தி
பூப் புனை கண்ணிப் புனிதனோடு என்தன்னைக்
காப்பு-நாண் கட்டக் கனாக் கண்டேன் தோழீ நான்                      (4)
559. O friend, I had a dream.
The Brahmin brought divine water 
from different directions and sprinkled it all over. 
They sang songs of purification.
The priest tied the string bound together with flowers 
on my hand and on the divine groom’s hand to protect us. 

கதிர்-ஒளித் தீபம் கலசம் உடன் ஏந்திச்
சதிர் இள மங்கையர் தாம் வந்து எதிர்கொள்ள
மதுரையார் மன்னன் அடிநிலை தொட்டு எங்கும்
அதிரப் புகுதக் கனாக் கண்டேன் தோழீ நான்                      (5)
560. O friend, I had a dream.
Dancing women carried shining lights and kalasams 
and went in front of him and welcomed him. 
The king of Madura walked touching the earth 
as the earth shook. 

மத்தளம் கொட்ட வரி-சங்கம் நின்று ஊத
முத்து உடைத் தாமம் நிரை தாழ்ந்த பந்தற் கீழ்
மைத்துனன் நம்பி மதுசூதன் வந்து என்னைக்
கைத்தலம் பற்றக் கனாக் கண்டேன் தோழீ நான்                      (6)
561. O friend, I had a dream.
The drums were beaten.
The lined conches were blown.
My bridegroom, Nambi Madhusudanan,
came and held my hand 
under the pandal that was decorated 
with hanging strings of pearl garlands. 

வாய் நல்லார் நல்ல மறை ஓதி மந்திரத்தால்
பாசிலை நாணல் படுத்துப் பரிதி வைத்து
காய் சின மா களிறு அன்னான் என் கைப்பற்றி
தீ வலஞ் செய்யக் கனாக் கண்டேன் தோழீ நான்                      (7)
562. Brahmins who know the mantras well
recited the Vedas and mantras. 
They made a likeness of the sun 
with green naṇal grass.
He who is strong as an angry elephant 
held my hand and we circled the fire.

இம்மைக்கும் ஏழ் ஏழ் பிறவிக்கும் பற்று ஆவான்
நம்மை உடையவன் நாராயணன் நம்பி
செம்மை உடைய திருக்கையால் தாள் பற்றி
அம்மி மிதிக்கக் கனாக் கண்டேன் தோழீ நான்                      (8)
563. O friend, I had a dream.
He is the refuge for this birth 
and the fourteen future births. 
He is Narayaṇan Nambi and he is our king.
He held my feet with his perfect divine fingers 
and placed them on the grinding stone. 

வரிசிலை வாள் முகத்து என்னைமார் தாம் வந்திட்டு
எரிமுகம் பாரித்து என்னை முன்னே நிறுத்தி
அரிமுகன் அச்சுதன் கைம்மேல் என் கை வைத்துப்
பொரிமுகந்து அட்டக் கனாக் கண்டேன் தோழீ நான்                      (9)
564. O friend, I had a dream.
My brothers who have shining faces
and who carry bows
came and stood in front of us.
They kindled the fire and made it bright
and joined my hand with the hand of Achuthan
who once took the form of a lion,
and they poured popped rice on it. 

குங்குமம் அப்பிக் குளிர் சாந்தம் மட்டித்து
மங்கல வீதி வலஞ் செய்து மா மண நீர்
அங்கு அவனோடும் உடன் சென்று அங்கு ஆனைமேல்
மஞ்சனம் ஆட்டக் கனாக் கண்டேன் தோழீ நான்                      (10)
565. O friend, I had a dream.
I was decorated with kumkum 
and smeared with cool sandal paste.
I went with him on an elephant in procession
circling through all the auspicious streets 
as people sprinkled turmeric water on us.

ஆயனுக்காகத் தான் கண்ட கனாவினை
வேயர் புகழ் வில்லிபுத்தூர்க்கோன் கோதை சொல்
தூய தமிழ்மாலை ஈரைந்தும் வல்லவர்
வாயும் நன் மக்களைப் பெற்று மகிழ்வரே                      (11)
566. The chief of Villiputhur Kodai 
who is praised by the family of Veyars 
composed a garland of ten Tamil poems that describe a dream of the thalaivi 
and what she said about her marriage with the cowherd.
Those who learn and recite these ten poems 
will give birth to many good children and find happiness. 
-------------  

வலம்புரிக்குக் கிடைத்த பேறு
The conch and the thalaivi

கருப்பூரம் நாறுமோ? கமலப் பூ நாறுமோ?
திருப் பவளச் செவ்வாய்தான் தித்தித்திருக்குமோ?
மருப்பு ஒசித்த மாதவன் தன் வாய்ச்சுவையும் நாற்றமும்
விருப்புற்றுக் கேட்கின்றேன் சொல் ஆழி-வெண்சங்கே                      (1)
567. O white conch, you were born in the ocean.
Tell me, I ask you anxiously. 
What is the taste and the fragrance 
of the mouth of Madhavan
who broke the tusks of the elephant?
Does it have the fragrance of camphor?
Does it have the fragrance of a lotus flower?
Does his beautiful red coral mouth taste sweet?

கடலிற் பிறந்து கருதாது பஞ்சசனன்
உடலில் வளர்ந்துபோய் ஊழியான் கைத்தலத்
திடரிற் குடியேறி தீய அசுரர்
நடலைப் பட முழங்கும் தோற்றத்தாய் நற் சங்கே                      (2)
568. O beautiful conch!
You were born in the ocean. 
You entered the body of the Asuran Panchajanya
and you rest in the hand of the god now.
You make the sound of victory
when the god conquers the evil Asurans. 

தட வரையின் மீதே சரற்கால சந்திரன்
இடை உவாவில் வந்து எழுந்தாலே போல் நீயும்
வட மதுரையார்-மன்னன் வாசுதேவன் கையில்
குடியேறி வீற்றிருந்தாய் கோலப் பெருஞ் சங்கே                      (3)
569. You are a wonderful conch!
Like the full moon that rises in the autumn
from behind the large mountain, 
you stay in the hands of Vasudevan
the king of northern Madura. 

சந்திர-மண்டலம் போல் தாமோதரன் கையில்
அந்தரம் ஒன்று இன்றி ஏறி அவன் செவியில்
மந்திரம் கொள்வாயே போலும் வலம்புரியே
இந்திரனும் உன்னோடு செல்வத்துக்கு ஏலானே                      (4)
570. O beautiful large valampuri conch!
You are like the moon even though you are not in the sky.
You stay in the hand of the god Damodaran. 
Do you say any mantras in his ears?
Even Indra the king of gods
does not have the fortune that you have. 

உன்னோடு உடனே ஒரு கடலில் வாழ்வாரை
இன்னார் இனையார் என்று எண்ணுவார் இல்லை காண்
மன் ஆகி நின்ற மதுசூதன் வாயமுதம்
பன்னாளும் உண்கின்றாய் பாஞ்சசன்னியமே                      (5)
571. O Panchajanya!
Others were born along with you in the ocean,
but they do not receive the great respect that you do.
You drink constantly the nectar from the mouth 
of the king Madhusudanan. 

போய்த் தீர்த்தம் ஆடாதே நின்ற புணர் மருதம்
சாய்த்து ஈர்த்தான் கைத்தலத்தே ஏறிக் குடிகொண்டு
சேய்த் தீர்த்தமாய் நின்ற செங்கண் மால்தன்னுடைய
வாய்த் தீர்த்தம் பாய்ந்து ஆட வல்லாய் வலம்புரியே                      (6)
572. O Valampuri conch!
You have not gone to the Ganges
or on other pilgrimages to bathe. 
You are in the hands of Maal 
who has beautiful eyes
and who destroyed the Asurans 
when they came as the marudam trees. 
You have the good fortune of plunging 
into the divine water that comes from the mouth of the god.

செங்கமல நாள்-மலர்மேல் தேன் நுகரும் அன்னம் போல்
செங்கண் கருமேனி வாசுதேவனுடைய
அங்கைத் தலம் ஏறி அன்ன-வசஞ் செய்யும்
சங்கு-அரையா உன் செல்வம் சால அழகியதே                      (7)
573. You are the king of conches!
Like a swan that stays on a fresh red lotus flower 
and drinks honey, 
you are held in the beautiful hands of Vasudevan
who has a dark body and red eyes and you stay with him.
Your good fortune is truly wonderful.

உண்பது சொல்லில் உலகு அளந்தான் வாயமுதம்
கண்படை கொள்ளில் கடல்வண்ணன் கைத்தலத்தே
பெண் படையார் உன் மேல் பெரும் பூசல் சாற்றுகின்றார்
பண் பல செய்கின்றாய் பாஞ்சசன்னியமே                      (8)
574. O Panchajanya! 
Your food is the nectar 
that springs from the mouth of the god 
who measured the world.
You sleep on the hands of the god 
who has the color of the ocean.
Women complain loudly about your good luck,
and you make them jealous.

பதினாறாம் ஆயிரவர் தேவிமார் பார்த்திருப்ப
மது வாயிற் கொண்டாற்போல் மாதவன் தன் வாயமுதம்
பொதுவாக உண்பதனைப் புக்கு நீ உண்டக்கால்
சிதையாரோ உன்னோடு? செல்வப் பெருஞ்சங்கே                      (9)
575. O great and fortunate conch!
You drink the nectar from the mouth of Madhavan 
as if you were drinking honey.
Won’t his sixteen thousand wives be angry
when they see you with him
drinking the nectar that all others want to drink?

பாஞ்சசன்னியத்தைப் பற்பநாபனோடும்
வாய்ந்த பெருஞ் சுற்றம் ஆக்கிய வண்புதுவை
ஏய்ந்த புகழ்ப் பட்டர்பிரான் கோதை தமிழ் ஈரைந்தும்
ஆய்ந்து ஏத்த வல்லார் அவரும் அணுக்கரே                      (10)
576. Paṭṭarpiran Kodai
who is famous in rich Puduvai
composed ten Tamil poems 
describing the god Padmanabhan with the Panchajanya conch.
Those who learn and recite these poems 
will be near the god.
------------  

மேகவிடு தூது - The cloud messenger

விண் நீல மேலாப்பு
           விரித்தாற்போல் மேகங்காள்
தெண் நீர் பாய் வேங்கடத்து என்
           திருமாலும் போந்தானே?
கண்ணீர்கள் முலைக்குவட்டிற்
           துளி சோரச் சோர்வேனைப்
பெண் நீர்மை ஈடழிக்கும்
           இது தமக்கு ஓர் பெருமையே?                       (1)
577. O clouds! 
You look like a blue blanket covering the sky. 
Thirumaal, the god of Venkaṭam hill where clear water flows 
has not come to see me
and my eyes shed tears that fall on my breasts. 
I am tired. I am just a woman.
Is it right that he should destroy my pride like this? 

மா முத்தநிதி சொரியும்
           மா முகில்காள் வேங்கடத்துச்
சாமத்தின் நிறங்கொண்ட
           தாளாளன் வார்த்தை என்னே?
காமத்தீ உள்புகுந்து
           கதுவப்பட்டு இடைக் கங்குல்
ஏமத்து ஓர் தென்றலுக்கு
           இங்கு இலக்காய் நான் இருப்பேனே?                  (2)
578. O great clouds!
You pour rain like rich pearls.
Do you have any message 
from the god of Venkaṭam, the generous one
who has the dark color of night?
My love for him burns me like fire.
If in the middle of the night
the breeze comes and hurts me, 
how will I survive?

ஒளி வண்ணம் வளை சிந்தை
           உறக்கத்தோடு இவை எல்லாம்
எளிமையால் இட்டு என்னை
           ஈடழியப் போயினவால்
குளிர் அருவி வேங்கடத்து என்
           கோவிந்தன் குணம் பாடி
அளியத்த மேகங்காள்
           ஆவி காத்து இருப்பேனே?                      (3)
579. O clouds, you are generous 
and give rain to the earth.
My shining beauty, bangles, mind and sleep 
have all gone, taking my pride with them.
I survive singing the great qualities of Govindan,
the god of Thiruvenkaṭam where cool waterfalls flow.

மின் ஆகத்து எழுகின்ற
           மேகங்காள் வேங்கடத்துத்
தன் ஆகத் திருமங்கை
           தங்கிய சீர் மார்வற்கு
என் ஆகத்து இளங்கொங்கை
           விரும்பித் தாம் நாள்தோறும்
பொன் ஆகம் புல்குதற்கு என்
           புரிவுடைமை செப்புமினே                      (4)
580. O shining clouds with lightning!
He is the lord of Thiruvenkaṭam 
and the goddess Lakshmi stays on his handsome chest.
Can you tell him that my breasts desire
every day to embrace his golden chest?

வான் கொண்டு கிளர்ந்து எழுந்த
           மா முகில்காள் வேங்கடத்துத்
தேன் கொண்ட மலர் சிதறத்
           திரண்டு ஏறிப் பொழிவீர்காள்
ஊன் கொண்ட வள்-உகிரால்
           இரணியனை உடல் இடந்தான்
தான் கொண்ட சரி-வளைகள்
           தருமாகிற் சாற்றுமினே                       (5)
581. O dark clouds!
You rise in the sky and spread everywhere.
You pour rain in Thiruvenkaṭam
and make the flowers bloom and drip honey.
The god who split open the body of Hiraṇyan 
with his sharp nails
has taken away my bangles.
If you would go to him to bring back my bangles,
tell him how much I love him and suffer.

சலங் கொண்டு கிளர்ந்து எழுந்த
           தண் முகில்காள் மாவலியை
நிலங் கொண்டான் வேங்கடத்தே
           நிரந்து ஏறிப் பொழிவீர்காள்
உலங்கு உண்ட விளங்கனி போல்
           உள் மெலியப் புகுந்து என்னை
நலங் கொண்ட நாரணற்கு என்
           நடலை-நோய் செப்புமினே                      (6)
582. O cool clouds!
You take water from the ocean,
rise to the sky and pour rain everywhere
in Thiruvenkaṭam of the god 
who took the land from Mahabali.
Like insects that enter into a vilam fruit and eat it,
Naraṇan has entered into my heart and made me suffer. 
Go and tell him how much I love him.

சங்க மா கடல் கடைந்தான்
           தண் முகில்காள் வேங்கடத்துச்
செங்கண் மால் சேவடிக் கீழ்
           அடி-வீழ்ச்சி விண்ணப்பம்
கொங்கை மேல் குங்குமத்தின்
           குழம்பு அழியப் புகுந்து ஒருநாள்
தங்குமேல் என் ஆவி
           தங்கும் என்று உரையீரே                      (7)
583. O cool clouds 
that float on the hills of Thiruvenkaṭam 
of the god who churned the milky ocean filled with conches!
I bow to the feet of Maal who has beautiful eyes
and ask him for one thing.
Only if he comes one day and embraces me
smearing kumkum paste on my breasts 
I will be able to survive. 
Go tell him this. 

கார் காலத்து எழுகின்ற
           கார்முகில்காள் வேங்கடத்துப்
போர் காலத்து எழுந்தருளிப்
           பொருதவனார் பேர் சொல்லி
நீர் காலத்து எருக்கின் அம்
           பழ இலை போல் வீழ்வேனை
வார் காலத்து ஒருநாள் தம்
           வாசகம் தந்தருளாரே                      (8)
584. O clouds that rise in the rainy season 
in Thiruvenkaṭam hills!
I fall down like the old leaves of the erukkam plants 
when raindrops fall on them. 
I recite the names of the god 
who went to the battlefield and fought.
Will he come one day and talk to me?

மத யானை போல் எழுந்த
           மா முகில்காள் வேங்கடத்தைப்
பதியாக வாழ்வீர்காள்
           பாம்பு-அணையான் வார்த்தை என்னே
கதி என்றும் தான் ஆவான்
           கருதாது ஓர் பெண்-கொடியை
வதை செய்தான் என்னும் சொல்
           வையகத்தார் மதியாரே?                      (9)
585. O big clouds! You rise like rutting elephants.
You think Thiruvenkaṭam is your place and live there. 
What does the god 
who sleeps on the snake bed wish to tell me?
The people of the world may say, 
"He doesn’t understand that she thinks that he is her refuge
and he hurts her who is beautiful as a vine." 

நாகத்தின் அணையானை
           நன்னுதலாள் நயந்து உரை செய்
மேகத்தை வேங்கடக்கோன்
           விடு தூதில் விண்ணப்பம்
போகத்தில் வழுவாத
           புதுவையர்கோன் கோதை தமிழ்
ஆகத்து வைத்து உரைப்பார்
           அவர் அடியார் ஆகுவரே                      (10)
586. Vishṇuchithan Kodai, the chief of Puduvai 
flourishing with richness composed ten Tamil poems 
about how a thalaivi who has a beautiful forehead
asks the clouds to go as messengers 
and tell the suffering of her love 
to the god who sleeps on the snake bed. 
Those who learn these poems and keep them in their minds 
will become devotees of the god. 
------------- 

திருமாலிருஞ்சோலைப் பிரானை வழிபடல்
The love of the thalaivi for Maal 

சிந்துரச் செம்பொடிப் போல்
           திருமாலிருஞ்சோலை எங்கும்
இந்திர கோபங்களே
           எழுந்தும் பரந்திட்டனவால்
மந்தரம் நாட்டி அன்று
           மதுரக் கொழுஞ்சாறு கொண்ட
சுந்தரத்தோளுடையான்
           சுழலையினின்று உய்துங் கொலோ?                     (1)
587. O velvet mites, 
you are colored like red sinduram powder.
You fly everywhere in the groves of Thirumaalirunjolai.
He churned the milky ocean with Manthara mountain 
and took the sweet nectar from it. 
I am caught in my love for the god who has handsome arms.
It is like a net. Will I survive this sorrow?

போர்க்களிறு பொரும்
           மாலிருஞ்சோலை அம் பூம்புறவில்
தார்க்கொடி முல்லைகளும்
           தவள நகை காட்டுகின்ற
கார்க்கொள் பிடாக்கள் நின்று
           கழறிச் சிரிக்கத் தரியேன்
ஆர்க்கு இடுகோ? தோழீ
           அவன் தார் செய்த பூசலையே                      (2)
588. O friend,
the mullai flowers on the vines in the forest
filled with blossoms laugh at me in Thirumaalirunjolai
where elephants fight with each other and play.
The vines that grow in the rainy season 
bloom as if to say, "You will not survive!"
To whom can I tell the pain that his garland gives me?

கருவிளை ஒண்மலர்காள்
           காயா மலர்காள் திருமால்
உரு-ஒளி காட்டுகின்றீர்
           எனக்கு உய் வழக்கு ஒன்று உரையீர்
திரு விளையாடு திண் தோள்
           திருமாலிருஞ்சோலை நம்பி
வரிவளை இற் புகுந்து
           வந்திபற்றும் வழக்கு உளதே?                      (3)
589. O beautiful karuvilai flowers! Kaya flowers!
You have the color of Thirumaal.
Tell me how I can survive. 
Is it right that strong-armed Nambi of Thirumaalirunjolai 
who is always playing 
should come into our house and steal my bangles?

பைம்பொழில் வாழ் குயில்காள்
           மயில்காள் ஒண் கருவிளைகாள்
வம்பக் களங்கனிகாள்
           வண்ணப் பூவை நறுமலர்காள்
ஐம் பெரும் பாதகர்காள்
           அணி மாலிருஞ்சோலை நின்ற
எம்பெருமானுடைய
           நிறம் உங்களுக்கு என் செய்வதே?                      (4)
590. O cuckoo birds who live in the flourishing groves!
Peacocks! Beautiful karuvilai blossoms!
Fresh kala fruits! Colorful fragrant kaya flowers!
You are my five most powerful enemies.
Why must you have the color of the dear lord
of beautiful Thirumaalirunjolai?
Is it to make me sad with love and hurt me?

துங்க மலர்ப் பொழில் சூழ்
           திருமாலிருஞ்சோலை நின்ற
செங்கண் கருமுகிலின்
           திருவுருப் போல் மலர்மேல்
தொங்கிய வண்டினங்காள்
           தொகு பூஞ்சுனைகாள் சுனையிற்
தங்கு செந்தாமரைகாள்
           எனக்கு ஓர் சரண் சாற்றுமினே                      (5)
591. O swarm of bees, 
you have the divine color of the dark cloud-colored god
who has beautiful eyes 
and who stays in Thirumaalirunjolai
surrounded with flourishing flowers.
O abundant, beautiful mountain springs!
O lovely lotus flowers! 
Tell me, who can be my refuge?

நாறு நறும் பொழில்
           மாலிருஞ்சோலை நம்பிக்கு நான்
நூறு தடாவில் வெண்ணெய்
           வாய்நேர்ந்து பராவி வைத்தேன்
நூறு தடா நிறைந்த
           அக்கார அடிசில் சொன்னேன்
ஏறு திருவுடையான்
           இன்று வந்து இவை கொள்ளுங் கொலோ?                      (6)
592. I made a hundred pots of butter 
for Nambi of Thirumaalirunjolai 
surrounded with fragrant groves. 
I told him that I will fill all the hundred pots 
with sweet pongal for him. 
Do you think the god who grows more and more beautiful
will come and eat?

இன்று வந்து இத்தனையும்
           அமுது செய்திடப் பெறில் நான்
ஒன்று நூறாயிரமாக்
           கொடுத்துப் பின்னும் ஆளும் செய்வன்
தென்றல் மணம் கமழும்
           திருமாலிருஞ்சோலை தன்னுள்
நின்றபிரான் அடியேன்
           மனத்தே வந்து நேர்படிலே                      (7)
593. If the dear god of Thirumaalirunjolai 
where a fragrant breeze blows 
enters my heart and stays there, 
I will make hundred thousand pots of butter 
and sweet pongal and give them to him.
If he comes today and eats, 
I will give him all these pots and serve him. 

காலை எழுந்திருந்து
           கரிய குருவிக் கணங்கள்
மாலின் வரவு சொல்லி
           மருள் பாடுதல் மெய்ம்மைகொலோ?
சோலைமலைப் பெருமான்
           துவாராபதி எம்பெருமான்
ஆலின் இலைப் பெருமான்
           அவன் வார்த்தை உரைக்கின்றதே                      (8)
594. A flock of black sparrows wakes up in the morning,
welcomes the god Maal and sings the raga maruḷ. 
Is it true that they sing that raga to wake up the god?
They sing as if they were repeating the names 
of the great god of Thirumaalirunjolai, 
our lord of Dwarapathi who sleeps on a banyan leaf,
but he does not come to me.

கோங்கு அலரும் பொழில்
           மாலிருஞ்சோலையிற் கொன்றைகள்மேல்
தூங்கு பொன் மாலைகளோடு
           உடனாய் நின்று தூங்குகின்றேன்
பூங்கொள் திருமுகத்து
           மடுத்து ஊதிய சங்கு ஒலியும்
சார்ங்க வில் நாண்-ஒலியும்
           தலைப்பெய்வது எஞ்ஞான்று கொலோ?                      (9)
595. I seem to hang down like the golden flowers 
that hang from the branches of kondrai trees 
in Thirumaalirunjolai surrounded by groves
where kongu flowers bloom. 
When will I hear the sound of the conch
that he blows with his lotus mouth, 
and the sound of his Sarngam bow that shoots arrows?

சந்தொடு காரகிலும்
           சுமந்து தடங்கள் பொருது
வந்திழியும் சிலம்பாறு
           உடை மாலிருஞ்சோலை நின்ற
சுந்தரனைச் சுரும்பு ஆர்
           குழற் கோதை தொகுத்து உரைத்த
செந்தமிழ் பத்தும் வல்லார்
           திருமாலடி சேர்வர்களே                      (10)
596. Vishṇuchithan the chief of Villiputhur
whose garland swarms with bees
composed ten lovely Tamil poems
praising the beautiful lord who stays in Thirumaalirunjolai
where the Silamparu river flows
bringing sandalwood, akil wood 
and throwing them up on its banks.
Those who learn and recite these ten lovely poems 
will join the feet of Thirumaal. 
-------------  

காதல்-நோய் செய்த பரிசு
Flowers blooming in the rainy season

கார்க்கோடற் பூக்காள் கார்க்கடல் வண்ணன் என்மேல் உம்மைப்
போர்க் கோலம் செய்து போர விடுத்தவன் எங்கு உற்றான்?
ஆர்க்கோ இனி நாம் பூசல் இடுவது? அணி துழாய்த்
தார்க்கு ஓடும் நெஞ்சந் தன்னைப் படைக்க வல்லேன் அந்தோ                      (1)
597. O flowers that bloom in the monsoon!
Did the dark ocean-colored god
send you as warriors to fight with me?
Where did he go?
To whom can I complain?
I cannot fight with my heart 
that wants his beautiful Thulasi garland.

மேல்-தோன்றிப் பூக்காள் மேல்-உலகங்களின் மீது போய்
மேல் தோன்றும் சோதி வேத முதல்வர் வலங்கையில்
மேல் தோன்றும் ஆழியின் வெஞ்சுடர் போலச் சுடாது எம்மை
மாற்றோலைப் பட்டவர் கூட்டத்து வைத்துக்கொள்கிற்றிரே?                      (2)
598. O thondri flowers blooming up to the sky!
Do not grow to the sky 
and burn me like the brightness of the discus 
that is in the hand of the god
who is praised by the Vedas as the ancient god.
Take me to the group of the cowherds where he is.

கோவை மணாட்டி நீ உன் கொழுங்கனி கொண்டு எம்மை
ஆவி தொலைவியேல் வாயழகர்தம்மை அஞ்சுதும்
பாவியேன் தோன்றிப் பாம்பு-அணையார்க்கும் தம் பாம்புபோல்
நாவும் இரண்டு உள ஆய்த்து நாணிலியேனுக்கே                      (3)
599. O kovai vine, you are like my mother!
Don’t take my life, ripening with your sweet round fruits
that remind me of his dark color. 
I am afraid of the lord who has a lovely red mouth. 
Pitiful, I say two things that are opposite.
I say I will not live without him,
yet I am alive without him now 
and say that I want to be with him. 
I am shameless like two-tongued Adishesha 
on whom the lord sleeps.

முல்லைப் பிராட்டி நீ உன் முறுவல்கள் கொண்டு எம்மை
அல்லல் விளைவியேல் ஆழி நங்காய் உன் அடைக்கலம்
கொல்லை அரக்கியை மூக்கு அரிந்திட்ட குமரனார்
சொல்லும் பொய்யானால் நானும் பிறந்தமை பொய் அன்றே?                     (4)
600. O mullai vine! You are like a young girl!
Don’t hurt me with your smile.
You shine like the discus of the lord.
I go to you for refuge—please show me your love.
The young lord who cut off Surpanakha’s nose
promised he would never be apart from me.
If his promise is false, 
it would be better if I had not been born.

பாடும் குயில்காள் ஈது என்ன பாடல்? நல் வேங்கட-
நாடர் நமக்கு ஒரு வாழ்வு தந்தால் வந்து பாடுமின்
ஆடும் கருளக் கொடி உடையார் வந்து அருள்செய்து
கூடுவராயிடில் கூவி நும் பாட்டுக்கள் கேட்டுமே                      (5)
601. O cuckoo birds, you sing beautifully! 
What is this song you are singing?
Come here and sing only 
if the god of the beautiful Venkaṭa hills
gives me his love and allows me to survive. 
If the god who carries an eagle flag comes, 
gives his grace and embraces me, 
he can also listen to your songs. 

கண மா மயில்காள் கண்ணபிரான் திருக்கோலம் போன்று
அணி மா நடம் பயின்று ஆடுகின்றீர்க்கு அடி வீழ்கின்றேன்
பணம் ஆடு அரவணைப் பற்பல காலமும் பள்ளிகொள்
மணவாளர் நம்மை வைத்த பரிசு இது காண்மினே                      (6)
602. O flock of peacocks!
You have the beautiful color of the dear lord Kaṇṇan
and move gracefully
as if you had studied long to learn to dance. 
I bow to your feet. 
Do you see the sorrow of love that the dear god
who sleeps eternally on Adishesha on the ocean
has given me? 

நடம் ஆடித் தோகை விரிக்கின்ற மா மயில்காள் உம்மை
நடம்-ஆட்டம் காணப் பாவியேன் நான் ஓர் முதல் இலேன்
குடம் ஆடு கூத்தன் கோவிந்தன் கோ-மிறை செய்து எம்மை
உடை மாடு கொண்டான் உங்களுக்கு இனி ஒன்று போதுமே?                      (7)
603. O lovely peacocks! 
You dance beautifully spreading your wings.
I am pitiful and have no interest in seeing you dance. 
Govindan, the god who dances kudavai kuthu on a pot, 
has taken all my feelings with him. 
It is cruel of you to dance happily,
reminding me of him and giving me pain. 

மழையே மழையே மண் புறம் பூசி உள்ளாய் நின்று
மெழுகு ஊற்றினாற் போல் ஊற்று நல் வேங்கடத்து உள் நின்ற
அழகப்பிரானார் தம்மை என் நெஞ்சத்து அகப்படத்
தழுவ நின்று என்னைத் ததைத்துக்கொண்டு ஊற்றவும் வல்லையே?                     (8)
604. O cloud, O cloud!
The thought that he has not entered my heart 
make me suffer.
Like wax covered with sand that melts and pours down, 
my love for him pours out. 
Won’t you make the beautiful god of Venkaṭa hills 
enter into my heart and embrace me?

கடலே கடலே உன்னைக் கடைந்து கலக்கு-உறுத்து
உடலுள் புகுந்துநின்ற ஊறல் அறுத்தவற்கு என்னையும்
உடலுள் புகுந்துநின்று ஊறல் அறுக்கின்ற மாயற்கு என்
நடலைகள் எல்லாம் நாகணைக்கே சென்று உரைத்தியே?                      (9)
605. O milky ocean, O milky ocean! 
The god Maayavan churned you 
and took the nectar from you,
and just like that he entered my heart 
and took my life away.
Will you go to the god who sleeps on the snake bed
and tell him how I suffer for his love?

நல்ல என் தோழி நாகணைமிசை நம்பரர்
செல்வர் பெரியர் சிறு மானிடவர் நாம் செய்வதென்?
வில்லி புதுவை விட்டுசித்தர் தங்கள் தேவரை
வல்ல பரிசு வருவிப்பரேல் அது காண்டுமே                      (10)
606. O dear friend! 
The wonderful one who sleeps on the snake bed, 
our highest lord, is great but we are small.
What can we do for him?
Yet if Vishṇuchithan, the chief of Villiputhur,
calls his god lovingly by composing beautiful poems 
we may be able to see him. 
------------ 

திருவரங்கத்துச் செல்வனைக் காமுறல்
The thalaivi loves the lord of Srirangam

தாம் உகக்கும் தம் கையிற் சங்கமே போலாவோ
யாம் உகக்கும் எம் கையில் சங்கமும்? ஏந்திழையீர்
தீ முகத்து நாகணைமேல் சேரும் திருவரங்கர்
ஆ முகத்தை நோக்காரால் அம்மனே அம்மனே                      (1)
607. O friends!
You are decorated with precious jewels!
Aren’t the bangles that I have on my hands 
as precious as the conch he carries in his hand?
Won’t the god of Srirangam
who sleeps on the fiery-faced snake Adishesa look at me?
It is very hard for me, very hard.

எழில் உடைய அம்மனைமீர் என் அரங்கத்து இன்னமுதர்
குழல் அழகர் வாய் அழகர் கண் அழகர் கொப்பூழில்
எழு கமலப் பூ அழகர் எம்மானார் என்னுடைய
கழல் வளையைத் தாமும் கழல் வளையே ஆக்கினரே                      (2)
608. O lovely women!
The sweet nectar-like lord of Srirangam 
has beautiful hair. 
His mouth and eyes are handsome. 
A lovely lotus has grown from his beautiful navel. 
He has made my bangles loose and fall.
Did he take them so he could wear them?

பொங்கு ஓதம் சூழ்ந்த புவனியும் விண்-உலகும்
அங்கு ஆதும் சோராமே ஆள்கின்ற எம்பெருமான்
செங்கோல் உடைய திருவரங்கச் செல்வனார்
எம் கோல்-வளையால் இடர் தீர்வர் ஆகாதே?                      (3)
609. My dear god of Srirangam who carries a scepter 
rules the world surrounded by roaring oceans
and the world of the sky, keeping trouble away from them.
Would my bangles that he has made loose 
help him remove all the troubles of the world 
and keep it prosperous?

மச்சு அணி மாட மதில் அரங்கர் வாமனனார்
பச்சைப் பசுந் தேவர் தாம் பண்டு நீர் ஏற்ற
பிச்சைக் குறையாகி என்னுடைய பெய்வளை மேல்
இச்சை உடையரேல் இத் தெருவே போதாரே?                      (4)
610. He is Vamanan, the lord of Srirangam
filled with beautiful palaces and walls.
He is the divine god who went to Mahabali
in ancient times as a sage.
He made Mahabali pour water on his hands
and took his lands.
Wasn’t that enough for him?
If he wants my bangles also can’t he come to my street 
and ask for them?

பொல்லாக் குறள் உருவாய்ப் பொற் கையில் நீர் ஏற்று
எல்லா உலகும் அளந்து கொண்ட எம்பெருமான்
நல்லார்கள் வாழும் நளிர் அரங்க நாகணையான்
இல்லாதோம் கைப்பொருளும் எய்துவான் ஒத்து உளனே                      (5)
611. He is my dear lord who went to Mahabali 
in the form of cheating Vamanan
and made him give him his land
by pouring water on his golden hands.
He measured all the worlds and the sky.
He is the god of Srirangam where good people live
and he sleeps on the snake bed.
We are poor and have little.
It seems he wants to take the little things 
that we have in our hands. 

கைப் பொருள்கள் முன்னமே கைக்கொண்டார் காவிரி நீர்
செய்ப் புரள ஓடும் திருவரங்கச் செல்வனார்
எப் பொருட்கும் நின்று ஆர்க்கும் எய்தாது நான் மறையின்
சொற்பொருளாய் நின்றார் என் மெய்ப்பொருளும் கொண்டாரே                      (6)
612. He is the wealthy god of Srirangam 
where the Kaveri river flows carrying riches from everywhere 
and gives water to the fields.
He cannot be reached by anyone, high or low. 
He is the inner meaning of the four Vedas. 
He already stole my bangles
and now he has stolen my heart.

உண்ணாது உறங்காது ஒலிகடலை ஊடறுத்துப்
பெண் ஆக்கை யாப்புண்டு தாம் உற்ற பேது எல்லாம்
திண்ணார் மதில் சூழ் திருவரங்கச் செல்வனார்
எண்ணாதே தம்முடைய நன்மைகளே எண்ணுவரே                      (7)
613. When he had the form of Rama,
the divine god of Srirangam, 
surrounded by strong walls, 
suffered as he thought of his wife Sita. 
He didn’t eat or sleep when he was without her
and he made a bridge over the ocean 
to bring her back from Lanka.
Now he doesn’t worry about us 
who are separated from him
and only thinks of making himself happy. 

பாசி தூர்த்தக் கிடந்த பார்-மகட்குப் பண்டு ஒரு நாள்
மாசு உடம்பில் சீர் வாரா மானம் இலாப் பன்றி ஆம்
தேசு உடைய தேவர் திருவரங்கச் செல்வனார்
பேசியிருப்பனகள் பேர்க்கவும் பேராவே                      (8)
614. He, the bright lord, took the form of an unclean pig 
in ancient times, split open the ground 
and rescued the earth goddess 
who had been hidden by an Asuran.
Even if I don’t want to think of the promises
that the beautiful shining god of Srirangam 
made to me, I cannot forget them. 

கண்ணாலம் கோடித்துக் கன்னிதன்னைக் கைப்பிடிப்பான்
திண் ஆர்ந்து இருந்த சிசுபாலன் தேசு அழிந்து
அண்ணாந்து இருக்கவே ஆங்கு அவளைக் கைப்பிடித்த
பெண்ணாளன் பேணும் ஊர் பேரும் அரங்கமே                      (9)
615. When Sisupalan wanted to marry Rukmami,
after all the arrangements had made,
Kannan fought him, took Rukmani with him 
and married her. 
Sriranganathan, the lord of Srirangam, 
will help me as he helped Rukmani. 

செம்மை உடைய திருவரங்கர் தாம் பணித்த
மெய்ம்மைப் பெரு வார்த்தை விட்டுசித்தர் கேட்டிருப்பர்
தம்மை உகப்பாரைத் தாம் உகப்பர் என்னும் சொல்
தம்மிடையே பொய்யானால் சாதிப்பார் ஆர் இனியே?                      (10)
616. Vishṇuchithan listened to the true, divine words
as the god of Thiruvarangam, the good lord, 
ordered him to do and composed poems. 
The god said, "I love those who love me,"
but if he says this and turns it into a lie, 
who is there to tell the truth?
How can I trust him?
--------------- 

கண்ணன் இருக்கும் இடத்துக் கொண்டுசெல்க எனல்
The thalaivi requests her relatives to take her to the place where her beloved is.

மற்று இருந்தீர்கட்கு அறியலாகா
           மாதவன் என்பது ஓர் அன்புதன்னை
உற்று இருந்தேனுக்கு உரைப்பது எல்லாம்
           ஊமையரோடு செவிடர் வார்த்தை
பெற்றிருந்தாளை ஒழியவே போய்ப்
           பேர்த்து ஒரு தாய் இல் வளர்ந்த நம்பி
மற் பொருந்தாமற் களம் அடைந்த
           மதுரைப் புறத்து என்னை உய்த்திடுமின்.                      (1)
617. You don’t understand 
that I love only Madhavan whom no one can know.
If you say that you will make me marry someone else
you’re just talking like someone who is dumb and deaf.
He is Nambi who left the mother who gave birth to him
and was raised by Yashoda, his other mother.
Take me near Madurai of the god and leave me there 
before he goes to the battlefield to fight with the wrestlers.

நாணி இனி ஓர் கருமம் இல்லை
           நால்-அயலாரும் அறிந்தொழிந்தார்
பாணியாது என்னை மருந்து செய்து
           பண்டு பண்டு ஆக்க உறுதிராகில்
மாணி உருவாய் உலகு அளந்த
           மாயனைக் காணிற் தலைமறியும்
ஆணையால் நீர் என்னைக் காக்க வேண்டில்  
           ஆய்ப்பாடிக்கே என்னை உய்த்திடுமின்.                      (2)
618. There is no use being ashamed because I love the god.
All the neighbors know about it.
Don’t try to do something and make me like I was before.
I fell in love with Kaṇṇan.
If you really want to save me, 
take me to the cowherd village.
I will only survive if I see the Maayan
who measured the world in the form of a dwarf. 

தந்தையும் தாயும் உற்றாரும் நிற்கத்
           தனிவழி போயினாள் என்னும் சொல்லு
வந்த பின்னைப் பழி காப்பு அரிது
           மாயவன் வந்து உருக் காட்டுகின்றான்
கொந்தளம் ஆக்கிப் பரக்கழித்துக்
           குறும்பு செய்வான் ஓர் மகனைப் பெற்ற
நந்தகோபாலன் கடைத்தலைக்கே
           நள்-இருட்கண் என்னை உய்த்திடுமின்                      (3)
619. If people know that I went with Kannan 
and if they blame you saying,
"She left her father, mother and her dear relatives 
and went away with someone,"
you will be hurt and you won’t be able
to avoid the disgrace that comes to you. 
Maayavan comes often to me and stands before me.
He plays with the cowherd girls and does mischievous things. 
He is the naughty son of Nandagopalan.
Take me to the doorstep of Nandagopalan 
and leave me there at midnight.

அங்கைத் தலத்திடை ஆழி கொண்டான்
           அவன்முகத்து அன்றி விழியேன் என்று
செங்கச்சுக் கொண்டு கண் ஆடை ஆர்த்துச்
           சிறு மானிடவரைக் காணில் நாணும்
கொங்கைத்தலம் இவை நோக்கிக் காணீர்
           கோவிந்தனுக்கு அல்லால் வாயில் போகா
இங்குத்தை வாழ்வை ஒழியவே போய்
           யமுனைக் கரைக்கு என்னை உய்த்திடுமின்.                      (4)
620. My breasts say, 
"We will not look at the face of others,
only of him who carries a discus in his beautiful hand."
They are covered with a fine sari 
and become shy if they see common people.
They won’t even look at the doorsteps of others,
only the house of Govindan.
I don’t want to live here.
Take me to the banks of the Jamuna river and leave me there. 

ஆர்க்கும் என் நோய் இது அறியலாகாது
           அம்மனைமீர் துழதிப் படாதே
கார்க்கடல் வண்ணன் என்பான் ஒருவன்
           கைகண்ட யோகம் தடவத் தீரும்
நீர்க் கரை நின்ற கடம்பை ஏறிக்
           காளியன் உச்சியில் நட்டம் பாய்ந்து
போர்க்களமாக நிருத்தம் செய்த
           பொய்கைக் கரைக்கு என்னை உய்த்திடுமின்.                     (5)
621. O mothers!
No one understand how much the love 
that I have for him hurts me.
It will go away only if the god 
who has the color of the dark ocean
embraces me with his arms. 
Take me to the pond and leave me on the banks 
where he climbed the kadamba tree,
jumped into the pond
and danced on Kalingan 
as if he were dancing on a battlefield. 

கார்த் தண் முகிலும் கருவிளையும்
           காயா மலரும் கமலப் பூவும்
ஈர்த்திடுகின்றன என்னை வந்திட்டு
           இருடீகேசன் பக்கல் போகே என்று
வேர்த்துப் பசித்து வயிறு அசைந்து
           வேண்டு அடிசில் உண்ணும் போது ஈது என்று
பார்த்திருந்து நெடு நோக்குக் கொள்ளும்
           பத்தவிலோசனத்து உய்த்திடுமின்                      (6)
622. The cool cloud of the rainy season, 
the karuviḷai flowers, the kaya blossoms, 
and the lotus flowers all attract me and tell me, 
"Go to Rishikeshan’s place.
He is sweating, hungry, feels weak in his stomach
and wants food,
and he looks for the wives of the rishis
to bring him something to eat."
Take me to where he waits for food
and leave me there. 

வண்ணம்-திரிவும் மனம்-குழைவும்
           மானம் இலாமையும் வாய்வெளுப்பும்
உண்ண லுறாமையும் உள்மெலிவும்
           ஓத நீர் வண்ணன் என்பான் ஒருவன்
தண்ணந் துழாய் என்னும் மாலை கொண்டு
           சூட்டத் தணியும் பிலம்பன் தன்னைப்
பண் அழியப் பலதேவன் வென்ற
           பாண்டிவடத்து என்னை உய்த்திடுமின்                      (7)
623. My color is becoming pallid. 
My mind is confused and I have no sense of shame.
My mouth grows white,
I don’t want to eat or sleep and I am becoming thin.
If the god who has the color of the roaring ocean
puts on me his cool Thulasi garland,
all these problems will go away. 
Take me to the banyan tree 
where Balaraman conquered the Asuran Pilamban
and leave me there. 

கற்றினம் மேய்க்கிலும் மேய்க்கப் பெற்றான்
           காடு வாழ் சாதியும் ஆகப் பெற்றான்
பற்றி உரலிடை யாப்பும் உண்டான்
           பாவிகாள் உங்களுக்கு ஏச்சுக் கொலோ?
கற்றன பேசி வசவு உணாதே
           காலிகள் உய்ய மழை தடுத்துக்
கொற்றக் குடையாக ஏந்தி நின்ற
           கோவர்த்தனத்து என்னை உய்த்திடுமின்                      (8)
624. He grazed the calves,
living among the families of cowherds in the forest.
He was tied to the mortar by Yashoda. 
O poor mothers, don’t gossip about these things.
Take me near Govardhana mountain
that he carried as a victorious umbrella 
to stop the the rain and protect the cows.
Don’t get together and argue
about what you have heard from others,
don’t argue with each other.

கூட்டில் இருந்து கிளி எப்போதும்
           கோவிந்தா கோவிந்தா என்று அழைக்கும்
ஊட்டக் கொடாது செறுப்பனாகில்
           உலகு-அளந்தான் என்று உயரக் கூவு1ம்
நாட்டில் தலைப்பழி எய்தி உங்கள்
           நன்மை இழந்து தலையிடாதே
சூட்டு உயர் மாடங்கள் சூழ்ந்துதோன்றும்
           துவராபதிக்கு என்னை உய்த்திடுமின்.                     (9)
625. My parrot that stays in its cage 
always says, " Govinda, Govinda!"
If I am angry at it and don’t feed it,
it calls him loudly and says, 
"O Lord who have measured the world!"
If I leave home and go to his place, 
people will blame you, my relatives, 
and you will be ashamed.  
Take me to Dwarapathi filled with high palaces
and leave me there. 

மன்னு மதுரை தொடக்கமாக
           வண் துவராபதிதன் அளவும்
தன்னைத் தமர் உய்த்துப் பெய்ய வேண்டித்
           தாழ்குழலாள் துணிந்த துணிவை
பொன் இயல் மாடம் பொலிந்து தோன்றும்
           புதுவையர்கோன் விட்டுசித்தன் கோதை
இன்னிசையால் சொன்ன செஞ்சொல் மாலை
           ஏத்தவல்லார்க்கு இடம் வைகுந்தமே.                      (10)
626. Vishṇuchithan Kodai, the chief of Puduvai 
filled with shining golden palaces 
composed a garland of beautiful poems with music,
described how the thalaivi who has long hair
tells her relatives her firm decision to go to join Kaṇṇan, 
and she asks them to take her on a pilgrimage 
from Madurai to Dwarapathi and leave her with Kaṇṇan.
Those who learn and recite these ten poems
will reach Vaikuṇṭam.
-------------  

கண்ணன் உகந்த பொருள்கொண்டு காதல்நோய் தணிமின் எனல்
The love sickness of the thalaivi

 கண்ணன் என்னும் கருந்தெய்வம்
           காட்சிப் பழகிக் கிடப்பேனைப்
புண்ணிற் புளிப் பெய்தாற் போலப்
           புறம் நின்று அழகு பேசாதே
பெண்ணின் வருத்தம் அறியாத
           பெருமான் அரையிற் பீதக
வண்ண ஆடை கொண்டு என்னை
           வாட்டம் தணிய வீசீரே                      (1)
627. I love Kaṇṇan, the dark god and think of him.
I long to see him and suffer.
O mothers! 
Your gossip is like pouring tamarind juice on a wound. 
The dear lord does not know how this girl suffers.
Bring the colorful silk cloth that decorates his waist
and use it to fan me and make me cool.

பால்-ஆலிலையில் துயில் கொண்ட
           பரமன் வலைப்பட்டு இருந்தேனை
வேலால் துன்னம் பெய்தாற் போல்
           வேண்டிற்று எல்லாம் பேசாதே
கோலால் நிரைமேய்த்து ஆயனாய்க்
           குடந்தைக் கிடந்த குடம்-ஆடி
நீலார் தண்ணந் துழாய் கொண்டு என்
           நெறி மென் குழல்மேல் சூட்டிரே                      (2)
628. I fell into the love-net of the highest lord
who sleeps on the soft banyan leaf.
Don’t gossip uselessly 
as if you were piercing someone with a spear. 
He is a cowherd and grazes the cows holding a stick.
He is the god who danced on a pot in Kuḍanthai.
Bring the cool Thulasi garland of the dark-colored god
and decorate my soft curly hair. 

கஞ்சைக் காய்ந்த கருவில்லி
           கடைக்கண் என்னும் சிறைக்கோலால்
நெஞ்சு ஊடுருவ வேவுண்டு
           நிலையும் தளர்ந்து நைவேனை
அஞ்சேல் என்னான் அவன் ஒருவன்
           அவன் மார்வு அணிந்த வனமாலை
வஞ்சியாதே தருமாகில்
           மார்விற் கொணர்ந்து புரட்டீரே                      (3)
629. He is the lord who destroyed Kamsan with his strong bow.
The glances from the corners of his eyes go through my heart 
like sharp spears and make me weak and hurt. 
He doesn’t tell me, "Don’t worry!"
O mothers! If that matchless god gives the garland 
from his chest and doesn’t cheat me, 
bring it and spread it on my chest. 

ஆரே உலகத்து ஆற்றுவார்?
           ஆயர்-பாடி கவர்ந்து உண்ணும்
காரேறு உழக்க உழக்குண்டு
           தளர்ந்தும் முறிந்தும் கிடப்பேனை
ஆராவமுதம் அனையான் தன்
           அமுத வாயில் ஊறிய
நீர்தான் கொணர்ந்து புலராமே
           பருக்கி இளைப்பை நீக்கீரே                      (4)
630. He, the dark bull who stole butter and milk
from the cowherd village women,
has made me weak with his love and I am heartbroken.
Who is there to relieve this sorrow?
He is as sweet as nectar. 
Bring the water that springs from his the nectar-like mouth.
If you feed me that, the weakness of my body 
and my sickness of love will go away.

அழிலும் தொழிலும் உருக் காட்டான்
           அஞ்சேல் என்னான் அவன் ஒருவன்
தழுவி முழுசிப் புகுந்து என்னைச்
           சுற்றிச் சுழன்று போகானால்
தழையின் பொழில்வாய் நிரைப் பின்னே
           நெடுமால் ஊதி வருகின்ற
குழலின் தொளைவாய் நீர் கொண்டு
           குளிர முகத்துத் தடவீரே                      (5)
631. Even when people weep, even if they worship him, 
he does not come in front of them and say,
"Don’t be afraid!"
He, the matchless one, came, embraced me, entered my heart,
and now seems to follow me everywhere. 
That Nedumaal does not ever leave my heart .
Sprinkle the water on my face
that comes from the holes of his flute
when he plays it going behind his cows in the grove. 

நடை ஒன்று இல்லா உலகத்து
           நந்தகோபன் மகன் என்னும்
கொடிய கடிய திருமாலால்
           குளப்புக்கூறு கொளப்பட்டு
புடையும் பெயரகில்லேன் நான்
           போழ்க்கன் மிதித்த அடிப்பாட்டில்
பொடித்தான் கொணர்ந்து பூசீர்கள்
           போகா உயிர் என் உடம்பையே                      (6)
632. This world is unfair.
Thirumaal, the son of Nandagopan,
makes me suffer as if I were crushed 
beneath the feet of a bull.
I can’t even move.
Bring the dust from where he has walked
and smear it on me
and I will survive.

வெற்றிக் கருளக் கொடியான்தன்
           மீமீது ஆடா உலகத்து
வெற்ற வெறிதே பெற்ற தாய்
           வேம்பே ஆக வளர்த்தாளே
குற்றம் அற்ற முலைதன்னைக்
           குமரன் கோலப் பணைத்தோளோடு
அற்ற குற்றம் அவை தீர
           அணைய அமுக்கிக் கட்டீரே                      (7)
633. He carries a victorious eagle flag.
He rules the world and all obey him.
Yashoda who raised him 
only made him like an unripened fruit that has a bitter taste.
If he embraces tightly my faultless breasts 
with his young strong arms,
then my faults will go away
and I will be happy.

உள்ளே உருகி நைவேனை
           உளளோ இலளோ என்னாத
கொள்ளை கொள்ளிக் குறும்பனைக்
           கோவர்த்தனனைக் கண்டக்கால்
கொள்ளும் பயன் ஒன்று இல்லாத
           கொங்கைதன்னைக் கிழங்கோடும்
அள்ளிப் பறித்திட்டு அவன் மார்வில்
           எறிந்து என் அழலைத் தீர்வேனே                      (8)
634. I melt in my heart for him and suffer.
He doesn’t even care whether I’m alive or not.
He carried Govardhana mountain. 
If I see that mischievous one who stole my heart, 
I will take my useless breasts and throw them on his chest. 
Perhaps that will make my fire-like anger cool.

கொம்மை முலைகள் இடர் தீரக்
           கோவிந்தற்கு ஓர் குற்றேவல்
இம்மைப் பிறவி செய்யாதே
           இனிப் போய்ச் செய்யும் தவம்தான் என்?
செம்மை உடைய திருமார்வில்
           சேர்த்தானேனும் ஒரு ஞான்று
மெய்ம்மை சொல்லி முகம் நோக்கி
           விடைதான் தருமேல் மிக நன்றே                      (9)
635. If I cannot serve Govindan in this birth, 
making my breasts happy,
what is the use of doing tapas in the future?
If he embraces me with his chest it would be good,
and if he looks at me and tells me the truth to my face, 
"I don’t want you!" and says goodbye, 
it would be very good. 
If he doesn’t want me what is the use of waiting 
without knowing what he wants?
Isn’t it better if he tells me the truth?

அல்லல் விளைத்த பெருமானை
           ஆயர்பாடிக்கு அணி-விளக்கை
வில்லி புதுவைநகர் நம்பி
           விட்டுசித்தன் வியன் கோதை
வில்லைத் தொலைத்த புருவத்தாள்
           வேட்கை உற்று மிக விரும்பும்
சொல்லைத் துதிக்க வல்லார்கள்
           துன்பக் கடலுள் துவளாரே                      (10)
636. The chief of Villiputhur, Vishṇuchithan Kodai,
composed poems about how the thalaivi
whose eyebrows conquer the beauty of bows 
loved the dear god, the bright light of the cowherd village
who gave her such pangs of love. 
Those who learn these poems and worship him 
will not suffer in the ocean of sorrow.
------------- 

விருந்தாவனத்துக் கண்ணனைக் கண்டமை
Seeing Kaṇṇan in Brindavan.
When some devotees ask others whether they have seen Kaṇṇan, they answer that they have seen him in Brindavan.

பட்டி மேய்ந்து ஓர் காரேறு
           பலதேவற்கு ஓர் கீழ்க்-கன்றாய்
இட்டீறு இட்டு விளையாடி
           இங்கே போதக் கண்டீரே?
இட்டமான பசுக்களை
           இனிது மறித்து நீர் ஊட்டி
விட்டுக் கொண்டு விளையாட
           விருந்தாவனத்தே கண்டோமே                      (1)
637. "Playing like a young calf,
he makes the cows crazy
as he goes behind his brother Baladevan.
Did you see that dark bull-like one?"
"We saw him grazing the cows and giving them water.
He loves them and plays with them in Brindavan."

அனுங்க என்னைப் பிரிவு செய்து
           ஆயர்பாடி கவர்ந்து உண்ணும்
குணுங்கு நாறிக் குட்டேற்றைக்
           கோவர்த்தனனைக் கண்டீரே?
கணங்களோடு மின் மேகம்
           கலந்தாற் போல வனமாலை
மினுங்க நின்று விளையாட
           விருந்தாவனத்தே கண்டோமே                      (2)
638. "Did you see Govardhanan
who steals butter, eats it and smells of ghee?
He left me and went to the cowherd village."
"We saw the dark one who is adorned with garlands made of forest flowers. 
He looked like the clouds shining with lightning
in Brindavan as he played there." 

மாலாய்ப் பிறந்த நம்பியை
           மாலே செய்யும் மணாளனை
ஏலாப் பொய்கள் உரைப்பானை
           இங்கே போதக் கண்டீரே?
மேலால் பரந்த வெயில்காப்பான்
           வினதை-சிறுவன் சிறகு என்னும்
மேலாப்பின் கீழ் வருவானை
           விருந்தாவனத்தே கண்டோமே                      (3)
639. "Did you see Nambi Maal who was born as a child?
He bewitched all the young girls,
telling unbelievable lies.
Did you see him coming here?"
"We saw him flying on Garuḍa
protected by it from the heat in Brindavan."

கார்த் தண் கமலக் கண் என்னும்
           நெடுங்கயிறு படுத்தி என்னை
ஈர்த்துக் கொண்டு விளையாடும்
           ஈசன்தன்னைக் கண்டீரே?
போர்த்த முத்தின் குப்பாயப்
           புகர் மால் யானைக் கன்றே போல்
வேர்த்து நின்று விளையாட
           விருந்தாவனத்தே கண்டோமே                      (4)
640. "Did you see the god who attracted me 
with his dark beautiful lotus eyes,
tied me with his love, pulled me and played with me?"
"We saw him who is like a baby elephant 
that is covered with a cloth decorated with pearls. 
We saw him sweating and playing in Brindavan."

மாதவன் என் மணியினை
           வலையிற் பிழைத்த பன்றி போல்
ஏதும் ஒன்றும் கொளத் தாரா
           ஈசன்தன்னைக் கண்டீரே?
பீதக-ஆடை உடை தாழ
           பெருங் கார்மேகக் கன்றே போல்
வீதி ஆர வருவானை
           விருந்தாவனத்தே கண்டோமே                      (5)
641. "Did you see Madhavan, my god, my jewel,
who is like a pig that has been caught in a net and escaped?
Has no one seen him?
Doesn’t he want to show himself to anyone?"
"We saw him who is like a dark baby cloud
decorated with golden clothes 
when he came on the street in Brindavan."

தருமம் அறியாக் குறும்பனைத்
           தன் கைச் சார்ங்கம் அதுவே போல்
புருவ வட்டம் அழகிய
           பொருத்தம் இலியைக் கண்டீரே?
உருவு கரிதாய் முகம் சேய்தாய்
           உதயப் பருப்பதத்தின்மேல்
விரியும் கதிரே போல்வானை
           விருந்தாவனத்தே கண்டோமே                      (6)
642. "Did you see the naughty one
who has beautiful eyebrows that bend like the Sarngam bow?
He doesn’t have any compassion for the young girls 
who love him and is always bothering them. 
He doesn’t know how to get along with others."
"We saw him who has a dark body and a fair face. 
He looked like the bright sun rising from behind a hill. 
We saw him in Brindavan."

பொருத்தம் உடைய நம்பியைப்
           புறம்போல் உள்ளும் கரியானைக்
கருத்தைப் பிழைத்து நின்ற அக்
           கரு மா முகிலைக் கண்டீரே?
அருத்தித் தாரா-கணங்களால்
           ஆரப் பெருகு வானம் போல்
விருத்தம் பெரிதாய் வருவானை
           விருந்தாவனத்தே கண்டோமே                      (7)
643. "Did you see him who is like a beautiful dark cloud?
Is his mind as dark as his body?
He makes many promises to girls but doesn’t keep them.
Doesn’t he have any compassion?"
"We saw him who is bright as the sky filled with stars 
when he came with a big crowd in Brindavan."

வெளிய சங்கு ஒன்று உடையானைப்
           பீதக-ஆடை உடையானை
அளி நன்கு உடைய திருமாலை
           ஆழியானைக் கண்டீரே?
களி வண்டு எங்கும் கலந்தாற்போல்
           கமழ் பூங்குழல்கள் தடந்தோள் மேல்
மிளிர நின்று விளையாட
           விருந்தாவனத்தே கண்டோமே                      (8)
644. "Did you see generous Thirumaal,
our god who carries a white conch and a discus
and wears golden clothes?"
"We saw him who has lovely fragrant hair 
falling on his large arms 
as he was playing in Brindavan."

நாட்டைப் படை என்று அயன் முதலாத்
           தந்த நளிர் மா மலர் உந்தி
வீட்டைப் பண்ணி விளையாடும்
           விமலன்தன்னைக் கண்டீரே?
காட்டை நாடித் தேனுகனும்
           களிறும் புள்ளும் உடன் மடிய
வேட்டையாடி வருவானை
           விருந்தாவனத்தே கண்டோமே                      (9)
645. "He created Brahma on a beautiful lotus
growing from his navel
so that Brahma could create the whole world.
Did you see the faultless lord who created this world 
and plays in it?" 
"We saw the lord returning from fighting and conquering 
the Rakshasa Thenugan and the elephant Kuvalayabeeḍam 
in the forest. 
We saw him in Brindavan"

பருந்தாள்-களிற்றுக்கு அருள்செய்த
           பரமன்தன்னைப் பாரின் மேல்
விருந்தாவனத்தே கண்டமை
           விட்டுசித்தன் கோதை சொல்
மருந்தாம் என்று தம் மனத்தே
           வைத்துக் கொண்டு வாழ்வார்கள்
பெருந்தாள் உடைய பிரான் அடிக்கீழ்ப்
           பிரியாது என்றும் இருப்பாரே                      (10)
646. Vishṇuchithan Kodai composed poems 
about how the people who saw the the highest lord 
said that in Brindavan they saw him
who gave his grace to Gajendra the elephant 
and saved him from the crocodile. 
They who keep in their minds these poems as a cure
will live under the divine feet of the lord 
without leaving him. 
---------------

குலசேகராழ்வார்  பெருமாள் திருமொழி
Kulasekharazhvar. Perumaal Thirumozhi.  Praising the god and his devotees 
அரங்கப்பெருமானை என்று கண்டு மகிழ்வேன் எனல்
When will I see my god? 	

இருள் இரியச் சுடர்-மணிகள் இமைக்கும் நெற்றி
           இனத்துத்தி அணி பணம் ஆயிரங்கள் ஆர்ந்த
அரவு-அரசப் பெருஞ் சோதி அனந்தன் என்னும்
           அணி விளங்கும் உயர் வெள்ளை-அணையை மேவித்
திருவரங்கப் பெரு நகருள் தெண்ணீர்ப் பொன்னி
           திரைக் கையால் அடி வருடப் பள்ளிகொள்ளும்
கருமணியைக் கோமளத்தைக் கண்டுகொண்டு என்
           கண்ணிணைகள் என்றுகொலோ களிக்கும் நாளே                      (1)
647. When will the day come when my two eyes see 
the dark god shining like a komalam jewel 
who sleeps on the beautiful white shining bed
of Adishesha, the king of snakes 
whose thousand shining foreheads 
remove the darkness with their bright diamonds, 
as the god’s feet are washed
by the clear water of the Ponni river flowing
in the great Thirupadi of Srirangam. 
When will my two eyes see the god and feel happy?

வாய் ஓர் ஈரைஞ்ஞூறு துதங்கள் ஆர்ந்த
           வளை உடம்பின் அழல் நாகம் உமிழ்ந்த செந்தீ
வீயாத மலர்ச் சென்னி விதானமே போல்
           மேன்மேலும் மிக எங்கும் பரந்ததன் கீழ்
காயாம்பூ மலர்ப் பிறங்கல் அன்ன மாலை
           கடி-அரங்கத்து அரவணையிற் பள்ளிகொள்ளும்
மாயோனை மணத்தூணே பற்றி நின்று என்
           வாயார என்றுகொலோ வாழ்த்தும் நாளே!                      (2)
648. When will the day come
that I can praise wholeheartedly our god, Maayon, 
decorated with fragrant garlands
and dark as a kayam flower.
He stays in my mind like a pillar
and sleeps on the water in Srirangam 
on the fiery snake that has a curving body 
and a thousand heads that spit fire
and that looks like a canopy made of fresh flowers.

எம் மாண்பின் அயன் நான்கு நாவினாலும்
           எடுத்து ஏத்தி ஈரிரண்டு முகமும் கொண்டு
எம்மாடும் எழிற்கண்கள் எட்டினோடும்
           தொழுது ஏத்தி இனிது இறைஞ்ச நின்ற செம்பொன்-
அம்மான்தன் மலர்க் கமலக் கொப்பூழ் தோன்ற
           அணி-அரங்கத்து அரவணையிற் பள்ளிகொள்ளும்
அம்மான்தன் அடியிணைக் கீழ் அலர்கள் இட்டு அங்கு
           அடியவரோடு என்றுகொலோ அணுகும் நாளே          (3)
649. When will the day come
when I can place flowers under his feet
and approach the god with his devotees
where the good Nanmuhan who has four faces
and eight beautiful eyes praises the god
with his four tongues
as our dear lord shining like pure gold
keeps him on a lovely lotus on his navel 
while he sleeps on the beautiful snake bed in Srirangam.

மாவினை வாய் பிளந்து உகந்த மாலை வேலை
           வண்ணனை என் கண்ணனை வன் குன்றம் ஏந்தி
ஆவினை அன்று உயக் கொண்ட ஆயர்-ஏற்றை
           அமரர்கள் தம் தலைவனை அந் தமிழின் இன்பப்
பாவினை அவ் வடமொழியை பற்று-அற்றார்கள்
           பயில் அரங்கத்து அரவணையிற் பள்ளிகொள்ளும்
கோவினை நா உற வழுத்தி என்தன் கைகள்
           கொய்ம்மலர் தூய் என்றுகொலோ கூப்பும் நாளே                      (4)
650. When will the day come when I fold my hands
and worship the king who has the color of the ocean 
and sprinkle pure fresh flowers with my hands
to Maal who split open the mouth of the bird, 
the bull among the cowherds
who carried Govardhana mountain to save the cows?
He is the king of the gods in the sky.
He is sweet Tamil poetry, he is Sanskrit.
He sleeps on a snake bed in Srirangam 
where the sages who are without attachment
praise him with their tongues.

இணையில்லா இன்னிசை யாழ் கெழுமி இன்பத்
           தும்புருவும் நாரதனும் இறைஞ்சி ஏத்த
துணையில்லாத் தொல் மறை நூல்-தோத்திரத்தால்
           தொல் மலர்க்கண் அயன் வணங்கி ஓவாது ஏத்த
மணி மாட மாளிகைகள் மல்கு செல்வ
           மதில்-அரங்கத்து அரவணையிற் பள்ளிகொள்ளும்
மணிவண்ணன் அம்மானைக் கண்டுகொண்டு என்
           மலர்ச் சென்னி என்றுகொலோ வணங்கும் நாளே                     (5)
651. When will the day come
when I worship, bowing my head, 
and see the dear sapphire-colored god 
decorated with garlands
who sleeps on the snake bed in Srirangam 
that is rich and filled with palaces and beautiful porches,
where Narada and the rishi Thumburu praise the god, 
playing sweet matchless music on their yaazhs
and Nanmuhan, decorated with beautiful flowers, 
worships him constantly with the incomparable ancient Vedas.

அளி மலர்மேல் அயன் அரன் இந்திரனோடு ஏனை
           அமரர்கள்தம் குழுவும் அரம்பையரும் மற்றும்
தெளி மதி சேர் முனிவர்கள்தம் குழுவும் உந்தித்
           திசை திசையில் மலர் தூவிச் சென்று சேரும்
களி மலர் சேர் பொழில்-அரங்கத்து உரகம் ஏறிக்
           கண்வளரும் கடல்வண்ணர் கமலக் கண்ணும்
ஒளி மதி சேர் திருமுகமும் கண்டுகொண்டு என்
           உள்ளம் மிக என்றுகொலோ உருகும் நாளே                      (6)
652. When will the day come when I worship
melting in my heart and see the divine face
bright as the moon and the lotus eyes of the god
who sleeps on the snake bed in beautiful Srirangam
surrounded by groves blooming with fragrant flowers, 
where Nanmuhan who stays on a beautiful lotus, 
Shiva, Indira and all other gods, Apsarases 
and wise sages join together and sprinkle flowers
in all the directions to worship the god. 

மறம் திகழும் மனம் ஒழித்து வஞ்சம் மாற்றி
           வன் புலன்கள் அடக்கி இடர்ப் பாரத் துன்பம்
துறந்து இரு முப்பொழுது ஏத்தி எல்லை இல்லாத்
           தொல் நெறிக்கண் நிலைநின்ற தொண்டரான
அறம் திகழும் மனத்தவர்தம் கதியை பொன்னி
           அணி அரங்கத்து அரவணையிற் பள்ளிகொள்ளும்
நிறம் திகழும் மாயோனை கண்டு என் கண்கள்
           நீர் மல்க என்றுகொலோ நிற்கும் நாளே                      (7)
653. When will the day come 
when my eyes, filled with tears, 
see the dark-colored Maayon who sleeps on the snake bed
in beautiful Srirangam on the Kaveri river?
He changes the evil hearts of people to good, 
helps them control their five senses
and relieves them from the burden of their troubles and sickness
and makes them his devotees 
so they can follow the ways of dharma in their minds. 

கோல் ஆர்ந்த நெடுஞ்சார்ங்கம் கூனற் சங்கம்
           கொலையாழி கொடுந்தண்டு கொற்ற ஒள் வாள்
கால் ஆர்ந்த கதிக் கருடன் என்னும் வென்றிக்
           கடும்பறவை இவை அனைத்தும் புறஞ்சூழ் காப்ப
சேல் ஆர்ந்த நெடுங்கழனி சோலை சூழ்ந்த
           திருவரங்கத்து அரவணையிற் பள்ளிகொள்ளும்
மாலோனைக் கண்டு இன்பக் கலவி எய்தி
           வல்வினையேன் என்றுகொலோ வாழும் நாளே                      (8)
654. When will the day come 
when I, who have done bad karma, 
can see and join happily the god 
who sleeps on the snake bed in Srirangam 
surrounded by groves and flourishing fields 
where fish frolic?
When will the day come when I can join him,
protected by his long bent bow, his conch, his discus 
that destroys enemies, his cruel shining sword,
his vehicle Garuḍa who flies in the sky?

தூராத மனக்காதல்-தொண்டர் தங்கள்
           குழாம் குழுமித் திருப்புகழ்கள் பலவும் பாடி
ஆராத மனக் களிப்போடு அழுத கண்ணீர்
           மழை சோர நினைந்து உருகி ஏத்தி நாளும்
சீர் ஆர்ந்த முழவு-ஓசை பரவை காட்டும்
           திருவரங்கத்து அரவணையிற் பள்ளிகொள்ளும்
போர் ஆழி அம்மானைக் கண்டு துள்ளிப்
           பூதலத்தில் என்றுகொலோ புரளும் நாளே!                      (9)
655. When will the day come
when I worship, jumping and rolling on the ground,
and see the dear god who carries a discus 
and sleeps on the snake bed in Srirangam
where devotees, joined together as a group 
who love the god in their minds, 
sing devotional songs, 
shed tears like rain, praise him happily 
and where the beating of beautiful drums 
is like the sound of the ocean.

வன் பெரு வானகம் உய்ய அமரர் உய்ய
           மண் உய்ய மண்-உலகில் மனிசர் உய்ய
துன்பம் மிகு துயர் அகல அயர்வு ஒன்று இல்லாச்
           சுகம் வளர அகம் மகிழும் தொண்டர் வாழ
அன்பொடு தென்திசை நோக்கிப் பள்ளிகொள்ளும்
           அணி-அரங்கன் திருமுற்றத்து அடியார் தங்கள்
இன்ப மிகு பெருங் குழுவு கண்டு யானும்
           இசைந்து உடனே என்றுகொலோ இருக்கும் நாளே                      (10)
656. When will the day come
when I see the group of happy devotees
and join them and am joyful 
in the divine temple of beautiful Srirangam 
where Maal sleeps facing south,
giving his grace so that the wide sky pours rain, 
the gods in the heavens survive, 
the earth flourishes, 
the people of the world survive,
the sorrow of people disappears, 
good health increases in the world
and his devotees survive.

திடர் விளங்கு கரைப் பொன்னி நடுவுபாட்டுத்
           திருவரங்கத்து அரவணையிற் பள்ளிகொள்ளும்
கடல் விளங்கு கருமேனி அம்மான்தன்னைக்
           கண்ணாரக் கண்டு உகக்கும் காதல்தன்னால்
குடை விளங்கு விறல்-தானைக் கொற்ற ஒள் வாள்
           கூடலர்கோன் கொடைக் குலசேகரன் சொற் செய்த
நடை விளங்கு தமிழ்-மாலை பத்தும் வல்லார்
           நலந்திகழ் நாரணன்-அடிக்கீழ் நண்ணுவாரே                      (11)
657. The dear god sleeps on the snake bed
in Srirangam on Ponni river. 
Kulasekaran, the king with a strong army
who carries a victorious shining sword
and sits under a royal umbrella,
composed ten Tamil poems praising the lord of Srirangam.
Those who have learned these poems well and recite them 
will stay under the feet of Naraṇan 
who showers goodness to all. 
---------------  

அரங்கநாதனது அடியார்க்கு அடியேன்
Praise of the Devotees

தேட்டு அருந் திறல்-தேனினைத் தென்
           அரங்கனைத் திருமாது வாழ்
வாட்டம் இல் வனமாலை மார்வனை
           வாழ்த்தி மால் கொள் சிந்தையராய்
ஆட்டம் மேவி அலந்து அழைத்து அயர்வு-
           எய்தும் மெய்யடியார்கள்தம்
ஈட்டம் கண்டிடக் கூடுமேல் அது
           காணும் கண் பயன் ஆவதே                      (1)
658. If I am able to see and join 
the happy group of true devotees
who call, sing and dance, enthralled 
and think only of Rangan of south Srirangam
who is as sweet as honey, hard to find, 
decorated with garlands that never wither,
and who has the goddess of wealth seated on his chest,
that will be the purpose of this birth. 

தோடு உலா மலர்-மங்கை தோளிணை
           தோய்ந்ததும் சுடர்-வாளியால்
நீடு மா மரம் செற்றதும் நிரை
           மேய்த்ததும் இவையே நினைந்து
ஆடிப் பாடி அரங்க ஓ என்று
           அழைக்கும் தொண்டர் அடிப்-பொடி
ஆட நாம் பெறில் கங்கை நீர் குடைந்து
           ஆடும் வேட்கை என் ஆவதே?                      (2)
659. If I can see and join the devotees 
who praise the god saying,
"O Ranga, you embrace Lakshmi 
who sits on a lotus with blooming buds.
You cut down the tall mango tree with your shining sword
and you grazed the cows,"
and if I can think only of him and call him, 
dance, sing and worship the dust on his devotees’ feet,
why should I desire to bathe in the Ganges? 

ஏறு அடர்த்ததும் ஏனமாய் நிலம்
           கீண்டதும் முன் இராமனாய்
மாறு அடர்த்ததும் மண் அளந்ததும்
           சொல்லிப் பாடி வண் பொன்னிப் பேர்-
ஆறு போல் வரும் கண்ண நீர் கொண்டு
           அரங்கன் கோயில்-திருமுற்றம்
சேறு செய் தொண்டர் சேவடிச் செழுஞ்
           சேறு என் சென்னிக்கு அணிவனே                      (3)
660. The devotees sing and praise the god, saying,
"You conquered the bulls.
Taking the form of a boar you split the earth. 
As Rama you conquered your enemy Ravaṇan.
You came in the form of a dwarf and measured the earth."
When I see your devotees as they make the front yard
of the god Rangan’s temple wet with their tears 
that are like the flow of abundant water of the rich Ponni river,
I will put on my head the good dust 
that is beneath their divine feet.

தோய்த்த தண் தயிர் வெண்ணெய் பாலுடன்
           உண்டலும் உடன்று ஆய்ச்சி கண்டு
ஆர்த்த தோள் உடை எம்பிரான் என்
           அரங்கனுக்கு அடியார்களாய்
நாத் தழும்பு எழ நாரணா என்று
           அழைத்து மெய் தழும்பத் தொழுது
ஏத்தி இன்பு உறும் தொண்டர் சேவடி
           ஏத்தி வாழ்த்தும் என் நெஞ்சமே                      (4)
661. My heart praises and worships the divine feet
of the devotees who call, worship, melt 
and praise the god, saying, 
"Naraṇa, you are our dear god. 
You were not afraid that Yashoda might punish you 
when she saw you stealing and eating the butter, 
good yogurt and milk.
You stood there bravely and tapped your arms in front of her."

பொய் சிலைக் குரல் ஏற்று-எருத்தம்
           இறுத்தப் போர்-அரவு ஈர்த்த கோன்
செய் சிலைச் சுடர் சூழ் ஒளித் திண்ண
           மா மதில்-தென் அரங்கனாம்
மெய் சிலைக் கருமேகம் ஒன்று தம்
           நெஞ்சில் நின்று திகழப் போய்
மெய் சிலிர்ப்பவர் தம்மையே நினைந்து
           என் மனம் மெய் சிலிர்க்குமே                      (5) 
662. He has the color of a dark cloud
and carries a heroic bow.
He killed seven evil bulls, breaking their horns,
and he danced on the snake Kalingan.
My mind trembles
when I think of the devotees 
whose bodies shake when they worship the god Rangan
who stays in southern Srirangam 
surrounded by strong shining stone walls.

ஆதி அந்தம் அனந்தம் அற்புதம்
           ஆன வானவர் தம்பிரான்
பாத மா மலர் சூடும் பத்தி
           இலாத பாவிகள் உய்ந்திடத்
தீதில் நன்னெறி காட்டி எங்கும்
           திரிந்து அரங்கன் எம்மானுக்கே
காதல் செய் தொண்டர்க்கு எப் பிறப்பிலும்
           காதல் செய்யும் என் நெஞ்சமே                     (6)
663. In all my births, my heart worships and praises 
those devotees who love and serve the god Rangan 
and wander everywhere to show 
the faultless good path to sinners 
who do not have devotion 
and do not worship the divine feet of Maal
who has no beginning or end, 
the wonderful one, the dear god of the gods.

கார்-இனம் புரை மேனி நற் கதிர்
           முத்த வெண்ணகைச் செய்ய வாய்
ஆர-மார்வன் அரங்கன் என்னும்
           அரும் பெருஞ்சுடர் ஒன்றினைச்
சேரும் நெஞ்சினர் ஆகிச் சேர்ந்து
           கசிந்து இழிந்த கண்ணீர்களால்
வார நிற்பவர் தாளிணைக்கு ஒரு
           வாரம் ஆகும் என் நெஞ்சமே                      (7)
664. My heart loves and praises
the feet of the devotees 
who love the god Maal and shed tears,
melting in their hearts as they worship him 
who is a bright wonderful light, Rangan, 
the god of Srirangam, who has a red mouth, 
teeth that shine like pearls, a body dark as a cloud, 
and a chest decorated with garlands. 

மாலை உற்ற கடற் கிடந்தவன்
           வண்டு கிண்டு நறுந்துழாய்
மாலை உற்ற வரைப் பெருந் திரு
           மார்வனை மலர்க் கண்ணனை
மாலை உற்று எழுந்து ஆடிப்பாடித்
           திரிந்து அரங்கன் எம்மானுக்கே
மாலை உற்றிடும் தொண்டர் வாழ்வுக்கு
           மாலை உற்றது என் நெஞ்சமே                      (8)
665. The god has lovely flower-like eyes 
and his divine mountain-like chest 
wears a fragrant Thulasi garland 
swarming with bees and dripping with honey
as he sleeps on the milky ocean.
My heart falls in love with those devotees,
who are fascinated by him 
and wander, sing, dance and worship Rangan, our dear god.

மொய்த்துக் கண் பனி சோர மெய்கள்
           சிலிர்ப்ப ஏங்கி இளைத்து நின்று
எய்த்துக் கும்பிடு நட்டம் இட்டு எழுந்து
           ஆடிப் பாடி இறைஞ்சி என்
அத்தன் அச்சன் அரங்கனுக்கு அடி
           யார்கள் ஆகி அவனுக்கே
பித்தராம் அவர் பித்தர் அல்லர்கள் 
              மற்றையார் முற்றும் பித்தரே                      (9)
666. The devotees of Rangan, my lord and father, 
as they shed tears of joy, 
tremble, long for him in their hearts
worship, dance and sing. 
They seem mad but they are not.
It is they who do not worship, dance, sing
and praise the god who are truly mad. 

அல்லி மா மலர்-மங்கை நாதன்
           அரங்கன் மெய்யடியார்கள் தம்
எல்லை இல் அடிமைத் திறத்தினில்
           என்றும் மேவு மனத்தனாம்
கொல்லி-காவலன் கூடல்-நாயகன்
           கோழிக்கோன் குலசேகரன்
சொல்லின் இன்தமிழ் மாலை வல்லவர்
           தொண்டர் தொண்டர்கள் ஆவரே                      (10)
667. Kulasekharan, the king of Uraiyur,
the lord of Kuḍal Nagar and the protector of Kolli hills
composed sweet Tamil poems on the god Rangan, 
the beloved of Lakshmi who stays on a lotus.
He abides in the minds of his true devotees 
who think only of him and serve him as slaves. 
Those who learn and recite these poems 
will become the devotees of his devotees. 
----------- 

அழகிய மணவாளன்பால் பித்தன் எனல்
The love of the Azhvar for Rangan

மெய் இல் வாழ்க்கையை மெய் எனக் கொள்ளும் இவ்
வையம்தன்னொடும் கூடுவது இல்லை யான்
ஐயனே அரங்கா என்று அழைக்கின்றேன்
மையல் கொண்டொழிந்தேன் என்தன் மாலுக்கே                      (1)
668. I do not want to join the people of this world 
who all think that this false life on earth is true.
I call you, "O dear father, Ranga!"
and suffer falling in love with my god Maal. 

நூலின் நேர்-இடையார் திறத்தே நிற்கும்
ஞாலம் தன்னொடும் கூடுவது இல்லை யான்
ஆலியா அழையா அரங்கா என்று
மால் எழுந்தொழிந்தேன் என்தன் மாலுக்கே                      (2)
669. I do not join the people in the world 
who love women with beautiful waists as thin as threads.
I called you, saying, "O Ranga, you sleep on the banyan leaf,
I am calling you, my god!" 
My love increases for the god Maal 
and I suffer with love for him.

மாரனார் வரி வெஞ் சிலைக்கு ஆட்செய்யும்
பாரினாரொடும் கூடுவது இல்லை யான்
ஆர-மார்வன் அரங்கன் அனந்தன் நல்
நாரணன் நரகாந்தகன் பித்தனே                      (3)
670. I do not join the people who fall in love 
when cupid sends his mischievous arrows 
from his beautiful bow.
My god Rangan is adorned with garlands on his chest.
He is my good god Naraṇan and he sleeps on Adishesha.
He saves his devotees from falling into hell. 
I am crazy for him.

மாரனார் வரி வெஞ் சிலைக்கு ஆட்செய்யும்
பாரினாரொடும் கூடுவது இல்லை யான்
ஆர-மார்வன் அரங்கன் அனந்தன் நல்
நாரணன் நரகாந்தகன் பித்தனே                      (4)
671. I do not join the people of this world 
who desire food and clothes and search for them.
See, I am crazy for the god of the world, Rangan, 
who drank milk from the breasts of the cruel devil Puthana.

தீதில் நன்னெறி நிற்க அல்லாது செய்
நீதியாரொடும் கூடுவது இல்லை யான்
ஆதி ஆயன் அரங்கன் அந் தாமரைப்
பேதை மா மணவாளன்தன் பித்தனே                      (5)
672. I do not join those who do evil things 
when there are good things to do. 
I am crazy for the ancient god, the cowherd, Rangan, 
the beloved husband of innocent Lakshmi
who stays on a beautiful lotus. 

எம் பரத்தர் அல்லாரொடும் கூடலன்
உம்பர் வாழ்வை ஒன்றாகக் கருதலன்
தம்பிரான் அமரர்க்கு அரங்க நகர்
எம்பிரானுக்கு எழுமையும் பித்தனே                      (6)
673. I will not join those 
who are not the devotees of my highest god.
I do not think the life of any other god in the sky is best.
For all my seven births I want to be a crazy devotee 
of my dear god in divine Srirangam, the god of gods.

எத் திறத்திலும் யாரொடும் கூடும் அச்
சித்தந்தன்னைத் தவிர்த்தனன் செங்கண் மால்
அத்தனே அரங்கா என்று அழைக்கின்றேன்
பித்தனாய் ஒழிந்தேன் எம்பிரானுக்கே                      (7)
674. I shun the thought of joining anyone 
in my mind who is not your devotee. 
I call you, "O god Maal, you have beautiful eyes, 
you are my Rangan, you are my lord!" 
and I become crazy for you, my dear god. 

பேயரே எனக்கு யாவரும் யானும் ஓர்
பேயனே எவர்க்கும் இது பேசி என்
ஆயனே அரங்கா என்று அழைக்கின்றேன்
பேயனாய் ஒழிந்தேன் எம்பிரானுக்கே                     (8)
675. Everyone in the world looks crazy to me.
and I am also crazy.
I tell this to all and call you, 
"O cowherd, Ranga!"
and I become crazy for you, my dear god.

அங்கை-ஆழி அரங்கன் அடியிணை
தங்கு சிந்தைத் தனிப் பெரும் பித்தனாய்க்
கொங்கர்கோன் குலசேகரன் சொன்ன சொல்
இங்கு வல்லவர்க்கு ஏதம் ஒன்று இல்லையே                      (9)
676. The king of Kongu country Kulasekharar 
who thinks only of the feet 
of the god who sleeps on the ocean 
composed poems about the devotees 
who are crazy for the god.
Those who recite the words of Kulasekaran 
will have no troubles in their lives.
---------- 

திருவேங்கடத்தில் பிறத்தலும் இருத்தலும் போதியது எனல்
The Azhvar wishes to become a bird, fish, plant, flower, bee, path, river, doorstep or anything on the Thiruvenkaṭam hills. 

ஊன் ஏறு செல்வத்து உடற்பிறவி யான் வேண்டேன்
ஆனேறு ஏழ் வென்றான் அடிமைத் திறம் அல்லால்
கூன் ஏறு சங்கம் இடத்தான் தன் வேங்கடத்துக்
கோனேரி வாழும் குருகாய்ப் பிறப்பேனே                     (1)
677. I do not want this body that is a bundle of flesh.
I want to be born as a kurugu bird that lives 
on the branches of the trees in Thiruvenkaṭam 
of the god who carries a conch in his left hand 
and who conquered seven strong bulls.
I want only to be his slave.

ஆனாத செல்வத்து அரம்பையர்கள் தற் சூழ
வான் ஆளும் செல்வமும் மண்-அரசும் யான் வேண்டேன்
தேன் ஆர் பூஞ்சோலைத் திருவேங்கடச் சுனையில்
மீனாய்ப் பிறக்கும் விதி உடையேன் ஆவேனே                     (2)
678. I do not want endless wealth or status,
I don’t want to be surrounded by heavenly women
or have the joy of ruling the sky 
and a kingdom on the earth. 
I want to be born as a fish in a spring
in Thiruvenkaṭam filled with groves 
flourishing with flowers dripping with honey. 

பின் இட்ட சடையானும் பிரமனும் இந்திரனும்
துன்னிட்டுப் புகல் அரிய வைகுந்த நீள் வாசல்
மின் வட்டச் சுடர்-ஆழி வேங்கடக்கோன் தான் உமிழும்
பொன்-வட்டில் பிடித்து உடனே புகப் பெறுவேன் ஆவேனே                    (3)
679. Shiva who has a jaṭa, Nanmuhan and Indra 
could not enter the divine entrance of Vaikuṇṭam 
even when they approached it,
but I will enter holding the golden plate 
that the king of Thiruvenkaṭam ate from
who carries a shining round discus.

ஒண் பவள வேலை உலவு தன் பாற்கடலுள்
கண் துயிலும் மாயோன் கழலிணைகள் காண்பதற்கு
பண் பகரும் வண்டினங்கள் பண் பாடும் வேங்கடத்துச்
செண்பகமாய் நிற்கும் திரு உடையேன் ஆவேனே                     (4)
680. Maayon sleeps on the cool milky ocean 
where fertile coral-creepers float.
I would have the good fortune of blooming 
as a shenbaga flower in Thiruvenkaṭam hills
where a swarm of bees sings and praises the god. 
I will see the feet of Maayon, decorated with anklets,
who stays in the Thiruvenkaṭam hills. 

கம்ப மத யானைக் கழுத்தகத்தின்மேல் இருந்து
இன்பு அமரும் செல்வமும் இவ் அரசும் யான் வேண்டேன்
எம்பெருமான் ஈசன் எழில் வேங்கட மலைமேல்
தம்பகமாய் நிற்கும் தவம் உடையேன் ஆவேனே                     (5)
681. I do not want to sit 
on the neck of a rutting elephant that frightens everyone
and know the joy of riding it.
I want to have the good fortune 
of standing as a pole in the beautiful Venkaṭam hills
of our dear god.

மின் அனைய நுண்ணிடையார் உருப்பசியும் மேனகையும்
அன்னவர்தம் பாடலொடும் ஆடல் அவை ஆதரியேன்
தென்ன என வண்டினங்கள் பண் பாடும் வேங்கடத்துள்
அன்னனைய பொற்குவடு ஆம் அருந்தவத்தேன் ஆவேனே                     (6)
682. I do not want to enjoy 
the dance and songs of heavenly women 
like Urvasi and Menaka whose waists are thin as lightning.
I want to have the good fortune of being a golden peak 
in the Thiruvenkaṭam hills 
where bees swarm and sing "tenna, tenna."

வான் ஆளும் மா மதி போல் வெண் குடைக்கீழ் மன்னவர்தம்
கோன் ஆகி வீற்றிருந்து கொண்டாடும் செல்வு அறியேன்
தேன் ஆர் பூஞ்சோலைத் திருவேங்கட மலைமேல்
கானாறாய்ப் பாயும் கருத்து உடையேன் ஆவேனே                     (7)
683. I do not want the luxury of sitting 
under a white royal umbrella 
bright as the moon that rules the sky.
I want to be a forest river that flows 
from the Thiruvenkaṭam hills surrounded with groves 
blooming with flowers that drip honey. 

பிறை ஏறு சடையானும் பிரமனும் இந்திரனும்
முறையாய பெரு வேள்விக் குறை முடிப்பான் மறை ஆனான்
வெறியார் தண் சோலைத் திருவேங்கட மலைமேல்
நெறியாய்க் கிடக்கும் நிலை உடையேன் ஆவேனே                     (8)
684. I want to be a path on the Thiruvenkaṭam hills 
surrounded by cool fragrant groves,
where the god stays who is the meaning of the Vedas
and who helped Nanmuhan, Indra
and Shiva who wears crescent moon in his Jaṭa
when they performed sacrifices.

செடியாய வல்வினைகள் தீர்க்கும் திருமாலே
நெடியானே வேங்கடவா நின் கோயிலின் வாசல்
அடியாரும் வானவரும் அரம்பையரும் கிடந்து இயங்கும்
படியாய்க் கிடந்து உன் பவளவாய் காண்பேனே                     (9)
685. O, Thirumaal, you take away the bad karma of all.
You are highest god! You stay in the Thiruvenkaṭam hills.
Devotees, gods and Apsarases
stand at the entrance of your temple to see you.
I will become a step at the threshold of your temple
and I will see your coral mouth. 

உம்பர் உலகு ஆண்டு ஒருகுடைக்கீழ் உருப்பசிதன்
அம்பொற் கலை அல்குல் பெற்றாலும் ஆதரியேன்
செம் பவள-வாயான் திருவேங்கடம் என்னும்
எம்பெருமான் பொன்மலைமேல் ஏதேனும் ஆவேனே                    (10)
686. Even if I were to become the king 
of the world of the gods,
rule it beneath a sole umbrella 
and enjoy the waist of Urvasi, 
decorated with beautiful golden ornaments,
I would not want it.
I want to become anything on the golden hills
of Thiruvenkaṭam of my god. 

மன்னிய தண் சாரல் வட வேங்கடத்தான்தன்
பொன் இயலும் சேவடிகள் காண்பான் புரிந்து இறைஞ்சிக்
கொல் நவிலும் கூர்வேற் குலசேகரன் சொன்ன
பன்னிய நூற் தமிழ்-வல்லார் பாங்காய பத்தர்களே                     (11)
687. Kulasekharan who carries a sharp spear 
that kills enemies worshipped the god 
and wished to see the golden shining feet of him 
who stays in the Thiruvenkaṭam hills
whose slopes are cool and lovely.
He composed poems praising the god. 
The Tamil scholars who learn well the poems of Kulasekaran
will become good devotees of the god. 
--------- 

வித்துவக்கோட்டு அம்மானையே வேண்டி நிற்றல்
Praising the God of Vitruvakkoṭṭam

தரு துயரம் தடாயேல் உன் சரண் அல்லால் சரண் இல்லை
விரை குழுவும் மலர்ப் பொழில் சூழ் வித்துவக்கோட்டு அம்மானே
அரி சினத்தால் ஈன்ற தாய் அகற்றிடினும் மற்று அவள்தன்
அருள் நினைந்தே அழும் குழவி அதுவே போன்று இருந்தேனே                     (1)
688. You are the beloved god of Vitruvakkoṭṭam 
surrounded with fragrant blooming groves.
Do not give me troubles,
I have no refuge but you.
I am like a crying child who thinks of the love
of the mother who gave birth to it
even if she goes away when she is angry.

கண்டார் இகழ்வனவே காதலன்தான் செய்திடினும்
கொண்டானை அல்லால் அறியாக் குலமகள் போல்
விண் தோய் மதில் புடை சூழ் வித்துவக்கோட்டு அம்மா நீ
கொண்டாளாயாகிலும் உன் குரைகழலே கூறுவனே                     (2)
689. A girl of a good family does not know anyone 
except the husband who married her
even if he treats her so badly
that those who see him hate him.
I am like her.
You are my father.
You are the god of Vitruvakkoṭṭam
surrounded by forts that touch the sky.
Even if you are like a husband and possess me, 
I will praise only your feet decorated with sounding anklets.

மீன் நோக்கும் நீள் வயல் சூழ் வித்துவக்கோட்டு அம்மா என்-
பால் நோக்காயாகிலும் உன் பற்று அல்லால் பற்று இலேன்
தான் நோக்காது எத்துயரம் செய்திடினும் தார்-வேந்தன்
கோல் நோக்கி வாழும் குடி போன்று இருந்தேனே                     (3)
690. You are my father 
You are the god of Vitruvakkoṭṭam
surrounded by fertile fields where fish swim.
Even if you do not look at me, 
I have no refuge except you.
I am like those who live depending on the rule 
of a king decorated with garlands 
even if, unconcerned, he causes them much pain.

வாளால் அறுத்துச் சுடினும் மருத்துவன்பால்
மாளாத காதல் நோயாளன் போல் மாயத்தால்
மீளாத் துயர் தரினும் வித்துவக்கோட்டு அம்மா நீ
ஆளா உனது அருளே பார்ப்பன் அடியேனே                     (4)
691. You are my father. 
You are the god of Vitruvakkoṭṭam. 
A patient loves and does not leave a doctor 
even when he cuts him with a knife and burns him.
I am like that patient even if you cause me pain
that I must bear. I am enthralled by you.
I am your slave and look only for your grace 
and think you are my only friend.

வெங்கண்-திண்களிறு அடர்த்தாய் வித்துவக்கோட்டு அம்மானே
எங்குப் போய் உய்கேன்? உன் இணையடியே அடையல் அல்லால்
எங்கும் போய்க் கரை காணாது எறிகடல்வாய் மீண்டு ஏயும்
வங்கத்தின் கூம்பு ஏறும் மாப் பறவை போன்றேனே                     (5)
692. You are my father.
You are the god of Vitruvakkottam.
You conquered the strong elephant that had cruel eyes.
Where can I go and be saved except beneath your feet?
I am like a huge bird that wanders
looking for the shore of the ocean with rolling waves
and, unable to find it, comes back
to the mast of the ship.

செந்தழலே வந்து அழலைச் செய்திடினும் செங்கமலம்
அந்தரம் சேர் வெங்கதிரோற்கு அல்லால் அலராவால்
வெந்துயர் வீட்டாவிடினும் வித்துவக்கோட்டு அம்மா உன்
அந்தமில் சீர்க்கு அல்லால் அகம் குழைய மாட்டேனே                     (6)
693. You are my father.
You are the god of Vitruvakkoṭṭam
where red lotuses only bloom under the hot sun 
even though the sun comes to the middle of the sky
and burns them with its heat.
I am like those lotuses. 
Even if you do not take away my bad karma,
my heart only melts for your endless grace.

எத்தனையும் வான் மறந்த காலத்தும் பைங்கூழ்கள்
மைத்து எழுந்த மா முகிலே பார்த்திருக்கும் மற்று அவை போல்
மெய்த் துயர் வீட்டாவிடினும் வித்துவக்கோட்டு அம்மா என்
சித்தம் மிக உன்பாலே வைப்பன் அடியேனே                     (7)
694. You are my father.
You are the god of Vitruvakkoṭṭam.
Even when it has not rained for a long time, 
the green crops look at the huge dark clouds 
floating in the sky hoping it will rain.
I am like them. I am your slave. 
Even if my troubles will not go away,
my heart will look only for you.

தொக்கு இலங்கி யாறெல்லாம் பரந்து ஓடித் தொடுகடலே
புக்கு அன்றிப் புறம்நிற்க மாட்டாத மற்று அவை போல்
மிக்கு இலங்கு முகில்-நிறத்தாய் வித்துவக்கோட்டு அம்மா உன்
புக்கு இலங்கு சீர் அல்லால் புக்கிலன் காண் புண்ணியனே                     (8)
695. You are my father.
You are the god of Vitruvakkottam! 
Even if all the rivers come together
spread and flood everywhere, 
they cannot stay where they are but must join the ocean. 
You are the ocean I wish to join like those rivers. 
You are a virtuous god! 
You have the color of a dark shining cloud!
See, I have no way to find refuge 
except to come to you with your grace. 

நின்னையே தான் வேண்டி நீள் செல்வம் வேண்டாதான்
தன்னையே தான் வேண்டும் செல்வம்போல் மாயத்தால்
மின்னையே சேர் திகிரி வித்துவக்கோட்டு அம்மானே
நின்னையே தான் வேண்டி நிற்பன் அடியேனே                     (9)
696. You are my father. 
You are the god of Vitruvakkoṭṭam.
You carry a shining discus bright as lightning.
I am someone who wants only you.
I think of you only as my wealth
and want no other other riches. 
I am your slave. I want only you.

வித்துவக்கோட்டு அம்மா நீ வேண்டாயே ஆயிடினும்
மற்று ஆரும் பற்று இலேன் என்று அவனைத் தாள் நயந்து
கொற்ற வேல்-தானைக் குலசேகரன் சொன்ன
நற்றமிழ் பத்தும் வல்லார் நண்ணார் நரகமே                     (10)
697 Kulasekharan who carries a victorious spear
loved the god and composed ten good Tamil poems 
praising Maal and saying, "You are my father. 
You are the god of Vitruvakkoṭṭam.
Even if you do not give me your grace
I have no other refuge than your feet."
Those who learn and recite the ten excellent Tamil poems 
that Kulasekharan composed will not go to hell. 
------------ 

கன்னியர் ஊடிக் கண்ணனை எள்குதல்
The love of a cowherd girl for Kaṇṇan

ஏர் மலர்ப் பூங்குழல் ஆயர் மாதர்
           எனைப் பலர் உள்ள இவ் ஊரில் உன்தன்
மார்வு தழுவுதற்கு ஆசையின்மை
           அறிந்தறிந்தே உன்தன் பொய்யைக் கேட்டு
கூர் மழை போல் பனிக் கூதல் எய்திக்
           கூசி நடுங்கி யமுனை யாற்றில்
வார் மணற் குன்றிற் புலர நின்றேன்
           வாசுதேவா உன் வரவு பார்த்தே                     (1)
698. Many of the cowherd women in this town 
decorated with fresh flowers 
say they don’t desire to embrace your chest
because you lied to them.
I am standing on a sand dune 
on the bank of the Jamuna river, 
shaking in the cold that comes after a strong rain.
O Vasudeva, I am waiting for you to come.

கெண்டை ஒண் கண் மடவாள் ஒருத்தி
           கீழை அகத்துத் தயிர் கடையக்
கண்டு ஒல்லை நானும் கடைவன் என்று
           கள்ள-விழியை விழித்துப் புக்கு
வண்டு அமர் பூங்குழல் தாழ்ந்து உலாவ
           வாள்முகம் வேர்ப்ப செவ்வாய் துடிப்ப
தண் தயிர் நீ கடைந்திட்ட வண்ணம்
           தாமோதரா மெய் அறிவன் நானே                     (2)
699. You saw a lovely girl with beautiful fish-like eyes 
churning yogurt in her home near you
and you entered her house like a thief and said, 
"I will also churn yogurt."
When the girl whose long beautiful hair
was decorated with flowers that swarmed with bees
saw you, her bright face sweated and her red mouth quivered.
O Damodara, I know truly how you churn the yogurt!

கருமலர்க் கூந்தல் ஒருத்திதன்னைக்
           கடைக்கணித்து ஆங்கே ஒருத்திதன்பால்
மருவி மனம் வைத்து மற்றொருத்திக்கு
           உரைத்து ஒரு பேதைக்குப் பொய் குறித்து
புரிகுழல் மங்கை ஒருத்திதன்னைப்
           புணர்தி அவளுக்கும் மெய்யன் அல்லை
மருது இறுத்தாய் உன் வளர்த்தியூடே
           வளர்கின்றதால் உன்தன் மாயை தானே.                     (3)
700. You looked at one girl 
whose dark hair was decorated with flowers,
you approached another girl and your heart fell for her,
you told another girl about her,
you told lies to another innocent girl,
and you embraced a young girl who has curly hair,
but you are not true to any of them.
You are the god who destroyed the wrestlers 
who came in the form of marudu trees. 
As you grow, your magic grows with you.

தாய்-முலைப் பாலில் அமுதிருக்கத்
           தவழ்ந்து தளர்நடையிட்டுச் சென்று
பேய்-முலை வாய்வைத்து நஞ்சை உண்டு
           பித்தன் என்றே பிறர் ஏச நின்றாய்
ஆய்மிகு காதலோடு யான் இருப்ப
           யான் விட வந்த என் தூதியோடே
நீ மிகு போகத்தை நன்கு உகந்தாய்
           அதுவும் உன் கோரம்புக்கு ஏற்கும் அன்றே.                     (4)
701. Even though there is nectar-like milk
in your mother’s breast, you crawled 
and toddled to the devil Puthana,
put your mouth to her breasts 
and drank her poisonous milk. 
Those who saw you called you crazy.
I am here and I love you,
but you joined with the girl 
I sent as a messenger and enjoyed her.
Is that also one of your naughty deeds?

மின்னொத்த நுண்ணிடையாளைக் கொண்டு
           வீங்கு இருள்வாய் என்தன் வீதியூடே
பொன்னொத்த ஆடை குக்கூடலிட்டுப்
           போகின்ற போது நான் கண்டு நின்றேன்
கண்ணுற்றவளை நீ கண்ணாலிட்டுக்
           கை விளிக்கின்றதும் கண்டே நின்றேன்
என்னுக்கு அவளை விட்டு இங்கு வந்தாய்?
           இன்னம் அங்கே நட நம்பி நீயே.                     (5)
702. I saw you decorated with golden silk clothes 
as you went on the street in the dark night 
with another girl with a thin lightning-like waist. 
I stood there and saw how you looked at her 
as she looked at you,
but you were also gesturing with your hands
to call another girl who saw you. 
Why did you return leaving them all?
Dear one, go back to them now.

மற் பொரு தோள் உடை வாசுதேவா
           வல்வினையேன் துயில் கொண்டவாறே
இற்றை இரவிடை ஏமத்து என்னை
           இன்னணைமேல் இட்டு அகன்று நீ போய்
அற்றை இரவும் ஓர் பிற்றை நாளும்
           அரிவையரோடும் அணைந்து வந்தாய்
எற்றுக்கு நீ என் மருங்கில் வந்தாய்?
           எம்பெருமான் நீ எழுந்தருளே                     (6)
703. O Vasudeva, you have strong heroic arms.
Did I do something to get bad karma?
When I went to sleep in the middle of the night, 
you left me on the bed alone,
and not only that night, O my dear one, 
but other nights also. 
And after you embraced young girls, 
you came back to me.
Why did you come back and leave them?
O dear one, get up and go to them. 

பையரவின் அணைப் பள்ளியினாய்
           பண்டையோம் அல்லோம் நாம் நீ உகக்கும்
மையரி ஒண் கண்ணினாரும் அல்லோம்
           வைகி எம் சேரி வரவு ஒழி நீ
செய்ய உடையும் திருமுகமும்
           செங்கனிவாயும் குழலும் கண்டு
பொய் ஒரு நாள் பட்டதே அமையும்
           புள்ளுவம் பேசாதே போகு நம்பீ                     (7)
704. You sleep on the snake bed of Adishesha.
We are not like the ones you knew before, 
not like those you loved 
who have beautiful eyes decorated with kohl. 
Stop coming to our village and staying here. 
It is enough that we fell for you, 
looking at your beautiful garment, divine face,
fruit-like red lips and listening to the music of your flute.
If we hear your lies for one day, that is enough. 
Stop saying your cheating words to attract us. 
O young one, please go away.

என்னை வருக எனக் குறித்திட்டு
           இனமலர் முல்லையின் பந்தர்-நீழல்
மன்னி அவளைப் புணரப் புக்கு
           மற்று என்னைக் கண்டு உழறா நெகிழ்ந்தாய்
பொன்னிற ஆடையைக் கையிற் தாங்கிப்
           பொய்-அச்சம் காட்டி நீ போதியேலும்
இன்னம் என் கையகத்து ஈங்கு ஒரு நாள்
           வருதியேல் என் சினம் தீர்வன் நானே                    (8)
705. You asked me to come here
but you went to the pandal blooming
with clusters of jasmine and loved her.
When you saw me, you muttered 
as if your heart was melting for me.
Even though you brought a golden dress for me
and lied that you love me before you went away,
when you come to see me again 
I will still care for you,
and if I see you my anger may go away.

மங்கல நல் வனமாலை மார்வில்
           இலங்க மயில்-தழைப் பீலி சூடி
பொங்கு இள ஆடை அரையிற் சாத்தி
           பூங்கொத்துக் காதிற் புணரப் பெய்து
கொங்கு நறுங் குழலார்களோடு
           குழைந்து குழல் இனிது ஊதி வந்தாய்
எங்களுக்கே ஒருநாள் வந்து ஊத
           உன் குழலின் இசை போதராதே?                     (9)
706. Your chest is decorated 
with lovely, auspicious flower garlands
and you wear peacock feathers in your hair.
Your bright clothes are beautiful 
and your ears are adorned with a bunch of flowers. 
You played sweet music on the flute for the girls, 
whose hair is decorated with fragrant kongu flowers 
and flirted with them.
Would you come and play music 
on your flute one day to enthrall us?

அல்லி மலர்த் திருமங்கை கேள்வன்
           தன்னை நயந்து இள ஆய்ச்சிமார்கள்
எல்லிப் பொழுதினில் ஏமத்து ஊடி
           எள்கி உரைத்த உரையதனைக்
கொல்லி நகர்க்கு இறை கூடற்கோமான்
           குலசேகரன் இன்னிசையில் மேவிச்
சொல்லிய இன் தமிழ் மாலை பத்தும்
           சொல்ல வல்லார்க்கு இல்லை துன்பந் தானே.                    (10)
707. Kulasekharar the chief of Kolli hills 
composed ten sweet Tamil poems
describing how the young cowherd girls 
fell in love with the beloved of beautiful goddess Lakshmi 
who stays on a lotus flower
and how they expressed their wish
to fight with him lovingly in the night.
Those who recite with music these sweet ten Tamil poems
of Kulasekaran will have no troubles in life. 
----------  

தேவகியின் புலம்பல்
Devaki’s lullaby and worry

ஆலை நீள் கரும்பு அன்னவன் தாலோ
           அம்புயத் தடங் கண்ணினன் தாலோ
வேலை நீர் நிறத்து அன்னவன் தாலோ
           வேழப் போதகம் அன்னவன் தாலோ
ஏல வார் குழல் என்மகன் தாலோ
           என்று என்று உன்னை என் வாயிடை நிறையத்
தால் ஒலித்திடும் திருவினை இல்லாத்
           தாயரிற் கடை ஆயின தாயே                     (1)
708. You are as sweet as the sugarcane juice 
that comes from a sugarcane press, thaalo.
Your big eyes are lovely as lotuses in the water, thaalo.
Your color is like the water of the ocean, thaalo.
You are the king who killed the elephant Kuvalayabeeḍam, thaalo.
You are my son who has handsome fragrant hair, thaalo.
I am more unlucky than all other mothers 
because I don’t have the good fortune 
of singing a lullaby and saying "thaalo, thaalo" for you. 

வடிக் கொள் அஞ்சனம் எழுது செம் மலர்க்கண்
           மருவி மேல் இனிது ஒன்றினை நோக்கி
முடக்கிச் சேவடி மலர்ச் சிறு கருந்தாள்
           பொலியும் நீர்-முகிற் குழவியே போல
அடக்கியாரச் செஞ் சிறு விரல் அனைத்தும்
           அங்கையோடு அணைந்து ஆணையிற் கிடந்த
கிடக்கை கண்டிடப் பெற்றிலன் அந்தோ
           கேசவா கெடுவேன் கெடுவேனே                     (2)
709. Your beautiful lotus eyes are decorated with kohl. 
You look up and see the decorations on the cradle.
You look like a baby cloud.
As you bend your legs and put your fingers in your mouth,
you look like an elephant bending its trunk and sleeping.
O Kesava, I don’t have the good fortune
of seeing these things when you are a baby. 

முந்தை நன்முறை அன்பு உடை மகளிர்
           முறை முறை தம் தம் குறங்கிடை இருத்தி
எந்தையே என்தன் குலப் பெருஞ் சுடரே
           எழு முகிற் கணத்து எழில் கவர் ஏறே
உந்தை யாவன் என்று உரைப்ப நின் செங்கேழ்
           விரலினும் கடைக்கண்ணினும் காட்ட
நந்தன் பெற்றனன் நல்வினை யில்லா
           நங்கள்கோன் வசுதேவன் பெற்றிலனே.                     (3)
710. Mothers who come from good families
keep their children on their laps and say,
"You are my dear one, 
you are the bright light of our family,
you are like a bull that has the color of a cloud." 
When someone asked you, "Who is your father?"
you looked at Nandagopan out of the corner of your eyes 
and pointed at him with your beautiful fingers.
Vasudevan, our chief, does not have the good fortune 
of being your father. 

களி நிலா எழில் மதிபுரை முகமும்
           கண்ணனே திண்கை மார்வும் திண்தோளும்
தளிர் மலர்க் கருங் குழற் பிறையதுவும்
           தடங்கொள் தாமரைக் கண்களும் பொலிந்த
இளமை-இன்பத்தை இன்று என்தன் கண்ணால்
           பருகுவேற்கு இவள் தாயென நினைந்த
அளவில் பிள்ளைமை-இன்பத்தை இழந்த
           பாவியேன் எனது ஆவி நில்லாதே                     (4)
711. O Kaṇṇa! Your face is like a shining full moon.
Your hands, chest and arms are strong.
Your dark hair is decorated with fresh flowers.
Your forehead is like the crescent moon.
Your eyes are like lotuses blooming in a pond.
I do not have the fortune of seeing
you with my eyes when you are a baby
even though I think of myself as your mother.
I am unlucky and I don’t have the pleasure 
of raising my child, yet still I am alive. 

மருவும் நின் திருநெற்றியிற் சுட்டி
           அசைதர மணிவாயிடை முத்தம்
தருதலும் உன்தன் தாதையைப் போலும்
           வடிவு கண்டுகொண்டு உள்ளம் உள் குளிர
விரலைச் செஞ் சிறுவாயிடைச் சேர்த்து
           வெகுளியாய் நின்று உரைக்கும் அவ் உரையும்
திருவிலேன் ஒன்றும் பெற்றிலேன் எல்லாம்
           தெய்வ நங்கை யசோதை பெற்றாளே                     (5)
712. You kissed your father Nandagopan
and your mother Yashoda with your beautiful lips
as the chuṭṭi ornament on your beautiful forehead swung around.
You put your sweet fingers into your lovely mouth 
and prattled innocently.
When your father saw you like that 
his heart was filled with joy, 
but I did not have the good fortune of seeing those things
or listening to your baby talk.
Only the divine Yashoda has known that joy. 

தண் அந் தாமரைக் கண்ணனே கண்ணா
           தவழ்ந்து தளர்ந்ததோர் நடையால்
மண்ணிற் செம்பொடி ஆடி வந்து என்தன்
           மார்வில் மன்னிடப் பெற்றிலேன் அந்தோ
வண்ணச் செஞ்சிறு கைவிரல் அனைத்தும்
           வாரி வாய்க்கொண்ட அடிசிலின் மிச்சில்
உண்ணப் பெற்றிலேன் ஓ கொடு வினையேன்
           என்னை என் செய்யப் பெற்றது எம் மோயே                    (6)
713. O Kaṇṇa! You have cool lotus eyes. 
You crawled and toddled in the cowherd village.
You played in the red sand.
I don’t have the good fortune of embracing you 
and covering my chest with the red sand you played with.
When you eat your food you scatter it all over.
I never had the good fortune of eating
what was left over on your plate.
Surely, my karma is bad.
What is the use of my mother gave birth to me?

குழகனே என்தன் கோமளப் பிள்ளாய்
           கோவிந்தா என் குடங்கையில் மன்னி
ஒழுகு பேர் எழில் இளஞ்சிறு தளிர்போல்
           ஒரு கையால் ஒரு முலை-முகம் நெருடா
மழலை மென்னகை இடையிடை அருளா
           வாயிலே முலை இருக்க என் முகத்தே
எழில் கொள் நின் திருக் கண்ணினை நோக்கந்
           தன்னையும் இழந்தேன் இழந்தேனே!                     (7)
714. O sweet one! You are my lovely child. 
O Govinda! Babies hold on to one of their mothers’ breasts 
with their young beautiful hands
that are as tender as shoots and drink milk. 
They look at their mother’s face and smile at them. 
I don’t have the fortune of feeding you milk like that.

முழுதும் வெண்ணெய் அளைந்து தொட்டு உண்ணும்
           முகிழ் இளஞ் சிறுத் தாமரைக் கையும்
எழில்கொள் தாம்பு கொண்டு அடிப்பதற்கு எள்கு
           நிலையும் வெண் தயிர் தோய்ந்த செவ்வாயும்
அழுகையும் அஞ்சி நோக்கும் அந் நோக்கும்
           அணிகொள் செஞ் சிறுவாய் நெளிப்பதுவும்
தொழுகையும் இவை கண்ட அசோதை
           தொல்லை-இன்பத்து இறுதி கண்டாளே                     (8)
715. You took butter with your small lotus-bud-like hands
and ate it. 
When Yashoda brought a rope
you were afraid she was going to hit you.
Your beautiful mouth smeared with yogurt,
you looked at Yashoda with fear and cried. 
Your small red mouth trembled.
You folded your hands and worshipped her
and when she saw this, she found endless joy.

குன்றினால் குடை கவித்ததும் கோலக்
           குரவை கோத்ததுவும் குடமாட்டும்
கன்றினால் விளவு எறிந்ததும் காலால்
           காளியன் தலை மிதித்ததும் முதலா
வென்றி சேர் பிள்ளை நல் விளையாட்டம்
           அனைத்திலும் அங்கு என் உள்ளம் உள்குளிர
ஒன்றும் கண்டிடப் பெற்றிலேன் அடியேன்
           காணுமாறு இனி உண்டெனில் அருளே.                     (9)
716. You stopped the rain with Govardhana mountain 
and protected the cows.
You danced the beautiful kuravai dance and the pot dance. 
You carried the Rakshasas who came in the form of calves, 
threw them at the vilam fruit tree and killed them.
You danced on the head of Kalingan the snake. 
I never saw how you played like this as a child.
My heart never felt the joy of seeing these things. 
Give me your grace that I may see you play like that 
if you can do it again.

வஞ்சம் மேவிய நெஞ்சு உடைப் பேய்ச்சி
           வரண்டு நார் நரம்பு எழக் கரிந்து உக்க
நஞ்சம் ஆர்தரு சுழிமுலை அந்தோ
           சுவைத்து நீ அருள்செய்து வளர்ந்தாய்
கஞ்சன் நாள் கவர் கருமுகில் எந்தாய்
           கடைப்பட்டேன் வறிதே முலை சுமந்து
தஞ்ச மேல் ஒன்றிலேன் உய்ந்திருந்தேன்
           தக்கதே நல்ல தாயைப் பெற்றாயே                     (10)
717. When you drank milk from the breasts of Puthana, 
the evil-hearted one, her body became withered, 
blood flowed out and her nerves were broken.
You survived even though you drank her poisonous milk
and gave your grace to all.
You took the life of Kamsan,
my father, you are like a dark cloud. 
My breasts are a burden to me and I cannot use them.
I think I will see you one day 
and that is the only thing I am living for.
You have a good mother, Yashoda. 

மல்லை மா நகர்க்கு இறையவன்தன்னை
           வான் செலுத்தி வந்து ஈங்கு அணை மாயத்து
எல்லையில் பிள்ளை செய்வன காணாத்
           தெய்வத் தேவகி புலம்பிய புலம்பல்
கொல்லி காவலன் மால் அடி முடிமேல்
           கோலமாம் குலசேகரன் சொன்ன
நல்லிசைத் தமிழ் மாலை வல்லார்கள்
           நண்ணுவார் ஒல்லை நாரணன் உலகே             (11)
718. Kulasekharan the king of Kolli
who bowed down with his head and worshipped the god 
wrote a garland of ten Tamil poems 
describing how Devaki was sad not to have the fortune
of seeing her son grow up 
who fought with Kamsan the king of Madura and killed him.
Those who learn and recite these fine musical Tamil poems 
will be with Naraṇan soon.
---------  

தாலாட்டு
The story of Rama in lullaby

மன்னு புகழ்க் கௌசலைதன் மணிவயிறு வாய்த்தவனே
தென் இலங்கைக் கோன் முடிகள் சிந்துவித்தாய் செம்பொன் சேர்
கன்னி நன் மா மதில் புடைசூழ் கணபுரத்து என் கருமணியே
என்னுடைய இன்னமுதே இராகவனே தாலேலோ                     (1)
719. You were born from the beautiful womb of Kausalai 
who is praised by the whole world.
You made the crown of the king of Lanka fall.
You are the dark jewel who stays in Kaṇṇapuram 
surrounded by new walls studded with pure gold.
You are my sweet nectar!
O Raghava, thaalelo. thaalelo.

புண்டரிக மலரதன்மேல் புவனி எல்லாம் படைத்தவனே
திண் திறலாள் தாடகைதன் உரம் உருவச் சிலை வளைத்தாய்
கண்டவர்தம் மனம் வழங்கும் கணபுரத்து என் கருமணியே
எண் திசையும் ஆளுடையாய் இராகவனே தாலேலோ                     (2)
720. You created Nanmuhan on your navel 
and make him create all the worlds.
You shot the arrow that split the chest
of strong Thaḍagai and killed her. 
You are the dark jewel of Kaṇṇapuram 
who attracts the minds of all who see you. 
You rule the lands in all the eight directions. 
O Raghava, thaalelo. thaalelo.

கொங்கு மலி கருங்குழலாள் கௌசலைதன் குல மதலாய்
தங்கு பெரும் புகழ்ச்சனகன் திரு மருகா தாசரதீ
கங்கையிலும் தீர்த்த மலி கணபுரத்து என் கருமணியே
எங்கள் குலத்து இன்னமுதே இராகவனே தாலேலோ                     (3)
721. You are the best son of the dynasty 
of Kosalai whose dark hair is decorated with kongu blossoms.
You are the beautiful son-in-law of the king Janakan 
whose fame remains forever. 
You are the son of Dasharatha.
You are the dark jewel of Kaṇṇapuram 
where pure water flows like the Ganges.
You are the sweet nectar of our family.
O Raghava, thaalelo, thaalelo.

தாமரை மேல் அயனவனைப் படைத்தவனே தயரதன்தன்
மா மதலாய் மைதிலிதன் மணவாளா வண்டினங்கள்
காமரங்கள் இசைபாடும் கணபுரத்து என் கருமணியே
ஏமருவும் சிலை வலவா இராகவனே தாலேலோ                     (4)
722. You created Nanmuhan on the lotus.
You are the wonderful son of Dasharathan.
You are the husband of Mythili.
You are the dark jewel of Thirukkaṇṇapuram 
where bees sing in the groves.
You carry the best of bows that shoots heroic arrows.
O Raghava, thaalelo, thaalelo. 

பார் ஆளும் படர் செல்வம் பரத நம்பிக்கே அருளி
ஆரா அன்பு இளையவனோடு அருங்கானம் அடைந்தவனே
சீர் ஆளும் வரை மார்பா திருக் கண்ணபுரத்து அரசே
தார் ஆரும் நீண் முடி என் தாசரதீ தாலேலோ                     (5)
723. You gave your kingdom to your brother Bharathan.
You went to the thick forest
with your younger brother Lakshmana who loved you so.
Your handsome chest is strong as a mountain.
You are the king of Thirukkannapuram.
You wear the precious crown that rules the world.
You are the son of Dasharatha, thaalelo.

சுற்றம் எல்லாம் பின் தொடரத் தொல் கானம் அடைந்தவனே
அற்றவர்கட்கு அருமருந்தே அயோத்தி நகர்க்கு அதிபதியே
கற்றவர்கள்தாம் வாழும் கணபுரத்து என் கருமணியே
சிற்றவைதன் சொற் கொண்ட சீராமா தாலேலோ                     (6)
724. You went to the terrible forest 
and all your relatives followed you.
You are the wonderful god of the sages 
who have left the desires of worldly life. 
You are the king of Ayodhya.
You are the dark jewel of Kaṇṇapuram 
where learned men live.
You obeyed the words of your step-mother.
O auspicious Rama, thaalelo, thaalelo.

ஆலின் இலைப் பாலகனாய் அன்று உலகம் உண்டவனே
வாலியைக் கொன்று அரசு இளைய வானரத்துக்கு அளித்தவனே
காலின் மணி கரை அலைக்கும் கணபுரத்து என் கருமணியே
ஆலி நகர்க்கு அதிபதியே அயோத்திமனே தாலேலோ                     (7)
725. You are the baby that floated on a banyan leaf.
You swallowed the earth.
You killed Vali and gave the kingdom 
to his younger brother Sugrivan.
You are the dark jewel of Kaṇṇapuram 
where the wind makes the waves bring jewels 
to the banks of rivers. 
You are the king of Thiruvaali.
You are the king of Ayodhya, thaalelo.

மலையதனால் அணை கட்டி மதில்-இலங்கை அழித்தவனே
அலை கடலைக் கடைந்து அமரர்க்கு அமுது அருளிச் செய்தவனே
கலை வலவர்தாம் வாழும் கணபுரத்து என் கருமணியே
சிலை வலவா சேவகனே சீராமா தாலேலோ                     (8)
726. You made the monkeys build a dam on the ocean.
You destroyed Lanka surrounded by walls.
You churned the wavy milky ocean 
and gave nectar to the gods. 
You are the dark jewel of Kaṇṇapuram 
where the best poets and artists live. 
You are the best of archers.
You are the servant of your devotees,
O Srirama, thaalelo, thaalelo.

தளை அவிழும் நறுங் குஞ்சித் தயரதன்தன் குல மதலாய்
வளைய ஒரு சிலையதனால் மதில்-இலங்கை அழித்தவனே
களை கழுநீர் மருங்கு அலரும் கணபுரத்து என் கருமணியே
இளையவர்கட்கு அருள் உடையாய் இராகவனே தாலேலோ                     (9)
727. You are the son of Dasharathan
whose hair is tied with fragrant flowers. 
You bent your bow and destroyed Lanka 
surrounded by walls.
You are the dark jewel of Kaṇṇapuram
where beautiful kazuneer flowers bloom on all sides.
You are compassionate and give your grace 
to young ones, thaalelo, thaalelo.

தேவரையும் அசுரரையும் திசைகளையும் படைத்தவனே
யாவரும் வந்து அடி வணங்க அரங்கநகர்த் துயின்றவனே
காவிரி நல் நதி பாயும் கணபுரத்து என் கருமணியே
ஏ வரி வெஞ்சிலை வலவா இராகவனே தாலேலோ                     (10)
728. You have created the gods, 
Asurans and all the directions.
You sleep in Srirangam 
where all come and worship your feet.
You are the dark jewel of Kaṇṇapuram 
where the fertile Kaveri river flows.
You are the best of archers 
and your bow shoots mighty arrows.
O Raghava, thaalelo.

கன்னி நன் மா மதில் புடைசூழ் கணபுரத்து என் காகுத்தன்
தன் அடிமேல் தாலேலோ என்று உரைத்த தமிழ்மாலை
கொல் நவிலும் வேல் வலவன் குடைக் குலசேகரன் சொன்ன
பன்னிய நூல் பத்தும் வல்லார் பாங்காய பத்தர்களே                     (11)
729. Kulasekharan the strong king 
who sits under a royal umbrella and carries a murderous spear 
composed these ten poems, a garland of Tamil lullabies 
describing the god of the Kakutstha dynasty who stays in Kaṇṇapuram 
surrounded by good strong new walls.
Those who learn and recite these ten poems
will become the dear devotees of the god. 
----------

தசரதன் புலம்பல்
The story of Rama—Dasharathan’s worry

வன் தாளின் இணை வணங்கி வளநகரம்
           தொழுது ஏத்த மன்னன் ஆவான்
நின்றாயை அரியணை மேல் இருந்தாயை
           நெடுங் கானம் படரப் போகு
என்றாள் எம் இராமாவோ உனைப் பயந்த
           கைகேசி தன் சொற் கேட்டு
நன்றாக நானிலத்தை ஆள்வித்தேன்
           நன்மகனே உன்னை நானே                     (1)
730. You were going to become king 
as the people of this flourishing country 
bowed to your strong feet and worshipped you.
When you were about to sit on the throne, 
O Rama, your step-mother said, 
"Go and stay for a long time in the large forest."
I listened to the words of Kaikeyi, your mother, 
and I asked you to go to the forest.
O my dear son, that is what I did to you!

வெவ்வாயேன் வெவ்வுரை கேட்டு இருநிலத்தை
           வேண்டாதே, விரைந்து வென்றி
மைவாய களிறொழிந்து தேரொழிந்து
           மாவொழிந்து வனமே மேவி
நெய்வாய வேல் நெடுங்கண் நேரிழையும்
           இளங்கோவும் பின்பு போக
எவ்வாறு நடந்தனை? எம் இராமாவோ
           எம்பெருமான் என் செய்கேனே                     (2)
731. You listened to my cruel words and left quickly,
leaving this great kingdom
with its victorious elephants, chariots and horses 
and went to the forest.
Your lovely wife, decorated with ornaments, 
her long eyes like spears smeared with oil,
and your younger brother Lakshmana followed you. 
How could you walk in that cruel forest?
O our Rama! You are my dear lord. 
What can I do?

கொல் அணை வேல் வரி நெடுங் கண் கௌசலைதன்
           குல மதலாய் குனி வில் ஏந்தும்
மல் அணைந்த வரைத் தோளா வல் வினையேன்
           மனம் உருக்கும் வகையே கற்றாய்
மெல் அணைமேல் முன் துயின்றாய் இன்று இனிப்போய்
           வியன் கான மரத்தின் நீழற்
கல் அணைமேல் கண் துயிலக் கற்றனையோ?
           காகுத்தா கரிய கோவே                      (3)
732. You are the son of the family of Kausalai
who has long red-lined eyes that are like murderous spears.
Your mountain-like arms can fight anyone.
You know how to melt my heart.
You slept on a soft bed in the palace.
Now how are you going to sleep 
under the shadow of a tree in the large forest?
When did you learn to sleep on a stone bed?
You come from the dynasty of Kahustha.
You are a dark god, O king. 

வா போகு வா இன்னம் வந்து ஒருகாற்
           கண்டுபோ மலராள் கூந்தல்
வேய்போலும் எழில்-தோளி தன்பொருட்டா
           விடையோன்தன் வில்லைச் செற்றாய்
மா போகு நெடுங் கானம் வல்வினையேன்
           மனம் உருக்கும் மகனே இன்று
நீ போக என் நெஞ்சம் இரு பிளவாய்ப்
           போகாதே நிற்குமாறே                     (4)
733. Come here and then go back to the forest.
Come and see me one more time and then you can go. 
To marry your wife Sita 
who has lovely hair decorated with flowers 
and beautiful bamboo-like arms
you broke the bow of Shiva who rides the bull.
Now you are going to the wide forest
and you make my heart suffer. 
Surely I must have done bad karma.
O son! You are leaving, 
yet my heart does not split in two. 

பொருந்தார் கை வேல்-நுதிபோல் பரல் பாய
           மெல்லடிகள் குருதி சோர
விரும்பாத கான் விரும்பி வெயில் உறைப்ப
           வெம் பசிநோய் கூர இன்று
பெரும்பாவியேன் மகனே போகின்றாய்
           கேகயர்கோன் மகளாய்ப் பெற்ற
அரும்பாவி சொற் கேட்ட அருவினையேன்
           என் செய்கேன் அந்தோ யானே                    (5)
734. Your soft feet will hurt 
when you walk on the gravel stones
as sharp as the points of the spears enemies hold. 
Your feet may bleed. 
Willingly you are going to the forest 
where no one wishes to go.
The sun will be hot and hunger may give you cruel pain.
You are the son of me who am a sinner.
O son! You are going now
because I listened to the evil daughter of king Kaikeyan.
Surely I must have done bad karma.
What can I do to stop you? 

அம்மா என்று உகந்து அழைக்கும் ஆர்வச்சொல்
           கேளாதே அணி சேர் மார்வம்
என் மார்வத்திடை அழுந்தத் தழுவாதே
           முழுசாதே மோவாது உச்சி
கைம்மாவின் நடை அன்ன மென்னடையும்
           கமலம் போல் முகமும் காணாது
எம்மானை என் மகனை இழந்திட்ட
           இழிதகையேன் இருக்கின்றேனே                     (6)
735. From now on I will not hear anyone calling me "amma" with love.
No more will I feel the tight embrace 
of his ornamented chest on my chest.
I cannot kiss him on his forehead.
I will not be able to see his majestic walk 
that is like the stride of an elephant. 
I will not be able to see his lotus face anymore.
I have lost my dear one, my son.
Surely I have done terrible deeds,
yet I am still alive. 

பூ மருவு நறுங்குஞ்சி புன்சடையாப்
           புனைந்து பூந் துகில் சேர் அல்குற்
காமர் எழில் விழல் உடுத்து கலன் அணியாது
           அங்கங்கள் அழகு மாறி
ஏமரு தோள் என் புதல்வன் யான் இன்று
           செலத்தக்க வனம் தான் சேர்தல்
தூ மறையீர் இது தகவோ? சுமந்திரனே
           வசிட்டனே சொல்லீர் நீரே                     (7)
736. His hair was decorated with fragrant flowers 
but now it is matted into jaṭa. 
He wore soft beautiful garments on his waist
but now he wears orange clothes like a renunciant.
He does not wear any ornaments. 
Is it right that my son with such handsome arms
should go to the forest instead of me?
O, Sumanthra! O sage Vashisṭa!
You are learned men of the Vedas. 
Tell me!

பொன் பெற்றார் எழில் வேதப் புதல்வனையும்
           தம்பியையும் பூவை போலும்
மின் பற்றா நுண்மருங்குல் மெல்லியல் என்
           மருகியையும் வனத்திற் போக்கி
நின் பற்றா நின் மகன் மேல் பழி விளைத்திட்டு
           என்னையும் நீள் வானில் போக்க
என் பெற்றாய்? கைகேசி இரு நிலத்தில்
           இனிதாக இருக்கின்றாயே                     (8)
737. O Kaikeyi, you have sent to the forest
my divine son who is as precious as gold, 
his brother Lakshmaṇa and my daughter-in-law
whose nature is gentle, whose waist is thin as lightning
and whose speech is as sweet as a puvai bird’s.
People will blame your own son Bharatha 
for what you have done,
and you are going to make me go to heaven in the sky.
What are you going to get from all this?
O Kaikeyi, How could you live happily in this huge world! 

முன் ஒரு நாள் மழுவாளி சிலைவாங்கி
           அவன்தவத்தை முற்றும் செற்றாய்
உன்னையும் உன் அருமையையும் உன் மோயின்
           வருத்தமும் ஒன்றாகக் கொள்ளாது
என்னையும் என் மெய்யுரையும் மெய்யாகக்
           கொண்டு வனம் புக்க எந்தாய்
நின்னையே மகனாகப் பெறப் பெறுவேன்
           ஏழ் பிறப்பும் நெடுந்தோள் வேந்தே!                     (9)
738. You broke the bow of Parasurama 
who carries the mazhu weapon
and destroyed his great tapas.
Without thinking how I will suffer
and without thinking how your mother will suffer,
you just listened to my words 
and my promise to your step-mother 
and left for the forest. 
You are my dear one. 
I wish that you could be born as my son 
for the next seven births.
May I have that fortune,
O king with long, strong arms. 

தேன் நகு மா மலர்க் கூந்தற் கௌசலையும்
           சுமித்திரையும் சிந்தை நோவ
கூன் உருவின் கொடுந்தொழுத்தை சொற்கேட்ட
           கொடியவள்தன் சொற்கொண்டு இன்று
கானகமே மிக விரும்பி நீ துறந்த
            வளநகரைத் துறந்து நானும்
வானகமே மிக விரும்பிப் போகின்றேன்
           மனு-குலத்தார் தங்கள் கோவே                     (10)
739. I will leave Kausalai whose hair is decorated
with beautiful flowers dripping with honey
and Sumithra to suffer.
I have listened to the cruel words of the evil Kaikeyi
who followed the advice of Kuni.
You are going to the forest, leaving this rich palace happily,
and I will leave this place 
and go to the gods’ world happily,
O king of the dynasty of Manu.

ஏர் ஆர்ந்த கரு நெடுமால் இராமனாய்
           வனம் புக்க அதனுக்கு ஆற்றாத்
தார் ஆர்ந்த தடவரைத் தோள் தயரதன் தான்
           புலம்பிய அப் புலம்பல்தன்னை
கூர் ஆர்ந்த வேல் வலவன் கோழியர்கோன்
           குடைக் குல சேகரன் சொற் செய்த
சீர் ஆர்ந்த தமிழ்மாலை இவை வல்லார்
           தீ நெறிக்கண் செல்லார் தாமே                     (11)
740. Dasharatha, decorated with garlands,
his arms strong as mountains, suffered when his son, 
the beautiful dark Neḍumaal, went to the forest.
Kulasekharan, the king of Kozhiyur 
who carries a sharp spear and rules under a royal umbrella
composed ten Tamil poems 
that describe the suffering of Dasharatha.
Those who learn these Tamil poems 
will avoid the bad paths of life. 
---------   

தில்லைச் சித்திரகூடம் இராம சரிதம்
Praising Rama 

அங்கண் நெடு மதில் புடை சூழ் அயோத்தி என்னும்
           அணி நகரத்து உலகு அனைத்தும் விளக்கும் சோதி
வெங் கதிரோன் குலத்துக்கு ஓர் விளக்காய்த் தோன்றி
           விண் முழுதும் உயக் கொண்ட வீரன்தன்னைச்
செங்கண் நெடுங் கரு முகிலை இராமன்தன்னைத்
           தில்லைநகர்த் திருச்சித்ரகூடந் தன்னுள்
எங்கள் தனி முதல்வனை எம்பெருமான்தன்னை
           என்று கொலோ கண் குளிரக் காணும் நாளே                     (1)
741. He is the light that illuminates the whole world
and he stays in beautiful Ayodhya surrounded by high walls.
He was born in dynasty of the sun 
and he sheds his light on that royal line.
Heroically, he conquered the whole sky.
He is Rama, tall, with beautiful eyes, 
whose color is that of a dark cloud.
He stays in Thiruchithrakuḍam in Thillai.
He is our dear king, our god.
When will the day come 
when I see him joyfully with my eyes?

வந்து எதிர்ந்த தாடகைதன் உரத்தைக் கீறி
           வரு குருதி பொழிதர வன்கணை ஒன்று ஏவி
மந்திரம் கொள் மறை முனிவன் வேள்வி காத்து
           வல்லரக்கர் உயிர் உண்ட மைந்தன் காண்மின்
செந்தளிர்வாய் மலர் நகை சேர் செழுந்தண் சோலைத்
           தில்லைநகர்த் திருச்சித்ரகூடந் தன்னுள்
அந்தணர்கள் ஒரு மூவாயிரவர் ஏத்த
           அணிமணி-ஆசனத்து இருந்த அம்மான் தானே                     (2)
742. He saved the sacrifice of the rishi Vishwamithra
who knew all the mantras and the Vedas. 
He shot a strong arrow and split the chest of Thaḍagai 
who came to fight him, making her blood flow out.
He killed all the strong Rakshasas.
See him. He stays in the Thiruchithrakuḍam in Thillai,
surrounded with cool flourishing groves 
blooming with flowers with green tender leaves.
He is the dear god 
who is seated on a throne studded with diamonds
as three thousand Brahmins praise him.

செவ்வரி நற் கருநெடுங்கண் சீதைக்கு ஆகிச்
           சினவிடையோன் சிலையிறுத்து மழுவாள் ஏந்தி
வெவ்வரி நற் சிலைவாங்கி வென்றி கொண்டு
           வேல்வேந்தர் பகை தடிந்த வீரன்தன்னைத்
தெவ்வர் அஞ்சு நெடும்புரிசை உயர்ந்த பாங்கர்த்
           தில்லைநகர்த் திருச்சித்ரகூடந் தன்னுள்
எவ்வரி வெஞ்சிலைத் தடக்கை இராமன் தன்னை
           இறைஞ்சுவார் இணையடியே இறைஞ்சினேனே.                    (3)
743. To marry Sita whose long dark lovely eyes are lined with red,
the heroic Rama broke the bow of Shiva 
who rides an angry bull and carries a mazhu weapon.
He conquered kings who carried sharp spears. 
He stays in divine Chithrakuḍam in Thillai 
surrounded by tall walls.
I worship the feet of those who worship the feet of Rama 
who carries a cruel bow in his hands
that conquers his strong enemies.

தொத்து அலர் பூஞ் சுரிகுழல்-கைகேசி சொல்லால்
           தொல் நகரம் துறந்து துறைக் கங்கைதன்னைப்
பத்தி உடைக் குகன் கடத்த வனம் போய்ப் புக்கு
           பரதனுக்குப் பாதுகமும் அரசும் ஈந்து
சித்திரகூடத்து இருந்தான்தன்னை இன்று
           தில்லைநகர்த் திருச்சித்ரகூடந் தன்னுள்
எத்தனையும் கண்குளிரக் காணப் பெற்ற
           இருநிலத்தார்க்கு இமையவர் நேர் ஒவ்வார்தாமே                     (4)
744. Rama left his kingdom, obeying the words of Kaikeyi 
whose curly hair was decorated with bunches of fresh flowers.
With the help of Guhan, his dear devotee, he crossed the Ganges.
When he was in the forest, he gave his sandals
and his kingdom to Bharathan who came to see him.
He stays in beautiful Chithrakuḍam in Thillai.
Those who see him happily with their two eyes, 
will be equal to the gods in the sky.

வலி வணக்கு வரை நெடுந்தோள் விராதைக் கொன்று
           வண் தமிழ் மா முனி கொடுத்த வரி-வில் வாங்கி
கலை வணக்கு நோக்கு அரக்கி மூக்கை நீக்கி
           கரனோடு தூடணன்தன் உயிரை வாங்கி
சிலை வணக்கி மான் மறிய எய்தான்தன்னைத்
           தில்லைநகர்த் திருச்சித்ரகூடந் தன்னுள்
தலை வணக்கிக் கைகூப்பி ஏத்தவல்லார்
           திரிதலால் தவமுடைத்துத் தரணிதானே                     (5)
745. Rama killed the Rakshasa Viraḍan
who had strong mountain-like arms. 
He received his bow from the great sage Agasthya 
who created rich Tamil.
He cut off the nose of the beautiful Rakshasi Surpanakha.
He took the lives of Karan and Dushanan.
He bent his bow and shot arrows to kill the deer Marisan.
He stays in Chithrakuḍam in Thillai
and this earth is fortunate that devotees wander there
bowing their heads and worshipping him.

தனம் மருவு வைதேகி பிரியல் உற்று
           தளர்வு எய்திச் சடாயுவை வைகுந்தத்து ஏற்றி
வனம் மருவு கவியரசன் காதல் கொண்டு
           வாலியைக் கொன்று இலங்கைநகர் அரக்கர்கோமான்
சினம் அடங்க மாருதியாற் சுடுவித்தானைத்
           தில்லைநகர்த் திருச்சித்ரகூடந் தன்னுள்
இனிது அமர்ந்த அம்மானை இராமன்தன்னை
           ஏத்துவார் இணையடியே ஏத்தினேனே.                     (6)
746. Rama was separated from Vaidehi, his lovely wife.
He was sad and sent Jatayu to Vaikuṇṭam when Ravaṇa killed him.
He became friends with the king of monkeys Sugrivan,
killed Vali in the Kishkinda forest 
and relieved the suffering of Sugrivan. 
He made Hanuman burn Lanka
ruled by Ravaṇa, the king of the Rakshasas,
so that Hanuman’s anger would abate.
I worship the feet of the devotees who praise Rama,
the dear god who stays happily in Thiruchithrakuḍam in Thillai.

குரை கடலை அடல் அம்பால் மறுக எய்து
           குலை கட்டி மறுகரையை அதனால் ஏறி
எரி நெடு வேல் அரக்கரொடும் இலங்கை வேந்தன்
           இன்னுயிர் கொண்டு அவன்தம்பிக்கு அரசும் ஈந்து
திருமகளோடு இனிது அமர்ந்த செல்வன்தன்னைத்
           தில்லைநகர்த் திருச்சித்ரகூடந் தன்னுள்
அரசு-அமர்ந்தான் அடி சூடும் அரசை அல்லால்
           அரசு ஆக எண்ணேன் மற்று அரசு தானே                     (7)
747. Rama shot his arrows to calm the stormy ocean.
He made a bridge with the help of the monkeys 
and reached Lanka on the other side of the sea.
He killed the Rakshasas who carried strong long spears,
took the life of Ravaṇa the king of Lanka 
and gave the kingdom to Ravaṇa’s brother Vibhishaṇa.
Returning to Ayodhya with his wife 
who was lovely as Lakshmi, he was seated on his throne.
I will not consider anyone my king  
except Rama who stays in Thiruchithrakuḍam in Thillai.

அம் பொன் நெடு மணிமாட அயோத்தி எய்தி
           அரசு எய்தி அகத்தியன்வாய்த் தான் முன் கொன்றான்
தன் பெருந்தொல் கதை கேட்டு மிதிலைச் செல்வி
           உலகு உய்யத் திரு வயிறு வாய்த்த மக்கள்
செம் பவளத் திரள்வாய்த் தன் சரிதை கேட்டான்
           தில்லைநகர்த் திருச்சித்ரகூடந் தன்னுள்
எம்பெருமான் தன்சரிதை செவியால் கண்ணால்
           பருகுவோம் இன்னமுதம் மதியோம் ஒன்றே                     (8)
748. Rama reached Ayodhya filled with gold
and beautiful diamond-studded palaces. 
He heard his own story
from the mouths, red as coral, of his two sons 
who were born to Sita, the princess of Mithila, to save the world.
If we hear and drink in the story of Rama 
who stays in Thiruchithrakudam in Thillai
we have no need of sweet nectar. 

செறி தவச் சம்புகன்தன்னைச் சென்று கொன்று
           செழு மறையோன் உயிர் மீட்டு தவத்தோன் ஈந்த
நிறை மணிப் பூண் அணியும் கொண்டு இலவணன் தன்னைத்
           தம்பியால் வான் ஏற்றி முனிவன் வேண்டத்
திறல் விளங்கும் இலக்குமனைப் பிரிந்தான்தன்னைத்
           தில்லைநகர்த் திருச்சித்ரகூடந் தன்னுள்
உறைவானை மறவாத உள்ளந்தன்னை
           உடையோம் மற்று உறுதுயரம் அடையோம் அன்றே                     (9)
749. Rama killed Shampukan 
and saved the son of the good Vedic Brahmin
and he wears a jewel-studded ornament 
for that heroic deed that Agastya gave him.
His brother Laksmaṇa killed the Rakshasa Ilavaṇan 
and Rama granted him moksha.
He was separated from his brother Laksmaṇa
by the curse of the sage Durvasa.
If our hearts never forget the god 
who stays in Thiruchithrakuḍam in Thillai,
we will not have any trouble in our lives.

அன்று சராசரங்களை வைகுந்தத்து ஏற்றி
           அடல் அரவப் பகையேறி அசுரர்தம்மை
வென்று இலங்கு மணி நெடுந்தோள் நான்கும் தோன்ற
           விண் முழுதும் எதிர்வரத் தன் தாமம் மேவி
சென்று இனிது வீற்றிருந்த அம்மான்தன்னைத்
           தில்லைநகர்த் திருச்சித்ரகூடந் தன்னுள்
என்றும் நின்றான் அவன் இவனென்று ஏத்தி நாளும்
           இறைஞ்சுமினோ எப்பொழுதும் தொண்டீர் நீரே                    (10)
750. By his grace all people 
and creatures in the world go to Vaikuṇṭam.
He fought with the strong Asuras and conquered them. 
When the dear god who is decorated with garlands 
returned from the forest, the gods in the sky welcomed him.
He stays always in Thiruchithrakuḍam in Thillai.
O devotees of Rama, praise him saying, "avan ivan!" 
and worship him always.

தில்லைநகர்த் திருச்சித்ரகூடந் தன்னுள்
           திறல் விளங்கு மாருதியோடு அமர்ந்தான் தன்னை
எல்லை இல் சீர்த் தயரதன்தன் மகனாய்த் தோன்றிற்று
           அது முதலாத் தன் உலகம் புக்கது ஈறா
கொல் இயலும் படைத் தானைக் கொற்ற ஒள்வாள்
           கோழியர்கோன் குடைக் குலசேகரன் சொற் செய்த
நல் இயல் இன் தமிழ்மாலை பத்தும் வல்லார்
           நலந் திகழ் நாரணன் அடிக்கீழ் நண்ணுவாரே                     (11)
751. Kulasekharan, the king of Uṛaiyur,
who rules under a royal umbrella 
and carries a victorious shining sword 
composed a garland of ten Tamil poems 
describing Rama, the son of Dasharatha,
who has endless fame and who is with Hanuman always. 
They who know and recite these ten sweet good Tamil poems of Kulasekaran
will approach the feet of Naraṇan who shines with goodness. 
------------------

திருமழிசை ஆழ்வார் - திருச்சந்த விருத்தம்
Thirumazhisai Azhvar. Thiruchanda Virutham
Who is God? What is God? What is the nature of God?

பூ நிலாய ஐந்துமாய் புனற்கண் நின்ற நான்குமாய்
தீ நிலாய மூன்றுமாய் சிறந்த கால் இரண்டுமாய்
மீ நிலாயது ஒன்றும் ஆகி வேறு வேறு தன்மையாய்
நீ நிலாய வண்ணம் நின்னை யார் நினைக்க வல்லரே?                    (1)
752. You are five things—taste, light, touch, sound and smell in earth.
You are four things—taste, light, feeling of touch, and sound in water. 
You are three things—taste, light and heat in fire. 
You are two things—the touch and the sound of the wind.
You are the unique ancient one.
You are many things on the earth. 
You are the dark-colored one. 
Who has the power to know who you are?  

ஆறும் ஆறும் ஆறுமாய் ஓர் ஐந்தும் ஐந்தும் ஐந்துமாய்
ஏறு சீர் இரண்டும் மூன்றும் ஏழும் ஆறும் எட்டுமாய்
வேறு வேறு ஞானம் ஆகி மெய்யினோடு பொய்யுமாய்
ஊறொடு ஓசையாய ஐந்தும் ஆய ஆய மாயனே                     (2)
753. You are the six actions—
learning, teaching, performing sacrifices,
making others perform sacrifices, giving and receiving. 
You are worshipped by the fifteen sacrifices.
You are the beautiful two—wisdom and renunciation,
and the three devotions, devotion for god, 
the devotion that gives knowledge to know god, 
and the highest devotion that gives moksha.
You are the seven and six and eight.
You are many wisdoms.
You are the true and the false.
You are taste, light, touch, sound and smell.
You, Maayan, are everything on earth.
You are Maayan, who can see you?

ஐந்தும் ஐந்தும் ஐந்தும் ஆகி அல்லவற்று உளாயுமாய்
ஐந்து மூன்றும் ஒன்றும் ஆகி நின்ற ஆதிதேவனே
ஐந்தும் ஐந்தும் ஐந்தும் ஆகி அந்தரத்து அணைந்து நின்று
ஐந்தும் ஐந்தும் ஆய நின்னை யாவர் காண வல்லரே?                     (3)
754. You are the chief of the twenty-four philosophies,
the five elements water, land, fire, wind and the sky,
the five sense organs, body, mouth, eyes, nose and ears,
the five organs of action, mouth, legs, hands, the unclean organs, 
the five senses, taste, sight, hearing, smell and touch 
and the four organs of knowledge,
mind, ego, knowledge, and ignorance.
You stay in the sky.
You are all these and more. 
O Maayan, who can see you?

மூன்று முப்பது ஆறினோடு ஓர் ஐந்தும் ஐந்தும் ஐந்துமாய்
மூன்று மூர்த்தி ஆகி மூன்று மூன்று மூன்று மூன்றுமாய்
தோன்று சோதி மூன்றுமாய் துளக்கம் இல் விளக்கமாய்
ஏன்று என் ஆவியுள்புகுந்தது என் கொலோ? எம் ஈசனே                     (4)
755. You are the thirty-three Sanskrit sounds.
You are the five consonants.
You are the sixteen vowels.
You are the lord of the five special sounds in Tamil. 
You are the mantra with twelve sounds, 
"Om namo bhagavate vasudevaaya."
You are the three faultless lights—the sun, the moon and the stars.
You have entered into my heart—why, O my lord?

நின்று இயங்கும் ஒன்று அலா உருக்கள் தோறும் ஆவியாய்
ஒன்றி உள்கலந்து நின்ற நின்ன தன்மை இன்னது என்று
என்றும் யார்க்கும் எண் இறந்த ஆதியாய் நின் உந்திவாய்
அன்று நான்முகற் பயந்த ஆதிதேவன் அல்லையே?                     (5)
756. You are everything on the earth. 
You are the life of all creatures.
No one knows who you are 
but you are in everyone and everything.
There is no limit to you.
You are the ancient one. 
You created Nanmuhan on your navel 
who creates all creatures of the world.

நாகம் ஏந்து மேரு வெற்பை நாகம் ஏந்து மண்ணினை
நாகம் ஏந்தும் ஆக மாகம் மாகம் ஏந்து வார்புனல்
மாகம் ஏந்து மங்குல் தீ ஓர் வாயு ஐந்து அமைந்து காத்து
ஏகம் ஏந்தி நின்ற நீர்மை நின்கணே இயன்றதே                     (6)
757. Adishesha carries the earth and you.
The mountains burden the earth.
The sky carries the Ganges and the clouds.
You contain in yourself water, fire, wind, sky and the earth. 
You protect them all and all are in you.

ஒன்று இரண்டு மூர்த்தியாய் உறக்கமோடு உணர்ச்சியாய்
ஒன்று இரண்டு காலம் ஆகி வேலை ஞாலம் ஆயினாய்
ஒன்று இரண்டு தீயும் ஆகி ஆயன் ஆய மாயனே
ஒன்று இரண்டு கண்ணினானும் உன்னை ஏத்த வல்லனே?                    (7)
758. You are the three forms of the gods, Shiva, Vishnu and Nanmuhan.
You are sleep.
You are feelings.
You are the two times, night and day.
You are the oceans.
You are the earth. 
You are the three fires. 
You are Maayan, the cowherd.
The three-eyed Shiva praises you.

ஆதி ஆன வானவர்க்கும் அண்டம் ஆய அப்புறத்து
ஆதி ஆன வானவர்க்கும் ஆதி ஆன ஆதி நீ
ஆதி ஆன வான வாணர் அந்த-காலம் நீ உரைத்தி
ஆதி ஆன காலம் நின்னை யாவர் காண வல்லரே                     (8)
759. You are the most ancient of the ancient gods
and you abide across the worlds.
You know the birth of the ancient gods.
Who can tell the time when you became the ancient one?

தாது உலாவு கொன்றை மாலை துன்னு செஞ்சடைச் சிவன்
நீதியால் வணங்கு பாத நின்மலா நிலாய சீர்
வேத வாணர் கீத வேள்வி நீதியான கேள்வியார்
நீதியால் வணங்குகின்ற நீர்மை நின்கண் நின்றதே                    (9)
760. Shiva whose red jaṭa
is decorated with kondrai garlands that sprinkle pollen
worships your feet, following the rules of the Vedas.
You are the pure one. 
Those who know the Vedas well
and those who recite the sacrificial spells
worship you in the ways that the Vedas instruct.

தன்னுளே திரைத்து எழும் தரங்க வெண் தடங்கடல்
தன்னுளே திரைத்து எழுந்து அடங்குகின்ற தன்மை போல்
நின்னுளே பிறந்து இறந்து நிற்பவும் திரிபவும்
நின்னுளே அடங்குகின்ற நீர்மை நின்கண் நின்றதே                     (10)
761. Just as the white waves born in the wide ocean
rise and go back into the ocean,
everything that is in the world is born from you, 
stays and lives in the world by your grace 
and goes back into you. Such is your nature.  

சொல்லினால் தொடர்ச்சி நீ சொலப்படும் பொருளும் நீ
சொல்லினால் சொலப்படாது தோன்றுகின்ற சோதி நீ
சொல்லினால் படைக்க நீ படைக்க வந்து தோன்றினார்
சொல்லினால் சுருங்க நின் குணங்கள் சொல்ல வல்லரே?                    (11)
762. You are the sounds that form the words of the Vedas 
and you are the meaning of all the words in the Vedas. 
You are the light that cannot be described by words. 
You created Nanmuhan and he creates 
all the creatures of the world by your order.
Can words even begin to describe your nature? 

உலகுதன்னை நீ படைத்தி உள் ஒடுக்கி வைத்தி மீண்டு
உலகுதன்னுளே பிறத்தி ஓரிடத்தை அல்லையால்
உலகு நின்னொடு ஒன்றி நிற்க வேறு நிற்றி ஆதலால்
உலகில் நின்னை உள்ள சூழல் யாவர் உள்ள வல்லரே?                    (12)
763. You create the world,
you take it within you,
and again you create the world. 
You do not remain in one place.
The world is within you
and you are separate from it also.
Who knows how you are in this world?

இன்னை என்று சொல்லல் ஆவது இல்லை யாதும் இட்டிடைப்
பின்னை கேள்வன் என்பர் உன் பிணக்கு உணர்ந்த பெற்றியோர்
பின்னை ஆய கோலமோடு பேரும் ஊரும் ஆதியும்
நின்னை யார் நினைக்க வல்லர் நீர்மையால் நினைக்கிலே?                     (13)
764. No one can say just what or who you are. 
Some say that you are the beloved of Nappinnai.
Some say you are only a cowherd 
and you play with cowherd girls. 
Who can know your name, your place, 
your birth and what form you will take in the future?
No one can know your nature.

தூய்மை யோகம் ஆயினாய் துழாய்-அலங்கல் மாலையாய்
ஆமை ஆகி ஆழ்கடற் துயின்ற ஆதிதேவ நின்
நாமதேயம் இன்னது என்ன வல்லம் அல்ல ஆகிலும்
சாம வேத கீதனாய சக்ரபாணி அல்லையே?                     (14)
765. You, decorated with Thulasi garlands, are pure yoga,.
You took the form of a turtle. 
You are the ancient god who sleeps on the deep ocean.
We do not know what your name is,
but we say you are the creator of the Samaveda
and are praised by songs of the Vedas.
You carry in your hands the Sarngam bow.

அங்கம் ஆறும் வேதம் நான்கும் ஆகி நின்று அவற்றுளே
தங்குகின்ற தன்மையாய் தடங்கடற் பணத்தலை
செங்கண் நாகணைக் கிடந்த செல்வம் மல்கு சீரினாய்
சங்க வண்ணம் அன்ன மேனி சார்ங்கபாணி அல்லையே?                     (15)
766. You are the four Vedas and the six Upanishads
and you are their meaning.
You sleep on the wide ocean on many-headed Adishesha.
You are precious wealth.
Aren’t you the god who carries a white conch
and the Sarngam bow?

தலைக் கணம் துகள் குழம்பு-சாதி சோதி தோற்றமாய்
நிலைக் கணங்கள் காண வந்து நிற்றியேலும் நீடு இரும்
கலைக் கணங்கள் சொற் பொருள் கருத்தினால் நினைக்கொணா
மலைக் கணங்கள் போல் உணர்த்தும் மாட்சி நின்தன் மாட்சியே                    (16)
767. You are the souls of the gods, 
plants, people who do good and bad karma and animals.
Even though people do not know who you are, 
they hear of you from the Vedas and the scriptures of the sages
and they know you in their hearts.
Your greatness is like that of high mountains.

ஏக மூர்த்தி மூன்று மூர்த்தி நாலு மூர்த்தி நன்மை சேர்
போக மூர்த்தி புண்ணியத்தின் மூர்த்தி எண் இல் மூர்த்தியாய்
நாக மூர்த்தி சயனமாய் நலங் கடற் கிடந்து மேல்
ஆக மூர்த்தி ஆய வண்ணம் என் கொல்? ஆதிதேவனே                     (17)
768. You are the unique god,
but you are the three gods, Shiva, Vishnu and Brahma,
and you are the four gods.
You are the god who gives joy and goodness to all.
You are the god who is the source of good karma.
No one can comprehend your form.
You are the god who sleeps on Adishesha on the wide ocean.
How can you, the ancient god,
come to the world in human form?

விடத்த வாய் ஒர் ஆயிரம் இராயிரம் கண் வெந்தழல்
விடுத்து வீழ்வு இலாத போகம் மிக்க சோதி தொக்க சீர்
தொடுத்து மேல் விதானமாய பௌவ-நீர் அராவணைப்
படுத்த பாயல் பள்ளிகொள்வது என்கொல் வேலைவண்ணனே                    (18)
769. You sleep on the ocean 
on the snake bed of Adishesha who has a thousand mouths,
and two thousand fiery eyes.
He makes a roof for you and is never apart from you.
You have the color of the ocean.
Why do you sleep on the ocean?

புள்ளது ஆகி வேதம் நான்கும் ஓதினாய் அது அன்றியும்
புள்ளின்வாய் பிளந்து புட் கொடிப் பிடித்த பின்னரும்
புள்ளை ஊர்தி ஆதலால் அது என்கொல் மின் கொள் நேமியாய்
புள்ளின் மெய்ப் பகைக் கடல் கிடத்தல் காதலித்ததே?                     (19)
770. You took the form of a swan 
and taught the Vedas to the sages.
You split open the mouth of the Asuran
when he came in the form of a bird.
Why do you ride on the eagle 
even though you carry an eagle flag?
O god, you carry a shining discus!
Why do you love to sleep on the ocean on Adishesha, 
the snake that is an enemy of the eagle?

கூசம் ஒன்றும் இன்றி மாசுணம் படுத்து வேலை-நீர்
பேச நின்ற தேவர் வந்து பாட முன் கிடந்ததும்
பாசம் நின்ற நீரில் வாழும் ஆமையான கேசவா
ஏச அன்று நீ கிடந்தவாறு கூறு தேறவே                     (20)
771. Without being shy,
you sleep on a snake on the ocean
and the gods come there and sing and praise you. 
O Kesava! You took the form of a turtle
that lives in moss-covered water.
Why did you do that and allow others to say bad things about you? 
Tell us so we can understand you.

அரங்கனே தரங்க நீர் கலங்க அன்று குன்று சூழ்
மரங்கள் தேய மாநிலம் குலுங்க மாசுணம் சுலாய்
நெருங்க நீ கடைந்தபோது நின்ற சூரர் என் செய்தார்?
குரங்கை ஆள் உகந்த எந்தை கூறு தேற வேறு இதே                   (21)
772. You are the god of Srirangam.
When you churned the ocean of milk
the waves were wild, the water was stirred up, 
trees fell and the great earth shook
as the snake Vasuki suffered. 
What did the Asuras do then?
When you went to Lanka to fight with Ravaṇa,
you were happy to get the help of the monkeys.
You are our father! 
Tell us how all that happened so we can understand you. 

பண்டும் இன்றும் மேலுமாய் ஒர் பாலனாகி ஞாலம் ஏழ்
உண்டு மண்டி ஆலிலைத் துயின்ற ஆதிதேவனே
வண்டு கிண்டு தண் துழாய்-அலங்கலாய் கலந்த சீர்ப்
புண்டரீகப் பாவை சேரும் மார்ப பூமிநாதனே                     (22)
773. You are the past, present and future. 
You are the ancient god.
You took the form of a child Kaṇṇan,
swallowed all the seven worlds 
and slept on a banyan leaf.
You are adorned with a Thulasi garland on which bees swarm.
You embrace on your chest the goddess Lakshmi 
who stays on a lovely lotus.
You are the highest god of the earth.

வால் நிறத்து ஓர் சீயமாய் வளைந்த வாள்-எயிற்றவன்
ஊன் நிறத்து உகிர்த்தலம் அழுத்தினாய் உலாய சீர்
நால்-நிறத்த வேதநாவர் நல்ல யோகினால் வணங்கு
பால்-நிறக் கடற்கிடந்த பற்பநாபன் அல்லையே?                     (23)
774. You took the form of a white lion
and with your nails you split the chest 
of Hiraṇyan who had shining teeth. 
You are Padmanabhan who sleeps on the ocean of milk. 
The famous yogis recite the four Vedas 
and worship you.

கங்கை நீர் பயந்த பாத-பங்கயத்து எம் அண்ணலே
அங்கை ஆழி சங்கு தண்டு வில்லும் வாளும் ஏந்தினாய்
சிங்கமாய தேவதேவ தேன் உலாவு மென் மலர்-
மங்கை மன்னி வாழும் மார்ப ஆழி மேனி மாயனே                     (24)
775. You are the great god!
The water of the Ganges flows from your lotus feet.
You carry in your beautiful hands
a discus, a conch, a club, a bow and a sword. 
O god of gods, you took the form of a man-lion.
The goddess Lakshmi, decorated with beautiful blossoms 
dripping with pollen, lives on your chest.
O Maayan, your body has the blue color of the ocean.

வரத்தினிற் சிரத்தை மிக்க வாள்-எயிற்று மற்றவன்
உரத்தினிற் கரத்தை வைத்து உகிர்த்தலத்தை ஊன்றினாய்
இரத்தி நீ-இது என்ன பொய்?-இரந்த மண் வயிற்றுளே
கரத்தி உன் கருத்தை யாவர் காண வல்லர்? கண்ணனே                     (25)
776. You took the form of a man-lion,
split open Hiraṇyan’s chest with your nails and killed him
who had received many boons doing hard penance.
You came in the form of a dwarf
and begged for land from Mahabali,
but what kind of lie was that, since the world is yours?
Did you hide the land in your stomach
that you received by begging him?
O Kaṇṇa! Who has the ability to know what you think?

ஆணினோடு பெண்ணும் ஆகி அல்லவோடு நல்லவாய்
ஊணொடு ஓசை ஊறும் ஆகி ஒன்று அலாத மாயையாய்
பூணி பேணும் ஆயன் ஆகி பொய்யினோடு மெய்யுமாய்
காணி பேணும் மாணியாய்க் கரந்து சென்ற கள்வனே                     (26)
777. You took the form of a man, Rama, and a woman, Mohini.
You are what is good and what is evil.
You are food, sound and smell.
You are illusory and you appear to be nothing.
You were a cowherd who looked after bulls.
You are the false and the true.
You went to Mahabali as a dwarf and took his land.
You are a thief. 

விண் கடந்த சோதியாய் விளங்கு ஞான மூர்த்தியாய்
பண் கடந்த தேசம் மேவு பாவநாச நாதனே
எண் கடந்த யோகினோடு இரந்து சென்று மாணியாய்
மண் கடந்த வண்ணம் நின்னை யார் மதிக்க வல்லரே?                    (27)
778. You are the light that shines crossing the sky. 
You are the bright form of wisdom.
You are music.
You are the god who destroys people’s sins.
You went to king Mahabali as a dwarf-sage 
and begged for his land. 
You measured the earth with one foot, grew tall
and measured the sky with the other.
Who will respect you for how you have acted in cheating Mahabali?

படைத்த பார் இடந்து அளந்து அது உண்டு உமிழ்ந்து பௌவ நீர்
படைத்து அடைத்து அதிற் கிடந்து முன் கடைந்த பெற்றியோய்
மிடைத்த மாலி மாலிமான் விலங்கு காலன்-ஊர் புகப்
படைக்கலம் விடுத்த பல் படைத் தடக்கை மாயனே                     (28)
779. You created the earth.
You went as a dwarf and measured the world.
You swallowed the earth and spit it out.
You created the oceans and slept on a banyan leaf.
When the Asuras Mali and Sumali came to fight you,
you sent them to Yama’s world.
You carry the discus in your strong hand, 
You are Maayan!

பரத்திலும் பரத்தை ஆதி பௌவ நீர் அணைக் கிடந்து
உரத்திலும் ஒருத்திதன்னை வைத்து உகந்து அது அன்றியும்
நரத்திலும் பிறத்தி நாத ஞானமூர்த்தி ஆயினாய்
ஒருத்தரும் நினாது தன்மை இன்னது என்ன வல்லரே?                     (29)
780. You are the highest god in heaven among all the other gods.
You sleep on the ocean. 
You keep Lakshmi on your chest and embrace her.
You came to this earth in human forms. 
O lord, you are the form of wisdom.
No one can say what your nature is.

வானகமும் மண்ணகமும் வெற்பும் ஏழ் கடல்களும்
போனகம் செய்து ஆலிலைத் துயின்ற புண்டரீகனே
தேன் அகஞ்செய் தண் நறும் மலர்த் துழாய் நன் மாலையாய்
கூன் அகம் புகத் தெறித்த கொற்ற வில்லி அல்லையே?                     (30)
781. You are the sky, earth, hills, and seven oceans.
You are as beautiful as a lotus.
You enjoyed the food served for Indra
and slept on a banyan leaf.
You are decorated with a lovely fragrant cool Thulasi garland
that drips with pollen. 
You shot a stone from your sling and hit Manthara’s hunched back.
You carry a victorious bow.

காலநேமி காலனே கணக்கு இலாத கீர்த்தியாய்
ஞாலம் ஏழும் உண்டு பண்டு ஒர் பாலன் ஆய பண்பனே
வேலை வேவ வில் வளைத்த வெல் சினத்த வீர நின்
பாலர் ஆய பத்தர் சித்தம் முத்தி செய்யும் மூர்த்தியே                     (31)
782. You carry the discus that decides the life of all.
Your fame has no limit.
You, the good lord, were born as a child 
and swallowed all the seven worlds in ancient times.
You are the hero who in the form of Rama,
became angry, bent his bow and calmed the ocean.
O Murthi, you give moksha to the devotees
who worship you in their hearts.

குரக்கினப் படை கொடு குரை கடலின் மீது போய்
அரக்கர் அங்கு அரங்க வெஞ்சரம் துரந்த ஆதி நீ
இரக்க மண் கொடுத்தவற்கு இரக்கம் ஒன்றும் இன்றியே
பரக்க வைத்து அளந்து கொண்ட பற்பபாதன் அல்லையே?                     (32)
783. You are the ancient one.
You crossed the ocean with the help of a monkey army, 
fought the Raksasas, shot your cruel arrows
and destroyed them.
Your feet are beautiful as lotuses.
You begged Mahabali to give you land 
and took all his land.
You measured the earth and the sky
and they all belonged to you,

மின் நிறத்து எயிற்று அரக்கன் வீழ வெஞ்சரம் துரந்து
பின்னவற்கு அருள் புரிந்து அரசு-அளித்த பெற்றியோய்
நன்னிறத்து ஒர் இன்சொல் ஏழை பின்னை கேள்வ மன்னு சீர்ப்
பொன் நிறத்த வண்ணன் ஆய புண்டரீகன் அல்லையே?                     (33)
784. You shot your cruel arrows 
and destroyed Ravaṇa whose teeth were bright as lightning. 
You gave your grace to Vibhishaṇa and the kingdom of Lanka. 
You are the beloved of Nappinnai, the innocent woman 
who speaks sweetly and who has a lovely color. 
Aren’t you the god who has lotus eyes?
You have everlasting fame and a golden color.

ஆதி ஆதி ஆதி நீ ஒர் அண்டம் ஆதி ஆதலால்
சோதியாத சோதி நீ அது உண்மையில் விளங்கினாய்
வேதம் ஆகி வேள்வி ஆகி விண்ணினோடு மண்ணுமாய்
ஆதி ஆகி ஆயன் ஆய மாயம் என்ன மாயமே?                     (34)
785. You are the ancient of the ancients.
You are the ancient of all the worlds.
You are the highest of all the lights.
You are the truth.
You are the Vedas. 
You are the sacrifices. 
You are the sky and the earth.
What is your magic that you are the ancient one
and the cowherd?

அம்பு உலாவு மீனும் ஆகி ஆமை ஆகி ஆழியார்
தம்பிரானும் ஆகி மிக்கது அன்பு மிக்கு அது அன்றியும்
கொம்பு அராவு நுண்மருங்குல் ஆயர்-மாதர் பிள்ளையாய்
எம்பிரானும் ஆய வண்ணம் என்கொலோ? எம் ஈசனே                     (35)
786. You took the forms of a fish 
that swims on the ocean and of a turtle. 
You carry a discus.
You are the god who gives love to all.
You were a child for the cowherd woman Yashoda 
who has a thin vine-like waist.
O lord, what is your magic
that you are a cowherd and also our god?

ஆடகத்த பூண்-முலை யசோதை ஆய்ச்சி பிள்ளையாய்
சாடு உதைத்து ஓர் புள்ளது ஆவி கள்ள தாய பேய்மகள்
வீட வைத்த வெய்ய கொங்கை ஐய பால் அமுதுசெய்து
ஆடகக் கை மாதர் வாய்-அமுதம் உண்டது என்கொலோ?                     (36)
787. You were brought up by the cowherdess Yashoda
whose breasts were decorated with beautiful ornaments.
You destroyed Sakaṭasuran when he came in the form of a cart.
You took the life of the Asuran who came in the form of a bird.
You drank milk from the breasts of the deceiving devil Puthana.
How, then, could you drink the nectar from the mouths of women 
who wear golden bracelets on their hands?

காய்த்த நீள் விளங்கனி உதிர்த்து எதிர்ந்த பூங் குருந்தம்
சாய்த்து மா பிளந்த கைத் தலத்த கண்ணன் என்பரால்
ஆய்ச்சி பாலை உண்டு மண்ணை உண்டு வெண்ணெய் உண்டு பின்
பேய்ச்சி பாலை உண்டு பண்டு ஓர் ஏனம் ஆய வாமனா                     (37)
788. You made the vilam fruits fall and destroyed the Asuran. 
You made the blooming kurundam tree fall 
and killed the Asuran Kesi.
You split open the mouth of the Asuran who came as a bird. 
People say that you are the god Kaṇṇan
and that is why you could do all these things with your strong hands.
You drank the milk of the cowherdess Yashoda. 
You ate mud, you stole butter and ate it
and you drank milk from the devil Puthana.
You took the forms of a dwarf and a boar.

கடம் கலந்த வன்கரி மருப்பு ஒசித்து ஒர் பொய்கைவாய்
விடம் கலந்த பாம்பின் மேல் நடம் பயின்ற நாதனே
குடம் கலந்த கூத்தன் ஆய கொண்டல்வண்ண தண்துழாய்
வடம் கலந்த மாலை மார்ப காலநேமி காலனே                     (38)
789. You are our chief who broke the tusks
of a rutting elephant that dripped ichor.
You danced on the snake Kalingan.
You have the color of a cloud
and you danced the kuthu dance on pots.
Your chest is decorated with cool Thulasi garlands.
You are the god who carries the discus 
that destroys your enemies.

வெற்பு எடுத்து வேலை-நீர் கலக்கினாய் அது அன்றியும்
வெற்பு எடுத்து வேலை-நீர் வரம்பு கட்டி வேலை சூழ்
வெற்பு எடுத்த இஞ்சி சூழ் இலங்கை கட்டழித்த நீ
வெற்பு எடுத்து மாரி காத்த மேகவண்ணன் அல்லையே?                    (39)
790. You used Manthara mountain as the churning stick 
and churned the milky ocean.
You made a bridge using stones on the ocean to go to Lanka.
You destroyed Lanka that is surrounded by stone walls.
You are the god Kaṇṇan who has the color of a cloud
and you protected the cows from the rain with Govardhana mountain.

ஆனை காத்து ஒர் ஆனை கொன்று அது அன்றி ஆயர்-பிள்ளையாய்
ஆனை மேய்த்தி ஆனெய் உண்டி அன்று குன்றம் ஒன்றினால்
ஆனை காத்து மை-அரிக் கண் மாதரார் திறத்து முன்
ஆனை அன்று சென்று அடர்த்த மாயம் என்ன மாயமே                     (40)
791. You protected the elephant Gajendra from the crocodile.
You killed the elephant Kuvalayabeeḍam.
You were raised as a cowherd child and you grazed the cows 
and protected them from the rain with Govardhana mountain.
You fought with the seven bulls to marry Nappinnai.
What is all this magic? 

ஆயன் ஆகி ஆயர்-மங்கை வேய தோள் விரும்பினாய்
ஆய நின்னை யாவர் வல்லர் அம்பரத்தொடு இம்பராய்?
மாய மாய மாயை கொல்? அது அன்றி நீ வகுத்தலும்
மாய மாயம் ஆக்கினாய் உன் மாயம் முற்றும் மாயமே                     (41)
792. When you were a cowherd, 
you loved the cowherd girl Nappinnai 
who had round bamboo-like arms. 
O cowherd, who can conquer you?
You are the sky and the earth. 
O Maaya, you are the Maayan who destroys illusions
yet you are the one who creates illusions.
Is all your magic an illusion?

வேறு இசைந்த செக்கர் மேனி நீறு அணிந்த புன்சடைக்
கீறு திங்கள் வைத்தவன் கை வைத்த வன்கபால் மிசை
ஊறு செங் குருதியால் நிறைத்த காரணந்தனை
ஏறு சென்று அடர்த்த ஈச பேசு கூசம் இன்றியே                     (42)
793. When Shiva was cursed by Nanmuhan 
and Nanmuhan’s head stuck to Shiva’s hand,
you filled the head of Nanmuhan
with your blood and it fell from Shiva’s hand.
You must not be ashamed to tell about Shiva 
who has a red body and a crescent moon on his Jaṭa
where the Ganges flows.
O lord, you have fought the seven bulls. 
You should not be ashamed to tell about Shiva to others.

வெஞ்சினத்த வேழ வெண் மருப்பு ஒசித்து உருத்த மா
கஞ்சனைக் கடிந்து மண் அளந்துகொண்ட காலனே
வஞ்சனத்து வந்த பேய்ச்சி ஆவி பாலுள் வாங்கினாய்
அஞ்சனத்த வண்ணன் ஆய ஆதிதேவன் அல்லையே?                     (43)
794. You are the best of everything. 
You broke the white tusks of an angry elephant.
You destroyed Kamsan who was angry with you. 
You are the Maayan who measured the world,
drank the milk of the deceiving devil Puthana and killed her.
You are the ancient god who has the dark color of kohl.

பாலின் நீர்மை செம்பொன் நீர்மை பாசியின் பசும் புறம்
போலும் நீர்மை பொற்பு உடைத் தடத்து வண்டு விண்டு உலாம்
நீல நீர்மை என்று இவை நிறைந்த காலம் நான்குமாய்
மாலின் நீர்மை வையகம் மறைத்தது என்ன நீர்மையே?                     (44)
795. You are the sweetness in milk.
You are the brightness of precious gold.
You are the freshness of green moss.
You have the dark color of bees 
that drink honey and fly around ponds.
You are the four seasons. 
Why does the world not understand the grace of the god Maal?

மண்ணுளாய் கொல்? விண்ணுளாய் கொல்? மண்ணுளே மயங்கி நின்று
எண்ணும் எண் அகப்படாய் கொல்? என்ன மாயை நின் தமர்
கண்ணுளாய் கொல்? சேயை கொல்? அனந்தன்மேல் கிடந்த எம்
புண்ணியா புனந்துழாய்-அலங்கல் அம் புனிதனே                     (45)
796. Are you on the earth?
Are you in the sky?
You are mixed with the earth 
and our minds do not know who you are.
What is this magic?
Are you with other gods in heaven?
Are you near? Are you far?
O Puṇṇiya, you sleep on the snake Adishesha.
You are pure and you wear a fresh Thulasi garland.

தோடு பெற்ற தண் துழாய்-அலங்கல் ஆடு சென்னியாய்
கோடு பற்றி ஆழி ஏந்தி அஞ்சிறைப் புள் ஊர்தியால்
நாடு பெற்ற நன்மை நண்ணம் இல்லையேனும் நாயினேன்
வீடு பெற்று இறப்பொடும் பிறப்பு அறுக்குமோ சொலே                     (46)
797. Your hair is adorned with a fresh Thulasi garland
with beautiful petals.
You carry a conch and a discus
and you ride on Garuḍa who has beautiful wings.
I have not received your goodness like the other devotees. 
I am like a dog. Give me your grace 
so I will reach moksha and not be born again. 

காரொடு ஒத்த மேனி நங்கள் கண்ண விண்ணின் நாதனே
நீர் இடத்து அராவணைக் கிடத்தி என்பர் அன்றியும்
ஓர் இடத்தை அல்லை எல்லை இல்லை என்பர் ஆதலால்
சேர்வு-இடத்தை நாயினேன் தெரிந்து இறைஞ்சுமா சொலே                    (47)
798. O Kaṇṇa, you have the color of a dark cloud.
You are the king of the sky.
People say that you sleep on a snake bed on the ocean,
and are everywhere. You are boundless.
I am like a dog.
I want to know where you are. 
I beg you, please tell me.

குன்றில் நின்று வான் இருந்து நீள் கடற் கிடந்து மண்
ஒன்று சென்று அது ஒன்றை உண்டு அது ஒன்று இடந்து பன்றியாய்
நன்று சென்ற நாளவற்றுள் நல் உயிர் படைத்து அவர்க்கு
அன்று தேவு அமைத்து அளித்த ஆதிதேவன் அல்லையே?                     (48)
799. You stay on the hill of Thiruvenkaṭam. 
You stay in the sky with the gods.
You sleep on the wide ocean on Adishesha.
You took the land from Mahabali and measured it. 
You swallowed the earth.
You took the form of a boar, split the ground 
and brought forth the earth goddess who was hidden.
You created all lives.
You are the ancient god 
who gave godliness to the gods.
கொண்டை கொண்ட கோதை மீது தேன் உலாவு கூனி கூன்
உண்டை கொண்டு அரங்க ஓட்டி உள் மகிழ்ந்த நாதன் ஊர்
நண்டை உண்டு நாரை பேர வாளை பாய நீலமே
அண்டை கொண்டு கெண்டை மேயும் அந் தண் நீர் அரங்கமே                    (49)
The god of Srirangam 
800. The Thirupadi of the god
who threw a ball happily
at the hump on the back of Manthara, the servant of Kaikeyi
who is decorated with garland on her hair where bees swarm, 
is Srirangam surrounded by water 
where keṇḍai fish swim about, valai fish jump
and cranes swallow crabs.

வெண் திரைக் கருங் கடல் சிவந்து வேவ முன் ஒர் நாள்
திண் திறற் சிலைக்கை வாளி விட்ட வீரர் சேரும் ஊர்
எண் திசைக் கணங்களும் இறைஞ்சி ஆடு தீர்த்த நீர்
வண்டு இரைத்த சோலை வேலி மன்னு சீர் அரங்கமே                     (50)
801. The Thirupadi of the god
who in ancient times, taking the form of heroic Rama,
shot arrows from his bow with his strong hands
and made the dark ocean in Lanka with its white waves grow red,
is the famous Srirangam 
that is surrounded by groves swarming with bees 
where the divine water of the Kaviri flows
in all the eight directions. 

சரங்களைத் துரந்து வில் வளைத்து இலங்கை மன்னவன்
சிரங்கள் பத்து அறுத்து உதிர்த்த செல்வர் மன்னு பொன்-இடம்
பரந்து பொன் நிரந்து நுந்தி வந்து அலைக்கும் வார் புனல்
அரங்கம் என்பர் நான்முகத்து அயன் பணிந்த கோயிலே                     (51)
802. The Thirupadi of our dear god 
who bent his bow, shot his arrows 
and cut down the ten heads of Ravaṇa the king of Lanka
is Srirangam where the waves of Kaviri river roll everywhere 
bringing gold to the shore
and where Nanmuhan worshipped the god. 

பொற்றை உற்ற முற்றல் யானை போர் எதிர்ந்து வந்ததைப்
பற்றி உற்று மற்று அதன் மருப்பு ஒசித்த பாகன் ஊர்
சிற்றெயிற்று முற்றல் மூங்கில் மூன்று தண்டர் ஒன்றினர்
அற்ற பற்றர் சுற்றி வாழும் அந்தண் நீர் அரங்கமே                     (52)
803. The Thirupadi of the god
who fought the elephant Kuvalayabeeḍam 
who came to attack him angrily, 
and broke its tusks
is Srirangam surrounded by clear water 
where the Brahmins who live there are without desire
and walk holding bamboo sticks that have small pearls.

மோடியோடு இலச்சையாய சாபம் எய்தி முக்கணான்
கூடு சேனை மக்களோடு கொண்டு மண்டி வெஞ்சமத்து
ஓட வாணன் ஆயிரம் கரங் கழித்த ஆதி மால்
பீடு கோயில் கூடு நீர் அரங்கம் என்ற பேரதே                     (53)
804. The Thirupadi of the ancient god Maal 
who cut the thousand arms of Banasuran
and chased him away from the terrible battlefield 
as the three-eyed Shiva and his escorts 
who came to help the Asura also retreated with their army
is the famous Srirangam surrounded by water. 

இலைத் தலைச் சரம் துரந்து இலங்கை கட்டழித்தவன்
மலைத் தலைப் பிறந்து இழிந்து வந்து நுந்து சந்தனம்
குலைத்து அலைத்து இறுத்து எறிந்த குங்குமக் குழம்பினோடு
அலைத்து ஒழுகு காவிரி அரங்கம் மேய அண்ணலே                     (54)
805. The god who shot sharp arrows and destroyed Lanka, 
stays in Srirangam where the Kaviri river
that was born in the summits of mountains 
and descends from the hills 
carries in its rolling waves
fragrant sandal and kungumam paste
as they break and dash on the banks. 

மன்னு மா மலர்க் கிழத்தி வைய மங்கை மைந்தனாய்
பின்னும் ஆயர் பின்னை தோள் மணம் புணர்ந்து அது அன்றியும்
உன்ன பாதம் என்ன சிந்தை மன்ன வைத்து நல்கினாய்
பொன்னி சூழ் அரங்கம் மேய புண்டரீகன் அல்லையே?                     (55)
806. You are the husband of the everlasting earth goddess 
who is as beautiful as a flower,
and you also married the cowherd girl Nappinnai.
You gave me your grace so that I keep your feet in my mind.
You are the god Puṇḍarigan and you stay in Srirangam 
surrounded by the Ponni river.

இலங்கை மன்னன் ஐந்தொடு ஐந்து பைந்தலை நிலத்து உக
கலங்க அன்று சென்று கொன்று வென்றி கொண்ட வீரனே
விலங்கு நூலர் வேத நாவர் நீதியான கேள்வியார்
வலங் கொளக் குடந்தையுள் கிடந்த மாலும் அல்லையே?                     (56)
The god of Kuḍandai
807. You are the heroic god who went to Lanka
and conquered and killed the king Ravaṇa,
making his ten heads decorated with garlands fall to the ground.
You are the the god Maal who stays in Kuḍandai 
where wise, faultless Brahmins who wear sacred threads 
and recite the Vedas worship you.

சங்கு தங்கு முன் கை நங்கை கொங்கை தங்கல் உற்றவன்
அங்கம் மங்க அன்று சென்று அடர்த்து எறிந்த ஆழியான்
கொங்கு தங்கு வார் குழல் மடந்தைமார் குடைந்த நீர்
பொங்கு தண் குடந்தையுள் கிடந்த புண்டரீகனே                     (57)
808. He carries a conch. 
Beautiful Lakshmi stays on his chest. 
He kills his enemies with his discus. 
He is Puṇḍarigan who stays in Kuḍandai
where young women whose beautiful long hair 
is decorated with kongu flowers 
play in the cool abundant water.
மரம் கெட நடந்து அடர்த்து மத்த யானை மத்தகத்து
உரம் கெடப் புடைத்து ஒர் கொம்பு ஒசித்து உகந்த உத்தமா
துரங்கம் வாய் பிளந்து மண் அளந்த பாத வேதியர்
வரம் கொளக் குடந்தையுள் கிடந்த மாலும் அல்லையே?                     (58)
809. O Uthama!
You killed the Asuras who came in the form of marudam trees.
You fought and killed the elephant Kuvalayabeeḍam,
destroying its strength.
You split open the mouth of the Asuran Kesi 
who came in the form of a horse.
You measured the earth with your feet.
You are the the god Maal who stays in Kuḍandai,
giving boons to Brahmins who know the Vedas.

சாலி வேலி தண் வயல் தடங்கிடங்கு பூம்பொழில்
கோல மாடம் நீடு தண் குடந்தை மேய கோவலா
காலநேமி வக்கரன் கரன் முரன் சிரம் அவை
காலனோடு கூட விற்குனித்த வில்-கை வீரனே                     (59)
810.You are the cowherd who stays
in flourishing Kuḍandai with ponds and blooming groves
and rich fields protected by many fences.
You are the hero who bent your bow, 
killed the Asuras Vakkaran, Karan and Muran
and sent their heads to Yama. 

செழுங் கொழும் பெரும்பனி பொழிந்திட உயர்ந்த வேய்
விழுந்து உலர்ந்து எழுந்து விண் புடைக்கும் வேங்கடத்துள் நின்று
எழுந்திருந்து தேன் பொருந்து பூம்பொழில் தழைக் கொழும்
செழுந் தடங் குடந்தையுள் கிடந்த மாலும் அல்லையே?                     (60)
811. O god, you stay in Thiruvenkaṭam
where cool rain falls abundantly
and bamboo plants grow tall and touch the sky. 
Aren’t you Maal who sleeps on the ocean 
in Kuḍandai surrounded by cool blooming groves 
dripping with honey? 

நடந்த கால்கள் நொந்தவோ? நடுங்க ஞாலம் ஏனமாய்
இடந்த மெய் குலுங்கவோ? இலங்கு மால் வரைச் சுரம்
கடந்த கால் பரந்த காவிரிக் கரைக் குடந்தையுள்
கிடந்தவாறு எழுந்திருந்து பேசு வாழி கேசனே                     (61)
812. Did your feet hurt when you walked with Sita in the forest?
Did your body shake when you took the form of a boar 
and dug up the earth and brought out the trembling earth goddess?
You stay in the temple in Kuḍandai on the bank of the Kaviri 
where the river spreads into many channels.
Get up, come and speak to us.
We praise you, O Kesava.

கரண்டம் ஆடு பொய்கையுள் கரும் பனைப் பெரும் பழம்
புரண்டு வீழ வாளை பாய் குறுங்கொடி நெடுந்தகாய்
திரண்ட தோள்-இரணியன் சினங் கொள் ஆகம் ஒன்றையும்
இரண்டு கூறு செய்து உகந்த சிங்கம் என்பது உன்னையே                     (62)
The god of Kurunguḍi
813. You are the mighty god who stays in Kurungudi 
where Valai fish leap 
and make large palm fruits fall into the pond 
so a cow bathing there is frightened.
You took the form of a lion 
and split open the chest of the angry Hiraṇyan 
who had strong round arms.

நன்று இருந்து யோக நீதி நண்ணுவார்கள் சிந்தையுள்
சென்று இருந்து தீவினைகள் தீர்த்த தேவதேவனே
குன்று இருந்த மாடம் நீடு பாடகத்தும் ஊரகத்தும்
நின்று இருந்து வெஃகணைக் கிடந்தது என்ன நீர்மையே?                    (63)
The god of Paḍaham
814. You are the god of gods
who removes the bad karma 
of those who do yoga and approach you. 
In Paḍaham, filled with beautiful palaces and hills,
you are in a seated form
and in Tiruvuraham, you stand, 
but why are you lying down in Thiruvehka?

நின்றது எந்தை ஊரகத்து இருந்தது எந்தை பாடகத்து
அன்று வெஃகணைக் கிடந்தது என் இலாத முன்னெலாம்
அன்று நான் பிறந்திலேன் பிறந்த பின் மறந்திலேன்
நின்றதும் இருந்ததும் கிடந்ததும் என் நெஞ்சுளே                     (64)
815. O father, you are in a standing form in Thiruvuraham,
and in Paḍaham you are seated,
and you recline in Thiruvehka. 
When you took those forms, I was not born,
and since I was born I have not forgotten any of your forms 
because you really stand, sit and sleep in my heart.

நிற்பதும் ஒர் வெற்பகத்து இருப்பும் விண் கிடப்பதும்
நற்பெருந் திரைக் கடலுள் நான் இலாத முன்னெலாம்
அற்புதன் அனந்த-சயனன் ஆதிபூதன் மாதவன்
நிற்பதும் இருப்பதும் கிடப்பதும் என் நெஞ்சுளே                     (65)
816. The god stands in Venkaṭam hills.
He stays in heaven in the sky.
He sleeps on the great ocean with rolling waves.  
He is a wonder.
He sleeps on the snake Adishesha.
He is the ancient god.
He, Madhavan, stands, sits and sleeps in my heart. 

இன்று சாதல் நின்று சாதல் அன்றி யாரும் வையகத்து
ஒன்றி நின்று வாழ்தல் இன்மை கண்டும் நீசர் என்கொலோ
அன்று பார் அளந்த பாத-போதை உன்னி வானின்மேல்
சென்று சென்று தேவராய் இருக்கிலாத வண்ணமே?                     (66)
817. Everyone knows that we will die
either today or shortly hereafter.
No one lives forever in this world.
You see this, O low people, 
but you do not want to worship the feet 
of the god who measured the world. 
Don’t you want to go to heaven 
and be with the gods? 

சண்ட மண்டலத்தின் ஊடு சென்று வீடு பெற்று மேல்
கண்டு வீடு இலாத காதல்-இன்பம் நாளும் எய்துவீர்
புண்டரீக-பாத புண்ய-கீர்த்தி நும் செவி மடுத்து
உண்டு நும் உறுவினைத் துயருள் நீங்கி உய்ம்மினோ                     (67)
818. If you worship the lotus feet of the divine god 
and listen to his praise, 
you will go through the world of the sun   
and reach moksha and find undiminished love and joy.
The virtuous god whose feet are as beautiful as lotuses 
will listen to your prayers 
and remove your bad karma and sorrow.

முத்திறத்து வாணியத்து இரண்டில் ஒன்றும் நீசர்கள்
மத்தராய் மயங்குகின்றது இட்டு அதில் இறந்து போந்து
எத்திறத்தும் உய்வது ஓர் உபாயம் இல்லை உய்குறில்
தொத்து இறுத்த தண் துழாய் நன் மாலை வாழ்த்தி வாழ்மினோ                    (68)
819. When they leave this world, 
those base people involved in worldly pleasures like wealth 
will not achieve moksha.
There is no way for them to go to heaven. 
If you want to survive, 
you must praise the good god Maal 
who is adorned with fresh Thulasi garlands.

காணிலும் உருப் பொலார் செவிக்கு இனாத கீர்த்தியார்
பேணிலும் வரந்தர மிடுக்கு இலாத தேவரை
ஆணம் என்று அடைந்து வாழும் ஆதர்காள் எம் ஆதிபாற்
பேணி நும் பிறப்பு எனும் பிணக்கு அறுக்ககிற்றிரே                     (69)
820. If you see some gods, they have terrible forms.
Their praise is not sweet to the ears. 
Even if you praise them they do not have the power
to give the boons you ask for. 
O ignorant ones! 
You live thinking they are your refuge.
If you want to survive, 
there is only one refuge for you, our Maal. 
If you wish to release yourself from births, 
worship our ancient god Maal. 

குந்தமோடு சூலம் வேல்கள் தோமரங்கள் தண்டு வாள்
பந்தமான தேவர்கள் பரந்து வானகம் உற
வந்த வாணன் ஈரைஞ்ஞூறு தோள்களைத் துணித்த நாள்
அந்த அந்த ஆகுலம் அமரரே அறிவரே                     (70)
821. The gods in the sky, 
carrying clubs, tridents, spears, drums, sticks and swords,
ran everywhere and hid 
when Banasuran came to fight with them. 
On that day our god Maal fought with him
and cut off his thousand arms, 
and took away all the troubles of the gods. 

வண்டு உலாவு கோதை மாதர் காரணத்தினால் வெகுண்டு
இண்ட வாணன் ஈரைஞ்ஞூறு தோள்களைத் துணித்த நாள்
முண்டன் நீறன் மக்கள் வெப்பு மோடி அங்கி ஓடிடக்
கண்டு நாணி வாணனுக்கு இரங்கினான் எம் மாயனே                     (71)
822. When the god took Ushai 
without Banasuran, her father knowing it, 
Banasuran came to fight with the god
and the god fought with him and cut off his thousand arms. 
Shiva, Agni and the other gods
who had come to help Banasuran in the battle retreated.
Our god decided to be compassionate to the Asuran
and forgave him.

போதில் மங்கை பூதலக் கிழத்தி தேவி அன்றியும்
போது தங்கு நான்முகன் மகன் அவன் மகன் சொலில்
மாது தங்கு கூறன் ஏறது ஊர்தி என்று வேத நூல்
ஓதுகின்றது உண்மை அல்லது இல்லை மற்று உரைக்கிலே                    (72)
823. The goddess Lakshmi stays on a lotus
and the earth goddess also stays with the god Maal.
Nanmuhan, the god’s son, sits on the lotus
on the navel of the god. 
The sastras say that Shiva who shares his body with his wife
became the vehicle of the god.
That is the truth and no one can deny it.

மரம் பொதச் சரம் துரந்து வாலி வீழ முன் ஒர் நாள்
உரம் பொதச் சரம் துரந்த உம்பர்-ஆளி எம்பிரான்
வரம் குறிப்பில் வைத்தவர்க்கு அலாது வானம் ஆளிலும்
நிரம்பு நீடு போகம் எத்திறத்தும் யார்க்கும் இல்லையே                     (73)
824. Our god shot his arrows 
and made holes in the seven mara trees.
As Rama, he shot his arrow at Vali's chest and killed him. 
Even those who rule in the sky
will not receive the endless joy of moksha 
unless our god has given them his grace to receive it.

அறிந்து அறிந்து வாமனன் அடியிணை வணங்கினால்
செறிந்து எழுந்த ஞானமோடு செல்வமும் சிறந்திடும்
மறிந்து எழுந்த தெண் திரையுள் மன்னு மாலை வாழ்த்தினால்
பறிந்து எழுந்து தீவினைகள் பற்று அறுதல் பான்மையே                     (74)
825. If you really know that your refuge is the feet
of the god who took the form of Vamanan 
and worship him
you will have great wealth and wonderful wisdom.
If you praise the god Maal
who sleeps on the ocean that has clear rolling waves, 
you will not have the results of your bad karma.

ஒன்றி நின்று நற்றவம் செய்து ஊழி ஊழிதோறு எலாம்
நின்று நின்று அவன் குணங்கள் உள்ளி உள்ளம் தூயராய்ச்
சென்று சென்று தேவதேவர் உம்பர் உம்பர் உம்பராய்
அன்றி எங்கள் செங்கண் மாலை யாவர் காண வல்லரே?                     (75)
826. Only those who do good tapas thinking only of the god
and who think constantly of the nature of Maal 
will go to heaven and stay with the other gods forever. 
Except for those devotees no one can see the god Maal 
who has beautiful eyes. 

புன் புல வழி அடைத்து அரக்கு-இலச்சினை செய்து
நன் புல வழி திறந்து ஞான நற் சுடர்கொளீஇ
என்பு இல் எள்கி நெஞ்சு உருகி உள் கனிந்து எழுந்தது ஓர்
அன்பில் அன்றி ஆழியானை யாவர் காண வல்லரே?                     (76)
827. They who control the feelings that arise from their senses
and they who light up their wisdom by following good paths
and they who melt in their bones and hearts for the god 
and they who love the god who carries a discus,
only they can see him.

எட்டும் எட்டும் எட்டுமாய் ஒர் ஏழும் ஏழும் ஏழுமாய்
எட்டும் மூன்றும் ஒன்றும் ஆகி நின்ற ஆதிதேவனை
எட்டின் ஆய பேதமோடு இறைஞ்சி நின்று அவன் பெயர்
எட்டு எழுத்தும் ஓதுவார்கள் வல்லர் வானம் ஆளவே                     (77)
828. God is the twenty-four things:
mouth, legs, hands, eruvaay, kazhivaay,
the senses, the body, mouth, eyes. nose, and ears,
the feelings, taste, light, touch, noise and smell, 
the sky, earth, wind, fire and water,
and mind, man, munaippu and other things beyond understanding. 
He is the lord of all the seven islands,
the seven mountains and seven seas. 
He is the soul of the twelve suns.
The devotees who worship him with the eight letter mantra,
"Om namo Narayaṇaya,"
will go to heaven and rule there. 

சோர்வு இலாத காதலால் தொடக்கு அறா மனத்தராய்
நீர் அராவணைக் கிடந்த நின்மலன் நலங் கழல்
ஆர்வமோடு இறைஞ்சி நின்று அவன் பேர் எட்டு எழுத்துமே
வாரம் ஆக ஓதுவார்கள் வல்லர் வானம் ஆளவே                     (78)
829. Those who love the god tirelessly, 
and those who think of him always in their minds
and those who worship the beautiful feet decorated with anklets
of the god who sleeps on the snake bed on the ocean, 
and those who recite the eight-letter mantra with love 
will go to heaven and rule there. 

பத்தினோடு பத்துமாய் ஒர் ஏழினோடு ஒர் ஒன்பதாய்
பத்து-நால் திசைக்கண் நின்ற நாடு பெற்ற நன்மையாய்
பத்தின் ஆய தோற்றமோடு ஒர் ஆற்றல் மிக்க ஆதிபால்
பத்தராம் அவர்க்கு அலாது முத்தி முற்றல் ஆகுமே?                     (79)
830. God is the ten directions. 
He is the soul of the ten guardians of the directions.
God is the nine notes of music.
God is the nine rasas of dance.
He came to this world in ten avatharams.
He is the ancient lord, the most powerful one. 
Only those devotees who worship him with devotion 
will reach moksha. 

வாசி ஆகி நேசம் இன்றி வந்து எதிர்ந்த தேனுகன்
நாசம் ஆகி நாள் உலப்ப நன்மை சேர் பனங்கனிக்கு
வீசி மேல் நிமிர்ந்த தோளின் இல்லை ஆக்கினாய் கழற்கு
ஆசை ஆம் அவர்க்கு அலால் அமரர் ஆகல் ஆகுமே?                     (80)
831. When the Asuran Thenugam approached the god without love
pretending to be his friend, 
the god cut off his arms 
but then he gave his grace and the Asuran achieved moksha. 
No one can reach moksha except the devotees
who worship the anklet-decorated feet of the god with love.

கடைந்த பாற்கடற் கிடந்து காலநேமியைக் கடிந்து
உடைந்த வாலி தன் தனக்கு உதவ வந்து இராமனாய்
மிடைந்த ஏழ் மரங்களும் அடங்க எய்து வேங்கடம்
அடைந்த மால பாதமே அடைந்து நாளும் உய்ம்மினோ                     (81)
832. He churned the milky ocean. 
He lies on the ocean forever.
He gave his grace to Vali even though, as Rama, he killed him.
He destroyed the seven trees with one arrow.
He stays in Thiruvenkatam hills.
If you worship the god Maal’s feet you will be saved.

எத்திறத்தும் ஒத்து நின்று உயர்ந்து உயர்ந்த பெற்றியோய்
முத்திறத்து மூரி நீர் அராவணைத் துயின்ற நின்
பத்து உறுத்த சிந்தையோடு நின்று பாசம் விட்டவர்க்கு
எத்திறத்தும் இன்பம் இங்கும் அங்கும் எங்கும் ஆகுமே                     (82)
833. O god, you are the highest of the high.
You are the incomparable that no one can know.
You slept on the snake bed on the ocean.
They who have destroyed their desires 
and they who release themselves 
from their attachments to the world
will receive happiness here, there and everywhere in all ways.

மட்டு உலாவு தண் துழாய்-அலங்கலாய் பொலன் கழல்
விட்டு வீழ்வு இலாத போகம் விண்ணில் நண்ணி ஏறினும்
எட்டினோடு இரண்டு எனும் கயிற்றினால் மனந்தனைக்
கட்டி வீடு இலாது வைத்த காதல் இன்பம் ஆகுமே                     (83)
834. O god, you are adorned
with cool Tulasi garlands that drip with pollen. 
If someone controls his mind and worships the god
with the eight letter mantra of the god, "Om Namo Narayanaya,"
the joy he receives is higher than the joy of attaining moksha.

பின் பிறக்க வைத்தனன் கொல்? அன்றி நின்று தன் கழற்கு
அன்பு உறைக்க வைத்த நாள் அறிந்தனன் கொல் ஆழியான்?
தன் திறத்து ஒர் அன்பிலா அறிவு இலாத நாயினேன்
என் திறத்தில் என்கொல் எம்பிரான் குறிப்பில் வைத்ததே?                     (84)
835. Does the god who carries the discus 
want me to be born again?
Does he know the day he made me love his feet
decorated with anklets?
I am ignorant and do not know how to love him.
I am incapable of doing anything.
O dear lord, what did you find in me 
to make me your devotee?

நச்சு-அரா அணைக்கிடந்த நாத பாத-போதினில்
வைத்த சிந்தை வாங்குவித்து நீங்குவிக்க நீ இனம்
மெய்த்தன் வல்லை ஆதலால் அறிந்தனன் நின் மாயமே
உய்த்து நின் மயக்கினில் மயக்கல் என்னை மாயனே                     (85)
836. O lord, you sleep on the snake bed.
I know your magic. 
You know how to make my mind 
that is interested in other worldly things
leave them and be devoted to your lotus feet. 
You are truly clever.
If you make me fascinated with you, 
what kind of fascination is this? 
O Mayan, give me your grace 
so I am not involved in worldly things. 

சாடு சாடு பாதனே சலம் கலந்த பொய்கைவாய்
ஆடு அராவின் வன்பிடர் நடம் பயின்ற நாதனே
கோடு நீடு கைய செய்ய பாதம் நாளும் உள்ளினால்
வீடனாக மெய் செயாத வண்ணம் என்கொல்? கண்ணனே                    (86)
837. Dance, dance with your feet. 
O god, you dance on the heads of the snake Kalingan 
stirring the water in the pond.
You carry the conch in your hand.
I worship your beautiful feet every day
and think of you always. 
Why have you not granted me moksha yet, O Kaṇṇa. 

நெற்றி பெற்ற கண்ணன் விண்ணின் நாதனோடு போதின்மேல்
நற்றவத்து நாதனோடு மற்றும் உள்ள வானவர்
கற்ற பெற்றியால் வணங்கு பாத நாத வேத நின்
பற்று அலால் ஒர் பற்று மற்றது உற்றிலேன் உரைக்கிலே                     (87)
838. All the gods and Shiva who has an eye on his forehead
and the wise Nanmuhan who stays on the lotus 
and the other gods together worship your feet with love.
O lord, you are the Vedas. 
I will not speak of any other love 
except the love I have for you. 

வெள்ளை வேலை வெற்பு நாட்டி வெள் எயிற்று அராவு அளாய்
அள்ளலாக் கடைந்த அன்று அருவரைக்கு ஓர் ஆமையாய்
உள்ள நோய்கள் தீர் மருந்து வானவர்க்கு அளித்த எம்
வள்ளலாரை அன்றி மற்று ஒர் தெய்வம் நான் மதிப்பனே?                     (88)
839. My generous god used Meru mountain 
for a churning stick and used the snake Vasuki for the rope 
and churned the milky ocean. 
He took the form of a turtle,
took the nectar from the ocean,
and gave it to the gods in the sky,
taking away their troubles.
I will not worship any other god except that generous one. 

பார் மிகுத்த பாரம் முன் ஒழிச்சுவான் அருச்சுனன்
தேர் மிகுத்து மாயம் ஆக்கி நின்று கொன்று வென்றிசேர்
மாரதர்க்கு வான் கொடுத்து வையம் ஐவர் பாலதாம்
சீர் மிகுத்த நின் அலால் ஒர் தெய்வம் நான் மதிப்பனே?                     (89)
840. You became the charioteer for Arjuna, 
destroyed the Kauravas
and gave the land to the five Pandavas, 
sending their enemies to the sky. 
The earth was saved from evil people.
I will not worship any other god 
except you, the victorious one. 

குலங்களாய ஈரிரண்டில் ஒன்றிலும் பிறந்திலேன்
நலங்களாய நற்கலைகள் நாலிலும் நவின்றிலேன்
புலன்கள் ஐந்தும் வென்றிலேன் பொறியிலேன் புனித நின்
இலங்கு பாதம் அன்றி மற்று ஒர் பற்று இலேன் எம் ஈசனே                    (90)
841. I was not born in one of the four Varnas. 
I have not learned any of the good arts 
and do not recite the Vedas with my tongue. 
I have not conquered the joy given by the senses.
O pure one, I have no good knowledge
and I have no refuge except your shining feet. 

பண் உலாவு மென் மொழிப் படைத் தடங்கணாள் பொருட்டு
எண் இலா அரக்கரை நெருப்பினால் நெருக்கினாய்
கண் அலால் ஒர் கண் இலேன் கலந்த சுற்றம் மற்று இலேன்
எண் இலாத மாய நின்னை என்னுள் நீக்கல் என்றுமே                     (91)
842. You burned countless Raksasas in Lanka 
for the sake of Sita who has sharp sword-like eyes
and whose soft words are like music.
I have no eyes except yours that make me see. 
I have no relatives to be with except you. 
You have endless magic. 
How can I ever take you from my heart?

விடைக் குலங்கள் ஏழ் அடர்த்து வென்றி வேற்-கண் மாதரார்
கடிக் கலந்த தோள் புணர்ந்த காலி ஆய வேலை-நீர்
படைத்து அடைத்து அதில் கிடந்து முன் கடைந்த நின்தனக்கு
அடைக்கலம் புகுந்த என்னை அஞ்சல் என்ன வேண்டுமே                     (92)
843. You are the cowherd who destroyed the seven bulls 
and embraced the arms of Nappinnai and married her 
whose spear-like eyes attracted all.
You created the oceans, you churned the milky ocean 
and you sleep on it.
I come to you as my refuge.
Give me refuge, tell me, "Don’t be afraid!"

சுரும்பு அரங்கு தண் துழாய் துதைந்து அலர்ந்த பாதமே
விரும்பி நின்று இறைஞ்சுவேற்கு இரங்கு அரங்கவாணனே
கரும்பு இருந்த கட்டியே கடல் கிடந்த கண்ணனே
இரும்பு அரங்க வெஞ்சரம் துரந்த வில் இராமனே                     (93)
844. You are the god of Srirangam, 
decorated with a cool Thulasi garland that swarms with bees.
You give your grace to those who love and worship your feet. 
You are like a sweet bundle of sugarcane.
You are Kaṇṇan who sleeps on the ocean. 
You are Rama who shot his strong arrows with his bow
and destroyed the iron forts of Lanka. 

ஊனில் மேய ஆவி நீ உறக்கமோடு உணர்ச்சி நீ
ஆனில் மேய ஐந்தும் நீ அவற்றுள் நின்ற தூய்மை நீ
வானினோடு மண்ணும் நீ வளங் கடற் பயனும் நீ
யானும் நீ அது அன்றி எம்பிரானும் நீ இராமனே                     (94)
845. You are the life in our bodies. 
You are our sleep and our feelings. 
You are the five things given by the cow.
You are the purity in all. 
You are the sky and the earth. 
You are the rich ocean and the things in it. 
There is nothing without you. 
You are our god and you are Rama.

அடக்கு அரும் புலன்கள் ஐந்து அடக்கி ஆசையாம் அவை
தொடக்கு அறுத்து வந்து நின் தொழிற்கண் நின்ற என்னை நீ
விடக் கருதி மெய்செயாது மிக்கு ஒர் ஆசை ஆக்கிலும்
கடற் கிடந்த நின் அலால் ஒர் கண்ணிலேன் எம் அண்ணலே                    (95)
846. I have destroyed the desires that come from the evil senses.
I have cut off all the relations that I had with others. 
I come to you to serve you.
Even if you want me to have desire 
and enjoy the pleasures of the five senses, 
my only desire is to be with you.
I have no eyes except you,
O my king who sleeps on the ocean. 

வரம்பு இலாத மாய மாய வையம் ஏழும் மெய்ம்மையே
வரம்பு இல் ஊழி ஏத்திலும் வரம்பு இலாத கீர்த்தியாய்
வரம்பு இலாத பல் பிறப்பு அறுத்து வந்து நின்கழல்
பொந்துமா திருந்த நீ வரம்செய் புண்டரீகனே                     (96)
847. You do endless magic. 
Even if all the true seven worlds were to praise you 
for all the seven yugas, it would not be enough. 
You are the god worthy of limitless praise. 
O Pundariga! Please give me a boon 
so I may escape from all my endless births 
and come to your feet that are adorned with anklets. 

வெய்ய ஆழி சங்கு தண்டு வில்லும் வாளும் ஏந்து சீர்க்
கைய செய்ய போதில் மாது சேரும் மார்ப நாதனே
ஐயில் ஆய ஆக்கை-நோய் அறுத்து வந்து நின் அடைந்து
உய்வது ஓர் உபாயம் நீ எனக்கு நல்க வேண்டுமே                     (97)
848. In your beautiful hands you carry 
the discus, conch, club, bow and sword. 
O lord! Lakshmi who is seated on a red lotus
stays on your chest.
Give me your grace so that I will be saved 
from the births that give me sickness and sorrow.
Show me a way to come to you. 

மறம் துறந்து வஞ்சம் மாற்றி ஐம்புலன்கள் ஆசையும்
துறந்து நின்கண் ஆசையே தொடர்ந்துநின்ற நாயினேன்
பிறந்து இறந்து பேர் இடர்ச் சுழிக்கணின்று நீங்குமா
மறந்திடாது மற்று எனக்கு மாய நல்க வேண்டுமே                     (98)
849. I have left all the bad acts that I was committing.
I have no cunning or fault.
I have none of the desires that the five senses give. 
I am a dog and my only desire is to be with you. 
O Maayan, give me the boon 
of not being born and dying anymore 
and I will not forget you. 

காட்டி நான் செய் வல்வினைப் பயன்தனால் மனந்தனை
நாட்டி வைத்து நல்ல-அல்ல செய்ய எண்ணினார் எனக்
கேட்டது அன்றி என்னது ஆவி பின்னை கேள்வ நின்னொடும்
பூட்டி வைத்த என்னை நின்னுள் நீக்கல் பூவை வண்ணனே                     (99)
850. You are the beloved of Nappinnai.
You have the color of the kayam flower.
My soul is tied to you.
I hear that the messengers of Yama 
encourage people to be involved in cruel sins.
I locked you up in my heart with Nappinnai
and you save me from committing those sins. 

பிறப்பினோடு பேர் இடர்ச் சுழிக்கண் நின்றும் நீங்கும் அஃது
இறப்ப வைத்த ஞான நீசரைக் கரைக்கொடு ஏற்றுமா
பெறற்கு அரிய நின்ன பாத-பத்தி ஆன பாசனம்
பெறற்கு அரிய மாயனே எனக்கு நல்க வேண்டுமே                     (100)
851. You are Maayan whom no one can reach easily.
You save even bad people who, forgetting all good deeds, 
think that they are wise
and do not understand that births
will give them suffering in this world.
Give me your grace and make me your devotee
so I may worship your feet through devotion for you always. 

இரந்து உரைப்பது உண்டு வாழி ஏம நீர் நிறத்து அமா
வரம் தரும் திருக்குறிப்பில் வைத்தது ஆகில் மன்னு சீர்
பரந்த சிந்தை ஒன்றிநின்று நின்ன பாத-பங்கயம்
நிரந்தரம் நினைப்பதாக நீ நினைக்க வேண்டுமே                    (101)
852. I want to ask you one thing. 
You have the color of the ocean. 
If I worship you 
and always want to think of you in my mind,
won’t you also think that you will give me your grace
to keep your lotus feet in my heart forever?

விள்வு இலாத காதலால் விளங்கு பாத-போதில் வைத்து
உள்ளுவேனது ஊன நோய் ஒழிக்குமா தெழிக்கு நீர்ப்
பள்ளி மாய பன்றி ஆய வென்றி வீர குன்றினால்
துள்ளுநீர் வரம்பு செய்த தோன்றல் ஒன்று சொல்லிடே                    (102)
853. O Maayan, you sleep on the ocean whose water seethes. 
My love for you is limitless
and I worship your shining lotus feet in my heart
so that they will take away all my troubles.
You are the victorious hero who took the form of a boar. 
You are the great one who carried Govardhana mountain 
and saved the cows by sheltering them from the storm.
O lord, tell me how I can not be born and suffer in this world.

திருக் கலந்து சேரும் மார்ப தேவதேவ தேவனே
இருக் கலந்த வேத நீதி ஆகி நின்ற நின்மலா
கருக் கலந்த காளமேக மேனி ஆய நின் பெயர்
உருக் கலந்து ஒழிவிலாது உரைக்குமாறு உரைசெயே                    (103)
854. O god, the beautiful Lakshmi stays on your chest.
You are the god of gods. 
You are the faultless one 
and the god of justice that the Vedas proclaim. 
You have the dark body of a cloud. 
Give me your grace 
so I may recite your names without ever ceasing.

கடுங் கவந்தன் வக்கரன் கரன் முரன் சிரம் அவை
இடந்து கூறு செய்த பல் படைத் தடக்கை மாயனே
கிடந்து இருந்து நின்று இயங்கு போதும் நின்ன பொற்கழல்
தொடர்ந்து மீள்வு இலாதது ஒர் தொடர்ச்சி நல்க வேண்டுமே                    (104)
855. O Maayan, your strong arm carries many weapons.
You cut off the heads of the Asuras Vakkaran, Karan and Muran 
when they came in anger to fight you. 
Give me your grace so I may always worship your feet 
adorned with golden anklets 
whether I am sleeping, standing or walking. 

மண்ணை உண்டு உமிழ்ந்து பின் இரந்து கொண்டு அளந்து மண்
கண்ணுள் அல்லது இல்லை என்று வென்ற காலம் ஆயினாய்
பண்ணை வென்ற இன்சொல் மங்கை கொங்கை தங்கு பங்கயக்
கண்ண நின்ன வண்ணம் அல்லது இல்லை எண்ணும் வண்ணமே                     (105)
856. You swallowed the earth. 
You begged for land and took it away from Mahabali,
measuring it till there was no place you had not taken.
O lord, you have lotus eyes! 
You embrace the woman whose sweet words surpass music. 
There is no other color like your color. 

கறுத்து எதிர்ந்த காலநேமி காலனோடு கூட அன்று
அறுத்த ஆழி சங்கு தண்டு வில்லும் வாளும் ஏந்தினாய்
தொறுக் கலந்த ஊனம் அஃது ஒழிக்க அன்று குன்றம் முன்
பொறுத்த நின் புகழ்க்கு அலால் ஒர் நேசம் இல்லை நெஞ்சமே                    (106)
857. O god, you carry a conch, club, bow and a sword.
You carry the discus that cut off the head of Yama
when he came angrily to fight with you.
You carried Govardhana mountain to save the cows 
when the storm came to destroy the cowherd village. 
My heart loves nothing except your fame 
that is spread everywhere.

காய் சினத்த காசி மன்னன் வக்கரன் பவுண்டிரன்
மாசினத்த மாலி மான் சுமாலி கேசி தேனுகன்
நாசம் உற்று வீழ நாள் கவர்ந்த நின் கழற்கு அலால்
நேச பாசம் எத் திறத்தும் வைத்திடேன் எம் ஈசனே                    (107)
858. You destroyed the angry king of Kasi, 
Vakkaran, Pavuṇḍrahan, the furious Maliman, 
Sumali, Kesi and Thenugan.
I will not give my love and affection to anyone 
except to your anklet-adorned feet. 

கேடு இல் சீர் வரத்தினாய்க் கெடும் வரத்து அயன் அரன்
நாடினோடு நாட்டம்-ஆயிரத்தன் நாடு நண்ணினும்
வீடது ஆன போகம் எய்தி வீற்றிருந்த போதிலும்
கூடும் ஆசை அல்லது ஒன்று கொள்வனோ குறிப்பிலே?                    (108)
859. Even if I received faultless boons
and could go to the world of Nanmuhan
filled with abundant and indestructible wealth
or the world of Shiva 
who has the great power of destroying the world 
or the world of Indra who has a thousand eyes, 
even if I could have all the pleasures of moksha, 
I would not accept or think of anything
except to be with you. 

சுருக்குவாரை இன்றியே சுருங்கினாய் சுருங்கியும்
பெருக்குவாரை இன்றியே பெருக்க மெய்து பெற்றியோய்
செருக்குவார்கள் தீக்குணங்கள் தீர்த்த தேவதேவன் என்று
இருக்கு வாய் முனிக் கணங்கள் ஏத்த யானும் ஏத்தினேன்                    (109)
860. You became a dwarf 
even though no one shrank you to become short.
You became tall even though no one made you tall 
so that you could touch the sky.
All the sages who recite the Vedas 
praise you and say that you are the god of gods 
who destroys the evil of the proud
and I join them in praising you. 

தூயனாயும் அன்றியும் சுரும்பு உலாவு தண் துழாய்
மாய நின்னை நாயினேன் வணங்கி வாழ்த்தும் ஈதெலாம்
நீயும் நின் குறிப்பினிற் பொறுத்து நல்கு வேலை-நீர்ப்
பாயலோடு பத்தர் சித்தம் மேய வேலை வண்ணனே                     (110)
861. You are the pure one decorated
with a cool Thulasi garland that swarms with bees. 
O Maayan! I, a dog, bow to you and worship you.
You have the color of the ocean
and you sleep on the water of the ocean. 
You enter into the thoughts of your devotees.
Forgive all my faults and give me your grace. 

வைது நின்னை வல்லவா பழித்தவர்க்கும் மாறில் போர்
செய்து நின்ன செற்றத் தீயில் வெந்தவர்க்கும் வந்து உனை
எய்தல் ஆகும் என்பர் ஆதலால் எம் மாய நாயினேன்
செய்த குற்றம் நற்றமாகவே கொள் ஞால-நாதனே                     (111)
862. You are the lord of the world.
Sages say that even they who slander you like Sisubalan 
and they who fight with you like Ravaṇa in Lanka
have reached your world and joined with you by your grace.
You are Maayan. 
Take the mistakes that I, who am as low as a dog, 
do as good deeds and forgive me. 

வாள்கள் ஆகி நாள்கள் செல்ல நோய்மை குன்றி மூப்பு எய்தி
மாளும் நாள் அது ஆதலால் வணங்கி வாழ்த்து என் நெஞ்சமே
ஆளது ஆகும் நன்மை என்று நன்குணர்ந்து அது அன்றியும்
மீள்வு இலாத போகம் நல்க வேண்டும் மால பாதமே                     (112)
863. O my heart, time will pass.
We will all get sick and become old 
and the time of death will approach.
Bow to the divine feet of the god and worship him.
You should know that being a devotee of the god 
is the only good thing.
The only thing that give you the joy of not being born again
is the feet of Maal. 

சலம் கலந்த செஞ்சடைக் கறுத்த கண்டன் வெண்தலைப்
புலன் கலங்க உண்ட பாதகத்தன் வன் துயர் கெட
அலங்கல் மார்வில் வாச நீர் கொடுத்தவன் அடுத்த சீர்
நலங்கொள் மாலை நண்ணும் வண்ணம் எண்ணு வாழி நெஞ்சமே                     (113)
864. Nanmuhan cursed dark-necked Shiva 
on whose jaṭa the Ganges flows
and Nanmuhan’s head stuck on Shiva’s palm.
Our god whose chest is decorated with a fragrant garland 
gave his blood and made Nanmuhan’s head
that was stuck to Shiva’s palm fall away. 
O heart! Think of the god’s Thulasi garland and worship him 
so that you will reach his Vaikuṇṭam. 

ஈனமாய எட்டும் நீக்கி ஏதம் இன்றி மீதுபோய்
வானம் ஆள வல்லையேல் வணங்கி வாழ்த்து என் நெஞ்சமே
ஞானம் ஆகி ஞாயிறு ஆகி ஞால முற்றும் ஓர் எயிற்று
ஏனமாய் இடந்த மூர்த்தி எந்தை பாதம் எண்ணியே                     (114)
865. O heart, if you want to remove the eight bad thoughts 
and live without fault and reach moksha and rule the world, 
you must think and worship the feet of the god, our father, 
who is wisdom, the sun, and the world, 
who took the form of a single-tusked boar 
and split the earth. 
(Eight things: avidyai, action, smell, taste, desires of the world
and worrying about oneself, others and the gods.)

அத்தன் ஆகி அன்னை ஆகி ஆளும் எம் பிரானுமாய்
ஒத்து ஒவ்வாத பல் பிறப்பு ஒழித்து நம்மை ஆட்கொள்வான்
முத்தனார் முகுந்தனார் புகுந்து நம்முள் மேவினர்
எத்தினால் இடர்க்கடற் கிடத்தி ஏழை நெஞ்சமே?                     (115)
866. He is our father.
He is our mother.
He is the lord who rules us. 
He destroys all our births.
He makes us his devotees and gives us his grace.
O poor heart! He is the ancient one.
He is Mukundan. 
If we worship him he will enter into us, stay there
and remove our ocean of sorrow. 

மாறு செய்த வாள்-அரக்கன் நாள் உலப்ப அன்று இலங்கை
நீறு செய்து சென்று கொன்று வென்றி கொண்ட வீரனார்
வேறு செய்து தம்முள் என்னை வைத்திடாமையால் நமன்
கூறுசெய்து கொண்டு இறந்த குற்றம் எண்ண வல்லனே?                     (116)
867. When Ravaṇa with a sword opposed Rama in Lanka,
Rama went to Lanka, burnt it, killed Ravaṇa 
and took over Lanka. 
My god does not think I am like his enemies.
Yama will not think of the sins 
I have done and afflict me
because I am a devotee of the god. 

அச்சம் நோயொடு அல்லல் பல் பிறப்பு அவாய மூப்பு இவை
வைத்த சிந்தை வைத்த ஆக்கை மாற்றி வானில் ஏற்றுவான்
அச்சுதன் அனந்த கீர்த்தி ஆதி அந்தம் இல்லவன்
நச்சு நாகனைக் கிடந்த நாதன் வேத கீதனே                     (117)
868. He will take you to heaven
removing your fears, sickness, old age
and all your births.
He fulfills his promises. 
He is Achudan and Anandan.
He has no beginning or end.
He sleeps on the snake bed. 
He is praised by the Vedas.

சொல்லினும் தொழிற்கணும் தொடக்கு அறாத அன்பினும்
அல்லும் நன் பகலினோடும் ஆன மாலை காலையும்
அல்லி நாள்-மலர்க் கிழத்தி நாத பாத-போதினைப்
புல்லி உள்ளம் விள்வு இலாது பூண்டு மீண்டது இல்லையே                    (118)
869. O lord, you are the beloved of Lakshmi 
who stays on a fresh lotus. 
I worshipped you with my words and in my deeds 
and loved you unceasingly, 
night and day, evening and morning. 
My heart worshipped your lotus feet 
and it will stay with you 
and never come back to me. 

பொன்னி சூழ் அரங்கம் மேய பூவை-வண்ண மாய கேள்
என்னது ஆவி என்னும் வல்வினையினுட் கொழுந்து எழுந்து
உன்ன பாதம் என்ன நின்ற ஒண்சுடர்க் கொழுமலர்
மன்ன வந்து பூண்டு வாட்டம் இன்றி எங்கும் நின்றதே                     (119)
870. You are the god who has the color of a kaya flower. 
You stay in Srirangam surrounded by the Ponni river.
O Mayan, listen. 
My heart had abandoned my bad karma, 
worships your shining flower-like feet 
and remains there never becoming tired. 

இயக்கு அறாத பல் பிறப்பில் என்னை மாற்றி இன்று வந்து
உயக்கொள் மேகவண்ணன் நண்ணி என்னிலாய தன்னுளே
மயக்கினான் தன் மன்னு சோதி ஆதலால் என் ஆவி தான்
இயக்கு எலாம் அறுத்து அறாத இன்ப வீடு பெற்றதே                     (120)
871. You took away all my future births
and saved me today. 
You the cloud-colored one came to me, 
entered my heart and bewitched me. 
You are everlasting bright light. 
My soul is released from all pain
and has reached moksha, the house of joy. 

Subham
------------------

திருமலை  - தொண்டர் அடிப்பொடி ஆழ்வார்
Thirumaalai. Thoṇḍaraḍippoḍi Azhvar
Loving the God in Srirangam

காவலிற் புலனை வைத்து
           கலிதன்னைக் கடக்கப் பாய்ந்து
நாவலிட்டு உழிதர்கின்றோம்
           நமன்-தமர் தலைகள் மீதே
மூவுலகு உண்டு உமிழ்ந்த
           முதல்வ நின் நாமம் கற்ற
ஆவலிப்பு உடைமை கண்டாய்
           அரங்க மா நகருளானே                     (1)
872. You, the ancient one, 
swallowed the three worlds and spit them out.
We do not like the feeling 
that come from the enjoyment of our five senses
and we do not sin anymore.
The messengers of Yama cannot hurt us now.
We are brave because we have learned your names 
and recite them,
O god of Srirangam.

பச்சை மா மலை போல் மேனி
           பவளவாய் கமலச் செங்கண்
அச்சுதா அமரர் ஏறே
           ஆயர் தம் கொழுந்தே என்னும்
இச் சுவை தவிர யான் போய்
           இந்திர-லோகம் ஆளும்
அச் சுவை பெறினும் வேண்டேன்
           அரங்க மா நகருளானே                     (2)
873. Your body is like a beautiful green hill. 
Your lotus eyes are handsome 
and your mouth is red as coral.
O father, you are a bull among the gods.
You are a tender child to the cowherds.
I only want to praise you with these words. 
I will not want anything
even if I were given the gift of ruling Indra’s world,
O god of Srirangam. 

வேத நூற் பிராயம் நூறு
           மனிசர் தாம் புகுவரேலும்
பாதியும் உறங்கிப் போகும்
           நின்றதிற் பதினையாண்டு
பேதை பாலகன் அது ஆகும்
           பிணி பசி மூப்புத் துன்பம்
ஆதலால் பிறவி வேண்டேன்
           அரங்க மா நகருளானே                     (3)
874. Even if a man lives for hundred years, 
half of those years he spends sleeping.
Many he spends as an innocent child and as a youth
and the rest he spends suffering sickness, hunger, 
old age and other ills.
I do not want to be born any more in this world, 
O god of Srirangam.

மொய்த்த வல்வினையுள் நின்று
           மூன்று எழுத்து உடைய பேரால்
கத்திரபந்தும் அன்றே
           பராங்கதி கண்டு கொண்டான்
இத்தனை அடியர் ஆனார்க்கு
           இரங்கும் நம் அரங்கன் ஆய
பித்தனைப் பெற்றும் அந்தோ
           பிறவியுள் பிணங்குமாறே                     (4)
875. When Kstrabandu suffered from bad karma, 
he worshipped the god,
recited the three syllables word "Govinda"and received moksha.
Even though I continually worship Rangan, 
the crazy god who gave his grace to devotees like Ksatrabandu,
he has not taken away my births. 

பெண்டிரால் சுகங்கள் உய்ப்பான்
           பெரியது ஓர் இடும்பை பூண்டு
உண்டு இராக் கிடக்கும் அப்போது
           உடலுக்கே கரைந்து நைந்து
தண் துழாய்-மாலை மார்பன்
           தமர்களாய்ப் பாடி ஆடி
தொண்டு பூண்டு அமுதம் உண்ணாத்
           தொழும்பர்சோறு உகக்குமாறே                    (5)
876. Those who enjoy the pleasures of women
will fall into many troubles. 
They will get sick and suffer, unable to eat night and day.
Why do those base ones not become the devotees
of the god whose chest is decorated with cool Thulasi garlands, 
singing and dancing the praise of the god? 
They enjoy the food they eat and do not know
that worshipping the god is like drinking nectar. 

மறம் சுவர் மதில் எடுத்து
           மறுமைக்கே வெறுமை பூண்டு
புறம் சுவர் ஓட்டை மாடம்
           புரளும் போது அறிய மாட்டீர்
அறம் சுவர் ஆகி நின்ற
           அரங்கனார்க்கு ஆட் செய்யாதே
புறஞ் சுவர்க் கோலஞ் செய்து
           புள் கௌவக் கிடக்கின்றீரே                    (6)
877. You build tall walls for your palaces
that have long porches and enjoy living in them
and you do not think at all of your next birth. 
You do not become a devotee of the god Rangan 
whose walls are dharma.
You decorate the exterior wall that is your body 
and live inside it as if you were a bird 
concerned with nothing else. 

புலை-அறம் ஆகி நின்ற
           புத்தொடு சமணம் எல்லாம்
கலை அறக் கற்ற மாந்தர்
           காண்பரோ? கேட்பரோ தாம்?
தலை அறுப்பு உண்டும் சாவேன்
           சத்தியம் காண்மின் ஐயா
சிலையினால் இலங்கை செற்ற
           தேவனே தேவன் ஆவான்                     (7)
878. Can those who learn from the good religious books 
hear, listen and know about the dharma of the mean religions, 
Buddhism and Jainism?
If I think of any other god, 
I promise that even if someone cuts off my head
I will not die because I am a devotee of the god.
The only god of gods is he who destroyed Lanka with his bow.

வெறுப்பொடு சமணர் முண்டர்
           விதி இல் சாக்கியர்கள் நின்பால்
பொறுப்பு அரியனகள் பேசில்
           போவதே நோயது ஆகி
குறிப்பு எனக்கு அடையும் ஆகில்
           கூடுமேல் தலையை ஆங்கே
அறுப்பதே கருமம் கண்டாய்
           அரங்க மா நகருளானே                     (8)
879. O god! You stay in Srirangam! 
The bald-headed Jains, Buddhists and the Sakyas 
hate our religion and say terrible things about you. 
It is better if they get sick and die rather than living.
When I hear their bad speech, it hurts me.
If I could, I would cut off their heads.

மற்றும் ஓர் தெய்வம் உண்டே?
           மதி இலா மானிடங்காள்
உற்றபோது அன்றி நீங்கள்
           ஒருவன் என்று உணர மாட்டீர்
அற்றம் மேல் ஒன்று அறியீர்
           அவன் அல்லால் தெய்வம் இல்லை
கற்றினம் மேய்த்த எந்தை
           கழலிணை பணிமின் நீரே                     (9)
880. O ignorant men! Is there any other god?
You will not understand that he is the only god
unless you are in trouble.
You should know one thing for sure: 
there is no god except him. 
Worship our father’s feet decorated with anklets
who grazed the calves.

நாட்டினான் தெய்வம் எங்கும்
           நல்லது ஓர் அருள்தன்னாலே
காட்டினான் திருவரங்கம்
           உய்பவர்க்கு உய்யும் வண்ணம்
கேட்டிரே நம்பிமீர்காள்
           கெருடவா கனனும் நிற்கச்
சேட்டைதன் மடியகத்துச்
           செல்வம் பார்த்து இருக்கின்றீரே                     (10)
881. He created all the gods by his good grace.
He showed Srirangam as the path
to those who want to be released from their births.
O Nambis, listen. 
The god who rides on the eagle is here,
but you look only for the wealth
that is achieved by bad deeds.

ஒரு வில்லால் ஓங்கு முந்நீர்
           அடைத்து உலகங்கள் உய்யச்
செருவிலே அரக்கர்கோனைச்
           செற்ற நம் சேவகனார்
மருவிய பெரிய கோயில்
           மதில்-திருவரங்கம் என்னா
கருவிலே திரு இலாதீர்
           காலத்தைக் கழிக்கின்றீரே                     (11)
882. Our god, the protector of the world,
built a bridge on the large ocean, shooting one arrow. 
He fought with the king of the Rakshasas in Lanka. 
You do not think of the beautiful temple 
in Srirangam surrounded by forts,
and so you do not have good luck in this birth
but waste your life. 

நமனும் முற்கலனும் பேச
           நரகில் நின்றார்கள் கேட்க
நரகமே சுவர்க்கம் ஆகும்
           நாமங்கள் உடையன் நம்பி
அவனது ஊர் அரங்கம் என்னாது
           அயர்த்து வீழ்ந்து அளிய மாந்தர்
கவலையுள் படுகின்றார் என்று
           அதனுக்கே கவல்கின்றேனே                     (12)
883. Once some people heard 
Yama and Muthkalan talking together in hell
and thought that hell is heaven. 
They forgot that the place of the dear god Nambi 
who has many names is Srirangam 
and they did not worship the god there. 
They plunge into sorrow and I am worried 
that they will have trouble in their lives.
 
எறியும் நீர் வெறிகொள் வேலை
           மாநிலத்து உயிர்கள் எல்லாம்
வெறிகொள் பூந்துளவ மாலை
           விண்ணவர்கோனை ஏத்த
அறிவு இலா மனிசர் எல்லாம்
           அரங்கம் என்று அழைப்பராகில்
பொறியில் வாழ் நரகம் எல்லாம்
           புல் எழுந்து ஒழியும் அன்றே                    (13)
884. All the creatures of this wide earth 
surrounded by oceans with rolling waves
worship the king of the gods in the sky
who is decorated with a fragrant blooming Thulasi garland. 
If ignorant people praise Srirangam, 
all the hells that have been created for them 
because of their enjoyment of the senses 
will be destroyed and disappear.

வண்டினம் முரலும் சோலை
           மயிலினம் ஆலும் சோலை
கொண்டல் மீது அணவும் சோலை
           குயிலினம் கூவும் சோலை
அண்டர்கோன் அமரும் சோலை
           அணி திருவரங்கம் என்னா
மிண்டர்பாய்ந்து உண்ணும்சோற்றை
           விலக்கி நாய்க்கு இடுமின் நீரே                     (14)
885. Beautiful Srirangam is surrounded with groves 
where bunches of bees swarm around flowers, peacocks dance, 
clouds float above in the sky and cuckoos sing.
Indra the king of the gods comes and stays there.
Such is lovely Srirangam.
You should take the food that bad people eat
who do not praise Srirangam filled with beautiful groves
and give it to the dogs.

மெய்யர்க்கே மெய்யன் ஆகும்
           விதி இலா என்னைப் போலப்
பொய்யர்க்கே பொய்யன் ஆகும்
           புட்கொடி உடைய கோமான்
உய்யப்போம் உணர்வினார்கட்கு
           ஒருவன் என்று உணர்ந்த பின்னை
ஐயப்பாடு அறுத்துத் தோன்றும்
           அழகன் ஊர் அரங்கம் அன்றே                     (15)
886. The king of the gods who has an eagle flag
is true for those who think he is true
and he is false for those who think he is not true.
If someone thinks he can escape birth
only by worshipping the god,
his doubts about the god will go away
and he will understand 
that Srirangam is the Thirupadi of the beautiful god.

சூதனாய்க் கள்வனாகித்
           தூர்த்தரோடு இசைந்த காலம்
மாதரார் கயற்கண் என்னும்
           வலையுள் பட்டு அழுந்துவேனைப்
போதரே என்று சொல்லிப்
           புந்தியுள் புகுந்து தன்பால்
ஆதரம் பெருக வைத்த
           அழகன் ஊர் அரங்கம் அன்றே                     (16)
887. I was a gambler and a thief. 
I consorted with bad people
and was caught in the love-nets of women 
who have fish-like eyes. 
But then the beautiful god said, "Come out!"
and entered my mind and made me love him.
Srirangam is the Thirupadi of the beautiful god
who made me love him.

விரும்பி நின்று ஏத்த மாட்டேன்
           விதி இலேன் மதி ஒன்று இல்லை
இரும்புபோல் வலிய நெஞ்சம்
           இறை-இறை உருகும் வண்ணம்
சுரும்பு அமர் சோலை சூழ்ந்த
           அரங்க மா கோயில் கொண்ட
கரும்பினைக் கண்டு கொண்டு என்
           கண்ணினை களிக்குமாறே                     (17)
888. I don’t know how to praise you with my tongue
and I don’t have the good luck of knowing how to love you
or a good mind that knows how to glorify you. 
My strong iron-like heart melted 
to see the sweet sugarcane-like god 
who stays in the wonderful temple in Srirangam
surrounded with groves swarming with bees.
How my eyes were delighted when I saw him! 

இனி திரைத் திவலை மோத
           எறியும் தண் பரவை மீதே
தனி கிடந்து அரசு செய்யும்
           தாமரைக்கண்ணன் எம்மான்
கனி இருந்தனைய செவ்வாய்க்
           கண்ணனைக் கண்ட கண்கள்
பனி-அரும்பு உதிருமாலோ
           என் செய்கேன் பாவியேனே?                     (18)
889. My lotus-eyed god
rules the world, sleeping on the ocean 
where waves break on the banks 
and spray drops of water with foam.
My eyes that saw Kaṇṇan 
whose red mouth is as soft as a fruit shed tears. 
What can I, a sinner, do?

குடதிசை முடியை வைத்துக்
           குணதிசை பாதம் நீட்டி
வடதிசை பின்பு காட்டித்
           தென்திசை இலங்கை நோக்கிக்
கடல்-நிறக் கடவுள் எந்தை
           அரவணைத் துயிலுமா கண்டு
உடல் எனக்கு உருகுமாலோ
           என் செய்கேன் உலகத்தீரே?                    (19)
890. My father, my god who has the color of the blue ocean, 
lies on the snake bed. 
As he sleeps his head is on the west side,
his feet are extended toward the east,
his back is turned toward the north
and he looks toward Lanka in the south.
When I look at him as he sleeps my body melts. 
O people of the world, what can I do?

பாயும் நீர் அரங்கந் தன்னுள்
           பாம்பு-அணைப் பள்ளிகொண்ட
மாயனார் திரு நன் மார்வும்
           மரகத-உருவும் தோளும்
தூய தாமரைக் கண்களும்
           துவர்-இதழ்ப் பவள-வாயும்
ஆய சீர் முடியும் தேசும்
           அடியரோர்க்கு அகலல் ஆமே?                     (20)
891. The god Maayanaar sleeps on a snake bed
in Srirangam where the water of the Kaviri strikes its banks.
He has a beautiful divine chest.
His body has the color of emerald.
He has strong arms and pure lotus-like eyes.
His coral-red lips are beautiful.
He has handsome shining hair.
How could his devotees forget his beautiful sleeping form?

பணிவினால் மனமது ஒன்றிப்
           பவள-வாய் அரங்கனார்க்குத்
துணிவினால் வாழ மாட்டாத்
           தொல்லை நெஞ்சே நீ சொல்லாய்
அணியின் ஆர் செம்பொன் ஆய
           அருவரை அனைய கோயில்
மணி அனார் கிடந்தவாற்றை
           மனத்தினால் நினைக்கல் ஆமே?                     (21)
892. O heart, you are humble   
and you want me to make my mind one with Rangan 
who has a coral mouth.  You are strong and tell me
that I should always think of the god, beautiful as a jewel,
who sleeps in the mountain-like temple made of beautiful, precious gold.
Tell me how can I approach him?

பேசிற்றே பேசல் அல்லால்
           பெருமை ஒன்று உணரல் ஆகாது
ஆசற்றார் தங்கட்கு அல்லால்
           அறியல் ஆவானும் அல்லன்
மாசற்றார் மனத்துளானை
           வணங்கி நாம் இருப்பது அல்லால்
பேசத்தான் ஆவது உண்டோ?
           பேதை நெஞ்சே நீ சொல்லாய்                     (22)
893. O heart, you may speak of him
but you cannot really know his greatness. 
No one can know him except those who are faultless.
We can only worship him 
who stays in the hearts of his faultless devotees. 
O ignorant heart! Can you speak of him? Tell me.

கங்கையிற் புனிதம் ஆய
           காவிரி நடுவுபாட்டுப்
பொங்குநீர் பரந்து பாயும்
           பூம்பொழில் அரங்கந் தன்னுள்
எங்கள் மால் இறைவன் ஈசன்
           கிடந்தது ஓர் கிடக்கை கண்டும்
எங்ஙனம் மறந்து வாழ்கேன்?
           ஏழையேன் ஏழையேனே                     (23)
894. Srirangam is in the middle of the Kaveri river
which is purer than the Ganges.
Its waters rise and spread through blooming groves.
Our god Maal, our Esan, lies there on the river.
How can I live forgetting him 
after seeing him sleeping on the water of the Kaveri?
I am to be pitied, I am to be pitied.

வெள்ள-நீர் பரந்து பாயும்
           விரி பொழில் அரங்கந் தன்னுள்
கள்வனார் கிடந்தவாறும்
           கமல நன் முகமும் கண்டும்
உள்ளமே வலியை போலும்
           ஒருவன் என்று உணர மாட்டாய்
கள்ளமே காதல் செய்து உன்
           கள்ளத்தே கழிக்கின்றாயே                     (24)
895. I see the god’s beautiful lotus face 
and the way that thief who stole my heart lies on the Kaveri 
in Srirangam surrounded by a rising flood of water 
and flourishing with groves.
O my heart, you are brave.
You know he is the one you really love,
but you love him secretly and spend your days
without telling anyone.

குளித்து மூன்று அனலை ஓம்பும்
           குறிகொள் அந்தணமை தன்னை
ஒளித்திட்டேன் என்கண் இல்லை
           நின்கணும் பத்தன் அல்லேன்
களிப்பது என் கொண்டு? நம்பீ
           கடல்வண்ணா கதறுகின்றேன்
அளித்து எனக்கு அருள்செய் கண்டாய்
           அரங்க மா நகருளானே                     (25)
896. I have not lived the life of an orthodox Brahmin 
who bathes and makes sacrifices with three fires.
I do not understand myself. 
I am not a devotee in your eyes. 
What is there for me to be happy about?
O Nambi, you have the blue color of the ocean.
I cry out for you.
Show pity on me and give me your grace. 
You are the god of Srirangam!

போதெல்லாம் போது கொண்டு உன்
           பொன்னடி புனைய மாட்டேன்
தீதிலா மொழிகள் கொண்டு உன்
           திருக்குணம் செப்ப மாட்டேன்
காதலால் நெஞ்சம் அன்பு
           கலந்திலேன் அது தன்னாலே
ஏதிலேன் அரங்கர்க்கு எல்லே
           என் செய்வான் தோன்றினேனே?                     (26)
897. I don’t worship your golden feet,
decorating them constantly with flowers. 
Even though I have much time, 
I don’t praise your divine qualities with faultless words.
My heart doesn’t know how to love you.
O Ranga, I don’t have the fortune of being your devotee.
What can I do? I was born in vain.

குரங்குகள் மலையை நூக்கக்
           குளித்துத் தாம் புரண்டிட்டு ஓடித்
தரங்க நீர் அடைக்கல் உற்ற
           சலம் இலா அணிலும் போலேன்
மரங்கள் போல் வலிய நெஞ்ச
           வஞ்சனேன் நெஞ்சு தன்னால்
அரங்கனார்க்கு ஆட் செய்யாதே
           அளியத்தேன் அயர்க்கின்றேனே                     (27)
898. I am like the squirrel 
that turned and plunged into the water 
when the monkeys threw stones
and could not find help. 
My heart is hard as wood.
I am a bad person.
I have not served the god of Srirangam with my mind 
and I am tired and wretched.

உம்பரால் அறியல் ஆகா
           ஒளியுளார் ஆனைக்கு ஆகிச்
செம் புலால் உண்டு வாழும்
           முதலைமேல் சீறி வந்தார்
நம் பரம் ஆயது உண்டே?
           நாய்களோம் சிறுமை ஓரா
எம்பிராற்கு ஆட் செய்யாதே
           என் செய்வான் தோன்றினேனே                    (28)
899. Even the gods in the sky do not understand the radiant god.
He came to protect the elephant Gajendra
and grew angry at the crocodile that ate red meat. 
Am I fit for him to come to me?
I am like a dog, I am mean.
I don’t serve the god.
What can I do? I was born in vain.

ஊர் இலேன் காணி இல்லை
           உறவு மற்று ஒருவர் இல்லை
பாரில் நின் பாத மூலம்
           பற்றிலேன் பரம மூர்த்தி
காரொளி வண்ணனே என்
           கண்ணனே கதறுகின்றேன்
ஆர் உளர் களைகண்? அம்மா
           அரங்க மா நகருளானே                     (29)
900. I don’t belong to a village. 
I don’t own any land.
I don’t have any relatives.
O highest god! 
I worship your feet on this earth
and I don’t know any other refuge. 
You have the bright color of the dark clouds. 
O my Kaṇṇaa! I cry out for you. 
Who do I have without you as my support?
Come and remove my sorrow. 
You are my mother, you are the god of Srirangam.

மனத்தில் ஓர் தூய்மை இல்லை
           வாயில் ஓர் இன்சொல் இல்லை
சினத்தினால் செற்றம் நோக்கித்
           தீவிளி விளிவன் வாளா
புனத்துழாய் மாலையானே
           பொன்னி சூழ் திருவரங்கா
எனக்கு இனிக் கதி என் சொல்லாய்?
           என்னை ஆளுடைய கோவே                    (30)
901. I don’t have a pure mind.
No good words come from my mouth.
I get very angry, shout and speak bad words.
O god, you are decorated with fresh Thulasi garlands
and you stay in Srirangam, surrounded by the Ponni river.
Tell me, what will happen to me?
You are king. You rule me. 

தவத்துளார் தம்மில் அல்லேன்
           தனம் படைத்தாரில் அல்லேன்
உவர்த்த நீர் போல என்தன்
           உற்றவர்க்கு ஒன்றும் அல்லேன்
துவர்த்த செவ்வாயினார்க்கே
           துவக்கு அறத் துரிசன் ஆனேன்
அவத்தமே பிறவி தந்தாய்
           அரங்க மா நகருளானே                     (31)
902. I have not done any tapas like the sages. 
I am not wealthy.
I am as useless as salty water for my friends and relatives.
I fell for women whose mouths are like coral
and became like dust when I didn’t have any money. 
You gave me this birth only to make me suffer.
You are the god of Srirangam!

ஆர்த்து வண்டு அலம்பும் சோலை
           அணி திரு அரங்கந் தன்னுள்
கார்த் திரள் அனைய மேனிக்
           கண்ணனே உன்னைக் காணு
மார்க்கம் ஒன்று அறியமாட்டா
           மனிசரில் துரிசனாய
மூர்க்கனேன் வந்து நின்றேன்
           மூர்க்கனேன் மூர்க்கனேனே                     (32)
903. O Kaṇṇaa! Your body is as dark as a thick cloud.
You stay in beautiful Srirangam 
where bees sing and swarm in the groves. 
I don’t know even one path to take to see you.
I am a thief, I am violent, stupid and rough.
I come to you. You are my refuge.

மெய் எல்லாம் போக விட்டு
           விரிகுழலாரிற் பட்டுப்
பொய் எல்லாம் பொதிந்து கொண்ட
           போழ்க்கனேன் வந்து நின்றேன்
ஐயனே அரங்கனே உன்
           அருள் என்னும் ஆசை தன்னால்
பொய்யனேன் வந்து நின்றேன்
           பொய்யனேன் பொய்யனேனே                     (33)
904. I stopped telling the truth
and fell into the passion of women who have long hair.
I told only lies and now I have no refuge. 
I come and stand before you.
O lord, Ranga, I, a liar, come before you 
hoping that you will give me your grace. 
I am a liar, a liar.

உள்ளத்தே உறையும் மாலை
           உள்ளுவான் உணர்வு ஒன்று இல்லாக்
கள்ளத்தேன் நானும் தொண்டாய்த்
           தொண்டுக்கே கோலம் பூண்டு
உள்ளுவார் உள்ளிற்று எல்லாம்
           உடன் இருந்து அறிதி என்று
வெள்கிப்போய் என்னுள்ளே நான்
           விலவு அறச் சிரித்திட்டேனே                     (34)
905. The god Maal abides in my mind 
but I am unable to understand that he is there. 
I am a thief disguised as a devotee doing service.
When I realized that you are in the minds of those 
who think of you and you know what they think,
I was ashamed and laughed so hard
that it seemed the bones in my chest would break. 

தாவி அன்று உலகம் எல்லாம்
           தலைவிளாக்கொண்ட எந்தாய்
சேவியேன் உன்னை அல்லால்
           சிக்கெனச் செங்கண் மாலே
ஆவியே அமுதே என்தன்
           ஆருயிர் அனைய எந்தாய்
பாவியேன் உன்னை அல்லால்
           பாவியேன் பாவியேனே                     (35)
906. O my father, you measured all the world with your feet.
I will not worship anyone but you. 
You are the the god Maal who has beautiful eyes.
You are my soul! You are nectar!
You are my father and are as dear as my life.
I am a sinner. 
I will not worship anyone except you. 
I am a sinner, truly I am a sinner.

மழைக்கு அன்று வரை முன் ஏந்தும்
           மைந்தனே மதுர ஆறே
உழைக் கன்றே போல நோக்கம்
           உடையவர் வலையுள் பட்டு
உழைக்கின்றேற்கு என்னை நோக்காது
           ஒழிவதே உன்னை யன்றே
அழைக்கின்றேன் ஆதிமூர்த்தி
           அரங்கமா நகருளானே                     (36)
907. When you were young
you carried Govardhana mountain to stop the storming rain.
You are a sweet river.
I suffer, caught in the net of doe-eyes women. 
Why don’t you look at me and give me your grace?
I have no one but you. I call you.
You are the ancient god!
O god! You stay in divine Srirangam.

தெளிவிலாக் கலங்கல் நீர் சூழ்
           திருவரங்கத்துள் ஓங்கும்
ஒளியுளார் தாமே யன்றே
           தந்தையும் தாயும் ஆவார்?
எளியது ஓர் அருளும் அன்றே
           என் திறத்து? எம்பிரானார்
அளியன் நம் பையல் என்னார்
           அம்மவோ கொடியவாறே                    (37)
908. The bright god is my father and mother 
and he stays in Srirangam
surrounded by the clear water of the Kaviri.
I am a poor person. 
My dear lord doesn’t show me even a bit of compassion.
He doesn’t think, "He is pitiful, I should help him."
What is this, O god? Isn’t this a terrible thing to do?

மேம் பொருள் போக விட்டு
           மெய்ம்மையை மிக உணர்ந்து
ஆம் பரிசு அறிந்துகொண்டு
           ஐம்புலன் அகத்து அடக்கிக்
காம்பு அறத் தலை சிரைத்து உன்
           கடைத்தலை இருந்து வாழும்
சோம்பரை உகத்தி போலும்
           சூழ் புனல் அரங்கத்தானே                     (38)
909. O god of Srirangam surrounded by water,
you are happy with the devotees 
who abandon their wealth, understand divine truth, 
know what will they be in the future, 
control their five senses,
shave their heads
and stay at your doorstep, living a quiet life.

அடிமையிற் குடிமை இல்லா
           அயல் சதுப்பேதிமாரிற்
குடிமையிற் கடைமை பட்ட
           குக்கரில் பிறப்பரேலும்
முடியினில் துளபம் வைத்தாய்
           மொய் கழற்கு அன்பு செய்யும்
அடியரை உகத்தி போலும்
           அரங்க மா நகருளானே                 (39)
910. O god, your hair is decorated with a Thulasi garland.
No one has to be born in a good family to become the your slave.
Even if someone is born like a dog 
and doesn’t belong to the families of Vedic Brahmins, 
if he worships your feet decorated with sounding anklets, 
it seems you will be happy with him,
O god of Srirangam.

திருமறுமார்வ நின்னைச்
           சிந்தையுள் திகழ வைத்து
மருவிய மனத்தர் ஆகில்
           மா நிலத்து உயிர்கள் எல்லாம்
வெருவு உறக் கொன்று சுட்டிட்டு
           ஈட்டிய வினையரேலும்
அருவினைப் பயன துய்யார்
           அரங்க மா நகருளானே                     (40)
911. O god, you stay in Srirangam.
You have beautiful Lakshmi on your chest.
Even if hunters kill animals cruelly, 
burn and eat them, 
if they think of you in their minds 
and keep you there with love,
worshipping you, 
their bad karma will disappear 
and they will not suffer.

வானுளார் அறியல் ஆகா
           வானவா என்பர் ஆகில்
தேனுலாம் துளப மாலைச்
           சென்னியாய் என்பர் ஆகில்
ஊனம் ஆயினகள் செய்யும்
           ஊனகாரகர்களேலும்
போனகம் செய்த சேடம்
           தருவரேல் புனிதம் அன்றே                     (41)
912. Even bad people who do evil things 
and make others do evil deeds,
if they praise you saying, "You are the god of the sky.
Even the gods in the sky do not understand you. 
O god, you are decorated with a Thulasi garland
that swarms with bees,"
and if they become your slaves and offer food to your devotees, 
they will become pure. 

பழுது இலா ஒழுகல்-ஆற்றுப்
           பல சதுப்பேதிமார்கள்   
இழிகுலத்தவர்களேலும்
           எம் அடியார்கள் ஆகில்
தொழுமின் நீர் கொடுமின் கொண்மின்
           என்று நின்னோடும் ஒக்க
வழிபட அருளினாய் போல்
           மதில்-திருவரங்கத்தானே                     (42)
913. You are the god of Srirangam surrounded with walls.
You give your grace to those who worship you and tell them, 
"Even if you belong to a low caste, 
you should recite the Vedas, 
follow a faultless way of life 
and become my devotee, 
mingling with other devotees, worshipping them,
giving them whatever they need 
and sharing your things with them."
Isn’t that the way you give grace to poor people
and make them worship you as your good devotees? 

அமர ஓர் அங்கம் ஆறும்
           வேதம் ஓர் நான்கும் ஓதித்
தமர்களிற் தலைவராய
           சாதி-அந்தணர்களேலும்
நுமர்களைப் பழிப்பர் ஆகில்
           நொடிப்பது ஓர் அளவில் ஆங்கே
அவர்கள்தாம் புலையர் போலும்
           அரங்க மா நகருளானே                     (43)
914. O god, you stay in beautiful Srirangam. 
If even Brahmins of the highest caste
who recite the six divine Upanishads and the four Vedas
disgrace your devotees, 
they will become Pulaiyars in a moment. 

பெண் உலாம் சடையினானும்
           பிரமனும் உன்னைக் காண்பான்
எண் இலா ஊழி ஊழி
           தவம் செய்தார் வெள்கி நிற்ப
விண் உளார் வியப்ப வந்து
           ஆனைக்கு அன்று அருளை ஈந்த
கண்ணறா உன்னை என்னோ?
           களைகணாக் கருதுமாறே                     (44)
915. Shiva who has the Ganges in his Jaṭa 
and Nanmuhan who did tapas for countless ages 
could not see you and felt ashamed. 
You came and gave your grace to the elephant Ganjendra, 
amazing the gods in the sky. 
Why do people think of you as their refuge
and hope you will remove their suffering
when you do not show your grace to all like me?
 
வள எழும் தவள மாட
           மதுரை மா நகரந் தன்னுள்
கவள மால் யானை கொன்ற
           கண்ணனை அரங்க-மாலைத்
துளவத் தொண்டு ஆய தொல் சீர்த்
           தொண்டரடிப் பொடி சொல்
இளைய புன் கவிதையேலும்
           எம்பிராற்கு இனியவாறே                     (45)
916. Thoṇḍaraḍippoḍi, the great devotee 
praised Kaṇṇan, Maal, the god of Srirangam
who killed the strong well-fed elephant 
in flourishing Madurai 
that has beautiful palaces decorated with coral.
Those who recite his simple poems 
will become sweet devotees of our dear god.
------------- 

தொண்டர் அடிப்பொடி ஆழ்வார் - திருப்பள்ளி எழுச்சி
Thiruppaḷḷi Ezhuchi - Thoṇḍaraḍippoḍi Azhvar 

கதிரவன் குணதிசைச் சிகரம் வந்து அணைந்தான்
           கனை இருள் அகன்றது காலை அம் பொழுதாய்
மது விரிந்து ஒழுகின மா மலர் எல்லாம்
           வானவர் அரசர்கள் வந்து வந்து ஈண்டி
எதிர்திசை நிறைந்தனர் இவரொடும் புகுந்த
           இருங் களிற்று ஈட்டமும் பிடியொடு முரசும்
அதிர்தலில் அலை-கடல் போன்றுளது எங்கும்
           அரங்கத்தம்மா பள்ளி எழுந்தருளாயே                     (1)
917. O god of Srirangam!
When the sun rises in the east on the peak of the mountain
and darkness has gone and it is morning,
all the beautiful flowers that drip honey bloom.
All the gods of the sky come before you to worship you. 
Elephants, male and female, come and drums are beaten.
The sound of a roaring ocean seems to spread everywhere. 
O dear god of Srirangam, 
wake up and give us your grace.

கொழுங்கொடி முல்லையின் கொழு மலர் அணவிக்
           கூர்ந்தது குண-திசை மாருதம் இதுவோ
எழுந்தன மலர் அணைப் பள்ளிகொள் அன்னம்
           ஈன்பணி நனைந்த தம் இருஞ் சிறகு உதறி
விழுங்கிய முதலையின் பிலம் புரை பேழ்வாய்
           வெள் எயிறு உற அதன் விடத்தினுக்கு அனுங்கி
அழுங்கிய ஆனையின் அருந்துயர் கெடுத்த
           அரங்கத்தம்மா பள்ளி எழுந்தருளாயே                     (2)
918. The breeze from the east blows 
and spreads the fragrance of mullai flowers blooming on vines.
The swans that sleep on flowers wake up
and shake the wet dew from their wings.
O god, when the elephant Gajendra was suffering
and called you in his distress, 
you came and saved him,
killing the crocodile 
whose mouth with white teeth
was as deep as a cave
when it was about to kill him. 
O dear god of Srirangam,
wake up and give us your grace.

சுடர்-ஒளி பரந்தன சூழ் திசை எல்லாம்
           துன்னிய தாரகை மின்னொளி சுருங்கிப்
படர் ஒளி பசுத்தனன் பனி மதி இவனோ
           பாயிருள் அகன்றது பைம் பொழிற் கமுகின்
மடலிடைக் கீறி வண் பாளைகள் நாற
           வைகறை கூர்ந்தது மாருதம் இதுவோ
அடல்-ஒளி திகழ் தரு திகிரி அம் தடக்கை
           அரங்கத்தம்மா பள்ளி எழுந்தருளாயே                     (3)
919. The sun with its rays makes all the directions bright.
The light of the shining stars grows dim.
The sun, the king of the day, spreads his light everywhere 
and the bright light of the moon and the dew disappear. 
The buds on the branches of the kamuhu trees in the green groves 
split open and their fragrance spreads.
The morning breeze blows.
O dear god of Srirangam 
who carry a shining discus in your strong hand,
wake up and give us you grace.

மேட்டு இள மேதிகள் தளை விடும் ஆயர்கள்
           வேய்ங்குழல் ஓசையும் விடை மணிக் குரலும்
ஈட்டிய இசை திசை பரந்தன வயலுள்
           இரிந்தன சுரும்பினம் இலங்கையர் குலத்தை
வாட்டிய வரிசிலை வானவர் ஏறே
           மா முனி வேள்வியைக் காத்து அவபிரதம்
ஆட்டிய அடு திறல் அயோத்தி எம் அரசே
           அரங்கத்தம்மா பள்ளி எழுந்தருளாயே.                     (4)
920. The cowherds untie the buffaloes for grazing.
The music of their bamboo flutes 
and the sound of the bells on the necks of their cows 
spread in all directions.
Swarms of bees fly all over the fields.
You are the bull among the gods who carries a bow 
and destroyed the clan of Rakshasas in Lanka.
You are the strong one who made the pure sages do sacrifices
and protected them. 
You are the strong king of Ayodhya.
O dear god of Srirangam, 
wake up and give us your grace.

புலம்பின புட்களும் பூம் பொழில்களின் வாய்
           போயிற்றுக் கங்குல் புகுந்தது புலரி
கலந்தது குணதிசைக் கனைகடல் அரவம்
           களி வண்டு மிழற்றிய கலம்பகம் புனைந்த
அலங்கல் அம் தொடையல் கொண்டு அடியிணை பணிவான்
           அமரர்கள் புகுந்தனர் ஆதலில் அம்மா
இலங்கையர்கோன் வழிபாடு செய் கோயில்
           எம்பெருமான் பள்ளி எழுந்தருளாயே.                     (5)
921. Birds chirp in the groves blooming with flowers.
The darkness goes away and morning arrives.
In the east, the ocean roars.
The gods in the sky carry many flower garlands
swarming with bees and come to garland you 
and worship your feet.
This is the temple where Vibhishaṇa, 
the king of Lanka, worshipped you. 
O dear god, wake up and give us your grace.

இரவியர் மணி நெடுந் தேரொடும் இவரோ
           இறையவர் பதினொரு விடையரும் இவரோ
மருவிய மயிலினன் அறுமுகன் இவனோ
           மருதரும் வசுக்களும் வந்து வந்து ஈண்டி
புரவியொடு ஆடலும் பாடலும் தேரும்
           குமர-தண்டம் புகுந்து ஈண்டிய வெள்ளம்
அருவரை அனைய நின் கோயில் முன் இவரோ
           அரங்கத்தம்மா பள்ளி எழுந்தருளாயே                     (6)
922. Is this the host of suns who ride on tall 
chariots decorated with bells?
Is it the troupe of eleven Rudras who ride on the bulls?
Is that the six faced-god who rides on a beautiful peacock?
All these gods and the celestial physicians and the Vasus are here. 
The other divine gods come on horses and chariots singing and dancing.
The crowd of gods is like a flood. 
They have gathered in front of your temple 
that looks like a huge mountain.
O dear god of Srirangam, 
wake up and give us your grace

அந்தரத்து அமரர்கள் கூட்டங்கள் இவையோ
           அருந்தவ முனிவரும் மருதரும் இவரோ
இந்திரன் ஆனையும் தானும் வந்து இவனோ
           எம்பெருமான் உன கோயிலின் வாசல்
சுந்தரர் நெருக்க விச்சாதரர் நூக்க
           இயக்கரும் மயங்கினர் திருவடி தொழுவான்
அந்தரம் பார் இடம் இல்லை மற்று இதுவோ
           அரங்கத்தம்மா பள்ளி எழுந்தருளாயே                     (7)
923. Is this the crowd of gods from heaven?
Is this the throng of sages who do penance 
and the medicine men of the gods? 
Is that Indra who comes on his elephant Airaavadam?
In front of your temple, Gandharvas, Vidyadharas
and Apsarases are all gathered together to worship you
and it seems as if there is no space in the sky or on the earth.
O dear god of Srirangam, 
wake up and give us your grace.

வம்பவிழ் வானவர் வாயுறை வழங்க
           மாநிதி கபிலை ஒண் கண்ணாடி முதலா
எம்பெருமான் படிமக்கலம் காண்டற்கு
           ஏற்பன ஆயின கொண்டு நன் முனிவர்
தும்புரு நாரதர் புகுந்தனர் இவரோ
           தோன்றினன் இரவியும் துலங்கு ஒளி பரப்பி
அம்பர தலத்தினின்று அகல்கின்றது இருள் போய்
           அரங்கத்தம்மா பள்ளி எழுந்தருளாயே         (8)
924. Some gods in the sky arrive with fragrances.
Some gods carry huge pots of treasure 
and shining mirrors and come to give them to you.
Good sages bring things suitable for you to wear.
Narada comes with his Thumburu veena to play music.
The sun god rises, spreading his bright light
and darkness disappears from the sky.
O dear god of Srirangam, 
wake up and give us your grace.

ஏதம் இல் தண்ணுமை எக்கம் மத்தளி
           யாழ் குழல் முழவமோடு இசை திசை கெழுமி
கீதங்கள் பாடினர் கின்னரர் கெருடர்கள்
           கெந்தருவர் அவர் கங்குலுள் எல்லாம்
மாதவர் வானவர் சாரணர் இயக்கர்
           சித்தரும் மயங்கினர் திருவடி தொழுவான்
ஆதலில் அவர்க்கு நாள்-ஓலக்கம் அருள
           அரங்கத்தம்மா பள்ளி எழுந்தருளாயே.                     (9)
925. Faultless small drums, cymbals, 
yaazhs, flutes and big drums play music everywhere.
Kinnaras, Garuḍas and Gandarvas and others sing.
The great sages, the gods in the sky, Saraṇars, Yaksas,
and Siddhas are all fascinated by the music 
and come to worship your divine feet.
O dear god of Srirangam, 
wake up and give us your grace.

கடி-மலர்க் கமலங்கள் மலர்ந்தன இவையோ
           கதிரவன் கனைகடல் முளைத்தனன் இவனோ
துடியிடையார் சுரி குழல் பிழிந்து உதறித்
           துகில் உடுத்து ஏறினர் சூழ் புனல் அரங்கா
தொடை ஒத்த துளவமும் கூடையும் பொலிந்து
           தோன்றிய தோள் தொண்டரடிப்பொடி என்னும்
அடியனை அளியன் என்று அருளி உன் அடியார்க்கு
           ஆட்படுத்தாய் பள்ளி எழுந்தருளாயே                    (10)
926. Are these fragrant blooming lotuses?
Is this the sun god who rises on the sounding ocean?
You are the god of Srirangam surrounded by a river
where curly-haired women with waists as small as tuḍi drums
bathe, squeeze their clothes,
and come out of the water to dress.
I am Thoṇḍaraḍippoḍi, your poor devotee. 
I brought Thulasi garlands in baskets to decorate your body.
I am your slave. Give me your grace. 
O dear god of Srirangam, 
wake up and give me your grace.
------------ 

 திருப்பாணாழ்வார்  - அமலன் ஆதிபிரான்
Amalan Aadipiraan. - Thiruppaaṇazhvar  

அமலன் ஆதிபிரான் அடியார்க்கு 
               என்னை ஆட்படுத்த
விமலன் விண்ணவர்கோன் விரையார் 
               பொழில் வேங்கடவன்
நிமலன் நின்மலன் நீதி வானவன்
           நீள் மதில் அரங்கத்து அம்மான் திருக்
கமல பாதம் வந்து என் கண்ணின் 
              உள்ளன ஒக்கின்றதே                     (1)
927. He is the faultless god.
He gives us his grace and makes us his devotees.
He is pure, the king of the gods in the sky. 
He is the god of Thiruvenkaṭam hills 
surrounded with fragrant groves.
He is the god of justice in the sky.
He is the dear one who stays in Srirangam 
surrounded by tall walls. 
His lotus feet came and entered my eyes.

உவந்த உள்ளத்தனாய் உலகம் அளந்து அண்டம் உற
நிவந்த நீள் முடியன் அன்று நேர்ந்த நிசாசரரைக்
கவர்ந்த வெங்கணைக் காகுத்தன் கடியார்
                         பொழில் அரங்கத்து அம்மான் அரைச்
சிவந்த ஆடையின் மேல் சென்றது ஆம் என சிந்தனையே                     (2)
928. He is pleasant and joyful.
He measured the world,
growing so tall that his crown touched the sky.
As Rama he killed the Rakshasas with his cruel arrows.
He belongs to the Kakutstha dynasty 
and he is the god of Srirangam surrounded by fragrant groves.
My thoughts are immersed in the red garment 
that he wears on his waist.

மந்தி பாய் வட வேங்கட மா மலை வானவர்கள்
சந்தி செய்ய நின்றான் அரங்கத்து அரவின் அணையான்
அந்தி போல் நிறத்து ஆடையும் அதன்
           மேல் அயனைப் படைத்தது ஓர் எழில்
உந்தி மேலது அன்றோ அடியேன் உள்ளத்து இன்னுயிரே                     (3)
929. The female monkeys jump everywhere 
in the Thiruvenkaṭam hills in the north 
where the gods in the sky come to worship 
the lord who sleeps on the snake bed.
He is decorated with a red garment 
that is like the color of the evening sky.
This devotee’s heart thinks only of the navel 
decorated with a red garment and the beauty of the god 
who created Nanmuhan from his navel. 

சதுர மா மதில் சூழ் இலங்கைக்கு இறைவன் தலை பத்து
உதிர ஓட்டி ஓர் வெங்கணை உய்த்தவன் ஓதவண்ணன்
மதுர மா வண்டு பாட மா மயில்
           ஆடு அரங்கத்து அம்மான் திரு வயிற்று
உதர பந்தம் என் உள்ளத்துள் நின்று உலாகின்றதே                     (4)
930. The god who has the color of the ocean
shot sharp arrows, conquering and killing 
ten-headed Ravaṇa, the king of Lanka,
surrounded by great walls on all four sides. 
The beautiful ornament tied on the divine waist 
of the god of Srirangam
where bees that drink honey sing 
and beautiful peacocks dance
entered my heart and stayed there. 

பாரம் ஆய பழவினை பற்று அறுத்து என்னைத் தன்
வாரம் ஆக்கி வைத்தான் வைத்தது அன்றி என் உள் புகுந்தான்
கோர மாதவம் செய்தனன் கொல்?
           அறியேன் அரங்கத்து அம்மான் திரு
ஆர மார்வு அது அன்றோ அடியேனை ஆட்கொண்டதே                     (5)
931. He removed all the bad karma
that has burdened me all my life. 
The god made me his dear devotee and entered my heart. 
I don’t know what hard penance I could have done for this to happen. 
The ornamented divine chest of the god of Srirangam 
made me his slave and protects me. 

துண்ட வெண் பிறையன் துயர் தீர்த்தவன் அஞ்சிறைய-
வண்டு வாழ் பொழில் சூழ் அரங்க நகர் மேய அப்பன்
அண்டரண்ட பகிரண்டத்து ஒரு
           மா நிலம் எழு மால் வரை முற்றும்
உண்ட கண்டம் கண்டீர் அடியேனை உயக் கொண்டதே                     (6)
932. He removed the suffering of Shiva 
who has the white crescent moon in his jata. 
He, our father, stays in Srirangam 
surrounded with groves where bees live.
See, the throat of the god that swallowed all the earth, 
sky and the seven mountains 
gave its grace to me.

கையின் ஆர் சுரி சங்கு அன லாழியர் நீள் வரைபோல்
மெய்யனார் துளப விரையார் கமழ் நீள் முடி எம்
ஐயனார் அணி அரங்கனார் அர
           வின் அணைமிசை மேய மாயனார்
செய்ய வாய் ஐயோ என்னைச் சிந்தை கவர்ந்ததுவே                     (7)
933. He holds a curling conch in one hand
and a discus like fire in the other. 
His body is like a tall mountain.
His long hair is decorated with a fragrant Thulasi garland. 
He is the god of beautiful Srirangam 
and he, Maayanaar, sleeps on a snake bed.
His red mouth captivates my heart.

பரியன் ஆகி வந்த அவுணன் உடல் கீண்ட அமரர்க்கு
அரிய ஆதிப்பிரான் அரங்கத்து அமலன் முகத்துக்
கரிய ஆகிப் புடை பரந்து
           மிளிர்ந்து செவ்வரி ஓடி நீண்ட அப்
பெரிய ஆய கண்கள் என்னைப் பேதைமை செய்தனவே                     (8)
934. He came as a man-lion 
and split open the body of Hiraṇya.
He is the ancient god of the gods in the sky.
The large, red-lined divine eyes on his dark face,
shining and touching his ears,
make me crazy.

ஆல மா மரத்தின் இலைமேல் ஒரு பாலகனாய்
ஞாலம் ஏழும் உண்டான் அரங்கத்து அரவின் அணையான்
கோல மா மணி-ஆரமும் முத்துத்
           தாமமும் முடிவு இல்லது ஓர் எழில்
நீல மேனி ஐயோ நிறைகொண்டது என் நெஞ்சினையே                     (9)
935. As a baby he slept on a banyan leaf.
He swallowed all the seven worlds.
He sleeps on a snake bed on the ocean.
His dark body, endlessly beautiful, 
is decorated with pearl garlands 
and precious, lovely diamond chains.
Oh, his blue body steals my heart!

கொண்டல்வண்ணனைக் கோவலனாய் வெண்ணெய்
உண்ட வாயன் என் உள்ளம் கவர்ந்தானை
அண்டர்கோன் அணி-அரங்கன் என் அமுதினைக்
கண்ட கண்கள் மற்று ஒன்றினைக் காணாவே                     (10)
936. He has the color of a cloud.
He is a cowherd.
His mouth is filled with butter.
He captivates my heart.
He is the king of the gods in the sky.
He is Rangan, the beautiful god.
Once they have seen him who is nectar,
my eyes do not wish to see anything else.
------------ 

 மதுரகவி ஆழ்வார்  -  கண்ணி நுண் சிறுத்தாம்பு
Kaṇṇiṇuṭchiṛuthaambu. Madhurakavi Azhvar. 

கண்ணி நுண் சிறுத் தாம்பினால் கட்டு உண்ணப்
பண்ணிய பெரு மாயன் என் அப்பனில்
நண்ணித் தென் குருகூர் நம்பி என்றக்கால்
அண்ணிக்கும் அமுது ஊறும் என் நாவுக்கே                     (1)
937. I praise the god, the divine Maayan 
who was tied by Yashoda with a small rope. 
He is my father. 
If I approach the place where the Nambi of south Kuruhur
stays and say his name, 
nectar will spring from my tongue.

நாவினால் நவிற்று இன்பம் எய்தினேன்
மேவினேன் அவன் பொன்னடி மெய்ம்மையே
தேவு மற்று அறியேன் குருகூர் நம்பி
பாவின் இன்னிசை பாடித் திரிவனே                     (2)
938. I praise him with my tongue and relish it.
I will approach the golden feet of Nambi of Thirukuruhur.
This is my promise:
I do not know any other god
except Nambi of Thirukuruhur.
I wander and sing sweet songs about him.

திரிதந்து ஆகிலும் தேவபிரான் உடைக்
கரிய கோலத் திருவுருக் காண்பன் நான்
பெரிய வண் குருகூர் நகர் நம்பிக்கு ஆள்-
உரியனாய் அடியேன் பெற்ற நன்மையே                     (3)
939. Even if I have to wander all over, 
I will go to Thirukuruhur 
and see the dark, beautiful form of the divine god.
If I go to the rich Thirukuruhur
and become a devotee of Nambi
that will be the finest thing I could ever receive.

நன்மையால் மிக்க நான்மறையாளர்கள்
புன்மை ஆகக் கருதுவர் ஆதலில்
அன்னையாய் அத்தனாய் என்னை ஆண்டிடும்
தன்மையான் சடகோபன் என் நம்பியே                     (4)
940. The excellent, orthodox good Brahmins 
who know the four Vedas
do not think I am a good person,
but Sadagopan Nambi accepts me 
and he is my mother, my chief and the one who rules me.

நம்பினேன் பிறர் நன்பொருள் தன்னையும்
நம்பினேன் மடவாரையும் முன் எலாம்
செம்பொன் மாடத் திருக் குருகூர் நம்பிக்கு
அன்பனாய் அடியேன் சதிர்த்தேன் இன்றே                    (5)
941. Before I believed in the wealth of others
and beautiful women,
but today I have become a friend and devotee
of Nambi of Thirukuruhur, 
filled with pure golden palaces, and I dance there.

இன்று தொட்டும் எழுமையும் எம்பிரான்
நின்று தன் புகழ் ஏத்த அருளினான்
குன்ற மாடத் திருக் குருகூர் நம்பி
என்றும் என்னை இகழ்வு இலன் காண்மினே                    (6)
942. My dear god gave his grace 
so that I could praise his fame from today 
for the next seven births.
Nambi of Thirukuruhur, 
filled with hills that look like large palaces, 
will not disgrace me.

கண்டு கொண்டு என்னைக் காரிமாறப் பிரான்
பண்டை வல் வினை பாற்றி அருளினான்
எண் திசையும் அறிய இயம்புகேன்
ஒண் தமிழ்ச் சடகோபன் அருளையே                     (7)
943. My chief Maaṛan the son of Kaari 
accepted me and made my bad karma go away.
I will tell the people of all the eight directions 
of the grace I have received 
from Sadagopan, the great Tamil poet.

அருள் கொண்டாடும் அடியவர் இன்புற
அருளினான் அவ் அரு மறையின் பொருள்
அருள்கொண்டு ஆயிரம் இன் தமிழ் பாடினான்
அருள் கண்டீர் இவ் உலகினில் மிக்கதே                     (8)
944. He sang a thousand sweet Tamil poems 
through the grace of god.
He described the meaning of the divine Vedas
and his devotees praise the blessings 
that he received from the god. 
His giving his blessing is the best thing in the world.

மிக்க வேதியர் வேதத்தின் உட்பொருள்
நிற்கப் பாடி என் நெஞ்சுள் நிறுத்தினான்
தக்க சீர்ச் சடகோபன் என் நம்பிக்கு ஆட்-
புக்க காதல் அடிமைப் பயன் அன்றே                     (9)
945. He described the meaning of the Vedas 
that the best Brahmins know and recite.
He made my heart learn the Vedas. 
My chief Sadagopan has great fame.
To be his devotee and to serve him 
is the greatest blessing I can receive.

பயன் அன்று ஆகிலும் பாங்கு அலர் ஆகிலும்
செயல் நன்றாகத் திருத்திப் பணி கொள்வான்
குயில் நின்று ஆர் பொழில் சூழ் குருகூர் நம்பி
முயல்கின்றேன் அவன் மொய் கழற்கு அன்பையே         (10)
946. Nambi will accept anyone as his devotee 
whether or not he receives benefit from him, 
even if he is not his friend. 
He will change him and accept him, and keep him with him. 
Nambi stays in Thirukkuruhur
surrounded by beautiful groves where cuckoo birds sing.
I am striving to receive the love of Nambi, 
worshipping his feet decorated with anklets.

அன்பன் தன்னை அடைந்தவர்கட்கு எல்லாம்
அன்பன் தென் குருகூர் நகர் நம்பிக்கு
அன்பனாய் மதுரகவி சொன்ன சொல்
நம்புவார் பதி வைகுந்தம் காண்மினே                     (11)
947. Nambi of south Thirukuruhur, our friend, 
is the friend of all who approach him.
Those who believe in Madhurakavi,
the devotee of Nammazhvar, 
will see Vaikuṇṭam and abide there.

SUBHAM 
------------------


This file was last updated on 8 June 2015.
Feel free to send corrections to the webmaster. 


