[]

[காரைக்குடி உணவகம்]

காரைக்குடி உணவகம்

ஜோதிஜி திருப்பூர்

மின்னூல் வெளியீடு : http://FreeTamilEbooks.com

சென்னை

காரைக்குடி உணவகம் பதிப்புரிமை © 2015 இவரால் / இதனால் Creative Commons
Attribution-Non Commercial-No Derives 3.0 Un ported License.

This book was produced using PressBooks.com.

உள்ளடக்கம்

-   காரைக்குடி உணவகம்
-   உரிமை
-   சமர்ப்பணம்
-   உள்ளே
-   என்னுரை
-   உணவே மருந்து
-    1. காரைக்குடி உணவகம் - அளவில்லா சாப்பாடு
-    2. சத்துணவகம்
-    3. பசியா? ருசியா?
-    4. ருசியா சாப்பிட்டு பழகுங்க
-    5. ஆங்கில மருத்துவம் (மட்டுமே) சிறப்பானதா?
-    6. கழுகுக்கூட்டங்கள்
-    7. நாம் (மட்டுமே) தான் காரணம்
-    8. அவன் ஒரு தீவிரவாதி
-   ஆன்மீகம் - எண்ணமே வாழ்க்கை
-    9. ஆசான்
-    10. யோகா கலையும் யோகக்காரர்களும்?
-    11. கடற்கரைச் சாலை - பயணக்குறிப்புகள்
-    12. கடற்கரைச் சாலை - பயணக்குறிப்புகள் 2
-    13. கடற்கரைச் சாலை - பயணக்குறிப்புகள் 3
-    14. கடற்கரைச் சாலை – பயணக்குறிப்புகள் 4
-    15. பயணமும் படங்களும் - பசியும் ருசியும் 5
-    16. பயணமும் படங்களும் - அரை நிர்வாண பக்கிரி 6
-    17. கடற்கரைச் சாலை - செந்தில்நாதன் அரசாங்கம் 7
-    18. பயணமும் படங்களும் - மணலுக்குக் கீழே பிணங்கள் 8
-    19. ஆன்மீகம் என்பது யாதெனில்?
-    20. ஆன்மீகம் எனப்படுவது யாதெனில் 2
-    21. ஆன்மீகப்பற்றும் அடுத்தவர் சொத்தும்? 3
-   அரசியல் – ஆயுதம் ஏந்தாத யுத்தம்
-    22. காசு, பணம், மணி, துட்டு
-    23. இந்தியா -- பணக்காரர்களின் உலகம்
-    24. ஊரெல்லாம் மினுமினுப்பு 2013
-    25. மெஜாரிட்டியும் மைனாரிட்டியும்
-    26. மெஜாரிட்டியும் மைனாரிட்டியும் 1
-    27. மெஜாரிட்டியும் மைனாரிட்டியும் 2
-    28. மெஜாரிட்டியும் மைனாரிட்டியும் 3
-    29. மெஜாரிட்டியும் மைனாரிட்டியும் 4
-    30. மெஜாரிட்டியும் மைனாரிட்டியும் - 5
-    31. மெஜாரிட்டியும் மைனாரிட்டியும் சேர்ந்த கதை
-    32. நான் வேட்பாளர்? -- ஒரு டைரிக்குறிப்புகள்
-    33. இதுவரையிலும் வெளிவந்துள்ள என் மின் நூல்கள்
-    34. நன்றி
-   Free Tamil EBooks எங்களைப் பற்றி
-   உங்கள் படைப்புகளை வெளியிடலாமே

1

காரைக்குடி உணவகம்

[]

காரைக்குடி உணவகம்

( ருசியா சாப்பிட்டு பழகுங்க )

ஜோதிஜி திருப்பூர்

மின்னஞ்சல்  - powerjothig@yahoo.com

வகை – அனுபவம்

வெளியீடு : http://FreeTamilEbooks.com

அட்டைப்படம் – மனோஜ் குமார் socrates1857@gmail.com

எல்லாக் கருத்துக்களும் நூல் ஆசிரியருடையவையே .

உரிமை Creative Commons License

2

உரிமை

This eBooks is licensed under a Creative Commons Attribution-Non
Commercial-No Derives 3.0 Un ported License

http://creativecommons.org/licenses/by-nc-nd/3.0/deed.en_US

You are free to:

Share — copy and redistribute the material in any medium or format

The licensor cannot revoke these freedoms as long as you follow the
license terms.

Under the following terms:

Attribution — you must give appropriate credit, provide a link to the
license, and indicate if changes were made. You may do so in any
reasonable manner, but not in any way that suggests the licensor
endorses you or your use.

Non Commercial — you may not use the material for commercial purposes.
http://deviyar-illam.blogspot.com/

No Derivatives — If you remix, transform, or build upon the material,
you may not distribute the modified material.

No additional restrictions — You may not apply legal terms or
technological measures that legally restrict others from doing anything
the license permits. At the end of the book, add the contents from the
page.

Free Tamil EBooks

எங்களைப் பற்றி

http://freetamilebooks.com/about-the-project/

3

சமர்ப்பணம்

[]

என் வாழ்க்கையில் மற்றும் வளர்ச்சியில் அதிக அக்கறை கொண்ட நண்பர்
இராஜராஜனுக்கு இந்த மின் நூலை சமர்ப்பிக்கின்றேன் .

4

உள்ளே

முதல் பகுதி  - உணவே மருந்து

1.   காரைக்குடி உணவகம்  - அளவில்லா சாப்பாடு

2.   காரைக்குடி உணவகம் – சத்துணவகம்

3. காரைக்குடி உணவகம்  - பசியா ? ருசியா ?

4 காரைக்குடி உணவகம்  - ருசியா சாப்பிட்டு பழகுங்க

5 ஆங்கில மருத்துவம் ( மட்டுமே ) சிறப்பானதா ?

6. கழுகுக்கூட்டங்கள்

7. நாம் ( மட்டுமே ) தான் காரணம்

8. அவன் ஒரு தீவிரவாதி

பகுதி இரண்டு  - ஆன்மீகம் ( எண்ணமே வாழ்க்கை )

9 ஆசான்

10. யோகா கலையும் யோகக்காரர்களும் ?

11. கடற்கரைச் சாலை  - பயணக்குறிப்புகள்

12. கடற்கரைச் சாலை  - பயணக்குறிப்புகள் 2

13. கடற்கரைச் சாலை  - பயணக்குறிப்புகள் 3

14. கடற்கரைச் சாலை – பயணக்குறிப்புகள் 4

15. பயணமும் படங்களும்  - பசியும் ருசியும் 5

16. பயணமும் படங்களும்  - அரை நிர்வாண பக்கிரி 6

17. கடற்கரைச் சாலை  - செந்தில்நாதன் அரசாங்கம் 7

18. பயணமும் படங்களும்  - மணலுக்குக் கீழே பிணங்கள் 8

19. ஆன்மீகம் என்பது யாதெனில் ?

20. ஆன்மீகம் எனப்படுவது யாதெனில் 2

21. ஆன்மீகப்பற்றும் அடுத்தவர் சொத்தும் ?

பகுதி மூன்று  - அரசியல் ( ஆயுதம் ஏந்தாத யுத்தம் )

22. காசு , பணம் , மணி , துட்டு

23. இந்தியா – பணக்காரர்களின் உலகம்

24. ஊரெல்லாம் மினுமினுப்பு 2013

25. மெஜாரிட்டியும் மைனாரிட்டியும்

26. மெஜாரிட்டியும் மைனாரிட்டியும் 1

27. மெஜாரிட்டியும் மைனாரிட்டியும் 2

28. மெஜாரிட்டியும் மைனாரிட்டியும் 3

29. மெஜாரிட்டியும் மைனாரிட்டியும் 4

30. மெஜாரிட்டியும் மைனாரிட்டியும்  - 5

31. மெஜாரிட்டியும் மைனாரிட்டியும் சேர்ந்த கதை

32. நான் வேட்பாளர் ? — ஒரு டைரிக்குறிப்புகள்

5

என்னுரை

[]

என்னுரை

வணக்கம் .

இது என் ஏழாவது மின் நூல் . முந்தைய ஆறு மின் நூல்களின் பட்டியலை இந்த மின்
நூலின் கடைசி பக்கத்தில் கொடுத்துள்ளேன் . முதல் மின் நூல் 2013 ஆம் ஆண்டு
இறுதியில் வெளியிட்டேன் . கடந்த 14 மாதங்களில் ஆறு மின் நூல்கள் வழியாக
66000+ பேர்களை சென்றடைந்துள்ளேன் . இது வரையிலும் அச்சுப் புத்தகமாக டாலர்
நகரம் என்ற முதல் புத்தகம் வெளி வந்தது . மேலும் இரண்டு புத்தகங்கள்
அச்சுக்காக காத்திருப்பில் உள்ளது . இணையம் என்றொரு வசதி மட்டும் வந்து
இருக்காத பட்சத்தில் நானும் சராசரி திருப்பூர் வாசியாகத் தான் என்
வாழ்க்கையை கழித்துருப்பேன் . கடைசி வரைக்கும் எனக்குள் இருக்கும்
எழுத்துத் திறமையை கண்டிருக்க முடியாது . இணையத்தில் தமிழ் எழுத்து
வரவழைக்க , பரவலாக்க உழைத்த அனைவருக்கும் என் வணக்கம் .

என் தேவியர் இல்லம் வலைபதிவில் எழுதப்பட்ட கட்டுரைகளை இதில் உங்களுக்கு
தொகுத்துக் கொடுத்துள்ளேன் . உணவு , ஆன்மீகம் , அரசியல் இந்த மூன்றுமே
மக்களின் அவசிய தேவையாக உள்ளது . அரசியல் என்பதனை காலம் காலமாக மக்கள்
நமக்கு தேவையில்லாதது எனக் கருதி ஒதுங்கிச் சென்று கொண்டே இருந்தாலும்
ஏதோவொரு ரூபத்தின் வாயிலாக ஒவ்வொருவரையும் தாக்கிக் கொண்டே தான்
இருக்கின்றது . இந்திய ஜனநாயகத்தில் தேர்தல் அரசியல் இருந்தது . ஆனால்
இன்று பரிணாம வளர்ச்சியில் சாதி அரசியல் , மத அரசியல் , மொழி அரசியல் ,
பிராந்திய வெறி அரசியல் என பல கூறுகளாக பிரிந்துள்ளது .

ஆனால் தற்பொழுது தமிழ்நாட்டில் இடைத் தேர்தல்களையும் , ஐந்து வருடத்திற்கு
ஒரு முறை வருகின்ற பொதுத் தேர்தல்களையும் பொது மக்கள் ஆர்வமுடன்
எதிர்பார்த்து காத்திருக்கின்றனர் . காரணம் ஓட்டுக்காக கிடைக்கும் சொற்பத்
தொகை என்பது அவர்கள் குடும்பம் ஒரு மாதம் முழுக்க சேமிக்க முடியாத தொகையாக
உள்ளது . மக்கள் ஓட்டுக்காக கூச்சமின்றி கேட்டு வாங்கிக் கொள்கின்றனர் .
அரசியல்வாதிகளும் வெட்கமின்றி கொடுத்துப் பழகி விட்டனர் .

இதில் தொகுக்கப்பட்டுள்ள 31 கட்டுரைகளும் என் வலைபதிவில் வெளியிட்ட இரண்டு
நாளைக்குள் ஆயிரம் பேர்களுக்கு மேல் படிக்கப்பட்ட கட்டுரையாகும் . படித்த
பலரும் தங்கள் தொடர்பில் உள்ளவர்களுக்கு பகிர்ந்ததாக பின்னூட்டத்தில்
தெரிவித்து இருந்தனர் .

காரைக்குடி உணவகம் பகுதியில் எழுதப்பட்ட ஒவ்வொரு கட்டுரையும்
வாசித்தவர்களின் குடும்ப நலனில் அக்கறை செலுத்தியது . ஆன்மீகம் குறித்த
கட்டுரைகள் அவர்களின் சிந்தனைகளை உரசிப் பார்த்தது . எப்போதும் போல அரசியல்
கட்டுரைகள் அதிக வாசகர்களை தளத்திற்கு கொண்டு வந்து சேர்த்தது . ஒவ்வொரு
கட்டுரையும் தனிப்பட்ட முறையில் எனக்கும் திருப்தி அளித்தது .

கடந்த ஐந்து வருடமாக இணையத்தில் செயல்பட்டுக் கொண்டிருக்கும் எனக்கு நான்
சார்ந்துள்ள ஆயத்த ஆடைத் தொழில் வாழ்க்கை மற்றும் குடும்ப வாழ்க்கைக்கு
அப்பாற்பட்டு என்னால் ஆன விருப்பங்களை வலைபதிவில் வாயிலாக பலரின்
பார்வைக்கு படைத்துள்ளேன் . நான் வாழும் சமூகம் குறித்த விமர்சனங்களை இங்கே
வைத்துள்ளேன் . மாற்றம் ஒன்றே மாறாதது என்பதை உறுதியாக நம்புகின்றேன் .
நிச்சயம் இங்கே மாறுதல் வரும் என்ற எண்ணத்தில் பொழுது போக்கு விசயங்களில்
அதிகம் கவனம் செலுத்தாமல் ஒவ்வொருவரின் சிந்தனைகளுக்கான விதைகளை ஒவ்வொரு
சமயத்தில் விதைத்து வந்துள்ளேன் . வாசிப்பவர்களுக்கு திருப்தியைத் தந்த
மகிழ்ச்சி எனக்கு கிடைத்துள்ளது . நன்றி .

நட்புடன்

( ஜோதிஜி திருப்பூர் )

03.03.2015

தொடர்புக்கு – powerjothig@yahoo.com

வலைபதிவு http://deviyar-illam.blogspot.com

[pressbooks.com]

1

உணவே மருந்து

முதல் பகுதி  - உணவே மருந்து

1

காரைக்குடி உணவகம் - அளவில்லா சாப்பாடு

[]

1.   காரைக்குடி உணவகம்  - அளவில்லா சாப்பாடு

எவ்வளவு வேண்டுமானாலும் சாப்பிடனும் .

எப்பொழுது வேண்டுமானலும் சாப்பிடனும் .

எல்லாவற்றையும் சாப்பிடனும் .

ஆனால் ஆரோக்கியத்தில் குறையேதும் வந்து விடக்கூடாது .

இதுதானே நாம் அனைவருக்கும் இருக்கும் ஆசை ? ஆனால் எதார்த்தம் என்பது எல்லா
இடங்களிலும் தலைகீழாகத்தானே இருந்து தொலைக்கின்றது .

என் தாத்தா இறந்த போது வயது 84. இரண்டு ஈடு இட்லி சாப்பிட்டு முடித்த பிறகு
தான் எதிரே இருப்பவர்களிடம் பேசத் தொடங்குவார் . அடுத்து வேகம்
மட்டுப்படுமே தவிரக் குறையாது . ஒரு ஈடு என்பது எட்டு என்ற எண்ணிக்கை
கொண்டது . சாம்பார் சட்னி போன்ற சமாச்சாரங்கள் என்றால் தூக்கி கடாகி
விடுவார் . அம்மியில் அரைத்த மிளகாய் துவையல் . செக்கில் ஆட்டிய
நல்லெண்னெய் . கலந்து கொண்டு குழப்பிக் கொண்டு தின்பதைப்
பார்ப்பவர்களுக்குப் பேதி வந்து விடும் . ஆனால் காலையில் அருகே இருந்த
ஊரணிக்கரையில் ஏழெட்டு சுற்று வந்து விடுவார் . மாலையில் 4 கீலோமீட்டர்
தொலைவில் உள்ள கோவிலுக்குத் தினந்தோறும் சென்று வருவதைப் பார்த்து
இருக்கிறேன் .

தூங்கும் போது சொல்லிவிட்டு தான் படுத்தார் . காலையில் எழுந்த அவர் உடம்பு
இருந்தது . உடம்பில் மூச்சு இல்லை .

அப்பாவுக்கு 60 வது வயது முடியும் வரைக்கும் உணவு விசயத்தில் அப்பனுக்குத்
தப்பாத பிள்ளையாக இருந்தார் . அசைவ வெறியர் என்றே அழைகக்லாம் . ஆனால்
கடைசிக் காலத்தில் வந்த சர்க்கரை நோயை அவர் பொருட்படுத்தவே இல்லை .

பெரும்பாலும் சர்க்கரை நோயாளிகளைக் கவனித்துப் பாருங்கள் . சர்க்கரை நோய்
வந்துள்ளது என்று தெரிந்ததும் மருத்துவரிடம் செல்லத் தொடங்குவர் .
தினந்தோறும் மருத்துவர் சொல்லும் மருந்துக்களையும் எடுத்துக கொள்வர் .
ஆனால் நாளுக்குள் நாள் உடம்பு இளைத்துக் கொண்டேயிருக்கும் . குறிப்பிட்ட
காலத்திற்குள் ஆளே அடையாளம் தெரியாமல் மாறியிருப்பார் .

அப்படி என்றால் உண்ட மருத்தின் பலன் தான் என்ன ? வைத்திருந்த
கட்டுப்பாடுகள் என்ன தந்தது என்றால் மிஞ்சுவது ஒன்றுமே இல்லை .

இதற்குப் பினனால் உள்ள மருத்துவத் தண்டவாளங்களைப் புட்டுப்புட்டு வைத்துக்
கொண்டிருக்கின்றார் சென்னையில் உள்ள ஒரு இஸ்லாமிய மருத்துவர் . மருந்தில்லா
மருத்துவம் என்ற பெயரில் சென்னை , கோவை போன்ற இடங்களில் கூட்டங்கள்
நடத்திக் கொண்டிருக்கின்றார் .

எனக்குத் தெரிந்து அரசியல்வாதி வைகோ ஒருவர் தான் சர்க்கரை நோயை எப்படிக்
கட்டுக்குள் வைத்திருக்க வேண்டும் என்பதையும் , உடல்நலத்தையும் எப்படித்
தனது கட்டுப்பாட்டுக்குள் வைத்திருக்க வேண்டும் என்பதை நடைமுறை சார்ந்த
விசயங்களில் சாதிதது காட்டிக் கொண்டிருப்பவர் .

இதைப் போலத்தான் என் அப்பாவும் மருத்துவர் கொடுத்தனுப்பும் எந்த
மருந்துகளையும் உண்ண மாட்டார் . அதுவொரு மூலையில் கிடக்கும் . காரணம்
சாப்பாடு மேல் கை வைத்து விடுவார்கள் என்ற பயம் . மாரடைப்பில் தான் மரணம்
அடைந்தார் . எளிதான முறையில் இயல்பாகப் பேரூந்தில் வந்து கொண்டிருந்த போது
தான் இறந்தார் . ஆனால் கடைசி ஒரு வருடத்தில் தான் நோயின் தாக்கம் அதிகமாக
இருந்தது . உணவு தான் அவரை மனிதனாகச் சுறுசுறுப்பான இளைஞராகக் கடைசி
வரையிலும் கொண்டு செலுத்தியது .

20 வயது வரைக்கும் நாம் சாப்பிட்ட சாப்பாட்டின் அளவுக்கும் 40 வயது ஆனதும்
மாறிப்போவதற்கான ஒரே காரணம் நமது உழைப்பின் அளவும் தன்மையும் மாறிவிடுவதே .

கடநத நான்கு வருடங்களாக நான் ஒரே எடை அளவு . அதே தன்மை . குடும்ப நோய்கள்
எதுவும் இதுவரையிலும் அண்டவில்லை . எந்த உடற்பயிற்சியும் செய்வதில்லை .
பலசமயம் அவசர வேலையின் பொருட்டு அதிகாலை 4 மணிக்கு வெளியே செல்லும் போது
பருத்த உடம்பை தூக்கிக் கொண்டு மூச்சு வாங்கிக் கொண்டு நடைபயிற்சி என்று
பலரும் செல்வதைப் பார்த்துக் கொண்டே நான் செல்வதுண்டு .

என் கட்டுப்பாடு . என் ஆரோக்கியம் . என் விருப்பம் .

கட்டுப்பாடு இருந்தால் வாழ்க்கை . கட்டவிழ்த்து விட்டால் கருமாதி . இதுதான்
எளிய தத்துவம் .

ஆனால் நானும் சாப்பாட்டு ராமன் தான் .

கட்டுப்பாடு என்று எத்தனை வைத்துக் கொண்ட போதிலும் சமயம் கிடைத்தால் விளாசி
தள்ளிவிட்டு அப்புறம் அய்யோ அம்மாவென்று தடுமாறுவதுண்டு . இருந்தாலும்
என்னை மாற்றிக் கொள்ள எண்ணமில்லை என்பதை விட மனமில்லை என்பது தான் உண்மை .
ஆனால் உடம்பில் எதையும் தங்கவிடுவதே இல்லை .

காலையில் நீங்கள் கழிப்பறை சென்று உட்கார்ந்தவுடன் குறுகிய நேரத்தில்
வெளியே வந்து விட முடிந்தால் நீங்க லட்சாதிபதி . அங்கே போய் முக்கல்
முனங்கலுடன் பேச்சு வார்த்தை நடத்த வேண்டியிருக்குது என்றால் உடல் மன
ஆரோக்கியத்தின் தன்மையை அதிகப்படுத்த வேண்டும் என்று அர்த்தம் .

இரவில் படுத்த அதிகபட்சம் அரைமணி நேரத்திற்குள் ஆழ்ந்த தூக்கம் உங்களைத்
தழுவிக் கொள்கின்றதா ? நீங்க தான் கோடீஸ்வரன் . ஆனால் இங்கே பலருக்கும்
கனவில் வருபவர்கள் தான் உதவி புரிகின்றார்கள் .. காரணம் உண்பது உறங்குவது
இந்த இரண்டுக்குள் தான் நம் அத்தனை பேர்களின் வாழ்க்கையும் இருக்கிறது .

பெரிய நாம் நினைத்தே பார்க்க முடியாத என்று ஏராளமான காரியங்களை மனதில்
வைத்திருப்போம் . ஆச்சரியமான சாதனைகள் என்று எத்தனை நாம் கடந்து வந்தாலும்
, கடக்க நினைத்தாலும் அடிப்படையில் இரவு வந்தால் படுத்தவுடன் தூக்கம் வர
வேண்டும் . மூன்று வேளையும் பசியெடுத்தால் தான் சாப்பிட முடியும் . வயிறு
தொடர்ந்து பொருமிக் கொண்டேயிருந்தால் சீக்கிரம் நாலு பேர்கள் நம்மைத்
தூக்கப் போகின்றார்கள் என்று அர்த்தம் .

பல சாதனைகள் செய்து விட்டு தனது உடம்மை வேதனையாக வைத்துக் கொண்டால் என்ன
ஆகும் ?

வாழ்க்கை முழுக்கச் சோதனை தான் .

இஞ்சித்தேன் .

இஞ்சியைச் சிறு சிறு துண்டுகளாக நறுக்கி ( சிலர் காய வைக்க வேண்டும் என்று
சொல்கிறார்கள் . ஆனால் இஞ்சியைக் காய வைத்தால் சுக்கு என்று மாறி அதன்
தன்மையும் மாறி விடும் என்றும் சொல்கின்றார்கள் ) அதனை நன்றாகக் கழுவி
எடுத்துக் கொள்ள வேண்டும் .

இஞ்சியில் கழுவிய தண்ணீர் பதம் சென்றதும் இஞ்சியின் அளவுக்கு மிதக்கும்
அளவுக்குச் சுத்தமான தேனில் மூன்று நாட்கள் ஊறவைக்க வேண்டும் . மூடியுள்ள
பாத்திரத்தை வெயிலில் வைத்து விடுங்க . மூன்று நாளில் இஞ்சி தேனை நன்றாக
ஊறிஞ்சி விடும் .

காலையில் பல்துலக்கி விட்டு வெறும் வயிற்றில் ஒரு தேக்கரண்டி தேனுடன்
எடுத்து ( தேனும் இஞ்சியும் சேர்ந்து இருக்க வேண்டும் ) சாப்பிட்டு வந்தால்
என்ன நன்மைகள் ?

முக்கியமான நோய் எதிர்ப்புசக்தி உருவாகும் . எதிரிகளைச் சமாளிக்கப்
பணத்தைப் போல மனமும் உடலும் உறுதியாகத்தானே இருக்க வேண்டும் .

பருவநிலை மாற்றத்தில் வரும் சளித் தொந்தரவு காணாமல் போய்விடுகின்றது .

எதை வேண்டுமானாலும் உங்கள் வாழ்வில் விரும்பி சேர்த்துக் கொள்ளுங்க .

ஆனால் சளியை உடம்பில் சேர்க்கத் தொடங்கினால் சனி பகவான் சிநேகம் பிடிக்க
வருகின்றார் என்று அர்த்தம் .

விரும்பாமலேயே உள்ளே வந்து விடும் . பிறகு நீங்களே விரும்பினாலும் வெளியே
செல்லாது .

தேன் இஞ்சி உண்ணும் பழக்கத்தைத் தினந்தோறும் பயிற்சியில் கொண்டு வரும் போது
தான் நன்றாகப் பசியெடுக்கும் . தேனின் மருத்துவக் குணங்களைப் பக்கம்
பக்கமாக எழுதலாம் . இது நாங்கள் அனுபவத்தில் கண்டு கொண்டிருக்கும் உண்மை .

அதியமானுக்கு ஔவையார் கொடுத்த நெல்லி

அனைவரும் அன்றாட வாழ்வில் எடுத்துக் கொள்ள வேண்டியது நெல்லி .

இப்போது இதுவும் தேன் நெல்லி என்கிற ரீதியில் வந்து கொண்டிருக்கின்றது .
காசைக் கொடுத்து ஏமாறாமல் நாமே முழு நெல்லிக்காய் வாங்கி வந்து நறுக்கி
தேனில் ஊறவைத்துச் சாப்பிடலாம் . அல்லது அப்படியே தினந்தோறும் ஒன்றாகப்
பச்சையாகச் சாப்பிடலாம் . குழந்தைகளுக்குச் சாறாக மாற்றித் தினந்தோறும் அரை
டம்ளர் கொடுத்து வரலாம் . இதிலும் முக்கியமாக நோய் எதிர்ப்பு சக்தி .
இதிலும் கதை கதையாக எழுத வேண்டிய ஏராளமான சமாச்சாரங்கள் . இயற்கை
மருத்துவம் குறித்து ஏராளமான வலைப்பூக்கள் உள்ளது . தேடிப்பாருங்கள் .

நாம் சாப்பிடும் சாப்பாட்டில் அளவு தேவையில்லை . எதுவும் சாப்பிடலாம் .
எப்போதும் சாப்பிடலாம் . ஆனால் அது உடம்பில் தங்கிவிடக்கூடாது என்பதைக்
கவனத்தில் வைத்திருக்க வேண்டும் .

சக்தியாக மாற்றப்பட்டு இருக்க வேண்டும் . பணத்தை வீட்டில் சேர்த்து
வைத்தால் வெகுமானம் . செரிக்காத சமாச்சாரத்தை உடம்பில் சேர்த்து வைத்தால்
என்னவாகும் என்பது தெரியும் தானே ?

செரித்தால் நல்லது . செரிக்காவிட்டால் ?

வாயை பொத்திக் கொண்டு இருப்பது அதை விட நல்லது .

இது ரெண்டு மட்டும் தான் இன்றைக்கு உள்ள காரைக்குடி உணவத்தின் சாப்பாடு .

சாப்பாட்டு ராமன்கள் இந்த இரண்டையும் தினந்தோறும் செய்து வந்தாலே
மகிழ்ச்சியாக விரும்பியதை சாப்பிட்டலாம் . ஆனால் நிச்சயம் நம்மிடம் உள்ள
காந்தி தாத்தா சிரிக்கும் பணம் பையிலிருந்தபடியே நம்மைப் பார்த்துச்
சிரித்துக் கொண்டிருப்பார் . இன்னும் கொஞ்சம் போடும்மா என்று குழந்தைகள்
ஒரு கட்டு கட்டுவதை வேடிக்கை பார்த்தபடியே நாமும் நைஸாக இன்றைக்கு ரொம்ப
நல்ல சமைச்சருக்கே என்று கேட்டு வாங்கிச் சாப்பிடலாம் .

ஒரு நிறுவனத்தின் முதலாளியின் முக்கிய வேலை என்ன தெரியுமா ? மூன்று
வேளையும் தான் எடுத்துக் கொள்ள வேண்டிய மருந்து மாத்திரைகளை வரிசைப்படி
எடுத்துக் கொடுக்க ஒருவரை தனியாக வைத்துள்ளார் . நிறுவன வேலை பாதி . இந்த
வேலை மீதி .

எப்பூடி ?

அந்த மளிகைச் சீட்டு போலவே இருந்த பட்டியலைப் பார்த்து பயந்தே போய்விட்டேன்
. ஆனால் கடந்த ஒரு வருடமாக அதே நோய்கள் ,

மேலும் மேலும் வீர்யமான மருந்து மாத்திரைகள் .

எங்கே நிம்மதி தான் என்ற வாழ்க்கை தான் . இயற்கை மருத்துவம் தாமதமாகத்தான்
பலன் தரும் . ஆனால் நிரந்தரமாக நோயிலிருந்து விடுபட்டு விடலாம் . அண்டை
வீட்டுக்காரர் நம்மைப் பார்த்து பொறாமைப்பட ஒனிடா டிவி தேவையில்லை .

நெல்லியும் இஞ்சியுமே போதுமானது .

2

சத்துணவகம்

[]

2. சத்துணவகம்

சமீப காலமாக உங்கள் குழந்தைகளின் ஆரோக்கியத்தைக் கவனிக்க வேண்டாமா ? என்கிற
தொனியில் ஏராளமான விளம்பரங்கள் வந்து கொண்டே இருக்கிறது .

ஹார்லிக்ஸ் என்றால் எப்போதும் அதன் உள்ளே இருக்கும் அதே கோதுமை தான் .

ஆனால் ஒரு குறிப்பிட்ட காலகட்டத்திற்குள் அந்தப் பாட்டிலின் வடிவமைப்பு ,
உள்ளே உள்ள கோதுமையின் நிறம் , வெளியே ஒட்டப்படும் ஸ்டிக்கர் , சுவைக்குச்
சேர்க்கப்படும் ஃப்ளேவர் என்று மாறி மாறி விளம்பரங்களில் கவர்ச்சியாகக்
காட்டப்படுவதோடு கூடுதலாக ஒரு தகவலும் அதே விளம்பரத்தில் வரும் . இப்போது
20 சதவிகிதம் அதிக அளவோடு என்கிற ரீதியில் மக்களை வந்து தாக்கிக் கொண்டே
இருக்கிறது .

ஹார்லிக்ஸ் மட்டுமல்ல .

பூஸ்ட் , போர்ன்விட்டா , மால்ட்டோவா என்று தொடங்கி ஏராளமான பானங்களுக்குத்
தேவைப்படும் அந்தக் குருணைப் பொருட்களுக்கு இன்று சந்தையில் சக்கைப்போடு
போட்டுக் கொண்டிருக்கிறது .

ஒரு மருந்துக்கடையில் சென்று முன்னால் உள்ள அல்லது மேலே உள்ள கண்ணாடிக்குப்
பின்னால் அந்த வரிசைகளைப் பாருங்கள் . குறைந்தபட்சம் 20 விதவிதமான
டப்பாக்கள் உங்களைச் சுண்டியிழுக்கும் . எதை வாங்குவது ? என்று யோசிக்க
வைக்கும் . காரணம் இன்றைய நடுத்தர வர்க்கத்திற்குத் தங்கள் குடும்பத்தினர்
மேலுள்ள அக்கறை என்பதாக எடுத்துக் கொள்வோம் .

ஆனால் இதற்குப் பெயர் அக்கறை அல்ல . அவலம் .

பூஸ்ட்க்கு விளம்பரம் செய்த சச்சினும் சரி , ஹார்லிக்ஸ்க்கு ஒவ்வொரு சமயம்
காட்டன் புடவைகள் கட்டிக்கொண்டு விளம்பரம் செய்யும் நடிகைகளும் கல்லா
கட்டுவதற்காகப் பல லட்சக்கணக்கான திருவாளர் நடுத்தரவர்க்கம் தெரிந்தே
ஏமாந்து கொண்டிருக்கும் கேணத்தனம் தான் இதற்குப் பின்னால் உள்ளது .

எங்கள் வீட்டில் இரட்டையர் பிறந்த போது ஒரு விசயத்தில் உறுதியாக இருந்தேன்
. இந்த மாவு சமாச்சாரங்களோ , மண்டையில் மிளகாய் அரைக்கும்
கருமாந்திரங்களையோ வாங்கி விடவே கூடாது என்பதில் அக்கறையோடு செயல்பட்ட
காரணத்தால் அவர்கள் இப்போது எனக்குக் கொடுத்துக் கொண்டிருக்கும்
கும்மாங்குத்துக்களை நான் கைப்புள்ள கணக்காக இலவசமாக வாங்கிக்
கொண்டிருக்கின்றேன் .

அன்று அவர்கள் உண்ட இயற்கை சார்ந்த வீட்டில் சுயமாய்ச் செய்து கொடுத்த
உணவுகளின் காரணத்தால் இன்று அவர்களின் ஒவ்வொரு அடியும் இடி போல என்னைத்தான்
தாக்குகிறது . ஒல்லியான அளவான தேகத்தில் உறுதியான சதைப்பற்றில் எனக்கு
நேருக்கு நேர் சவால் விடுகின்றார்கள் .

இடையிடையே ஆசைப்படுகின்றார்களே என்று ஒரு சில கருமாந்திரங்களை என்
திட்டுக்களையும் மீறி மனைவி வாங்கிக் கொண்டு வந்தாலும் முறைத்துக் கொண்டு
அமைதி காத்து விடுவேன் .

இதற்கு முடிவு கட்ட வேண்டும் என்று மனதில் இருந்தாலும் எப்படி எங்கிருந்து
தொடங்குவது என்று தெரியாமல் முழித்துக் கொண்டிருந்த போது ஒரு தடவை ஒரு
மருந்துக்கடையில் சத்துமாவு என்று போட்டிருந்த பாக்கெட்டை பார்த்து விபரம்
கேட்ட போது குறிப்பிட்ட தானிய வகைகளைச் சேர்த்து மாவாக மாற்றியது
என்றார்கள் .

கூழ் போலக் காய்ச்சி குடிக்கலாம் என்ற போது முயற்சித்துப் பார்க்கலாம்
என்று வாங்கி வந்து முழுமையாக ஒரு வருடங்கள் முயற்சித்துப் பார்த்தோம் .
ஆனால் எனக்குத்தான் அது பயன் உள்ளதாக இருந்தது . காலை நேரத்தில் அவசரமாக
ஓடும் எனக்கு ஒரு டம்ளர் குடித்து விட்டு செல்ல வசதியாக இருந்தது .

ஆனால் அதில் உள்ள குறைபாடுகளை எனக்கு இனம் காணத் தெரியவில்லை .
காலப்போக்கில் அதன் பலன் பூஜ்யமாக இருந்த காரணத்தால் அதையும் விட்டுவிட
நேர்ந்தது .

பள்ளியில் இருந்து வருபவர்களைச் சில நாட்கள் கவனித்துப் பார்த்த போது
அந்தத் தூக்க முடியாத புத்தக மூட்டைகளைப் புஸ் புஸ் என்று மேல் மூச்சுக்
கீழ் மூச்சு வாங்க என்று வந்து சேர்வார்கள் . நம் மேல் விழுவது போல
வீட்டுக்குள் வருபவர்களை ஆரோக்கிய ரீதியாக மேலும் தயார் படுத்த வேண்டும்
என்று மனதில் குறித்து வைத்திருந்தேன் . நமக்கும் அதே கதி தான் .

உண்ணும் உணவுக்கு அப்பாற்பட்டுத் தேவைப்படும் சத்துக்கள் என்பது உடம்பில்
சக்கை போல இருப்பதால் அன்றாட உணவில் சில மாறுதல்களைக் கொண்டு வந்தே ஆக
வேண்டும் என்று தேடுதல் வேட்டை துவங்கியது .

அன்று மக்கள் தொலைக்காட்சியில் அல்மா ஹெர்பல் குறித்து ஒருவர் பேசிக்
கொண்டிருந்ததைப் பார்த்த போது திருப்பூரில் உள்ள அவர்கள் கடையில் உள்ள
பொருட்களை ஆராயும் பொருட்டுச் சென்ற எனக்கு அந்தக் கடையின் உரிமையாளராக
இருந்த பெண்மணி கவர்ந்து விட்டார் .

ஏறக்குறைய சமவயது உள்ளவர் . ஒட்டன்சத்திரத்தில் இருந்து பலவிதமான
ஏமாற்றங்களையும் , பொருள் இழப்புகளையும் தாண்டி அல்மா ஹெர்பல் என்று
தமிழ்நாடு , மலேசியா என்று இயங்கும் ஒரு நிறுவனத்தின் கிளை நிறுவனத்திற்கு
உரிமை எடுத்துத் திருப்பூரில் தொடங்கியிருந்தார் .

தொடர்ச்சியாகக் குடும்பத்திற்குத் தேவைப்படும் உருப்படியான பல
சமாச்சாரங்கள் கிடைக்க , விலையும் இயல்பானதாக இருக்க மாதம் ஒரு முறை அங்கே
செல்லும் பழக்கம் உருவானது . அப்போது மனதில் இருந்த சத்து மாவு குறித்த
எண்ணங்களை அவரிடம் பகிர்ந்து கொண்ட போது அவர்களின் நிறுவனமும் அதே போலச்
சில வகையான சத்து மாவுகளைச் சந்தைப்படுத்திக் கொண்டிருப்பதைச் சொன்னார்கள்
.

ஆனால் நான் அவர்களிடம் இதன் அடிப்படை விசயங்களை எனக்கு எழுதித்தர முடியுமா
? என்று கேட்ட போது தயங்காமல் ஒரு காகிதத்தில் எழுதிக் கொடுத்தார் .

இன்று சந்தையில் ஏராளமான சத்துமாவு நிறுவனங்கள் உள்ளது . ஒவ்வொன்றும்
ஒவ்வொரு விதமான சுவைகள் .

தமிழ்நாடு அரசாங்கம் கூடச் சத்து மாவு குழந்தைகளுக்கு வழங்குகின்றார்கள் .
அதையும் நண்பர் மூலம் கேட்டு வாங்கிப் பார்த்தோம் . நிச்சயமாக நன்றாகவே
உள்ளது , அதற்குப் பிறகு தனியாளாகப் போட்டியின்று அரசாங்க பிரதிநிதிகளின்
செல்லப்பிள்ளையாக அந்த நிறுவனத்தின் செயல்பாடுகளை ஒரு பத்திரிக்கையில்
படித்த போது அந்த மாவு குறித்த தரத்தில் பயம் வந்து விட்டது

நீங்கள் கடையில் வாங்கும் மாவு உள்ள பாட்டிலின் மேல் உள்ளே உள்ள
காகிதத்தில் உள்ளே உள்ள மாவில் எந்தந்த பொருட்கள் எந்தந்த அளவில்
சேர்க்கப்பட்டுள்ளது என்பதையும் குறித்து இருப்பார்கள் .

செயல்முறை விளக்கத்தையும் அத்துடன் கொடுப்பார்கள் . ஆனால் நமக்குத்
தேவைப்படும் உண்மையான தரம் அதில் இருக்குமா ? நாளொன்றுக்கு லட்சக்கணக்கான
கிலோ தயார் செய்யும் ஒரு நிறுவனத்தில் அதுவும் குறிப்பாக நமது நாட்டில்
தரம் சார்ந்த அக்கறையில் எந்த அளவுக்கு ஈடுபாட்டுடன் இருப்பார்கள்
என்பதெல்லாம் மில்லியன் டாலர் கேள்வி ? கடந்த ஆறு மாதமாக வீட்டில் நாங்கள்
செய்து கொண்டிருக்கும் இந்தச் சத்து மாவு விசயங்களை இங்கே எழுதி வைக்க
விரும்புகின்றேன் .

உடம்பில் அவசியம் தேவைப்படும் எதிர்ப்பு சக்தியை இழந்து
கொண்டிருப்பவர்களுக்கும் , குழந்தைகளின் உடல் வளர்ச்சியில் அக்கறை
கொண்டவர்களுக்கும் இது பயன்படக்கூடும் . இது என்ன மாதிரியான பலன் தரும்
என்று கேட்பவர்களுக்கு , ஒரு முறை செய்து குடித்துப் பாருங்கள் என்பது தான்
என் பதிலாக இருக்கும் .

காரணம் திட்டமிட்ட பரிபூரண உணவு என்ற ஒரு வார்த்தை தான் இதற்குப்
பொருத்தமாக இருக்கும் .

முந்திரி 100 கிராம்

பாதாம் 100 கிராம்

பிஸ்தா 100 கிராம்

கோதுமை கால் கிலோ

ராகிக் கால் கிலோ

கம்பு கால் கிலோ

சோளம் கால் கிலோ

சிவப்பு அரிசி கால் கிலோ ( கடைகளில் தனியாகக் கிடைக்கின்றது )

பாசிப்பயறு கால் கிலோ

நிலக்கடலை கால் கிலோ

பொட்டுக்கடலை கால் கிலோ

சிவப்புப் பீன்ஸ் கால் கிலோ

சோயா கால் கிலோ

நீங்கள் செய்ய வேண்டியது ஒவ்வொன்றையும் தனித்தனியாக வறுத்து எடுத்து
வைத்துக் கொள்ள வேண்டும் . வறுக்கும் அளவில் ஒவ்வொன்றுக்கும் ஒவ்வொரு
விதமான தன்மை உள்ளது என்பதைக் கவனத்தில் வைத்திருக்க வேண்டும் . கருப்பு
பிடித்து விடக்கூடாது .

முந்திரி போன்றவற்றை லேசாக வறுத்தாலே போதுமானது . சோளம் போன்றவற்றைச் சற்று
நன்றாக வறுக்க வேண்டும் .

நன்றாக உலர வைத்துவிட்டு உங்கள் வீட்டுக்கருகே உள்ள மாவுக்கென்று தனியாக
அரைக்கும் எந்திரத்தில் சென்று மாவாக அரைத்து எடுத்துக் கொள்ள வேண்டும் .
அவசர கதியில் மிக்ஸியில் போட்டு அரைத்து எடுத்து விடலாம் என்று யோசித்தால்
அந்த அளவுக்கு மாவு போல வருமா ? என்பது கேள்விக்குறியே .

நாங்கள் முயற்சித்துப் பார்த்தோம் . சரியாக வரவில்லை .

ஆனால் மாவு அரைக்கும் எந்திரம் வைத்திருப்பவர்களிடம் போகும் முன் கூட்டம்
இல்லாத சமயத்தில் சென்றால் தான் வசதியாக இருக்கும் . அவர்கள் அவசர கதியில்
போட்டுக் குருணையாகத் தந்து விடவும் , ஏற்கனவே அரைத்த விசயங்களைச் சுத்தம்
செய்யாமல் வைத்திருக்கவும் வாய்ப்பு உண்டு . பொறுமை அவசியம் தேவை .

மேலே சொன்ன அளவில் ஏறக்குறைய 450 ரூபாய் அளவுக்குச் செலவு வரும் ( தற்போது
சந்தையில் உள்ள எந்தப் பாட்டிலின் விலையை எடுத்துக் கொண்டாலும் இந்தத்
தொகையில் இரண்டு பாட்டில்கள் தான் வாங்க முடியும் . அந்த இரண்டு பாட்டிலின்
உள்ளே உள்ள வஸ்துகள் அதிகபட்சம் மொத்தமாக 400 கிராம் இருக்கக்கூடும் .

காரணம் தற்போது சிப்ஸ் முதல் எந்தப் பொருளாக இருந்தால் அடைக்கப்பட்ட பையில்
பாதிக் காற்றுப் பாதிப் பொருட்கள் என்கிற ரீதியில் தான் உள்ளது . ஏமாற நாம்
தயாராக இருப்பதால் அவர்களை எந்த விதங்களில் குறை சொல்லவே முடியாது .)

இந்த மாவை நன்றாக உலர வைத்துத் தனியாகச் சுத்தமான பாட்டிலில் வைத்துக்
கொண்டு விடவும் . வீட்டில் காபி டீ போன்றவற்றை நிறுத்திவிட்டு அந்தச்
சமயத்தில் இதைப் பருகலாம் . காபி , டீ பைத்தியமாக இருந்த என்னை மாற்றிய
பெருமைக்கு வீட்டில் உள்ள நிதி மந்திரிக்கு பத்ம வீபூஷன் விருது வழங்கலாம்
என்று மனதில் வைத்துள்ளேன் .

ஒரு பெரிய ஸ்பூன் அளவுக்கு மாவு எடுத்துக் கொண்டு ஒரு டம்ளர் தண்ணீரில்
போட்டு நன்றாகக் கலக்கவும் .

மாவு கட்டியாக இல்லாமல் கலக்கி விட்டு அதில் நாட்டுச்சர்க்கரை ( எக்காரணம்
கொண்டும் ஜீனியை எந்த வடிவத்திலும் உணவில் சேர்க்காமல் இருப்பது பெரும்
புண்ணியம் . முக்கால்வாசி நோய்களுக்கும் , எதிர்ப்பு சக்தி குறைவதற்கும்
முக்கியக் காரணம் இந்த வெள்ளை எமன் தான் என்பதை எப்போதும் கவனத்தில்
வைத்திருக்கவும் ) அல்லது கருப்பட்டி என்று உங்களுக்குப் பிடித்ததை அதில்
போட்டு கலந்து அதற்குப் பிறகு அடுப்பில் வைத்து கூழாக வரும் வரை கிண்டிக்
கொண்டே இருக்க வேண்டும் .

கவனமாகச் செயல்படாவிட்டால் கட்டியாக நின்று போய்விடும் . பக்குவமாகத்
தண்ணீர் ஓரளவிற்கு வற்றியதும் , கூழ் பக்குவத்தில் இறக்கி சூடு ஆறியதும்
குடிக்கலாம் . குடித்துப் பாருங்கள் . கும்மாளமிடும் மனம் .

ஒரு மாதமாவது தொடர்ந்து குடித்து வரும் போது உங்கள் உடலில் நிகழ்ந்த
மாற்றத்தை நீங்கள் உணரக்கூடும் .

3

பசியா? ருசியா?

[]

3. காரைக்குடி உணவகம்  - பசியா ? ருசியா ?

சாலமன் பாப்பையா , திண்டுக்கல் லியோனி பட்டிமன்றத் தலைப்பு போல இருக்குதே
என்று யோசிக்கின்றீர்களா ?

வேற என்ன செய்வது ?

உண்ண வழியில்லாமல் ஒரு பெருங்கூட்டம் பெருகிக் கொண்டே இருக்கின்றது .
அடுத்து என்ன மாதிரி வித்தியாசமான சுவையில் உண்ணலாம் என்று அலையும்
கூட்டமும் நாளுக்கு நாள் அதிகமாகிக் கொண்டே தானே இருக்கிறது .

பழைய சாதம் . தொட்டுக்கக் கொஞசம் முதல் நாள் வைத்த பழைய புளிக்குழம்பு ?
ரெண்டு வெங்காயம் . எனக்கு இது போதும் . சோறு தவிர வேறெந்த கருமாந்திரமும்
தேவையில்லை . சோறு தான் வேண்டும் . அதைச் சாப்பிட்டால் எனக்குச் சாப்பாடு
சாப்பிட்ட திருப்தி ?

அய்யோ ? இந்தச் சோறு சாப்பிடுபவர்களைப் பார்த்தாலே எனக்கு எரிச்சலா வரும் .
விதவிதமான டிபன் வகைகள் தான் எனக்கு எப்போதும் விருப்பம் ?

விதவிதமான புதிய வகைகளைச் சுவைத்துப் பார்ப்பது எனக்குப் பிடிக்கும் ? வர
வர பீட்ஸா , பர்கர் கூடப் பிடிக்கமாட்டுது .

அடப் போங்கப்பா சாப்பாடு என்றால் அசைவம் தான் உண்மையான சாப்பாடு . ஒரே ஒரு
கருவாடு . ஒரு தட்டு சாப்பிட்டு விடுவேன் . எனக்குச் சிக்கன் , மட்டன்
இருந்தா ஒரு கட்டு கட்டி விடுவேன் . ஒரு முட்டை கூடச் சாப்பிட்டுற
சாப்பாட்டில் இல்லைன்னா அது என்னப்பா சாப்பாடு ?

இந்த ஐந்துக்குள் தானே நாமே ஏதோவொரு இடத்தில் ஒளிந்து தின்று
கொண்டிருக்கின்றோம் .

இந்தப் பஞ்சபாண்டவர்களைப் போல இவங்க முப்பாட்டனும் நான்கில் இருந்து தான்
தொடங்குகின்றார்கள் . .

இனிப்பு , கசப்பு , துவர்ப்பு , புளிப்பு .

ஆனாலும் இதன் நீட்சி அதிகம் என்றாலும் இப்போது இதனை மட்டும் எடுத்துக்
கொள்வோம் . கண்மாய் மீனில் கருப்பட்டி போட்டு சமைத்தால் நன்றாகவா இருக்கும்
?

அல்வாவை அயிரை மீன் பக்குவத்தில் செய்ய முடியுமா ?

புளியோதரையில் அதிகமாக உப்பை அள்ளிக் கொட்டினால் உப்போதரை என்று சொல்ல
மாட்டார்கள் . செய்தவர் அடிவாங்கி விடுவார் . .

சொல்லிக் கொண்டே போகலாம் . காரணம் நாம் விரும்பும் ருசி தான் நமக்கு
முதலில் பசியைத் தூண்டுகின்றது . குழப்பமாக இருக்கின்றதா ? இயல்பாக
உடம்பில் நேரம் வந்ததும் பசி எடுப்பது என்பது வேறு ?

ருசி நம்மைத் தூண்டுவது என்பது வேறு .

திடீரென்று சுவராஸ்சியம் இல்லாமல் ஒரு கிராமத்துக் கடையில் வேண்டா
வெறுப்பாகச் சாப்பிடும் சூழ்நிலை உருவாகின்றது என்று வைத்துக் கொள்ளுங்க .
இயல்பான பசிக்காக உள்ளே நுழைந்து இருப்பீங்க . வேறு எந்தக் கடைகளும் அந்தச்
சமயத்தில் கண்களுக்குத் தென்பட்டு இருக்காது . ஆனால் அவங்க கொடுத்த கோழிக்
குழம்பை பார்த்து சொக்கிப் போய் என் சொத்தை வேண்டுமானாலும் எழுதித்
தருகின்றேன் . இன்னோரு கரண்டி ஊத்துங்க என்று உறிஞ்சத் தோன்றுமே ?

அது தான் ருசியின் மகிமை .

கூழாக மாற்றுங்க .

இன்று ஒவ்வொருவரும் ருசியாகச் சாப்பிட வேண்டும் என்று நினைத்துக் கொண்டு
எத்தனையோ விதமான உணவுகளைத் தினந்தோறும் தினறு பார்க்க முயற்சித்துக் கொண்டே
தான் இருக்கின்றோம் . ஆனால் எப்படிச் சாப்பாடுகின்றோம் என்பது தான் பெரிய
கேள்விக்குறி ?

சாப்பிடுவதைப் பற்றி இப்போது பேச வேண்டும் .

ஒரு கையில் அப்படியே எடுத்து ஒரு உருண்டை உருட்டி அப்படியே வாயில்
திணிப்பது ஒரு வகை . வாய் என்பது ஒரு சிறிய அளவு உள்ள பகுதி . ஆனால் அதன்
கொள்ளவுக்கு மேல் திணிக்கும் போது பாதிக்கும் மேலே அரைக்காமலேயே அப்படியே
உள்ளே போய்விடுகின்றது . வயிறு என்பது செரிக்கத்தானே இருக்கிறது என்பது
நீங்க சொல்வது என் காதில் விழத்தான் செய்கின்றது . ஆனால் வயிறு என்பதன் பணி
வேறு .

சாப்பிடுவதை முறைப்படுத்தி வைத்திருக்கிறார்கள் .

ஒவ்வொரு விரலின் நுனியில் தொடங்கும் முதல் கோடு வரைக்கும் தான் சாப்பாட்டை
எடுக்க வேண்டுமாம் . அதாவது நான்கு விரல்களும் சோர்ந்த அந்த அளவுக்கு
எடுக்கும் போது தான் கிடைக்கும் அளவு தான் வாயில் இயல்பாகப் பற்கள் கடித்து
நாக்கு சுழற்றி அது கூழாக மாற்றி உள்ளே இறங்க உதவும் . அளவுக்கு மீறி
எடுத்து வாயில் திணிக்கும் போது தான் பாதிக் கடித்தும் கடிக்காமலும் உள்ளே
போக ஒவ்வொரு பஞ்சாயத்தின் தொடக்கமும் இதில் இருந்து தான் தொடங்குகின்றது .

செரிக்காமல் வயிற்றில் தங்குவது , செரிமாணத்தின் அளவு தெரியாமல்
சாப்பிடுவது , எப்போது சாப்பிட வேண்டுமோ அதை மீறி கண்ட நேரத்தில்
சாப்பிடுவது , ஓய்வு கொடுத்தே ஆக வேண்டிய நேரத்தில் உள்ளே தள்ளிக்
கொண்டேயிருப்பது ……………

இத்தனையும் செய்து விட்டு குத்துதே குடையுதே என்றால் தற்கு என்ன தான்
தீர்வு ?

நோய்களின் ஆரம்பம் ஒவ்வொருவரின் வயிற்றில் இருந்து தான் தொடங்குகின்றது .
அந்த வயிற்றைச் சரியாகக் கவனிக்காமல் வைத்திருக்கும் போது வயிற்றுப் போக்கு
முதல் வெளியே தள்ளி விடுப்பா என்று சொல்லாமலேயே செய்யும் வாந்தி வரைக்கும்
நம்மை வரவேற்கின்றது .

மைதா மாவு போன்ற சமாச்சாரங்களை வழிக்குக் கொண்டு வர ஈஸ்ட் என்ற பொருளைச்
சேர்ப்பதை கவனித்து இருப்பீர்கள் தானே ?

காரணம் நொதித்தல் என்ற நிலை நடக்க வேண்டும் . அப்புறம் வகுத்தல் கூட்டல்
பெருக்கல் போன்ற சமன்பாடுகள் நடக்கும் .

அதன் பிறகே நாம் விரும்பிய பலகாரத்தைச் செய்ய முடியும் . மாவு
நொதிக்கவில்லை என்றால் நாம் நொந்து போய் அந்த மாவை வேடிக்கைப் பார்க்க
மட்டுமே உதவும் . அதைப் போலத்தான் நம் வாயில் உள்ள எச்சில் என்ற உமிழ்நீர்
என்ற அற்புத பணியைச் செய்கின்றது . காறி காறி துப்பி அதை வீணாக்கும்
மனிதர்களுக்கு அதன் அருமை புரியப்போவதில்லை .

சுவை என்பது நாக்கு மட்டுமே உணரும் . உள்நாக்கில் தொடங்கும் அந்த உணவின்
கூழ் என்பது வெறும் சாறு தான் . அதற்குப் பிறகு அதன் சுவையை எந்த உறுப்பும்
உணர வேண்டிய அவசியமில்லை .

ஆனால் இந்த நாக்கு வரைக்கும் நடக்கும் பயணத்திற்குத்தான் நான் நாயாய்
பேயாய் அலைந்து அலைந்து கண்ட கண்ட இடங்களில் உள்ள கருமாந்திரங்கள் வாங்கி
வாயில் கொட்டிக் கொண்டேயிருக்கின்றோம் . ஆனால் கூழாக மாறி உள்ளே அளவோடு
உள்ளே செல்லும் எந்த உணவும் உங்களுக்கு ஆரோக்கியத்தைத் தருகின்றதோ இல்லையோ
அது அவஸ்த்தையைத் தராது .

சத்துக்கு உணவா ? சக்திக்கு உணவா ? இல்லை சாவதற்குள் அத்தனை சுவையையும்
தின்று பார்க்கத்தான் இந்த உணவா ? என்று எத்தனை எண்ணங்கள் இருந்தாலும்
ருசியோடு அத்தனை பசியையும் போக்குவதோடு நன்றாக வாயில் அரைத்து அதைக்
கூழாக்கி உள்ளே அனுப்புங்க . ஆயுள் கெட்டி என்று அர்த்தம் . நோய்கள் வர
யோசிக்கும்

4

ருசியா சாப்பிட்டு பழகுங்க

[]

4. காரைக்குடி உணவகம்  - ருசியா சாப்பிட்டு பழகுங்க

எனக்கு ருசியா சாப்பிடத்தான் பிடிக்குமென்பவர்கள் மட்டும் இந்தப் பக்கம்
வந்து நில்லுங்க ?

என்ன எல்லோருமே மொத்தமாக வந்தாச்சா ?

அப்ப எல்லாருமே என்னைப் போலத் தீனி திங்ற குரூப் தான் போல . சரித்தான் .

இந்த நாக்கு ருசிக்கு அலைந்து அலைந்து பர்ஸ் கனம் குறைந்தாலும் கண்ட
இடத்தில் சாப்பிட்டு வயிறு கதறினாலும் பாழும் மனசு கேட்டால் தானே
என்கிறார்களா ?

வாங்க இன்றைய ருசியைப் பற்றி ருசிகரமாகப் பேசுவோம் .

தொடக்கத்தில் காட்டில் கிடைத்ததை , கண்டதை பிடித்துப் பச்சையாகவே
தின்றார்கள் . பிறகு சுட்டுத்தின்றார்கள் , அப்புறம் வேக வைத்தார்கள் .
கடைசியாகப் பல கலவைகளைச் சேர்க்கத் தொடங்கிய போது தான் ருசி என்ற
வார்த்தைக்கு அர்த்தம் கண்டு பிடித்து அதன் பின்னே அலைய ஆரம்பித்தார்கள் .
இன்று ஒரு கோழி தான் . ஆனால் இந்தக் கோழியில் ஆயிரெத்தெட்டு சுவை .

ஆனால் இத்தனை ஆயிரம் வருடங்கள் கழித்து நாகரிகம் வளர்ந்து நாம் பலவகையில்
முன்னேறி விட்டோம் என்று சொல்லிவிட்டு மறுபடியும் காய்கறிகளைப் பச்சையாகச்
சாப்பிடுங்க . அது தான் சத்தானது என்கிற நிலைக்கு வந்து விட்டோம் . ஆனால்
நாம் தான் எம்பூட்டு மாறிவிட்டோம் கித்தாய்ப்பாய் அலைகின்றோம் .

ருசி உணவா ? இல்லை பசிக்காக உணவா என்று இன்று பட்டிமன்றம் முதல்
பாட்டுமன்றம் வரை நடந்து கொண்டேதான் இருக்கின்றது . ருசியைத் தொடர்ந்து
விரும்பினால் கூடிய சீக்கிரம் உனக்குப் பசியே எடுக்காத அளவுக்குக் குடல்
கெட்டு விடும் என்று பயமுறுத்துகிறார்கள் .

ஒரு தட்டு நிறையக் கஞ்சி . ஒரே ஒரு பச்சை மிளகாய் .

வாழ்ந்து காட்டியிருக்கிறார்கள் . அவர்களின் கையைத் தொட்டுப் பார்த்தால்
இரும்பு போல இருக்கும் . எப்படி ?

நோய்களுக்குக் காரணம் இந்த ருசியா ?

முதலில் நோய்க்குக் காரணம் மனம் .

குழப்பமாக இருக்கின்றதா ?

சாப்பாட்டில் நாம் பார்க்கும் சோறு , குழம்பு , காய் , பொரியல் , கூட்டு ,
மோர் , ஊறுகாய் போல நம் பழக்கவழக்கங்களில் உள்ள விசயங்கள் எந்த அளவுக்கு
நம்மைப் பாதிக்கின்றது ? நாம் சாகின்ற வரைக்கும் விரும்பி சாப்பிட
நினைக்கும் அளவை எப்படிக் குறைக்கின்றது என்பதைப் பார்க்கலாம் .

இப்போதைய வாழ்க்கையில் சோறு தான் கவலை .

எல்லோருமே இதைத்தான் விரும்பி சாப்பிடுகின்றார்கள் . இன்று கவலை இல்லாத
மனிதனே இல்லை . அடுத்த வேளை சோற்றுக்கு அலைபவன் முதல் ஆயிரம் கோடிக்கு
சொத்து சேர்த்து வைத்து விட்டு அதைக் காப்பாற்ற , அதற்கு மேலும்
சாம்பாரிக்க அலைவர்கள் வரைக்கும் இந்தக் கவலை தான் படாய்ப் படுத்துகின்றது
. இந்தக் கவலை எண்ணங்கள தான் முதலில் வயிற்றைத் தாக்குகின்றது .

ஒரு விசயத்தைக் குறித்து நீண்ட நேரம் கவலைப்பட்டுக் கொண்டே இருந்து
பாருங்கள் . உங்கள் உடம்பில் மாறுதல்களை உங்களால் உணர முடியும் .

இப்போது சங்கடப்பட்டாலும் குடி சந்தோஷம் வந்தாலும் குடி என்பது போல
எதற்குத் தான் கவலைப்படுவது என்கிற விவஸ்த்தையே இல்லாமல் போய்விட்டது .
ஆனால் கவலைப்பட்டு ஒன்றும் ஆகப்போவதில்லை என்று ஒவ்வொருவரும் தெரிந்து
வைத்திருந்த போதிலும் கவலைப்படுகின்றார்கள் என்பது தான் ஆச்சரியம் .

கவலைப்படுவதை விட அதைக் கணக்காகப் பிரித்துப் பார்க்க கற்றுக் கொள்ளுங்க .
சிலசமயம் உடனடி தீர்வு கிடைக்கும் . சிலவற்றுக்குப் பொறுமையாகத்தான் இருக்க
வேண்டியிருக்கும் . புள்ளைங்க படிக்க மாட்டேன் என்கிறது என்று கவலைப்படுவதை
விட அந்தக் குழந்தை ஆர்வமாகப் படிக்க என்ன தடை ? என்பதை உணர்ந்தாலே பாதிக்
கவலைகளுக்குத் தீர்வு கிடைத்து விடும் . நாம் டிவி பார்க்கனும் . ஆனால்
பிள்ளைகள் படிக்கனும் என்றால் ஆயுள் முழுக்க இது கவலையாகத்தான் இருக்கும் .

கவலைகள் நம்மை என்ன செய்யும் ? எங்கே அழைத்துச் செல்லும் ?

வயிறு பிசைகின்றதே என்பது போலத் தொடங்கும் . வயிறு உருள்கின்றதே என்பதாக
மாறும் . அது தொடர்ந்து கொண்டே இருந்தால் வயிற்றுக்குள் அமிலம் சுரக்கும் .
அது வயிற்றுப் புண்ணாக மாறும் . இரத்தம் குதியாட்டம் போட்டு பங்காளிங்களா
வாங்க வாங்க என்று உடம்பில் உள்ள உறவினர்கள் எல்லாருக்கும் அழைப்பு அனுப்ப
அடுத்தடுத்து கடிதாசி போடாமலேயே செய்திகள் கடத்தப்படும் .

கல்லீரல் , மண்ணீரல் , கனையம் என்று தொடங்கிய இந்தக் கடிதாசி பயணம்
கடைசியில் நுரையீரல் போய்ச் சென்று ஹலோ ஹலோ சுகமா ? என்று கேட்கும் .

கடைசியில் இருதயம் வரைக்கும் போய்ச சேர்ந்து வாங்க பழகலாம் என்று சேர்ந்து
ஆஞ்சியோகிராம் என்ற காதலியை அறிமுகப்படுத்தும் .

அது அலுத்துப் போனவுடன் தேசிய நெடுஞ்சாலை அதாங்க பை பாஸ் பயணத்தில் கொண்டு
போய் விடும் . .

நேத்து தான் பார்த்து விட்டு வந்தேன் . காலையிலே செத்துட்டாருன்னு வந்து
சொல்றாங்கப்பா என்கிற சாவுச் செய்திகளை இப்போது சர்வசாதரணமாகக் கேட்க
காரணமே இந்தத் திருவாளர் கவலை தான் .

காரணம் அவருக்குள்ளே எத்தனை பிரச்சனைகள் ? எத்தனை கவலைகள் ? அணிவகுத்து
நின்றதோ ? எத்தனை நாட்கள் உள்ளே வைத்துக் கொண்டு தடுமாறினாரோ ? எவருக்குத்
தெரியும் . தாங்க முடியாத போது இறுதிப் பயணத்திற்கு அழைப்பு
வந்துவிடுகின்றது .

உணவு என்பது உயிர்வாழ்வதற்கு மட்டுமல்ல . அது உங்களை மகிழ்ச்சியடைய வைக்க ,
உங்கள் வாழ்க்கையைத் திருப்தி படுத்த , திரும்பப் பெற முடியாத நேரங்களை
நாம் அனுபவித்து வாழ்கின்றோம் என்பதை உறுதிப்படுத்த என்று இது போன்ற ஆயிரம்
வழிகள் மூலம் நாம் நம் வாழ்க்கை அனுபவிக்க முடியும் .

அய்யோ இதைச் சாப்பிட்டால் ஒத்துக்காது . அந்தப் பக்கமே போகக்கூடாது என்று
சொல்லிக் கொண்டே ஏக்கத்தைச் சுமந்து கொண்டேயிருப்பவர்களின் வாழ்க்கையைப்
பாருங்க . அனுபவிக்க முடியாத வாழ்க்கையில் ஆயிரத்தெட்டு நரக எண்ணங்களைச்
சுமந்து கொண்டு தானும் வாழாமல் அடுத்தவரையும் வாழ விடாமல் தான் வாழ்ந்து
கொண்டிருப்பார்கள் .

நான் வாழ்ந்த தொடக்க 20 வருட கிராமத்தில் கோழி என்பதைப் பார்த்ததே இல்லை .
அப்பாவுக்குப் பிடிக்காது . திருவிழா சமயங்களில் தான் உள்ளே திரியும்
கோழிகள் குழம்பாக மாறும் . ஆனால் ஆடும் கடல் உணவில் உள்ள அத்தனை
சமாச்சாரங்கயையும் வகைதொகையில்லாமல் ரவுண்டு கட்டி அடித்தேன் .

தீனி என்றால் கொஞ்ச நஞ்சமல்ல . குழம்பு என்றால் ரெண்டு தடவை . எலும்புக்
குழம்பு என்றால் அதுவும் ரெண்டு தடவை . தெறக்கி வைத்த கறியை தெவிட்டாமல்
தினற் அந்தக் காலத்தின் சுவை இன்னமும் நெஞ்சில் இருக்கிறது .

அடுத்து வந்த பத்தாண்டுகளில் முழுக்கோழியை நானே செய்து ஒரு நாளில் ஒரே
மூச்சில் அப்படியே விழுங்க முடிந்தது . திருப்பூருக்குள் இருக்கும் அத்தனை
அசைவ உணவக வளர்ச்சியிலும் அய்யாவின் பங்களிப்பும் இருந்தது .

அடுத்தப் பத்தாண்டில் எல்லாவற்றையும் பொட்டி கட்டி வைத்து விட்டுப்
புள்ளப்பூச்சி போல மாற்றிக் கொள்ளவும் முடிந்தது . தற்போது குழந்தைகள்
சுவைக்காகத் தோன்றும் போது அவர்களுக்கு ஒவ்வொன்றாக அறிமுகம் செய்து
வைக்கின்றேன் .

ஆசையை அளவு கடந்து அனுபவித்து விட்டு வெளியே வந்து விட வேண்டும் .
அனுபவிக்கத் தெரிவது போல அடக்கத் தெரியவும் வேண்டும் .

அடுத்த ஒரு வாரத்தில் இவரின் காணொளி காட்சிகளை ஒவ்வொன்றாகப் பார்த்து
வந்தால் உங்கள் வாழ்க்கை குறித்த உண்மையான புரிதல்கள் கிடைக்கக்கூடும் .
உங்களுக்குக் கிடைக்கும் நம்பகத் தன்மை உங்களை அடுத்தக் கட்டத்திற்கு
நகர்த்தும் .

என்ன பிடிக்குதோ சாப்பிடலாம் . ஆனால் உங்கள் மனம் விரும்பும் உணவாக இருக்க
வேண்டும் . கலவை சரி இல்லை என்றால் வரும் எச்சரிக்கையை உணர்ந்து கொள்ள
வேண்டும் . மீறுதல் கூடாது . உணர்ச்சி குவியலாய் இருப்பவர்களின் வாழ்க்கை
குறிப்பிட்ட காலகட்டத்திற்குள் மாறவில்லை என்றால் அவர்களின் அத்தனை
எழுச்சியும் படுத்து விடும் என்று அர்த்தம் .

ருசி மட்டுமே வாழ்க்கை என்று பார்த்து சாப்பிட்டவர்களின் வாழ்க்கை பசியின்
அருமையை உணராது .

பசித்த பின் உண் . எப்போதும் பசியோடு இரு என்பதை அன்று முதல் இன்று முதல்
சொல்லியிருப்பதன் காரணமே குடல் என்பது ஒரு சின்னச் சந்து . பத்து பேர்
நிற்கினற இடத்தில் நூறு பேரை கொண்டு போய் அடைத்தால் என்ன ஆகும் ?. கப்பு
வாடை தூக்கத்தானே செய்யும் . கடைசியில் நம்மை நான்கு பேர்கள் தூக்கிக்
கொண்டு செல்லத்தான் உதவும் .

சாப்பிடுங்க . சாப்பிடுங்க . சாப்பிட்டுக் கொண்டேயிருங்க . இரண்டு பேர்
போய் உணவகத்தில் 500 ரூபாய் கொடுத்து அவர்கள் கொடுக்கும் கொஞ்சூண்டு
ருசியைத் தின்று விட்டு ஏக்கத்தோடு வருவதை விட அந்தக் காசுக்கு வீட்டில்
சமைத்து சாப்பிடும் போது வாழ்வில் என்ன மாறுதல் உருவாகும் ?.

ருசியான அளவில்லா சாப்பாட்டுடன் அருமை மனைவியுடன் காதலிக்கவும் நேரம்
கிடைக்கும் . சமையலின் போது தக்காளி வெங்காயத்தை நறுக்கிக் கொடுத்து நானும்
உதவுகின்றேன் என்று சொல்லி நைஸ் செய்வது எப்படின்னு சொல்லித் தரவும்
வேண்டுமோ ?

நல்லாச் சாப்பிடுங்க . ருசியா சாப்பிடுங்க . ஆனால் வயிற்றில் எதையும் தங்க
விடாதீங்க .

தங்கினால் அந்தப் பக்கம் சென்று விடாதீங்க .

5

ஆங்கில மருத்துவம் (மட்டுமே) சிறப்பானதா?

[]

5. ஆங்கில மருத்துவம் ( மட்டுமே ) சிறப்பானதா ?

விஞ்ஞான வளர்ச்சியில் நாம் பெற்ற நவீன மருந்துகள் மட்டும் இல்லாவிட்டால்
பழைய காலம் போல நம்முடைய மனித இனத்தின் ஆயுள் என்பது முப்பதோ அல்லது
நாற்பது வயதுக்குள் முடிந்து போயிருக்கும் .

கலப்பின விதைகளும் , ரசாயன உரங்களும் இங்கே வராவிட்டால் இன்னமும்
இந்தியாவில் பசியும் , பட்டினியும் தலைவிரித்தாடிக் கொண்டிருக்கும் .

சித்த மருத்துவத்தைப் பற்றிப் பேசினால் இவன் மாறிக் கொண்டிருக்கும்
உலகத்தைப் புரிந்து கொள்ளாதவனாக இருப்பானோ ? என்று சொல்லக்கூடிய நவநாகரிக
உலகத்தில் வாழ்ந்து கொண்டு இருக்கின்றோம் .

தலைப்பிற்குரிய முழு விபரங்களைப் பற்றித் தனியாக எழுத வேண்டும் என்றாலும்
சமீபத்தில் இந்தியாவிற்கு வந்த இங்கிலாந்து இளவரசர் கேரளாவில் உள்ள குமரகம்
ஆயுர்வேத சிகிச்சைக்குச் சென்றார் என்பதை மட்டும் மனதில் வைத்துக் கொண்டு
நேரம் இருப்பவர்கள் இந்தப் பெரிய கட்டுரையைப் படிக்கலாம் .

நமக்கு விஞ்ஞானத்தைக் கற்றுத் தந்தவர்களே கடைசியில் அடைக்கலமாகும்
அளவிற்குச் சித்த மருத்துவம் இன்று வரையிலும் சிறப்பாக இருந்தாலும்
நமக்குச் சிரிப்புச் சமாச்சாரமாகவே இன்று வரையிலும் உள்ளது .

மூட நம்பிக்கைகள என்ற பெயரில் நமது பழைய பொக்கிஷங்களைப் பகுத்தறிவு
சட்டியில் போட்டு கிண்டி உண்ண முடியாத பொருளாக மாற்றிவிட்டோம் .

சித்தர்கள் நமது உடல் அமைப்பை எப்படிப் பகுத்துப் பிரித்தார்கள் என்பதற்காக
இந்த ஆவணம் , அரிய பொக்கிஷத்தை நாம் எப்படி இழந்துள்ளோம் என்பதற்காக இந்தக்
கட்டுரை ..

தமிழச்சித்தர்கள் வகுத்த உறுப்புகளும் நோய்களும்

தமிழச்சித்தர்கள் கண்டறிந்த நோய்கள் 4448. இதைவிட ஒரு நோய் கூடவும்
முடியாது குறையவும் முடியாது . அவை , உடல் முழுவதும் தோன்றுவதாகும் .

உடலிலுள்ள உறுப்புகள் சிலவற்றில் இந்த நோய்கள் உண்டாகுமென்றும் , நோய்
உண்டாகும் உறுப்புகளாகப் பத்தொன்பதைக் கூறி , அவை ஒவ்வொன்றிலும் தோன்றக்
கூடிய நோய்களின் எண்ணிக்கை பிரித்துக் கூறப்படுகிறது .

 1. தலை 307

2. வாய் 18

3. மூக்கு 27

4. காது 56

5. கண் 96

6. பிடரி 10

7. கன்னம் 32

8. கண்டம் 6

9. உந்தி 108

10. கைகடம் 130

11. குதம் 101

12. தொடை 91

13. முழங்கால் கெண்டை 47

14. இடை 105

15. இதயம் 106

16. முதுகு 52

17. உள்ளங்கால் 31

18. புறங்கால் 25

19. உடல்உறுப்பு எங்கும் 3100

ஆக 4448 என்பனவாகும் .

இவ்வாறு உறுப்புகள் தோறும் உண்டாகும் நோயின் எண்ணிக்கையைப் பிரித்துத்
தொகைப்படுத்திக் கூறியிருப்பது , சித்த மருத்துவத்தின் தொன்மை , வளர்ச்சி
ஆகிய இரண்டையும் காட்டுவதாகக் கொள்ளலாம் .

உலக மருத்துவம் , இவ்வாறு நோய்களைத் தொகையாக்கிக் கூறுவது இல்லை என்பது
கருதுதற்குரியது .

கிருமிகளினால் உண்டாகும் நோய்கள்

குடலில் உருவாகும் பூச்சிகள் நோய்களை உண்டாக்கும் கிருமிகள் என்று
குறிப்பிடப் படுகின்றன .

அவை , குடலில் உண்டாகும் நோய்களின் மூலமாகவும் , கெட்ட உணவுகளின்
மூலமாகவும் உண்டாகும் . அவை , பூ நாகம் , தட்டைப்புழு , கொக்கிப்புழு ,
சன்னப்புழு , வெள்ளைப் புழு , செம்பைப் புழு , கீரைப்புழு , கர்ப்பப் புழு
, திமிர்ப்பூச்சி எனப் பலவாகும் . இவை துர்நாற்றமடைந்த மலத்தினாலும் ,
சிறுநீர் , இரத்தம் , விந்து , சீழ் , சளி , வியர்வை ஆகியவற்றிலும்
உற்பத்தியாகும் .

கிருமிகளால் உண்டாகும் நோய்க்குறி குணங்கள்

குடலில் உண்டாகும் கிருமிகளினால் உடல் நிலை பாதிக்கப்பட்டு , அதன் விளைவாக
நோய்க்குரிய குணங்கள் புறத்தே தோன்றுமாறு குணங்களை ஏற்படுத்தும் . அவை ,
உடல் நிறம் மாறும் . சுரம் , வயிற்றுவலி , மார்பு நோய் , வெளுப்பு நோய் ,
ஊதல் நோய் , இருமல் , வாந்தி , சயநோய் , அருசி , அசீரணம் , பேதி , வாய்
நீரூறல் , பிரேமை , சூலை , தொப்புள் சுற்றி வலி , வயிறு உப்பல் ,
தூக்கத்தில் பல் கடித்தல் , மாலைக்கண் , குழந்தைகளுக்குத் தெற்கத்திக் கணை
, குழந்தை இசிவு , மூக்கில் புண் ஆகிய குணங்களை விளைவிக்கும் .

குடற் கிருமிகளினால் கிராணி , பவுத்திரம் , மூலம் , மலக்கட்டு , தேகக்
காங்கை , சுரம் , மயிர் உதிர்தல் , குட்டம் , சொறி சிரங்கு , படை ,
கரப்பான் முதலிய நோய்களை உண்டாக்கும் என்று , கிருமிகளினால் உண்டாகக் கூடிய
உடல் பாதிப்பு விரித்துரைக்கப்படுகிறது .

கிருமிகள் உருவாகக் காரணம்

கரப்பான் , கிராணி , பவுத்திரம் , மூலம் , மலக்கட்டு , தேகக் காங்கை முதலிய
நோய்கள் உண்டாகும் வழிகளை ஆராய்ந்தால் , அவை , உடலின் சூட்டினாலேயே
உருவானவை எனத் தெரியும் . அதிகமான உடலுறவின் காரணத்தினால் உடல் சூடுண்டாகி
, அச்சூடு கொழுப்பு , தசை யாவற்றையும் தாக்கி , கிருமிகளை உண்டாக்கும் .
அக்கிருமிகள் உடலைத் துளைத்துக் கொண்டு எங்கும் பரவி விஷ கரப்பான் என்னும்
நோயை உண்டாக்கித் தினவை விளைவிக்கும் .

அதே மாதிரியான உடற்சூடு மலத்தைத் தீய்த்து , கட்டுண்டாக்கித்
துர்நாற்றமுண்டாக்கும் . மலம்அழுகிக் கிருமிகளை உண்டாக்கும் . அவை
குடலுக்குள் , உண்ணும் உணவை உண்டு வளர்ந்து குட்டம் , வெடிப்புண் , சொறி ,
கரப்பான் , கிராணி , பவுத்திரம் , சுக்கிலப் பிரமேகம் போன்ற நோய்களை
உருவாக்கும் .

மேலும் குடற்புழுக்களால் மலத்துவாரத்தில் இரத்தம் , சீழ் , நீர்க் கசிவு ,
முளைமூலம் , வயிறு பொருமல் , வாய்வு , புழுக்கடி , சோகை , குன்மம் , சயநோய்
, மலடு , பெருவயிறு , சுக்கில நட்டம் , உடல் தடிப்பு போன்ற நோய்களும்
உண்டாகும் .

நோய்க் கிருமிகளால் உடலுக்கு நேரக் கூடிய விளைவுகளை விவரித்துள்ளது , நோய்
வரும் வழிகளை யெல்லாம் கண்டறிந்ததின் விளைவாகவே எனலாம் . எவையெவை நோயைத்
தரவும் , உண்டாக்கவும் வல்லவை என்பதை உணர்ந்து உணர்த்தினால் மட்டுமே
நோயிலிருந்து விலகவும் , நோயிலிருந்து உடலைப் பாதுகாத்துக் கொள்ளவும்
இயலும் என்பதை அறிந்தே சித்த மருத்துவத்தின் செயல்பாடுகள்
அமைந்திருக்கின்றன எனல் பொருந்தும் .

கண் நோய் :

கண் மருத்துவம் என்பது இன்றைய காலத்தில் சிறந்த இடத்தைப் பிடிப்பதைப் போலவே
, தமிழ் மருத்துவ நூலாரும் கண் மருத்துவத்தைச் சிறந்த மருத்துவமாக
வளர்த்தனர் எனலாம் .

பொதுக் காரணங்கள் :

வேகங்களின் வழியே உண்டாகும் தீவினையாகிய நோய்களையும் , வெம்மையால்
உண்டாகும் எரிச்சலையும் , புவன போகங்களின் மேல் கொண்ட பெருத்த ஆர்வத்தால்
உண்டான பற்பல நோய்களும் , அதனால் மெய்யிலும் , உள்ளத்திலும் ஏற்படும்
தளர்ச்சிகளும் , உலக வாழ்க்கை என்று கூறப்படும் இருநூறு துக்கச்
சாகரங்களும் கண்நோய் உண்டாவதற்கான பொதுக் காரணங்கள் என்றும் , மனிதன்
பிறந்தபோதே உடன்தோன்றி வருத்துகின்ற வேகம் என்னும் பதினான்கு நோய்களும்
குறிப்பால் உணர்த்தப் பட்டுள்ளன .

அவை : சுவாசம் , விக்கல் , தும்மல் , இருமல் , கொட்டாவி , பசி , தாகம் ,
சிறுநீர் , மலம் , இளைப்பு , கண்ணீர் , விந்து , தூக்கம் , கீழ்நோக்கிச்
செல்லும் வாயு ( அபான வாயு என்பர் சிலர் ).

பொதுவாக ஆராய்ந்தால் மேற்கண்ட பதினான்கும் உடலில் தோன்றும் எல்லா
நோய்களுக்கும் அடிப்படையாக உள்ளன என்பது தெளிவாகும் . அவை இல்லா மனிதன்
தேவனெனப் படுவான் .

சிறப்புக் காரணம் :

சிசுவானது தாயின் கர்ப்பத்தில் இருக்கும் போது , தாயின் வயிற்றில்
கிருமிகள் சேர்ந்திருந்தாலும் , தாயானவள் பசியால் வருந்தினாலும் , தாயானவள்
திகிலடைந்தாலும் , மாங்காய் , மாம்பழம் இவற்றை விரும்பித் தின்றாலும் சிசு
பிறந்தவுடன் சிசுவின் கண்களில் நோய்கள் உண்டாகும் .

காசநோய் :

கண்ணில் உண்டாகும் காசநோய் , நீலகாசம் , பித்தகாசம் , வாதகாசம் , வாலகாசம்
, மந்தாரகாசம் , ஐயகாசம் , வலியுங்காசம் , விரணகாசம் என எட்டாகும் .

வெள்ளெழுத்து

கண்பார்வை மயக்கம் என்று கூறப்படும் ‘திமிரம்’ ஏழாகும் . அவை வெள்ளெழுத்து
, மந்தாரம் , மூளை வரட்சி , பித்தம் , சேற்பம் , நீர் வாயு , மேகம் என்பன .

முப்பத்தேழு வயது வரை கண் பார்வை தெளிவாகத் தீங்கின்றி இருக்கும் .
நாற்பத்தைந்தில் கண்பார்வை சற்று இயற்கைக்கு ஒதுங்கியும் , தெளிவின்றிச்
சற்றுப் புகைச்சலாய்த் தோன்றும் . ஐம்பத்தேழாம் வயதிலிருந்து சிறிது
சிறிதாகக் கண்பார்வை இருளத் தொடங்கும் . கண்பார்வை அறவே நீங்கி இருண்டிடும்
நூறாமாண்டில் . கூர்மையான பார்வை தரத்தக்க கருவிழியில் அடர்ந்த புகை
கப்பியது போலவும் , மேகக் கூட்டம் போலவும் , பார்வை தடைப்பட்டு , நேராய்க்
காணத்தக்க பொருள் சற்று ஒதுங்கிக் காணப்பட்டாலும் , பொருள்கள் சற்று
மஞ்சளாகவும் நேர்ப்பார்வை சற்று தப்பியும் காணும் .

இத்தகைய குறிகள் கண்ணில் தோன்றினால் அதனை வெள்ளெழுத்து ( திமிரம் ) என்று
அறியவும் . கண்பார்வை வயது ஏறயேறக் குறைவதின் விவரத்தைக் குறிப்பதுடன் ,
பார்வைத் திறன் ஒடுங்குவது இயற்கை என்பதையும் இக்கருத்து விவரிக்கிறது .

கண்ணின் நோய்களைக் குறிப்பிட்டு அதன் தோற்றத்தையும் வண்ணத்தையும்
குறிப்பிட்டுக் காட்டியிருப்பது மருத்துவ நூலாரின் ஆழ்ந்த மருத்துவப் புலமை
நன்கு விளங்கக் கூடியதாக இருக்கிறதெனலாம் .

தலைநோய் :

உடம்பு எண் சாண் அளவு , அவ்வுடம்பில் உண்டாகும் நோய்கள் 4448, அவற்றில்
தலையில் தோன்றும் நோய்கள் 1008 என்று குறிப்பிடுவர் . ஒவ்வொரு உறுப்பிலும்
உண்டாகும் நோய்கள் என்று குறிப்பிடும் அங்காதி பாதம் , தலையின்
உறுப்புகளாகக் கொண்ட கபாலம் வாய் , மூக்கு , காது , கண் , பிடரி , கன்னம் ,
கண்டம் ஆகிய எட்டுப் பகுதிகளில் வரும் நோய்கள் மொத்தம் 552 என்கிறது .

ஆனால் , தலை நோயைக் குறிப்பிடும் நாகமுனிவர் 1008 என்கிறார் . இதனால் நாக
முனிவர் தலைநோய் மருத்துவத்தில் கொண்டிருந்த ஆழ்ந்த ஈடுபாடும் , ஆய்வும்
புலப்படும் . மேலும் , அம்முனிவர் எண்ணூற்று நாற்பத்தேழு நோய்களைத்
தன்னுடைய அனுபவத்தினால் உணர்ந்ததாகக் கூறுவதும் குறிப்பிடத்தக்கது .

தலை உறுப்புகளில் உண்டாகும் நோய்களின் எண்ணிக்கை

ஒவ்வொரு உறுப்பிலும் எத்தனை நோய்கள் உண்டாகும் என்ற குறிப்பினைத்
தருகின்றபோது , தலையின் உச்சியில் நாற்பத்தாறு மூளையில் ( அமிர்த்தத்தில் )
பதினாறு , காதில் நூறு , நாசியில் எண்பத்தாறு , அலகில் முப்பத்தாறு ,
கன்னத்தில் நாற்பத் தொன்பது , ஈறில் முப்பத்தேழு , பல்லில் நாற்பத்தைந்து ,
நாக்கில் முப்பது நான்கு , உண்ணாக்கில் இருபது , இதழில் பதினாறு ,
நெற்றியில் இருபத்தாறு , கண்டத்தில் நூறு , பிடரியில் எண்பத் தெட்டு ,
புருவத்தில் பதினாறு , கழுத்தில் முப்பத்தாறு , என , தாம் அனுபவத்தினால்
உணர்ந்தவற்றை மட்டும் குறிப்பிடுகின்றார் .

ஆனால் , எந்த முறையைக் கொண்டு 1008 என்ற எண்ணின் தொகையைக் கூறினார் என்பது
குறிப்பிடப் படவில்லை .

கபால நோயின் வகை :

வாதம் முதலாகக் கொண்ட முக்குற்றங்களினால் வரும் நோய்கள் 10, கபாலத் தேரை 1,
கபாலக் கரப்பான் 6, கபாலக் குட்டம் 5, கபாலப் பிளவை 10, கபாலத் திமிர்ப்பு
2, கபாலக் கிருமி 2, கபாலக் கணப்பு 3, கபால வலி 1, கபாலக் குத்து 1, கபால
வறட்சி 1, கபால சூலை 3, கபால தோடம் 1 ஆக 46– ம் உச்சியில் தோன்றும்
வகையாகக் குறிப்பிடுவர் .

தலையில் தோன்றும் நோய்களில் கண் , காது , தொண்டை , மூக்கு , ஆகியவையும்
அடங்கும் . தற்காலத்தில் கண் மருத்துவம் எனத் தனியாகவும் , காது , தொண்டை ,
மூக்கு ஆகியவை தனியாகவும் , மூளை மருத்துவம் தனியாகவும்–சிறப்பு
மருத்துவமாகவும் கொள்ளப் படுகின்றன .

ஆனால் சித்த மருத்தவம் அனைத்தையும் ஒன்றுடன் ஒன்று தொடர்புடையவை என்பதால்
தனித்தனியே கருதாமல் ஒன்றாகவே கருதியிருக்கக் கூடும் . அறிவியல் வளர்ச்சி
என்பது தலைக்காட்டாத காலத்திலேயே அறிவியல் முறைக்கு உகந்ததாகச் சித்த
மருத்துவத்தை வளர்த்தனர் . மூளையில் உருவாகும் குற்றங்களைக் கண்டறிந்து அவை
பதினாறு வகை நோயென உரைத்திருப்பது கருதுதற்குரியதாகும் .

அம்மை நோய் :

அம்மை நோய் என்னும் இந்நோயை வைசூரி நோய் என்று சித்த மருத்துவம்
குறிப்பிடுகிறது . இந்நோய் வருவதற்குக் காரணமாக அமைவது வெப்பமாம் . இதனை
வெக்கை நோய் என்றும் குறிப்பிடக் காணலாம் .

மேலும் , அம்மை நோய்க்கு குரு நோய் , போடகம் என்னும் பெயர்களும்
வழங்கப்படுகின்றன .

அம்மைநோய் , உடலில் ஏற்படுகின்ற அழலின் காரணத்தினால் உடலில் சூடு உண்டாகி ,
மூளை கொதிப்படைந்து , எலும்பைத் துளைத்துக் கொண்டு உண்டாகின்றது என்று
மருத்துவ நூல் குறிப்பிடுகிறது .

இந்திய மருத்துவ வரலாற்றில் பெரும்பாதிப்பை உருவாக்கியது பெரியம்மை என்னும்
வைசூரி நோய் . இந்நோய் உயிர்க்கொல்லி நோயாக இருந்தது .

அம்மை நோயால் கண்கள் பாதிப்படையும் . தோலில் பள்ளங் களைக் கொண்ட புள்ளிகளை
ஏற்படுத்தும் . அப்புள்ளிகள் என்றும் மாறாமல் இருப்பதுண்டு .

சித்த மருத்துவம் கண்டறிந்த அம்மை நோய்கள் பதினான்கு .

அவை ,

 1. பனை முகரி 2. பாலம்மை

3. மிளகம்மை 4. வரகுதரியம்மை

5. கல்லுதரியம்மை 6. உப்புதரியம்மை

7. கடுகம்மை 8. கடும்பனிச்சையம்மை

9. வெந்தயவம்மை 10. பாசிப்பயறம்மை

11. கொள்ளம்மை 12. விச்சிரிப்பு அம்மை

13. நீர்கொள்ளுவன் அம்மை 14. தவளை அம்மை

என்பனவாகும் .

இந்நோய்ப் பெயர்கள் அனைத்தும் அம்மைப் புள்ளிகள் தோன்றுவதைக் கொண்டும் ,
அம்மை நோயுற்றவரின் செயலைக் கொண்டும் காரணப் பெயரால் சுட்டப்படுகின்றன .

இந்நோய் பெரும்பாலும் குழந்தைகளுக்கு வரும் நோயாகவே கருதப்படும் . அதுவும்
கோடைக் காலமான வேனிற் காலத்திலேயே வரும் .

6

கழுகுக்கூட்டங்கள்

[]

6. கழுகுக்கூட்டங்கள்

நான் இருபது வயது வரைக்கும் மருத்துவமனைகளுக்குச் சென்றதே இல்லை . ஊரில்
இருந்த ஒரே சிறிய அரசு ஆரம்பச் சுகாதார நிலையத்திலும் பெரும்பாலும்
வயதானவர்களின் கூட்டம் தான் அதிகமாக இருக்கும் . எப்போதும் போல அதே வெள்ளை
மாத்திரை . ஊதா நிற களிம்பு . அங்குப் பணியிலிருந்தவர் தனியாகக் கிளினிக்
வைத்திருந்தார் . அவர் வரும் ராஜ்தூத் வண்டி இன்னமும் நினைவில் உள்ளது .

ஆனால் சித்த மருத்துவம் படித்தவர்கள் அல்லது தெரிந்தவர்கள் வைத்திருந்த
பத்துக்குப் பத்து அறையில் தான் கூட்டம் அதிகமாக இருக்கும் . நான்
மட்டுமல்ல . குடும்பத்தில் எவருக்கும் அடிக்கடி மருத்துவமனைகள் பக்கம்
செல்லும் நிலையில் இருந்ததே இல்லை . காரணம் செமத்தியான சாப்பாடு . அதற்குச்
சமமான உழைப்பு . வீட்டில் வேலையாட்கள் அதிகளவு இருந்த காரணத்தால் வீட்டு
விறகடுப்பு திருவண்ணாமலை தீபம் போலவே எப்போதும் எறிந்து கொண்டேயிருக்கும் .

நொறுக்குத் தீனி வகையாறாக்களோ , கடைகளில் விற்கும் நொந்து போன பலகாரங்களையோ
தின்றதில்லை என்பதை விட அதற்கு வாய்ப்பும் அமைந்ததும் இல்லை .

ஊருக்குள் நிரம்பியிருந்த குளங்களிலும் , வழிந்து நிற்கும் கண்மாயிலும் ,
காட்டுச் சிவன் கோவில் பகுதியில் இருந்த தாமரைக்குளமும் , ஒட்டியிருந்த
பெரிய கிணற்றில் நீச்சலே தெரியாமல் குதித்து வெளியே வந்த போதிலும் எந்தச்
சந்தர்ப்பத்திலும் ஜல்பு ( ஜலதோஷம் ) பிடித்ததே இல்லை .

இராமநாதபுர மாவட்டத்தின் வெயிலின் தாக்கம் மட்டும் வருடந்தோறும் மறக்காமல்
உடம்பில் வேணல்கட்டியை கொண்டு வந்து விடும் . முகம் முழுக்கக் கட்டி
பெரிதாக வரும் . வீட்டில் எப்போதும் போல மஞ்சளை அறைத்து போட அடுத்தச் சில
வாரங்களில் காணாமல் போய்விடும் .

திருப்பூர் வந்த போது மாறிய பழக்கவழக்கங்கள் , நேரந் தவறிய உணவுகள் , உணவக
சாப்பாடுகள் , இரவு நேர தொடர் உழைப்பு என்று மூன்று வருடங்கள் கொடுத்தப்
பலனால் டைபாய்டு வருடந்தோறும் வந்த போது சற்று முழித்துக் கொண்டேன் .
திருமணம் ஆகும் வரையிலும் ஒல்லி உடம்பில் ஓராயிரம் நம்பிக்கைகள் இருந்த
காரணத்தால் அதுவே பல சமயங்களில் எதிர்ப்பு சக்தியாக இருந்து உதவி
கொண்டிருந்தது .

குழந்தைகள் வந்த பிறகு தான் ஆங்கில மருத்துவர்களுக்கும் எனக்கும் ஒரு பெரிய
போராட்டமே தொடங்கியது .

முதன் முதலாக நண்பர் சொல்லி பல்லடம் சாலையில் இருந்த தமிழ்நாடு திரையரங்கம்
இருந்த அந்தப் பெண் மருத்துவரை சந்தித்தோம் . பத்துக்குப் பத்து அறையில்
தான் இருந்தார் . பரிசோதனைகள் முடிந்த பிறகு “ உங்களுக்கு இரட்டைக்குழந்தை
” என்று அவர் சொன்ன போது “ தப்பா எடுத்துக்காதீங்க ” என்று சொல்லி விட்டு
அவர் அனுமதியை எதிர்பார்க்கமலேயே அவர் கையை வலிக்கும் வரையிலும் குலுக்கிய
போது என்னை வினோதமாகப் பார்த்தார் .

அது தான் அவருடனான முதல் சந்திப்பு .

இனிதாகத் தான் தொடங்கியது . ஆனால் சில மாதத்திற்குப் பின்பு எங்கள்
இருவருக்கும் கைகலப்பு என்கிற ரீதிக்குக் கொண்டு வந்து நிறுத்தியது .

முதல் மாதம் சென்ற போது பரிசோதனைகள் முடிந்து அவர் எழுதிக் கொடுத்த
மருந்துச் சீட்டை அவர் கிளினிக்கிற்கு வெளியே இருந்த மருந்துக் கடையில்
வாங்கிய போது நான் அவசரத்தில் எதையும் பெரிதாக எடுத்துக் கொள்ளவில்லை .

அடுத்த மாதம் அவர் கிறுக்கலாக எழுதிய வார்த்தைகளைக் கவனித்துக் கொண்டே
குழப்பத்துடன் மருந்துக் கடையில் கொடுத்த மாத்திரைகளை எழுதப்பட்ட சீட்டில்
உள்ள முதல் எழுத்தை வைத்து உத்தேசமாக வைத்துக் கொண்டு “ என்னங்க
மாறியிருக்கே ?” என்ற போது தான் அவர் எதார்த்தமாக “ இரண்டுமே ஒரே கம்பெனி ”
என்றார் .

மனதில் குறித்து வைத்துக் கொண்டேன் .

ஒவ்வொரு மாதமும் மருந்தும் மாத்திரையும் மாறிக் கொண்டேயிருந்தது .

செலவும் அதிகமாகிக் கொண்டேயிருந்தது . அடுத்த மாதம் அவர் புதிததாக எழுதிய
போது தைரியமாகக் கேட்டேன் .

“ கொஞ்சம் புரியும்படியா எழுதலாமே ?” என்றேன் .

“ உங்களுக்குப் புரிஞ்சு என்ன ஆகப்போகுது ? நான் எழுதிக் கொடுப்பதை
வாங்கிக் கொடுங்க . வேற எந்த ஆராய்ச்சியும் செய்யாதீங்க ” என்றார் .

இடையிடையே அவர் கேட்ட ஸ்கேன் ரிப்போர்ட் முதல் அவர் தனியாக வேலை செய்த
மற்றொரு தனியார் மருத்துவமனைக்கு வரச் சொல்லி அங்கே சோதிப்பது வரைக்கும்
நடந்து கொண்டிருந்தது .

அடுத்த மாதம் ஒரு முடிவோடுதான் சென்றேன் .

மருந்துச்சீட்டு எழுதியவுடன் “ எங்க சொந்தக்காரர் கடை வைத்திருக்கின்றார் .
நான் அங்கே வாங்கிக் கொள்கின்றேன் ” என்றவுடன் வந்ததே கோபம் .

பொறிந்து தள்ளிவிட்டார் .

அதுவரைக்கும் அவர் எழுதிய மாத்திரை மருந்துகளின் விலையை மற்ற கடைகளில்
ஒப்பிட்ட போது விலையோ மலைக்கும் மடுவுக்கும் இருந்தது . இது தவிர அந்தக்
குறிப்பிட்ட மருந்துகள் அந்தக் கடையைத் தவிர வேறு எந்தக் கடைகளிலும்
கிடைக்காது .

நண்பர் வைத்திருந்த மருந்துக் கடையில் ஒவ்வொன்றையும் அவரிடம் விலாவாரியாகக்
கேட்ட போது அவர் எழுதிக் கொடுத்த எதுவும் பெரிய அளவில் சொல்லிக் கொள்ளும்
அளவில் இல்லை என்பதையும் மனதில் குறித்துக் கொண்டு அவரிடம் செல்வதை
நிறுத்தி விட்டோம் .

அதன் பிறகே என்ன ஆனாலும் பராவாயில்லை என்று காய்கறிகள் , பழங்கள் என்று
எங்களுக்குத் தெரிந்த வகையில் மாத்திரை மருந்துக்களைத் தவிர்த்து துணிவோடு
இறங்கினேன் .

இன்று அவர் நகர்புறத்தில் மூன்று மாடிகள் உள்ள சொந்த கட்டிடத்தில் இருந்து
கொண்டு மருத்துவச் சேவை செய்து கொண்டிருக்கின்றார் . குழந்தைகள் வந்த பிறகு
அடுத்தப் போராட்டம் தொடங்கியது .

கிடைத்த அனுபவங்களின் பலனாக இயற்கையான சத்து மாவுச் சமாச்சாரங்கள் என்று
இரட்டையருக்கு கொடுத்து இந்த மருத்து மாத்திரைகளைத் தவிர்த்த போதிலும்
எதிர்பாராமல் வரும் சளித் தொந்தரவில் இருந்து தப்பிக்க முடியவில்லை . ஒரு
மருத்துவர் அறிமுகம் ஆனால் அவர் சரியானவர் சரியில்லை என்று உடனே முடிவுக்கு
வந்து விடுவதில்லை .

அவர் சொல்லும் அத்தனை விசயங்களையும் அப்படியே ஏற்றுக் கொண்டு செயல்பட்ட
போதிலும் அடுத்த நான்கு மாதத்தில் அதே போலப் பிரச்சனை வரும் மாத்திரை
மாறும் . அதன் வீரியம் கூடும் . செலவு அதிகமாகும் . பல சமயம் இந்த வீர்யம்
தாங்காமல் குழந்தைகளின் நாக்கு உதட்டிலும் புண் வரும்

எந்த மருத்துவரும் பேச அனுமதிப்பதில்லை . அவர்கள் எழுதிக் கொடுக்கும் எந்த
மருந்து மாத்திரையும் அவர்கள் குறிப்பிட்ட மருந்துக் கடைகளைத் தவிர வேறு
எந்தக் கடைகளிலும் கிடைப்பதே இல்லை .

நள்ளிரவில் பல சமயம் கொடுமையான சிக்கலில் மாட்டிய கதையெல்லாம் உண்டு .

குழந்தைகளுக்குப் பார்த்துக் கொண்டிருந்த மருத்துவரிடம் இது குறித்துக்
கேட்ட போது அவர் சிரிக்காமல் சொன்ன பதில் .

“ ஸ்டாக் வாங்கி வைத்துக் கொள்ள வேண்டியது தானே ” என்றார் .

நான் போட்டிருந்த செருப்பு வெளியே கழட்டி வைத்து விட்டு வந்த காரணத்தால்
அமைதியாகத் திரும்பி வந்து விட்டேன் .

திருப்பூரில் உள்ள தண்ணீரில் மற்றொரு பிரச்சனையும் உண்டு .

வீட்டுக்கு வரும் தண்ணீரும் , குடிக்கப் பயன்படுத்தும் தண்ணீரும் ஒவ்வொரு
முறையும் ஒவ்வொரு இடத்திலும் இருந்து வரும் . தண்ணீர் பற்றாக்குறை
காரணமாகப் பல சமயம் லாரியில் வரும் நீரின் தன்மை என்று வெவ்வேறாக இருக்க
இதன் பாதிப்பு உடனடியாகக் குழந்தைகளின் ஆரோக்கியத்தில் கண்கூடாகத் தெரியும்
.

சளியில் தொடங்கி வைக்கும் . காய்ச்சலில் கொண்டு போய் விடும் . சில சமயம்
சளி கோழையாக நெஞ்சில் தங்கி விடும் . வாங்கி வரும் மாத்திரையும் ,
மருந்தும் அந்த நேரத்தில் கேட்கும் . அதன் எதிர்விளைவுகளும் உடனடியாகத்
தெரியும் . வேறு வழியே இல்லை என்கிற போது பார்த்துக் கொண்டே கடந்து செல்ல
வேண்டியதாக இருக்கும் .

கடந்த பத்து வருடங்களில் ஏறக்குறைய ஆறு குழந்தைகள் மருத்துவராவது
பார்த்திருப்பேன் . ஒன்று வீர்யத்தின் அளவைக் கூட்டி உடனடி நிவாரணத்தில்
இறங்கி விடுகின்றார்கள் . அல்லது விற்காத பைசாவுக்குப் பிரயோஜனமில்லாத கண்ட
மருந்துகளை நம் தலையில் கட்டுவதைக் குறியாக இருக்கின்றார்கள் .

தற்போது ஒவ்வொரு மருத்துவரும் அவர்களின் மருத்துவமனையிலேயே
மருந்துக்கடைகளையும் வைத்துள்ளார்கள் .

ஒவ்வொரு சமயமும் உடனடியாக மருத்துவரை மாற்றக்கூடாது என்று யோசித்து
யோசித்துப் பலரையும் கேட்டு கேட்டு ஒவ்வொருவரிடமும் சென்றாலும் இறுதியில்
மிஞ்சுவது ஏமாற்றமே .

குழந்தைகளைக் குழந்தைகளாகப் பார்க்கும் வெங்கடாச்சலம் என்பவரை சில
வருடத்திற்கு முன்பு சந்தித்தேன் .

நான் சந்தித்த போதே அவரின் வயது 70 இருக்கக்கூடும் .

அந்த ஒரு வருடமும் எந்தப் பிரச்சனையும் பெரிய அளவில் சந்திக்கவில்லை .
அவரின் சிகிச்சை செய்யும் விதமும் வித்தியாசமானது . உள்ளே நுழைந்ததும்
நம்மிடம் விபரங்களைக் கேட்டு விட்டு நம்மை வெளியே அனுப்பி வைத்து விடுவார்
. அவர் மேஜையில் எப்போதும் கடலை மிட்டாய் வைத்திருப்பார் . ஒன்றை எடுத்து
முதலில் குழந்தைகளிடம் கொடுத்து விட்டுப் படிப்படியாகப் பேசத் தெரிந்த
குழந்தைகளிடம் பேசிக் கொண்டே ஒவ்வொன்றாகக் கேட்டுக் கொண்டே வருவார் .

சட்டையை முழுமையாகக் கழட்டச் சொல்லி அமைதியாகப் பரிசோதனை எல்லாம் முடித்த
பிறகு கடைசியாக நம்மை அழைத்துச் சில பொட்டலங்களில் வைத்துள்ள பொடி போன்ற
வஸ்துவை கொடுப்பார் . சில மாத்திரைகள் மட்டும் எழுதிக் கொடுப்பார் . மிக
மிக அவசியம் என்றாலொழிய ஊசி போட மாட்டார் .

எட்டு வருடங்கள் கடந்து வந்து நின்ற போது குழந்தைகளின் ஆரோக்கியமென்பது
நான் நினைத்த அளவிற்கு இல்லை என்பது மட்டும் நன்றாகப் புரிந்தது . ஒவ்வொரு
முறையும் பேய்க்கு பயந்து பிசாசுக்களிடம் சிக்குவது போலவே இருந்தது .
அப்போது தான் அவரைச் சந்தித்தேன் .

சித்த மருத்துவத்தில் இருந்தவர் அதனை விட்டு வெளியே வந்து வீட்டு புரோக்கர்
தொழிலில் இருந்தார் .

7

நாம் (மட்டுமே) தான் காரணம்

[]

7. நாம் ( மட்டுமே ) தான் காரணம்

புதிய வீடு ஒன்று தேவை என்ற போது நண்பர் மூலமாகத்தான் அவர்
அறிமுகமாயிருந்தார் . அவரைப் பற்றி வேறு எதுவுமே தெரியாது . கைபேசியில்
தொடர்பு கொண்ட போது “ வீட்டுக்கே வந்து விடுங்க ” என்றார் .

அவர் சொன்னபடி ஞாயிற்றுக் கிழமையன்று காலையில் வீட்டுக்குச் சென்ற போது
எனக்கு அங்கே ஒரு இன்ப அதிர்ச்சி காத்திருந்தது .

அந்த வீடு சமீபத்தில் தான் கட்டப்பட்டிருந்தது . புதிய வீடு . வெளியே
அமர்ந்திருந்த போது ஜன்னல் வழியே உள்ளே உள்ள அறையின் அமைப்பு முழுமையாகத்
தெரிந்தது . நூலகம் போன்ற ஒரு அமைப்பு தெரிய ஆர்வம் மேலிட எழுந்து சென்று
உள்ளே எட்டிப்பார்க்க ஆயிரக்கணக்கணக்கான புத்தகங்கள் நேர்த்தியாக
வைக்கப்பட்டிருந்தது .

மனதிற்குள் குழப்பம் அலையடித்தது . இவர் தொழிலுக்கும் இங்குள்ள
சூழ்நிலைக்கும் சம்மந்தமில்லாமல் ஏன் இத்தனை புத்தகங்கள் ? என்பதை
யோசித்துக் கொண்டே இருந்த போது பக்தி பழமாகப் பூஜையெல்லாம் முடித்து விட்டு
வெளியே வந்து எங்களின் தேவையைக் கேட்கத் தொடங்கினார் .

நான் போன வேலையை மறந்து விட்டு எடுத்தவுடன் உள்ளே நூலகம் எதுவும்
வைத்திருக்கீங்களா ? என்று கேட்டு விட்டு அவர் அனுமதியை எதிர்பார்க்காமலேயே
நான் பார்க்கலாமா ? என்று கேட்டேன் .

அவர் சற்று நேரம் யோசித்து விட்டு “ அந்தப் புத்தகங்கள் உங்களுக்குப்
புரியாது ” என்றார் . காரணம் கேட்ட போது அங்குள்ள அத்தனை புத்தகங்களும்
சித்த மருத்துவம் சார்ந்த புத்தகங்கள் . அடுத்த அரை மணி நேரத்தில் அவரைப்
பற்றிய முழுமையான விபரங்களைத் தெரிந்து கொள்ள முடிந்தது .

இவரின் தாத்தா , அப்பா என்று தலைமுறையே சித்த மருத்துவத் துறையில்
இருந்தவர்கள் . இவரும் ஆர்வத்துடன் இதற்கான படிப்பு படித்து , மேற்கொண்டு
ஆர்வத்தின் காரணமாகப் பல ஆயிரக்கணக்கான புத்தகங்கள் வாங்கித் தன்னை ஒரு
தகுதியான சித்த மருத்துவராக மாற்றிக் கொண்டு ஐந்து வருடங்களுக்கு முன்
கிளினிக் ஒன்றை தொடங்கியுள்ளார் .

தொடக்கத்தில் இருந்த மக்களின் ஆதரவு படிப்படியாகக் குறையத் தொடங்கியது .
இவரின் தனிப்பட்ட திறமைகள் சில பணக்காரர்களின் தொடர்பை உருவாக்கிக்
கொடுத்தது . ஆனால் அந்தப் பழக்கம் காசு சாம்பாரிக்க உதவவில்லை . இலவச
ஆலோசனைகள் என்கிற ரீதியில் சென்று விடத் தடுமாற ஆரம்பித்துள்ளார் . இதற்கு
மேலாக இவர் மூலம் பலன் அடைந்தவர்களே பணம் என்கிற போது கவனமாகத் தவிர்த்து
விடுவதும் வாடிக்கையாக இருக்கச் சித்த மருத்துவத்தை மட்டுமே படித்து
வந்தவருக்கு அப்போது தான் மக்களின் மனங்களைப் படிக்கத் தொடங்கினார் .

தனக்கு எது வசதியாக இருக்கும் என்பதைக் கருத்தில் கொண்டு வீடு , அலுவலகம்
பிடித்துக் கொடுக்கும் புரோக்கர் தொழிலில் இறங்கி விட்டார் . எவரிடமும்
தான் கற்று வைத்துள்ள சித்த மருத்துவம் குறித்து உரையாடுவது கூட இல்லை .
காரணம் அவர் பெற்ற கசப்பான அனுபவங்கள் . இவரின் தொடர்பு கிடைத்து ,

என் தனிப்பட்ட ஆர்வத்தின் காரணமாக இந்தத் துறை குறித்த பல விபரங்களைக்
கேட்டுத் தெரிந்து கொள்வதுண்டு .

பல சமயம் குழந்தைகளின் ஆரோக்கியத்திற்கு உதவியுள்ளார் . வீடு ,
அலுவலகத்திற்குக் கட்டிடங்கள் தேவை என்று எவர் என்னிடம் கேட்டு வந்தாலும்
இன்று வரையிலும் இவரிடம் அனுப்பி வைப்பது வாடிக்கை . நல்ல தொடர்பில்
இருந்தாலும் , இவர் சொன்ன எதையும் முழுமையாக எதையும் நான் பின்பற்றியதே
இல்லை . காரணம் சில உணவு வகைகளைத் தவிர்க்க வேண்டும் . குறிப்பாகக்
கட்டுப்பாடுகள் என்பதைக் கவனத்தில் வைத்திருக்க வேண்டும் . 48 நாட்கள்
என்றால் முழுமையாக விடாமல் கடைபிடித்து மருந்துகளை உண்ண வேண்டும் . லேகியம்
, மற்றும் சூரணம் வகையான பொடிகளைக் குழந்தைகளை உண்ண வைப்பதற்குள் நமக்கு
நாக்கு தள்ளி விடும் . பலன் கிடைப்பதற்குப் பொறுமையாகக் காத்திருக்க
வேண்டும் .

அசட்டை பாதி . அவநம்பிக்கை பாதியென மனம் ஊசலாட்டத்தில் தவித்தாலும்
எப்படியாயினும் இந்த ஆங்கில மருத்துவத்திலிருந்து விடுபட வேண்டும் என்ற
எண்ணம் மட்டும் மனதிற்குள் இருந்து கொண்டேயிருந்தது .

இந்தச் சமயத்தில் மற்றொரு சம்பவம் என் நினைவில் வருகின்றது .

வீட்டில் ஒருவருக்குத் தோல் சம்மந்தப்பட்ட பிரச்சனை உருவானது . நாள்பட
நாள்பட அது படையாக மாறியது . மேலே உள்ள நண்பருடன் இது குறித்துக் கேட்க
வந்து பார்த்து விட்டு வேலிப்பருத்தியை கொண்டு வந்து தினந்தோறும் கசக்கி
அதைச் சாறாக்கி அந்த இடத்தில் தடவி வாருங்கள் என்றார் .

தேடிக்கண்டு பிடிப்பதில் உண்டான சவாலின் காரணமாக அதனைத் தொடர்ச்சியாகச்
செய்து வர முடியவில்லை . ஆனால் அந்தப் படையின் அளவு மட்டும் பெரிதாகிக்
கொண்டேயிருக்க மனதில் பயம் வர திருப்பூருக்குள் இருக்கும் தோல் மருத்துவர்
குறித்து ஆராய்ச்சி தொடங்கியது . கடைசியாக இவர் தான் சிறப்பான மருத்துவர்
என்று நண்பர்களால் அடையாளம் காட்டப்பட்டவரிடம் சென்ற போது சில மாதங்கள்
அவர் சொன்ன மருந்து மாத்திரைகளை எடுத்துக் கொண்ட போதிலும் சரியானபாடில்லை .

ஒவ்வொரு முறையும் ஐந்நுறு ரூபாய்க்குக் குறையாமல் தீட்டிக் கொண்டிருந்தார்
.

அன்றொரு நாள் கோபத்தில் இதைச் சுட்டிக்காட்டி சொன்ன போது “ ரத்த பரிசோதனை
செய்து விடுங்க ” என்றார் .

அதையும் எடுத்துக் கொண்டு போய்க் கொடுத்த போது “ இது பிறவியிலேயே வந்த
கோளாறு . ஹீமோகுளோபீன் குறைவாக உள்ளது . நிரந்தரமாகக் குணமாகக்க முடியாது .
இந்த மருந்துகளைத் தொடர்ந்து சாப்பிட்டு வாருங்கள் . மாதம் ஒரு முறை வந்து
காட்டி விட்டு போங்க ” என்றார் . இந்தத் தகவல் கிடைக்க ஏழு மாதங்கள் அவர்
மருத்துவமனை சென்று காத்திருந்த நேரங்கள் என்று ஒவ்வொன்றும் மனதில் வந்து
போனது .

மீண்டும் ஒரு முறை முயற்சி செய்து பார்க்கலாமோ ? என்று யோசித்துக் கொண்டு
மற்றொரு நண்பரை அழைத்துக் குழந்தையின் தோல் சார்ந்த பிரச்சனையைச் சொன்ன
போது அவர் ஒருவரின் கைபேசி எண் கொடுத்து இவரைப் போய்ப் பாருங்க . இரண்டு
மாதத்தில் நிரந்தரமாகக் குணமாகி விடும் என்றார் .

ஆர்வம் பாதி அவநம்பிக்கை பாதி என அவரைச் சந்தித்த போது அங்கே ஒரு ஆச்சரியம்
காத்திருந்தது .

சித்த மருத்துவத்துறையில் மாவட்ட அளவில் உயர் அதிகாரியாக இருந்தவர் .

அரசாங்கம் , அரசு மருத்துவமனைகளில் தேவைப்படும் மருத்துவர்களைப் போடாமல்
இவரைப் படுத்தி எடுக்க விருப்ப ஓய்வு பெற்று விட்டு தனது சொந்த ஊரான
திருப்பூரிலேயே குடும்பத்துடன் வாழ்ந்து வருகின்றார் . அடிப்படையில்
வசதியான குடும்பம் என்பதால் பெயருக்கென்று கிளினிக் ஒன்று வைத்துக் கொண்டு
நண்பர்கள் மூலம் வருகின்றவர்களுக்கு மட்டும் அவர் வீட்டிலேயே தயாரிக்கும்
மருந்துகள் மூலமும் , பல இடங்களிலிருந்து வரவழைக்கும் மருந்துகள் மூலம்
வைத்தியம் பார்த்துக் கொண்டிருக்கின்றார் .

மகளை அழைத்துச் கொண்டு போய்க் காட்டியதும் முழுமையாகப் பரிசோதனை செய்து
விட்டு “ ஒரு வாரம் கழித்து வாருங்க . ஒரு பொடி தருகின்றேன் . தேனில்
கலந்து இரண்டு மாதங்கள் சாப்பிட வைங்க . இந்தப் பிரச்சனை முழுமையாகப் போய்
விடும் ” என்றார் .

எனக்கு நம்பிக்கை வரவில்லை என்றாலும் பெண் குழந்தையின் தோல் சார்ந்த
பிரச்சனை என்பதால் அவர் என்ன சொன்னாலும் கேட்கும் மனோநிலையில் இருந்தேன் .
அவர் சிறிய டப்பாவில் கொடுத்த பொடிக்கு நானூறு ரூபாய் வாங்கிய போது
எரிச்சலாகவே இருந்தது .

எங்கள் விடத் தோல் நோயால் பாதிக்கப்பட்டவர் ஆர்வமாக இருந்த காரணத்தால்
முழுமையாக இரண்டு மாதமும் அவர் சொன்னபடியே செய்து முடித்த போது அந்த
இடத்தில் சிறிய கரும்புள்ளி ( மச்சம் ) என்பது போல மாறி மற்ற அனைத்தும்
அப்படியே மறைந்து போய் விட்டது . தோல் நோயால் உருவான அரிப்பு , அது சார்ந்த
பிரச்சனைகள் , கரும்படலம் என்று அனைத்தும் மறைந்து போன பின்பு தான் இந்தச்
சித்த மருத்துவத்தின் மேல் முழுமையாக நம்பிக்கை வந்தது .

எனக்குச் சித்த மருத்துவத்தில் அரைகுறை நம்பிக்கை . ஆனால் வீட்டில்
இருப்பவருக்கோ நம்பிக்கை என்பது துளி கூட இல்லை . ஆனால் இந்தத் தோல்
வியாதிக்கு ஒரு சிறிய டப்பா பொடி கொடுத்தத் தாக்கத்தினால் என்னை விட இவரே
ஆர்வமாக இருப்பதால் எனக்கு முக்கால்வாசி பிரச்சனைகள் தீர்ந்து விட்டது .

இந்தச் சமயத்தில் தேன் நெல்லி , இஞ்சித் தேன் , சத்து மாவு என்று இயற்கை
சார்ந்த விசயத்தில் குடும்பத்தின் ஆர்வம் முழுமையாக மாற வெற்றிகரமாக
இரண்டாம் ஆண்டில் ஆங்கில மருத்துவம் மிக அவசியம் தேவை ஏற்பாட்டாலொழிய அது
அடிப்படை ஆரோக்கிய வாழ்க்கைக்குத் தேவையில்லை என்கிற நிலைமைக்கு
வந்துள்ளோம் .

கடைசியாகத் தற்போதைய சூழ்நிலையைப் பற்றிப் பேச வேண்டும் . கல்வித்துறை ,
காவல் துறை , நீதித்துறை , மருத்துவத்துறை இந்த நான்கு துறைகளையும்
சமூகத்தில் சேவைத்துறை சார்ந்தது என்கிறார்கள் . குறிப்பாக மருத்துவத் துறை
என்பது மிக முக்கியமானது .

ஆங்கில மருத்துவர்கள் கொள்ளையடிக்கின்றார்கள் என்று பொத்தாம் பொதுவாகச்
சுட்டிக்காட்டுகின்றோம் . ஆனால் மக்களின் மனோநிலை தான் அவர்களை அப்படி
மாற்றுகின்றது என்பதில் என்னைப் பொறுத்தவரையிலும் எந்த மாற்றுக் கருத்தும்
இல்லை .

பத்துக்குப் பத்து அறையில் இருந்து கொண்டு மருத்துவம் பார்க்கும் உண்மையான
மருத்துவருக்கு எந்த மரியாதையும் இல்லை . மக்கள் எதிர்பார்க்கும் திடம்
மணம் குணம் போன்ற ஆடம்பர அட்டகாசங்கள் அவசியம் தேவைப்படுவதால் ஒவ்வொருவரும்
கடன் வாங்கிக் கட்டிடங்கள் கட்டுவதும் , மருத்துவ உபகரணங்களை வாங்கிப்
போடுவதும் வாடிக்கையாக உள்ளது . கடன்களைக் கட்ட மக்களைக் கடன்காரர்களாக
மாற்றுவது தான் நடக்கும் . அது தான் நடந்து கொண்டிருக்கின்றது .

இயல்பாகச் சேவை மனப்பான்மையில் பணியாற்றும் நூற்றில் பத்து மருத்துவர்களைக்
கூட நம் மக்கள் நம்பத் தயாராக இல்லை . தோற்றத்தை வைத்து எடை போடுவது தான்
நம்மவர்களின் வாடிக்கை . மேலும் நம் மக்கள் அவர்களின் எதிர்பார்ப்புகளை
ஒரேடியாகத் திணிக்க அவர்களும் பாதை மாறத் தொடங்கி விடுகின்றார்கள் .

ஆசை கொண்ட மனம் மாறுமா ?

மாற்றுச் சிந்தனைகளைப் பற்றி யோசிக்க மனமில்லாமல் மக்களின் சுய சிந்தனைகள்
மழுங்கி எதற்கெடுத்தாலும் மாத்திரை , உடனே மருத்துவர் , எப்போதும் பயம்
என்கிற சூழ்நிலையில் வாழப் பழகி விட்டதால் பணம் தின்னிக் கழுகுகளாக
மருத்துவர்கள் மாறுவது ஒன்றும் ஆச்சரியமல்ல .

இன்றைய மருத்துவ உலகம் என்பது கார்ப்பரேட் கலாச்சாரம் என்கிற பாதைக்கு மாறி
பல வருடங்களாகி விட்டது . இதில் குறிப்பிட்டுச் சொல்ல வேண்டிய ஒரு விடயம்
ஷிப்ட் முறையில் மருத்துவர்கள் பணியாற்றுவது . ஒரே நபர் பல இடங்களில் ஒரு
மணி நேரம் தொடங்கி மூன்று மணி நேரம் வரையிலும் பணியாற்றுவதால் நோயாளிகளின்
ஆரோக்கியம் பல மருத்துவர்களின் காலில் சிக்கிய பந்தாக மாறியுள்ளது . நாமும்
குளிர்சாதன வசதியுடைய மருத்துவமனைகளையே தேடிச் செல்லும் போது அவர்கள் குனிய
வைத்து தான் குத்துவார்கள் . குத்துதே , குடையுதே என்ற கத்த முடியுமா ?

இன்று வரையிலும் சித்த மருத்துவம் என்றாலே பாலியல் சார்ந்த பிரச்சனைகளுக்கு
அணுகுபவர்கள் தான் அதிகம் . என் ஆண் குறி அதிக நேரம் விறைத்து நிற்க என்ன
செய்ய வேண்டும் ?_ என்பது போன்ற கேள்விகளைத் தான் படித்த புத்திசாலிகள்
கூடச் சில சித்த மருத்துவப் பதிவு எழுதிக் கொண்டிருப்பவர்களிடம் கேட்பதாக
ஒருவர் எழுதியிருந்தார் .

நம்மவர்களின் அடிப்படை பலவீனமே இங்கிருந்து தான் தொடங்குகின்றது . இதைப்
பயன்படுத்தி முடிந்தவரைக்கும் லாபம் பார்க்க விரும்புவர்களால் சித்த
மருத்துவத்தின் மீது இருந்த நம்பிக்கையும் போய் விட்டது .

சித்த மருத்துவம் என்பது அறிவு சார்ந்த பொக்கிஷம் . ஆனால் குரு சிஷ்யன்
என்ற நோக்கில் பாதி விசயங்கள் அடுத்தத் தலைமுறைக்கு வராமல் போய்விட்டது .
மீதி எழுதப்பட்டு இருந்த ஓலைச்சுவடிக்களைக் கரையான் தின்று விட்டது .
தஞ்சாவூரில் உள்ள சரஸ்வதி மஹால் போன்ற இடங்களில் உள்ள சுவடிகளைப் பாதுகாக்க
மனமில்லாத அரசாங்கம் ஒரு பக்கம் . மிச்சம் மீதி வைத்திருப்பவர்கள் அதை
மற்றவர்களுக்குப் புரிய வைக்க மனமில்லாமல் இருப்பது மறு பக்கம் .

இது குறித்துச் சிறிதளவே தெரிந்தவர்கள் இன்று வரையிலும் கிடைத்த விசயங்களை
வைத்து எப்படிக் காசாக்கலாம் ? என்று தான் யோசிக்கின்றார்களே தவிர
மேலைநாட்டுக் கலாச்சாரம் போல அதைப் பொதுவில் வைத்து அதன் நம்பகத்தன்மையை
உணர வைத்து உலகறியச் செய்வது என்ற பழக்கம் நம்முடைய தமிழர்கள் பண்பாட்டில்
எந்தக் காலத்திலும் இல்லை என்பதை இங்கே குறிப்பிட்டுச் சொல்ல வேண்டும் .
சித்த மருத்துவம் , ஆங்கில மருத்துவம் இடையே உள்ள வேறுபாடுகள்

ஆங்கில மருத்துவம் நோய்களை உடம்பு என்கிற ஒரே வரையறைக்குள் கொண்டு வந்து
நிறுத்தி விடுகின்றது . சித்த மருத்துவம் நோய்களை உடல் , உயிர் , ஆன்மா
என்று பிரித்துப் பார்க்கின்றது . சித்த மருத்துவத்தின் அடிப்படைத்தன்மை
ஆன்மீகம் . நம்பிக்கை இருந்தால் மட்டுமே ஆன்மா அமைதி பெறும் . ஆங்கில
மருத்துவத்தில் ஆன்மா என்றால் கிலோ என்ன விலை ?

மேற்கித்திய மருத்துவமுறைகளில் சோதனை முக்கியம் . இன்று காய்ச்சலுக்கு ஒரு
மாத்திரை என்றால் அதை விட நாளை ஒன்று வந்தால் இது மறக்கப்படும் .
முக்கியமாக நிரூபிக்கப்பட வேண்டும் .

நமது மருத்துவத்தில் ஒரே ஒரு மூலிகை என்றாலும் அதை எந்தச் சமயத்தில்
எதனுடன் சேர்த்து பயன்படுத்தப்பட வேண்டும் என்பதில் தான் கவனம் செலுத்தும்
.

ஆங்கில மருத்துவத்தில் மனித உடம்பு என்பது சோதனைச் சாலை .

சித்தர்களின் பார்வையில் உடம்பு என்பது இறந்து போகும் வரையிலும்
ஆரோக்கியத்துடன் பாதுகாக்கப்பட வேண்டிய பொக்கிஷம் .

சித்த மருத்துவமென்பது உணவே மருந்து . அதற்கு நேர்மாறானது ஆங்கில
மருத்துவம் . இங்கே கண் கெட்ட பிறகே சூர்ய நமஸ்காரம் .

ஐம்புலன்களை அடக்க வேண்டிய அவசியத்தைப் போதிப்பது சித்த மருத்துவம் . ஆனால்
புலனாவது புடலங்காயவது என்பது ஆங்கில மருத்துவம் . எல்லாவற்றுக்கும்
மாத்திரை ஒன்றே போதும் .

சித்த மருத்துவத்தில் பட்டினி கிடப்பது பல முக்கியமான நோய்களுக்கு
உதவக்கூடியதாக இருக்கும் . ஆனால் இங்கோ அத்தனைக்கும் ஆசைப்படு . கடைசியில்
இருக்கவே இருக்கு அறுவை சிசிக்சை .

நடைமுறை சிக்கல்கள்

2,50,000 மூலிகை சமாச்சாரங்கள் அடங்கிய இந்தச் சித்த மருத்துவத்தில் இன்று
எத்தனை மூலிகைகள் இருக்கும் என்று நம்புகின்றீர்கள் .

ஆனாலும் தற்போதைய நவீன உலக மாற்றத்திற்கு ஏற்ப பலரும் டானிக் போன்ற
வகைகளில் இந்த மருந்துகளைத் தயாரிப்பதும் , விபரம் புரிந்து
வைத்திருப்பவர்களும் , கடைசியாக வேறு வழியே இல்லை என்று இந்தச் சித்த
மருத்துவத்திடம் அடைக்கலம் ஆனவர்களையும் பல இடங்களில் பார்க்க முடிகின்றது
.

நாட்டு மருந்துக் கடைகளில் இருக்கும் கூட்டத்தைப் பார்க்கும் போது உணர
முடிகின்றது . இருமலுக்கு , சளிக்கு துளசி கண் கண்ட நிவாரணி . இதைக்கூட
டானிக் முறையில் கொண்டு வந்துள்ளார்கள் . ஒரு வருடத்தில் தீராத பிரச்சனை
நாற்பது ரூபாயில் தீர்த்ததோடு நிரந்தர நிவாரணியாகவும் உள்ளது .

சித்தர்களால் சொல்லப்பட்ட விசயங்களும் , சராசரி வாசிப்பு உள்ளவர்களுக்குப்
புரிய வைக்க முடியாத சூட்சுமமான பாடலாகவே ஒவ்வொருவரும் எழுதியிருப்பதால்
இது பலருக்கும் செல்லாமல் இன்று இதன் பலன் தெரியாமலேயே போய்விட்டது .
தமிழர்களிடத்தில் எதையும் ஆதரிக்கும் தன்மை குறைவு . ஆதரிப்பவர்களையும்
அதட்டி உட்கார வைத்து விடும் தன்மை அதிகம் .

சுய முனைப்பு அறவே இருக்காது . தங்கள் சிந்தனைகளைச் சுருக்கியே வாழப்
பழகிக் கொண்டதுமான தமிழர்களின் கலாச்சாரமும் ஒரு காரணமாக இருக்கலாம் .

ஆனால் உருவாக்கியவர்களை விட அதைத் தானே செய்து சாதித்ததாகத் தம்பட்டம்
அடித்துக் கொள்வதில் நம்மவர்களுக்கு மிஞ்சியவர்கள் எவருமே இல்லை .

இதற்கு மேல் வேறென்ன சொல்ல ?

உங்கள் ஆரோக்கியம் . உங்கள் சிந்தனைகளிலிருந்து தொடங்கட்டும் .

8

அவன் ஒரு தீவிரவாதி

[]

8. அவன் ஒரு தீவிரவாதி

அவனின் நோக்கம் ஒன்று மட்டுமே . இலக்கை அடைய வேண்டும் . உருவாகும்
விபரீதங்களைப் பற்றிக் கவலைப்படுவதில்லை . ஆனால் செயலாக்கம் முக்கியம் .
புத்தி பொறுமையாக இரு என்று எச்சரிக்கும் . ஆனால் மனம் மறுக்கும் .
இடைவிடாத இந்தப் போராட்டத்தில் உணர்ச்சி கொந்தளிப்பாகி மனம்
கழிவிரக்கத்தில் கொண்டு போய்ச் சேர்க்கும் .

நடந்ததை , நடக்கப்போவதை யோசித்து , இப்படி நடந்து விடக்கூடுமோ என்று பயந்து
நம்மைச் சர்வகாலமும் அலைகழித்துக் கொண்டே இருக்கும் .

இந்தத் தீவிரவாதி ஒவ்வொரு மனதிலும் நிரந்தரமாகவே இருப்பவர் . இவர் நாட்டைச்
சீர் குலைக்கும் தீவிரவாதி அல்ல .

ஆனால் அதை விடக் கொடூரமான விளைவுகளை ஏற்படுத்துபவர் . இவரை நாள்தோறும்
நம்மோடு வாழ அனுமதித்துக் கொண்டுருக்கின்றோம் . அவரின் பெயர் தான்
திருவாளர் கவலை .. தீவிரமான எண்ணங்கள் கவலைகளை உருவாக்குகின்றது . பல சமயம்
வெறுத்துப் போய்ச் சிலரை காதல் , சாதி , மத , பணத் தீவிரவாதியாகவும் மாற்றி
விடுகின்றது .

நடந்த சம்பவங்கள் , காணும் காட்சிகள் என்று ஒவ்வொன்றையும் கண்கள் உள்வாங்க
, மூளையில் பிரதிபலிக்க ந்யூரான்கள் ஒவ்வொன்றையும் இது தேவை இது தேவையில்லை
என்று பிரிக்க முயற்சித்துக் கொண்டிருக்கும் போது மனம் உள்ளே புகுந்து டேய்
சோமாறி நீ கம்னு கிட என்று சொல்லிட நரம்புகள் வழியே தனது இலக்கை அடைகின்றது
.

திருவாளர் கவலைக்கு உடம்பில் அதன் இலக்கென்பது வயிற்றுப்பகுதியில்
இருப்பதால் மனிதர்களின் ஒவ்வொரு கவலையின் பிரதிபலிப்பும் இங்கே வந்து
முடிகின்றது . பலருக்கு வாழ்க்கை முழுக்கப் போராடக்கூடிய ( ஆரோக்கிய )
போராட்டங்களும் இங்கிருந்தே தொடங்குகின்றது .

நாம் உண்ணும் உணவை செறிக்க ஹைட்ரோ குளோரிக் அமிலம் (Hydrochloric Acid )
என்பதை இயல்பாகவே இயற்கை உருவாக்கி வைத்துள்ளது .

இந்த அமிலத்தை ஒரு குடுவையில் எடுத்து ஒரு இரும்புத்துண்டை அதில் போட்டு
வைத்தால் இருந்த இடம் இல்லாமல் மாயமாகக் கரைந்து விடும் . இது
இல்லாவிட்டால் நாம் அம்பேல் .

பர்கர் சாப்பிட்டாலும் , பாயாசம் சாப்பிட்டாலும் வயிற்றுக்குள் சென்றால்
செரிமானமாக மாறாவிட்டால் ஆய் ஊய் என்று கத்தி ஊரை கூப்பிட்டு இறுதிப் பயணம்
செல்ல வேண்டியிருக்கும் . அளவோடு வளமோடு என்பது உடம்பில் உள்ள ஒவ்வொரு
செயல்பாட்டுக்கும் உள்ளது . இப்படித்தான் யாரோ ஒருத்தரு நம்முடைய
கண்ணுக்குத் தெரியாத சூத்திரத்தை நிரலியாக எழுதிவைத்துள்ளனர் . இதைப் பலர்
விதி என்கிறார்கள் . புத்திசாலிகள் மதி என்றும் சொல்கின்றார்கள் .

நல்லா பசிக்குது . போய் ஒரு கட்டு கட்டனும்ன்னு நீங்க கிளம்பிட்டீங்கன்னா
உள்ளே இந்த அமிலம் சுரக்கத் தொடங்கியுள்ளது என்று அர்த்தம் . பசித்த போது
சாப்பிட்ட முடியாதவர்களுக்கு இந்த அமிலம் அதிகமாகச் சுரந்து இரைப்பை
மற்றும் சிறுகுடல் சுவர்களில் உள்ள மியூக்கோஸா (Mucosa) படலத்தைச் சிதைத்து
புண்ணாக மாற்றுகின்றது .

உள்ளே உள்ள வயிற்றுச் சுவரே பல சமயம் சாப்பாடாக மாறிவிடுகின்றது . இந்தக்
குடல் புண் உருவாக ஏராளமான காரணங்கள் இருந்தாலும் மற்ற எல்லாவற்றையும்
விடக் கவலைகள் கொடுக்கும் அல்வாத் துண்டுகள் தான் நம் ஆரோக்கியத்தை விலை
பேசத் தொடங்கி விடுகின்றது .

குடல் புண்ணில் இரண்டு வகை உள்ளது .

வாயுக்கோளாறால் உருவாக்குவது Gastric Ulcer

சிறுகுடலில் ஏற்படும் புண் Duodental ulcer

இரண்டையும் சேர்த்து உருவாவதை peptic ulcer

நாம் பேசப்போவது மனித உடற்கூறியல் பற்றியல்ல .

இந்தக் குடல்புண்களை அதிக அளவு உருவாக்கும் தீவிரவாதியான கவலையைப் பற்றியே
.

கலைகளில் விருப்பமில்லாதவர்களைக் கூட நாம் பார்த்திருப்போம் . ஆனால்
கவலையில்லாத மனிதனை சித்த சுவாதீனம் இல்லாதவன் என்றே தற்போதைய சமூகம்
அர்த்தப்படுத்துகின்றது .

நாம் அணிந்திருக்கும் ஆடைகளைப் போலவே எப்போதும் நம்மோடு இருப்பவை பயமே .
சின்னப் பயம் , பெரிய பயம் என்ற பாரபட்சமின்றி எப்போதும் ஏதோவொரு பயம்
நம்மோடு இருக்க அதுவே நமக்குத் தேவையானதாகவும் அன்றாடச் செயல்பாடுகளையும்
அதுவே தீர்மானிக்கின்றது .

ஏமாற்றம் , பயம் , நிராகரிப்பு , எரிச்சல் , அதிக வேலை , குழப்பம் போன்ற பல
காரணிகள் மன அழுத்தத்தை உருவாக்குகின்றது .

விவாகரத்துகள் , நோய்கள் , பதவி இழப்பு , கடன் , வறுமை , வேலை அழுத்தம் ,
கோபம் , நட்பு முறிவு , உறவு விரிசல் , என நம்மைச் சுற்றி நிகழும் எல்லா
விதமான காரணிகளும் மன அழுத்தத்திற்குள் கொண்டு போய் விடுகின்றது . இவற்றைத்
தவிர இந்த மன அழுத்தத்தை நாமே விலை கொடுத்து வாங்கவும் செய்கின்றோம் .

அதாவது புகை பிடித்தல் , சரியான உணவுப் பழக்கம் இல்லாமை , போதைமருத்துப்
பழக்கம் , குடிப்பழக்கம் , சரியான தூக்கம் இல்லாமை போன்றவையே . இந்த மன
அழுத்தம் உருவாக இயல்பாகவே பயமும் பங்களாளியாக நம்முடனே தங்கி விடுகின்றது
.

பல சமயம் பயங்கள் சொல்லும் வாழ்க்கையே நம்மைப் பக்குவப்படுத்தவும்
செய்கின்றது .

ஒரு அளவு வரை , மன அழுத்தம் இருப்பது சீரான வளர்ச்சிக்குத் தேவைப்பட்டாலும்
அழுத்தம் அதிகமானால் மனநோயை தூண்டி மன உளைச்சலை அதிகரிக்கும் . காரணங்கள்
அறியப்படாவிட்டால் மன அழுத்தம் முதல் மனநோய் வரைக்கும் என்ற கட்டுரைக்கு
நமக்குத் தகவல் கிடைத்து விடும் வாய்ப்புள்ளது .

பதட்டம் பயத்தை உருவாக்குகின்றது . பயம் கவலை வரவேற்கின்றது . கவலைகள் மன
அழுத்த கதவை திறக்க இனம் கண்டு கொள்ளாத போது உலகே மாயம் வாழ்வே மாயம் என்று
தெருவில் அலையும் பரதேசி வாழ்க்கை அறிமுகமாகின்றது .

குறிப்பிட்ட செயலை செய்வதற்கு முன்பு திட்டமிடுதல் முக்கியம் என்பது எந்த
அளவுக்கு முக்கியமோ எல்லையை மீறத் தொடங்க மனதில் இனம் புரியாத வேகமும்
உருவாகி விடுவதைக் கவனித்தால் புரியும் .

நேர்மறை மற்றும் எதிர்மறை என இரண்டு வகையான அழுத்தங்கள் உள்ளன .
நேர்மறையென்பது சாலை விதிகளை மதித்து வண்டியை ஓட்டுதல் . எதிர்மறையென்பது
வலது பக்கம் கையைக் காட்டி இடது பக்கம் வண்டியை திருப்புதல் போன்றது .
காலையில் எழும் வரையிலும் உயிரைப் பற்றித் தெரியாத உடம்பு கண்விழித்து
உலகத்தைப் பார்க்கத் தொடங்க ஒவ்வொரு சிந்தனையிலும் இந்தப் பயங்கள் நம்மில்
ஒட்டிக் கொண்டுவிட எழுந்து ஓட வைக்கின்றது .

பாடங்களைச் சரியாகச் சொல்லத் தெரியாத போது ஆசிரியரை எப்படிச் சமாளிக்கப்
போகின்றோம் ? என்ற பயம் நம் வாழ்க்கையைத் தொடங்கி வைக்கின்றது . படித்து
முடித்துச் சரியான வேலைகள் கிடைக்காத போது எதிர்கொள்ளும் கேள்விகளை
எப்படிச் சமாளிக்கப் போகின்றோம் என்ற பயம் தொடர வைக்கின்றது .

மனைவி கேட்ட பூ முழம் முப்பது ரூபாயா ? என்று யோசிக்கத் துவங்கும் போது
வாழ்க்கை குறித்த அக்கறை பயம் வருகின்றது . மகளுக்குத் திருமணம் , வீட்டு
வாடகை , வங்கியில் மாதம் தோறும் செலுத்த வேண்டிய தொகை என்று பயமென்பது
வாழ்நாள் முழுக்க வளர்பிறையாகவே உள்ளது . இதற்குத் தேய்பிறை என்பதே இல்லை .

இன்றைய மருத்துவம் அனைத்தையும் கூறுபிரித்துக் காட்டினால் மனம் சார்ந்த
செயல்பாடுகளை ஒரு அளவுக்கு மேல் அதனால் பாகுபடுத்திப் பிரித்துக் காட்ட
முடியவில்லை .

ஆனால் தமிழர்களின் வரலாற்றுச் சுவடுகள் மனமே மருந்து என்று எளிதாகச்
சொல்லிவிட்டுச் சென்று விட்டது .

ஆனால் இந்த மனத்திற்கு எந்த மருந்துகளும் கடைசி வரையிலும் வேலை செய்வதில்லை
. பயிற்சி தான் தீர்வாக உள்ளது . அந்தப் பயிற்சியைக் கொண்டு வர முடியாமல்
தான் நாம் தடுமாறுகின்றோம் . தடுமாற்றமே தடம் புரள வைக்கின்றது .

தற்போதைய சமூகத்தில் ஆழ் மன பயங்கள் ஒவ்வொன்றுக்கும் ஆதாரமாக இன்று
இருப்பவை பணம் .

இந்தப் பணமே எதிர்காலப் பயத்தை உருவாக்குகின்றது . வளர்க்கின்றது . நாமும்
அதையே விரும்புகின்றோம் என்பதால் பயங்களை நம்மோடு ஒட்டி வாழக்கூடிய
ஒன்றாகவே இருந்து விடுகின்றது .

பணமில்லாதவன் பசிக்காக ஓட அதுவே பணமிருப்பவர்கள் உடம்பை குறைக்க
ஓடுகின்றார்கள் . இரண்டு செயலும் ஒன்று . ஆனால் காரணங்கள் வெவ்வேறு .

அறிவு வளர வளர சிந்தனைகளின் வளர்ச்சியை இன்றைய சமூகம் கொண்டாடுகின்றது .
உருவாகும் கேள்விகளுக்குப் பதில் தேட அதுவே வளர்ச்சியின் பாதை என்கிறார்கள்
. எதையும் கேள்வியாகக் கேட்டுப் பழகு என்றும் சொல்கின்றார்கள் .

ஒருவகையில் பார்த்தால் அறியாமையே ஆயுதம் போலத்தான் உள்ளது . எதையும்
தெரியாமல் இருப்பதால் அவர்கள் மனதில் குழப்பங்கள் உருவாவது இல்லை .
இருப்பதே சிறப்பு என்கிற சிறிய வட்டமாக இருந்தாலும் அவரவர் வாழ்க்கையை
இயல்பாக அனுபவித்து வாழ முடிகின்றது .

தற்போது வெற்றி என்பதை எளிதாக வரையறைத்து வைத்துள்ளனர் .

வெற்றி என்பது என்ன ?

தேவையான அளவுக்குப் பணம் இருந்தால் அவன் வெற்றி பெற்றவன் .

மிதமிஞ்சிய பணமிருந்தால் அவனே சாதனையாளன் .

ஒருவனிடம் இருக்கும் பணமே சகலத்தையும் தீர்மானிக்கின்றது . அந்தஸ்த்து ,
அதிகாரம் , செல்வாக்கு என்று சகல திசையிலும் பரவி நிற்கின்றது . பணம் தவிர
மற்றவற்றைப் பேசுபவர்களை இறுதியாகப் பரதேசி என்கிற நிலை வரைக்கும்
நம்மவர்கள் கொண்டு வந்து நிறுத்திவிடுகின்றார்கள் .

பணத்தை மெத்தைக்குக் கீழே வைத்து தூங்க முடியாமல் போராடிக்
கொண்டிருப்பவர்கள் ஒரு பக்கமும் வாழ்க்கைக்குத் தேவையான பணத்தைத் தேடிக்
கொண்டிருப்பவர்களும் மறுபக்கம் போராடிக் கொண்டேதான் இருக்கின்றார்கள் .

பணத்தைத் தேவைக்கு அதிகமாகச் சேர்த்தவர்களும் எதையும் முழுமையாக அனுபவிக்க
முடிவதில்லை .

வாழ்க்கை தேவைக்குத் தேடிக் கொண்டிருப்பவர்களும் ஆசைப்படுவதை அடைய
முடிவதில்லை .

இந்தப் பணம் ஒவ்வொரு மனிதரையும் நாள்தோறும் மாற்றிக் கொண்டேயிருந்தாலும்
நமக்குப் பணத்தாசை குறைவதில்லை .

பெருமையும் கர்வமும் இதய நோய்களை உருவாக்கும்

கவலையும் துயரமும் வயிற்று நோய்களை உருவாக்கும்

துக்கமும் அழுகையும் சுவாச நோய்களை உருவாக்கும்

பயமும் சந்தேகமும் சிறுநீரக நோய்களை உருவாக்கும்

எரிச்சலும் கோபமும் கல்லீரல் நோய்களை உருவாக்கும்

( தேவையான சமயத்தில் ) அமைதியை விரும்புவதே அனைத்தையும் குணமாக்கும்

2

ஆன்மீகம் - எண்ணமே வாழ்க்கை

ஆன்மீகம்  - எண்ணமே வாழ்க்கை

9

ஆசான்

[]

நண்பர் இராஜராஜனுடன் ஆசான் திரு . கிருஷ்ணன் அவர்கள்

( ஆசான் வாழ்ந்த இடங்களை ஆவணப்படுத்தும் முயற்சியாக அவருடன் நண்பர்கள் துணை
கொண்டு பயணித்தேன் . கூடவே மனதில் உருவான ஆன்மீகம் குறித்த எனது பார்வை )

பயண வழித்தடம்

( தமிழ்நாடு  - கடற்கரையோர சாலை வழியே பயணம் )

 1. திருப்பூர் – சென்னை

2.   சென்னை – திருச்செந்தூர்

3.   திருச்செந்தூர் – மதுரை

4.   மதுரை – திருவாவாடுதுறை

5.   திருவாவாடுதுறை  - திருப்பூர்

ஆசான் காணொளிக் காட்சிகள்

https://www.youtube.com/watch?v=bL31QvVTzaM

https://www.youtube.com/watch?v=GDHlPU_bhpY

https://www.youtube.com/watch?v=-gfgB5Ylf44

https://www.youtube.com/watch?v=eWWl6vwlmgY

( பயணம் செய்த மாதம்  - ஜனவரி 2014)

[]

[]

[]

9. ஆசான்

நாங்களிருவரும் அவரை ஆசான் என்று தான் அழைப்போம் . நாங்கள் என்றால் நானும்
இராஜராஜனும் . இராஜராஜன் எனக்கு வலைபதிவுகள் மூலம் வாசகராக அறிமுகமாகி
நண்பராக மாறி என் குடும்பத்து அங்கத்தினராக மாறியவர் . என் எழுத்துலக
வாழ்க்கையில் எண்ணிக்கையில் அடங்கா உதவியைச் செய்தவர் . இன்று வரையிலும்
செய்து கொண்டிருப்பவர் . என் நலமே அவர் நலம் போல கருதிக் கொண்டு எனக்கு
உதவிக் கொண்டிருப்பவர் .

நான் எழுதி வெளியிட்டுள்ள “தமிழர் தேசம்” என்ற மின் நூலே இவருக்குத் தான்
முறைப்படி சமர்பிக்கப்பட வேண்டும் .

நான் வலைபதிவில் எழுத வந்த முதல் ஆண்டில் தமிழர்களை , தமிழ் மன்னர்களை ,
அவர்களது காலடித்தடங்களை , சங்ககாலத்தைப் பற்றி எழுதத் தொடங்கிய போது
அறிமுகமாகி கடந்த ஐந்தாண்டுகளில் என்னுடைய அத்தனை துயரங்களில் பங்கெடுத்து
என்னை மீட்டெடுத்தவர் . தமிழ் மன்னர்களில் சோழப் பேரரசில் வாழ்ந்த
இராஜேந்திர சோழன் குறித்து இது வரையிலும் அறியப்படாத் தகவல்களைச் சேகரித்து
எழுத வேண்டும் என்று கடந்த நான்கு ஆண்டுகளாக என்னை விரட்டிக்
கொண்டிருப்பவர் .

இன்று வரையிலும் நாங்கள் இருவரும் வெவ்வேறு துருவங்களாகத் தான்
செயல்பட்டுக் கொண்டிருக்கின்றோம் . எண்ணங்கள் . கருத்து ரீதியான
செயல்பாட்டில் இருந்தாலும் இரும்பு காந்தம் போல ஏதோவொன்று இருவரையும்
இணைத்து வைத்துத் தண்டவாளம் போல எங்கள் இருவரின் நட்பும் இயல்பான
புரிதலுக்கு அப்பாற்பட்டுப் பலமாக உள்ளது .

இராஜராஜனுக்கு அறிமுகமான ஆசானை முதன் முதலாக இரண்டு வருடங்களுக்கு முன்
சென்னையில் அவர் வீட்டில் நான் சந்தித்தேன் . ஆசான் ஈடுபட்டுள்ள யோகாசனம்
துறையில் எனக்குப் பெரிதான ஆர்வம் இல்லாத காரணத்தால் அவருடன் பரஸ்பரம்
அறிமுகப்படுத்திக் கொண்டதோடு நிறுத்திக் கொண்டு விட்டேன் . அப்போது
இராஜராஜன் . ஆசான் மற்றவர்களுக்குப் பயிற்சி அளித்துக் கொண்டிருந்த
யோகாசனம் குறித்த விபரங்களைப் புத்தகமாக மாற்றுவதில் உதவி புரிந்து
கொண்டிருந்தார் .

ஆசான் யோகாசனம் குறித்து சில புத்தகங்கள் எழுதியுள்ளார் .

அதில் ஒன்று தான் “ உங்கள் ஆரோக்கிய வாழ்வு ” என்ற பெயரில் பாரதி பதிப்பகம்
சென்னை வெளியீடாக வந்துள்ளது .

தமிழ்நாட்டில் உள்ள பல்கலைக்கழக பாடத் திட்டத்தில் இந்தப் புத்தகம் முக்கிய
பாடமாக உள்ளது . சிறந்த இயற்கை உணவுகளை எப்படிச் சமைக்க வேண்டும் என்பதில்
தொடங்கி அது குறித்த வழிகாட்டுதலை புத்தகமாகவும் எழுதி வெளியிட்டுள்ளார் .
“ இயற்கை விஞ்ஞானி நம்மாழ்வார்” போல இவரும் தமிழ்நாட்டில் முக்கியமான
நபராகக் கருதப்பட வேண்டியவர் . இயற்கை உணவுகள் மற்றும் யோகக்கலையில்
குறிப்பிட்டத்தக்க ஆளுமை கொண்டவர் .

நான் ஒவ்வொரு முறையும் திருப்பூரில் இருந்து அலுவலக மற்றும் சொந்த
வேலையாகச் சென்னை செல்லும் போதும் ஆசான் வீட்டில் நானும் இராஜராஜனும்
தங்குவோம் . கீழே வீடும் மேலே யோகா கற்றுக் கொடுக்க ஒரு அற்புதமான
வடிமைப்பில் ஒரு நீண்ட ஹால் போன்ற வடிமைப்பில் நான்கு புறமும் ஆள் உயர
கண்ணாடி அற்புதமான ரசிக்கக்கூடியதாக இருக்கும் . நடுநாயகமாக உள்ள ஊஞ்சலில்
ஆடிக் கொண்டே நானும் இராஜராஜன் கருத்து ரீதியான விவாதங்களில் புயலை
உருவாக்கிக் கொண்டிருப்போம் .

ஆசானின் முழுப் பெயர் திரு . கிருஷ்ணன் . திருச்செந்தூரில் பிறந்து
சென்னையில் கடந்த ஐம்பது ஆண்டுகளுக்கு மேலாக வாழ்ந்து கொண்டிருப்பவர் .

தனது வாழ்க்கையை யோகா என்ற கலைக்காக அர்ப்பணித்தவர் . இன்று அவரின் வயது
70. திருமணம் செய்து கொள்ளவில்லை .

தமிழ்நாட்டில் உள்ள அரசியல் , திரைப்பட , சமூகப் பிரபல்யங்கள் அத்தனை
பேர்களுக்கும் இந்த யோகக்கலையைக் கற்றுக் கொடுத்தவர் .

கற்றுக் கொடுத்துக் கொண்டிருப்பவர் . அப்படியென்றால் வசதியாக வாழ்பவர் என்ற
கற்பனைக்கு வந்து வீடாதீர்கள் .

பணத்திற்கு ஆசைப்படாமல் , எவருடனும் எதற்காகவும் அண்டிப்பிழைக்கும் எண்ணம்
இல்லாமல் ஆச்சரியப்படத் தக்க வகையில் வாழ்ந்து கொண்டிருப்பவர் . தன்
நோக்கம் , தன் செயல்பாடு , தன் சுதந்திரம் என்பதில் மட்டுமே இன்று
வரையிலும் குறியாக இருந்து தான் கற்று வைத்துள்ள கலையை முடிந்த வரைக்கும்
பலதரப்பட்ட மக்களுக்கும் கொண்டு செல்ல வேண்டும் என்று ஆசைப்பட்டுச்
செயல்பட்டுக் கொண்டிருப்பவர் .

தன்னைச் சந்தைப்படுத்திக் கொள்ள ( மார்க்கெட்டிங் ) விரும்பாமல் தான் உண்டு
தன் கடமை உண்டு என்று வாழ்ந்து கொண்டிருப்பவர் . இவரிடம் இந்தக் கலையைக்
கற்றுக் கொண்டு சென்றவர்கள் , உள் நாட்டிலும் , வெளிநாட்டிலும் மணிக்கு
இத்தனை டாலர் என்று சம்பாரித்துக் கொண்டிருந்த போதிலும் இவருக்கு இன்று
வரையிலும் பணம் சார்ந்த விசயங்களில் அதிக அளவு அக்கறையோ ஆர்வமோ இல்லாமல்
இருப்பது கண்டு பலமுறை நானும் இராஜராஜன் வியந்து போய் இருக்கின்றோம் .

மற்றொரு ஆச்சரியமான தகவல் என்னவென்றால் கடந்த முப்பது ஆண்டுகளுக்கு மேலாகப்
பச்சைக்காய்கறிகள் , பழங்களை மட்டுமே தன் உணவாகக் கொண்டு வாழ்ந்து
கொண்டிருப்பவர் .

தொலைக்காட்சிகளின் வாயிலாக இன்று தமிழ்நாட்டில் பிரபல்யமாக அறியப்படும் பல
காசு பார்க்கும் மனிதர்கள் அறியாத நூற்றுக்கணக்கான யோகக் கலையைக் கற்று
வைத்திருப்பவர் . பல ஆண்டுகளாக இந்தத் துறையில் இருப்பவர்களுக்கே
இப்படிப்பட்ட ஆசனங்கள் உண்டா ? என்று யோசிக்கக் கூடிய வகையில் பன்முகத்
திறமை கொண்டவர் தான் ஆசான் .

ஆனால் எவருடனும் பகிர்ந்து கொள்வதில்லை . எவரையும் தரக்குறைவாக
மற்றவர்களுடன் சொல்வதும் இல்லை . இதைப்பற்றிக் கேட்கும் போதெல்லாம் தயாராக
ஒரு பதிலை வைத்திருப்பார் .

“ அவரவர் வினைவழி . அவர்வர் வழி ” என்பார் .

இராஜராஜனுக்கு இவரைப் பற்றி ஒரு ஆவணப்படம் எடுக்க வேண்டும் என்று நீண்ட
நாள் ஆசை இருந்தது . சென்னையில் இருந்த போது அந்த முயற்சி கைகூடவில்லை .
இதன் காரணமாக இந்தப் பொறுப்பை என்னிடம் கொடுத்து அதற்கான ஏற்பாடுகளைச்
செய்து கொடுத்தார் . இதுவொரு சவலான வேலையாகும் . காரணம் ஆசான் ஒரு வகையில்
குழந்தை போலச் செயல்பட்டுக் கொண்டிருப்பவர் .

தற்கால நடைமுறைக்கு அவரைக் கொண்டு வந்து நிறுத்துவது அத்தனை சுலபமல்ல .
இதைப் பலமுறை சொல்லியே இராஜராஜன் இந்தப் பணியை என்னிடம் கொடுத்திருந்தார் .
நான் இந்தப் பணியை ஏற்றுக் கொண்டதும் , முதலில் ஆசானைப் பற்றிப் புரிந்து
கொள்ள வேண்டும் என்பதற்காக முதல் முறை சென்னைக்குச் சென்ற போது அவர்
வைத்திருந்த பல புத்தகங்களை வாங்கிக் கொண்டு வந்து படித்தேன் .

இரண்டாவது முறை இதற்காக இரண்டு நாட்கள் ஒதுக்கி அவர் வாழ்ந்த இடங்களை ,
பழகிய மனிதர்களைப் பற்றி நேரிடையாகச் சென்று தெரிந்து கொண்டு வந்து
விடுவோம் என்று ஒரு நீண்ட பயணத்தை நண்பர்களுடன் தொடங்கினேன் .

காரணம் இராஜராஜன் சிங்கப்பூரில் இருப்பதால் அவர் மூலம் அறிமுகமான
திரைத்துறையில் உள்ள நண்பர் மதன் ஒருங்கிணைப்போடு ஒரு குறுகிய காலப்
பயணத்தில் கலந்து கொண்டு திரும்பி வந்தேன் . அப்போது பயணங்களில் எடுத்த
படத்தை , வாகனத்தில் சென்ற போது அவருடன் உரையாடியதை வைத்து நான்கு காணொளித்
தொகுப்பை உருவாக்கி உள்ளோம் .

இடங்களைத் தேர்வு செய்தல் ( லோகேசன் பார்த்தல் ) என்று சொல்வார்கள் .
பயணத்தின் போது எடுத்த படங்களை , அவர் குரலை , அவர் கற்று வைத்துள்ள
பலதரப்பட்ட யோகா வழிமுறைகளை முதலில் ஆவணப்படுத்தி வைத்து விடுவோம் என்று
கடந்த ஒரு மாதத்தில் இதை ஒரு குழுவினரோடு சேர்த்து உருவாக்கினோம் .

10

யோகா கலையும் யோகக்காரர்களும்?

[]

10. யோகா கலையும் யோகக்காரர்களும் ?

யோகா கலை  - சில புரிதல்கள்

ஆரோக்கியமான வாழ்க்கை , ஆரோக்கியமான உடம்பு என்பதைப் பற்றி முதலில்
புரிந்து கொள்வோம் .

நாம் விரும்பும் அத்தனை வசதிகளும் , விரும்பும் வாய்ப்புகளும் நம்மிடம்
இருந்தால் இதனைத் தான் தற்பொழுது ஆரோக்கியமான சமூக வாழ்க்கை என்கிறார்கள் .
மற்றவர்களால் மதிக்கப்படும் வாழ்க்கையைத் தான் சிறப்பான “ அங்கீகாரம் ”
என்றும் சொல்கின்றார்கள் . இதைப் போலவே ஆரோக்கியமான உடம்பு என்பதனை வெளித்
தோற்றத்தை வைத்து தான் மதிப்பிடுகின்றார்கள் .

ஒரு ஆண் அல்லது பெண் பார்க்க அழகாக , புஷ்டியாக , களையாகத் தோற்றப்
பொலிவோடு இருந்தால் அவர்களைப் பார்த்தவுடன் விரும்புகின்றார்கள் .
கவர்ச்சியான மனிதர் என்றும் சொல்கின்றார்கள் . இதற்கு மேலாகக் ஆண்களும் ,
பெண்களும் கூடுதல் ஒப்பனைகளைச் சேர்த்துக் கொள்ளச் சமகாலத்தில் அழகுக்கு
அழகு சேர்ப்பது என்று முலாம் பூசி உடம்பை கெடுத்துக் கொள்கின்றார்கள் .
கடைசியில் அனைவரும் இழந்து போன இளமையை நினைத்து அவஸ்த்தைப்பட்டுக்
கொண்டிருக்கின்றார்கள் .

ஆனால் இங்கே தான் பிரச்சனையும் தொடங்குகின்றது . இறப்பு நமக்கில்லை என்ற
நம்பாத மனமும் , இளமை என்பது மறையக் கூடியது என்பதனை ஏற்காத மனதையும்
கொண்டவர்கள் ஆயுள் முழுக்க அவஸ்த்தைப்பட வேண்டியவர்கள் . அவர்களைப் பற்றி
நாம் பேசி ஒன்றும் ஆகப் போவதில்லை . இது போன்ற சூழ்நிலையில் தான்
ஆரோக்கியம் என்பதன் உண்மையான அர்த்தமும் மாறிவிடுகின்றது .

அன்றாடம் நாம் செய்யும் உடற்பயிற்சிக்கும் , யோகா கலைக்கும் அடிப்படையில்
நிறைய வித்தியாசங்கள் உள்ளது . உடற்பயிற்சி என்பது உடலை வலுவாக்குவது .
யோகா என்பதை மனதை அமைதிப்படுத்தி ஆன்மாவை இனம் காண வைப்பது .

உடல் முழுக்கப் பரவியுள்ள சக்தி ரூபங்களை அடையாளம் காண உதவுவது .

இன்று தினசரி நடைப்பயிற்சி , அதிகமான தண்ணீர் குடித்தல் என்று ஒவ்வொருவரும்
மருத்துவராக மாறி அறிவுரை வழங்கி பலரின் வயிற்றைக் கலக்கிக்
கொண்டிருக்கின்றார்கள் .

பத்திரிக்கைகளும் மருத்துவர் போலவே அள்ளி வழங்கிக் கொண்டிருப்பதால் எது
உண்மை ? எது தேவை என்பதே எவருக்கும் தேவையில்லாமல் போய்விட்டது . விளம்பர
மோகம் ஒரு பக்கம் . விபரிதமான பழக்கவழக்கங்கள் மறு பக்கம் .

மொத்தத்தில் இன்று ஒவ்வொரு தனி மனிதர்களின் வாழ்க்கையிலும் வெளியே
பகிர்ந்து கொள்ள முடியாத கரும்பக்கங்கள் அதிகமாகிக் கொண்டே தான்
இருக்கின்றது . எதார்த்தத்தை ஏற்றுக் கொள்ளாத மனம் . ஆசையைக் குறைத்துக்
கொள்ள முடியாத வாழ்க்கை சூழ்நிலை . இதனால் ஒவ்வொருவரும் அன்றாட வாழ்க்கையை
அமைதியிழந்த மனதுடன் தான் வாழ வேண்டியதாக உள்ளது .

ஆனால் யோகா என்ற கலையின் தன்மையே வேறு . இது உடற்பயிற்சி அல்ல . உங்களின்
சக்தியை , உங்களுக்கே தெரியாத சக்தியை உங்களுக்கே உணர்த்திக் காட்டும்
வல்லமை உடையது .

யோகா என்ற கலையானது இந்திய நாட்டின் சிறப்பு அடையாளங்களின் ஒன்று . இதனை
வெளியே இருந்து எவரும் இங்கு வந்து கற்றுத் தரவில்லை . இங்கே வாழ்ந்த
சித்தர்கள் உருவாக்கிய கலையிது .

ஒவ்வொரு காலகட்டத்திலும் வளர்ந்து கொண்டிருக்கும் விஞ்ஞான வளர்ச்சியின்
காரணமாக இங்கே ஒவ்வொன்றையும் அறிவுத்தராசில் நிறுத்தி , எதனையும் சந்தேகக்
கண்ணோடு பார்த்து நமக்கே உரித்தான பல பாரம்பரிய கலைகள் நம்மை விட்டுச்
சென்று விட்டது . இதனை மேற்கித்திய சமூகம் “ பிராண்ட் ” பெயரோடு மறுபடியும்
நம்மிடம் கொண்டு வந்து சேர்க்கும் போது அதற்குத் தனி மரியாதையும்
அங்கீகாரமும் கிடைத்து நாமும் அதனைத்தான் உண்மை என்று நம்பத்
தொடங்குகின்றோம் .

யோகா என்ற வார்த்தை சமஸ்கிருத சொல்லாகும் .

தமிழில் யோகா என்பதன் அர்த்தம் “ இணைதல் ” என்பதாகும் . ஒலி அலையின்
வேகத்தை விட அதிகமானது மனித மனதின் வேகம் . நம் மனதில் வேகத்தை ஒரே
இடத்தில் நிறுத்துவது தான் இதன் முதல் கடமை . அதற்கான பயிற்சி தான் இந்த
யோகா நமக்குக் கற்றுத் தருகின்றது . ஒவ்வொரு ஆசனமும் நமக்கு ஒவ்வொரு விதமாக
உணர்த்துகின்றது .

நம்முடைய மனம் அலைபாயுதலை நிறுத்தினால் தான் ஆரோக்கியம் என்ற வார்த்தையின்
முதல் படியை நாம் தொட முடியும் . அடுத்தடுத்த பயிற்சிகளின் மூலம்
மேற்கொண்டு செல்ல முடியும் . இதனைத் தான் சித்தர்கள் தங்கள் வாழ்க்கையின்
மூலம் , தாங்கள் படைத்த பாடல்களின் மூலம் நமக்குப் புரிய வைத்தனர் .

மனதை ஒரு நிலைப்படுத்த மூச்சுப் பயிற்சி அவசியம் தேவை . இதன் மூலம் மட்டுமே
நம்மிடம் உள்ள அற்புத ஆற்றலை நாம் பெற முடியும் . படபடப்பு , பரபரப்பு
என்று வாழ்க்கை மாறிப்போன சூழ்நிலையில் நாம் மனதை ஒரு நிலைப்படுத்தாமல்
யோகா மட்டுமல்ல எந்தக் கலையையும் முழுமையாகக் கற்றுக் கொள்ள முடியாது .

இதனை ஒரு எளிய உதாரணத்தின் மூலம் பார்க்கலாம் .

நாம் ஒருவரை சந்திக்கும் பொழுது , அவர் படபடப்பாக வந்தாலும் சரி , பயத்தோடு
வந்தாலும் சரி உடனே “ வாங்க உட்கார்ந்து பேசலாம் ” என்று தான்
தொடங்குகின்றோம் . உட்கார்ந்தால் மட்டுமே படபடப்பு குறையும் , மனம்
நிலைப்படும் . அதன் பிறகே நம் உரையாடல் உணர்த்தும் உண்மைகளைப் பரஸ்பரம்
புரிந்து கொள்ள முடியும் . எந்தப் பிரச்சனைக்கும் தீர்வு காண முதலில் அமர
வேண்டும் .

அதன் பிறகே மூளை அமைதியான நிலைக்கு வருகின்றது . யோகாவின் ஆரம்பமே
அமர்தலில் இருந்தே தொடங்குகின்றது .

இந்தக் கலையில் உள்ள ஒவ்வொரு ஆசனங்களின் மூலம் நமக்குப் பல்வேறு
பரிணாமங்கள் , பயிற்சிகள் மூலம் தொடர முடியும் . தலை முதல் பாதம் வரைக்கும்
உள்ள நரம்பு மண்டலங்களுக்கு நம்மால் புத்துணர்ச்சி அளிக்க முடியும் .

உடற்பயிற்சி என்பது உணவோடு சம்மந்தப்பட்டது . உங்கள் சக்தி குறைய மேலும்
உணவு தேவைப்படும் . உண்ட உணவு உடற்பயிற்சிகள் மூலம் எரிக்க மேலும்
தேவைப்படுகின்றது . இது இடைவிடாத சுழல் போன்றது .

ஆனால் யோகா உங்கள் மனதோடு சம்மந்தபட்டது . உங்கள் உறுப்புகளை வலுவாக்குவதை
விட எல்லாவிதமான உறுப்புகளுக்கும் புத்துணர்ச்சி அளிக்கவல்லது .

இழந்த சக்தியை , உள்ளே உள்ள தெரியாத சக்தியை அடையாளம் காண வைப்பது .
ஆசனங்கள் மூலம் மட்டுமே உடலும் மனமும் ஒரே சமயத்தில் சீராகும் .

உடல் ஆரோக்கியமாக உள்ளது . ஆனால் நாள்தோறும் கவலைகளால் மனம் அரித்துக்
கொண்டே இருக்கின்றது என்றால் ஒருவரின் வாழ்க்கை எப்படி இருக்கும் ? “ உள்ளே
அழுகின்றேன் . வெளியே சிரிக்கின்றேன் ” என்ற கதையாகத் தான் வாழ்க்கை
இருக்கும் .

அனைவருக்கும் தெரிந்த கூடு விட்டு கூடு பாயும் வித்தையைக் கற்று
வைத்திருந்த திருமூலர் என்ற சித்தர் 84 லட்சம் யோகக்கலைகளை அறிந்தவர் என்று
வரலாற்றுப் புத்தகங்கள் சொல்கின்றது . ஆனால் இங்கே மதம் , கலைகள் என்ற
இரண்டையும் ஒன்றோடு ஒன்று குழப்பிக் கொண்டு பலரும் திக்குத் தெரியாத
காட்டில் உலாவும் மிருகங்கள் போல மனித ரூபத்தில் தான் வாழ்ந்து
கொண்டிருக்கின்றார்கள் .

ஒரு பக்கம் எதைப் பார்த்தாலும் சந்தேகம் . எப்போதும் அவநம்பிக்கை . மற்றொரு
பக்கம் எதைப் பார்த்தாலும் புனிதம் . தாங்கள் பின்பற்றும் மதக் கொள்கைகள்
தான் பிரதானம் என்று மனிதர்கள் இரு கோடுகளாகப் பிரிந்து வாழ்ந்து கொண்டு
இருக்கின்றார்கள் .

ஆசான் திரு . கிருஷ்ணன் ஒரு சமயம் உரையாடலின் மூலம் தெரிவித்த கருத்து
எனக்கு மிகுந்த ஆச்சரியத்தைத் தந்தது . அவருக்கு மொத்தம் 2800 ஆசனங்கள்
தெரியும் என்றார் . ஆனால் நடைமுறையில் கைவிரல்களுக்குள் அடங்கக்கூடிய
ஆசனங்களை வைத்தே பலரும் காசு சம்பாரிக்கப் பிழைப்பு வாதிகளாக மாறிவிட்டனர்
என்று வருத்தத்துடன் சொன்னார் .

நம் சிந்தனையில் தெளிவு இருந்தால் மட்டுமே அன்றாட வாழ்வில் அமைதி கிட்டும்
. நாம் உருவாக்கிக் கொள்ளும் அமைதியே நம்மை எல்லா நிலைகளிலும் வழி நடத்தும்
.

உங்களுக்கு மதம் , மார்க்கம் , தத்துவஞானிகள் சொல்லிய கருத்துக்களை விட
உங்களை உணர்ந்து கொள்வது மிக முக்கியம் . நம்மை நாம் உணர்ந்து கொண்டால்
மட்டுமே பெரிய சாதனையாளர்களாக வர முடியாவிட்டால் கூட அன்றாட வாழ்க்கையை
அமைதியான முறையில் வாழ முடியும் . அதற்கு உங்களுக்குப் படிப்படியான பயிற்சி
முக்கியம் .

எந்தப் பயிற்சி தேவை ? அதுவும் எப்போது தேவை என்பதனை நீங்கள் தான் முடிவு
செய்ய வேண்டும் ?

11

கடற்கரைச் சாலை - பயணக்குறிப்புகள்

[]

11. கடற்கரைச் சாலை  - பயணக்குறிப்புகள்

ஆசான் திரு . கிருஷ்ணன் அவர்களைப் பற்றிக் குறும்படம் எடுக்கத்
திட்டமிடுதலுக்காகச் சென்று வந்த ஊர்களின் பார்வையும் சந்தித்த மனிதர்கள்
தந்த தாக்கமும் குறித்த என்னுடைய எண்ணத்தைச் சில அத்தியாயங்களில் எழுதி
வைத்து விடுகின்றேன் .

இதற்காக நான் பயணித்து வந்த தூரம் ஏறக்குறைய 1400 கிலோமீட்டர் . சென்னையில்
இருந்து கடற்கரைச் சாலை வழியாகத் தனுஷ்கோடி . அங்கே இருந்து மீண்டும்
கடற்கரைச் சாலை வழியாகப் பட்டுக்கோட்டை . இதன் தொடர்ச்சியாகக் கும்பகோணம்
அருகே உள்ள திருவாவாடுதுறை .

கடைசியாக நான் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கும் திருப்பூருக்குத் திரும்பி வந்தேன்
.

நான் இன்னமும் தமிழ்நாட்டிற்குள் பார்க்க வேண்டிய ஊர்கள் , பயணம் செய்ய
நினைக்கும் ஊர்கள் பல பட்டியலில் இருந்தாலும் இந்தப் பயணத்தின் மூலம்
பத்திரிக்கைகளில் மட்டுமே படித்த பல ஊர்களைப் பார்க்க வாய்ப்புக் கிடைத்தது
. குறிப்பாக தேசிய நெடுஞ்சாலை என்ற நவீன வசதிகள் கொடுத்த சுகமான பயணத்தை ,
பயத்தை நேரிடையாக உணரும் வாய்ப்புக் கிடைத்தது .

சென்னை

ஒவ்வொரு முறையும் சென்னைக்குச் சென்று திரும்பி வரும் போது ஏராளமான
ஆச்சரியங்கள் மற்றும் பாடங்களைக் கற்றுக் கொண்டு வருவதுண்டு .
தமிழ்நாட்டில் உள்ள ஒவ்வொரு தொழில் நகரத்தின் அவசர வாழ்க்கையை விடப்
பெருநகர அவசரங்கள் மனிதர்களைப் படிப்படியாக யோசிக்கவே முடியாத அளவுக்கு
எந்திரமாக மாற்றி வைத்து விடுகின்றது . இது போன்ற பெரு நகரங்களில் சராசரி
வருமானம் மற்றும் சராசரிக்கும் கீழே உள்ள அன்றாடம் காய்ச்சி நிலையில்
வாழ்ந்து கொண்டிருப்பவர்களின் வாழ்க்கையும் , அவர்கள் சந்திக்கும்
அவஸ்த்தைகள் தான் எனக்கு அதிக ஆச்சரியத்தை உருவாக்குகின்றது .

இந்த வர்க்கத்தினர் இதனையே விரும்பி ஏற்றுக் கொண்டு வாழ்கின்றார்கள் . வேறு
எந்த மாற்று ஏற்பாடு குறித்தோ , வேறு இடங்களில் உள்ள வாய்ப்புகளைக்
குறித்தோ யோசிக்க மனமில்லாது வாழ்பவர்கள் தான் என் பார்வையில்
சாதனையாளர்களாகத் தெரிகின்றார்கள் .

பெருநகரங்கள் ஒவ்வொரு மனிதர்களையும் காந்த பூமி போல இழுத்து வைத்துள்ளது .

பெரிய வீடுகள் , வசதியான வீடுகள் என்று எப்படி இருந்தாலும் சென்னையில்
கூவம் நதி ஓடும் பாதையில் மற்றும் அதன் அருகே உள்ள வீடுகளிலும் மாலை ஆறு
மணி முதல் அதிகாலை ஐந்து மணி வரையிலும் வாழ்வதும் உறங்குவதும் தனிப்பட்ட
பயிற்சி எடுத்தால் மட்டுமே சாத்தியப்படும் போலத் தெரிகின்றது .

கொசுக்களின் ரீங்காரம் தான் இந்தப் பகுதிகளில் வாழ்பவர்களின் தேசிய கீதமாக
உள்ளது . கொசுக்கள் இரவில் வந்து நம்மைக் கடிப்பது இயல்பானது . ஆனால்
இரவில் கொசுப்படைகளின் மத்தியில் வாழ்வதும் , கட்டியிருக்கும் கொசு வலையைச்
சுற்றிலும் இடைவிடாது போராடி பணி செய்யும் கொசு பகவான்களின் கருணையே கருணை
.

கனவுத் தொழிற்சாலை

கடந்த இருபது வருடங்களில் சென்னைக்குச் சென்று வரும் போது அங்கே தனிப்பட்ட
நட்பு வட்டத்தில் நான் சந்தித்த பத்துப் பேர்களில் ஒருவராவது
திரைப்படத்துறை சம்மந்தபட்டவர்களாக இருந்திருக்கின்றார்கள் .

சென்ற மாதம் வரைக்கும் இது தொடர்ந்து கொண்டே தான் இருக்கின்றது . அவரவர்
கண்கள் முழுக்க மாறாத அதே கனவு . லட்சிய வேட்கை . இடைவிடாத முயற்சி .
தனக்குத்தானே சமாதானம் .

பறிபோன இளமை . அன்றாடச் செலவுக்கே தகிங்ணத்தோம் என்று வாழ்க்கை இருந்தாலும்
அந்த மாயச் சூழலில் இருந்து வெளியே வர முடியாதவர்களைப் புரட்டப் புரட்ட
வந்து கொண்டேயிருக்கும் பெரிய புத்தகத்தைப் போலவே தெரிகின்றார்கள் .

நாளை விடிந்து விடும் . அடுத்த நாள் உலகம் முழுக்க நம்மைப் பற்றிப் பேசப்
போகின்றார்கள் என்ற இந்த வார்த்தைக்குள் தங்களை அடகு வைத்துக் கொண்டு
அல்லாடிக் கொண்டிருக்கின்றார்கள் . குடும்பம் , உறவுகள் அனைத்தும் மறந்து ,
துறந்து தனி மனிதராகப் போராடிக் கொண்டிருக்கின்றார்கள் .

மாறிப் போன சூழ்நிலைகளைக் கருத்தில் கொள்ளாமல் தாங்கள் வைத்திருக்கும்
கனவுகளை அடை காத்துக் கொண்டிருக்கின்றார்கள் . அருகே அமர்ந்து ஆறுதலாகவும்
பேச முடியவில்லை . அவரவர் படுகின்ற துன்பங்களைக் காணச் சகிக்க நமக்குத்
தைரியமும் போதவில்லை .

தமிழ்நாட்டு தேசிய நெடுஞ்சாலைகள்

சென்னையிலிருந்து காலை ஆறு மணிக்குக் கிளம்பினால் சற்றுத் தப்பித்துச்
சென்னைக்கு வெளியே வந்து விடலாம் . அலுவலக நேரம் தொடங்கும் போது சாலையில்
பயணிக்க நமக்கு அவசியம் தியான மன நிலை வேண்டும் . ஒவ்வொரு இடங்களில் உள்ள
தடைகளும் , சாரை சாரையாகத் தாண்டி செங்கல்பட்டு வந்து சேர்ந்தாலும் விடாது
துரத்தும் கருப்பு போலவே போக்கு வரத்து நெரிசல் நம் விழிகளைப் பிதுங்கிப்
போக வைக்கின்றது .

குளிரூட்டப்பட்ட வசதியான வாகனங்களில் தேசிய நெடுஞ்சாலைகளில் மணிக்கு நூறு
கிலோ மீட்டர் வேகத்தில் பயணிக்கும் போது விமானப் பயணம் போலவே உள்ளது .
ஆனால் நாங்கள் பயணித்த 1400 கிலோமீட்டர் பயணத் தூரத்திற்குச் சுங்கவரியாக
மட்டும் 1700 ரூபாய் செலவளித்தோம் . மதுரையில் இருந்து திருச்செந்தூர்
செல்லும் வழியில் ஒரு இடத்தில் பகல் கொள்ளை ரீதியாகக் கட்டண வசூல்
செய்கின்றார்கள் .

செங்கல்பட்டில் இருந்து இராமநாதபுரம் செல்ல ஒட்டுநர் தேர்ந்தெடுத்த
கடற்கரைச் சாலை என்பதையும் , இப்படி ஒரு சாலை வழியாகச் செல்லமுடியும்
என்பதனையும் அப்போது தான் முதல் முறையாக அறிந்தேன் .

12

கடற்கரைச் சாலை - பயணக்குறிப்புகள் 2

[]

12. கடற்கரைச் சாலை  - பயணக்குறிப்புகள் 2

சென்னையிலிருந்து பாண்டிச்சேரி செல்வதற்குப் பயன்படும் கடற்கரைச் சாலையைப்
பற்றித் தெரிந்த அளவுக்குச் செங்கல்பட்டிலிருந்து இராமநாதபுரம் செல்ல
பயன்படும் கடற்கரைச் சாலையைப் பற்றி எனக்கு தெரிந்து கொள்ள வாய்ப்பில்லாமல்
இருந்தது . அந்தக் குறை இந்தப் பயணத்தின் வாயிலாக நீங்கியது . கீழக்கரை ,
சாயல்குடி , ஏர்வாடி , போன்ற ஊர்கள் பக்கம் பயணித்தது இதுவே முதல் முறை .

இதில் ஒரு மகத்தான் ஆச்சரியம் என்னவென்றால் இந்தச் சாலையில் எந்த
இடத்திலும் சுங்கவரி தொந்தரவு இல்லை என்பது குறிப்பிடத்தக்கது .

அதற்கு மேலாக மூச்சு முட்டும் போக்குவரத்து நெரிசலும் இல்லை .
நகரமயமாக்கலின் விளைவாக இரண்டு பக்கமும் உருவாகிக் கொண்டிருக்கும் வளர்ச்சி
என்ற பெயரில் உள்ள திடீர் நகர்ப்புற வீக்கங்களும் இல்லை . சுகமான பயணம்
என்று சொல்வதை இந்தச் சாலையில் பயணித்த போது உணர்ந்து கொண்டேன் .

கடற்கரை ஓரமாக நம் வசதிக்காக உருவாக்கியுள்ள இந்தச் சாலைகளைப் பற்றிப்
பேசும் போது நாம் சிலவற்றைக் கவனத்தில் எடுத்துக் கொள்ள வேண்டும் . நமக்கு
ஓரளவுக்கேனும் தெளிவாகத் தெரிந்த இரண்டாயிரம் ஆண்டுக் காலத் தமிழர்களின்
வரலாற்றுச் சுவடுகளில் மாறாத ஒரே இனம் மீனவ இனம் . பரதவர் என்றழைக்கப்படும்
இந்த மக்களின் வாழ்க்கையும் , பண்பாடு கலாச்சாரமும் முழுக்க முழுக்கக்
கடலில் தொடங்கிக் கடற்கரையோடு முடிந்து போய் விடுகின்றது . காலம் காலமாக
அதைத்தாண்டுவதே இல்லை .

மீனவனாகப் பிறந்து கடைசி வரையிலும் மீனவனாகவே வாழ்ந்து முடிவதோடு அவனது
தலைமுறையும் இதே தொழிலிலே நுழைந்து விடுவதால் வெளியுலக வாழ்க்கைக்கும்
அவர்களும் பல காத தூரம் . ஆனால் காலமாற்றத்தை உள்வாங்கிக் கொள்ளாமல் ,
மாறிப்போன நவீன வளர்ச்சியைக் கருத்தில் கொள்ளாமல் தங்களின் பராம்பரிய
பழக்கவழக்கங்கள் , தொழில் முறைகள் என்று வளர்ந்த மீனவர்களின் வாழ்க்கை
கடந்த முப்பது ஆண்டுகளில் மிகப் பெரிய சிக்கலில் மாட்டி விழி பிதுங்கிப்
போய் உள்ளனர் .

ஒரு பக்கம் “ எல்லை தாண்டாதே ” என்கிறார்கள் . மறுபுறம் “ இந்தப் பகுதியில்
சாலைகள் வருகின்றது காலி செய்து கொடுத்து விடு ” என்று துரத்தி
அடிக்கப்படுகின்றார்கள் . இரண்டு பக்கமும் சிக்கி எலிப்பொறிக்குள்
மாட்டியவர்கள் போல அன்றாட வாழ்க்கையைக் கூட வாழ முடியாத அளவுக்கு
உள்நாட்டுக்குள் அகதி போலவே வாழ்ந்து கொண்டிருக்கின்றனர் .

மீனவர்களின் கையில் இருந்த கடல் சார்ந்த தொழில்கள் இன்றைய சூழ்நிலையில்
காசிருப்பவர்களின் கைக்கு மாறிக் கொண்டேயிருக்கின்றது . இன்று மீன்பிடி
தொழிலில் என்பது சர்வதேச நிறுவனங்களின் கைப்பிடிக்குள் அடக்கமான வலை போல
மாறியுள்ள காரணத்தால் ஒவ்வொரு மீனவ குடும்பமும் வறுமை என்ற வலைக்குள்
சிக்கிக் கொண்டு தவிக்கின்றனர் . இந்தச் சாலையில் பயணிக்கும் போது இது
சம்மந்தபட்ட பல மாறுதல்களை உள்வாங்கிக் கொள்ள முடிந்தது .

சென்னை முதல் கன்னியாகுமரி வரைக்கும் உள்ள மீனவர்களின் எண்ணிக்கையை
ஒப்பிட்டால் அவர்களின் பலம் நமக்கு ஆச்சரியத்தை அளிக்கும் . ஆனால் இந்த
மீனவர்களிடம் உள்ள பிரிவினைகளை யோசித்துப் பார்த்தால் எப்படி இவர்களுக்கு
அவஸ்த்தைகள் உருவாகின்றது என்பதையும் புரிந்து கொள்ள முடியும் .

இதன் காரணமாகவே இன்று வரையிலும் இந்த இன மக்களில் இருந்து ஒரு தலைமைப்பண்பு
உள்ள எவரும் உருவாகவே இல்லை . இதுவே ஒவ்வொரு சமயத்திலும் பிரித்தாளும்
சூழ்ச்சியைக் கடைபிடித்துக் கொண்டு வரும் தமிழ்நாட்டின் இரண்டு கழகக்
கட்சிகளுக்கும் மத்தி மீன் சுவையைக் கொடுத்துக் கொண்டிருக்கின்றது .
அறிக்கை வாயிலாக லாவணிக் கச்சேரி நடத்த வசதியாகவும் உள்ளது .

[]

பாம்பன் பாலம்

பனிரெண்டாம் வகுப்பு படிக்கும் போது பள்ளியிலிருந்து இராமேஸ்வரத்திற்குச்
சுற்றுலா என்ற பெயரில் அழைத்துக் கொண்டு வந்தனர் . அப்போது (1984)
தற்போதுள்ள பாம்பன் பாலத்தின் தொடக்க வேலைகள் நடந்து கொண்டிருந்தது .
கடலுக்குள் படிப்படியாக ஒவ்வொரு தூண்களுக்குக் கீழே உள்ள ( பீம்களும் )
அமைப்புகளின் வேலைகளும் நடந்து கொண்டிருந்தது . இயற்பியல் ஆசிரியர்
நாராயணன் படகில் வைத்து அழைத்துக் கொண்டு அந்தத் தூண்கள் கட்டப்பட்டுக்
கொண்டிருந்த பகுதிக்கு அழைத்துச் சென்றார் .

அந்தப் பீம் பகுதியில் ஏறி அது எப்படிக் கட்டப்படுகின்றது என்பதை
விளக்கினார் . இயற்பியல் விதி , கடல் அரிப்பு , தாங்கும் திறன் ,
எதிர்காலப் பயன்பாடுகள் என்று என்னவோ சொல்லிக் கொண்டிருந்தார் .

ஆனால் எனக்கோ எங்கே மீன் சுட்டு விற்கின்றார்கள் ? என்பதே ஒரே தேடுதலாக
இருந்தது . பக்கதில் இருப்பவனிடம் தொடர்ந்து நச்சரித்துக் கொண்டே இருந்தேன்
. அவன் ஓரளவுக்கு மேல் தாங்க முடியாமல் “ சார் இவனுக்கு மீன் பொறிக்கும்
இடம் தெரியனுமாம் ? அப்படியே ப்ரெஷ்ஷா கிடைக்குமாம் . அதை முதலில் போய்ப்
பார்த்து விடலாம் ” என்று சொல்ல இருவருக்கும் அடுத்தடுத்து பளார் பளார்
என்று அறை விழுந்தது .

அப்படி அடிவாங்கிய ஏதோவொரு பீம் பகுதியுடன் இணைக்கப்பட்ட அந்தப் பாலத்தின்
மேல் 30 வருடங்களுக்குப் பிறகு இப்போது நின்று கொண்டிருக்கின்றேன் .

13

கடற்கரைச் சாலை - பயணக்குறிப்புகள் 3

[]

13. கடற்கரைச் சாலை  - பயணக்குறிப்புகள் 3

இந்தியர்களின் பக்தி மார்க்கத்தில் நிறைய ஆச்சரியங்களைக் கவனிக்க முடியும்
. காரைக்குடியில் இருந்து நினைத்தால் போய்வரக்கூடிய தொலைவில் உள்ள
இராமேஸ்வரத்திற்கு இந்தப் பகுதியில் வாழ்பவர்களில் , நான் பார்த்தவரைக்கும்
இந்தக் கோவிலுக்குச் செல்பவர்களின் எண்ணிக்கை வெகு சொற்பமே . ஆனால் இன்று
வரையிலும் வடக்கே இருந்து வருபவர்களின் எண்ணிக்கை தான் அதிகம் .

அதேபோல உடம்பு ஒத்துழைக்காத பட்சத்திலும் “ ஒரு தடவை காசிக்கு போயிட்டு
வந்து செத்துடனும் ” என்று சொன்னவர்களை அதிகம் பார்த்துள்ளேன் .

காரைக்குடி அருகே புதுவயல் ( நான் பிறந்து வாழ்ந்த ஊர் ) என்ற கிராமத்தில்
இருந்து பிள்ளையார்பட்டி பத்து கிலோமீட்டர் தொலைவில் தான் உள்ளது . இன்று
பிரபல்யமாக இருக்கும் பிள்ளையார்பட்டியை திருப்பூர் வந்த பிறகு யாரோ ஒருவரை
அழைத்துக் கொண்டு செல்ல வேண்டிய நிர்ப்பந்தத்தில் தான் அந்த ஊரை நான்
முழுமையாகப் பார்த்தேன் . அது வரையிலும் போகிற போக்கில் அப்படியே கடந்து
சென்றது தான் .

இந்த இடத்தில் நம்மவர்களின் அடிப்படை மனப்பான்மைகளையும் , எப்போதும் “
தூரத்துப் பச்சை ” மேல் உள்ள ஈர்ப்பும் கவனிக்கக்கூடியது . அடுத்தச்
சந்தில் இருக்கும் கோவிலுக்குச் செல்ல மனமில்லாமல் இருப்பவர்கள் சபரிமலை
ஐயப்பனுக்கு ஜோராக விரதமிருந்து தங்கள் பக்தி சார்ந்த கடமைகளை
நிறைவேற்றுவதில் தமிழருக்கு நிகரானவர்களை வேறு எங்குமே காணமுடியாது ?

என்னுடைய குழந்தைப்பருவத்தில் குடும்பத்தினருடன் இராமேஸ்வரத்திற்கு ரயில்
மார்க்கமாகச் சென்றது இன்றும் நினைவில் உள்ளது . ரயில் முழுக்கப்
பரவியிருந்த கவுச்சி வாடையும் , ஒவ்வொரு நிறுத்தங்களிலும் இறங்கி ஏறிக்
கொண்டிருந்த மீன்கள் வைத்திருந்த ஓலைப்பாய் போன்றவைகள் கூட இன்றும்
நினைவில் வந்து போகின்றது . பயத்தில் அம்மாவின் கைபிடித்துக் கொண்டு கடலை
ஆச்சரியமாகப் பயத்தோடு பார்த்த இராமேஸ்வரத்திற்குக் கடந்த நாற்பது
வருடங்களில் மொத்தமாக நாலைந்து முறை தான் சென்றுள்ளேன் .

ஒரு முறை கூட இந்த ஊரை நான் முழுமையாக உள்வாங்கியதில்லை . இந்த முறையும்
அப்படித்தான் நடந்தது . ஆனால் இந்தப் பயணத்தின் மூலம் முதல் முறையாகத்
தனுஷ்கோடி சென்றேன் .

இந்து , கிறிஸ்துவ , இஸ்லாமிய மதம் என்று கொள்கைகள் , நோக்கங்கள் வெவ்வேறாக
இருந்தாலும் பக்தியை ரசனையோடு அணுகும் நபர்கள் மிக மிகக் குறைவான
எண்ணிக்கையில் தான் இருப்பார்கள் .

விரும்பும் கோவிலுக்குச் செல்ல வேண்டும் . வணங்க வேண்டும் . நேர்த்திக்கடனை
செலுத்த வேண்டும் . திரும்பி வந்து விட வேண்டும் .

அடுத்தப் பிரச்சனை தொடங்கும் . அதற்கு உரிய கோவிலை தேர்ந்தெடுத்து அதற்காக
விரதம் இருக்க வேண்டியது . இதுவொரு மாயச்சுழல் .

வாழ்க்கையின் கடைசி வரைக்கும் பக்தியின் அர்த்தமும் புரியாமல் மனம் அமைதி
பெறும் வழியையும் அடையப்பெறாமல் வாழும் நாள் முழுக்க முனங்கிக் கொண்டே
வாழ்ந்து முடிப்பதே நம்மவர்களின் கொள்கையாக உள்ளது . இந்தப் பக்தி
மார்க்கத்தைப் பற்றி இந்த இடத்தில் லேசாகப் பார்த்து விடலாம் ,

“ இப்படி இருப்பதற்கு நீ தான் காரணம் ” இது பௌத்தம் சொல்லும் தத்துவம் .

“ தன்னுடைய கர்மத்தை செய்து இறைவனை அடைவது கர்ம மார்க்கம் ”

“ அறிவைப் பயன்படுத்தி இறைவனை அடைவதற்குப் பெயர் ஞான மார்க்கம் ”

ஆனால் இந்த இரண்டையும் விட எளிய பாமரத்தனமான பக்தி மார்க்கத்தையே தான் மத
வேறுபாடுகள் இன்றி அனைவரும் விரும்புகின்றார்கள் . ஆலயத்திற்குள் சென்று
அனைத்தையும் கொட்டி விட்டு விட்டால் போதும் என்று நினைக்கின்றார்கள் .
இதைத்தான் “ ஆத்ம திருப்தி ” “ பூரண மகிழ்ச்சி ” என்கிறார்கள் .

பக்தி மார்க்கத்தைக் கடைபிடிக்கத் தொடங்கிய பிறகு மூட நம்பிக்கைகள்
அணிவகுக்கக் தொடங்கியது . வலிக்காத சிந்தனைகளில் இருந்து எங்கேயாவது வழி
பிறந்து பார்த்து இருக்கின்றீர்களா ? ஏன் தமிழர்கள் மற்ற இன மக்களை விடத்
தனித்துவமாக இருப்பதன் காரணத்தை இதன் மூலம் நம்மால் புரிந்து கொள்ள
முடியும் . இராமநாதபுரத்தில் இருந்து பாம்பன் பாலத்தை நோக்கிச் சென்று
கொண்டிருந்த போது இந்த முறை பாம்பன் தரைப் பாலத்தில் சற்று நிதானமாக நின்று
கடலையும் பாலத்தையும் ரசிக்க வேண்டும் என்று மனதில் வைத்திருந்தேன் .

பாலத்தின் ஒவ்வொரு பகுதியிலும் நின்று ரசித்தோம் . அப்போது பெருமை மிகு
இந்தப் பாலத்தின் லட்சணத்தை முழுமையாகத் தெரிந்து கொள்ள முடிந்தது .
பராமரிப்பு என்றால் கிலோ என்ன விலை ? என்று கேட்கும் அளவுக்கு ஒவ்வொரு
பகுதியும் பயமுறுத்துவதாக இருந்தது .

இந்திரா காந்தி அவர்களால் அடிக்கல் நாட்டி (1974) ராஜீவ் காந்தி அவர்களால்
(1988) அவர்களால் திறக்கப்பட்ட பாலத்திற்குள் நுழைய சுங்கவரி எதுவும்
வசூலிக்கவில்லை . அப்போது கீழே தெரிந்த ரயில் பாலத்தை அதன் விஸ்தீரணத்தை
ரசிக்க முடிந்தது .

பல வரலாற்று நிகழ்வுகள் ஒவ்வொன்றாக மனதில் வந்து போய்க் கொண்டிருந்தது .

நாங்கள் சென்ற போது (2014 ஜனவரி ) நூற்றாண்டு விழா காணப்போகும் ( பிப்ரவரி
) பாம்பன் ரயில் பாதை விழா ஏற்பாடுகள் நடந்து கொண்டிருந்தன . இந்தியாவில்
முதல் முறையாக 2.3 மீட்டர் நீளத்தில் கட்டப்பட்ட இரண்டாவது மிகப் பெரிய
இந்த ரயில் பாலத்தை 146 தூண்கள் தாங்கி நிற்கின்றன . 2006 ஆம் ஆண்டு முதல்
அகல ரயில் பாதையாக மாற்றம் பெற்ற பின்னரே இதன் உண்மையான பயன்பாடும் ,
பயணிப்பவர்களின் எண்ணிக்கையும் அதிகமாகத் தொடங்கியது .

ராமேஸ்வரம் என்பது வடக்கே உள்ள காசி போலப் புனிதத்தலம் என்கிற ரீதியில்
தான் நம் மக்களின் பார்வையும் மதிப்பும் உள்ளது . ஆனால் வாழ்க்கையைத்
தேடிச் சென்றவர்களுக்கும் , வாழ முடியாமல் திரும்பி வந்தவர்களுக்கும்
சரணாலயம் போல இன்று வரை காட்சியளித்துக் கொண்டிருக்கும் அவலத்தின்
சாட்சியான இடமும் கூட .

ஆனால் இந்தப் பாலத்தின் வாயிலாக ஈழத்திற்குச் சென்ற , வலுக்கட்டாயமாக
அழைத்துச் செல்லப்பட்ட தமிழர்களைப் பற்றிப் பாலத்தில் நின்று கொண்டிருந்த
அந்த அரை மணி நேரத்தில் அதிக நேரம் யோசித்துக் கொண்டிருந்தேன் .

எத்தனை லட்சம் குடும்பங்கள் இந்த ரயில் பாதை வழியே தங்கள் வாழ்க்கையைத்
தேடி கடந்த ஒரு நூற்றாண்டில் பயணப்பட்டு இருப்பார்கள் ?

ஆங்கிலேயர்கள் தங்கள் ஆட்சியின் போது உருவாக்கிய வசதிகளையும் அதற்குப்
பின்னால் உள்ள வஞ்சகம் , சூழ்ச்சி , மனிதாபிமானமற்ற செயல்பாடுகளையும்
யோசித்த போது கடற்காற்றில் மிதந்து வந்த உப்புத் தன்மையைப் போல மனமெங்கும்
இனம் புரியாத பிசுபிசுப்பு உருவானது .

[]

[]

14

கடற்கரைச் சாலை – பயணக்குறிப்புகள் 4

[]

14. கடற்கரைச் சாலை – பயணக்குறிப்புகள் 4

இந்தப் பயணத்தில் ஆசானுக்கு மிகவும் பிடித்த , அவருடன் நெருக்கமான
தொடர்பில் இருக்கும் மதுரை காந்தி மியூசியத்திற்குச் செல்லும் வாய்ப்பும்
அமைந்தது .

சங்கம் வைத்துத் தமிழ் வளர்த்த மதுரை

தமிழ்நாட்டின் மற்ற பகுதிகளில் எத்தனை வளர்ச்சிகள் வந்த போதிலும் , திடீர்
மாற்றங்களினால் அந்த நகரத்தின் சாயலே மாறிய போதிலும் மதுரை நகரம் மட்டும்
தன் இயல்பான தோற்றத்தில் தான் இன்னமும் உள்ளது . ஆனால் மதுரை மண்ணுக்கு
உண்டான இயல்பான சாப்பாட்டுச் சுவையில் பண ஆசை புகுந்து விட்டதால் உணவக
முதலாளிகளின் சேவை மனப்பான்மை எல்லை கடந்து போய்விட்டது .

மீன் குழம்பு என்ற பெயரில் சாம்பாருக்கு அண்ணன் போன்ற ஒரு தண்ணீரை இலையில்
ஊற்றியவனைப் பார்வையால் எறித்து விட்டு வெளியே வந்தேன் . ஒரு பீடாவை வாங்கி
மென்று துப்பிய பின்பே அந்தக் கேவலமான சுவையின் தன்மை நாவிலிருந்து அகன்றது
.

பெரும்பாலான பெரிய உணவங்களில் கட்சி கரை வேஷ்டி கட்டிய மகான்களைத் தான்
அதிகம் பார்க்க முடிந்தது . கும்பலாக வந்து சாப்பிடுகின்றார்கள் . யாரோ
ஒருவர் காந்தி தாளை (1000 ரூபாய் ) எடுத்துக் கொடுக்கின்றார் .
ஒவ்வொருவரும் வளர்த்திருக்கும் தொப்பை தொந்தரவு செய்தாலும் ,
போட்டிருக்கும் சட்டை பட்டன்கள் தெறித்து விழுவது போல இருந்த போதிலும்
இரண்டு தடவை மீன் குழம்பு , இரண்டு தடவை கறிக் குழம்பும் வாங்கிக் கொண்டு ,
சோற்றில் கோடு கிழித்துக் கபடி ஆட்டத்தை நடத்திக் கொண்டிருக்கின்றார்கள் .

“ ஏலெய் நானும் ஒரு காலத்தில் இப்படித்தான்யா சாப்பிட்டேன் ” என்று
பெருமூச்சோடு மனதிற்குள் சொல்லிக் கொண்டு வெளியே வந்தேன் .

முதல் முறையாக மதுரையில் உள்ள காந்தி மியூசியத்தைப் பார்த்த போது
மனதிற்குள் இனம் புரியாத வெட்கம் வந்தது . இப்படி ஒரு இடம் இருப்பதும் ,
அதன் தலவரலாற்றைத் தெரிந்து கொண்ட போது ஆச்சரியமாக இருந்தது . அங்கும்
மக்கள் அதிக அளவு வந்து போய்க் கொண்டிருப்பதும் எளிய விலையில் ஏராளமான
கைவினைப் பொருட்கள் விற்பதும் காந்தீயம் இன்னமும் மக்கள் மனதில்
வாழ்கின்றது என்ற நம்பிக்கையை உருவாக்கியது . மதுரையைப் பற்றிக்
குறிப்பிட்ட இடத்தைப் பற்றி நண்பர்கள் பேசத் தொடங்கும் பொழுதே சில
மாதங்களுக்கு முன் ( அ ) சில வருடங்களுக்கு முன் ஒரு பெரிய கலவரம் ( அ )
கொலை நடந்ததே ? இது இந்தப் பகுதியில் இந்த இடத்தில் தான் நடந்தது என்று
தங்கள் பேச்சைத் தொடங்குகின்றார்கள் .

தனுஷ்கோடி

தனுஷ்கோடி பயணத்தை முடித்து விட்டு மீண்டும் மற்றொரு கடற்கரைச் சாலை
வழியாகத் திருவாவாடுதுறை சென்றோம் . இரவு நேர பயணமாக அமைந்த காரணத்தால்
குறிப்பிட்டுச் சொல்லும்படியான கவனிக்கக்கூடிய வாய்ப்பு அமையாமல்
போய்விட்டது . எனவே தனுஷ்கோடியில் நான் பார்த்த கவனித்த சில விசயங்களைப்
பற்றிச் சொல்லிவிடுகின்றேன் .

கடந்த ஐந்து வருடங்களில் 200 க்கும் மேற்பட்ட சிறிய பெரிய புத்தகங்களை
ஒழுங்காகப் படித்தது ஈழம் சார்ந்த வரலாற்றை மட்டுமே என்ற காரணத்தினால் நான்
பார்க்காத ஊராக இருந்தாலும் தனுஷ்கோடி குறித்து ஓரளவிற்குத் தெரியும் .
குறிப்பிட்ட இடம் அல்லது பகுதி , நாட்டுக்குச் செல்வதற்கு முன்பு
கொஞ்சமாவது தலவரலாறு தெரிந்து இருந்தால் உங்களின் பார்வை கூர்மைப்படும் .
இல்லாவிட்டால் சென்றும் பிரயோஜனமிருக்காது .

இதற்கு மேலாக எழுத்தின் வாயிலாகப் படிப்பதற்கும் அந்த இடங்களுக்கே
நேரிடையாகச் செல்லும் போது நம்மில் உருவாகும் சிந்தனை மாற்றங்களுக்கும்
ஏராளமான வித்தியாசங்கள் இருக்கும் என்பதையும் உணர்ந்து கொள்ள முடியும் .
தனுஷ்கோடி குறித்த என் முழுமையான எண்ணமும் இப்படித்தான் மாறியது .

தரைப்பாலத்தைக் கடந்து உள்ளே இராமேஸ்வரம் நுழைவதற்கு முன்பே
தனுஷ்கோடிக்குச் செல்லும் தார் சாலை பிரிகின்றது . சாலை வசதி மிக
அற்புதமாகப் போடப்பட்டுள்ளது . இரண்டு பக்கமும் மரங்கள் . உப்புக்காற்று
என்பதால் இலைகளில் ஆரோக்கியமற்ற , கம்புகளைத் தாங்கிக் கொண்டிருக்கும்
மரங்களும் , எப்பொழுதோ அடித்து வரப்பட்ட மணல் குவியல்களையும் பார்க்க
முடிந்தது .

பயணத்தூரம் ஏறக்குறைய 20 கிலோ மீட்டர் இருக்கலாம் என்றே நினைக்கின்றேன் .
ரசிப்பதற்கான விசயங்கள் நிறைய இருந்த போதிலும் அவசர கதியில் செயல்பட
வேண்டிய சூழ்நிலையின் காரணத்தினாலும் பலவற்றைச் சரியாக உள்வாங்க
முடியவில்லை . எனக்குப் பயணங்களில் கடல் வழி பயணங்களை ரொம்பவே விரும்புவேன்
. கண்களுக்குத் தெரிந்த வரையிலும் தண்ணீரைத் தவிர வேறு எதுவும் தெரியாத
அந்தக் கடல் சொல்லும் பாடங்களை , பயங்களை ரசிப்பதுண்டு .

மேலும் படகு சவாரி என்பது எனக்கு பிடித்தமான ஒன்று . இதை விட
முக்கியமானதொன்று .

சுடச்சுட சுவையான மீன்கள் வகை வகையாகக் கிடைக்கும் . இதை மனதில் வைத்துக்
கற்பனைக் கோட்டை கட்டிக் கொண்டு அங்கே சென்ற போது சூழ்நிலை வேறு விதமாக
இருந்தது .

தார் சாலை முடியும் இடத்தில் தனுஷ்கோடி செல்லும் பகுதிக்கு பல “ லொக்கடா ”
வகையான வேன்கள் மூலம் அழைத்துச் செல்கின்றார்கள் . அதுவும் வசதியாகப்
பத்துப் பேர்கள் உட்கார்ந்து செல்ல வேண்டிய வாகனத்தில் 20 பேர்களைச் சில
சமயம் அதற்கு மேலும் ஏற்றித் திணித்துக் கொண்ட பிறகே வண்டியை
எடுக்கின்றார்கள் . குறைவான நபர்கள் என்றால் வண்டி எடுக்கப்படமாட்டாது .
ஒன்றன் பின் ஒன்றாக இதே போல ஒவ்வொரு லொக்கடாவும் தயாராக உள்ளது .

கூட்டம் சேரச் சேர ஒன்றன் பின் ஒன்றான முறை வைத்து செல்கின்றார்கள் .
ஒருவருக்கு ரூபாய் இருபது . கிடைத்த சந்தர்ப்பத்தில் ஒட்டுநர் பையனிடம்
வண்டி மூலம் வருகின்ற லாப நட்டங்களையும் , இந்தத் தொழிலுக்குப் பின்னால்
உள்ள சவால்கள் , தினந்தோறும் எவருக்கெல்லாம் மாமூல் கொடுக்க வேண்டிய
விசயங்களையும் கேட்டுத் தெரிந்து கொண்டேன் . பெரும்பாலும் 15 முதல் 22
வயதிற்குள் இருக்கும் இளைஞர்கள் படிப்பை பாதியில் விட்டு மீன் பிடி
தொழிலில் இருந்து வெளியே வந்த பின்பு இது போன்ற துறைகளில் இறங்கியுள்ளனர் .
நிச்சயம் ஒரு நபருக்கு தினசரி ஆயிரம் ரூபாய் வந்து விடும் அளவுக்குச்
செழிப்பாகவே உள்ளது .

குடிப்பழக்கம் இல்லாதவர்கள் புண்ணியம் செய்தவர்கள் . ஆனால் அதற்கு வாய்பே
இல்லை என்பதை உணர்ந்து கொள்ள முடிந்தது .

எந்த இடத்திலும் மீன் பொரித்து விற்பனை செய்யும் நபர்களே இல்லை என்கிற
அளவுக்குச் சூழ்நிலைகள் மாறியுள்ளது .

காரணம் கேட்டால் விலை கட்டுபிடியாகவில்லை என்கிறார்கள் . நாங்கள் பயணித்த
போது மூன்றில் இரண்டு மடங்கு வடநாட்டு மக்கள் தான் இருந்தார்கள் .
ஓட்டுநர்கள் மற்றும் குறிப்பிட்ட வண்டி சார்ந்து இயங்கும் எந்தப்
பையன்களுக்கும் ஹிந்தி தெரியவில்லை . அதே போல வரும் வட நாட்டு மக்களுக்கும்
மொழி குறித்த அக்கறையும் இன்றிச் சமாளிக்க ஒரு சில வார்த்தைகளாவது தெரிந்து
இருப்பார்கள் என்று அவர்களது உரையாடல்களைக் கவனித்தேன் . ஆனால் அவர்களின்
செயல்பாடுகள் அத்தனை சிலாக்கியமாக இல்லை .

அதே போல வண்டி இளைஞர்களும் ஒரு நபருக்கு இருபது ரூபாய் தொடக்கத்திலே வாங்கி
வைத்துக் கொண்டு விடுகின்றார்கள் .

“ வந்தா வா . வராட்டி போ ” என்கிற மனோநிலையில் எதையும் பெரிதாக எடுத்துக்
கொள்ளாமல் அடுத்தடுத்த வேலையில் ஈடுபட்டுக் கொண்டிருக்கின்றார்கள் .
ஒவ்வொரு இளைஞனும் நல்ல உடல் வலுவும் , அசாத்தியமான தைரியசாலிகளாகவும்
இருக்கின்றார்கள் . காரணம் அவர்கள் ஒட்டும் ஒவ்வொரு வண்டியும் பிணத்தை
ஏற்றிச் செல்லும் வண்டி போலவே உள்ளது . டயரும் , என்ஜினும் மட்டும்
கவனமாகப் பாதுகாக்கப்படுகின்றது . மற்ற அத்தனை பாகங்களும் பயணத்தின் போது
காற்றோடு பேசுகின்றது .

வண்டி எடுத்த முதல் நொடி முதல் அவர்கள் கொண்டு போய் இறக்கி விடும்
தனுஷ்கோடியில் உள்ள குறிப்பிட்ட எல்லை வரைக்கும் மணலில் தான் பயணம் .

நாம் நடந்து சென்றால் கூட அடுத்த அடி எடுத்து வைக்க யோசிக்கும் அளவுக்குத்
தண்ணீர் கலந்த மணலும் , புதைகுழிகள் போல உள்ள சிக்கல் நிறைந்த பாதையது .
கொஞ்சமல்ல நிறையப் பயமாகவே இருந்தது .

ஆனால் ஒட்டுநர் பையன் சர்வசாதாரணமாகக் கையாண்டதைப் பார்த்த போது வண்டியின்
பலவீனத்தை விட அவனின் புஜபலாக்கிரமத்தை பாராட்ட வேண்டும் போலத் தோன்றியது .
அரை மணி நேர பயணம் . மணலும் , தண்ணீர் கலந்த மணலும் சுற்றிலும் கடல்
நீருமான இந்த உலகத்தைப் பார்த்த போது , தனுஷ்கோடியில் வாழ்ந்து
கொண்டிருக்கும் மக்களைப் பார்த்து உரையாடிய போது மனதிற்குள் இப்படித்தான்
தோன்றியது .

“ நாம் எவ்வளவு கொடுத்து வைத்த வாழ்க்கையை வாழ்ந்து கொண்டிருக்கின்றோம் .
ஆனால் நாம் தான் அதிகமாகத் தினசரி வாழ்க்கையில் அலுத்துக் கொண்டு
வாழ்கின்றோம் “.

15

பயணமும் படங்களும் - பசியும் ருசியும் 5

[]

15. பயணமும் படங்களும்  - பசியும் ருசியும் 5

மாற்றம் ஒன்றே மாறாதது

மாதா , பிதா , குரு , தெய்வம் என்று வரிசைப்படுத்தி வைத்துள்ளனர் . இதைப்
போலவே உணவு , உடை , உறைவிடம் என்றும் நம் வாழ்க்கைக்குரிய பட்டியல்களை
ஏழுக்குள் அடக்கியுள்ளனர் . காலமாற்றத்தில் ஏழும் ஏழரையாக மாறிக் கொண்டே
வருகின்றது . ஒவ்வொன்றுக்கும் உண்டான மரியாதையும் மாறிக் கொண்டே வருகின்றது
.

அன்பை மட்டுமே கொடுக்க வேண்டிய அம்மா இப்போது குடும்பத்தின்
வருமானத்திறகும் உதவ வேண்டியவராக மாறியுள்ளார் .

அவரும் வாழ்க்கை என்ற எந்திரத்தின் ஒரு பகுதியாக மாறியுள்ளார் . தற்போதைய
தலைமுறையில் தான் அப்பா என்ற குடும்பத்தலைவருடன் குழந்தைகள் உரையாடும் கலை
முற்றிலும் மாறியுள்ளது . மகன் / மகள் என்ற கோடு உடைந்து எதைப்பற்றி
வேண்டுமானாலும் உரையாடலாம் நட்பு ரீதியாகச் சமமாக உட்காரந்து கொண்டு
பகிர்ந்து கொள்ளலாம் என்கிற நிலைக்கு மாறியுள்ளது .

குரு என்பவர்களுக்குக் கையில் காசிருப்பவர்கள் மட்டுமே “ கவனிக்கப்பட
வேண்டிய ” வர்கள் என்ற பார்வையை உருவாக்கியுள்ளது . “ சிறப்புத் தரிசனம் ”
என்ற பெயரில் தெய்வங்கள் கூடச் சராசரி மனிதர்களுக்கு அந்நியப்பட்டுப்
பட்டுப் போய்விட்டது .

இவற்றையெல்லாம் விட உயிர் வாழ முக்கியத் தேவையான உணவு என்பதன் தன்மையும்
மாறிவிட்டதை அதிகம் யோசித்துள்ளேன் . பசிக்காக மட்டுமே உணவு என்பது மாறி
இன்று ருசியைப் பொறுத்தே உண்ணக்கூடிய உணவு என்கிற நிலைக்கு வளர்ந்துள்ளது .
நானும் விதிவிலக்கல்ல .

இட்லி , தோசை வேண்டாத பொருளாகவும் , புரோட்டா , சைனீஸ் உணவு தான் நான்
ரொம்ப விரும்புவது என்று சொல்லும் நிலைக்குப் படிப்படியாக மாறிக் கொண்டே
இருக்கின்றது . உடம்புக்கு எது தேவை ? என்பதை விட எந்த இடத்தில்
எப்படிப்பட்ட வகையான உணவு கிடைக்கும் என்ற தேடுதலின் வேட்க்கையும் நாளுக்கு
நாள் அதிகமாகிக் கொண்டேயிருக்கின்றது .

கையேந்தி பவன்கள்

கடந்த பத்தாண்டுகளில் தமிழ்நாட்டின் ஒவ்வொரு துறையிலும் நம்ப முடியாத
ஏராளமான மாற்றங்கள் . குறிப்பாக இந்த உணவுத்துறையில் ஆச்சரியமான மாற்றங்கள்
. நான் பார்த்த வரையிலும் 15 ஆண்டுகளுக்கு முன் சென்னையில் அரும்பாக்கம் ,
எம் , எம் , டி , ஏ காலணி , அமிஞ்சிக்கரை , அண்ணாநகர் , தி , நகர் போன்ற
இடங்களில் இரவு நேரங்களில் எங்குத் திரும்பினாலும் நடைபாதையோர கைவண்டிக்
கடைகளில் சுடச்சுட இட்லியை ஆவி பறக்கத் தட்டில் எடுத்து வைத்து கொடுத்துக்
கொண்டிருந்தார்கள் . சென்னையில் இப்போது எந்தப் பக்கத்திலும் அது போன்ற
கைவண்டிகளைத் தேடிக் கண்டுபிடிக்க வேண்டியதாக உள்ளது .

திருப்பூரில் வாழ்க்கையைத் தேடி வந்த தென் மாவட்ட மக்களுக்கு இதுவொரு மிகப்
பெரிய வரப்பிரசாதமாக இருந்தது . இப்போது சொற்ப எண்ணிக்கையில் தான்
குறிப்பிட்ட இடங்களில் மட்டுமே உள்ளனர் .

மாறிப் போன மக்களின் மனோபாவம் .

வசதியாக அமர வேண்டும் . அந்த இடம் கௌரவம் தருவதாக இருக்க வேண்டும் .
தட்டில் கொண்டு வந்து வைப்பது எந்தக் கருமாந்திரமாக இருந்தாலும் சுவையாக
இருக்க வேண்டும் . வாந்தி பேதி வந்தாலும் வீட்டில் போய்க் கழுவிக்
கொள்ளலாம் என்ற நம்பிக்கையில் நாள் தோறும் மக்களின் சுவையின் வேகம் உணவகத்
தொழிலை அலங்காரத் தொழிலாக வளர்த்துக் கொண்டிருக்கின்றது .

நான் பணிபுரிந்து கொண்டிருக்கும் திருப்பூர் அலுவலகத்தில் “ ஒவ்வொரு
ஞாயிற்றுக் கிழமையும் என் பொண்டாட்டி , குழந்தைகளை ஹோட்டலுக்குக்
கூட்டிட்டு போகலைன்னா அந்த வாரம் முழுக்க ரொம்பப் பிரச்சனையாயிடும் சார் ”
என்று சொல்பவர்களையும் பார்த்துக் கொண்டு தான் இருக்கின்றேன் .

எந்த உணவகங்களிலும் விலைப்பட்டியல் வைப்பதில்லை . காரணம் கேட்டால் மாதம்
ஒரு முறை விலை மாற்ற வேண்டியதாக உள்ளது என்கிறார்கள் . ஆனால் எளிய ,
ஆடம்பரம் தேவைப்படாத பல உணவகங்கள் மனசாட்சிக்கு கட்டுப்பட்டதைப் போலக்
குடலுக்குக் கெடுதல் அளிக்காத உணவு வகைகளைக் கொடுத்துக் கொண்டு தான்
இருக்கின்றார்கள் . நான் சென்ற பல இடங்களில் இது போன்ற உணவங்களையும்
கண்டேன் .

சுற்றுலாத்துறை

தமிழ்நாட்டில் சுற்றுலாத்துறையை மட்டும் சிறப்பான அதிகாரிகளின் கையில்
கொடுத்து விட்டு அரசாங்கம் தலையிடாமல் ஒதுங்கி நின்று ஒத்துழைப்புக்
கொடுத்தால் மட்டும் போதும் . வருடந்தோறும் பல கோடி ரூபாய் அரசாங்கத்திற்கு
வருமானத்தை ஈட்டித்தரும் . காமதேனு பசுப் போலக் காட்சியளிக்கக்கூடிய இந்தச்
சுற்றுலாத்துறை தற்போதைய அதிமுக ஆட்சியில் (2014) அவலத்தின் உச்சமாக உள்ளது
. ஒவ்வொரு சுற்றுலாத்தலமும் ஒரு கழிப்பறை போலவே உள்ளது .

மேலைநாட்டினர் வரலாற்றைப் பொக்கிஷமாகப் பார்க்கக் கூடியவர்கள் . ஆனால்
இங்குள்ள ஆட்சியாளர்களோ வரலாற்றுப் பிழையாக அதிகாரத்தில் வந்தமர்ந்த
காரணத்தால் தங்களை ஒரு வரலாற்று நாயகர்களாகச் சித்தரிப்பதில் தான் கவனமாக
இருக்கின்றார்கள் .

கடைசியில் காலம் தயவு தாட்சண்யமின்றிக் குப்பை போலத் தூக்கி எறிந்தும்
விடுகின்றது .

அந்நியன் வருவானா ?

சுற்றுலா பாதைகளில் மற்றும் தேசிய நெடுஞ்சாலைகளில் உள்ள உணவகம் என்ற
பெயரில் வைத்திருப்பவர்களுக்கு என்ன மாதிரியான தண்டனை கொடுக்கலாம் என்று
பலமுறை யோசிக்க வைத்த புண்ணியவான்களையும் கண்டேன் . கருடபுராணத்தில்
சொல்லப்படுகின்ற அத்தனை தண்டனைகளையும் கொடுத்து விட்டுக் கருடபுராணம்
இரண்டாம் பாகம் தண்டனைகளைக் கொடுத்தாலும் போதாது .

அந்த அளவுக்கு வயிற்றைக் கலக்கும் சேவையைச் செய்து கொண்டிருக்கின்றார்கள் .
நள்ளிரவில் பட்டுக்கோட்டையில் ஒரு சிறிய கடையில் சாப்பிட்ட இடியப்பம்
மற்றும் தும்மைப் பூ இட்லியை கூட்ட நெரிசலில் சாப்பிட்டு முடித்த போது கர்ண
பரம்பரைப் போலக் கையில் இருப்பது அனைத்தையும் உணவக முதலாளிக்கு கொடுத்து
விடலாம் என்ற வந்தது . அந்த அளவுக்கு வீட்டுப் பக்குவத்தில் சுவையின்
உச்சத்தைக் கொடுத்து இருந்தார் .

பத்துப் பேர்கள் மட்டும் உட்கார்ந்து சாப்பிட வசதியாக இருந்த இடத்தில்
சாப்பிட்ட ஒவ்வொருவரும் சட்னி சாம்பாருடன் அதிகச் சிநேகம் கொண்டு
கொண்டாடிக் கொண்டிருந்தார்கள் .

ஆச்சரியப்படுத்திய இளைஞர்

எங்கள் பயணத்தில் ஒட்டுநகராக வந்தவர் என்றுமே மறக்க முடியாத நபராக என்
மனதில் இடம் பிடித்தவர் . நெருக்கடியான நிலையிலும் ஒரு மனிதர் எந்த
அளவுக்குச் சிறப்பாகச் செயல்பட முடியும் என்பதை உணர்த்திக் காட்டியவர் .
உச்சக்கட்ட நேர்மை என்பார்களே அதையும் தாண்டி தன் சொந்த வாழ்க்கையில் கூட
ஓழுக்க விழுமியங்களைச் சிறப்பாகக் கடைபிடிக்கும் அவரின் மனோநிலையை ,
பழக்கவழக்கங்களைப் பார்த்து ஆச்சரியப்பட்டுப் போனேன் .

சென்னையில் இருந்து வண்டியை எடுப்பதற்கு முன்பு அவரிடம் தனியாக அழைத்துச்
சென்று இப்படித்தான் சொன்னேன் . “ உங்க வண்டிக்கு பெட்ரோல் போடுவதை விட என்
வயிற்றுக்குச் சரியான நேரத்தில் சரியாகப் பெட்ரோல் போடுவது ரொம்ப முக்கியம்
. நீங்க நிறுத்தும் கடைகளின் உணவின் தரம் சரியில்லை என்றால் நீங்க தான்
பொறுப்பு ” என்றேன் . அவர் சிரித்துக் கொண்டே “ நான் பார்த்துக்
கொள்கின்றேன் ” என்றார் .

ஆசான் எப்போதும் போலப் பையில் பழ வகைகளை வைத்திருந்தார் .

அவருக்கு உணவே அது மட்டுமே . எனக்கு ஒவ்வொரு இடங்களிலும் சாப்பிட்டு விட்டு
அவர் வைத்திருப்பதையும் சாப்பிடுவது தான் முக்கிய வேலையாக இருந்தது .
செங்கல்பட்டைத் தொடுவதற்கு முன்பே உள்ளே வயிறு என்ற பகவான் பாசுரம் பாடத்
தொடங்கி விட்டார் . நான் முணுமுணுக்கத் தொடங்க இன்னும் அரைமணி நேரம் தான்
என்று சொல்லி செங்கல்பட்டுத் தாண்டி ஒரு கடையில் நிறுத்தினார் . ரசித்த
பொங்கலுடன் செறிக்காத பூரியும் சேர்ந்து பயணத்தைச் சுகமாக்கியது .
பக்கவாட்டில் அந்தக் காலை நேரத்தில் தோசைக்கல்லில் ஆம்லேட் போட்டுக்
கொண்டிருப்பதை “ வேடிக்கை ” மட்டுமே பார்த்து விட்டு வண்டியில் ஏறினேன் .

[]

[]

16

பயணமும் படங்களும் - அரை நிர்வாண பக்கிரி 6

[]

16. பயணமும் படங்களும்  - அரை நிர்வாண பக்கிரி 6

மதுரை காந்தி அருங்காட்சியம்

மோகன் தாஸ் கரம் சந்த் காந்திக்கு எத்தனையோ சிறப்புகள் . அதில் ஒன்று தான்
வின்ஸ்டன் சர்ச்சில் கொடுத்த அரை நிர்வாண பக்கிரி என்ற பட்டப் பெயரும்
ஒன்று . காரணம் காந்தியடிகள் இங்கிலாந்து மன்னரைச் சந்திக்கச் சென்ற போது
அவர் அணிந்திருந்த உடையைப் பார்த்துச் சர்ச்சில் அவ்வாறு அழைத்தார் .
காந்தி தன் உடை அலங்காரத்தை மாற்றிக் கொள்ளத் தூண்டிய சம்பவம்
தமிழ்நாட்டில் மதுரையில் தான் நடந்தது .

1921 ம் ஆண்டுக் காந்தி மதுரை வந்த போது ராம்ஜி கல்யாண்ஜி என்பவரது
வீட்டில் தங்கினார் .

அப்போது அவர் , ஏழை மக்கள் பலர் உடுத்த சரியான ஆடையின்றிக் குளிரில்
வாடுவதையும் , கோவணத்துடன் இருந்த ஏழை விவசாயியையும் கண்டார் . அன்று இரவே
, நாட்டில் இப்படியும் மக்கள் இருக்க , தனக்கு மட்டும் ஏன் இந்த் ஆடம்பரம்
என்று தான் உடுத்தியிருந்த ஆடையைத் துறந்து அரை நிர்வாணத்திற்கு மாறினார்
மகாத்மா .

அந்த மகாத்மாவின் மறைவுக்குப் பின்னர் , நாட்டின் சில பகுதிகளில்
காந்தியடிகளின் அருங்காட்சியகத்தை நிறுவ மத்திய அரசு முடிவு செய்தது .
அப்படித் தேர்வு செய்யப்பட்ட இடங்களில் ஒன்று மதுரை .

1957 ம் ஆண்டு , அப்போதைய பிரதமர் ஜவஹர்லால் நேரு அவர்களால் , மதுரையில்
ராணி மங்கம்மாளின் அரண்மனை இருந்த இடத்தில் காந்தி மியூசியம்
அமைக்கப்பட்டது . சுமார் 13 ஏக்கர் பரப்பில் அமைந்துள்ள இந்த மியூசியத்தில்
அமைதி பூங்கா என்றொரு இடம் இருக்கிறது .

இங்குக் காந்தியின் அஸ்தியில் ஒரு பகுதி வைக்கப்பட்டுள்ளது . இங்கு
காந்தியின் வாழ்க்கையை வரலாற்றைப் படம்பிடித்துக் காட்டும் அரிய
புகைப்படங்கள் , அவரின் ரத்தக்கறை தோய்ந்த வேஷ்டி , மூக்குக் கண்ணாடி ,
அவர் நூற்ற ராட்டை மற்றும் நூல் , கைக்குட்டை , செருப்பு , தலையணை , கம்பளி
உள்ளிட்ட 14 பொருட்கள் பாதுகாப்பாக வைக்கப்பட்டுள்ளன .

அரசு சார்புள்ள குழுவினர் காந்தி அருகாட்சிக் கூடத்தைப் பாதுகாத்துக்
கொண்டு வந்தபோதிலும் உள்ளே உள்ள கட்டிடங்களைக் கவனித்த போது பல இடங்களில்
கவனிப்பாரற்ற நிலையிலும் , வெள்ளை அடித்து எத்தனை வருடங்கள் ஆகி விட்டதோ ?
என்கிற நிலைமையில் தான் உள்ளது .

காந்தியை முன்னிறுத்தும் அரசியல்வாதிகள் , அரசியல் கட்சிகளை விடக் காந்தி
மேல் உண்மையான மரியாதை கொண்ட பலரின் இடைவிடாத ஒத்துழைப்பால் , உழைப்பால்
இன்றும் இந்த நினைவு காட்சியம் உயிர்ப்போடு இருந்து வருகின்றது .

ஆசான் தன் வருமானத்தில் குறிப்பிட்ட பகுதியை மாதந்தோறும் இந்த அருங்காட்சி
நிர்வாகத்திற்கு வழங்கிக் கொண்டிருக்கின்றார் . தங்கள் வாழ்க்கையைக்
காந்தியின் கொள்கையைப் பரப்புவதற்காகத் தங்களை அர்ப்பணித்துக்
கொண்டிருப்பவர்களுடன் தொடர்பில் இருப்பதால் இங்குச் சென்று விட்டு பிறகு
திருச்செந்தூர் செல்வோம் என்று கூறியதால் எனக்கு முதல் முறையாக இந்த
இடத்தைப் பார்க்க வாய்ப்புக் கிடைத்தது .

17

கடற்கரைச் சாலை - செந்தில்நாதன் அரசாங்கம் 7

[]

17. கடற்கரைச் சாலை  - செந்தில்நாதன் அரசாங்கம் 7

தற்போது தமிழ்நாட்டில் ஆட்சிப் பொறுப்பில் இருக்கும் முதல்வர் ஜெயலலிதாவை
பலர் “ பக்திமான் ” என்கிறார்கள் . சிலர் “ சக்திமான் ” என்கிறார்கள் .

ஆனால் ஒரு அரசியல் தலைவருக்கு வன்மும் , வக்ரமும் , பழிவாங்கும்
உணர்ச்சிகளும் மட்டுமே மேலோங்கி இருந்தால் ஒரு தொகுதி எப்படி இருக்கும்
என்பதனைக் காண நீங்கள் அவசியம் திருச்செந்தூர் சென்று பார்க்க வேண்டும் .
காரணம் தற்பொழுது திருச்செந்தூர் தொகுதி திமுக வசம் உள்ளது . முன்பு
அதிமுகவில் இருந்து தற்பொழுது திமுகவில் இருக்கும் அனிதா ஆர் . ராதா
கிருஷ்ணன் சட்டமன்ற உறுப்பினராக உள்ளார் .

இந்த ஒரு காரணத்தினால் மட்டுமே ஜெ வின் அடிப்பொடிகள் எளிய தமிழ் மக்களின்
கடவுளான செந்தில்நாதன் அரசாங்கத்தைக் கண்டுகொள்ளாமல் இருக்கின்றனர் .
ஏறக்குறைய அங்கே இருந்த 20 மணி நேரத்தில் பல பேர்களிடம் கேட்ட போது சொல்லி
வைத்தாற் போல இதே குற்றச்சாட்டைத் தான் சொன்னார்கள் .

திருச்செந்தூர் என்ற ஊருக்குள் நுழையும் போது தேசிய நெடுஞ்சாலையில் பயணித்த
சுகம் முடிந்து போய் விடுகின்றது . கட்டை வண்டிப் பயணம் தொடங்குகின்றது .
படு கேவலமான சாலை வசதியும் , கண்டு கொள்ளவே படாத அடிப்படை வசதிகளுமாய்
அசிங்கமாக உள்ளது . இந்துக்களால் நம்பப்படுகின்ற புண்ணியத் தலத்திற்கு
உள்ளே நுழையும் போதே நாம் 50 ஆண்டுகளுக்குப் பின்னால் செல்ல வேண்டிய
சூழ்நிலை தான் நமக்குப் பரிசாகக் கிடைக்கின்றது .

நாங்கள் சென்றிருந்த போது லேசாகத் தூறிக் கொண்டிருந்தது . அதுவே சில மணி
நேரம் நீடிக்கச் சாலை மொத்தமும் வயல்வெளி போலவே மாறிவிட்டது . சேறும்
சகதியுமாய்க் கால் வைத்து நடக்க முடியாத அளவுக்கு மோசமாக உள்ளது . ஒரு
இடத்தில் மட்டுமல்ல . திருச்செந்தூர் பகுதி முழுக்க அடிப்படை வசதிகள்
எதுவும் நிறைவேற்றப்படவே இல்லை .

திட்டமிட்ட புறக்கணிப்பாகவே தெரிகின்றது .

ஆசான் திரு . கிருஷ்ணன் திருச்செந்தூரில் பிறந்தவர் . அவர் தற்பொழுது
சென்னையில் வாழ்ந்து கொண்டிருந்த போதிலும் அவர் எண்ணமும் செயலும்
முழுமையாகத் திருச்செந்தூர் என்ற ஊருக்குள் தான் இருக்கின்றது . அவருடன்
உரையாடும் போது அதை உணர்ந்து கொண்டேன் . அவரின் பூர்வீக வீடு 60
ஆண்டுகளுக்கு முன் கட்டப்பட்டது . எந்த மாறுதல்களை உள்வாங்காமல் அப்படியே
தனது ஒரே அக்காவிடம் ஒப்படைத்துள்ளார் . அவரின் வாரிசுகள் தான் இந்த
வீட்டில் வாழ்ந்து வருகின்றனர் .

ஓதுவார் குடும்பப் பரம்பபரை என்பதால் தங்களின் பூர்வீகத் தொழிலான
இறைவனுக்குப் பூக்கட்டி கொடுத்தல் , மற்றும் பூக்கடைக்குத் தேவையான மாலை
கட்டி விற்பனை செய்தல் போன்ற வேலைகளில் ஈடுபட்டு வருகின்றனர் . தற்போதுள்ள
சாலையில் இருந்து முழங்கால் அளவுக்குக் கீழே செல்லும் அளவுக்கு வீட்டு
வாசப்படி அமைந்துள்ளது . ஒரு மழை அடித்தால் வீடு முழுக்கத் தண்ணீரால்
நிரம்பி விடும் . உள்ளே நுழைந்த போது எனது ஐந்து வயதில் நான் ஊரில் பல
இடங்களில் பார்த்த வாழ்க்கை நினைவுகள் வந்து போனது .

முதல் நாள் மாலை ஆறு மணி அளவில் திருச்செந்தூருக்குள் உள்ளே நுழைந்தோம் .
மறுநாள் வெளியே கிளம்பி வரும் வரையிலும் கோவில் மற்றும் அதனைச் சார்ந்த பல
இடங்களை நிதானமாகப் பார்க்க வாய்ப்புக் கிடைத்தது . அதிகாலைப் பொழுதின்
தன்மையை உணர வேண்டும் என்பதற்காகக் கடற்கரையில் நடந்த போது மிக மிகக்
கவனமாகக் காலடி எடுத்து வைக்க வேண்டிய நிலையில் தான் மணல்வெளியெங்கும்
மலத்தால் நிரம்பியுள்ளது .

காரணம் கேட்ட போது துப்புரவுத் தொழிலாளர்களின் பற்றாக்குறையாம் . தலையில்
அடித்துக் கொண்டேன் . ஒரு வேளை ஜெ . வின் ஆஸ்தான ஜோசியர் பணிக்கர் ( சோ )
சிம்மிடம் ஏதாவது பரிகாரம் செய்யச் சொன்னால் இந்தச் சூழ்நிலை மாறக்கூடும் .

கடற்கரையில் ஒரு மேடை போல அமைப்பு இருக்க ஒளிப்பதிவாளரிடம் நான்
விரும்புவதைச் சொல்லிவிட்டு , ஆசானிடம் உங்கள் விருப்பம் போல ஆசனங்களை
வரிசையாகச் செய்து கொண்டு வாருங்கள் என்று ஓரமாக நின்று கொண்டு வேடிக்கைப்
பார்த்துக் கொண்டு நின்று கொண்டிருந்தேன் . அதற்குள் பரவலாகக் கூட்டமும்
சேர்ந்து விட்டது .

[]

18

பயணமும் படங்களும் - மணலுக்குக் கீழே பிணங்கள் 8

[]

18. பயணமும் படங்களும்  - மணலுக்குக் கீழே பிணங்கள் 8

உங்கள் வயது 50 வயது என்றால் நீங்க பிறந்த வருடத்தில் தான் நடந்தது . ஒரு
வேளை அறுபது வயதை தாண்டியிருந்தால் நிச்சயம் பலரும் சொல்லக்
கேட்டுருப்பீர்கள் . நான் அப்போது பிறந்திருக்கவில்லை .

நான் ஈழம் சார்ந்த வரலாற்றுப் புத்தகங்களை மற்றும் அது தொடர்பான பல
புத்தகங்களையும் படித்துக் கொண்டு வந்த போது தான் முதல்முறையாகத்
தனுஷ்கோடியில் 1964 ம் ஆண்டு நடந்த கோரத்தாண்டவத்தைப் பற்றித் தெரிந்து
கொண்டேன் .

ஒரு பகுதியையே மொத்தமாகக் கடல் உள்வாங்கிக் கொண்டதையும் , அழிந்து போன
மக்கள் தொகை போன்றவற்றைத் தெரிந்து கொள்ள முடிந்தது . இந்தத் துயர சம்பவம்
நடந்து முடிந்து ஐம்பது வருடங்கள் கழித்துத் தனுஷ்கோடி பகுதியில் உள்ள
ஒவ்வொரு இடத்திற்கும் சென்று சுற்றி வந்த போது என் மனதில் உருவான
உறுத்தலுக்கு அளவேயில்லை .

அந்த மணல்வெளியில் நாம் நடந்து வரும் போது நம்முடைய கால்கள் மணலில்
புதைந்து அதன் பிறகே அடுத்த அடி எடுத்து வைக்கும் அளவிற்கு உள்ளது .
மொத்தமாக எல்லா இடங்களிலும் மணல் குவியலாகவே உள்ளது .

நான் எடுத்து வைத்த ஒவ்வொரு காலடித்தடத்திற்குக் கீழேயும் எத்தனை பிணங்கள்
இருந்ததோ ? என்பதை யோசித்துக் கொண்டே சுற்றி வந்தேன் . சுற்றிலும்
கண்ணுக்கெட்டிய தூரம் வரைக்கும் கடல் நீர் .

இதற்கு மேலாக ஹிந்து மத நம்பிக்கைகள் சார்ந்த புராண இதிகாச
கதாபாத்திரங்களைச் சிறப்புப் படுத்தும் வழிபாட்டுத்தலங்கள் . இயல்பான
மனிதர்களைப் போலச் சராசரி உணர்ச்சிகளுக்கு எளிதில் கலங்கி விடாத எனக்குள்
ஏராளமான மாற்றத்தை இந்தப் பூமியும் இங்கே வாழ்ந்த மக்களும் தந்தார்கள்
என்றால் அது மிகையில்லை .

உள்ளே கால் வைத்ததும் இங்கே மக்கள் இன்னமும் வசிக்கின்றார்களா ? என்று தான்
முதலில் நண்பர்களிடம் கேட்டேன் .

காரணம் திரைப்படங்களில் உச்சக்கட்ட காட்சியில் கதாநாயகனும் , வில்லனும்
சேர்ந்து ஆட்கள் நடமாட்டம் இல்லாத அத்துவான காட்டில் சண்டை போடுவார்களே ?
அதைப் போலத்ததான் இருந்தது . இங்கே வசித்துக் கொண்டிருக்கும் ஒவ்வொரு
மனிதர்களிடத்திலும் பகிர்ந்து கொள்ளப் பல கதைகள் இருக்கின்றது .
ஒவ்வொன்றுக்குப் பின்னாலும் ஓராயிரம் சோகங்களும் உள்ளது .

இவர்களின் நாளை பொழுது என்பது நிச்சயமில்லாத வாழ்க்கை . என்ன
வேண்டுமானாலும் நடக்கும் ? வாழ்க்கை எப்படி வேண்டுமானாலும் மாறும் .
அரசாங்கம் இந்தப் பகுதியை “ மனிதர்கள் வசிக்க முடியாத பகுதி ” என்பதாக
மாற்றியுள்ள போதிலும் இங்கே வாழ்ந்து கொண்டிருக்கும் மக்கள் இந்த இடத்தை
விட்டு நகர்ந்து செல்லத் தயாராக இல்லை . இதன் காரணமாகவே எந்த அடிப்படை
வசதிகளும் இங்கே நிறைவேற்றப் படவில்லை .

ஆனாலும் அவர்களின் அப்பாவித்தனத்தையும் , ஆடம்பரம் தேவைப்படாத வாழ்கையைப்
பார்த்த போதும் , அவர்களின் உரையாடல்களும் , எதார்த்த மொழியும் ஏராளமான
நம்பிக்கைகளை எனக்குள் விதைத்தது . இது போன்ற கோடிக்கணக்கான பகுதிகள்
இந்தியாவில் இருப்பதால் தான் , இவர்களைப் போன்ற மனிதர்களினால் மட்டுமே
காஷ்மீர் முதல் கன்னியாகுமரி வரைக்கும் இன்று வரைக்கும் இந்தியா உடையாத
நாடாக உள்ளது . பரந்த தேசமாக இந்தப் பாரதப் பூமி நமக்குக் காட்சியளித்துக்
கொண்டிருக்கின்றது .

ஒரு சின்ன உரையாடலை மட்டும் பதிவு செய்ய விரும்புகின்றேன் .

சங்கு , பாசி , மணி இன்னும் பல பொருட்களை வைத்து ஒரு கீற்றுக் கொட்டகையின்
கீழ் விற்பனை செய்து கொண்டிருந்த பெண்மணியைப் பார்த்து “ கொஞ்சம் குடிக்கத்
தண்ணீர் கிடைக்குமா ?” என்று யோசித்துக் கொண்டே கேட்டேன் .

இப்போது பொது இடங்களில் தண்ணீர் கேட்கும் போதே ரொம்பவே யோசிக்க வேண்டியதாக
உள்ளது . பக்கத்தில் உள்ள காசு கொடுத்து வாங்க வேண்டிய பாட்டில்களை
நோக்கித்தான் கையைக் காட்டுகின்றார்கள் .

“ இருங்க தர்றேன் ” என்று ஒரு சொம்பு நிறையத் தண்ணீர் கொண்டு வந்து
கொடுத்தார் . ஊத்துத் தண்ணீர் . மிகுந்த சுவையுடன் இருக்க ஆச்சரியமாகக்
கேட்ட போது அவர்கள் குடிநீருக்காகப் படும் அவஸ்த்தைகளைச் சொன்ன போது
தொண்டைக்குள் சென்ற தண்ணீர் வெளியே வரட்டுமா ? என்று கேட்பது போலவே
இருந்தது .

மெதுவாகப் பேசத் தொடங்கினேன் .

அவர் வைத்திருந்த பொருட்களைப் பார்த்தவுடன் அப்போது தான் வீட்டில்
இருக்கும் நான்கு பெண்களைப் பற்றி நினைப்பே வந்தது . எல்லாமே அவர்களுக்குத்
தேவைப்படும் சமாச்சாரம் . இது போன்ற இடங்களில் விலைகள் அதிகமாக இருக்குமே ?
என்று யோசித்துக் கொண்டு விலைகளைக் கேட்ட போது பரவாயில்லை என்கிற நிலையில்
தான் இருந்தது . “ நான் அதிகமாக எடுத்துக் கொள்கின்றேன் . எனக்குக்
குறைத்துக் கொடுப்பீங்களா ?” என்று அவரின் மனநிலையை அறிந்து கொள்ளக் கேட்ட
போது “ நீங்க விரும்பும் விலையில் தருகிறேன் ” என்றார் .

சில பொருட்களை மட்டுமே எடுக்கலாம் என்று அவர் கதைகளைக் கேட்டுக் கொண்டே
ஏறக்குறைய ஆயிரம் ரூபாய் அளவுக்குப் பாசி , மணி , தோடு , அலங்காரப்
பொருட்கள் என்று அனைத்தையும் எடுத்து “ மொத்த கணக்குச் சொல்லுமா ?” என்று
கேட்ட போது அவர் முகத்தில் உருவான பிரகாசத்தைப் பார்க்க வேண்டுமே ?

“ ஏழெட்டு மாதங்களுக்குப் பிறகு இன்றையக்குத் தான் ஆயிரம் ரூபாய் வியாபாரம்
நடந்துள்ளது ” என்றார் . அவர் கதையைக் கேட்ட காரணத்தாலும் , அங்குள்ள
சூழ்நிலையைக் கருத்தில் கொண்டும் ஒவ்வொரு பொருளையும் இரண்டாக எடுத்துக்
கொண்டு வந்தேன் . இரண்டும் வெவ்வேறு நிறத்தில் இருந்தால் ஒவ்வொரு நாளும்
பயன்படுத்த முடியும் .

எடுத்து வைத்த பொருட்களைச் சரிபார்த்துக் கொண்டு வந்த போது வீட்டில்
எப்போதும் நடக்கும் பஞ்சாயத்து என் நினைவுக்கு வந்தது .

நாம் ஆசைப்பட்டு ஏதாவது வாங்கிக் கொண்டு சென்றால் வீட்டில் உள்ள நான்கு
பேர்களும் அது நொள்ளை இது நொள்ளை . இது கூடப் பார்த்து வாங்கத் தெரியாதா ?
என்று ரவுண்டு கட்டி அடிப்பது வாடிக்கை . இதை மனதில் கொண்டே நிதி மந்திரியை
அழைத்துக் கேட்டு விடலாம் என்று யோசித்துக் கொண்டே அலைபேசியில் டவர்
இருக்குமா ? என்று பார்த்த போது பிஎஸ்என்எல் வாழ்க என்று கூவத் தோன்றியது .

அந்தப் பெண்மணியிடம் உரையாடிய போது ஒன்றை மட்டும் தெளிவாகப் புரிந்து கொள்ள
முடிந்தது . “ பணத்திற்கு அப்பாலும் ஒரு வாழ்க்கை உள்ளது . வாழ்க்கையை
மகிழ்ச்சியாக மாற்றிக் கொண்டு வாழ முடியும் ” என்பதைத்தான் அவர்கள் வாழும்
வாழ்க்கை உணர்த்துவதாக இருந்தது .

இங்கு வசிக்கக்கூடிய ( ஏறக்குறைய 300 குடும்பங்கள் என்றார்கள் )
குடும்பங்களில் உள்ள குழந்தைகள் படிப்பதற்கென்றே ஒரு பள்ளிக்கூடம் உள்ளது .
அதுவும் பாதுகாப்பு பிரச்சனையின் அடிப்படையில் சில மைல்கள் தாண்டி உள்ளது .
இராமேஸ்வரத்தில் இருந்து தனுஷ்கோடி வரும் போது அந்தப் பள்ளியைத் தாண்டி
தான் இங்கே வர முடியும் .

மிகுந்த போராட்டத்திற்குப் பிறகு தான் பள்ளியும் ஒரு பேரூந்து வசதியையும் (
மட்டும் ) அரசாங்கம் வழங்கியுள்ளது . இந்தப் பள்ளிக்குச் செல்லக்கூடிய
குழந்தைகள் காலையில் ஐந்து மணிக்கு எழுந்து பேரூந்தில் பயணித்துப்
பள்ளிக்குச் செல்ல வேண்டும் . தினந்தோறும் குறிப்பிட்ட நேரத்தில் தான்
அந்தப் பேரூந்து வசதியை உருவாக்கியுள்ளனர் .

இதே போல மாலையிலும் குறிப்பிட்ட நேரத்தில் அதே பேரூந்து இங்கே வந்து சேரும்
. அதிகாலையில் பள்ளிக்குச் செல்லும் குழந்தைகள் ஆசிரியர்கள் ( ஒன்பது
மணிக்கு மேல் ) வந்து சேரும் வரையிலும் கொண்டு போன காலை உணவையும் உண்டு ,
விளையாடி , அதன் பிறகு படித்து முடித்து வருகின்றார்கள் .

இது தொடர்பாகப் பல சோகங்களையும் பகிர்ந்து கொண்டார் . இவர்கள் விற்பனை
செய்யும் அனைத்துப் பொருட்களும் முன்னால் ஜனாதிபதி அப்துல்கலாம் அவர்களின்
அண்ணன் நடத்திக் கொண்டிருக்கும் பெரிய கடைகளில் இருந்து தான் வாங்கி
வருகின்றோம் என்றார் . வாழ்க்கையில் அனைவரும் “ நாம் இறந்து விடப்
போவதில்லை ” என்று தான் பத்து தலைமுறைக்குத் தேவையான சொத்துக்களைச்
சேர்த்து விட வேண்டும் என்று அவதிப்பட்டுக் கொண்டிருக்கின்றார்கள் .

இவர்களோ அடுத்த நிமிடம் “ நமக்குச் சாவு வந்து விடக்கூடும் ” என்று
எதிர்பார்த்து காத்துக் கொண்டிருப்பதால் வாழும் ஒவ்வொரு நொடிப்
பொழுதுகளையும் மகிழ்ச்சியாக மாற்றி வைத்துக் கொண்டு எவ்வித அதிகப்படியான
எதிர்பார்ப்புகளையும் மனதில் வளர்த்துக் கொள்ளாமல் வாழ்ந்து
கொண்டிருக்கின்றார்கள் . மொத்த பயணத்தையும் முடித்து விட்டு வீட்டில்
மனைவியிடம் சொன்னேன் .

“ அவர்கள் கொடுத்து வைத்தவர்கள் . தினந்தோறும் மீன்குழம்பு தான் அவர்களின்
தினசரி உணவாக உள்ளது “.

19

ஆன்மீகம் என்பது யாதெனில்?

[]

19. ஆன்மீகம் என்பது யாதெனில் ?

இன்று வரையிலும் யாரோ , ஏதோவொரு சமயத்தில் பேசி என்னைக் கோபப்படுத்திக்
கொண்டு தான் இருக்கின்றார்கள் ? இருபது வருட திருப்பூர் வாழ்க்கையில்
நேற்று வரையிலும் புதிதாகச் சந்திக்கும் எவருக்கும் காரைக்குடி என்ற ஊர்
பெரிய அளவுக்குத் தெரிந்த ஊராக இல்லையே என்ற ஆதங்கம் எப்போதும் எனக்குள்
உண்டு .

டக்கென்று காரைக்கால் தானே ? என்பார்கள் .

குறிப்பாக இங்குள்ள முதலாளிகளுக்குப் பிள்ளையார்பட்டி தெரிந்த அளவுக்குக்
காரைக்குடி மேல் அத்தனை ஈர்ப்பு இருந்ததில்லை .

அப்படியா ? என்று போற போக்கில் இழுத்தபடியே சென்று விடுவார்கள் .

ரொம்ப நெருங்கிக் கேட்டால் அந்தப் பக்கம் சாப்பாடு நல்லாயிருக்கும்லே ?
என்று வெறுப்பேற்றுவார்கள் .

இதே போலத்தான் ஆசான் என்னை மேலும் கீழும் பார்த்தார் . பயணத்திட்டம்
வகுத்துக் கிளம்பிய சமயத்தில் திருவாவாடுதுறை என்ற பெயரை ஆசான் சொன்னபோது
நானும் புரியாமல் முழித்தேன் . உங்களுக்குத் தெரியாதா ? என்று ஆச்சரியமாகப்
பார்த்தார் .

உண்மையிலேயே அன்று தான் தமிழ்நாட்டில் தஞ்சை மாவட்டத்தில் இப்படி ஒரு ஊர்
உள்ளது என்றும் , அங்குப் பிரபலமான ஆதீனம் உள்ளது என்பதையும் அறிந்தேன் .

தனுஷ்கோடியில் இருந்து கிளம்பி இராமநாதபுரம் தொடங்கிக் கடற்கரைச் சாலை
பயணம் வழியாகப் பட்டுக்கோட்டை வந்து அடைந்தோம் . அங்கே இருந்து மயிலாடுதுறை
மார்க்கத்தில் திருவாவாடுதுறை வந்து சேர்ந்தோம் . திருவாவாடுதுறைக்கு மிக
அருகே மயிலாடுதுறை உள்ளது .

1984 ஆம் ஆண்டு இந்த வழித்தடத்தில் மயிலாடுதுறைக்கு வந்துள்ளேன் . 30
ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு மீண்டுமொரு பயணம் . இரவு நேர பயணமாக இருந்த போதிலும்
சாலையின் இரண்டு பக்கமும் எந்தப் பெரிதான மாற்றமும் இல்லை . அதே குறுகிய
சாலைகள் . ஒவ்வொரு இடங்களிலும் கிராமத்து முகம் கொண்ட சிறிய ஊர்கள் .

திருவாவாடுதுறை இரண்டுகெட்டான் போலவே உள்ளது . கிராமங்களை உள்ளடக்கிய
பகுதிகள் என்பதால் மக்கள் கூடும் இடம் போலத்தான் நகரப்பகுதிகள் உள்ளது .
பெரிதான ஆடம்பரங்கள் எங்குமே இல்லை . முதன் முதலாகச் சூடிதார் அணிந்த
கிராமத்துப் பெண்ணுக்கு எப்படித் தடுமாற்றம் இருக்குமோ ?

அப்படித்தான் இரண்டுங்கெட்டானாக முக்கியச் சாலைகள் இருந்தன .

ஊருக்குள் நுழைந்து முக்கியச் சாலையில் இருந்து பிரிந்து போடப்பட்டுள்ள
தனியார் தார் ( இந்தப் பகுதிகள் ஏற்கனவே ஆதீனத்திற்குச் சொந்தமாக இருந்த
பகுதிகள் ) சாலையின் வழியாக ஆதீனத்திற்குள் வந்து சேர்ந்தோம் . பல ஏக்கர்
பரப்பளவில் விரிந்து பரந்துள்ள மடம் மற்றும் அதனைச் சார்ந்த கோவில் உள்ள
பகுதிகள் . சுற்றிலும் உள்ளே பணிபுரிபவர்களுக்கெனக் கட்டப்பட்ட வீடுகள் .
உள்ளேயே நீண்ட அகண்ட தார் சாலைகள் . இரண்டு புறமும் மரங்கள் . வீடுகள்
ஒவ்வொன்றின் வயதும் ஏறக்குறைய நூற்றாண்டுகளைக் கடந்ததாக இருக்கக்கூடும் .

ஒவ்வொரு வீட்டுக்குப் பின்னாலும் வயல் வெளிகள் . நீண்ட மதில் சுவர்கள் .
பாதிக் காரைக்குடி பகுதியில் உள்ள கட்டிங்கள் போலவும் மீதி ஒரு
கிராமத்திற்குள் நுழைந்தது போலவும் இருந்தது . அருகே இருந்த நகர்ப்புற
வளர்ச்சிக்குக்குக் கொஞ்சம் கூடச் சம்மந்தம் இல்லாமல் வித்தியாசமாக
இருந்தது . திரைப்படம் எடுக்கத் தேவைப்படும் பகுதியாகவும் எனக்குத்
தெரிந்தது .

மடம் என்ற வார்த்தையைப் பயன்படுத்தும் போது பண்டாரங்கள் , பரதேசி போன்ற
வார்த்தைகள் உங்கள் நினைவுக்கு வருமென்றே நினைக்கின்றேன் . ஆனால் இந்த
மடத்தின் உள்ளே சென்று பார்க்கப் பார்க்க மிரண்டு போய் மயங்கி விழாத குறை
தான் . ஒவ்வொரு பகுதியிலும் கலையம்சமும் , அலங்காரங்களும் சேர்ந்து விரிசல்
விடாத சுவற்றில் வித்தியாசமான ஓவியங்கள் . ஒவ்வொரு ஓவியத்திற்குள்ளும்
ஓராயிரம் சரித்திர சம்பவங்கள் . உள்ளே இருந்த அறிவிப்புப் பலகையை வைத்து
யூகித்தபடி முறைப்படியான ஆவணப்படுத்தப்பட்ட வரலாறு 13 ஆம் நூற்றாண்டு
காலத்தில் இருந்து தொடங்குகின்றது .

இந்த மடத்தின் பூர்விக வரலாறு , ஒவ்வொரு காலகட்டத்திலும் அடைந்த மாற்றங்கள்
, படிப்படியான வளர்ச்சிகள் , ஆதீன பதவிகளில் இருந்தவர்கள் , அவர்களின்
சாதனைகள் , ஆதீனத்தின் கட்டுப்பாட்டில் உள்ள இடங்கள் , பகுதிகள் , நிலங்கள்
குறித்த குறிப்புகள் என்று ஒவ்வொன்றாகப் பார்த்துக் கொண்டே வந்த போது
இந்திய அரசின் பட்ஜெட் தான் என் நினைவுக்கு வந்தது .

ஒரு மினி அரசாங்கமாகவே ஆதீனங்கள் செயல்பட்டுக் கொண்டிருப்பதை என்னால்
உணர்ந்து கொள்ள முடிந்தது . இந்த ஆதீனங்கள் மூலம் யாரும் லாபம் ? என்றொரு
பெரிய கேள்வி உண்டு . அதைப் பிறகு பார்ப்போம் . அல்லது தொடர்ந்து படித்து
வரும் போது உங்களுக்கே புரியும் .

இந்தப் பகுதிக்குள் நுழைந்த பின்பு வெளியுலகமே துண்டித்தது போலவே இருந்தது
. உடம்பில் இருந்த படபடப்பும் , வேகமும் குறைந்து முப்பது ஆண்டுகளுக்கு
முன்னால் வாழ்ந்த கிராமத்து வாழ்க்கை தந்த சுகத்தை உடனடியாக அனுபவிக்க
முடிந்தது .

ஆசான் திருச்செந்தூரில் ஐந்தாம் வகுப்பு முடித்த பின்பு குடும்ப வறுமையின்
காரணமாக மேற்கொண்டு படிக்க முடியாத சூழ்நிலையில் திருவாவாடுதுறை
ஆதீனத்திற்கு வந்தார் .

காரணம் ஆசானின் இரண்டு சகோதரிகளின் கணவர்கள் இந்த மடத்தில் பணியாற்றிக்
கொண்டிருந்தார்கள் . ஓதுவார் குடும்பம் என்பதால் மடத்தில் நடக்கும் அத்தனை
விசேடங்களுக்கும் , மற்றும் கோவிலுக்குப் பூக்கள் கட்டி கொடுப்பது தான்
முக்கிய வேலையாக இருந்தது . ஆசான் இங்கிருந்தபடியே பள்ளிக்குச் சென்றதோடு
கூடவே அப்போது பதவியில் இருந்த ஆதீனத்திற்கு உதவியாளராகவும் இருந்தார் .

இதற்கு மேலாக ஆதீனத்திற்குச் சொந்தமான அனைத்து இடத்தில் இருந்தும் வரி ,
வசூல் போன்றவற்றைக் கவனித்துக் கொண்டதும் ஆசானே . வரி வசூல் என்றதும்
சாதாரணமாக எண்ணிவிட வேண்டாம் .

பல்லாயிரக்கணக்கான ஏக்கர்கள் நன்செய் மற்றும் புன்செய் பூமிகள் . இதற்கு
மேலாக ஆதீனத்திற்குச் சொந்தமாக உள்ள வாடகைக்குக் கட்டி விடப்பட்ட கடைகள் ,
கட்டிடங்கள் இன்னும் பலப்பல . இந்த ஆதீனத்திற்குச் சொந்தமான பல இடங்கள்
திருச்செந்தூரில் இருந்தது . ஆனால் அது பல தனியாருக்குச் சொந்தமானதாக
மாறியுள்ளது .

ஆசானுடன் ஆதீனத்தின் உள்ளே உள்ள ஒவ்வொரு பகுதிகளுக்கும் சென்ற போது
சுவராசியம் ஏதுமில்லாமல் உள்ளே ஏதாவது ருசியாகச் சாப்பிட ஏதாவது கிடைக்குமா
? என்று தான் யோசித்துக் கொண்டிருந்தேன் . காரணம் ஆசான் வாயைத் திறந்தால்
திருமந்திரத்தை பொளந்து கட்டிக் கொண்டிருந்தார் . காலையில் எழுந்தவுடன்
நெற்றி நிறையப் பட்டை . கழுத்தில் கொட்டை மற்றும் மணிகள் உள்ள ஆபரணங்கள்
என் கன ஜோராக மற்றவர்கள் எழுவதற்கு முன்பே குளித்து முடித்துத் தயாராக
இருப்பார் .

அதாவது பாருங்க ….. ஜோதி என்று ஆசான் தொடங்கினார் என்றால் அரை நூற்றாண்டு
கதையைச் சொல்லி முடிக்கும் போது எனக்கு மீண்டும் பசியெடுக்கத் தொடங்கி
விடும் . இதன் காரணமாகவே ரெண்டு மூணு தேங்காய் மூடிகளை எப்போதும்
என்னருகில் தயாராக வைத்திருப்பேன் .

திருவாவாடுதுறையில் வாழ்ந்த போது ஆசான் தங்கியிருந்த வீடு மற்றும்
பக்கத்தில் உள்ள ஒவ்வொரு வீட்டையும் பார்த்த போது எனக்குப் பெரிதான
ஆச்சரியமல்ல . காரணம் எங்கள் பகுதியில் ஒவ்வொரு செட்டியார் வீடுகளின்
அமைப்பைப் போல முற்றம் வைத்துக் கட்டப்பட்ட வீடுகள் , ஊஞ்சல் , கரி அடுப்பு
, போன்ற அத்தனை பழங்காலத்துப் பழக்கவழக்கங்கள் உள்ள அமைப்பாக இருந்தது .

கலைஞர் ஆட்சியில் வழங்கப்பட்ட இலவச வண்ணத் தொலைக்காட்சி ஒன்று மட்டுமே
அங்கே நான் பார்த்த நவீன பொருள் . மற்றவை எல்லாமே 50 ஆண்டுகளுக்கு முற்பட்ட
விசயமாகவே இருந்தது .

திருமூலர் பற்றி முழுமையாக முதல் முறையாக அறிந்து கொண்டது , ஆதீனங்களின்
வரலாறு , தமிழ்நாட்டில் உள்ள மற்ற ஆதீனங்களைப் பற்றித் தெரிந்து கொண்ட
விபரங்கள் , சண்டை சச்சரவுகள் , போட்டி பொறாமைகள் , அதிகாரப் போட்டிகள் ,
தற்போது பதவியில் இருக்கும் ஆதீனத்திற்கு வழங்கப்பட்ட காவல்துறையினரின்
பாதுகாப்பு ஏற்பாடுகள் , அதற்குப் பின்னால் உள்ளவர் , அதிகாரப் போட்டியில்
பாதிக்கப்பட்டவரை நேரிடையாகச் சந்தித்தது அவருடன் உரையாடிய போது
மடத்திற்குள் நடந்த , நடந்து கொண்டிருக்கும் திருட்டுத்தனங்கள் , அதற்கு
உடந்தையாக இருப்பவர்கள் என ஒரு திகில்படத்தின் கதைக்குச் சமமாகப் பல
விசயங்களை என்னால் அறிந்து கொள்ள முடிந்தது .

சுருக்கமாகச் சொல்லப்போனால் வருடந்தோறும் ஆதீனத்திற்கு வர வேண்டிய வருமானம்
என்பது ஏறக்குறைய நூறு கோடி ரூபாய் . ஆனால் வந்து கொண்டிருப்பதே இருபதில்
ஒரு மடங்கு கூட இருக்குமா ? என்று தெரியவில்லை . முக்கால்வாசியை விற்றுத்
தினறுவிட்டார்கள் . இது தவிர ஆதீன சொத்துக்களைத் தினந்தோறும் சுரண்டிக்
கொண்டேயிருக்கின்றார்கள் .

தமிழ்நாடு முழுக்க இந்த ஆதீனத்திற்குப் பாத்தியப்பட்ட பல இடங்கள் உள்ளது .
இதே போலக் குத்தகைக்கு விடப்பட்ட விவசாயப் பூமிகள் . ஒவ்வொரு இடமும்
ஒவ்வொரு காலகட்டத்தில் பலரால் வழங்கப்பட்ட நன்கொடைகள் . இதன் மூலம் தமிழ்
மொழியையும் , ஆன்மீகத்தையும் இது போன்ற மடங்களின் மூலம் வளர்த்து விட
முடியும் என்ற நம்பிக்கையோடு பலரும் வழங்கி உள்ளனர் .

ஆனால் காலமாற்றத்தில் ஒவ்வொன்றும் மாறியதைப் போலவே இன்று ஆதீனங்களின்
கொள்கைகள் , நோக்கங்கள் , செயல்பாடுகள் அனைத்தும் மாறிப் போய் ஊழலில்
திளைத்து , உண்மைக்கு இடம் இல்லாத அளவுக்கு நிர்வாகம் கெட்டுப் போய் இறுதி
மூச்சில் தான் ஆதீனங்கள் உள்ளது .

பலருடனும் தனிப்பட்ட முறையில் பேசிய போது இன்னும் இரண்டு தலைமுறைகள்
தாண்டுவதற்குள் ஆதீனம் என்ற பெயரே இருக்காது என்கிற அளவுக்கு இந்த இடமே
விற்பனை பூமியாக மாறிப் போய்விடும் என்றார்கள் .

ஆசானைப் பொருத்தவரையிலும் ஆன்மீகம் தான் அவர் மூச்சு பேச்சு எல்லாமே .
ஆனால் நான் அவற்றைக் கடந்து வந்து விட்டேன் . தற்பொழுது எனக்குத் தினசரி
வாழ்க்கையில் அன்றைய தினம் மட்டுமே முக்கியமாகத் தெரிகின்றது .

நேற்றைய வாழ்க்கையும் , நாளைய வாழ்க்கையும் குறித்த யோசனைகளும் , பயமும்
அதிகம் இருப்பவர்களுக்கு மட்டுமே இந்த ஆன்மீகம் ஒரு வரப்பிரசாதமாக
இருக்கும் என்றே நம்புகின்றேன் .

எனக்குத் தற்போது எது குறித்தும் வெறுப்பும் இல்லை . விருப்பும் இல்லை .
சற்று விலகி நின்று எல்லாவற்றையும் வேடிக்கை பார்க்கும் மனோநிலையில்
இருப்பதால் ஒவ்வொரு நாளையும் அனுபவித்து வாழ முடிகின்றது .

இந்த நிலையை அடைய மற்றவர்களால் முடியுமா ? என்றால் அவரவர் அனுபவங்கள் தான்
வழிகாட்டியாக இருக்க முடியும் . பயணம் முழுக்க ஆசான் பேசிய முக்கிய
விசயங்களைக் காதில் வாங்கிக் கொண்டு மற்ற கற்பனை புராணக்கதைகளைக் காற்றோடு
விட்டு விடுவதுண்டு .

20

ஆன்மீகம் எனப்படுவது யாதெனில் 2

[]

20. ஆன்மீகம் எனப்படுவது யாதெனில் 2

ஓட்டு வாங்க நினைக்கும் அரசியல்வாதிகள் தேர்தல் சமயங்களில் மட்டுமல்ல
எப்போதுமே பேசக்கூடாத விசயங்கள் பல உண்டு . அது சரியாக இருந்தாலும்
பெரும்பான்மையினர் ஆதரவு இல்லாதபட்சத்தில் அவர்கள் வாய் திறக்க மாட்டார்கள்
.

தற்போது நடந்து கொண்டிருக்கும் ஒரு பிரச்சனையை எடுத்துக் கொள்வோமே ?

கூடங்குளம் அணுமின் உலை என்பது மிகப் பெரிய கேடு விளைவிக்கும் செயல் என்று
அனைவருக்குமே தெரியும் ?

பத்து தலைமுறைகளையும் வாழ முடியாத அளவுக்கு நாசகார விளைவை தரக்கூடிய
சமாச்சாரமது . எந்த அரசியல்வாதியாவது வாயைத் திறக்கின்றார்களா ?
ஒப்புக்குச் சப்பாணி போலத்தான் உளறி வைக்கின்றார்கள் . காரணம்
பெரும்பான்மையினர் ஆதரவு இதற்கு இல்லாமல் இருப்பதே இந்தப் போராட்டங்கள்
தீவிரப் பாதைக்குச் சென்று சேரவில்லை .

அத்துடன் நடுத்தரவர்க்கமென்பது எவன் செத்தால் எனக்கென்ன ? நாம்
பிழைத்திருக்க என்ன வழி ? என்று யோசிக்கக்கூடிய வர்க்கமாக இருப்பதால் (
இன்று என் வசதிகளுக்கு மின்சாரம் தேவை ) அடுத்த தலைமுறைக்குக் கேடு வந்தால்
எனக்கென்ன ஆச்சு ? என்பதால் மட்டுமே வருடக்கணக்கில் இடிந்தகரை மக்களின்
அஹிம்சை போராட்டமானது இன்னமும் முடிவே தெரியாமல் போய்க் கொண்டிருக்கின்றது
.

இதே போலத்தான் சாதி மற்றும் மதம் குறித்து அரசியல்வாதிகள் மட்டுமல்ல தனி
மனிதர்கள் கூட அதிகம் வாய் திறப்பதில்லை . மதம் குறித்து எழுதினால்
குறிப்பிட்ட மதம் சார்ந்தவர்கள் வந்து நிற்பார்கள் . சாதி குறித்து
எழுதினால் அனானி ரூபத்தில் ஆவியாக வந்து நிற்பார்கள் . அவரவர் சிந்தனைகளைத்
தங்கள் மனதிற்குள் தான் வைத்துக் கொள்ளவே விரும்புகின்றனர் .

தேவைப்படும் சமயங்களில் தேவைப்பட்ட இடங்களில் தேவையான அளவிற்குப்
பயன்படுத்திக் கொள்கின்றனர் .

தனக்குப் பாதிப்பை உருவாக்காது என்ற நிலையில் மட்டுமே ஒருவர் பலதரப்பட்ட
தத்துவங்களை வாரி வழங்குவார் . இத்துடன் கடவுள் சார்ந்த சிந்தனைகளையும்
சோர்த்து வைத்து பார்த்து விடலாமே ?

“ எனக்குக் கடவுள் நம்பிக்கை இல்லை ” என்று பொதுப்படையாகப் பழகியவர்களிடம்
சொல்லிப் பாருங்க . உங்களை மேலும் கீழும் பார்ப்பார்கள் . சிலரோ துணிந்து “
இரத்தம் சுண்டினால் தானாகவே நம்பிக்கை வந்து விடும் ” என்பார்கள் .

இதற்கு மேலாக . “ அவர் பக்திமான் . இது போன்ற தப்புகள் எல்லாம் அவர்
செய்திருப்பார் என்று நினைத்துக்கூடப் பார்க்க முடியாது ” போன்ற ஐஎஸ்ஐ
சான்றிதழ் கொடுக்கும் மனிதர்களையும் பார்க்க முடியும் .

அதாவது “ ஆன்மீகம் என்பது வாழ்க்கை நெறியல்ல . அதுவொரு அங்கீகாரத்தைத்
தேடித்தரும் சமாச்சாரம் “.

“ நான் கடவுள் நம்பிக்கை அதிகம் உள்ளவன் ” என்று சொல்பவர்களைக் காட்டிலும்
அதிகப் பிரச்சனைக்குரியவர்கள்

“ நான் கடவுள் நம்பிக்கையற்றவன் ” என்பவர்கள் தற்போதைய சமூகத்தில் ஒரு நாடக
நடிகர் போலவே வாழ்ந்தாக வேண்டும் . அம்மா ஒரு திசை , மனைவி ஒரு திசை ,
என்று வீடு ஒரு திசையில் செல்ல இவன் மட்டும் வாயால் கம்பு சுழற்றுவதே
வாடிக்கையாக இருக்கும் .

“ என் மனைவிக்கு தெய்வ நம்பிக்கை உண்டு . ஆனால் எனக்கில்லை . நாங்கள்
கோவிலுக்குச் செல்வோம் . நான் வெளியே இருப்பேன் . அவர் உள்ளே சென்று வணங்கி
விட்டு வருவார் “. போன்ற திரைக்கதைகளை இந்த நடிகர்கள் வாயால் கேட்கலாம் .
இத்தனை விளக்கமாக எழுதும் நான் இதில் எந்த இடத்தில் இருக்கின்றேன் என்ற
கேள்வி வாசிக்கும் பொழுதே உங்கள் மனதில் தோன்ற வேண்டுமே ?

அதற்கு முன்னால் தற்போதைய சமூகச் சூழ்நிலையில் நான் பார்த்துக்
கொண்டிருக்கும் ஒவ்வொரு மனிதர்களும் இந்த ஆன்மீகம் என்ற வார்த்தையை
எப்படிப் பார்க்கின்றார்கள் ? கடவுள் பக்தி என்பதை எப்படிப் புரிந்து
வைத்துள்ளார்கள் ?

‘ இறை நம்பிக்கை ‘ என்பது தற்போதைய மக்களிடத்தில் எப்படிப்பட்ட தாக்கத்தை
உருவாக்கியுள்ளளது ? என்பதைப் பற்றி நாம் புரிந்து கொள்ளச் சில மனிதர்களின்
அனுபவங்களைப் பார்த்து விடுவோம் .

இவர்கள் நான் பார்த்து பழகிக் கொண்டிருக்கும் மூன்று நிலையில் உள்ள
மனிதர்கள் .

அ துவொரு பெரிய ஏற்றுமதி நிறுவனம் . கடந்த பத்தாண்டுகளாகப் பல விதங்களில்
உச்சத்தைத் தொட்ட நிறுவனமும் கூட . ஆனால் தற்பொழுது இறுதி மூச்சில் இன்றோ ?
நாளையோ ? என்று போய்க் கொண்டிருக்கின்றது . தொழில் ரீதியான காரணக்
காரியங்கள் நமக்குத் தேவையில்லை .

ஆனால் அந்த நிறுவனத்தின் முதலாளியைப் பற்றி அவரின் குணாதிசியம் தான்
பார்க்க வேண்டும் . அந்த நிறுவனத்தின் காசாளர் முதல் கணக்காளர் வரை ஒவ்வொரு
வருட வங்கிக் கணக்கு ( மார்ச் மாதம் ) முடியும் சமயங்களில் இரண்டு
நாட்களில் ( மட்டும் ) ஆசுவாசமாகப் பேசிக் கொண்டிருப்பார்கள் .

வருடத்தின் மற்ற தினங்களில் உலையில் துடிக்கும் அரிசி போலத் தவித்துக்
கொண்டிருப்பார்கள் . காரணம் சார்பு நிறுவனங்களுக்குக் கொடுக்க வேண்டிய கடன்
தொகை காரணமாக இருவரும் அதிகளவில் வாங்கிக் கட்டிக் கொண்டிருப்பார்கள் .
சிலர் வர வேண்டிய தொகையை வசூலிக்க முடியாத கோபத்தில் அலுவகத்திற்கே வந்து
இவர்களைப் பொளந்து கட்டிக் கொண்டிருப்பார்கள் . அசைந்து கொடுக்க வேண்டுமே ?

நிர்வாகம் எவருக்கும் அத்தனை எளிதாகக் கொடுக்க வேண்டிய பாக்கித் தொகையைக்
கொடுத்து விடுவதில்லை . முடிந்தவரையிலும் இழுத்துப் பார்க்கும் . முரண்டு
பிடிக்கும் போது பாதித் தொகை கொடுத்து மீதி காந்தி கணக்கில் ஏற்றி
விடுவார்கள் . ஆனால் முதலாளி ஒவ்வொரு வருடத்திலும் தவறாமல் புதுக்கணக்குப்
போடுவதற்கு முன்பு திருப்பதி ஏழுமலையானை தரிசிக்கக் குடும்பதோடு சென்று
விடுவார் . செல்லும் போது இரண்டு பெரிய சூட்கேஸ் நிறையப் பணமும் போகும் .
காரணம் அந்த வருட லாப நட்ட கணக்கின் அடிப்படையில் வெங்கடாஜலபதிக்கு சேர
வேண்டிய தொகையை உண்டியலில் போட்டு விட்டு வருவார் . காரணம் வெங்கி அவர்கள்
இந்த நிறுவனத்தின் சைலண்ட் பார்ட்னர் .

அ வர் நெருங்கிய நண்பர் தான் . இருபது வருட பழக்கம் . இருவரின் ஊரும்
அருகருகே தான் உள்ளது . கடந்த ஆறு வருடமாக வேலையில்லாமல் இருக்கின்றார் .
அவர் மனைவிக்குக் கோவில் கட்டி கும்பிடலாம் . அந்த அளவுக்குப் பொறுமையான
பெண்மணியை வேறெங்கும் காண முடியாது . இக்கடான சூழ்நிலையில் கூட இருப்பதை
வைத்து சமாளித்து விடுவார் . குழந்தைகள் வளர்ந்து விட்டார்கள் . பள்ளி
கல்லூரிக்குச் செல்கின்றார்கள் .

வறுமை என்ற வார்த்தை ஒரு குடும்பத்தில் என்னவெல்லாம் செய்யும் என்பதை
அவர்கள் வாழ்க்கையில் தான் பார்த்துக் கொண்டிருக்கின்றேன் .

ஆனால் நண்பர் காலையில் எழுந்தவுடன் திவ்யமாகக் குளித்து முடித்து நெற்றி
நிறையப் பட்டையைப் போட்டுக் கொண்டு வெளியே கிளம்பினால் ஒவ்வொரு கோவிலாக ஏறி
இறங்கிக் கொண்டிருப்பார் . பத்து மணி வாக்கில் சிக்கியவனை அழைத்துக் கொண்டு
டாஸ்மாக் கடைக்குச் சென்று விடுவார் .

ஒவ்வொரு முறையும் பார்க்கும் பொழுதெல்லாம் அவர் வேலையைப் பற்றி
ஞாபகப்படுத்துவேன் . உடனடியாக வார்த்தைகள் வந்து விழும் . பகவான்
பல்லாக்குழி ஆட்டம் நடத்திக் கொண்டிருக்கின்றார் . சனி சுயதிசையில் என்ன
செய்வாருன்னு உங்களுக்குத் தெரியாதது அல்ல ? என்பார் . “ அது தான்
காலையிலும் மாலையிலும் ஒவ்வொரு கோவிலாக ஏறி இறங்கிக் கொண்டிருக்கின்றேன் ”
என்பார் .

இடைப்பட்ட நேரத்தில் கட்டுமரமாய்ச் சேவை செய்து கொண்டிருப்பார் .

இ வரின் வயது அறுபதுக்கு மேல் இருக்கும் . மெல்லிய தேகம் . ஆனால் களையான
முகம் . எவரிடமும் அநாவசியமாகப் பேச மாட்டார் . கடமையே கண் . தானுண்டு தன்
வேலையுண்டு என்கிற நிலையில் இருப்பார் . நூறு சதவிகிதம் நேர்மையான மனுஷி .
நான் அம்மா என்று தான் அழைப்பேன் . நான் பணிபுரியும் நிறுவனத்தில் கூட்டிப்
பெருக்கும் பணியில் இருக்கின்றார் . என் அறைக்கு இவர் மட்டும் உரிமையுடன்
வந்து போய்க் கொண்டிருப்பார் .

எனக்குத் தேவையான ஒவ்வொன்றும் இடைவெளி விட்டு வந்து கொண்டேயிருக்கும் . பல
சமயம் உரிமையுடன் “ அதை எடுத்து குடித்து விட்டு வேலையைப் பாருங்களேன் ”
என்று அதட்டுவார் . எவரையும் குறை சொல்ல மாட்டார் . சென்ற வாரத்தில் பல
நாட்கள் ரொம்பச் சோர்வாகவே தெரிந்தார் . காரணம் கேட்ட போது விரதம் என்றார்
. நான் மேற்கொண்டு எதையும் கேட்டுக் கொள்ள விரும்பவில்லை .

சில தினங்களுக்கு முன்பு மதிய வேளையில் பயந்து கொண்டே என் அருகே வந்து “
ரெண்டு நாள் லீவு வேண்டும் ” என்று கேட்டார் . ஏன் ? என்று கேட்ட போது
கொண்டாத்தா ( இந்தப் பகுதியில் உள்ள பெருமாநல்லூர் என்ற ஊரில் உள்ள காளி
கோவிலில் வருடந்தோறும் மிக விமரிசையாக நடக்கும் தீ மிதித்தல் ) கோவிலில்
விசேடம் என்றார் .

“ அதுக்கென்ன காலையில் போய்க் கும்பிட்டு விட்டு வந்துடுங்க ” என்றேன் . “
இல்லை பூ மிதிக்கின்றேன் ” என்றார் .

சற்று குரலை உயர்த்திச் சப்தம் போட தொடங்கினேன் .

“ ஏம்மா விளையாடுறியா ? புருஷன் இல்லை . கல்யாணம் செய்து ஒரு வருஷத்துல
போயிட்டாரு . குழந்தை குட்டிகளும் இல்லை . அக்கா வீட்டில் தான் இத்தனை
காலமும் தங்கியிருக்குறே ? வாங்குற சம்பளத்தையும் செலவழிப்பதில்லை . இங்கே
உங்களுக்கு எந்தக் குறையுமில்லை . இந்த வயசுல போய்த் தீ மீதிக்கிறேன்னு
சொல்றீங்க ? இது தேவையா ?” என்று சொன்னது தான் தாமதம் கரகரவென்று கண்ணில்
நீர் வழிய “ நீங்க எதுவேண்டுமானாலும் சொல்லுங்க . ஆனால் ஆத்தாவுக்குப் பூ
மிதிக்கற பற்றி மட்டும் எதுவும் சொல்லாதீங்க . போன ஜென்மத்திலே நான் செய்த
பாவமெல்லாம் இத்தோட போயிடனும் . அது தான் என் ஆசை ” என்றார் .

21

ஆன்மீகப்பற்றும் அடுத்தவர் சொத்தும்? 3

[]

21 . ஆன்மீகப்பற்றும் அடுத்தவர் சொத்தும் ? 3

நம் வாழ்க்கையில் நம்மை நாமே சமாதானம் செய்து கொள்ளப் பல வார்த்தைகள் உண்டு
. அதில் ஒன்று தான் “ அடுத்தவரின் நம்பிக்கையைப் புண்படுத்த வேண்டாம் ”
என்ற வாக்கியமும் . ஒரு மனிதனின் வாழ்க்கையில் வைத்திருக்கும் நம்பிக்கைகள்
ஒன்றா ? இரண்டா ?

மதம் , இனம் , மொழி , சாதி , ஊர் எனப் பலதரப்பட்ட நம்பிக்கைகளை
விரும்பினாலும் விரும்பாவிட்டாலும் நாம் சுமந்து கொண்டே தான் திரிய
வேண்டியுள்ளது . அது தேவையா ? என்பதை உணர்வதும் இல்லை .

அதற்கான வாய்ப்புகளும் நமக்கில்லை . பகுத்தறிய விரும்புவதுமில்லை . சரியா ?
தவறா ? என்று கூட யோசிப்பதில்லை . இந்த வார்த்தையே தவறு . நம்மை யோசிக்க
விட விடுவதில்லை என்பது தான் சரி .

நீ இந்த மதத்தில் பிறந்துள்ளாய் . இது தான் உன் தெய்வம் . இது தான் உன்
பழக்கவழக்கம் , பண்பாடு , கலாச்சாரம் என்று கோட்டை உருவாக்கி சுற்றிலும்
அகழியையும் உருவாக்கி உள்ளேயே வாழ்ந்து உள்ளேயே மரணித்தும் போய்
விடுகின்றோம் . உலக மாறுதல்களை அறிவது இருக்கட்டும் , ஊருக்கு அருகே
நடக்கும் மாறுதல்களைக் கூடக் கவனிக்க முடியாத அளவுக்குச் சேனம் கட்டிய
விலங்கு போலவே நம் வாழ்க்கை குறுகிய வட்டத்திற்குள் உழன்று முடிந்தும்
போய்விடுகின்றது .

கோவிலுக்குள் சென்றாலும் முந்திக் கொண்டு முன்னால் நிற்கவே
விரும்புகின்றோம் . உண்டியலில் காணிக்கை போடும் போதே நாம் வைத்துள்ள
ஆசைகளின் வரவு செலவு அடிப்படையில் கணக்குபுள்ளையாகச் செயல்படுகின்றோம் .
கோவிலுக்குள் பக்திமானாகச் செல்லும் அனைவரும் வெளியே வரும் போது சீதை
விரும்பிய மாயமானை தேடுபவர்களாகத்தான் வருகின்றார்கள் . கடைசியில் பக்தி
என்பது பகல் வேஷம் போல மாறிவிடுகின்றது .

நாம் வைத்துள்ள எல்லாவிதமான நம்பிக்கைகளும் மதத்திலிருந்து தொடங்கி மத
நம்பிக்கைகளுக்குளே முடிந்து போயும் விடுகின்றது . ஏன் ? என்று
கேட்கக்கூடாது ? இது எதற்காக ? என்று பார்க்கக்கூடாது . பகுத்தறிவுவாதி
என்பதே கெட்டவார்த்தை போலவே பார்க்கப்படுகின்றது .

நம்மை ஒதுக்கி விடக்கூடும் என்ற அச்சத்தில் வாழ்பவர்கள் தான் “ ஊரோடு ஒத்து
வாழ் ” என்ற பழமொழியை நினைவு படுத்திக் கொண்டே இருக்கின்றார்கள் . எதையும்
“ ஆராய்ச்சி மனப்பான்மையில் பார்க்காதே ” என்பவர்கள் தான் “ ஒவ்வொரு
வினைக்கும் சமமான எதிர் வினையுண்டு ” என்பதை மறந்து போய் விடுகின்றார்கள் .
இது விஞ்ஞான விதி மட்டுமல்ல . ஒவ்வொரு தனி மனிதர்களின் வாழ்க்கையோடு
பின்னிப் பிணைந்த சூத்திரமும் கூட .

ஒன்றைப்பற்றி அறியாத போது தான் ஆதங்கம் அதிகமாக உருவாகின்றது . இந்த
ஆதங்கம் தான் காலப்போக்கில் ஒவ்வொரு மனிதர்களுக்குக் கழிவிரக்கத்தை
உருவாக்கி ஏக்கத்தை மட்டும் சுமந்து வாழும் மனிதர்களாக மாற்றி விடுகின்றது
. அவனின் சக்தியை அவனால் உணர முடியாத போது எளிதாக “ எல்லாமே விதிக்குள்
அடக்கம் ” என்பதான யோசனையில் போய் முடிந்து விடுகின்றது .

‘ முயற்சித்தேன் கைகூடவில்லை ‘ என்பதற்கும் ‘ விதியிருந்தால் அது நடக்கும்
‘ என்பதற்கும் உண்டான வித்தியாசங்களை உங்களால் புரிந்து கொள்ள முடிந்தால்
ஆன்மீகத்தின் ஆதார பலத்தைப் பற்றி உணர முடியும் .

வயதாகி விட்டது . உடம்பு ஒத்துழைக்கவில்லை என்பதில் இரண்டு அர்த்தம் உண்டு
என்பதை எப்போதும் நாம் மறந்து விடக்கூடாது . உடல் உறுப்புகள் காலப்போக்கில்
அதன் வீரியத்தன்மையை இழப்பதென்பது இயற்கை விதி . ஆனால் இளமையில் போட்ட
ஆட்டத்தினால் உறுப்புகள் அந்தர்பல்டி அடித்துச் சத்தியகிரகம் செய்யும் போது
தான் ஒவ்வொருவருக்கும் இந்த ஆன்மீக ஞானமே பிறக்கின்றது .

அதாவது நான் திருந்தி வாழ விரும்புகின்றேன் . ஆனால் என் மனதை அடக்க
முடியவில்லை . அதற்கு ஒரு சாய்வு தேவை என்கிற ரீதியில் தான் பலருக்கும்
இந்த ஆன்மீகம் அருமருந்தாக உள்ளது .

“ உலகத்தில் உள்ள அனைத்தும் மாயை . எதன் மேலும் ஆசை வைக்காதே ” என்று தான்
உலகில் உள்ள அனைத்து மதத் தத்துவமும் இறுதியாகச் சொல்கின்றது . ஒரு வேளை
அப்படியே மனித இனம் யோசித்திருந்தால் மின்சாரம் இல்லாத வாழ்க்கை
அமைந்திருக்கும் . சீரியல் பைத்தியமாக இருக்காளே என்று சம்சாரத்தைத் திட்ட
வேண்டிய அவசியம் வந்திருக்காது . கணினியை கண்டுபிடிக்காமல் இருந்திருந்தால்
இன்று இந்தக் ‘ கடவுள் ஆராய்ச்சி ‘ தொடங்கியிருக்காது .

இந்த வரிகளை வாசித்திருக்க முடியாது . கல்வியறிவு வளர்ந்திருக்காது . ‘
கண்டவர் விண்டிலர் ‘ என்ற சொல்லும் போதே “ அதெல்லாம் சரிப்பா அதுக்குக்
கொஞ்சம் அர்த்தத்தையும் சொல்லிட்டு போ ” என்கிற தைரியம் பிறந்திருக்காது .

மனிதர்களின் ஆசைகள் ஒவ்வொரு சமயத்திலும் அவனை அடுத்தக் கட்டத்திற்கு
நகர்த்தியது . உழைக்கத் தொடங்கினார்கள் . தோல்விக்கு நாமே காரணம் என்று
உணர்ந்து மேலும் உழைத்துக் கொண்டேயிருந்தார்கள் . ஆக்கப்பூர்வ
கண்டுபிடிப்புகள் அடுத்தடுத்து வர மொத்த சமூகத்தின் வேகமும் நாலு கால்
பாய்ச்சலில் பயணிக்கத் தொடங்கியது .

எந்த விஞ்ஞானிகளும் கடவுளைப் பற்றி யோசிக்கவில்லை என்பதை விட அதனைப் பற்றி
நினைத்துப் பார்க்க நேரமும் இருக்கவில்லை .

லட்சக்கணக்கான சிந்தனைகளின் செயல்பாடுகளின் இன்று உலகம் முழுக்க உள்ள 700
மில்லியன் ஜனத்தொகையை வாழ வைத்துக் கொண்டிருக்கின்றது . பல வசதிகளைத்
தந்துள்ளது . ‘ வாழ்க்கை என்பது அழகானது ‘ என்பதை உணரவும் வைத்துள்ளது .

விஞ்ஞானிகள் கடவுளைப் பற்றி நினைக்கவில்லையே தவிர ஒவ்வொரு காலகட்டத்திலும்
மதவாதிகள் நினைக்க வேண்டிய கடவுள்களைத் தவிர மற்ற அனைத்தையும்
நினைத்தார்கள் . தங்கள் ஆளுமைக்குள் தான் அனைத்தும் இருக்க வேண்டும் என்று
கருதினார்கள் . அது தொடர்பான வேலைகளை மட்டுமே செய்தார்கள் . அக்கிரமங்கள்
மட்டும் நின்றதே இல்லை . கல்லடி கொடுத்தார்கள் . கழுவில் ஏற்றினார்கள் .
உண்மைகளை வெளியே வராத அளவுக்கு உக்கிரமாகச் செயல்பட்டார்கள் .

கடைசியில் “ பாவத்தைச் சுமப்பவர்களே என்னிடம் வாருங்கள் ” என்று மதப்
போர்வையைப் போர்த்திக் கொண்டு பரிதாபமாகக் கூவினார்கள் . உன் விதிப் பயன்
மாறும் என்றார்கள் . பார்த்துப் பார்த்து ஒவ்வொன்றையும் மாற்ற
முயற்சித்தார்கள் . ஆனால் திறந்த அணையைக் கை வைத்து தடுக்க முடியுமா ?

மதவாதத்தை இன்று மார்க்கெட்டிங் செய்து வளர்க்கும் அளவிற்கு மாறியுள்ளது .

ஆனால் விஞ்ஞானக் கண்டுபிடிப்புகள் ஒவ்வொன்றையும் மக்கள் தேடிப்போய்
வாங்கிக் கொள்ளும் அளவிற்கு நாளுக்கு நாள் பெருகிக் கொண்டேயிருக்கின்றது .
வாழ்க்கையை நேசிப்பவர்கள் வசதியை விரும்புகின்றார்கள் . இந்த வசதிகள்
கொடுத்த தைரியத்தில் தான் ‘ சிறப்புத் தரிசனம் ‘ என்ற பெயரில் நானும்
ஆன்மீகவாதிதான் என்று திருப்திப்பட்டுக் கொள்கின்றார்கள் .

ஒருவன் எந்த நாட்டில் எந்தச் சூழ்நிலையில் வாழ்கின்றானோ , அதற்கேற்றாற் போல
அவன் உடலும் மாற்றம் பெறுகின்றது . இது இயற்கை உருவாக்கிய பொதுவான விதி .
ஆனால் ஒருவன் எங்கு வாழ்ந்தாலும் அவனிடம் உள்ள ஆதார பயமென்பது ‘
அப்பாற்பட்ட ஏதோவொன்று இருக்கின்றது ‘ என்பதாக அவன் மனம் நம்பத்
தொடங்குகின்றது .

அப்போது தான் ஆன்மீகம் விஸ்வரூபம் எடுக்கின்றது . வணங்கும் பொருட்கள்
மாறலாம் . வழிபாட்டுத் தன்மை கூட வேறுபட்டதாக இருக்கலாம் . ஆனாலும்
அவனுக்குள் இருக்கும் ஆதார பயம் மட்டும் சாவின் கடைசி நொடி வரைக்கும்
தொடருகின்றது . ஒரு மனிதனின் பயம் விலக அவன் பார்க்கும் பார்வைகள் ரொம்பவே
முக்கியம் . எதையும் உணர மறுக்கும் குருடனிடம் போய் எந்தப் பார்வையை
உங்களால் உணர்த்த முடியும் ?

‘ பலவற்றை உன்னால் உணர முடியாது ‘? என்று சொல்லியே தன்னை உணர மறுக்கும்
மனித கும்பலை மதவாதிகள் வளர்த்தார்கள் . அப்படித்தான் வளர்க்கவும்
விரும்புகின்றார்கள் . உருவாக்கப்பட்ட மதக் கொள்கைகளில் இடைச் சொருகலாக
ஒவ்வொரு காலகட்டத்திலும் ஒவ்வொன்றையும் புகுத்திக் கொண்டே வர இன்று எது
உண்மையான ஆன்மீகம் என்ற கேள்விக்குறியில் வந்து நிற்கின்றது ?

வாழும் போது மற்றவர்களை வதைப்பவர்களைப் பார்த்து அவன் முன் ஜென்ம பலனால்
இன்று அரசாட்சி செய்கின்றான் என்கிறார்கள் . வதைபட்டுத் துடித்துக்
கொண்டிருப்பவர்களும் அதையே தான் சொல்கின்றார்கள் ?

உணர மறுப்பவனின் தவறா ? உணர்வே தெரியாதவனின் குறையா ?

எங்கே வந்து முடிந்துள்ளது ?

அழியப் போகும் உடம்பை நினைப்பதை விடச் சேர்த்து விடத் துடிக்கும் சொத்தின்
மேல் பற்றுதல் உருவாகி உள்ளது . படபடப்பு என்பது இயல்பான குணமாக
மாறியுள்ளது . அறநெறிகள் அவசியமில்லை என்ற எண்ணத்தை உருவாக்கியுள்ளது .
பாவமன்னிப்பு மூலம் சமன் செய்து விடலாம் என்ற நம்பிக்கையை வளர்த்துள்ளது .
நாம் வாழ்வதற்காக என்ன வேண்டுமானாலும் செய்யலாம் என்கிற அளவுக்கு நாகரிகம்
கற்றுத் தந்துள்ளது . இளிச்சவாய்த்தனமாக இருக்காதே என்று அறிவுரை சொல்லும்
அளவிற்கு மாறியுள்ளது .

ஆன்மீகத்தைப் பற்றி அதன் மொத்த கூறுகளைப் பற்றி அதன் தன்மைகளைப் பற்றி நாம்
தெரிந்திருக்க வேண்டிய அவசியமில்லை . கடவுள் இருக்கின்றாரா ? இல்லையா ?
போன்ற ஆராய்ச்சி கூடத் தேவையில்லை .

அவர் எங்கு வேண்டுமானாலும் இருந்து விட்டு போகட்டும் . நீங்கள்
வணங்கித்தான் தீர வேண்டும் என்ற கட்டளை பிறப்பிக்க அவர் அரசியல்வாதி அல்ல .

சாஸ்திர சம்பிரதாயங்கள் எதையும் அவர் கேட்கவில்லை . இந்த உடையில் தான்
வரவேண்டும் என்று சொல்வதற்கு அவர் தனியார் கல்விக்கூடம் நடத்தும் நபர் அல்ல
. அண்டா நிறையப் பாலைக் கொண்டு ஊற்றினாலும் , அல்வா போன்ற பட்சணங்களைப்
படைத்தாலும் அவர் மயங்க அமைதிப்படை நாயகன் அல்ல . உங்கள் பாவக் கணக்கை
பட்டியலிட மடிக்கணினி ஏதும் வைத்திருப்பதாகத் தெரியவில்லை .

ஆனால் உங்கள் மனதில் ஓவ்வொன்றுக்கும் தொடக்கம் இருப்பதைப் போல முடிவும்
உண்டு என்பதையும் , எதிர்வினை எப்போது வேண்டுமானாலும் தாக்கும் என்பதையாவது
புரிந்திருக்கத் தெரிய வேண்டும் . குறிப்பாக உங்களை நீங்களே அறிந்திருக்க
வேண்டும் . உங்களின் அளவற்ற சக்தியை உணரத் தெரிந்திருக்க வேண்டும் .

“ முடிவில்லாத முயற்சிக்கு ஒரு நாள் கூலி கிடைத்தே தீரும் ” என்ற எண்ணம்
உள்ளத்தில் உருவாகி இருக்க வேண்டும் . அப்படியே கிடைக்காத போதும் கூட என்
கடமையைச் சரியாகத் தான் செய்துள்ளேன் என்ற சுய நிர்ணயத்தில் கம்பீரமாக வாழ
கற்று இருக்க வேண்டும் . குறிப்பாக மெய்யியல் ஆன்மீகத்தையாவது புரிந்து
வைத்திருக்க வேண்டும் என்பதே என் விருப்பம் .

ஒவ்வொருவரும் தனது ஒரு நாள் வாழ்க்கையை எத்தனை பேர்கள் உணர்ந்து வாழ்ந்து
கொண்டிருக்கின்றார்கள் என்பதை இந்தச் சமயத்தில் யோசித்துப் பாருங்களேன் .

இரவில் தூங்கத் தொடங்கும் வரையிலும் தான் உங்கள் ஆசை , காமம் , குரோதம் ,
வன்மம் , பொறாமை , எரிச்சல் போன்றவர்கள் பங்காளிகளாகப் பல் இளித்துக்
கொண்டு உங்களுடன் தான் இருக்கின்றார்கள் . ஆழ்ந்த தூக்கத்தில் உங்களின்
உயிர் எங்கே இருக்கும் ? அந்தரத்திலா ? ஆள் அரவமற்ற இடத்திலா ?

காலையில் விழிப்பு வந்தால் மட்டுமே நீங்கள் உயிருடன் இருக்கின்றீர்கள்
என்று அர்த்தம் . பாதித் தூக்கத்திலே பரதேசம் போனவர்களைப் பற்றிக்
கேள்விப்பட்டு இருக்கின்றோம் தானே ? ஆனால் நாம் தினந்தோறும் பயத்துடன் தான்
படுக்கச் செல்கின்றோமா ? அடுத்த நாள் ஆட்டையைப் போடும் கணக்கோடு தானே
தூங்கச் செல்கின்றோம் .

காலையில் தொடங்கும் வார்த்தைகளே இன்னமும் காபி போடலையா ? என்று எரிச்சலுடன்
மனைவியைப் பேசத் தொடங்க உள்ளேயிருக்கும் வன்மம் வளரத் தொடங்க வாழ வந்தவளை
மதிக்கத் தெரியாதவன் கடைபிடிக்கும் ஆன்மீகம் எதைக் கற்றுக் கொடுக்கும் ?
குழந்தைகளைக் கொண்டாடத் தெரியாதவன் சிலைகள் மேல் கொண்டு போய்க் கொட்டும்
பாலையும் தேனையும் ஆண்டவன் மட்டுமல்ல ? நக்கிக்குடிக்கும் நாய் கூடச்
சீந்தாது .

இதைத்தான் இந்த உலகில் வாழ்ந்த சித்தர்களும் , ஞானிகளும் நமக்கு
உணர்த்தினார்கள் . உடம்பை கோவிலாகக் கருதினார்கள் .

மனதை தெய்வமாக மாற்றினார்கள் . தன்னை உணர்வதே ஆன்மீகம் என்றார்கள் . உண்மை
எது ? பொய் எது ? என்பதை அடையாளம் காட்டினார்கள் .

அதை உங்களால் உணரத் தெரியாவிட்டால் ஆன்மீகத்தின் மீது தவறல்ல .

நீங்கள் வளர்த்துக் கொண்டுள்ள தகுதியற்ற ஆசையே காரணமென்பதை உணர்ந்து
கொள்ளவும் .

3

அரசியல் – ஆயுதம் ஏந்தாத யுத்தம்

அரசியல் – ஆயுதம் ஏந்தாத யுத்தம்

22

காசு, பணம், மணி, துட்டு

[]

அரசியல் – ஆயுதம் ஏந்தாத யுத்தம்

[]

22. காசு , பணம் , மணி , துட்டு

ஐந்து விதமான நிலங்களில் தமிழர்கள் வாழ்ந்தார்கள் என்பது பழைய வரலாற்றுச்
செய்தி . ஆனால் தற்போது தமிழர்கள் எங்கே வாழ்ந்தாலும் மூன்று வித
மனோநிலையில் தான் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கின்றார்கள் .

எந்த மதம் ? எந்தச் சாதி ? எந்தக் கட்சி ?

இந்த மூன்றில் ஏதோவொன்று தினந்தோறும் தாக்கிக் கொண்டேதானிருக்கும் . மத
வெறி மனிதத்தைக் கொன்றது . ஆனால் சாதி வெறியே சகலத்தையும் கொன்று விட்டது .
இந்த இரண்டையும் இன்று வரையிலும் அழியாமல் காத்துக் கொண்டிருப்பது கட்சியே
.

இது குறித்து நான் எழுதும் போது உருவாகும் உணர்ச்சிகளை விட ஒவ்வொரு
இடத்திலும் நான் படிக்கும் கட்டுரைகளை அதற்கு வரும் விமர்சனங்கள் தான்
ஆச்சரியமாகப் பயமுறுத்துவதாக உள்ளது .

இவர்கள் படித்தவர்கள் , எல்லாவற்றையும் அறிந்தவர்கள் என்ற நம்பிக்கை
நாளுக்கு நாள் குறைந்து கொண்டே வருகின்றது .

நடிக்கின்றார்களா ? அல்லது நயவஞ்சகத்தனம் என்பதை இயல்பான குணமாகவே மாற்றிக்
கொண்டு விட்டார்களா ? என்று யோசிக்கத் தோன்றுகின்றது .

விலங்குகளைப் பலிகொடுத்தது மாறி தற்போது மனிதர்களைப் பலிகொடுக்கும்
அளவிற்கு நாம் வளர்ந்துள்ளோம் . திரைப்படங்களில் வெட்டப்படும் தலையும் ,
பீச்சியெடிக்கும் ரத்தத் துளிகளும் அகன்ற திரை முழுக்கப் பரவும் போது
மயங்கி விழுந்தவர்கள் அந்தக்காலம் . ஆனால் இப்போது சரியா போட்டான்டா ………
என்று கைதட்டி ஆராவாரம் செய்ய அடுத்து ஐந்து படங்களுக்கும் அறுவாளே
கதாநாயகனாக வருகின்றது .

கடந்த ஐந்தாண்டுகளில் வந்த வெற்றி பெற்ற படங்களை எடுத்துக் கொண்டால்
ஒவ்வொன்றிலும் ஒரு சாதியின் பெருமை பேசப்பட்டு இறுதியில் அருவாள்
பேசியிருக்கும் .

சங்கை அறுத்துருவேன் என்று வசனமாகப் பேசியது மாறி இன்று மனித குரல்வளையை
நறுக்குவது தான் வெற்றிக்கு அச்சாரமாக இருப்பதால் அம்மாக்கள் கூடக் காய்கறி
போலச் சங்கை அறுத்து மகனை காப்பாற்றுகின்றார்கள் .

மக்கள் ரசிக்கின்றார்கள் என்பதை விட இந்த ரசனையை ஊடகங்கள் வளர்த்தது .
இயக்குநர்கள் நாட்டில் நடப்பதைதான் எடுக்கின்றோம் என்று இந்தக் கலையை
வளர்த்துக் கொண்டிருக்கின்றார்கள் .

இது போன்ற செய்திகளும் , படங்களும் வெற்றியடைந்த காரணத்தால் அதன்
நீட்சியில் இன்று வலைபதிவுகள் , முகநூல் எங்கும் ரத்தக்கவுச்சியே பிரதானமாக
உள்ளது . சாதிப் பிரச்சனை அமுங்கும் போது மதப்பிரச்சனை எழுந்து விடுகின்றது
.

இரண்டுக்கும் பின்னால் எப்போதும் இருப்பதும் கட்சியே .

என்ன நடந்தது ? ஏன் நடந்தது ? என்று யோசித்து முடிப்பதற்குள் அப்பாவியின்
உயிர் அய்யோ …. என்ற கதறலுடன் காற்றில் கரைந்து போனாலும் அடுத்தவரும்
சாதிக்காக மதத்திற்காகச் சாகத் தயாராகவே இருக்கின்றார் என்பது தான் இன்றைய
சமூகம் தரும் ஆச்சரிய செய்தி . .

இன்று எவருடன் பேசினாலும் மேலே சொன்ன மூன்றுக்குள் நின்றே பேச
வேண்டியுள்ளது . பொதுவாகப் பேசினாலும் சந்தேகப் பார்வையை வைத்துக் கொண்டு
தான் பேசுகின்றார்கள் . நம் சாதியை உறுதிப்படுத்திக் கொண்டு
விடுகின்றார்கள் . விமர்சனப் பார்வையாகப் பேச நல்லா நடிக்கிறானப்பா ?
என்றொரு அம்போடு சாதி வெறி பிடித்தவன் என்ற வார்த்தைகளும் தொடர்ந்து வந்து
தாக்குகின்றது .

என்ன இருந்தாலும் அவன் மதம் அப்படித் தான் பேச வைக்கும் என்றொரு நக்கலும்
விடாமல் தாக்க தப்பித்தோம் பிழைத்தோம் என்றே ஓட வேண்டியுள்ளது .

விஷத்தை உள்ளே வைத்துக் கொண்டு கக்குவதில் சூரனப்பா என்று சொல்ல எந்தப்
பக்கம் நகர்வது என்று தெரியாமலேயே ஒவ்வொரு நாளும் கழிகின்றது .

“ நீங்கள் எங்களுக்கு ஆதரவாக இல்லாவிட்டால் நீங்கள் எதிரியின் பக்கம்
இருப்பதாக அர்த்தம் ”

முன்னாள் அமெரிக்க ஜனாதிபதி ஜார்ஜ் புஷ் ஈராக் போரின் போது முழங்கினாரே
அதைப்போலத்தான் நாம் ஏதோவொரு பக்கம் நின்றே ஆக வேண்டிய சூழ்நிலையை இங்கே
ஒவ்வொருவரும் உருவாக்கிக் கொண்டே இருக்கின்றார்கள் .

மதங்களைத் தாண்டி வந்து விட்டேன் . சாதிப் பார்வையை விட்டொழித்து விட்டேன்
. கட்சி அரசியலை விடக் கொள்கை அரசியலே இனி தேவை என்று சொல்லும் போது
திட்டுவதும் வசதிக்கு தகுந்தபடி வார்த்தைகளைக் கொண்டு சிலம்பாட்டம்
நடத்துவதையும் சமீப காலமாக அதிகம் பார்க்கின்றேன் .

சாதி , மதம் இது இரண்டையும் தவிர்த்து சமூக அவலத்தைச் சுட்டிக்காட்ட ஆண்ட
ஆண்டுக் கொண்டிருப்பவர்களைப் பற்றிப் பேசத் தொடங்கினால் தனி மனித தாக்குதல்
என அத்தனையும் அணிவகுத்து வந்து விடுகின்றது . இங்கு இந்த மூன்றுக்கும்
தனித்தனியே ஆதரவாளர்கள் .

ஆனால் சாதி , மத ஆதரவாளர்கள் கடைசியில் ஏதோவொரு கட்சிக்குள் அடைக்கலமாகி
இருப்பதைக் கவனமாகப் பார்த்தால் தெரியும் .

கட்சி வளர்க்க மதம் சாதி என்ற உரம் தேவை என்பதைத் தலைவர்கள்
உணர்ந்திருப்பதை விடத் தொண்டர்களும் அப்படி இருப்பதைத்தான்
விரும்புகின்றார்கள் .

ஏனிந்த மாற்றம் ?

19 ஆம் நூற்றாண்டில் குரங்கிலிருந்து பரிணாம வளர்ச்சியில் உருவானவன் தான்
மனிதன் என்று டார்வின் சொன்னதற்குப்பிறகு இரண்டு நூற்றாண்டுகளைக் கடந்து
வந்துள்ளோம் .

இப்போது மாற்றங்கள் என்பது வருடத்திற்கொருமுறை என்பது மாறி மாதம் ஒரு முறை
மாற்றம் என்கிற நிலைமைக்கு உயர்ந்துள்ளோம் . மொத்த சமூகத்தையும் புரட்டிப்
போட்டு விட்டு சென்று கொண்டேயிருகின்றது . இதுவும் கடந்து நாள் கணக்கு
மாற்றங்கள் என வரத் தொடங்கியுள்ளது .

மாறிப்போன உலகில் எல்லாமே பழசாகிப் போய்விடத் தமிழர்கள் மனதில் உள்ள
இருட்டு மட்டும் நாளுக்கு நாள் அதிகமாகிக் கொண்டேயிருக்கின்றது . விடாது
துரத்தும் கருப்பு என்பது சமீப காலமாகப் பூதாகாரமாக மாறிக் கொண்டே
வருகின்றது .

இருட்டுக்குள் வேண்டுமானாலும் இருப்பேனே தவிர என் மதம் என் சாதி என்
கட்சியை விட மாட்டேன் என்பவர்களை எப்படி அழைப்பீர்கள் ?

எந்த விமர்சனத்தையும் இங்கே எழுப்பக்கூடாது .?

எழுதத் தொடங்கினால் எதிர்ப்புகள் உருவாகின்றதை விட எழுதுபவன் அடுத்து
எழுதாதபடி செய்யக்கூடிய அத்தனை விசயங்களையும் ஆதரவாளர்கள் செய்யத் தயாராக
இருப்பதால் பயம் மனதில் இயல்பாக உருவாகிவிடுகின்றது . நமக்கு எதுக்கு வம்பு
? என்ற ஆதங்கம் தற்போதும் உனக்கேன் இந்த வேண்டாத வேலை என்ற அறிவுரையாக
மாறியுள்ளது

பொதுவாக யோசித்துப் பார்த்தால் இந்த மதத்தில் பிறந்தேன் என்பதையும் இந்தச்
சாதியில் தான் வளர்ந்தேன் என்பதையும் நாம் தீர்மானிக்க முடியாது .
இயல்பிலேயே உருவான ஒன்று . ஆனால் இந்தக் கட்சியில் இருக்கின்றேன் என்பது
நாம் ஏதோவொரு காரணத்தால் தீர்மானிக்கக் கூடியதாகவே உள்ளது .

கட்சித் தலைவரை பிடிக்கலாம் . பல சமயம் அவர் சொன்ன கொள்கைகளைப்
பிடித்திருக்கலாம் . ஆனால் கட்சியின் தலைவரும் , கொள்கைகளும் கடைசி
வரைக்கும் இருப்பதில்லை .

மாற்றத்தின்படியே மாறிக்கொண்டே தான் வருகின்றது .

கட்சி வளர்கிறதோ இல்லையோ அவரும் அவர் குடும்பமும் கால மாற்றத்தில் நன்றாகவே
வளர்ந்துவிடுகின்றார்கள் . பணம் , பதவி , அதிகாரம் , அந்தஸ்து , செல்வாக்கு
என அனைத்தும் அவருக்குக் கிடைத்து விட அவர் குடும்பத்திற்கு இயல்பாகவே
மாறிவிடுகின்றது .

சொந்த வாழ்க்கையைப் பலிகொடுத்து தலைவரை நம்பிக் கொண்டே வாழும் தொண்டர்களைப்
பார்க்கும் போது தான் இவன் நடிக்கின்றானா ? இல்லை இவன் மனநோயின்
தாக்கத்தில் இருக்கின்றானா ? என்று யோசிக்கத் தோன்றுகின்றது .

சாதாரணத் தொண்டனுக்குக் கட்சியின் கட்டமைப்பு என்பது எப்படி இருக்கும்
என்று தெரியுமா ?

கட்சி உருவாக்கும் கொள்கைகள் ஆட்சியில் இருக்கும் போது எத்தனை சமரசங்களைத்
தாண்டி வர வேண்டும் என்பதாவது புரியுமா ?

தற்போது கட்சி என்றால் குடும்பம் என்று அர்த்தம் .

அதுவொரு திட்டமிட்ட பரிபூரண உணவு . எந்த இடத்தில் எவரவர் இருக்க வேண்டுமோ
ஒவ்வொரு இடத்திலும் குடும்ப உறுப்பினர்களின் ஆதிக்கமும் இருந்து
கொண்டேயிருக்கும் . கட்சி அதிகாரத்தில் இருக்கும் போது அதன் செல்வாக்கு
அதிகமாகவும் இல்லாத போதும் குறைவாகவும் இருக்கும் . ஆட்சி மாறினாலும்
தமிழ்நாட்டில் பல சமயம் காட்சிகள் மாறாமல் இருப்பதற்கு இதுவே முக்கியக்
காரணம் .

தலைவனின் குடும்பத்தினர் சுவைத்து எச்சமும் மிச்சமும் இருப்பது அடுத்தக்
கட்டத்திற்கு நகர்கின்றது . அடுத்தக் கட்டத்தில் உறவுக்கூட்டம் ,
உறவுக்கூட்டத்தின் தொடர்பு கூட்டங்கள் , இதனைச் சார்ந்துள்ள அதிகாரவர்க்க
கூட்டங்கள் என அனைத்தையும் தாண்டி வந்த பிறகே கட்சியில் உள்ள இரண்டாம் கட்ட
தலைகளுக்குக் கொஞ்சம் கிடைக்கின்றது .

மூன்றாம் கட்டத்திற்கு வருவதற்குள் அரசு நிதிக்கு பேதியாகி விடத் திறக்கும்
கல்வெட்டுக்கள் மட்டுமே இங்கே சாட்சியாக நிற்கின்றது . போட்ட சாலைகள் ஒரே
மழையில் மல்லாந்து நிற்பதும் இதுவே காரணமாகும் .

ஆனால் இங்கே மற்றொரு வினோத முரண்பாடுகளைப் பார்க்க முடியும் .

நீ அந்தக் கட்சிகாரன் விசேடத்தில் கலந்து கொண்டால் உன் பதவி பறிபோய்விடும்
என்ற அச்சத்தின் காரணமாகப் பெத்த ஆத்தாளுடன் வருடக்கணக்கில் பேசாத மகனும்
உண்டு . நீங்கள் இருவரும் சம்மந்தி என்றாலும் வெவ்வேறு கட்சியென்பதை மனதில்
வைத்து செயல்படு என்ற அறிவுரையினால் கட்டிக் கொடுத்த மகளை விடப் பதவி தரும்
கட்சியே இங்கே பலருக்கும் தேவையாக உள்ளது .

ஆனாலும் மதம் , சாதி , கட்சி என்ற மூன்றையும் அழித்து விளையாடுபவர்கள்
ஒவ்வொரு காலகட்டத்திலும் தொழில் அதிபர்களாகவே இருக்கின்றார்கள் .
அவர்களுக்குப் பணம் என்பதைத் தவிர வேறு எந்த வேறுபாடுகளும் முக்கியமில்லை .

இவர்களுக்கு ஒரு பெரிய அங்கீகாரத்தை ஒவ்வொரு கட்சியும் கொடுத்தே ஆக
வேண்டியுள்ளது . .

காரணம் தொண்டர்கள் கட்சிக்கு உழைக்கப் பிறந்தவர்கள் . கட்சித்தலைவர்கள்
தொழில் அதிபர்களிடம் அண்டிப் பிழைக்க வேண்டியவர்கள் .

அம்பானி காங்கிரஸ்க்கு கொடுப்பதைப் போலப் பாரதிய ஜனதா கட்சிக்கும் தான்
நன்கொடை கொடுக்கின்றார் . மல்லையா ஜெயலலிதாவின் ஆதரவாளர் என்று
எல்லாருக்கும் தெரியும் ? ஆனால் கலைஞர் அவர் வங்கிக்குக் கட்டாத பணம்
குறித்துப் பேசி இருக்கின்றாரா ?

தொழில் அதிபர்கள் என்பவர்கள் நாட்டின் தொழில் வளர்ச்சியைப் பெருக்குபவர்கள்
மட்டுமல்ல . இரண்டு வெவ்வேறு கோடுகளில் பயணிக்கும் கட்சி அரசியலை தங்கள்
கவட்டிக்குள் வைத்திருப்பவர்கள் .

அதனால் என்ன ?

பணத்தாளில் கப்பெடுத்த வாடை வருகின்றது என்பதற்காக அதை வெறுப்பவர்கள்
யாராவது இருக்கின்றார்களா என்ன ?

பணம் வந்தால் பத்தும் பறந்து போய்விடும் என்பது பழமொழி

பணம் இருந்தால் எதையும் மாற்றலாம் என்பதே இன்றைய சமூகமொழி .

23

இந்தியா -- பணக்காரர்களின் உலகம்

இந்தியாவில் ஏறக்குறைய 70 சதவிகித மக்கள் நேரிடையாகவும் மறைமுகமாகவும் ,
இந்த விவசாயம் சார்ந்த தொழிலை நம்பித்தான் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறார்கள் .
ஒரு ஏக்கர் வைத்து கஷ்ட ஜீவனம் நடத்துபவர்கள் முதல் மிகப் பெரிய
நிலச்சுவான்தார்கள் வரைக்கும் இதில் அடக்கம் .

இந்த இடத்தில் தான் நம்ம மரியாதைக்குரிய திருவாளர் பன்னாட்டு முதலாளிகள்
உள்ளே வருகிறார்கள் . அரசாங்கத்தின் பார்வையில் பன்னாட்டு நிறுவனங்கள்
என்பவர்கள் இந்தியர்களை உயர்விக்க வந்த உத்தமர்கள் .

இவர்களுக்கு வக்காலத்து வாங்கிக் கொண்டு தான் நமது அரசாங்கமும் வேறு
விதமாகச் சொல்லி வருகின்றது .

சிறு குறு விவசாயிகள் தங்கள் விவசாயத் தொழிலை விட்டு வேறு தொழிலுக்குச்
சென்று விடலாம் . காரணம் கார்ப்ரேட் ரீதியாக இந்திய விவசாயத் தொழிலை
மாற்றினால் மட்டுமே லாபகரமாக இருக்கும் . நம்மிடம் இருக்கும் அடிப்படை
வசதிகளை விட வெளிநாட்டுத் தொழில் நுட்பமும் , அந்த மேதைகளுமே இப்போதைக்கு
இந்தியாவுக்கு முக்கியமானது .

நம் விவசாயத்தை அவர்கள் செழிப்பாக வைத்திருப்பார்கள் என்கிறார்கள் .

கோவணத்துணி போலக் கக்கத்தில் வைத்துக் காலம் முழுக்க வாழ்ந்து
கொண்டிருக்கும் விவசாயிடம் போய் உன் நிலத்தைத் தந்து விடு என்று கேட்டால்
உதைக்க வரமாட்டானா ?

சுற்றி வளைத்து அவனையே அந்த நிலங்களை விற்க வைத்து விட்டால் ? அதைத்தான்
நமது ஆட்சியாளர்கள் செய்து கொண்டிருக்கிறார்கள் .

இந்த உணவு சார்ந்த தொழிலில் உலகளவில் 17 பன்னாட்டு நிறுவனங்கள் முக்கிய
இடத்தை வகிக்கின்றார்கள் . இவர்களுக்காக மட்டுமே உலகத்தின் உள்ள ஒவ்வொரு
நாட்டின் தலைவிதிகளும் மாற்றி எழுதப்பட்டுக் கொண்டு வருகின்றன .

இதை நேரிடையாகச் சொல்லமுடியுமா ?

அமெரிக்காவில் உள்ள US AGENCY FOR INTERNATIONAL DEVLOPMENT தெளிவாகத் தனது
அறிக்கையின் மூலம் நமக்குப் புரியவைக்கின்றது . இதைத்தான் யூ . எஸ் எய்ட்
என்றழைக்கின்றார்கள் . இதன் நிர்வாக இயக்குநர் ராஜீவ் ஷா ‘ உணவுத்துறையில்
பொதுத்துறையுடன் தனியார் துறையும் சேர்ந்து செயலாக்கம் செய்யும் அளவுக்கு
அரசாங்கங்கள் செயல்பட வேண்டும் ‘ என்கிறார் .

இதைத்தான் தாவோஸ் மாநாட்டிலும் உலக நாடுகளுக்குப் புரியவைத்தார்

ஒரு தனியார் நிறுவனம் விவசாயத்தில் ஈடுபடும் போது அந்த நாட்டின் பசியைப்
பார்ப்பார்களா ? இல்லை அவர்களுக்கு உலகம் முழுக்க விலை போகும்
வாய்ப்புகளைப் பார்ப்பார்களா ? முழுக்க முழுக்க ஏற்றுமதியில் தானே கவனம்
இருக்கும் . இதற்காகத்தான் நம்முடைய மத்திய அரசாங்கம் வேறொரு திட்டத்தைச்
செயல்படுத்திக் கொண்டிருக்கிறது .

அதற்கு மற்றொரு பெயர் “ சிறப்புப் பொருளாதார மண்டலம் .”

நகரங்களின் வளர்ச்சியில் அக்கறை செலுத்தும் ஒவ்வொரு ஆட்சியாளர்களுக்கும்
இந்தச் சிறப்புப் பொருளாதார மண்டலங்கள் தான் பல வகையிலும்
உதவிக்கொண்டிருக்கிறது .

இதைத் தான் இன்று ஒவ்வொரு மாநில அரசாங்கமும் வேதவாக்காகச் செயல்படுத்திக்
கொண்டிருக்கிறது .

இறுதியில் உனது நிலத்தைத் தருகிறாயா ? இல்லை விரட்டவா ? என்பதாக ஒவ்வொரு
மாநிலத்திலும் இந்தச் சி . பொ . ம ஆண்டுக்கு ஆண்டுப் பெருகிக்
கொண்டேயிருக்கிறது .

ஒரு காலத்தில் இந்தியாவில் தேசிய வருமானம் GDP (GROSS DOMESTIC PRODUCT) 55
சதவிகிதமாக இருந்தது . ஆனால் இப்போது கழுதை தேய்ந்து கட்டறும்பாகி இப்போது
2011 செப்டம்பர் மாத கணக்குப்படி ஏறக்குறைய 7 சதவிகித அளவுக்கு வந்துள்ளது
. ஏன் தொழில் வளர்ச்சி ரீதியில் நாம் முன்னேறிக் கொண்டு தானே இருக்கிறோம் .

ஏன் இன்னும் நம்மால் வளர்ச்சியை எட்ட முடியவில்லை ?

கிராமத்தில் சொல்லும் பழமொழியான தும்பை விட்டு வாலைப் பிடித்துத் தொங்கிக்
கொண்டிருப்பது தான் இப்போது நடந்து கொண்டிருக்கிறது . எதில் கவனம் செலுத்த
வேண்டுமோ ? அதைப் பற்றிக் கவனமே செலுத்த விரும்பாமல் தொழிற்சாலைகளின்
வளர்ச்சியைத் தான் நாட்டின் வளர்ச்சியாகக் கருதிக் கொள்வதால் ஆண்டுக்கு
ஆண்டுத் தனி நபர்களின் வருமானம் குறைந்து இந்தியாவில் பணக்காரர்களின்
எண்ணிக்கை வருடத்திற்கு வருடம் எகிறிக் கொண்டே இருக்கிறது .

உண்மை தான் . பணம் ஒரு சாரரிடம் மட்டும் குவிந்து கொண்டேயிருக்கிறது .

மாறி வரும் பொருளாதாரத்தில் இன்று உலகம் முழுக்க ஒரு கிராமமாகச் சுருங்கி
விட்டது . எல்லாச் சூழ்நிலைகளிலும் , வளர்ந்து கொண்டிருக்கும் நாடுகள்
வளர்ச்சி அடைந்த நாடுகளை விட்டு விலகி நின்றுவிட முடியாது .

இதைக் கருத்தில் கொண்டே 1991 ல் ஆட்சிக்கு வந்த நரசிம்மராவ் கொண்டு வந்தது
தான் இந்தச் சந்தைப் பொருளாதாரம் .

எப்போதும் போல , நம்முடைய செங்கொடி தோழர்கள் டங்கல் , காட் ஓப்பந்தம் மூலம்
நாட்டை அந்நியருக்கு தாரை வார்த்து விடும் என்று போராடிவிட்டு ஒதுங்கி விட
, சந்தைப் பொருளாதாரம் ஜம்மென்று இந்தியாவில் ராஜநடை போட தொடங்கியது . இந்த
இடத்தில் ஒரு மகத்தான் ஆச்சரியம் என்னவென்றால் எவர்கள் உள்ளே வரக்கூடாது
என்று செங்கொடி தோழர்கள் போராடினார்களோ அந்தச் செங்கொடி தோழர்கள் ஆண்ட
மேற்கு வங்காளத்தில் தான் விவசாயிகளை அவர்கள் இடங்களை விட்டு
அப்புறப்படுத்த துப்பாக்கி சூடும் நடத்த வேண்டியதாக இருந்தது .

பொருளாதார மாற்றத்தின் தொடக்கத்தில் நல்லதே நடக்கத் தொடங்கியது .
எருதுகளின் உதவியோடு உழுது கொண்டிருந்த விவசாயிகளின் பழமைவாத சிந்தனைகள்
படிப்படியாக விலக ஆரம்பித்தது .

ஆனால் அடிப்படை சிந்தனைகளே இன்று மாறி அடிவருடி சிந்தனைகள் மட்டுமே
இருக்கும் அளவுக்கு அரசியல்வாதிகள் தின்று கொழுக்க ஆரம்பித்தனர் .
இடைத்தரகர்கள் மட்டுமே வாழ முடிந்தது . யுகபேரம் வளர்ந்து இனி நம்மால்
வாழவே முடியாது என்கிற அளவுக்கு ஒவ்வொரு விவசாயிகளையும் நடுத்தெருவுக்குக்
கொண்டு வந்து நிறுத்தத் தொடங்கியது .

சந்தைப்பொருளாதாரம் இந்தியாவில் அறிமுகமாகி 20 வருடங்களுக்கு மேல்
ஆகிவிட்டது . ஏராளமான தொழில் நுட்ப வளர்ச்சியைக் கண்டுள்ளோம் . வீட்டுக்கு
வீடு தொலைக்காட்சி முதல் அலைபேசியின் மூலம் இன்று உலகத்தைக் கைகளுக்கே
கொண்டு வந்து விட்டோம் . ஆனால் அடுத்த வீடு அந்நிய வீடாகிப் போய் விட்டது .

குறுகிய மனப்பான்மையே முக்கியக் குறிக்கோளாக மாறிவிட்டது . இதுவே வளர்ந்து
வளர்த்து பேராசையின் உலகமாக மாற்றியுள்ளது .

பணமே பிரதானமாகி ஒவ்வொருவர் மனத்திற்குள்ளும் ஆயிரம் விஷவிதைகள் வளர்ந்து
காட்டுப்புதர் போலவே மண்டிவிட்டது . தொடர்ச்சியாக இதன் விதைகளை வளர்த்துக்
கொண்டிருக்கிறோம் . வளர்ச்சிக்கும் வீக்கத்துக்கும் உள்ள வித்யாசம் தெரியாத
உலகில் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கின்றோம் .

ஒரு குழந்தைக்கும் மற்றொரு குழந்தைக்கும் இடைவெளி விடுங்க என்பதைப் போலவே
சமூக வாழ்க்கையில் நமது அரசாங்க கொள்கைகளின் மூலம் வேறொரு இடைவெளியை
வெற்றிகரமாக உருவாக்கிக் கொண்டிருக்கின்றது .

அது தான் ஏழை மற்றும் பரம ஏழை .

இதைப் போலவே பணக்காரன் மிகப் பெரிய பணக்காரன் .

ஆனால் நம் கண்களுக்குத் தெரிவதெல்லாம் இந்தியாவில் நடுத்தர வர்க்கம்
உயர்ந்து விட்டது . வாங்கும் சக்தி படைத்த சந்தையில் இந்தியா முக்கியமான
இடத்தில் உள்ளது என்பது மட்டுமே .

உலக நாடுகளும் இதன் அடிப்படையில் இங்கே படையெடு எடுத்து வந்து
கொண்டிருக்கிறார்கள் . ஆனால் இங்கே வெம்பிக் கொண்டிருப்பவர்களின் எண்ணிக்கை
குறித்து எவருக்கும் அக்கறையில்லை .

அர்ஜுன் சென்குப்தா கமிட்டியின் அறிக்கையின் படி , இந்தியாவில் 77
சதவிகிதத்தினர் ஒரு நாளைக்கு 20 ரூபாய்க்கும் குறைவாக வாழுகின்றனர் . என் .
சி . சக்சேனா கமிட்டியின் அறிக்கையின் படி , இந்தியாவில் 50 சதவிகிதத்தினர்
வறுமைக் கோட்டின் கீழே வாழுகின்றனர் .

ஆனால் தற்போது மன்மோகன் சிங் அரசாங்கத்தின் கணக்குப்படி ரூபாய் 32 தின
வருமானமாக இருப்பவர்கள் மட்டுமே வறுமைக் கோட்டுக்குள் இருப்பவர்கள் .
தெருவோரக் கடையில் ஒரு தேநீரின் விலை ஆறு ரூபாய் . ஆனால் ஒரு பாட்டிலின்
தண்ணீரின் விலை 15 ரூபாய் .

இது தான் இப்போது இந்தியா பெற்றுள்ள உண்மையான வளர்ச்சி .

இந்தியாவின் 2001 மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின் படி , 35.5 % வங்கி சேவையைப்
பயன்படுத்தியுள்ளார்கள் . 35.1 % வானொலி வைத்துள்ளனர் 31.6 % தொலைக் காட்சி
வைத்துள்ளார்கள் , 9.1 % தொலைபேசி வைத்துள்ளனர் 43.7 % சைக்கிள்
வைத்துள்ளனர் 11.7 % ஸ்கூட்டர் அல்லது மோட்டார் சைக்கிள் வைத்துள்ளனர் 2.5
% கார் வைத்துள்ளனர் , 34.5 % இவற்றில் எதுவுமே இல்லாமல் இருக்கின்றனர் .

அடுத்து வந்த பத்து வருடங்களின் எதுவுமே இல்லாமல் வாழ்ந்து
கொண்டிருப்பவர்களின் எண்ணிக்கையும் அதிகமாகி இன்னும் பெருகிக்
கொண்டேயிருக்கிறது .

பருத்தி , கரும்பு விவசாயத்தை நம்பியவர்கள் அத்தனை பேர்களும் நட்டாத்தில்
தவித்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள் . விவசாய அமைச்சர் சரத்பவார் தென்
ஆப்ரிக்காவில் நடந்த கிரிக்கெட்டில் இந்தியா தோற்றத்திற்குக் கவலைப்பட்டுக்
கொண்டு உருப்படியான பயிற்சியாளர்கள் தேவை என்று கவலைப்பட்ட கதையை நாம்
படித்தது தானே ?.

அரசே ஒப்புக் கொண்ட புள்ளி விபரங்களின் படி , 1997 முதல் 2007 வரையிலான
காலத்தில் மட்டும் 2 லட்சம் விவசாயிகள் வறுமை காரணமாகத் தற்கொலை செய்து
கொண்டுள்ளனர் . உலகச் சுகாதார நிறுவனத்தின் புள்ளி விபரத்தின் படி ,
இந்தியாவில் ஊட்டச் சத்து குறைபாடு உள்ள குழந்தைகளின் எண்ணிக்கை
ஆப்பிரிக்கக் கண்டத்தை விட அதிகமாக இருக்கிறது .

இந்தியாவில் உள்ள பணக்காரர்களை எடுத்துக் கொண்டால் , 2007 ம் ஆண்டு உள்ள
கணக்கின் படி , இந்தியாவில் உள்ள கோடீஸ்வரர்களின் எண்ணிக்கை ஒரு இலட்சத்து
இருபத்து மூன்றாயிரம் . இந்த எண்ணிக்கை ஆண்டுதோறும் வளர்ந்து கொண்டே
இருக்கிறது .

24

ஊரெல்லாம் மினுமினுப்பு 2013

கடந்த சில மாதங்களில் பல முறை ஊர்ப்பக்கம் சென்று வந்த போது இந்த வருட
மாறுதல்களை உள்வாங்கிக் கொள்ள முடிந்தது . அதில் சிலவற்றை இங்கே எழுதி
வைத்து விடுகின்றேன் .

தமிழ்நாட்டில் பொதுப் போக்குவரத்து என்பது முற்றிலும் சீர்குலைந்து
போயுள்ளது . பேரூந்து நிலையத்திலிருந்து வண்டி கிளம்பும் வரைக்கும்
ஓட்டுநரும் , நடத்துநரும் கூவிக்கூவி அலைத்தாலும் மக்கள் கட்டணம்
அதிகமென்றாலும் தனியார் பேரூந்துகளில் பயணம் செய்வதைத் தான்
விரும்புகின்றார்கள் .

[]

திருப்பூர் முதல் திருச்சி வரைக்கும் செல்லும் வண்டிகளில் பாதித் தூரம்
கடந்த பின்பு தனியார் பேரூந்துகள் நிறுத்தாத இடங்களில் நிற்கும் மக்கள்
மூலம் அரசு வண்டிகளில் மக்கள் கூட்டம் சேர்கின்றது . கடந்த இருபது
ஆண்டுகளில் ஆட்சியில் இருந்த ஒவ்வொரு போக்குவரத்துத் துறை அமைச்சர்களும்
தற்போது தொழில் அதிபர்களாக மாறியுள்ளனர் .

தற்போது பயன்பாட்டில் உள்ள பொதுப் போக்குவரத்துத் துறை பேரூந்துகளைக்
காயலான் கடையில் விற்றால் கூட ஐம்பதாயிரம் கூடத் தரமாட்டார்கள் .
பாதிக்கும் மேற்பட்ட வாகனங்கள் டயர் பழுதுபட்டு நின்று விடுகின்றது .
வாகனங்களில் இருக்க வேண்டிய ஸ்டெப்னி , புது டயர்கள் இது போன்ற வசதிகள்
எதுவும் இல்லை . பயணித்தவர்களை அடுத்து வரும் வண்டிகளில் ஏற்றி அனுப்பி
விடுகின்றார்கள் . மழை பெய்யும் போது பேரூந்தின் உள் பகுதி முழுக்க ஓழுக
ஒட்டுநர் பகுதி மட்டும் கொஞ்சம் நனையாமல் இருக்கின்றது .

திருச்சி முதல் காரைக்குடி வரை செல்லும் சாலைகள் அனைத்தும் புதுப்பெண் போல
மினுமினுப்பாய் அழகாய் இருக்கின்றது . தேசிய நெடுஞ்சாலைத் திட்டத்தின்
மூலம் புதுப்பொலிவு பெற்றுள்ளது . மக்கள் பயணிக்கும் பொதுப்
போக்குவரத்துதுறை வாகனங்கள் மட்டும் மணிக்கு நாற்பது கிலோமீட்டர் வேகத்தில்
செல்கின்றது . நாம் பார்க்கும் மற்ற வாகனங்கள் குறைந்தபட்சம் மணிக்கு
என்பது கிலோமீட்டர்க்குக் குறைவில்லாமல் வேகத்தில் நம்மைக் கடந்து சென்று
கொண்டிருக்கின்றது .

ஒரு நகர்புறத்தில் தொடகும் உள்ளடங்கிய கிராமங்கள் பலவற்றுக்கும் சாலை
வசதிகள் சிறப்பாகப் போடப்பட்டுள்ளது . இன்னும் சில வருடங்களில்
தமிழ்நாட்டில் எந்தப் பகுதியில் பயணித்தாலும் சுங்கவரி கட்டணம் இல்லாமல்
பயணிக்க முடியாது . கையில் காசிருந்தால் மட்டுமே இனி தனி நபர்கள்
வைத்திருக்கும் வாகனங்களில் பயணிப்பது சாத்தியமாக இருக்கும் .

மரங்களே தேவையில்லாத தமிழ்நாடாக மாறியுள்ளது . தேசிய நெடுஞ்சாலை வசதிகளின்
உபயத்தால் பயன்படாமல் கிடந்த நிலங்களின் விலைகளும் தாறுமாறாக ஏறியுள்ளது .
விற்பவர்களைவிட இடைத்தரகர்கள் கடந்த சில வருடங்களில் கோடீஸ்வரர்களாக
மாறியுள்ளனர் .

கர்நாடகாவில் மழை பெய்து உபரி நீராக அவர்களுக்குத் தேவையற்றதாக மாறும் போது
மட்டும் திருச்சி பகுதிகளில் பல இடங்களில் தண்ணீரைப் பார்க்க முடிகின்றது .
குளித்தலை பகுதிகளில் வாங்கும் வாழைப்பழத்தின் அளவு மிக மிகச் சிறியதாக
மாறியுள்ளது .

பயணித்த பாதையில் சாலையின் இருபுறத்திலும் பல இடங்களில் கட்டப்பட்டுள்ள
தனியார் பொறியியல் , தொழில் நுட்பக்கல்லூரிகள் , மேல்நிலைப்
பள்ளிக்கூடங்களின் எண்ணிக்கைகள் அதிகமாக இருந்தாலும் கடந்த சில வருடங்களில்
கூட்டம் சேராத காரணத்தால் பணிபுரியும் ஆசிரியர்களை “ ஆள்பிடிக்கும் ”
வேலைக்குப் பள்ளி நிர்வாகத்தின் மூலம் கட்டாயப்படுத்தப்படுகின்றார்கள் .

“ நூறு நாள் வேலைத்திட்டம் ” சமூகத்தில் வேறொரு புதிய தாக்கத்தை
உருவாக்கியுள்ளது .

கிராமத்தில் வசதியுள்ளவர்களைத் தடுமாற வைத்துள்ளது . அதிக நிலம்
வைத்திருப்பவர்களுக்கு ஆள் கிடைக்காமல் தடுமாறுகின்றார்கள் . பொருளாதார
ரீதியாகப் பின்தங்கிய குறிப்பாகத் தாழ்த்தப்பட்ட மக்களுக்கு இந்தத் திட்டம்
மிகப் பெரிய வரப்பிரசாதமாக உள்ளது . கையில் காசு புழங்கியதும் அவர்களின்
சிந்தனைகளும் மாறியுள்ளது . தங்களுக்கான உரிமைகள் முதல் உணர்வுகள்
வரைக்குமுண்டான அத்தனை விசயங்களிலும் கவனம் செலுத்தி பேசத் தொடங்கியுள்ளனர்
. ஆதிக்கம் செலுத்தி வந்தவர்கள் விழி பிதுங்கி நிற்கின்றார்கள் .

தற்பொழுது உணவு , உடை இரண்டுக்கும் எவரும் கஷ்டப்படவில்லை . உறைவிடம்
என்பதற்கு மட்டுமே “ தங்களுக்கென்று ஒரு வீடு ” என்ற கனவில் பலரும்
இருக்கின்றார்கள் . பஞ்சம் என்ற வார்த்தையின் தன்மை அறியாத புதிய
தலைமுறைகள் வளர்ந்து கொண்டிருக்கின்றார்கள் . வெகு விரைவில் தண்ணீர்ப்
பஞ்சம் மட்டுமே பல புதிய திருப்பங்களை இங்கே உருவாக்கக்கூடும் .

“ கூடி வாழ்ந்தால் கோடி நன்மை ” என்ற பழமொழி பழங்கதையாகி விட்டது . தனித்த
சிந்தனைகளில் ஒவ்வொருவரும் கவனம் செலுத்துகின்றார் . தொழில் நுட்ப
வசதிகளும் , அலைபேசி , தொலைக்காட்சி வசதிகள் மிகப் பெரிய தாக்கத்தை
மக்களிடம் உருவாக்கியுள்ளது .

உறவுகளில் சிதைவு என்பது இயல்பான ஒன்றாக மாறியுள்ளது .

மன அழுத்தமும் , கவலைகளும் அதிகமானாலும் நுகர்வு கலாச்சாரத்தின் ஒரு
அங்கத்தினராகவே ஒவ்வொருவரும் தங்கள் வாழ்க்கையை வாழ்ந்து
கொண்டிருக்கின்றார்கள் .

“ தாங்கள் விரும்பியதை அடைய வேண்டும் . அதற்காக என்ன வேண்டுமானாலும்
செய்யலாம் ” என்ற எண்ணம் மெதுமெதுவாக ஒவ்வொருவரின் மனதிலும் உருவாகிக்
கொண்டிருக்கின்றது .

பணம் தவிர்த்து வேறு எதையும் பேசுவது யோசிப்பது தவறென்ற எண்ணம்
நடுத்தரவர்க்கத்தின் தகுதியான குணமாக மாறியுள்ளது . விளம்பரங்கள் தான்
ஒவ்வொரு சந்தையையும் தீர்மானிக்கின்றது . வாங்கும் பொருட்கள்
தரமில்லையென்றாலும் அடுத்த விளம்பரத்தின் மூலம் வேறொரு பொருளின் மூலம்
உருவாகும் நாட்டம் நட்டத்தை உருவாக்கினாலும் எவரும் அதனை யோசித்துப்
பார்ப்பதில்லை .

அதற்கான நேரமும் இல்லை .

சிறிய நகர்ப்புற பகுதிகள் , கிராமங்களில் வாழ்ந்து கொண்டிருப்பவர்களால் “
எம் . ஜி . ஆர் மேலிருக்கும் பாசத்தைத் தங்களால் மாற்றிக் கொள்ள
முடியவில்லை ” என்கிறார்கள் . இரட்டை இலை சின்னம் என்பது அவர்களின்
ஆழ்மனதில் நீக்கமுடியாத இடத்தில் உள்ளது . ஆனால் “ ஜெயலலிதா தகுதியானவர்
இல்லை ” என்பதில் மட்டும் தெளிவாக இருந்தாலும் சின்னத்தின் தாக்கத்தால்
அவர்களால் மாற்றுக்கட்சி குறித்து யோசிக்க முடியவில்லை .

அடித்தட்டு , கிராமப்புற மக்களிடம் இன்று வரையிலும் கலைஞரால் எந்த நல்ல
அபிப்ராயத்தையும் உருவாக்க முடியவில்லை .

உள்ளடங்கிய கிராமங்களில் இன்னமும் அரசியலை வெட்டி அரட்டைக்காக
விவாதிக்கின்றார்கள் . இன்றைய உண்மையான நிலவரங்கள் எவருக்கும் தெரியவில்லை
. தொலைக்காட்சி என்றால் சினிமாவுக்கு மட்டும் தான் .

சற்று விபரம் தெரிந்தவர்களும் அரசியல் குறித்துத் தங்களுக்கென்று ஒரு
தனிப்பட்ட அபிப்ராயங்கள் வைத்துள்ளார்களே தவிர அரசின் ஊழல் குறித்தோ ,
அதிகப்படியான விபரங்களைத் தெரிந்து கொள்ள வேண்டும் என்ற எண்ணம் துளிகூட
இல்லை .

விலைவாசி உயர்வை கவலைப்பட்டு ஒவ்வொருவரும் பேசுகின்றார்கள் . அதற்குப்
பின்னால் உள்ள உண்மையான காரணங்கள் குறித்துக் கேட்டால் சொல்லத் தெரியவில்லை
.

மேலே என்றால் காங்கிரஸ் தான் என்ற எண்ணத்தை மாற்றிக் கொள்ளத் தயாராக இல்லை
. ஆனால் பீ சிதம்பரத்தைப் பற்றிப் பேசினால் கெட்ட வார்த்தைகளில்
திட்டுகின்றார்கள் .

நரேந்திர மோடி குறித்து முழுமையாகக் கிராமம் அளவுக்கு வந்து சேரவில்லை .
அரசியல்வாதிகளை எவரும் நம்பத் தயாராக இல்லை . ஆனால் நமக்கேன் வம்பு ? என்று
ஒதுங்கிப் போய்விடவே விரும்புகின்றார்கள் .

விதி என்பதை ஆழமாய் நம்புகின்றார்கள் . அது தான் இன்றைய வாழ்க்கை என்பதை
உணர்ந்து வைத்துள்ளார்கள் .

ஒவ்வொருவரின் மனதில் இறைபக்தி மாற்ற முடியாத இடத்தில் உள்ளது . அதை விடத்
தான் சார்ந்துள்ள சாதிப்பற்று அதிகமாகவே உள்ளது .

தாங்கள் எதிரே பார்க்கும் மிகப் பெரிய வித்தியாசங்கள் எவர் மனதில் எந்த
மாறுதல்களையும் உருவாக்குவதில்லை . “ தன் விதி தன்னை இப்படி வாழ
வைக்கின்றது ” என்ற கொள்கையே பணக்காரர்கள் மேலும் தவறான வழிகளில் செல்வம்
சேர்க்கத் தூண்டுகின்றது . ஏழைகளை மேலும் மேலும் ஏழையாக மாற்றிக்
கொண்டேயிருக்கின்றது .

புதுக்கோட்டை ராஜவீதியில் காலையில் ஐந்து மணிக்கு ஒரு பெரிய டீக்கடையில் டீ
குடித்து விட்டு அடுத்த ஒரு மணிநேரமும் அங்கு வருபவர்களை ( ஏறக்குறைய 100
பேர்கள் ) கவனித்தேன் . அந்த ஒரு மணி நேரத்தில் அங்கிருந்த தினந்தந்தியை
பார்க்கின்றார்கள் . கவனிக்கவும் படிக்கின்றார்கள் அல்ல . குறிப்பிட்ட
சிலர் படிக்கும் முக்கியமான விசயமாகத் துணுக்குச் செய்திகளும் , சினிமா
விளம்பரங்கள் மட்டுமே உள்ளது . அதையும் முழுமையாகப் படிப்பதில்லை .

அப்படியே மடித்துக் கூட வைக்காமல் குப்பை போல அருகே போட்டு விட்டு சென்று
கொண்டேயிருக்கின்றார்கள் . இன்று வரையிலும் தெளிவான உண்மையான வாசிப்பு
அனுபவம் இல்லாத தமிழ்நாட்டில் இன்னும் எத்தனை வருடங்கள் ஆனாலும்
ஒவ்வொருவரும் எதிர்பார்க்கும் மாற்று அரசியல் , மாற்றுச் சிந்தனைகள் வெறும்
கானல் நீரே .

என் பார்வையில் சிவகங்ககை , புதுக்கோட்டை என்ற இரண்டு மாவட்டங்களில் நான்
பள்ளிக்கூடத்தில் படித்த போது மக்கள் எப்படி இருந்தார்களோ இன்றும்
சிந்தனையளவில் இருக்கின்றார்கள் . கட்டிடங்கள் , ஆட்கள் , வண்டிகள் ,
வாகனங்கள் என்று பல வகையில் ஒவ்வொரு பகுதியும் மாற்றம் அடைந்துள்ளது .
மக்களின் ஆசைகளும் விருப்பங்களும் மாறியுள்ளது .

மக்களின் வாழ்க்கை தரம் என்ற பெயரில் அவரவர் கட்டியுள்ள வீடுகளும் ,
தாங்கள் வைத்துள்ள பொருளாதார வளர்ச்சியைக் கொண்டு அளவுகோலாகக் கொண்டு
தங்களை வெற்றி பெற்ற மனிதராக முன்னிறுத்துகின்றார்கள் .

பொதுச் சுகாதாரம் என்ற வார்த்தையும் , பொது இடங்களில் கடைபிடிக்க வேண்டிய
ஒழுங்கு முறைகளும் தமிழ்நாட்டு மக்கள் கற்றுக் கொள்ள இன்னும் கால்
நூற்றாண்டு காலம் ஆகலாம் . வருகின்ற தலைமுறைகள் மூலம் இந்த மாற்றத்தின்
தொடக்கம் இருக்கும் என்றே நம்புகின்றேன் .

“ வாழ்வில் உயர மதிப்பெண்கள் மட்டுமே மிக முக்கியம் ” என்ற கொள்கையினால்
பாடப்புத்தகத்திற்கு அப்பாலும் ஒரு உலகம் உள்ளது என்பதையோ , மற்ற
புத்தகங்கள் மூலம் தங்களை வளர்த்துக் கொள்ள முடியும் என்ற எண்ணமோ எவர்
மனதிலும் இல்லை . அப்படியே ஆசைப்படும் மாணவர்களை ஊக்குவிக்க எவரும் தயாராக
இல்லை . எதிர்காலப் பயமே இங்கே ஒவ்வொருவரையும் படாய் படுத்திக்
கொண்டிருக்கின்றது .

ஒவ்வொரு தனியார் மருத்துவமனைகளிலும் கூட்டம் நிரம்பி வழிகின்றது . இதைப்
போலப் பல மடங்கு அரசு மருத்துவமனைகளில் கூட்டம் உள்ளது .

ஆனாலும் பலரும் சுகாதரமற்ற சூழ்நிலையில் வாழ்ந்தாலும் ஆரோக்கியமாகத்தான்
வாழ்ந்து கொண்டிருக்கின்றார்கள் . தன்னைப் பற்றி உணராமலும் , தன்னைச்
சுற்றிலும் உள்ள சமூகத்தைப் பற்றி உணர வாய்ப்பில்லாமல் இருப்பதால் எந்தக்
கவலைகளும் பெரிதாக அவர்களைத் தாக்குவதில்லை .

கவலைகள் இல்லாத மனம் இயல்பான ஆரோக்கியத்தை அவர்களுக்கு வழங்குவதால்
இருப்பதை வைத்து சிறப்புடன் வாழ கற்றுக் கொண்டிருக்கின்றார்கள் .

மாறிக் கொண்டே வரும் தொழில்நுட்பங்கள் தமிழ்நாட்டு மக்களிடம் சென்று
சேர்ந்துள்ளது . ஆனால் அது சினிமா என்ற வடிவமாகத்தான் எடுத்துக்
கொள்கின்றார்கள் . சிந்திக்கவே பயப்படும் சமூகத்திலிருந்து நாம் உடனடி
மாறுதல்களை எதிர்பார்ப்பது தவறு .

ஒவ்வொரு குடும்பத்தில் உள்ள அறுபது வயதுக்கு மேற்பட்டவர்களுக்குத்
தொலைக்காட்சியில் வருகின்ற நெடுந்தொடர்கள் உண்மையான சேவையைப் புரிந்து
கொண்டிருக்கின்றது . அவர்கள் மகிழ்ச்சியாக உள்ளனர் . பேரன் , பேத்திகளுடன்
சண்டை போட்டுக் கொண்டே தாங்கள் விரும்பும் சேனல்களை மகன் , மருமகள்
உதவியுடன் பார்த்துக் கொண்டிருக்கின்றார்கள் .

தமிழகத்தில் மற்ற மாநிலங்களைப் போலச் சிந்தனை ரீதியான மாற்றம் நிச்சயம்
வரும் . தங்களால் இனி இங்கு வாழவே முடியாது என்கிற சூழ்நிலை வரும் போது
மட்டுமே . அப்போது முதலில் பாதிக்கப்படப் போகும் சமூகம் நடுத்தரவர்க்கமே .

25

மெஜாரிட்டியும் மைனாரிட்டியும்

[]

25. மெஜாரிட்டியும் மைனாரிட்டியும்

நடந்து முடிந்த 2014 பாராளுமன்றத் தேர்தல் குறித்து இன்னும் சில வாரங்கள்
கழித்து எழுதினால் அது பழங்கஞ்சி ஆகவிடும் ஆபத்துள்ளதால் சிலவற்றைச் சில
பதிவுகள் மூலம் ( இந்திய பாரளுமன்றத் தேர்தல் 2014) என் பார்வையை எழுதி
வைக்க விரும்புகின்றேன் .

இப்போது எங்குப் பார்த்தாலும் மோடி புகழ் மட்டுமே எட்டுத்திசையிலும்
சுடரொளி விட்டுப் பறக்கின்றது . மோடி ஜெயித்தது எப்படி ? என்று தொடங்கிய
ஜெயிக்கக் காரணமாக இருந்தவைகள் என்ன ? என்பது வரைக்கும் எல்லா இடங்களிலும்
அலசப்படுகின்றது .

நடந்து முடிந்த பாராளுமன்றத் தேர்தலில் தோற்றுப் போன அத்தனை பேர்களும்
வீணர்கள் என்றும் அதற்கான காரணங்கள் என்று ஒவ்வொருவரும் அவரவருக்குத்
தெரிந்த கதை வசனத்தில் கட்டுரைகளாக எழுதித் தள்ளிக்
கொண்டேயிருக்கின்றார்கள் .

வரலாறு எப்போதுமே கொஞ்சம் பிரச்சனையான சமாச்சாரம் தான் . இல்லை என்பதை
இருப்பதாகக் காட்டிவிடும் . இருப்பதை இல்லையென்று வெளிப்படுத்திவிடும் .
அதனால் தான் வெற்றிபெற்றவனின் வாக்கு வேதவாக்காக மாறிவிடுகின்றது .
தோற்றவர்களின் நியாயங்கள் கேலிக்கூத்தாக மாறிவிடுகின்றது .

கடந்த பத்தாண்டுகளில் சோனியா குடும்பக் கும்பல் இந்திய நாட்டைச் சுரண்டி
சேர்த்த சொத்து வண்டவாளங்கள் அனைத்தும் ஏதாவது ஒரு சந்தர்ப்பத்தில்
வெளிவந்து விடும் என்றே நம்பிக் கொண்டிருக்கிறேன் .

நடந்து முடிந்த தேர்தலை நான் எப்படி உள்வாங்கினேன் ? காங்கிரஸின் தோல்வி
மற்றும் மோடியின் வெற்றியை எப்படி உணர்கின்றேன் ? மாநில அரசியலில்
ஜெயலலிதாவுக்கு எப்படி இப்படியொரு ஆதரவு கிடைத்தது ? என்பதையும் இங்கே
எழுதி வைத்து விட விரும்புகின்றேன் .

சமூகத் தளங்கள் மற்றும் வலைதளங்களில் மதம் , சாதி , அரசியல் என்ற இந்த
மூன்றையும் தொடாமல் இருந்தால் போதும் என்கிற அளவுக்குத் தான் பலரும்
இருக்கின்றனர் . படிப்பவர் எழுதுபவர் என இருவருக்கும் பாதிப்பை
உருவாக்கக்கூடிய காரணக் காரியங்கள் இருப்பதால் பெரும்பாலோனோர் நாம் ஏன்
இதைப் பற்றி விலாவாரியாக எழுத வேண்டும் என்று ஒதுங்கி விடுகின்றனர் . சிலரோ
எழுதிய பின்பு உருவாகும் எதிர்ப்பலைகள் , கிடைக்கும் மோசமான விமர்சனங்கள் ,
உருவாக்கப்படும் முத்திரைகள் காரணமாக நழுவலாகவும் நகர்ந்து விடுவதுண்டு .

நாம் தான் எப்போதும் வம்பை விலைகொடுத்து வாங்குகின்ற ஆளாச்சே ?

இந்தச் சமயத்தில் தேர்தலுக்கு முன் மற்றும் தேர்தலுக்குப் பின் என்னைச்
சுற்றி இயங்கிக் கொண்டிருக்கும் சமூகத்தின் வழியே நான் உணர்ந்து கொண்டே
விதத்தை அப்படியே தந்து விடுகின்றேன் .

இந்த நிமிடம் வரைக்கும் குறிப்பிட்ட கட்சி அல்லது அவர்களது கொள்கைகள் ,
தலைவர்கள் என்று சுட்டிக்காட்டப்படுகின்ற யோக்கியவான்கள் மேல் எவ்வித நல்ல
அபிப்பராயமும் அற்றவன் .

எல்லாவற்றிலும் நல்லதும் உண்டு . அதேபோல எல்லாவற்றிலும் தீமைகளும் கலந்தே
உள்ளது என்ற எதார்த்தத்தை உணர்ந்தே இருக்கின்றேன் .

சம காலச் சமூகத்தில் அதிக அளவு தாக்கத்தை உருவாக்கும் ஒவ்வொரு விசயத்தின்
மீதும் அதிக அக்கறை கொண்டு அதன் ஒவ்வொரு நகர்தலையும் தனிப்பட்ட
விருப்பத்துடன் கவனிப்பதுண்டு . ஆச்சரியங்களை மனதில் குறித்துக்
கொள்வதுண்டு . ஒவ்வொன்றையும் துணுக்குத் தோரணங்களாக இங்கே எழுதி வைக்க
விரும்புகின்றேன் .

எழுதத் தொடங்கினால் மட்டுமே மீண்டும் எழுதியே ஆக வேண்டும் என்ற எண்ணம்
உருவாகும் என்பதால் சிறிய தொடர் போல அரசியல் சார்ந்த சிலவற்றை அனுபவப்
பகிர்வாக எழுத விரும்புகின்றேன் .

26

மெஜாரிட்டியும் மைனாரிட்டியும் 1

நான் பணிபுரியும் நிறுவனத்தில் எனது நேரிடையான கட்டுப்பாட்டில் 2000
பேர்களும் , மறைமுகமாக 3000 பேர்களும் உள்ளனர் . இது தவிர ஏனைய துறை
சார்ந்து பல பிரிவுகள் உள்ளன . வாரத்தில் ஏதோ ஒரு நாளில் ஏதோவொரு
விசயத்திற்காக ஒவ்வொரு துறை சார்ந்தவர்களும் என்னைத் தொடர்பு கொள்ளும்
நிலையில் உள்ளனர் .

ஒரு ஆய்த்த ஆடை ஏற்றுமதி தொழிற்சாலை அல்லது அலுவலகத்தின் உள்ளே நுழைந்தால்
வெளியுலகம் மற்றும் குடும்பம் அனைத்தையும் மறந்தே ஆக வேண்டிய சூழ்நிலையில்
தான் இருப்போம் . காரணம் அடுத்தடுத்து அலை அடித்துக் கொண்டேயிருக்கும் .
தொழிலாளர்களைப் பொறுத்தவரையில் நடுத்தரவர்க்கத்திற்குக் கீழ் எத்தனை விதமான
தட்டுக்கள் இருக்க முடியுமோ அதன்படி எல்லாத்தட்டு மக்களும் இருப்பதால்
தினந்தோறும் உருவாகும் பஞ்சாயத்துக்குப் பஞ்சமிருக்காது . சுவாரசியமான
நிகழ்வுகள் , ஆச்சரியமான , அவஸ்தையான அனுபவங்கள் தினந்தோறும் கிடைத்துக்
கொண்டேயிருக்கின்றது .

எழுத்தாளர்கள் சிலாகித்துப் பேசும் இலக்கிய வாசிப்பைத் தாண்டிய அனுபவமிது .
ரத்தமும் , சதையும் , வியர்வையும் அழுக்கும் கலந்த உண்மையான வாழ்வியல்
தத்துவங்களை இங்கிருந்து நம்மால் உணர்ந்து கொள்ள முடியும் .

ஒரு ஆய்த்த ஆடை தொழிற்சாலை என்பதும் , அது ( ஏற்றுமதி ) சார்ந்த
நடவடிக்கைகள் என்பதும் ஒரு தினப்பொழுதில் நம்மை ஒரு நிமிடம் அந்தப்பக்கம்
இந்தப்பக்கம் நகர விடாமல் கட்டுப்போட்டுவிடும் வல்லமை கொண்டது . அதிகமான
கோடிகள் புழங்கும் இடம் . நுணுக்கமாகக் கவனித்துக் கொண்டேயிருக்க வேண்டும்
. திருப்பூரில் வாரச்சம்பளம் என்பது மிகப் பெரிய சவால் . ஒவ்வொரு
சனிக்கிழமையும் ஒவ்வொரு தொழிலாளர்களும் தீபாவளி . ஆனால் முதலாளிகளைப்
பொறுத்தவரையிலும் அன்று மாலை சம்பளப்பட்டுவாடா முடித்துப் பெருமூச்சு விட
வேண்டிய தினம் .

ஒவ்வொரு சிறிய பொறியும் கொழுந்து விட்டு எரியக்கூடிய வாய்ப்புள்ளதால்
தலைமைப் பொறுப்பில் இருப்பவர்கள் வாயைப் பொத்திக் கொண்டு காதுகளை மட்டும்
திறந்து வைத்துக் கொண்டே இருக்க வேண்டிய சூழ்நிலை .

ஒவ்வொரு பெரிய நிறுவனத்திலும் முதலாளிக்கு அடுத்து இரண்டு பெரிய தலைகள்
உண்டு .

ஒன்று மொத்த நிர்வாகத்திற்கும் பொறுப்பான தலை (ADMINISTRATION – G.M.)
அடுத்த மொத்த உற்பத்திக்கும் உண்டான தலை (PRODUCTION – G.M.). இரண்டுமே
முக்கியமான பதவி என்றபோதிலும் உற்பத்திக்கு பொறுப்பான தலை தறுதலையாக
அமையும் பட்சத்தில் முதலாளிக்கு பண ரீதியான பிரச்சனைகளை உருவாக்குவது
மட்டுமல்ல . உள்ளே இருக்கும் மொத்த தொழிலாளர்களும் தினந்தோறும்
நரகாசூரனிடம் சிக்கியவர்களாக மாறிவிடக்கூடிய ஆபத்தும் உள்ளது .

தொடக்கத்தில் நிர்வாக (ADMN.) பொறுப்பில் இருந்த போது மூச்சு விட நிறைய
நேரம் கிடைத்தது . தினந்தோறும் கோப்புகளோடு உறவாடிக் கொண்டிருந்தேன் . என்
விருப்பம் சார்ந்த அத்தனை செயல்பாடுகளுக்கும் நேரம் கிடைத்தது . ஆனால்
நாலைந்து மாதங்களுக்கு முன் உற்பத்தித் துறையில் இருந்தவரின் திறமையற்ற
செயல்பாட்டின் காரணமாக நிறுவனம் படிப்படியாக மூத்திரச் சந்துக்குள்
சிக்கியவனின் நிலைபோலத் தடுமாறத் தொடங்கியது .

நிர்வாகம் விழித்துக் கொண்டது . உற்பத்தி மற்றும் நிர்வாகம் இரண்டிலும் என்
அனுபவத்தைப் பற்றி உணர்ந்த நிர்வாகம் என்னைக் கரைத்து உற்பத்தி என்ற
கடலுக்குள் தள்ளிவிட நான் அப்போது அவர்களிடம் வைத்த ஒரே கோரிக்கை “
என்னிடம் பொறுப்பு கொடுத்து விட்டால் வேறு எவரும் எதிலும் தலையிடக்கூடாது “
என்பதே .

திருப்பூரில் உள்ள ஒவ்வொரு ஏற்றுமதி நிறுவனத்திலும் நிர்வாகம் என்பதும் ,
அதன் ஆதார கொள்கை என்பதும் “ எப்போதும் ஒவ்வொரு விசயத்திலும்
சந்தேகப்பட்டுக் கொண்டேயிரு ” என்பதே . காரணம் எத்தனை கோடிகள் புழங்கிக்
கொண்டேயிருந்தாலும் இன்று வரையிலும் இங்குள்ள நிர்வாகம் என்பது குடிசைத்
தொழில் போலவே நடந்து கொண்டிருக்கின்றது . காரணம் தொழில் என்பதையும்
குடும்பம் என்பதையும் தனித்தனியாகப் பிரித்துப் பார்க்கத் தெரியாமல்
இருக்கும் முதல் தலைமுறை பணக்காரர்கள் இவர்கள் . ஒவ்வொரு நிறுவனத்திலும்
அவர்கள் குடும்ப உறுப்பினர்களும் ஒவ்வொரு துறையிலும் கலந்தே இருப்பார்கள் .

இதுவொரு மிகப் பெரிய சவாலான அதைவிட அவஸ்த்தையான பிரச்சனைகளை அதிக அளவு
உருவாக்கக்கூடிய ஒன்று . தெளிய வைத்து தெளிய வைத்து அடி விழுந்து
கொண்டேயிருக்கும் . நம் மேல் விழும் அடியை பொறுத்துக் கொண்டே இருக்க
வேண்டும் . எந்தப்பக்கம் திரும்பினாலும் குற்றம் என்கிற ரீதியில்
நிர்வாகத்தின் முக்கியப் பொறுப்பில் இருப்பவர்கள் தினந்தோறும் முழி
பிதுங்கிக் கொண்டேயிருக்க வேண்டும் .

முக்கிய முடிவுகள் எடுத்தே ஆக வேண்டும் . எடுக்காமல் இருக்கவும் முடியாது .

நிர்வாகம் மற்றும் உற்பத்தி இரண்டு துறையிலும் காசு அதிகம் புழங்கினாலும்
உற்பத்தித்துறையில் வாரந்தோறும் கோடிக்கணக்கான ரூபாய்கள் புழங்குவதால்
ஊழலுக்குப் பஞ்சமிருக்காது . இந்தப் பதவியில் பெரும்பாலான நிறுவனங்களின்
அவர்களின் உறவு சார்ந்தவர்கள் மட்டுமே அமர்த்தப்படுவார்கள் . ஆனால்
கட்டங்கள் மாறி என்னைக் கட்டத்திற்குள் கொண்டு நிறுத்தி , பட்டி மாடு போலச்
சமாதானப்படுத்தி அடைத்தார்கள் . நான் வைத்த கோரிக்கையை ஏற்றுக் கொண்டனர் .
நானும் மகிழ்ச்சியாகத்தான் ஏற்றுக் கொண்டேன் . நமக்குத்தான் பஞ்சாயத்துக்கு
நாட்டாமையாக இருப்பது பாயசம் சாப்பிடுவது போலத்தானே ?

என் வேகத்தின் காரணமாக அவர்கள் இலக்கு நிர்ணயித்த மூன்று மாதத்தில் கிடைக்க
வேண்டிய பலன்கள் ஒரே மாதத்தில் கிடைக்க என் தனிப்பட்ட அதிகாரத்தில்
குறுக்கீடு செய்து கொண்டிருந்த நிர்வாகத்தின் உறவுக்கூட்டம் சார்ந்த அத்தனை
பேர்களை “ நீங்கள் அத்தனை பேர்களும் ஒதுங்கி நின்று கொள்ளுங்க . இனி அவர்
பார்த்துக் கொள்வார் ” என்று நிர்வாகம் கட்டளையிட காற்றுச் சுகமாக வீசத்
தொடங்கியது .

என் சுவாசம் சீரானது .

சுதந்திரம் என்பது முழுமையாகக் கொடுக்கப்பட வேண்டும் என்பதை மீண்டும் ஒரு
கோரிக்கையாக வைத்த போது நிர்வாகம் மிரண்டு போனது . அதாவது நிர்வாகம் ,
உற்பத்தி இரண்டுக்கும் நானே ராஜா போல இருந்தால் வேறு சில காரியங்களை என்
வேகத்தின்படி விரைவாக முடிக்க வசதியாக இருக்கும் என்று கோரிக்கை வைத்த போது
மொத்த நிர்வாகமும் மிரண்டு போனது . காரணம் நிர்வாகத்தின் முதல் தலையாக
ஓய்வு பெற்ற ஒரு அரசு அதிகாரி இருக்க அவரின் பழைமையாகப் பஞ்சாங்க
செயல்பாடுகள் ஒவ்வொன்றும் ஒவ்வொரு நாளும் எனக்குப் பல இடர்பாடுகளை
உருவாக்கிக் கொண்டேயிருந்தது .

“ உழைப்பவனுக்கு உண்மையான சலுகைகள் கிடைத்தே ஆக வேண்டும் ” என்பது என்
கோரிக்கை . யார் உழைப்பவர் ? யார் உழைக்காதவர் என்பதை நிர்வாகம் பார்ப்பவர்
முடிவு செய்ய முடியாது ? நான் தான் அதையும் முடிவு செய்வேன் என்ற போது
பெரிய சலசலப்பு உருவானது .

இது எங்கும் இல்லாத அதிசயம் . என் பிடிவாதம் அவர்களுக்குப் பல பயத்தை
உருவாகத் தொடங்கியது . செய்து கொண்டிருக்கும் வேலையை அப்படியே போட்டு
விட்டு கிளம்பி விடுவேனோ என்று பயந்து போய்க் குறிப்பிட்ட சில வாரங்கள்
காத்திருக்கச் சொன்னார்கள் . சிலவற்றைச் சோதிக்க , பலவற்றை ஒப்பிட்டுப்
பார்க்க நான் எதிர்பார்ப்பது சரியே என்பதை உணர்ந்து கொண்டு நிர்வாகம் ,
உற்பத்தி இரண்டையும் என்னிடம் கொடுக்கச் சம்மதித்தது ,

மொத்த நிர்வாகத்தின் பாதியை என் கையில் கொடுத்து மற்றொரு பகுதியை வேறொரு
நிர்வாகத்தின் கீழ் கொண்டு வந்து விட்டார்கள் .

ஏறக்குறைய 5000 பேர்களுக்கு மேல் பணிபுரியும் ஒரு நிறுவனத்தின் ஐம்பது
சதவிகித நிர்வாகத்தின் மொத்த பொறுப்புக்கும் நானே ராஜா . நானே மந்திரி .
நான் எடுக்கும் இறுதி முடிவுகள் சார்ந்து தற்பொழுது நிர்வாகம் வளர்ச்சிப்
பாதையில் நகர்ந்து கொண்டிருக்கின்றது . காரணம் மிகப் பெரிய பிரிவுகள்
அனைத்தும் என் கைவசம் . இங்கிருந்து உற்பத்தி செய்து செல்ல வேண்டிய ஆடைகள்
பொறுத்தே நிர்வாகத்தின் நிதி நெருக்கடிகள் குறையும் என்ற நிலையில்
இருப்பதால் சவாலான வேலைகளைத் தற்பொழுது சந்தோஷமாகச் செய்து
கொண்டிருக்கின்றேன் .

வருடந்தோறும் முக்கியமான அரசு அறிவிப்பின்படி விட வேண்டிய விடுமுறை
தினங்களைக் கண்டு கொள்ளாமல் இருந்த நிர்வாகத்தின் முக்கியப் பொறுப்புகளில்
இருந்தவர்களிடம் இருந்து என்னிடம் பொறுப்புகள் வந்து சேர்ந்த போது 2014
பாராளுமன்றத் தேர்தல் அறிவிப்பு வந்தவுடன் நான் செய்தே முதல் பணி
சுற்றறிக்கையின் மூலம் அன்றைய தினம் சம்பளத்தோடு கூடிய விடுமுறை தினம் .
அன்று அனைவரும் ஊரில் சென்று வாக்களிக்க வேண்டும் என்று ஒவ்வொரு
தொழிலாளர்களிடத்தில் கையெழுத்து வாங்கச் சொன்னேன் . அப்போது உள்ளே
இருக்கும் தொழிலாளர்கள் , அலுவலம் சார்ந்து செயல்பட்டுக்
கொண்டிருப்பவர்களின் தேர்தல் குறித்த எண்ணங்கள் , கட்சி குறித்த
அபிமானங்கள் , அவர்களின் தனிப்பட்ட விருப்பங்கள் போன்றவற்றை
ஒவ்வொருவரிடமும் வாய்ப்புக் கிடைத்த போதெல்லாம் பேசி தெரிந்து கொள்ளத்
தொடங்கினேன் .

27

மெஜாரிட்டியும் மைனாரிட்டியும் 2

“ அனைவரும் வாக்களிக்க வேண்டும் ” என்பதற்காகச் சுற்றறிக்கை வாயிலாகச்
சம்பளத்தோடு கூடிய ஒரு நாள் விடுமுறை அளித்த போதிலும் தொழிலாளர்களின்
பெரும்பாலனோர் மனதில் “ நாம் வாக்களிக்கச் செல்ல வேண்டும் ” என்ற எண்ணம்
உருவாகவில்லை . இரண்டு காரணங்கள் . கிடைத்த ஒரு நாள் விடுமுறையில் வேறு
எப்படிப் பயன்படுத்தலாம் ? அல்லது மினி சுற்றுலாவாகச் சென்றால் அருகே எந்த
ஊருக்குச் சென்று வர முடியும் ? என்ற எண்ணம் தான் அவர்களின் மனதில்
மேலோங்கியிருந்தது . இது போன்ற பல தகவல்கள் என் காதுக்கு வந்து
கொண்டேயிருந்தது .

“ நாம் செய்ய வேண்டியதை செய்தாகி விட்டது . இனி அவரவர் விருப்பம் ” என்று
யோசித்துக் கொண்டே ஒரு நாள் முழுமையாக விடுமுறை கிடைக்கப் போகின்றது என்ற
தகவலை மனைவியிடம் அழைத்துச் சொன்னேன் . குழந்தைகள் குறுஞ்செய்தி மூலம் தான்
பேசிக் கொண்டிருந்தனர் . காரணம் தொழிற்சாலையில் புதிய பதவியை ஏற்றதில்
இருந்து அவர்களை விட்டு வெகுதூரம் நகர்ந்து விட்டேன் என்ற ஆதங்கம்
அவர்களுக்குள் இருந்து கொண்டேயிருந்தது .

இதை ஏற்கனவே நான் உணர்ந்திருந்த போதிலும் “ ஒன்றை இழந்தால் தான் ஒன்றைப்
பெற முடியும் ” என்ற கொள்கையின் படி சில மாதங்கள் இப்படித்தான் இருந்தாக
வேண்டும் .

நான் விரும்பிய மாற்றங்கள் சரியானபடி வந்து விட்டால் அதன் பிறகு என்
பங்களிப்பு குறைந்து விடும் என்று சமாதானப்படுத்தி வைத்திருந்தேன் . ஆனால்
ஒவ்வொரு அலையும் பேரிலையாக என்னைத் தாக்கிக் கொண்டேயிருந்தது .

காரணம் தொழிலாளர்களின் மனோநிலை அந்த அளவுக்குச் சீர்கெட்டுப் போயிருந்தது .
அவர்களின் உரிமைகளைப் பற்றியும் யோசிக்கத் தெரியவில்லை . அதே போல
அவர்களுக்குண்டான கடமைகள் குறித்தும் கண்டு கொள்ளாமல் கிடைத்த வரை லாபம்
என்று ஒவ்வொரு துறையிலும் மொன்னையாக “ வந்தோம் வேலை செய்தோம் ” என்று
இருந்தார்களோ ஒழிய ஒரு நாளில் வெளிவர வேண்டிய ஆடைகளின் எண்ணிக்கை
ஒப்பீட்டளவில் மிக மிகக் குறைவாகவே இருந்தது . சாட்டையை எடுத்து சொடுக்க
ஆரம்பித்தேன் . இந்தச் சாட்டையின் மற்றொரு பெயர் அன்பு .

துறைவாரியாகத் திறமைசாலிகள் , உழைப்பின் மேல் ஆர்வம் உள்ளவர்கள் ,
அங்கீகாரம் இல்லாமல் சோர்ந்து போயிருந்தவர்கள் போன்ற பலரையும் அடையாளம்
கண்டு ஒவ்வொருவரையும் அழைத்து அவர்கள் தற்பொழுது வாங்கிக் கொண்டிருக்கும்
சம்பளம் , ஆனால் உண்மையிலேயே அவர்களுக்குக் கிடைக்க வேண்டிய சம்பளம்
போன்றவற்றைப் புரிய வைத்தேன் . ஒரு வாரத்தில் ஒரு தொழிலாளர் 12 மணி நேரம்
பணிபுரிந்தால் அவரின் வாரச்சம்பளம் என்ன கிடைக்கும் ? அதே சமயம் பல
காரணங்களால் எட்டு மணி நேரம் பணிபுரியும் போது ஒரு மாதத்தில் எவ்வளவு
குறைவாகக் கிடைக்கும் ? என்பதைப் புரிய வைக்க இந்த அணுகுமுறை ஒவ்வொரு
இடத்திலும் பட்டு எதிரொலித்தது .

இது தவிர விடுமுறை எடுக்காமல் தொடர்ந்து வருபவர்கள் , சிறப்பாகப்
பணியாற்றியவர்களுக்கு ஊக்கத் தொகை என்று ஒவ்வொன்றாக நான் உருவாக்கிய
தொழிலாளர்கள் சார்ந்த ஒவ்வொரு செயல்பாடுகளும் பேக்டரி மேனேஜர் பதவியில்
இருந்தவருக்கு உற்சாகத்தை அளிக்க அவர் பங்குக்குக் களத்தில் சூறாவளியாகப்
பயணிக்கத் தொடங்கினார் . மறுமலர்ச்சியின் அடுத்த அத்தியாயம் உருவாகத்
தொடங்கியது . வாரந்தோறும் 1500 க்கு குறைவாக வாங்கிக் கொண்டிருந்தவர்கள்
எளிதாக 3000 ரூபாய் அளவுக்கு எகிற , இது அடுத்தடுத்து பல விளைவுகளை
ஏற்படுத்தத் தொடங்கியது . ஒவ்வொரு துறையும் விரைவாகச் செயல்படக் காரணமாக
அமைந்தது .

ஒரு துறை மற்றொரு துறையோடு சம்மந்தப்பட்டு இருக்கும் . ஒரு துறை வேகமாகச்
செயல்படும் போது அடுத்தத் துறையும் செயல்பட்டே ஆக வேண்டிய சூழ்நிலை
உருவாகத் தொடங்கியது . ஒருவரின் சம்பளம் அடுத்தவருக்கு உத்வேகத்தைக்
கொடுக்க அவரும் வேலையில் கவனம் செலுத்தியே ஆக வேண்டிய சூழ்நிலை உருவானது .
வேலை செய்யாமல் சம்பளம் மட்டும் வாங்கிக் கொண்டிருந்தவர்கள் தடுமாறத்
தொடங்கினர் .

சிலர் அவர்களாகவே “ இனி இங்கே காலம் தள்ள முடியாது ” என்று வெளியேறத்
தொடங்கினர் . அவர்களின் இடத்தில் புதியவர்களைக் கொண்டு வந்து அமர்த்த
இன்னும் வேகம் அதிகமாகத் தொடங்கியது . இந்தச் சமயத்தில் தான் பேக்டரி
மேனேஜர் என்னிடம் வந்து சொன்னார் .

“ தேர்தலுக்குச் செல்பவர்களின் இத்தனை பேர்கள் நிச்சயம் திரும்பி வர
மாட்டார்கள் ” என்றார் .

அவர் வைத்திருந்த பட்டியலைப் பார்த்த போது தலை சுற்றியது . காரணம் 50
க்கும் மேற்பட்ட பெண்கள் . வயதைப் பார்த்த போது 20 வயதுக்கு அருகே
இருந்தார்கள் . இதைவிட அவர்கள் அத்தனை பேர்களும் முதல்முறையாக வாக்களிக்கப்
போகின்றவர்கள் .

“ ஏன் திரும்பி வரமாட்டார்கள் ? வேறெதும் பிரச்சனையா ?” என்றேன் .

“ அத்தனை பேர்களும் காதலில் சிக்கியவர்கள் . பசங்க இடையில் எப்போது
வாய்ப்பு கிடைக்கும் என்று காத்துக் கொண்டிருந்தார்கள் . நானும் எல்லா
இடத்திலும் செக் பாயிண்ட் வைத்திருந்தேன் . இப்பொழுது நீங்க பல இடங்களில்
திறந்து விட்டுட்டீங்க . இனி அவர்களைக் கட்டுப்படுத்தவே முடியாது ?”
என்றார் ,

பேக்டரி மேனேஜர் மண்ணின் மைந்தர் . அதே குணம் . மனம் . திடம் .
வாயிலிருந்து வரும் வார்த்தைகள் அனைத்தும் அதிகாரத் தோரணையாகவே வரும் .

மற்றொரு பிரச்சனை ஒரு நாள் உற்பத்தி குறையும் போது என் கேள்விகளை அவர்
எதிர்கொண்டே ஆக வேண்டும் . நான் சிரித்துக் கொண்டே கத்தியை ஆழத்தில் குத்தி
வெளியே எடுக்கும் போது அவர் என் மேல் காட்ட முடியாத கோபத்தை உற்பத்தியில்
காட்டியே வேண்டிய நிலையில் இருந்தாக வேண்டும் .

நான் செய்து கொண்டிருந்த ஒவ்வொரு செயலும் அவருக்கு எரிச்சலை உருவாக்கிக்
கொண்டிருந்தது .

காரணம் ஒரு தொழிலாளி ஒரு இடத்தில் இல்லையென்றால் அதன் பாதிப்பு பல
இடங்களில் எதிரொலிக்கும் . சங்கிலித் தொடர் அறுந்து போய்விடும் .
தொழிற்சாலை சார்ந்து பணிபுரிந்து கொண்டிருந்த ஒவ்வொரு அலுவலக
ஊழியர்களுக்கும் நான் “ டெரர் பாண்டியனாக ” இருந்தேனே தவிரத்
தொழிலாளர்களைப் பொறுத்தவரையிலும் “ இவர் நமக்கு நல்லது செய்ய
முயற்சிக்கின்றார் ” என்ற எண்ணத்தை மெதுமெதுவாக உருவாக்கிக் கொண்டிருந்தேன்
.

“ ஏனுங்க காதலிப்பது தவறா ?” என்றேன் .

அவருக்குக் கோபம் அதிகமாக “ இவங்க செய்வது காதல் இல்லைங்க . அது வேற ”
என்று பல உதாரணங்களைக் காட்டி புலம்பித் தள்ளிவிட்டார் .

அவர் சுட்டிக் காட்டிய பல சுவராசிய சம்பவங்களை மனதிற்குள் ரசித்துக்
கேட்டுக் கொண்ட போதிலும் வெளியே காட்டிக் கொள்ளாமல் அடுத்தச் சுற்றறிக்கை
ஒன்றை தயார் செய்யச் சென்னேன் .

“ எல்லோருக்கும் விடுமுறை என்பது கட்டாயம் . ஆனால் ஊருக்குச் சென்று
ஓட்டளித்து விட்டு வருபவர்களின் பெருவிரல் மை சோதிக்கப்படும் .
மனிதவளத்துறை மூலம் கணக்கெடுக்கப்படும் . அவர்களுக்கு மட்டும் சம்பளம் .
மற்றவர்களுக்குச் சம்பளம் இல்லாத விடுமுறை மட்டுமே “.

இது முறையற்ற செயல் என்ற போதிலும் குறிப்பாக விடுதியில் தங்கியிருந்த
பெண்கள் அத்தனை பேர்களும் கட்டாயம் அவரவர் வீட்டுக்குச் சென்று பத்திரமாகப்
பணிக்கு திரும்பி வர வேறு வழி எனக்குத் தெரியவில்லை .

இதிலும் குறிப்பாக நீலகிரி மாவட்டத்தில் உள்ள பல கிராமங்களில் இருந்து
பணிபுரிந்து கொண்டிருந்த பெண்கள் வீட்டில் இருந்து எனக்கே நேரிடையாகப் பல
அலைபேசி அழைப்புகள் வரத் தொடங்கியது . அவர்கள் அத்தனை பேர்களும் சொன்ன
வார்த்தைகள் ஒரே மாதிரியாகவே இருந்தது .

“ என் பெண் / பையனை அவசியம் அனுப்பி வைங்க . இல்லைன்னா எங்களுக்குப்
பிரச்சனை ஆயிடும் ” என்றார்கள் .

தொடக்கத்தில் இது வினோதமாகத் தெரிந்தது .

என்னடா இது ? ஓட்டளிக்க இத்தனை ஆர்வமா என்று மேற்கொண்டு அடுத்தடுத்து
விசாரிக்க நடுவட்டம் , தொட்டபேட்டா தொடங்கிச் சுற்றியுள்ள பல ஊர்களில் உள்ள
ஒவ்வொரு சிறிய சிறிய கிராமங்களையும் தேர்தலில் போட்டியிட்ட வேட்பாளர் விலை
கொடுத்து வாங்கிய ரகசியம் புரிந்தது .

பாவம் அப்படியும் அவர் தோற்றுவிட்டார் .

இதை விட மற்றொரு ஆச்சரியம் என்னவென்றார் நீலகிரி தொகுதியில் போட்டியிட்ட பா
. ஜ . க . வேட்பாளரும் , கட்சியில் உள்ள முக்கியத் தலைகளும் ஒரே நாளில்
கோடீஸ்வரராக மாறிவிட்டனர் .

ராஜா எப்போதும் ராஜா தான் .

அதனால் தான் நீலகிரி மாவட்ட வாக்காளர்களில் அதிகமானோர் நோட்டோ வில்
கும்மாங்குத்து குத்தி அவரைக் கூஜாவாக மாற்றிவிட்டனர் . இது தவிர
மற்றவர்கள் “ எப்ப அப்பன் ஆயி காலத்திலிருந்தே ரெட்ட இல தான் ” என்ற
எண்ணத்தில் மாறாமல் சிந்தாமல் சிதறாமல் பட்டனை அமுக்கி விட்டு வந்து
விட்டனர் .

28

மெஜாரிட்டியும் மைனாரிட்டியும் 3

தேர்தல் நடந்த நாள் மட்டுமல்ல முந்தைய வாரங்களிலும் வீட்டில் யாருமில்லை .
வீட்டில் இருந்த நான்கு பெண்களும் கோடை விடுமுறையைக் கொண்டாட முறை வைத்து
ஒவ்வொரு ஊராகச் சென்று கொண்டிருந்தனர் . வீடே மயான அமைதி போல இருந்தது .
இது போன்ற சமயங்களில் என் தனிப்பட்ட சோம்பேறித்தனமாகக் குணாதிசியங்களுக்கு
உரிய தண்டனை கிடைக்கும் .

வீட்டில் எந்த இடத்தில் எதை வைத்தோம் ? என்று மறந்து தடுமாறிக்
கொண்டிருக்கும் போதெல்லாம் நான்கு பேர்களும் சேர்ந்து திட்டிக் கொண்டே
எடுத்துக் கொடுப்பார்கள் . இப்போது என் வாக்காளர் அடையாள அட்டை எங்கே
இருக்கிறது ? என்பது ஒரு பெரிய பிரச்சனை உருவாக , மனைவியை அழைத்துக் கேட்ட
போது “ இந்த இடத்தில் பாருங்க ?” என்றார் .

கொடுத்த பூஜையை வாங்கிக் கொண்டே ராகுல் அடுத்த ஐந்து வருடங்கள் இந்தியாவில்
இருப்பாரா ? இல்லை அவரின் கூட்டாளிகளுடன் அவர் “ விருப்பம் சார்ந்த
செயல்பாடுகளில் ” கவனம் செலுத்துவரா ? என்பதை யோசித்துக் கொண்டே தூங்கிப்
போனேன் .

தேர்தல் குறித்துப் படித்த ஒவ்வொன்றையும் மனதில் நினைத்துக் கொண்டே தூங்கிய
போதிலும் தனிமை என்னைக் கொன்றது . தொழிற்சாலை பரபரப்பில் இருந்தவனுக்கு
வீட்டின் அமைதி உறுத்தியது .

இது போன்ற சமயங்களில் எனக்கு எப்போதும் உற்ற தோழன் புத்தகங்கள் மட்டுமே .
ஆனால் எந்தப் புத்தகங்களையும் படிக்கப் பிடிக்கவில்லை . அமுதவன்
புத்தகங்களைப் படிக்க எடுத்த போதிலும் அடுத்த நாள் அலுவலக வேலைகளுக்குத்
திட்டமிட வேண்டிய பணிச்சுமைகள் அழுத்திக் கொண்டிருந்தது .

செய்தித்தாள்கள் , வார இதழ்கள் என்று வீடு முழுக்க இறைந்து கிடக்கும் .
எந்தப் பக்கம் கால் வைத்தாலும் ஏதோவொரு புத்தகம் கிடக்கும் . இது தவிர
மகள்களின் புத்தகங்கள் அதுவேறு தனியாக அங்கங்கே சிதறிக்கிடக்கும் . என்
வாசிப்புப் பழக்கம் இப்போது மகள்களுக்கும் வந்து விட்டது . நான் வாங்கிக்
கொண்டு வருகின்ற வார இதழ்களையும் இருவர் போட்டி போட்டுக் கொண்டு படித்துக்
கொண்டிருப்பார்கள் .

தேர்தல் அறிவிப்பு வந்த போது எனக்கு மற்றொரு வகையில் மகிழ்ச்சியாகவே
இருந்தது . வாங்கிக் கொண்டிருந்த அத்தனை வார இதழ்களிலும் பக்கங்கள்
அதிகமாகி , பலதரப்பட்ட செய்திகள் , யூகங்கள் , கற்பனைகள் , முடிவுகள் ,
பேட்டிகள் என்று வந்து கொண்டேயிருக்கச் சுவராசியமாக இருந்தது . காசு
கொடுத்து வாங்குவதற்குத் தகுதியாகவே இருந்தது . ஆனால் ஒவ்வொரு வாரமும்
ஒவ்வொருவரும் கொடுக்கும் பொய்த்தகவல்களும் , புழுகு மூட்டைகளையும்
படித்துப் படித்து வெறுப்பாகத் தேர்தலுக்கு முந்தைய வாரத்தில் எந்த வார
இதழ்களையும் வாங்கக்கூடாது என்று முடிவுக்கு வந்தேன் . இரவு நேரத்தில்
மட்டும் புதிய தலைமுறை தொலைக்காட்சியில் மட்டும் விவாத நிகழ்ச்சியில்
பங்கெடுப்பவர்களின் சொற்போர்களைக் கண்டு கொண்டிருந்தேன் .

பல சமயம் சிரிப்பு சில சமயம் ஆச்சரியம் கலந்த அதிசயமாகவும் இருக்கும் .
எனக்கு விருது கொடுக்கும் அதிகாரம் இருந்தால் நிச்சயம் காங்கிரஸ் கட்சியைச்
சேர்ந்த கோபண்ணாவுக்குத் தான் கொடுப்பேன் . நம்ம நாராயணசாமியை விட ஒருபடி
தாண்டி அசராமல் சிக்ஸர் அடித்துக் கொண்டேயிருந்தார் . கேட்பவர்கள்
சிரிப்பார்களே ? என்பதைக்கூட யோசிப்பாரா ? மாட்டாரா ? என்று ஆச்சரியத்தைத்
தந்து கொண்டிருந்தார் .

அதிகாலையில் சீக்கிரமாக எழுந்து தயாராகிக் கொண்டிருந்த போது தான் அந்தக்
குழப்பம் உருவானது . சென்ற முறை ஒவ்வொரு கட்சிக்காரர்களுக்கும் வீட்டுக்கே
வந்து எந்தப் பள்ளிக்கூடம் என்பதைத் தெரிவித்து , அவர்கள் கட்சி சின்னம்
உள்ள சிறிய சீட்டை கொடுத்து விட்டு சென்றனர் . இந்த முறை அது வாங்காத
காரணத்தால் எனக்குக் குழப்பமாக இருந்தது . தொழிற்சாலைக்கு விடுமுறை என்ற
போதிலும் எனக்கு அலுவலகம் சார்ந்த பல வேலைகள் இருந்த காரணத்தால் சீக்கிரம்
செல்ல வேண்டுமென்ற நிலையில் இருந்தேன் . அப்போது இரண்டு கட்சிகளை நினைக்கத்
தோன்றியது .

ஒன்று கம்யூனிஸ்ட் மக்கள் மற்றொன்று திமுகக் கட்சிக்காரர்கள் .

இரண்டு கட்சியிலும் அடித்தளம் பலமாக இருக்கும் . தேர்தல் வேலைகளில்
சுணக்கம் காட்டாமல் தீவிரத்தோடு பணியாற்றுவார்கள் . எவராயினும் மரியாதை
அளிப்பார்கள் . கேட்கும் கேள்விகளுக்குப் பொறுப்பாகப் பதில் அளிப்பார்கள் .

இருபது ஆண்டுகளுக்கு முன் இரண்டு கட்சியிலும் கீழ் மட்டம் முதல் மேல்
மட்டம் வரைக்கும் உள்ள அத்தனை பேர்களுமே கட்சியின் கொள்கை சார்ந்த
விசயங்களில் பிடிப்பாளர்களாக இருந்தார்கள் . ஆனால் தற்பொழுது மேல் மட்டம்
பிரபல தொழில் அதிபர்களாக மாறிவிட் கீழ் மட்டம் “ இனிமே இவனுங்கள நம்பி நம்
வாழ்க்கையை இழந்து விடக்கூடாது ” என்று உசாரகிவிட்டனர் .

“ முன்பு தோழர்களே அணி திரண்டு வாரீர் . நாம் யார் என்று முதலாளிகளுக்குக்
காட்ட வேண்டும் ” என்று மீன்பாடி வண்டியில் மைக் மூலம் அறைகூவல் விடுத்தால்
போதும் . திருப்பூர் நகரத்தில் திரும்பிய பக்கமெல்லாம செங்கொடியைத் தான்
காணமுடியும் . ஆனால் இன்றோ ? கூவிக் கூவி அழைத்தாலும் “ குடிக்கக் காசு
தருவியா ?” என்கிற அளவுக்கு மக்களின் மனம் மாறிவிட்டது .

இவர்களில் யாரோ ஒருவரிடம் சென்றால் நிச்சயம் நம்முடைய சீட்டு கிடைக்கும்
என்ற நம்பிக்கையில் தான் சென்றேன் .

நான் சென்ற முறை வாக்களித்த அரசு பள்ளிக்கூடம் இருந்த சந்தில் சென்று
பார்த்த போது நினைத்த மாதிரியே அந்த அதிகாலை வேலையில் கம்யூனிஸ்ட் தொண்டர்
படை சுறுசுறுப்பாக ஒரு வீட்டின் வாசல்படியில் இருந்து கொண்டு ஓட்டளிக்கச்
செல்பவர்களிடம் தங்கள் கட்சி சின்னத்தைச் சொல்லி ஓட்டளிக்கச் சொன்னதோடு ,
அவர்களுக்குத் தேவையான உதவிகளையும் செய்து கொண்டிருந்தனர் .

மற்ற எந்தக் கட்சிகளையும் காணவில்லை . நான் அவர்களிடம் கேட்ட போது
வைத்திருந்த மடிக்கணினியில் சோதித்துப் பார்த்து விட்டு எனக்குரிய சீட்டை
எழுதி பள்ளியில் எந்த அறையில் சென்று ஓட்டளிக்க வேண்டும் என்பது வரைக்கும்
மிகத் தெளிவாகக் கூறிவிட்டு மறக்காமல் “ கம்யூனிஸ்ட்டுகளை ஆதரிங்க தோழரே ”
என்றார்கள் .

மனதிற்குள் சிரித்துக் கொண்டே திருப்பூர் வாழ்க்கையில் இரண்டு கம்யூனிஸ்ட்
கட்சிகளின் சாதகப் பாதகங்களை யோசித்துப் பார்த்துக் கொண்டே பள்ளியை நோக்கி
நகர்ந்தேன் .

அசைக்க முடியாத சக்தியாக இருந்தார்கள் . பல நிறுவனங்கள் வீழ்ச்சிக்குக்
காரணமாக இருந்தார்கள் . முதலாளிகளுக்குச் சிம்ம சொப்பமான இருந்தார்கள் .
சங்கத்துகாரர்கள் வருகின்றார்கள் என்றால் ஓடி ஒழிந்த பல முதலாளிகளை
எனக்குத் தெரியும் .

ஒரு கம்யூனிஸ்ட் கட்சி கூட்டம் என்றால் திருப்பூர் முழுக்க எங்குப்
பார்த்தால் சிவப்பு நிறக் கொடிகளைத் தவிர வேறு எதையும் பார்க்க முடியாது
என்கிற அளவுக்குத் தொழிலாளர்களுக்கு ( அவர்கள் நம்பாத ) கடவுளாக
இருந்தார்கள் . நான் கடந்த கால அனுபவத்தில் இவர்களால் பல இடங்களில்
பாதிக்கப்பட்டுள்ளேன் . மிரட்டப்பட்டுள்ளேன் .

ஆனாலும் நியாயவான்களின் எண்ணிக்கை அதிகமாகவே இருந்தது . சில்லறைத்தனமான
கட்டைப்பஞ்சாயத்துச் செய்து கொண்டிருந்தவர்களைத் தாண்டியும்
தொழிலாளர்களுக்கு உரிய உரிமைகளைப் பெற்றுத் தர பாடுபட்டனர் . டாலர் நகரம்
புத்தகத்தில் கூட ஒரு அத்தியாயத்தில் இதனைப் பற்றிக் குறிப்பிட்டுள்ளேன் .
டாலர் நகரம் புத்தக வெளியீட்டு விழாவில் கூட மரியாதைக்குரிய தோழர் திருத்
தங்கவேல் ( சட்டமன்ற உறுப்பினர் ) தான் கலந்து கொண்டு சிறப்பித்தார் .

ஆனால் இன்று ?

டெபாசிட் வாங்கக்கூட லாயக்கு இல்லாத அளவுக்கு மகத்தான சோக வரலாற்றின் ஒரு
அத்தியாயமாக நடந்த 2014 பாராளுமன்றத் தேர்தல் முடிவுகள் அமைந்து விட்டது .

அவர்களின் கொள்கை காலாவதியாகிவிட்டதா ? அல்லது தவறான கொள்கையைப் பிடித்துக்
கொண்டு இன்றும் தொங்கிக் கொண்டிருக்கின்றார்களா ? இல்லை தொழிலாளர்கள்
இவர்களை நம்பத்தயாராக இல்லையா ?

அதை விட முக்கியக் காரணம் ஒன்று உண்டு .

சிலரின் பண ஆசைகளுக்காக ஒரு கட்சியின் கொள்கையே ஆழத்தில் குழி தோண்டி
புதைக்கப்பட்டு விட்டது . தோழர்கள் முதலாளிகாக மாற நினைத்தால் என்ன விளைவு
உருவாகும் ? என்பதனை மக்கள் நடந்து முடிந்த தேர்தல் மூலம் உணர்த்தி உள்ளனர்
. இங்கு மட்டுமல்ல . மொத்த இந்தியாவிலும் இப்படித்தான் ,

இங்கு நடந்த ஒரு மிகப் பெரிய செல்வந்தரின் திருமணத்தில் சில மாதங்களுக்கு
முன்பு கலந்து கொண்ட போது நான் அமர்ந்து இருந்த வரிசைக்கு முந்தைய
வரிசையில் இங்குள்ள திமுக , அதிமுக , இரண்டு கம்யூனிஸ்ட் கட்சிகளைச்
சார்ந்த அத்தனை பெரிய தலைகளும் உட்கார்ந்து கொண்டு அரட்டை அடித்துக்
கொண்டிருந்தார்கள் . கட்சி ரீதியாகப் பிளவு பட்டு இருந்தனரே தவிர எல்லோருமே
ஏதோவொரு வகையில் நெருங்கிய சொந்தங்களாகத்தான் இருந்தனர் .

அவர்கள் பேசிக் கொண்டிருந்த ஒவ்வொன்றும் என் காதிலும் விழுந்து கொண்டே தான்
இருந்தது . பரஸ்பரம் கலாய்த்துக் கொண்ட போதிலும் அவர்களின் அந்தரங்க
லூட்டிகளும் அவ்வப்போது வார்த்தைகள் வழியாக வந்து விழுந்து கொண்டேயிருந்தது
.

ஒரு காலத்தில் பிரபல பேச்சாளராக இருந்தவர் வாரிசை வெளிநாட்டுக்கு அனுப்பிப்
படிக்க வைத்து அவர் கட்சிப்பற்றை அவர் பாணியில் காட்டியவரும் அங்கே
இருந்தார் . இது தவிரத் தொழிலாளர்களின் எட்டுமணி நேரத்தை அதிகப்படுத்தும்
பொருட்டு இங்குள்ள முதலாளிக் கூட்டத்தோடு மத்திய அரசிடம் போய் நின்ற
காரணத்தால் கட்சி கட்டம் கட்டி வெளியே தூக்கி எறிந்தது . அவரும் அசராமல் “
உண்டியல் குலுக்குவது உடம்புக்கு ஆகாது . இதற்கு மேல் கட்சி நம்மைக் கரை
சேர்க்காது ” என்று திமுகவிற்கு மாறியவரும் அங்கே இருந்தார் .

ஒவ்வொரு தலைகளுக்குப் பின்னாலும் ஓராயிரம் சொத்துக்களைச் சேர்க்க உழைத்த
அவர்களின் உழைப்பை புரிந்து கொள்ள முடிந்தது .

கட்சி தான் தோற்று விட்டது . அவர்களைப் பொறுத்தவரையிலும் தோற்கவில்லை .

அவரவர் விரும்பிய சொத்துக்களைச் சேர்த்து விட்டனர் . காட்சிகள் மாறும்
என்று அவர்கள் வாரிகளைக் களம் இறக்குவார்கள் . கட்சிக்கு 3000 ஓட்டுக்குள்
விழுந்தாலும் கவலைப்பட மாட்டார்கள் . எந்தப்பக்கம் பொட்டல்காடு உள்ளது .
எவரைப் பினாமியாக வைத்து வளைத்துப் போடலாம் என்று வாரிசுகளுக்குப் பயிற்சி
கொடுத்துக் கொண்டிருப்பார்கள் .

எப்போதும் போல உண்மையான கம்யூனிஸ்ட் தோழன் ஜிந்தாபாத் என்று தொண்டை தண்ணீர்
வற்ற செங்கொடியை ஏந்தி கூட்டத்தில் களைத்துப் போயிருப்பான் .

29

மெஜாரிட்டியும் மைனாரிட்டியும் 4

வலைதளங்களில் அதிகம் விமர்சிக்கப்படுகின்ற , விமர்சனத்துள்ளாகின்ற இரண்டு
கட்சிகள் , ஒன்று திமுக மற்றொன்று காங்கிரஸ் . இதே போல நடந்து முடிந்த
தேர்தலில் வலைதளங்களைச் சரியான முறையில் பயன்படுத்திக் கொண்டு , அதன்
நீக்கு போக்குகளை உணர்ந்து தனக்குச் சாதகமாகப் பயன்படுத்திக் கொண்டவர்
பிரதமர் நரேந்திரமோடி .

நம்பமுடியாத அளவுக்கு ஓட்டு எண்ணிக்கையைப் பெற்ற இரண்டு கட்சிகள் , ஒன்று
அதிமுக மற்றொன்று பா . ஜ . க .

இரண்டு கட்சிகளும் பெற்ற வாக்குகள் நூறு சதவிகிதம் அவர்களுக்கான ஆதரவு
ஓட்டு அல்ல . மக்கள் மனதில் மாற்று கட்சியின் மேல் உருவான வெறுப்பும் ,
எதிர்ப்பும் சேர்ந்து தான் இவர்களுக்கு இந்த அளவுக்கு அங்கீகாரத்தைக்
கொடுக்க வைத்துள்ளது .

முதலில் காங்கிரஸ் கட்சியைப் பார்த்து விடலாம் .

இன்னமும் வயதானவர்கள் இருக்கும் வீடுகளில் சொல்லக்கூடிய ஒரு வாசகம் இது .

“ உங்களுக்கெல்லாம் காங்கிரஸின் மரியாதை எங்கே தெரியப்போகின்றது ? அடி உதை
பட்டு ரத்தம் சிந்தி இந்த நாட்டுக்குச் சுதந்திரம் வாங்கிக் கொடுத்த கட்சி
காங்கிரஸ் . காங்கிரஸ் கட்சி என்று சரிவை நோக்கிச் சென்று மாநிலக்
கட்சிகளைத் தலைதூக்கியதோ அன்றே இந்தியாவின் வளர்ச்சியும் , கூட்டாட்சி
தத்துவமும் கேள்விக்குறியாக மாறிவிட்டது ” என்கிறார்கள் .

இன்னும் கொஞ்சம் எதார்த்தவாதியாக உள்ளவர்கள் மறக்காமல் ஒன்றைக்
குறிப்பிடுகின்றார்கள் .

“ ஒரு வேளை இத்தனை காலம் காங்கிரஸ் மட்டும் ஆட்சியில் இல்லாமல்
இருந்திருந்தால் இந்தியா என்ற நாடே இருந்துருக்காது . மாநில பிரிவினைகள்
உச்சத்திற்குச் சென்று இந்நேரம் நாடு துண்டு துண்டாகச் சிதறிப்
போயிருக்கும் .”

உண்மை தான் . அதற்கு முன்னால் சில விசயங்களைப் பார்த்து விடலாம் .

நடந்து முடிந்த தேர்தலில் தமிழ்நாட்டில் காங்கிரஸ் பெற்ற வாக்குகள்
பதினேழரை லட்சம் வாக்குகள் . இதை விடப் பத்து மடங்கு அதிகம் பெற்ற கட்சி
அதிமுக . நேற்று முளைத்த தேமுதிக கூட மூன்று லட்சம் வாக்குகள் காங்கிரஸை
விட அதிகம் பெற்றுள்ளது .

ஏன் இந்தப் படுபாதாள வீழ்ச்சி ?

பொதுமக்கள் பட்ட பாடுகளை விட , ஒரு தொழில்துறையில் சம்மந்தப்பட்ட என்னைப்
போன்றவர்களுக்கும் , மிகப் பெரிய முதலீடு போட்டவர்களும் கடந்த
பத்தாண்டுகளில் பெற்ற மனஉளைச்சல் , அவமானங்கள் , இழப்புகள் ஏராளமானது .

இது தவிரத் தமிழர்கள் என்றாலே எட்டிக்காய் போலக் கசந்த கோமகன் வகுத்த
வெளியுறவு கொள்கை , தொழில் கொள்கை , என்று எந்தப் பக்கம் பார்த்தாலும்
ஏராளமான இழப்புகளைத் தந்தது . இது தவிரக் காங்கிரஸ் கட்சியின் மாற்றான்
தாய் மனப்பான்மை ஒவ்வொரு தமிழர்களுக்கும் மனதிற்குள் வெறியை உருவாக்கியது .
காங்கிரஸ் கட்சியின் ஒவ்வொரு கொள்கையும் தனிப்பட்ட நபர்களின் வளர்ச்சிக்கு
உதவியதே தவிர நாட்டின் வளர்ச்சிக்கு எந்த விதத்திலும் உதவவில்லை .

கடைசியாக “ பிரிட்டிஷ் வெள்ளையர்களிடமிருந்து பெற்ற சுதந்திர நாட்டை
அமெரிக்க வெள்ளையிடம் மகிழ்ச்சியாக ஒப்படைப்பதே தனது கடமை ” என்று மன்மோகன்
மட்டுமல்ல ஒவ்வொருவருமே செயல்பட்டவர்கள் .

இன்று காங்கிரஸ் கட்சியில் அத்தனை பேர்களையும் மக்கள் குப்பை போலவே தூக்கி
எறிந்து விட்டனர் .

நான் எனது கடைசி மின் நூலை எழுதி வெளியிட்ட போது பின்வருமாறு எழுதினேன் .
அது தான் நடந்துள்ளது .

இன்னும் சில மாதங்களில் தற்போது ஆண்டுக் கொண்டிருக்கும் காங்கிரஸ்
அரசாங்கம் தெருவில் கிடக்கும் குப்பையாக மாறப் போகின்றது . இந்தப்
பத்தாண்டுகளில் காங்கிரஸ் அரசாங்கம் மக்களுக்காகச் செய்கின்றோம் என்று
சொல்லிக் கொண்டு செய்த கேடு கேட்ட சமாச்சாரங்களை மக்கள் இன்னமும்
முழுமையாகப் புரிந்து கொள்ளவில்லை .

இவர்கள் உருவாக்கி உள்ள ஒவ்வொரு பன்னாட்டு ஒப்பந்தங்களின் விளைவை நிச்சயம்
அடுத்த 20 ஆண்டுகளில் இந்தியா மொத்தமும் உணரும் . குடிக்கத் தண்ணீர்
இருக்காது . மீதம் இருக்கும் விவசாயிகள் இந்த நாட்டிற்குப் பாரமாக
இருப்பவர்கள் என்கிற நிலைக்கு மாறியிருப்பார்கள் . பத்திரிக்கைகள் வாயிலாக
வெளியே தெரிந்த மற்றும் தெரியாத விசயங்களைப் பற்றி “ வெள்ளை அடிமைகள் ”
என்ற மின் நூலில் எழுதியுள்ளேன் .

ஆனால் இதனை விட மரபணு மாற்றம் செய்யப்பட்ட விதைகளை இந்தியாவிற்குள் வர
அனுமதி கொடுத்துள்ள திடீர் அமைச்சர் வீரப்ப மொய்லி ( ஜெயந்தி நடராஜன்
கையில் இருந்த சுற்றுச்சூழல் பொறுப்பு ) செய்துள்ள காரியத்தின் பலனை அடுத்த
ஐந்தாண்டுகளில் ஒவ்வொரு இந்தியனும் உணர முடியும் . அதனைப் பற்றி இன்று
வெளியான மின் நூலில் பேசியுள்ளேன் .

காங்கிரஸ் கட்சியைத் தேர்ந்த நண்பர் , மற்றும் வேறு சில கட்சிகளில் இருந்து
கொண்டு நெருக்கமான தொடர்பில் இருந்த பல நண்பர்கள் நட்பு எல்லைக்கு வெளியே
சென்று விட்டனர் . காரணம் திரும்பத் திரும்ப உண்மையான விசயங்களை என்
பார்வையில் பட்ட கருத்துக்களை அவர்களால் ஏற்றுக் கொள்ள முடியவில்லை .
மாற்று அரசியல் பார்வை கொண்டவர்களில் குறிப்பிட்ட சிலர் அழைத்து விவாதம்
செய்து கொண்டு தான் இருக்கின்றனர் .

நாம் கொண்ட வாழ்க்கை நெறிமுறைகளும் , நாம் பார்க்கும் அரசியல் கட்சிகளின்
கொள்கை சார்ந்த பார்வைகளும் வெவ்வேறு என்பதனை படித்தவர்களால் கூடப்
புரிந்து கொள்ள முடியவில்லை என்பது தான் ஆச்சரியமாக உளளது .

அதனால் என்ன ? எவரிடமும் அண்டிப்பிழைக்க அவசியமில்லாத வாழ்க்கை வாழ
ஆசைப்படுபவர்களும் , அப்படி வாழ்ந்து கொண்டிருப்பவர்களின் வாழ்க்கையும்
மற்றவர்களின் பார்வையில் வித்தியாசமாகத்தானே இருக்கும் .

குறிப்பாகக் காங்கிரஸ் கட்சியைப் பற்றித் தற்பொழுது வலைதளங்களில் வந்து
உலாவி கொண்டிருக்கும் இளைஞர்களுக்குப் புரிய வைக்க வேண்டும் என்பதற்காகச்
சுருக்கமாக எழுதி வைக்க விரும்புகினறேன் . செத்த பாம்பு என்று ஒதுங்கி
விடக்கூடாது . உள்ளே புதைத்தாலும் மீண்டும் எழுந்து விடககூடி வாய்ப்புள்ளது
? நரேந்திர மோடியின் ஒரு வருட ஆட்சிக்குப் பிறகே இவரின் தகுதியும்
தராதரமும் விவாதிக்க வேண்டிய விசயமாக இருக்கும் என்று நம்புகின்றேன் .
காரணம் பாழடைந்த வீட்டை சுத்தம் செய்து மறுபடியும் குடிபுகவே இந்த ஒரு
வருடம் ஆகக்கூடும் .

இது தவிர நடந்து கொண்டிருக்கும் ஈராக் பிரச்சனை இந்தியாவையும் தாக்கக்கூடிய
ஆபத்துள்ளது . மோடியின் உறுதியான முடிவைப் பொறுத்துப் பாகிஸ்தான் நாட்டின்
தலைவிதி மாறக்கூடும் . இது குறித்து விரிவாக விரைவில் பேசுவோம் .

நம்மை ஆண்ட ஆங்கிலேயர்களுக்கு எப்படி இந்தியர்களின் கல்வி இருக்க வேண்டும்
என்று திட்டமிட்டு செயலாற்றினார்களோ ? அதைப்போல அரசியல் கட்சியும் எப்படி
இருக்க வேண்டும் என்று வித்தியாசமான சிந்தனை ஒரு வெள்ளையர் மனதில்
தோன்றியது .

இந்திய சுதந்திரத்திற்கு முன்பு பிரிட்டன் அரசாங்கத்திலிருந்து ஓய்வு பெற்ற
ஐ . சி . எஸ் அதிகாரியான ஆலன் ஆக்கோடவியன் ஹ்யூம் என்பவருடைய சிந்தனையில்
உருவான கட்சி ( அமைப்பு ) தான் இந்தக் காங்கிரஸ் கட்சி .

30

மெஜாரிட்டியும் மைனாரிட்டியும் - 5

ஊரில் வாழ்ந்த போது காங்கிரஸ் கட்சியைச் சேர்ந்தவர்களை யாரையாவது பார்க்க
வேண்டியிருந்தால் “ அவர் காங்கிரஸ்காரர் . தப்புத் தண்டாவுக் கெல்லாம் போற
மனுசன் இல்லப்பா ” என்பார்கள் .

நைந்து போன அந்தக் கதர்ச்சட்டை , கதர்வேஷ்டி என்பது ஒரு அடையாளம் .
அவர்களின் அமைதியும் , சாத்வீகமும் மற்றொரு அடையாளம் .

உள்ளும் புறமும் இப்படித்தான் ஒவ்வொரு காங்கிரஸ்காரர்களும் வாழ்ந்தார்கள் .

ஆனால் தற்பொழுது காங்கிரஸ் கட்சி என்பது பன்னாட்டு நிறுவனம் . கட்சியில்
உள்ள ஒவ்வொருவரும் பரந்து விரிந்து செயலாற்றிக் கொண்டிருக்கும் அந்த
நிறுவனத்தின் பிரதிநிதிகள் . பணம் தான் பிரதானம் . பணம் தான் கொள்கை .
கொள்ளை என்பது கட்சி ஆதாரக் கொள்கை .

ஆங்கிலேயர்களுடன் பேச , உறவாட , தங்கள் பிரச்சனைகளைப் பற்றி எடுத்துரைக்க
ஆங்கிலேயர் ஆலன் ஆக்டோவியன் ஹ்யூம் உருவாக்கிய கட்சி தான் காங்கிரஸ் .

காங்கிரஸ் என்ற பெயரைத் தாங்கிக் கொண்டு ஆங்கிலேயரின் நிர்வாகத்தைத்
தாங்கிப் பிடித்துக் கொண்டிருந்தது . இந்தியா சுதந்திரம் பெறுவதற்கு முன்பு
பல்வேறு இடங்களில் எதிர்ப்புகளும் , கிளர்ச்சிகளும் இடைவிடாது நடக்க
வெள்ளையர்கள் யோசித்தார்கள் .

1885 ஆம் ஆண்டு அப்பொழுது கவர்னர் ஜெனரலாக இருந்த டப்ளின் பிரபுவின்
ஆலோசனையின் ( மத ரீதியாகச் சாதி ரீதியாக மக்களைப் பிரித்துச் சண்டையிட
வைத்து ஒற்றுமையைக் குலைப்பது ) பேரின் மேலே சொன்ன ஆலன் என்ற வெள்ளையர்
மூலம் காங்கிரஸ் கட்சி உருவானது .

முதல் இருபது வருடம் இவரே தலைமைப் பொறுப்பில் இருந்தார் .

அப்போது இவர் பகிங்கரமாகச் சொன்ன ஒரு விசயத்தை இப்போது நாம் நினைத்துப்
பார்ப்பது அவசியமாகும் .

“ நாம் அரசியல் ரீதியாகக் கூடுகின்றோமே தவிர இதில் சமூகச் சீர்திருத்த
கருத்துக்களுக்கு இடமில்லை . எவரும் கூட்டத்தில் அது குறித்துப்
பேசக்கூடாது . எனவே மதம் , அனுஷ்டானம் , வருணாசிரமம் போன்றவற்றைப்
புண்படுத்தும் விதமாக எவரும் நடந்து கொள்ளக்கூடாது ” என்று அரசியார்
சொல்லியுள்ளார் என்றார் . “ எனவே மத ஆச்சாரமும் , குல ஆச்சாரமும் இங்கே
பாதுகாக்கப்படும் ” என்றார் .

விதை ஒன்று போட்டால் எது முளைக்குமோ ? அது தான் இன்று விஷ விருட்சமாகி
வந்து வளர்ந்து நின்றுள்ளது .

காலமாற்றத்தில் ஒவ்வொரு சமயத்திலும் ஒவ்வொரு விதமாக மாறியபடி வந்த
காங்கிரஸ் , நேரு , இந்திரா , ராஜீவ் , சோனியா என்று வந்து இன்று ராகுலின்
கைக்கு வந்துள்ளது . நாளை சோனியாவின் மருமகன் “ கை “ க்குப் போனாலும்
ஆச்சரியப்படுவதற்கில்லை .

“ தீராத விளையாட்டுப் பிள்ளை “ களான மகனையும் மருமகனையும் நம்பி இந்தப்
பெரிய தேசம் காத்திருப்பது தான் நம் நாட்டின் பெரிய மிகப் பெரிய கொடுமை .
நல்ல வேளை இந்த முறை இந்த மாஃபியா கும்பலிடமிருந்து இந்தியா தப்பித்து
விட்டது .

சுதந்திரத்திற்கு முன்பு இருந்த “ காங்கிரஸ் பேரியக்கம் ” என்பது வேறு .
இன்று உள்ள “ காங்கிரஸ் கட்சி ” என்பது வேறு . இன்று இருக்கும்
காங்கிரஸ்வாதிகள் ஊழல்வாதிகளாக மாறிப்போனதால் மகாத்மா காந்தி கண்ட கிராமப்
பொருளாதாரம் அருவெறுக்கத்தக்கதாக மாறி உள்ளது .

“ ஏன் இந்த நாட்டில் விவசாயிகள் இந்தப் பாழாய்ப் போன விவசாயத்தைக் கட்டி
மாறடித்துக் கொண்டிருக்கின்றார்கள் ?” என்று புண்ணியவான்கள் கேட்கின்ற
அளவிற்குப் புத்திசாலிகளைக் காங்கிரஸ் கட்சி வளர்த்துள்ளது . இங்குள்ள கனிம
வளங்கள் என்பது தேசத்தின் வளர்ச்சிக்கு உதவக்கூடியது . அதனைப் பன்னாட்டு
நிறுவனங்களுக்கு விற்றால் மட்டுமே இந்த நாடு வளம் பெறும் என்று பொருளாதார
மேதைகள் அருள்வாக்காகச் சொல்லி நம்மை ரட்சிக்கின்றார்கள் .

காந்தியை , நேருவை இன்று கூட விமர்சிக்கின்றார்கள் . அவர்களின் கொள்கைகளில்
குழப்பங்கள் இருந்ததே தவிர அவர்களின் தனிப்பட்ட வாழ்க்கை கூர்ந்து
கவனித்தால் அவர்களின் நோக்கம் இந்தத் தேசத்தைக் கொள்ளையடித்துத் தன்னை
வளர்த்துக் கொள்ள முயற்சிக்கவில்லை . காந்தி தனது குடும்பத்தை ஆட்சி
அதிகாரம் பக்கம் அண்டவிடவில்லை .

ஆனால் நேருவால் பல விதங்களில் மெருகூட்டப்பட்டும் இந்திரா காந்தியால்
சோபிக்க முடியவில்லை . அதிகார போதை என்பது அனைத்தையும் விட மேலானது
என்பதைத்தான் அவரின் ஒவ்வொரு வீழ்ச்சியும் நமக்கு இன்று பாடமாகக் கற்றுத்
தந்து கொண்டிருக்கின்றது .

மற்ற கட்சிகளின் ஊழல்களை எளிதில் எவரும் விமர்சித்து விட முடியும் .
போபர்ஸ் பீரங்கி ஊழல் முதல் இன்று திமுகவும் மாட்டிக் கொண்ட ஸ்பெக்ட்ரம்
ஊழல் வரைக்கும் இதன் சரித்திர கதை மிக நீண்டது . பசுத் தோல் போர்த்திய
இந்தக் காங்கிரஸ் என்ற பெருச்சாளியின் வண்டவாளம் நேரு காலத்தில் இருந்தே
தொடங்கி விட்டது .

அப்போது பிரிட்டனின் ஹை கமிஷனராகப் பணிபுரிந்த வி . கே . கிருஷ்ணமேனன்
விதிமுறைகளை மீறி ராணுவத்திற்கு ஜீப் வாங்கும் 80 லட்சம் ரூபாய்
ஒப்பந்தத்திற்காக வெளிநாட்டு நிறுவனத்துடன் கையெழுத்திட்டார் .

அப்போது இந்திய ராணுவத்திற்கு 4603 ஜீப்கள் தேவைப்பட்டது . 80 லட்சம்
ரூபாய்க்கு 1500 ஜீப்கள் வாங்குவதற்கு ஒப்பந்தம் உருவாக்கப்பட்டது .
ஒப்பந்தம் போடப்பட்டு ஒன்பது மாதங்கள் ஆன போதும் வாங்கப்பட்ட ஜீப்கள்
இராணுவத்திடம் ஒப்படைக்கப்படவில்லை . சம்மந்தப்பட்ட நிறுவனம் ஜீப்களை
ஒப்படைக்கும் முன்பே ஒப்பந்தத்தில் கூறப்பட்ட பெரும்பாலான பணம் அந்த
நிறுவனத்திற்குச் செலுத்தப்பட்டு விட்டது . 1949 ஆம் ஆண்டு 150 ஜீப்கள்
மட்டும் இந்திய அரசிடம் ஒப்படைக்கப்பட்டது . பிரதமரோ அந்த ஜீப்புகள்
இராணுவம் பெற்றுக் கொள்ளும்படி வற்புறுத்தினார் .

இந்த ஊழலைப்பற்றி விசாரிக்க நேரு அரசினால் அனந்தசயனம் ஐயங்கார் தலைமையில்
விசாரனை கமிஷன் அமைக்கப்பட்டது . விசாரனை கமிஷன் நீதிமன்ற விசாரனைக்கு
உத்தரவிட்டது . ஆனால் நேரு நீதிமன்ற விசாரனைக்கு ஒத்துக்கொள்ளவில்லை .
அப்போது உள்துறை அமைச்சராக இருந்த கோவிந்த வல்லாப் பந்த் செப்டம்பர் 30,
1955 ல் ஒரு அறிக்கையினை வெளியிட்டார் . அதன்படி ஊழல் வழக்கு
முடிக்கப்படுவதாகவும் , எதிர்க்கட்சிகள் திருப்தி அடையாவிட்டால்
இப்பிரச்சனை தேர்தல் பிரச்சாரத்திற்குப் பயன்படுத்திக் கொள்ளலாம் என்றும்
தெரிவித்தார் .

இதில் ஆச்சரியப்படக்கூடிய அம்சம் என்னவென்றால் இந்த ஊழலில் தொடர்புடைய வி .
கே . கிருஷ்ணமேனன் ( பிப்ரவரி 3 1956) இலாகா இல்லாத அமைச்சராகச் சேர்த்துக்
கொள்ளப்பட்டார் . இவரே தான் பின்னாளில் நேருவின் நம்பிக்கைக்கு
உரியவராகவும் மாறினார் . இவரையே பின்னாளில் நேரு , மேனனை பாதுகாப்புத் துறை
அமைச்சராகவும் நியமித்தார் .

காங்கிரஸின் ஊழல் பயணம் என்பது 1948 ல் தொடங்கியது . 2014 கடைசிக் கட்ட
நேரம் வரைக்கும் தொட்டுத் தொடர்ந்தது .

ஒவ்வொரு காலகட்டத்திலும் காங்கிரஸில் சில நல்ல முகங்கள் தென்பட்டு கட்சியை
அடுத்தக் கட்டத்திற்கு நகர்த்த உதவியது . அது காமராஜர் , கக்கன் போன்ற
தன்னலமற்ற மனிதர்களின் சேவையைப் பயன்படுத்திக் கொண்டது . அபுல்கலாம் ஆசாத்
போன்ற மதச்சார்பற்ற தலைவர்கள் மூலம் புதுப்பொலிவை பெற முடிந்தது .

காஷ்மீர் முதல் கன்யாகுமரி வரைக்கும் இவர்களைப் போன்ற தலைவர்களின் முகங்களை
வைத்துத்தான் காங்கிரஸ் தனது செல்வாக்கை தக்க வைத்துக் கொண்டது .

இவையெல்லாம் 1970 ஆம் ஆண்டோடு முடிந்து போனது .

காங்கிரஸ் கட்சிக்கு காந்தி தேவைப்பட்டார் . ஆனால் காந்தியின் கொள்கை
தேவைப்படவில்லை .

1980 க்குப் பிறகு காந்தியைப் போலக் காமராஜரின் கொள்கைகளும் இங்கே கேள்வி
கேட்பாரன்றிப் போய்விட்டது . நாங்கள் காந்தியவாதிகள் என்று சொல்லிக் கொண்டு
திரியும் ஒவ்வொரு காங்கிரஸ் கட்சி பிரமுகர்களும் சாராய அதிபர் விஜய்
மல்லையாவுக்கு நன்றிக்கடன் பட்டவர்கள் .

காரணம் காந்தியார் பயன்படுத்திய பொருட்கள் லண்டனில் ஏலத்திற்கு வந்த போது
அதனை அதிக விலை கொடுத்து எடுத்தவர் இந்த மல்லையா தான் . காந்தியின்
கொள்கைகளே கலாவதியான பின்பு அவர் பயன்படுத்திய பொருட்களுக்கு இவர்கள் எங்கே
மரியாதை தரக்கூடும் ?

31

மெஜாரிட்டியும் மைனாரிட்டியும் சேர்ந்த கதை

மற்ற நாடுகளில் எப்படியோ ? இந்தியாவில் உள்ள ஒவ்வொரு அரசியல்வாதிகளும்
எனக்கு ஞானியாகத்தான் தெரிகின்றார்கள் . முற்றும் துறந்தவர்களை ஞானி
என்றழைத்தால் இவர்களையும் நீங்கள் அப்படித்தானே அழைக்க வேண்டும் .
குறிப்பாக வெட்கம் , மானம் , சூடு , சொரணை எதுவுமற்ற ஜந்து போலப் பணம்
என்பதற்காக எந்த அளவிற்கு வேண்டுமானாலும் செல்வோம் என்கிற ரீதியில்
வாழக்கூடியவர்கள் .

சாதாரணக் குற்றவழக்கில் சம்மந்தப்பட்டவர்களைப் புகைப்படம் எடுக்க
முயற்சிக்கும் போதும் கூனிக்குறுகி தங்களது முகத்தை மூடிக்கொண்டு செல்லும்
மனிதர்கள் மத்தியில் இவர்கள் மட்டும் தான் மகான் போலப் புன்முறுவலோடு
அடையாளப்படுத்திக் கொள்ள விரும்புகின்றார்கள் . அதன் மூலம் ஆதாயம் பெறவும்
தயங்குவதில்லை .

ஒரு தொழிற்சாலையின் தலைமைப் பொறுப்பில் இருக்கும் எனக்கு , ஒவ்வொரு நாளும்
நித்தமும் கண்டம் போலத்தான் கடக்கின்றது . பலதரப்பட்ட பிரச்சனைகள் , தனி
மனித வக்கிரம் , வன்மம் , குரோதம் , போட்டி , பொறாமை , அளவு கடந்த
ஆசைகளுடன் வாழும் சக மனிதர்களைத் தாண்டி அவர்களைச் சமாளித்து வர வேண்டியதாக
உள்ளது .

நம்முடைய இலக்கும் அவர்களுடைய நோக்கமும் வெவ்வேறு திசையில் இருந்தாலும்
ஏதோவொரு புள்ளியில் இணைந்து மீண்டும் பிரிந்து மீண்டும் சேர்ந்து செல்லும்
போது தான் பிரச்சனையில்லாத நிர்வாகத்தை உருவாக்க முடிகின்றது .

எந்த அளவுக்கு மனப்பக்குவம் இருந்தாலும் இரவு நேரத்தில் தூக்கம் வராத
சமயத்தில் தொழிற்சாலைப் பிரச்சனைகள் மனதில் பூதாகரமாக வந்து போகின்றது .

இது போன்ற சமயங்களில் நம் நாட்டில் உள்ள அரசியல்வாதிகளைத்தான் அடிக்கடி
நினைத்துக் கொள்வதுண்டு . எப்படி இவர்களால் நிம்மதியாக வாழ முடிகின்றது .
முடிந்த வரைக்கும் நேர்மையாகத்தான் தான் வாழ்ந்து பார்ப்போமே ? என்று
யோசித்து வாழும் நமக்கே இத்தனை இடைஞ்சல்கள் என்கிற போது நாள்தோறும்
அடுத்தவன் காசுக்கு ஆசைப்படும் இவர்களின் மனோநிலையும் , இவர்கள்
வாழ்க்கையில் தினந்தோறும் சந்திக்கும் சவால்களும் எப்படி இவர்களை
நிம்மதியாக உறங்க வைக்கும் என்று யோசித்துப் பார்க்கும் போது பயம் வந்து
எட்டிப்பார்க்கின்றது .

தொடர்ச்சியான இரவு வேலைகள் இருந்து குறுகிய நேரம் மட்டும் தான்
தூங்கக்கூடிய வாய்ப்பு கிடைக்கும் . அடுத்த நாள் நம் வேலைகளில் காட்ட
முடியாத ஆர்வம் , போக்கிக் கொள்ள முடியாத சோர்வு , அடுத்தடுத்து உருவாகும்
உடல் ரீதியான பாதிப்புகள் என்று நரக வேதனைகளை அனுபவிக்கும் போது தான் ஒரு
மனிதனுக்குத் தூக்கம் எந்த அளவுக்கு முக்கியம் என்பதனை உணர்ந்து கொள்ள
முடியும் ?

ஆனால் ஒவ்வொரு அரசியல்வாதிகளின் தூக்க கணக்கை எடுத்துப் பார்த்தால் அதுவொரு
துக்கக் கணக்காகத்தான் இருக்கும் . இடைவிடாத அவர்களின் ஒவ்வொரு பயணத்திலும்
பயம் தான் பிரதானமாக இருக்கும் . பணம் மட்டும் தான் கொள்கையாக இருக்கின்றது
. கொள்ளைக்காரன் என்ற பெயர் வந்தபோதிலும் .

தனி மனிதனுக்குக் குடும்பம் என்பது வரம் .

ஆனால் அரசியல்வாதிகளுக்கு அதுவே சாபமாகப் போய்விடுகின்றது . மக்கள் மனதில்
இன்று வரையிலும் நிற்கும் தலைவர்களை இப்போது நினைத்துப் பாருங்கள் . ஒன்று
குடும்பம் இருக்காது அல்லது குடும்பத்தைப் பத்தடி தள்ளி ஒதுக்கி
வைத்திருப்பார்கள் . ஆனால் இன்று திமுகவில் தயாளு அம்மா படும் பாட்டைப்
பார்த்தால் பரிதாபமாக உள்ளது .

தன் பதவியைத் தன் மகனுக்கே விட்டுக் கொடுக்க மனமில்லாத கலைஞரைத்தான்
இன்னமும் இந்த “ தமிழ்ச் சமூகத்திற்காக இத்தனை காலமும் இவர் உழைத்தார் ”
என்ற நம்ப வேண்டியதாக உள்ளது .

ஏன் திமுக இந்தத் தேர்தலில் தோற்றது ? அதற்கான காரணங்கள் என்ன ? என்று
நண்பர் வினா எழுப்பியிருந்தார் . ஏன் ஜெயிக்க வேண்டும் என்பதற்கான காரணத்தை
அவர் சொல்லவில்லை .

திமுகவிற்கு ஊழல் என்ற வார்த்தை புதிதல்ல . ஊழலுக்குப் பல நவீன
விளக்கங்களைக் கொடுத்தவர் தான் கலைஞர் . விசாரிக்கும் நீதிபதிக்கே
மயக்கத்தைத் தரக்கூடிய கலையில் தேர்ச்சி பெற்றவரின் திறமை அவரின்
வாரிசுகளிடம் எதிர்பார்க்க முடியுமா ?

குற்றவழக்கில் சம்மந்தப்பட்டவர் கனிமொழி . அவர் நீராடியாவுடன் பேசிய
உரையாடல்கள் அனைத்தையும் கேட்டவர்கள் மனதில் இப்படித் தோன்றியிருக்கும் ?

நிச்சயம் இந்தியாவை ஜனநாயகத்தின் மூலம் தேர்ந்தெடுத்தவர்கள் தான்
ஆள்கின்றார்களா ? இல்லை அவர்களைப் பின்னால் இருந்து இயக்குபவர்கள் மூலம்
இந்தியா இயங்குகின்றதா என்று .

தன்னைக் கேவலத்தின் உச்சத்திற்கே கொண்டு போனவர் தன் மகள் என்பதால் அவரைக்
கலைஞரால் புறக்கணிக்க முடியவில்லை . அவரையும் தைரியமாகத் தேர்தல்
பிரச்சாரத்திற்கு அனுப்பி வைக்கின்றார் . மாவட்டச் செயலாளர்களின் அசைக்க
முடியாத ராஜ்ஜியம் ஒரு பக்கம் . அவர்கள் தங்கள் வாரிசுகளை முன்னிறுத்தும்
முஸ்தீபுகள் . ஸ்டாலினின் கோபத்திற்கு ஆளாகி விடுவோமோ என்று யோசித்துப்
பம்மினார்களே தவிர “ நான் திமுகத் தான் . என் தலைவர் கலைஞர் ” என்று
இன்னமும் சொல்லிக்கொண்டு இருக்கும் தொண்டர்களை அத்தனை பேர்களும் மறந்து
விட்டார்கள் .

ஜெயலலிதா தங்கள் மேல் கேஸ் போட்டு உள்ளே வைத்து விடுவாரோ ? என்று பயத்தில்
பாதிப் பேர்கள் . தாங்கள் சேர்த்து வைத்துள்ள சொத்திற்கு ஆட்சியாளர்களால்
பங்கம் வந்து விடுமோ என்று மறுகிக் கொண்டிருந்தவர்கள் மீதிப்பேர்கள் .
பிறகெப்படி களப்பணி நடக்கும் . கடைசியில் கலகலத்து விட்டது . முரட்டுப்
பக்தர் தூத்துக்குடி பெரியசாமி முதல் மிரட்டும் மகன் அழகிரி வரைக்கும்
உண்டான பஞ்சாயத்துகளைத் தீர்க்க வழியில்லாத கலைஞருக்கு வெற்றி எப்படிக்
கிடைக்கும் . கட்சி என்பதனை குடும்பத்தில் இருந்து தனியாகப் பிரிக்காத
வரைக்கும் திமுக என்ற கட்சிக்கு எந்தக் காலத்திலும் விமோசனம் என்பதே இல்லை
.

காங்கிரஸ் வேண்டும் . கனிமொழியைக் காப்பாற்ற . ஆ . ராசா வேண்டும் தங்கள்
குடும்ப மானத்தைக் காப்பாற்றிக் கொள்ள . “ இனம் காப்போம் . மொழி காப்போம் .
“ வீற மறவனே தோள் தட்டி மார் தூக்கி என் பின்னால் வா ” என்று கடிதம்
எழுதும் கலைஞருக்கு இந்த முறை வாக்களிக்க வந்த முதல் தலைமுறை
வாக்காளர்களின் மனோநிலையை எவரும் புரியவைக்க முயற்சிக்கவில்லை என்பது தான்
ஆச்சரியமாக உள்ளது .

தமிழர்களின் தாய் மொழியை மறக்கடிக்க முன்மொழிந்தவர் எம் . ஜி . ஆர் . அதனை
வழிமொழிந்தவர் கலைஞர் . இதுவே சரியென்று அச்சாரம் போட்டவர் ஜெயலலிதா .
பிறகெப்படி இப்போதைய இளையர்களுக்கு மொழி குறித்துத் தெரியும் .

மறவன் என்றால் என்ன ? என்று இன்றைய மாணவர்களிடம் கேட்டுப் பாருங்கள் . 99
சதவிகித மாணவர்கள் அந்தப்படம் ரீலிஸ் ஆகலையே ? என்று தான் சொல்வார்கள் .
ஒரு திமுக நண்பர் சொன்னது போல இயற்கை கலைஞரை அழைத்துக் கொள்ளும் போது
மட்டுமே ( குழப்பத்திற்குப் பிறகு ) திமுக இயல்பான பாதைக்குத் திரும்பும் .

மற்ற மாநிலங்களை விடத் தமிழ்நாடு பல விதங்களில் முன்னேறியுள்ளது என்று
புள்ளி விபரபுலிகள் கதையளக்கின்றார்கள் . அதற்குக் காரணம் முரசொலி மாறன்
கொண்டு வந்த பன்னாட்டு ஒப்பந்தங்கள் . சென்னைக்கு வந்த வெளிநாட்டு
நிறுவனங்கள் தான் காரணம் என்கிறார்கள் .

இன்று நோக்கியாவின் வண்டவாளம் வெளியே வந்துள்ளது . பாதிக்கப்பட்ட அத்தனை
பேர்களும் தெருவில் நிற்கின்றார்கள் .

சம்பாரித்த நிறுவனம் அடுத்தவன் கையில் ஒப்படைத்துவிட்டு அம்போ சிவ சம்போ
என்று சென்று விட்டார்கள் . நோக்கியா சமாச்சாரம் தற்போது வெளியே வந்துள்ளது
. தோண்டத் தோண்ட இன்னும் எத்தனை பூதங்கள் வருமோ ?

ஒரு பன்னாட்டு நிறுவனம் உள்ளே வந்து தான் இந்தியா வளர வேண்டுமென்றால்
ஆட்சியாளர்களின் பார்வைக்கோளாறு என்று அர்த்தம் .

அதற்கு மேலே வரக்கூடிய நிறுவனத்தின் மூலம் ஒவ்வொரு அரசியல்வாதிகளும்
தாங்கள் பெற முடிகின்ற ஆதாயம் தான் காரணம் என்பதை எத்தனை பேர்களால்
உணர்ந்து இருக்க முடியும் நம்புகின்றீர்கள் ? விலைவாசி உயர்வும் ,
சுற்றுச்சூழல் சீர்கேடும் இங்கே உருவாக முக்கியக்காரணம் இந்த நிறுவனங்களே .

இங்கே மளிகைக்கடை வைத்திருப்பவன் தலைமுறை தலைமுறையாகத் தன் தலையால் தண்ணீர்
குடித்தும் அவனுக்கு எந்த அரசாங்கத்தின் ஆதரவும் கிடைத்தபாடில்லை .
வங்கியிடம் கடன் கேட்டுச் சென்றால் சென்றால் கம்பால் அடித்துத்
துரத்துகின்றார்கள் . ஆனால் மக்களின் வரிப்பணத்தைப் பன்னாட்டு
நிறுவனங்களுக்குத் தாரை வார்க்கின்றார்கள் . கேட்டால் நாட்டின் வளர்ச்சியே
முக்கியம் என்கிறார்கள் .

இந்த இடத்தில் தான் நரேந்திர மோடி தனித்தன்மையாக இருக்கின்றார் . அவர் மேல்
வைக்கப்படும் அத்தனை குற்றச்சாட்டுகளையும் மீறி தன் பாதையைத் தெளிவாக
வகுத்துக் கொண்டு , தன் எதிரிகளையும் சமாளித்துக் குறுகிய காலத்தில் மேலே
வந்தவர் .

குடும்பப் பாரம் இல்லை . இன்று வரையிலும் ஊழல் குற்றச்சாட்டு இல்லை .
நிர்வாகத் திறமையற்றவர் என்று எவரும் சொல்ல முடியாத அளவிற்கு ஏற்கனவே
இருந்த முதல்வர் பதவி மூலம் தன் முத்திரையைப் பதித்தவர் .

மன்மோகன் சிங் ஆட்சியில் வந்தமர்ந்த போது அவரையும் வானாளவ புகழ்ந்தனர் .
ஆனால் அவரால் நிர்வாகத்திறனுக்கும் , ஆட்சி அதிகாரத்திற்கும் உண்டான
இடைவெளியை சரியான முறையில் நிரப்பத் தெரியாத காரணத்தால் பழி ஒரு பக்கம் .
பாவம் ஒரு பக்கம் என்று இன்று பரிதாபமான பிரதமர் பட்டியலில் சேர்ந்து
விட்டார் .

நரேந்திர மோடி சிறந்த நிர்வாகி என்பதைக் காட்டிலும் மிகச் சிறந்த
அரசியல்வாதி . இந்திய அரசியல்வாதிகளுக்குரிய தனித்தன்மையான குணத்தை மனதில்
பட்டியிலிட்டு பார்த்துக் கொள்ளவும் . அத்தனை குணாதிசியங்களும் இவருக்குப்
பொருந்தும் .

மன்மோகன் சிங் “ முதலாளிகளால் மட்டும் இந்த நாடு வளரும் ” என்று உறுதியாக
நம்பினார் . மோடியும் அதே தான் சொல்கின்றார் . ஆனால் “ நிபந்தனைகளுக்கு
உட்பட்டது ” என்றொரு வார்த்தைகளையும் சேர்த்து தான் சொல்கின்றார் .
பொறுத்து இருந்து தான் பார்க்க வேண்டும் .

அரசியல்வாதிகளைக் குறை சொல்வது ஒரு புறம் இருக்கட்டும் . நம் தமிழர்களின்
அரசியல் அறிவு என்பது உலகப் பிரசித்தி பெற்றது . நடந்து முடிந்த
பாராளுமன்றத் தேர்தல் கூடப் பல உண்மைகளை வெளிச்சம் போட்டுக் காட்டியது .

வாக்குச் சேகரிப்பில் ஈடுபட்ட திமுக , அதிமுக வார்டு கவுன்சிலர் தேர்தல்
போலத்தான் பரஸ்பரம் குற்றம் சாட்டிக் கொண்டார்கள் . வாக்காளர்களுக்கு
இந்தத் தேர்தல் எதற்காக நடக்கின்றது என்பது கூடத் தெரியுமா ? என்ற சந்தேகம்
வந்துருக்கும் .

கடந்த காலத்தில் நாம் தேர்ந்தெடுத்த நடிகர் எஸ் . எஸ் . சந்திரன் ,
ராமராஜன் , ரித்திஷ் , நெப்போலியன் போன்றவர்களும் , கலைஞர் மகன் அழகிரி
போன்றவர்களும் அவ்வளவு பெரிய பாராளுமன்ற கட்டிடத்தில் எந்த மூலையில்
பதுங்கியிருப்பார்களோ ? மொழி குழப்பத்தில் விழி பிதுங்கிப் போய் நிற்கும்
இவர்களால் அதிகபட்சம் கிடைத்த பேட்டா காசை வாங்கிக் கொண்டு டெல்லியை ஐந்து
வருடத்திற்குள் சுற்றிப் பார்த்தது தான் மிச்சமாக இருக்கும் .

தாங்கள் பிறந்த மாவட்டத்தைப் பற்றியே முழுமையாகத் தெரியாதவர்களும் , டெல்லி
அரசியல் லாபியைப் பற்றிப் புரிந்து கொள்ளவே முடியாதவர்களையும் வைத்து என்ன
செய்ய முடியும் ? ஆட்டு மந்தை கணக்காக அனுப்பி “ ஆத்துல போற தண்ணியை
அள்ளிக்குடிக்க ” அனுப்பி வைத்தவர்களை நம்பிக் கொண்டு தான் தமிழர்கள்
தங்கள் பிரச்சனைகளை இவர்கள் தீர்த்து வைப்பார்கள் என்று இன்று வரையிலும்
நம்பிக் கொண்டு இருக்கின்றார்கள் . இவர்களை வைத்துக் கொண்டு தமிழ்நாட்டின்
எந்தப் பிரச்சனையை டெல்லி வாலாக்களிடம் போராடி ஜெயிக்க முடியும் ?

எந்தத் துறையைக் கைப்பற்றினால் நமக்கு வருமானம் அதிகம் கிடைக்கும் என்பதைத்
திமுகக் கற்றுக் கொடுத்து விட்டது .

இனி வாய்ப்பு கிடைக்கும் அனைவரும் , டெல்லி அரசியலுக்கு
ஆசைப்படுபவர்களுக்குப் பால மாடமாகத் தானே இருக்கும் .

படித்த கணவான்கள் வாழும் சென்னையில் பதிவான ஒட்டுச் சதவிகிதத்தை எடுத்துப்
பார்த்தாலே நமக்குப் பல உண்மைகள் தெரிய வரக்கூடும் . ஒவ்வொரு முறையும்
ஜனநாயக கடமையை ஆற்றுபவர்கள் படிக்காத பாமர மக்கள் மட்டுமே . இந்த முறை
மட்டும் சற்றுக் கூடுதலாக முதல் முறையாக ஓட்டளிக்க வந்த இளையர் கூட்டம் ,
இது தவிரக் கொலைவெறியை மனதில் தேக்கி வைத்திருந்த நடுத்தரவர்க்கமும்
கூட்டணி சேர்ந்து கும்மாங்குத்து குத்தி விட்டார்கள் . நோட்டா பட்டன்
வைத்தவுடன் இன்னும் பலருக்கு குஷியாகி விட்டது .

ஒவ்வொரு தேர்தல் வரும் போதும் ஒவ்வொரு அரசியல்கட்சிகளும் இரண்டு
விசயங்களில் கவனமாக இருக்கின்றார்கள் . மைனாரிட்டி மற்றும் தாழ்த்தப்பட்ட
சமூக மக்களின் ஓட்டு வங்கி . இந்த இரண்டு சமூக மக்களின் ஓட்டுக்களைப் பெற
முடியாத எந்தக் கட்சியும் வெல்ல முடியாது என்ற மாயை இந்தத் தேர்தலில்
உடைக்கப்பட்டுள்ளது .

குறிப்பாக உ . பி தங்கத்தலைவி மாயாவதிக்கு இந்தத் தேர்தலில் தலித் மக்கள்
கொடுத்த அடி எந்தக் காலத்திலும் மறக்க முடியாத ஒன்று . இந்தியாவின்
தலைவிதியை நிர்ணயிப்பதில் ஒவ்வொரு முறையும் அசைக்க முடியாத சக்தியாக
விளங்கிக் கொண்டிருந்த உ . பி மாநிலத்தில் குறிப்பிடத்தக்க தொகுதியைத்
தவிரப் பெரும்பாலான முஸ்லீம் தொகுதிகள் கூடப் பா . ஜ . க விற்கே
ஆதரவளித்துள்ளனர் . காஷ்மீர் முதல் கன்னியாகுமரி வரைக்கும் இப்படித்தான்
நடந்துள்ளது .

இந்தத் தேர்தலில் தான் மைனாரிட்டி சமூகம் மெஜாரிட்டி சமூகத்துடன் கூட்டணி
சேர்ந்துள்ள அதிசயம் நடந்துள்ளது . இதனால் தான் பா . ஜ . க .
தனிப்பெரும்பான்மை பெற முடிந்தது . விமர்சித்த புத்திசாலிகள் மௌனியாக மாறி
விட்டனர் .

மற்றவர்கள் என்ன வேண்டுமானாலும் சொல்லிவிட்டுப் போகட்டும் . தனித்
தொகுதிகள் என்ற அச்சாரத்தில் தாழ்த்தப்பட்ட மக்களுக்கென்று சேவை செய்யத்
தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட சட்டமன்ற மற்றும் பாராளுமன்ற உறுப்பினர்கள் எவராவது
தாங்கள் ஜெயித்து வந்த அந்தத் தொகுதியை தங்கள் பதவிக்காலத்திற்குள்
முன்னேற்றத்திற்குக் கொண்டு வந்து உள்ளனரா ? உங்கள் ஞாபகத்தில் வரும்
தலைகளைப் பட்டியலிட்டு பார்த்துக் கொள்ளவும் . இது நேற்று இன்றல்ல .
இந்தியா சுதந்திரம் வாங்கியதிலிருந்து இப்படித்தான் இந்தச் சமூக மக்களை
ஏமாற்றிக் கொண்டே இருக்கின்றார்கள் .

வைத்தார்கள் இந்த முறை ஆப்பு ?

தமிழ்நாட்டில் பா . ஜ . க பெற முடியாத வாக்கிற்கு முக்கியக் காரணம்
பொருந்தாத உறுப்புகளைக் கொண்ட வினோதமான மிருகம் போல உருவான கூட்டணி .
அந்தக் கூட்டணி உருவாவதற்கு முன்னால் உருவான குழப்பங்கள் , பேரங்கள் . கேவல
அரசியலில் சாட்சியாக இருந்தவர்களுக்கு மட்டரகமான பதிலையே வாக்காளர்கள்
கொடுத்துள்ளனர் .

மற்ற கட்சிகளை விடத் திமுகத் தாழ்த்தப்பட்ட சமூகத்திற்கு உரிய
அங்கீகாரத்திற்காக முன்னெடுப்புகளை எடுத்துள்ளது என்பதை எவராலும் மறுக்க
முடியாது .

ஆனால் தமிழ்நாட்டில் இந்தச் சமூகத்தின் அத்தனை ஓட்டுகளும் அதிமுக விற்கே
விழுந்துள்ளது .

திருப்பூரில் தேமுதிக தோற்றத்திற்கு முக்கியக் காரணம் திருப்பூர்
பாராளுமன்றத்தொகுதிக்கு உட்பட்ட கிராமம் சார்ந்த அத்தனை இடங்களிலும்
கொத்துக் கொத்தாக மக்கள் அப்படியே இரட்டை இலைக்குத்தான் போட்டுள்ளனர் .
அத்தனை ஓட்டுகளும் தாழ்த்தப்பட்ட சமூகத்தில் இருந்து வந்த ஓட்டுக்கள் .
யார் மேல் கோபம் என்பதைப் புரிந்து கொள்ள முடியவில்லை ?

ஆனால் “ நான் திருந்தப்போவதில்லை ” என்று கங்கணம் கட்டி செயல்பட்டுக்
கொண்டிருக்கும் முதல்வர் ஜெயலலிதாவை தமிழ்நாட்டு மக்கள் கைவிடத் தயாராக
இல்லை . “ நமக்கு வாய்த்த அடிமைகள் எலும்புத்துண்டுக்கு ஆசைப்படுவர்கள் ”
என்பதை அவரும் தெளிவாகவே புரிந்து வைத்துள்ளார் . காரணம் நமக்கு
மாநிலத்தின் வளர்ச்சியை விட , தகுதியான முதல்வரை விட “ எனக்குப்
பிடிக்காதவன் வந்து விடக்கூடாது ” என்பதில் நம்மவர்கள் காட்டும் அக்கறை மிக
அதிகம் . இதன் விளைவுகள் அனைத்தும் அடுத்த ஐந்தாண்டுகளில் நம் வாரிசுகள்
அனுபவிக்கப் போகின்றார்கள் .

கூடவே நாமும் சேர்ந்து .

( முற்றும் )

32

நான் வேட்பாளர்? -- ஒரு டைரிக்குறிப்புகள்

இந்தக் கட்டுரையின் நோக்கம் என் சுயபுராணம் என்பதைவிட ஒரு வலிமைவாய்ந்த
மீடியா ஒரு கட்சியின் கையில் இருந்தால் அதுவே ஆளுங்கட்சியாக
இருக்கும்பட்சத்தில் என்ன மாறுதல்கள் உருவாகும் ? ஆளுங்கட்சியைப் பகைத்துக்
கொள்ளக்கூடாது என்ற கொள்கையுடைய தொழில் அதிபர்களின் போக்கு எப்படி ஒரு
போராட்டத்தைத் திசை திருப்பிவிடும் ?

அதுவே பல்வேறு கூறுகளாக ஒற்றுமையற்று இருந்தால் வெகுஜன போராட்டமென்பது
எத்தனை கேலிக்குறியதாக மாறிவிடும் ? ஒரு பகுதியில் நடந்த உண்மையான
விசயங்களுக்கும் வெகுஜன மக்களுக்கு ஊடகம் கொண்டு வந்து சேர்க்கும்
விசயங்களும் எத்தனை மாறுபாடுகள் என்பதை உங்களுக்கு உணர்த்தக்கூடும் ?

2011 ஏப்ரல் 13 தமிழ்நாடு சட்டமன்ற தேர்தலில் ப்ளாஷ் நியூஸ் என்று
சொல்லப்படும் முக்கியத்துவம் பெற்ற ஒரு செய்தி திருப்பூர் வடக்குத் தொகுதி
. இப்போது திருப்பூர் நகரம் என்பது மாவட்டம் என்ற அந்தஸ்த்துக்கு
வந்துள்ளது . தொகுதி சீரமைப்புக்கு பிறகு திருப்பூர் மாவட்டத்தில் இரண்டு
தொகுதிகள் உருவானது . ஒன்று தெற்கு . மற்றொன்று வடக்கு . இந்த வடக்குத்
தொகுதியில் தான் மா . கம்யூ ல் கடந்த 30 ஆண்டுகளுக்கு மேலாக இருந்து
இப்போது உடன்பிறப்பாக மாறிய கோவிந்தசாமி திமுக வின் சார்பாகக்
களமிறங்கியுள்ளார் . தெற்கு தொகுதியில் திமுகவின் கூட்டாளியான
காங்கிரஸ்க்கு ( கட்டக்கடேசியாக ) ஒதுக்கப் பட்டுள்ளது .

இங்கு வெளியே காட்டிக் கொள்ளமுடியாத திமுக எதிர்ப்பு பல விதங்களிலும் உண்டு
. அதற்கு மேலாக வடக்கு தொகுதி வேட்பாளரான கோவிந்தசாமியின் தனிப்பட்ட ‘
நடவடிக்கை ‘ களின் காரணமாகத் திருப்பூர் வடக்குத் தொகுதியில் சுயேட்சை
வேட்பாளர்கள் 141 பேர்கள் களமிறங்கி மொத்த ஊடகத்தையும் திரும்பி பார்க்க
வைத்தார்கள் . யார் ? ஏன் ? எப்படி ?

18.03.2011 காலைப்பொழுது

கடந்த இரண்டு மாதமாக வெற்றிகரமாகச் செயல்படுத்தியபடி வீட்டில் முதல் நபராக
மூத்தவள் காலை செய்திதாளை சப்தம் போட்டுப் படித்துக் கொண்டிருந்தார் .
கால்பக்கம் அளவிற்கு ‘ வாக்காளர் எழுச்சிப் பேரவை ‘ என்ற பெயரில் ஒரு
விளம்பரம் வெளிவந்திருந்தது . வடக்குக் கிழக்கு இரண்டு தொகுதிக்கும் தலா
ஆயிரம் பேர்களைக் களமிறக்குவதாக அந்த அறிவிப்பு சொல்ல கேட்டுக் கொண்டிருந்த
நான் மனதிற்குள் சிரித்துக் கொண்டு நகர்ந்து போய்விட்டேன் .

19.03.2011 நள்ளிரவு

நள்ளிரவில் நண்பரின் அலைபேசி அழைப்பு என்னை விழிக்க வைத்தது . குறிப்பிட்ட
சாயப்பட்டறையில் உயர்பதவியில் இருப்பவர் . இவருடன் எப்போதும் என்னுடன்
தொடர்பிலிருக்கும் மற்ற நான்கு பேர்களுகளுக்குள் நடந்த உரையாடலின்படி என்னை
அழைத்துப் பேசினார் .

‘ நடைபெறப்போகும் தேர்தலில் நீங்களும் பங்கெடுக்க வேண்டும் ‘ என்றார் .
சப்தம் போட்டு சிரித்து விட்டுக் காரணத்தைக் கேட்டேன் . முழு விபரங்களைக்
கேட்டு விட்டு மனதில் சிரித்துக் கொண்டு அவரைக் கலாய்த்து விட்டு பேசிய
விசயங்களை மறந்து விட்டேன் . அவர் பேசியபோது கேட்ட வேட்புமனுவுக்குத்
தேவைப்படும் ஆவணங்கள் என்னிடம் இருப்பதை உறுதிப்படுத்திக் கொண்டு
சிரித்துக் கொண்டே விடைபெற்றார் .

20.03.2011 பகல்பொழுது

இரண்டு முறை நண்பரும் அவரைச் சார்ந்தவர்களும் என்னுடன் உரையாடிய போது இது
குறித்துப் பரஸ்பரம் பேசிக் கொள்ளவில்லை . ஆனால் சாயப்பட்டறை சங்கங்களில்
பிரிந்துள்ள அரசியல் நிலைபாடுகளையும் , ஒவ்வொரு சங்கத்திலும் உள்ள
பொறுப்பில் இருக்கும் தனிப்பட்ட மனிதர்களின் சுயநல குணாதிசியங்களையும்
மட்டுமே பேசிக் கொண்டிருந்தோம் . கடைசியாக வரப்போகும் சென்னை நீதிமன்ற
தீர்ப்புக் குறித்துப் பேசும் போது விரைவில் நாங்களும் ஊர்ப்பகம்
செல்லக்கூடிய சூழ்நிலை வந்துவிடும் போலிருக்கு என்றார் .

என்னால் பதிலளிக்க முடியவில்லை .

21.03.2011 அதிகாலை .

நண்பர் தூக்கத்தில் இருந்த எழுப்பி வாக்களர் அடையாள அட்டையை எடுத்துக்
கொண்டு தாலூகா அலுவகத்திற்குக் காலை 11 மணிக்கு வரச் சொன்னபோது வியர்த்துப்
போனேன் .

விளையாட்டு வார்த்தைகள் விபரீதமாகப் போய்க் கொண்டிருப்பதை அப்போது தான் உணர
ஆரம்பித்தேன் .

பரபரப்பான வேலைகளுக்கிடையே நான் மறந்து விடுவேன் என்று மற்ற நண்பர்களும்
அழைத்துச் சொன்ன போது தான் இது ஏற்கனவே ‘ திட்டமிட்ட பரிபூரண உணவு ‘ என்பதை
உணர்ந்து கொண்டேன் . வீட்டில் உள்ள நிதிமந்திரியிடம் எது குறித்தும்
எப்போதும் எல்லாவிசயங்களையும் நான் சொல்லிவிடுவது வழக்கம் . இதையும் சொன்ன
போது ‘ உங்கள் பத்து வருட நட்பு கெட் போகின்றது . உங்க தனிப்பட்ட
குணாதிசியமும் முழுமையாக அவருக்குத் தெரியாது ‘ என்றார் சிரித்துக்கொண்டே .

21.03.2011 மதியம்

திருப்பூர் தாலூகா அலுவலகத்திற்கு அருகே வங்கிகளும் இருப்பதால் பல
விதங்களில் எனக்கு வசதியாக இருந்தது . நான் வீட்டில் இருந்து கிளம்பியது
முதல் நண்பர்கள் ஒவ்வொருவரும் அலைபேசி மூலம் என்னைத் தொடர்ந்து
கொண்டிருந்தனர் . நான் திருப்பூர் தாலூகா அலுவலகத்தில் உள்ளே நுழைந்த போது
முன்னால் இருந்த ஒரு கூரையின் கீழ் ஏராளமான நண்பர்கள் கூடியிருந்தனர் .
பக்கத்தில் ஒரு நீண்ட வரிசையும் நின்று கொண்டிருந்தது . என்னை அடையாளம்
கண்டு கொண்ட ஒருவர் அவர் கையில் வைத்திருந்த விண்ணப்ப படிவத்தை என் கையில்
கொடுத்துப் பூர்த்திச் செய்து தாருங்கள் என்றார் .

சரிபார்த்துவிட்டு மீண்டும் என்னிடம் தந்தவர் ‘ அந்த வரிசையில் நின்று
விண்ணப்ப படிவத்தை வாங்கி வாருங்கள் ‘ என்று அனுப்பினார் .

என்னைப் போலவே முப்பத்துக்கும் மேற்பட்டவர்கள் விண்ணப்ப படிவத்தை நிரப்பிக்
கொண்டிருந்தார்கள் . என் பொறுமையின்மை கொண்டு செலுத்த முன்னேறிச் சென்றேன்
. உள்ளே என்ன நடக்கின்றது ? என்று பார்க்கும் ஆவலை அடக்கிக் கொண்டு அநத
நீண்ட வரண்டாவில் மேலேறி நின்றபோதுதான் வரிசையில் நின்று கொண்டிருந்த
நபர்களை உற்றுக் கவனிக்கத் தொடங்கினேன் .

அத்தனைபேர்களும் 24 வயதுக்குள் இருக்கும் இளைஞர்கள் . பல்வேறு
சாயப்பட்டறைகளில் பணிபுரிந்து கொண்டிருந்தவர்கள் . குறிப்பாகத்
தென்மாவட்டத்தைச் சேர்த்தவர்கள் . நான் போன வேலையை மறந்து விட்டு அந்த
ஓங்குதாங்கான உடல்வாகை ரசித்துக் கொண்டு அந்தப் புஜபலசாலிகளைச் சிநேகம்
பிடித்துப் பேசிக் கொண்டிருக்க அந்தக் கருத்த உடல் இளைஞர்களின் மனம் சுத்த
வெள்ளையாக இருந்தது . வெறும் அம்பாக உள்ளே வந்து வரிசையில் நின்று
கொண்டிருப்பதை உணர்ந்து கொண்டேன் . அத்தனை பேர்களும் கடந்த அறுபது நாட்களாக
ஒவ்வொரு சாயப்பட்டறைகளின் உள்ளே இருக்கும் உணவகங்களில் மூன்று வேளையும்
சாப்பிட்டுக் கொண்டு கிரிக்கெட் மற்றும் கிராமத்து விளையாட்டுக்களைப்
பயிற்சி எடுத்துக் கொண்டிருப்பவர்கள் .

பலசமயம் வீடியோ பார்த்துக் காலம் கடத்திக் கொண்டிருப்பவர்கள் .

‘ ஏனப்பா ஊருக்கு போனாலாவது விவசாயத்தைப் பார்க்கலாமே ‘? என்றேன் .

‘ விவசாயம் பார்க்க நிலம் இருந்தாத்தானே போகமுடியும் ?’ என்று திருப்பிக்
கேட்டு சிரித்தனர் .

பெரும்பாலானவர்களின் குடும்ப உறுப்பினர்கள் அத்தனை பேர்களுமே
திருப்பூருக்குள் பல்வேறு துறைகளில் பணியாற்றிக் கொண்டிருப்பதை அவர்களின்
பேச்சின் மூலம் புரிந்து கொண்டேன் .

என் முறை வந்த உள்ளே நுழைந்து பெற்ற வேட்பு மனு விண்ணப்ப படிவத்தைப் பெற்று
கையெழுத்து போட்டு நிமிர்ந்த போது சுவற்றில் மாட்டியிருந்த காந்தி படம்
என்னைப் பார்த்துச் சிரித்தது . அந்த விண்ணப்ப படிவத்தை முழுமையாகக் கூடப்
படித்துப் பார்க்காமல் ஒப்படைக்க வேண்டிய நபர்களிடம் ஒப்படைத்து விட்டு
நான் போக வேண்டிய வங்கிக்கு பறந்து விட்டேன் .

22.03.2011 காலை

மறுபடியும் என்னைத் துரத்திக் கொண்டிருந்தார்கள் . ஏதோ விளையாட்டுக்
காட்டிக் கொண்டிருக்கிறார்கள் என்ற நினைப்புடன் நண்பர் வரவழைத்த
அலுவலகத்திற்குள் நுழைந்த போது தான் இந்தத் திட்டத்தின் முழு வீர்யமும்
அப்போது தான் எனக்குப் புரிந்தது . வங்கிக் கணக்கு தொடங்குவதற்கான
முன்னேற்பாடுகள் நடந்து கொண்டிருந்தது . அந்தக் குளிர்சாதன குறுகிய
அறைக்குள் மக்கள் கூட்டம் நிரம்பி வழிந்து கொண்டிருந்தது .

கூட்டத்தின் வியர்வை நாற்றம் நாசியைத்தாக்க அவசரமாக எனக்கான விண்ணப்ப
படிவத்தை நிரப்பிக் கொடுத்து விட்டு வெளியே வந்து போது நண்பரிடம் கேட்டேன்
.

‘ இதற்குப் பின்னால் யார் யார் இருக்கிறார்கள் ?’ என்றேன் .

‘ நாளை ஒரு அலுவலகத்திற்கு வருவீர்கள் ? அப்போது புரியும் ‘ என்றார் .

அவர் குழுவில் இருந்த மற்ற சாயப்பட்டறை உயர்பதவி மக்களும் சில முதலாளிகளும்
என்னைப் பார்த்துச் ‘ சாயப்பட்டறை குறித்து வெறுமனே எழுதினால் மட்டும்
போதாது ?’ என்றனர் ?

குழப்பத்துடன் நகர்ந்து வீட்டுக்கு வந்த போது வீட்டில் உள்ள நிதி மந்திரி
இது குறித்துச் செய்தி தாளில் உள்ள விளம்பரங்களையும் மற்ற தொகுப்பு
விபரங்களையும் சேகரித்து வைத்திருந்தவர் என் கையில் கொடுத்தார் அப்போது
தான் அந்த வார்த்தையை முதன் முதலாகப் படித்தேன் .

‘ தொழில் பாதுகாப்பு குழு ‘ என்ற பெயரை வைத்து ஒரு விளம்பரம் வந்திருந்தது
.

23.03.2011 காலை

அடிப்படை வேலைகள் கெட்டுப் போய்விடக்கூடாது என்பதைக் கருத்தில் கொண்டு
அவசரமாகத் தாராபுரம் சாலையில் உள்ள அந்த அலுவலகத்தைக் கண்டு பிடித்து அந்த
மொட்டை மாடிக்கு வந்த போது ஒரு ஈ காக்காயை கூடக் காணவில்லை . இந்து
முண்ணனிக்கு இப்படி ஒரு காரியாலயம் இருப்பதையே அப்போது தான் உணர்ந்து
கொண்டேன் .

நண்பர்கள் அவசரப்பட்டுப் போய்விடாதீர்கள் . வந்து கொண்டேயிருக்கிறோம்
என்றபடி என்னை அங்கேயே அமர வைத்தனர் . காரியாலயத்தில் பணிபுரிந்து
கொண்டிருந்தவர் என் விண்ணப்பபடிவத்தை நிரப்ப சொல்லிக் கொடுத்தபடி நிரப்பி
முடித்த போது நண்பர்களான பஞ்ச பண்டவர்கள் வந்து இறங்கினர் . அப்போது கூட
எனக்கு முழுமையாக இது குறித்து நம்பிக்கை வரவில்லை .

காரணம் திருப்பூருக்குள் இருக்கும் அத்தனை சங்க நிகழ்வுகளையும் ,
உள்ளேயிருக்கும் ஒவ்வொரு விசயங்களையும் தினந்தோறும் உள்வாங்கிக்
கொண்டிருப்பதால் ஏதோவொரு கோமாளி வேஷம் போடுவது போல் இருந்தது . நண்பர்கள்
வந்து சேர்ந்தனர் . சற்று நேரத்தில் அவர்களின் விண்ணப்ப படிவங்களும்
பூர்த்திச் செய்யப்பட்டது .

‘ இதே அலுவலகத்திற்கு மீண்டும் இன்று இரவு வந்து விடுங்க ‘ என்றனர் .

ஏன் ? என்று கேட்ட போது உங்களுக்குப் பல விசயங்கள் புரியும் ! என்று
நண்பர்கள் மையமாகப் புன்னகைத்தனர் .

23.03.2011 இரவு

அவசர வேலைகள் ஏதுமில்லாமல் அமைதியாக அந்தக் காரியலாயத்திற்குள் நுழைந்த
போது முதல் முறையாக அரசியல் கட்சிகள் தங்கள் செயல்பாடுகளை எவ்விதம்
செயல்படுத்துகிறார்கள் என்பதை அங்கு நடந்த பல நிகழ்வுகள் எனக்கு
உணர்த்தியது .

திடீரென்று உருவான மின்தடை பொருட்டாய் இல்லாமல் மினி ஜெனரேட்டர்
கூடியிருந்த கூட்டத்தினரின் உரையாடல்களை நடத்திச் செல்ல உதவிபுரிந்து
கொண்டிருந்தது . ஓரு ஓரமாய் இருந்த டீ கேன் மூலம் தொடர்ந்து டீ
கேட்பவர்களுக்கெல்லாம் விநியோகிக்கப்பட்டுக் கொண்டிருந்தது . அப்போது தான்
முதல் முறையாக இதற்குப் பின்னால் உள்ள அத்தனை முகங்களையும் ,
முதலாளிகளையும் பார்த்தேன் .

இது போன்றதொரு திட்டத்தை வரைவு செய்தவர்களும் , முன்னிலை படுத்தவேண்டும்
என்று உருவாக்கியவர்கள் அருள்புரம் பொதுசுத்திகரிப்புச் சங்கத்தைச்
சேர்ந்தவர்கள் . அந்தச் சங்கத்தைச் சார்ந்த சாயப்பட்டறை முதலாளிகள் மற்றும்
அறிமுகமில்லாத பலரும் அங்கே திட்ட ஏற்பாடுகள் குறித்துப் பேசிக்
கொண்டிருந்தனர் .

காரணம் மறுநாள் வேட்புமனுத்தாக்கல் செய்ய வேண்டிய நாள் .

ஒவ்வொரு வேட்பாளருக்கும் டெபாஸிட் தொகை கட்டத் தேவைப்படும் நிதி ஆதாரம்
குறித்த உரையாடல் நடந்தேறிக் கொண்டிருந்தது . குழப்பங்களும் .
நம்பிக்கையின்மையுமாய் அந்தக் கூட்டம் என் பார்வையில் தெரிந்தது .

பொறுமையிழந்து உட்கார்ந்திருந்த போது என்னிடம் நண்பர்கள் ‘ நாளை காலை
இங்கேயே வந்து . விடுங்க ‘ என்றனர் .

‘ இவர்கள் ஓடத்தைக் கரையில் சேர்க்க மாட்டார்கள் . தவறான பாதையில் போய்க்
கொண்டிருக்கிறோம் ‘ என்றேன் .

நண்பர்கள் மறுத்துப் பேசி என்னைச் சம்மதிக்க வைத்தனர் .

24.03.2011 காலை

என் வேட்புமனுவுக்கான விண்ணப்பபடிவத்தில் பரிந்துரை செய்ய வேண்டிய பத்துப்
பேர்கள் என்ற பகுதிமட்டும் நிரப்பப்படாமல் இருந்தது . காலையில் அது
குறித்துத் தெரிவிக்க அதற்கான வேலைகள் நடந்தது . அப்போது வந்த அலைபேசியில்
வந்த அழைப்பை பேசுவதற்காகச் சம்மந்தப்பட்டவரிடம் என் விண்ணப்பபடிவத்தை
ஒப்படைத்து விட்டு நகர்ந்து சென்று பேசிக் கொண்டிருந்தேன் .

ஆனால் அப்போது தான் பகவான் என் விண்ணப்ப படிவத்தில் வந்து அமர்ந்ததைக்
கவனிக்காமல் பூர்த்திச் செய்யப்பட்ட என் படிவத்தை எடுத்துக் கொண்டு
அவர்களிடம் சொல்லிவிட்டு வெளியே வந்து விட்டேன் . நேற்று இரவு நிதி ஆதாரம்
குறித்து வாக்களித்த எந்தப் பெரிய தலைகளும் வரவில்லை . அத்தனை பேர்களும்
இரவு நடந்த ஏதோவொன்றினால் பின்வாங்கிப் போயிருப்பதை உணர்ந்து கொண்டேன் .

நண்பர்கள் அவர்களுக்கு மற்ற வேலைகள் இருந்த காரணத்தால் அன்று பகல் பொழுதில்
கோட்டாட்சியர் அலுவலகத்தில் என் வேட்பு மனுவை கொண்டு போய்ச் சேர்த்தேன் .
கடுமையான பாதுகாப்பு ஏற்பாடுகள் உள்ளும் வெளியே இருந்தது . என்
விண்ணப்பபடிவத்திற்குக் கோட்டாட்சியர் அலுவலகத்தில் எண் கிடைத்த நேரம்
பிற்பகல் 3.10. ஆனால் உள்ளே நுழைந்து முறைப்படி ஒப்படைத்த நேரம் மாலை 6.45.
ஆனால் இதற்கிடையே அலுவலக வாசலில் இருந்த மத்திய மாநில உளவுத்துறையினர் ,
மீடியா மக்கள் , தனிப்பட்ட ஆர்வலர்கள் என்று ஒவ்வொரு வேட்பாளர்களின்
பின்புலம் முதல் ஜாதி வரைக்கும் கேட்டு குறித்து எவருக்கோ கடத்திக்
கொண்டிருந்தனர் . கவனிப்பதற்கு நிறைய விசயங்கள் இருந்தது . கண்களுக்குள்
பசி என்ற பூச்சி மட்டும் பறந்து கொண்டேயிருக்கக் காணும் கட்சிகள் எதுவும்
மனதிற்குள் பதியாமலேயிருந்து .

கோட்டாட்சியர் அலுவலகம் முழுக்க ஏகப்பட்ட காவல்துறை கெடுபிடிகளில் வெளியே
எங்கே செல்ல முடியாமல் வயிறு காய வெறுப்பும் சோகமும் எதிரே உள்ள
சிறைச்சாலையை உற்றுப் பார்த்துக் கொண்டே வீட்டுக்கு வந்த போது மண்டைக்குள்
கிர் என்ற சப்தம் கேட்ட போதிலும் மனதிற்குள் ஒரு பட்டாம்பூச்சி பறந்து
கொண்டிருப்பதை உணர முடிந்தது . நேரங்கெட்டு சாப்பிட்ட போதிலும் ஏதோவொரு
இனம் புரியாத சந்தோஷ உணர்வு . குறிப்பிட்ட நண்பர்களுக்கு இது குறித்துத்
தெரிவித்தேன் .

25.06.2011 காலை .

இப்போது தான் இந்தத் ‘ தொழில் பாதுகாப்பு குழு ‘ வுக்கென்று நியமிக்கப்பட்ட
பெண்கள் என்னைத் தொலைபேசியில் தொடர்பு கொள்ளத் தொடங்கினர் . ஏற்கனவே
வேட்பாளர் விண்ணப்ப படிவத்துடன் கொடுக்கப்பட்ட பேங்க் ஸ்டேட்மெண்ட் மட்டும்
போதாது அதற்கான பாஸ்புக் வேண்டும் என்ற கெடுபிடித்தனம் உருவாகியுள்ளதை
தெரிவித்தனர் . காரணம் ஒவ்வொரு நாளும் சுயேட்சைகளின் எண்ணிக்கை அதிகமாக
ஒவ்வொரு சட்டதிட்டமும் மாறிக் கொண்டிருப்பதை என்னால் உணர முடிந்தது .
வங்கிக்குச் சென்றால் பாஸ்புக் கைவசமில்லை என்ற பதிலை கேட்ட போதிலும்
பொறுமையாக அங்குள்ள அதிகாரிக்கு புரியவைத்து , அவர்களிடம் இருந்த இரண்டு
பாஸ்புக்கில் ஒன்றை பெற்று என் புகைப்படத்தை ஓட்டி ஒப்படைத்துவிட்டு வெளியே
வந்த போது அடுத்த அழைப்பு அதே பெண்ணிடமிருந்து வந்தது .

‘ சொத்து குறித்த கிராம நிர்வாக அதிகாரி சான்றிதழ்களையும் கொண்டு போய்க்
கொடுத்து விடுங்க ‘ என்றார் .

கிராம நிர்வாக அதிகாரியின் அலுவலகத்திற்கு முதன் முறையாக நான் சென்றபோது
அங்கே எனக்கு ஒரு இன்ப அதிர்ச்சி காத்திருந்தது .. என்னுடன் பத்து
வருடங்களுக்கு முன் ஒரு நிறுவனத்தில் பணிபுரிந்தவர் கிராம நிர்வாக
அதிகாரியாக இருக்கப் பிரச்சனை முடிவுக்கு வந்தது . அந்தச் சான்றிதழ்களையும்
கொண்டு போய் ஒப்படைத்துவிட்டு வீட்டில் வந்து நிதி மந்திரியும் சொன்ன போது
சப்தம் போட்டு சிரித்தார் .

‘ நாளைக்குத் தான் பஞ்சாயத்து ஆரம்பிக்கப் போகின்றது ‘ என்றார் .

ஏன் ? என்று கேட்ட போது திமுகவின் முன்னாள் அமைச்சர் சுப்புலெட்சுமி
ஜெகதீசன் , அதிமுகப் பொன்னையன் பேசிக் கொண்டிருப்பதையும் பத்திரிக்கையில்
வந்த செய்திகளைச் சுட்டிக் காட்டி பேசினார் . இதற்கிடையே சாய்ப்பட்டறை
சங்கத்தின் பெயர் மாற்றம் , பிரிந்த சாயப்பட்டறைகளின் லாவணிக் கச்சேரி ,
எதிர் அறிக்கை என்று ஒவ்வொரு பத்திரிக்கையும் ஒவ்வொரு விதமாக எடுத்துக்
கூறிக் கொண்டிருந்தது .

இந்து முண்ணனி காரியாலயத்தில் நான் இருந்த நேரத்தில் இந்தத் தொழில்
பாதுகாப்பு குழுவுக்கு ஒருங்கிருணைப்பாளராக இருந்தவருக்கும் , அருகே இருந்த
மற்றொரு முக்கியப் பிரமுகருக்கும் வந்த அலைபேசி உரையாடல்களையும் ,
மிரட்டல்களையும் , வாக்குவாதங்களையும் கெஞ்சல்களையும் , அழுத்தங்களையும்
கவனித்தவனுக்கு இந்தச் செய்திகள் பெரிதாகத் தெரியவில்லை .

இந்த இடத்தில் குறிப்பிடத்தக்க அம்சம் என்னவென்றால் இந்து முண்ணணி அமைப்பு
எந்தத் தேர்தலிலும் போட்டியிடுவதில்லை . ஆனால் இங்கே நடக்கும் அத்தனை
வெகுஜன போராட்டங்களுக்கும் முன்னிலையில் ஆதரவு கொடுப்பவர்கள் இவர்களே .
ஆனால் இவர்களின் செயல்பாடுகளை முதல் வரிசையில் நின்று எதிர்ப்பவர்களே
சாயப்பட்டறை முதலாளிகள் தான் . காரணம் பல விதமான பயங்கள் .

26.03.2011

ஒவ்வொரு ஊடகமும் போட்டி போட்டுக் கொண்டு அலறத் தொடங்கியது . காரணம் திங்கள்
கிழமை (28) முதல் போட்டியிடும் அணைத்து சுயேட்சைகளும் வாபஸ்
வாங்குகிறார்கள் என்ற செய்திகளைப் படித்து / கேட்டுக் கொண்டே வந்த போதிலும்
அது போன்று எந்த முடிவும் இங்கே இல்லாமல் தான் இருந்தது . மனுத்தாக்கல்
செய்த ஒவ்வொரு பாதிக்கப்பட்டவர்களும் பரஸ்பரம் விசாரிக்கத் தொடங்கினர் .

மேல்மட்ட நிகழ்வுகளையும் , உரையாடல்களையும் உணர்ந்து கொள்ள முடியாமல்
தவித்தனர் . நான் உண்மைகளுக்கும் ஊடகங்களுக்கும் உண்டான தர்மத்தை அப்போது
தான் முழுமையாக உணர்ந்து கொண்டேன் .

வேட்பு மனுக்கான டெபாஸிட் தொகையை ஏற்கனவே பேசியபடி எந்தச் சங்கமும் ஏற்க
முன்வராத காரணத்தால் தெரிந்தவர் , அறிந்தவர் , பழகியவர் , நட்பு என்கிற
ரீதியில் அவரவர்களும் பகிரிந்து கொண்டு கட்டத் தொடங்கினர் . பல சாயப்பட்டறை
முதலாளிகளே ஏற்றுக் கொண்டுவிட வேட்பு மனுத்தாக்கலின் எண்ணிக்கையைக்
கட்டுப்படுத்த முடியவில்லை . இந்த இடத்தில் மற்றொரு ஆச்சரியம் இந்தக்
குழுவுக்கு வழிகாட்டியாக இருக்கும் தணிக்கையாளர் முதல் வழ்க்குரைஞர்
வரைக்கும் களமிறக்க தயராய் இருந்தனர் .

வாபஸ் குறித்து எந்த முயற்சிகள் நடக்காத போதும் இது குறித்து வந்து
கொண்டிருந்த செய்திகளைக் கவனித்துக் கொண்டே வந்த எனக்குக் கலைஞர்
தொலைக்காட்சி இந்த நிகழ்வுக்குக் காட்டிய அக்கறையும் , சன் தொலைக்காட்சி
பிட்டு போலச் சொல்லிக் கொண்டு வர ஏதோவொன்று நடக்கப் போகின்றது என்பதை
உணர்ந்து கொண்டு அடுத்தச் செய்திக்காகக் காத்திருந்தேன் .

காரணம் இரவு நடந்த மேல்மட்ட உரையாடல்கள் அழுத்தங்கள் ஒவ்வொன்றாக மறுநாள்
வெளிவரத் தொடங்கியது . .

27.03.2011

நண்பர்கள் ஒவ்வொருவராக அழைத்து வாபஸ் வாங்குவது குறித்துப் பேசத்
தொடங்கினர் . காரணம் நாளை (28) மனு ஆய்வு தினம் .

நிராகரிப்பட்டவை , சந்தேகம் உள்ளவை , வாபஸ் வாங்க விரும்புவர்கள் போன்ற
அத்தனை பஞ்சாயத்துகளும் நடக்கும் .

எனக்குக் கொடுக்கப்பட்ட தேர்தல் ஆணையத் தாளில் ஒரு பக்கத்தில் இதற்கான
அழைப்பு இருந்தது . எவராவது என்னிடம் பேசத் தொடங்க வார்த்தைகள் வித்யாசமாக
வந்து விடுமோ என்று யோசித்துக் கொண்டு அந்தக் கூட்டத்திற்குப் போகாமல்
இருந்து விடலாம் . ஆனால் எக்காரணம் கொண்டும் வாபஸ் வாங்கிவிடக்கூடாது
என்பதில் உறுதியாக இருந்தேன் . அலைபேசியில் அழைத்த நண்பர்கள் குழுவிடம்
மென்மையாக இதை எடுத்துச் சொல்லிக் கொண்டிருந்தே வீட்டில் நிதி மந்திரி
சப்தம் போட்டுச் சிரித்துக் கொண்டிருந்தார் .

28.03.2011

காலை ஒன்பது மணிக்கு முதல் அழைப்பு வந்தது .

‘ தொழில் பாதுகாப்பு குழுவிலிருந்து பேசுகின்றேன் . உங்கள் வாக்காளர்
அடையாள அட்டையை எடுத்துக் கொண்டு ஆர் . டி . ஓ . அலுவலகத்திற்கு வந்து
விடுங்க ‘ என்றார் .

என்ன காரணம் என்று கேட்ட போது அந்தப் பெண்ணின் குரல் முழுமையற்று
கிளிப்பிள்ளை போலத் திரும்பத் திரும்ப ஒரே வாசகத்தைப் பேச ` ஃபோனை வைத்து
விடும்மா என்றேன் .

அடுத்தப் பத்து நிமிடத்தில் அதே எண்ணில் இருந்து மற்றொரு பெண் பேசிய போது
பெண்களிடம் கெட்ட வார்த்தைகள் பேசுவது எனக்குப் பிடிக்காது . வைத்து
விடும்மா என்றேன் .

தகவல்கள் மேலே செல்ல ஒவ்வொருவராக அழைக்கத் தொடங்கினர் . நண்பர்கள்
குழுவிற்கு ஒவ்வொரு அழுத்தமும் வந்து சேர அலைபேசியின் உயிரைப் போக்கி
விட்டு அமைதியாக அன்றைய பகல் தூக்கத்தை நீண்ட நாளைக்குப் பிறகு ரசித்துத்
தூங்கிப் போனேன் . இடையில் எழுந்து அலைபேசிக்கு உயிருட்டிய போது வந்து
விழுந்த கால் அலர்ட் என்று குறுஞ்செய்திகள் வந்து விழுந்து கொண்டேயிருந்தது
. அத்தனையும் புதிய எண்கள் . ஐம்பதுக்கும் குறையாமல் வந்து விழுந்து
கொண்டேயிருந்தது . நண்பர்களின் எண்களும் இருக்க மீண்டும் அலைபேசியின்
உயிரைப் போகிக்கி விட்டு அமைதி காத்தேன் .

29.03.2011

மீண்டும் காலை ஒன்பது மணிக்கு அலைபேசியை உயிரூட்டிய போது மறுபடியும் பொல
பொலவென்று குறுஞ்செய்திகளில் அலைத்த எண்களின் விபரங்கள் வந்து விழுந்து
கொண்டேயிருந்தது .

மனம் கேட்காமல் நண்பரை அழைத்த போது கோபப்படாமல் சப்தம் போட்டுச் சிரிக்கத்
தொடங்கினர் .

‘ நம்முடைய ஐந்து பேரில் உங்கள் விண்ணப்ப படிவம் மட்டும்
நிராகரிக்கப்பட்டுள்ளது . உங்களைப் போலவே எழுபது பேர்களின் விண்ணப்ப
படிவங்களையும் நிராகரிப்பு என்ற நிலையில் கொண்டு வந்து விட்டார்கள் .
எங்கள் முதலாளி சொன்னபடி நாங்கள் நான்கு பேர்களும் வாபஸ் வாங்கி விட்டோம் .
நீங்க தான் விழுந்து விழுந்து எல்லா ஆவணங்களையும் சரிபார்த்து ரொம்ப
அக்கறையாகக் கொண்டு போய்ச் சேர்த்தீங்க . நாங்களாவது பேங்க ஸ்டேமெண்ட்
மட்டும் தான் வைத்தோம் . நீங்க மெனக்கெட்டு பாஸ்புக் கூட வைத்தீங்க . யாரோ
ரொப்பிக் கொடுத்தாங்க . கையெழுத்து மட்டும் தான் நாங்க போட்டோம் ‘ என்று
அவர் சிரித்த சிரிப்பை ஸ்பீக்கரின் வழியாகக் கேட்டுக் கொண்டிருந்தேன் .

இப்போது என் பக்கத்தில் வீட்டு நிதி மந்திரியும் இந்த உரையாடலை கேட்டுக்
கொண்டிருந்தார் . அவர் சிரித்து முடித்ததும் இவர் சிரிக்கத் தொடங்கினர் .

29.03.2011

அவசரமில்லாது மாலையில் கோட்டாட்சியர் அலுவகத்தில் நுழைந்த போது ஒரு ஈ
காக்காய் கூட இல்லை . அப்போது அங்கு அறிமுகமான ஒரு உயர் அதிகாரி தொடர்பு
கிடைத்தது . பழகிய சில நிமிடங்களில் நண்பராகப் பேசத் தொடங்கினார் . அந்த
அறையில் வேறு யாருமில்லை . தனிப்பட்ட முறையில் முக்கால் மணி நேரம் என்னுடன்
பேசிய போது தான் பல விசயங்கள் புரிந்தது . இங்கும் அந்த அதிகாரியின்
இருக்கைக்குப் பின்புறம் அதே காந்தி தாத்தா புகைப்படம் . வேறுபக்கம்
பார்த்துச் சிரித்துக் கொண்டிருந்தார் . காந்தி தாத்தா சிரிக்கும்
சிரிப்பின் அர்த்தம் இப்போது எனக்குப் புரிந்தது .

தேர்தல் ஆணையத்திற்கு நன்றி .

பாதிக்கு மேற்பட்டவர்கள் எவரும் வாபஸ் வாங்கத் தயாராக இல்லை என்பதே உண்மை .
அவர்களை அழைத்துச் சமாதானப்படுத்த அலைபேசி வழியாக அலைத்தவர்களின் காதுகளில்
ரத்தம் வழியும் அளவிற்குப் பேசிய செந்தமிழ் வார்த்தைகளும் , நிறைய உண்டு .
தொழில் பாதுகாப்பு குழு உருவாக்கிய வேகம் கலையத் தொடங்க
ஒவ்வொருவருக்குள்ளும் இருந்த ஆதங்கம் வெளியேறத் தொடங்கியது . திசைதெரியாத
பறவை போல மாறத் தொடங்கினர் . பத்திரிக்கைகளும் போட்டி போட்டுக் கொண்டு
வாபஸ் வாங்குபவர்களின் புகைப்படம் என்று போட்டுத் தாக்க படிப்படியாக வேறு
வழி தெரியாமல் ஆர் . டி . ஓ அலுவலகத்திற்கு வரத் தொடங்கினர் .

விதைகள் உறங்குவதில்லை . முளைப்பதற்கான காலங்கள் மட்டும் வேறுபடும் .

33

இதுவரையிலும் வெளிவந்துள்ள என் மின் நூல்கள்

1.   ஈழம் – வந்தார்கள் வென்றார்கள்

ஈழம் என்ற நாடு என்று உருவானது என்பதில் தொடங்கி தமிழர்கள் எப்படி அரசியல்
அதிகாரத்தை விட்டு துரத்தப்பட்டார்கள் என்பது வரைக்கும் உண்டான சரித்திர
நிகழ்வுகளை அலசும் தொடர்

http://freetamilebooks.com/ebooks/ezham-vandhargal-vendrargal/

தரவிறக்கம் செய்தவர்களின் எண்ணிக்கை 28297

வெளியிட்ட தினம் 19.12.2013

2.   வெள்ளை அடிமைகள்

இந்தியாவில் மன்மோகன் சிங் பிரதமராக இருந்த பத்தாண்டுகளில் படிப்படியாக
மேலைநாடுகளுக்கு இந்தியா எப்படி அடகு வைக்கப்பட்டது என்பதைப் பற்றியும்
இரண்டாயிரத்திற்கு மேற்பட்ட பராம்பரியம் உள்ள தமிழர்களின் வரலாற்றை அலசும்
தொடர்

http://freetamilebooks.com/ebooks/white-slaves/

தரவிறக்கம் செய்தவர்களின் எண்ணிக்கை 7425

வெளியிட்ட தினம் 29.01.2014

3.   தமிழர் தேசம்

தமிழ் மன்னர்களான சேர சோழ பாண்டியர்களின் வரலாற்றுக்கதையை சுருக்கமாக பேசி
, நான் பிறந்த இராமநாதபுரம் மாவட்டம் படிப்படியாக எப்படி மாறியது என்பதை
சரித்திர பின்புலத்தில் அலசும் தொடர் .

http://freetamilebooks.com/ebooks/tamilar-desam/

தரவிறக்கம் செய்தவர்களின் எண்ணிக்கை 9197

வெளியிட்ட தினம் 28.02.2014

4.   கொஞ்சம் சோறு கொஞ்சம் வரலாறு

தமிழ்நாடு மற்றும் இந்தியா இது தவிர நான் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கும்
திருப்பூரில் நான் பார்த்து வந்து கொண்டிருக்கும் சுற்றுப்புற
சீர்கேடுகளைப் பற்றி அனுபவத் தொடர் வாயிலாக அலசும் தொடர் . மேலும்
எதிர்காலத்தில் உணவு தட்டுப்பாட்டை உருவாக்கப் போகும் மரபணு மாற்றம்
குறித்து பேசியிருக்கின்றேன் .

முழு விபரங்களைப் படிக்க தரவிறக்கம் செய்து படித்துப் பாருங்களேன்

http://freetamilebooks.com/ebooks/konjam-soru-konjam-varalaru/

தரவிறக்கம் செய்தவர்களின் எண்ணிக்கை 12400

வெளியிட்ட தினம் 27.03.2014

5.   பயத்தோடு வாழப் பழகிக் கொள்

என் அனுபவங்களின் வழியே சமூகத்தை அலசும் கட்டுரைகள் அடங்கிய தொகுப்பு

http://freetamilebooks.com/ebooks/live-with-fear/

வெளியிட்ட தினம் 09.12.2014

தரவிறக்கம் செய்தவர்களின் எண்ணிக்கை 6254

6.   ஒரு தொழிற்சாலையின் குறிப்புகள்

( பின்னலாடைத் தொழிலைப் பற்றி அலசும் வாழ்வியல் தொடர் )

இணைப்பு http://freetamilebooks.com/ebooks/factory-notes/

வெளியிட்ட தினம் 10.01.2015

தரவிறக்கம் செய்தவர்களின் எண்ணிக்கை 3063

14 MONTHS – 6 E- BOOKS – TOTAL DOWNLOADS – 66,636

.

.

34

நன்றி

[]

[]

முழுமையாக வாசித்த உங்களுக்கு என் நன்றி .

உங்கள் கருத்துக்கள் மற்றும் விமர்சனத்திற்கு தொடர்பு கொள்ள வேண்டிய மின்
அஞ்சல் முகவரி

powerjothig@yahoo.com

நட்புடன்

ஜோதிஜி திருப்பூர் .

[]

பயண புகைப்படங்களை எடுத்தவர்கள் நண்பர்கள் மதன் மற்றும் குமார் ( சென்னை )
அவர்களுக்கு என் நன்றி .

[]

[]

[]

1

Free Tamil EBooks எங்களைப் பற்றி

மின்புத்தகங்களைப் படிக்க உதவும் கருவிகள்:

மின்புத்தகங்களைப் படிப்பதற்கென்றே கையிலேயே வைத்துக் கொள்ளக்கூடிய பல
கருவிகள் தற்போது சந்தையில் வந்துவிட்டன. Kindle, Nook, Android Tablets
போன்றவை இவற்றில் பெரும்பங்கு வகிக்கின்றன. இத்தகைய கருவிகளின் மதிப்பு
தற்போது 4000 முதல் 6000 ரூபாய் வரை குறைந்துள்ளன. எனவே பெரும்பான்மையான
மக்கள் தற்போது இதனை வாங்கி வருகின்றனர்.

ஆங்கிலத்திலுள்ள மின்புத்தகங்கள்:

ஆங்கிலத்தில் லட்சக்கணக்கான மின்புத்தகங்கள் தற்போது கிடைக்கப் பெறுகின்றன.
அவை PDF, EPUB, MOBI, AZW3. போன்ற வடிவங்களில் இருப்பதால், அவற்றை
மேற்கூறிய கருவிகளைக் கொண்டு நாம் படித்துவிடலாம்.

தமிழிலுள்ள மின்புத்தகங்கள்:

தமிழில் சமீபத்திய புத்தகங்களெல்லாம் நமக்கு மின்புத்தகங்களாக
கிடைக்கப்பெறுவதில்லை. ProjectMadurai.com எனும் குழு தமிழில்
மின்புத்தகங்களை வெளியிடுவதற்கான ஒர் உன்னத சேவையில் ஈடுபட்டுள்ளது. இந்தக்
குழு இதுவரை வழங்கியுள்ள தமிழ் மின்புத்தகங்கள் அனைத்தும் PublicDomain-ல்
உள்ளன. ஆனால் இவை மிகவும் பழைய புத்தகங்கள்.

சமீபத்திய புத்தகங்கள் ஏதும் இங்கு கிடைக்கப்பெறுவதில்லை.

எனவே ஒரு தமிழ் வாசகர் மேற்கூறிய “மின்புத்தகங்களைப் படிக்க உதவும்
கருவிகளை” வாங்கும்போது, அவரால் எந்த ஒரு தமிழ் புத்தகத்தையும் இலவசமாகப்
பெற முடியாது.

சமீபத்திய புத்தகங்களை தமிழில் பெறுவது எப்படி?

சமீபகாலமாக பல்வேறு எழுத்தாளர்களும், பதிவர்களும், சமீபத்திய நிகழ்வுகளைப்
பற்றிய விவரங்களைத் தமிழில் எழுதத் தொடங்கியுள்ளனர். அவை இலக்கியம்,
விளையாட்டு, கலாச்சாரம், உணவு, சினிமா, அரசியல், புகைப்படக்கலை, வணிகம்
மற்றும் தகவல் தொழில்நுட்பம் போன்ற பல்வேறு தலைப்புகளின் கீழ் அமைகின்றன.

நாம் அவற்றையெல்லாம் ஒன்றாகச் சேர்த்து தமிழ் மின்புத்தகங்களை உருவாக்க
உள்ளோம்.

அவ்வாறு உருவாக்கப்பட்ட மின்புத்தகங்கள் Creative Commons எனும் உரிமத்தின்
கீழ் வெளியிடப்படும். இவ்வாறு வெளியிடுவதன் மூலம் அந்தப் புத்தகத்தை எழுதிய
மூல ஆசிரியருக்கான உரிமைகள் சட்டரீதியாகப் பாதுகாக்கப்படுகின்றன. அதே
நேரத்தில் அந்த மின்புத்தகங்களை யார் வேண்டுமானாலும், யாருக்கு
வேண்டுமானாலும், இலவசமாக வழங்கலாம்.

எனவே தமிழ் படிக்கும் வாசகர்கள் ஆயிரக்கணக்கில் சமீபத்திய தமிழ்
மின்புத்தகங்களை இலவசமாகவே பெற்றுக் கொள்ள முடியும்.

தமிழிலிருக்கும் எந்த வலைப்பதிவிலிருந்து வேண்டுமானாலும் பதிவுகளை
எடுக்கலாமா?

கூடாது.

ஒவ்வொரு வலைப்பதிவும் அதற்கென்றே ஒருசில அனுமதிகளைப் பெற்றிருக்கும். ஒரு
வலைப்பதிவின் ஆசிரியர் அவரது பதிப்புகளை “யார் வேண்டுமானாலும்
பயன்படுத்தலாம்” என்று குறிப்பிட்டிருந்தால் மட்டுமே அதனை நாம் பயன்படுத்த
முடியும்.

அதாவது “Creative Commons” எனும் உரிமத்தின் கீழ் வரும் பதிப்புகளை மட்டுமே
நாம் பயன்படுத்த முடியும்.

அப்படி இல்லாமல் “All Rights Reserved” எனும் உரிமத்தின் கீழ் இருக்கும்
பதிப்புகளை நம்மால் பயன்படுத்த முடியாது.

வேண்டுமானால் “All Rights Reserved” என்று விளங்கும் வலைப்பதிவுகளைக்
கொண்டிருக்கும் ஆசிரியருக்கு அவரது பதிப்புகளை “Creative Commons”
உரிமத்தின் கீழ் வெளியிடக்கோரி நாம் நமது வேண்டுகோளைத் தெரிவிக்கலாம்.
மேலும் அவரது படைப்புகள் அனைத்தும் அவருடைய பெயரின் கீழே தான்
வெளியிடப்படும் எனும் உறுதியையும் நாம் அளிக்க வேண்டும்.

பொதுவாக புதுப்புது பதிவுகளை  உருவாக்குவோருக்கு அவர்களது பதிவுகள்  நிறைய
வாசகர்களைச் சென்றடைய வேண்டும் என்ற எண்ணம் இருக்கும். நாம் அவர்களது
படைப்புகளை எடுத்து இலவச மின்புத்தகங்களாக வழங்குவதற்கு  நமக்கு
அவர்கள் அனுமதியளித்தால், உண்மையாகவே அவர்களது படைப்புகள் பெரும்பான்மையான
மக்களைச் சென்றடையும். வாசகர்களுக்கும் நிறைய புத்தகங்கள் படிப்பதற்குக்
கிடைக்கும்

வாசகர்கள் ஆசிரியர்களின் வலைப்பதிவு முகவரிகளில் கூட அவர்களுடைய படைப்புகளை
தேடிக் கண்டுபிடித்து படிக்கலாம். ஆனால் நாங்கள் வாசகர்களின் சிரமத்தைக்
குறைக்கும் வண்ணம் ஆசிரியர்களின் சிதறிய வலைப்பதிவுகளை ஒன்றாக இணைத்து ஒரு
முழு மின்புத்தகங்களாக உருவாக்கும் வேலையைச் செய்கிறோம். மேலும் அவ்வாறு
உருவாக்கப்பட்ட புத்தகங்களை “மின்புத்தகங்களைப் படிக்க உதவும்
கருவிகள்”-க்கு ஏற்ற வண்ணம் வடிவமைக்கும் வேலையையும் செய்கிறோம்.

FreeTamilEbooks.com

இந்த வலைத்தளத்தில்தான் பின்வரும் வடிவமைப்பில் மின்புத்தகங்கள்
காணப்படும்.

PDF for desktop, PDF for 6” devices, EPUB, AZW3, ODT

இந்த வலைதளத்திலிருந்து யார் வேண்டுமானாலும் மின்புத்தகங்களை இலவசமாகப்
பதிவிறக்கம்(download) செய்து கொள்ளலாம்.

அவ்வாறு பதிவிறக்கம்(download) செய்யப்பட்ட புத்தகங்களை யாருக்கு
வேண்டுமானாலும் இலவசமாக வழங்கலாம்.

இதில் நீங்கள் பங்களிக்க விரும்புகிறீர்களா?

நீங்கள் செய்யவேண்டியதெல்லாம் தமிழில் எழுதப்பட்டிருக்கும்
வலைப்பதிவுகளிலிருந்து பதிவுகளை
எடுத்து, அவற்றை LibreOffice/MS Office போன்ற wordprocessor-ல் போட்டு ஓர்
எளிய மின்புத்தகமாக மாற்றி எங்களுக்கு அனுப்பவும்.

அவ்வளவுதான்!

மேலும் சில பங்களிப்புகள் பின்வருமாறு:

1.  ஒருசில பதிவர்கள்/எழுத்தாளர்களுக்கு அவர்களது படைப்புகளை “Creative
    Commons” உரிமத்தின்கீழ் வெளியிடக்கோரி மின்னஞ்சல் அனுப்புதல்
2.  தன்னார்வலர்களால் அனுப்பப்பட்ட மின்புத்தகங்களின் உரிமைகளையும்
    தரத்தையும் பரிசோதித்தல்
3.  சோதனைகள் முடிந்து அனுமதி வழங்கப்பட்ட தரமான மின்புத்தகங்களை நமது
    வலைதளத்தில் பதிவேற்றம் செய்தல்

விருப்பமுள்ளவர்கள் freetamilebooksteam@gmail.com எனும் முகவரிக்கு
மின்னஞ்சல் அனுப்பவும்.

இந்தத் திட்டத்தின் மூலம் பணம் சம்பாதிப்பவர்கள் யார்?

யாருமில்லை.

இந்த வலைத்தளம் முழுக்க முழுக்க தன்னார்வலர்களால் செயல்படுகின்ற ஒரு
வலைத்தளம் ஆகும். இதன் ஒரே நோக்கம் என்னவெனில் தமிழில் நிறைய
மின்புத்தகங்களை உருவாக்குவதும், அவற்றை இலவசமாக பயனர்களுக்கு வழங்குவதுமே
ஆகும்.

மேலும் இவ்வாறு உருவாக்கப்பட்ட மின்புத்தகங்கள், ebook reader
ஏற்றுக்கொள்ளும் வடிவமைப்பில் அமையும்.

இத்திட்டத்தால் பதிப்புகளை எழுதிக்கொடுக்கும் ஆசிரியர்/பதிவருக்கு என்ன
லாபம்?

ஆசிரியர்/பதிவர்கள் இத்திட்டத்தின் மூலம் எந்தவிதமான தொகையும்
பெறப்போவதில்லை. ஏனெனில், அவர்கள் புதிதாக இதற்கென்று எந்தஒரு பதிவையும் 
எழுதித்தரப்போவதில்லை.

ஏற்கனவே அவர்கள் எழுதி வெளியிட்டிருக்கும் பதிவுகளை எடுத்துத்தான் நாம்
மின்புத்தகமாக வெளியிடப்போகிறோம்.

அதாவது அவரவர்களின் வலைதளத்தில் இந்தப் பதிவுகள் அனைத்தும் இலவசமாகவே
கிடைக்கப்பெற்றாலும், அவற்றையெல்லாம் ஒன்றாகத் தொகுத்து ebook reader போன்ற
கருவிகளில் படிக்கும் விதத்தில் மாற்றித் தரும் வேலையை இந்தத் திட்டம்
செய்கிறது.

தற்போது மக்கள் பெரிய அளவில் tablets மற்றும் ebook readers போன்ற கருவிகளை
நாடிச் செல்வதால் அவர்களை நெருங்குவதற்கு இது ஒரு நல்ல வாய்ப்பாக அமையும்.

நகல் எடுப்பதை அனுமதிக்கும் வலைதளங்கள் ஏதேனும் தமிழில் உள்ளதா?

உள்ளது.

பின்வரும் தமிழில் உள்ள வலைதளங்கள் நகல் எடுப்பதினை அனுமதிக்கின்றன.

1. www.vinavu.com

2. www.badriseshadri.in

3. http://maattru.com

4. kaniyam.com

5. blog.ravidreams.net

எவ்வாறு ஒர் எழுத்தாளரிடம் Creative Commons உரிமத்தின் கீழ் அவரது
படைப்புகளை வெளியிடுமாறு கூறுவது?

இதற்கு பின்வருமாறு ஒரு மின்னஞ்சலை அனுப்ப வேண்டும்.

<துவக்கம்>

உங்களது வலைத்தளம் அருமை [வலைதளத்தின் பெயர்].

தற்போது படிப்பதற்கு உபயோகப்படும் கருவிகளாக Mobiles மற்றும் பல்வேறு
கையிருப்புக் கருவிகளின் எண்ணிக்கை அதிகரித்து வந்துள்ளது.

இந்நிலையில் நாங்கள் http://www.FreeTamilEbooks.com எனும் வலைதளத்தில்,
பல்வேறு தமிழ் மின்புத்தகங்களை வெவ்வேறு துறைகளின் கீழ் சேகரிப்பதற்கான ஒரு
புதிய திட்டத்தில் ஈடுபட்டுள்ளோம்.

இங்கு சேகரிக்கப்படும் மின்புத்தகங்கள் பல்வேறு கணிணிக் கருவிகளான
Desktop,ebook readers like kindl, nook, mobiles, tablets with android,
iOS போன்றவற்றில் படிக்கும் வண்ணம் அமையும். அதாவது இத்தகைய கருவிகள்
support செய்யும் odt, pdf, ebub, azw போன்ற வடிவமைப்பில் புத்தகங்கள்
அமையும்.

இதற்காக நாங்கள் உங்களது வலைதளத்திலிருந்து பதிவுகளை
பெற விரும்புகிறோம். இதன் மூலம் உங்களது பதிவுகள்
உலகளவில் இருக்கும் வாசகர்களின் கருவிகளை நேரடியாகச் சென்றடையும்.

எனவே உங்களது வலைதளத்திலிருந்து பதிவுகளை  பிரதியெடுப்பதற்கும் அவற்றை
மின்புத்தகங்களாக மாற்றுவதற்கும் உங்களது அனுமதியை வேண்டுகிறோம்.

இவ்வாறு உருவாக்கப்பட்ட மின்புத்தகங்களில் கண்டிப்பாக ஆசிரியராக உங்களின்
பெயரும் மற்றும் உங்களது வலைதள முகவரியும் இடம்பெறும். மேலும் இவை
“Creative Commons” உரிமத்தின் கீழ் மட்டும்தான் வெளியிடப்படும் எனும்
உறுதியையும் அளிக்கிறோம்.

http://creativecommons.org/licenses/

நீங்கள் எங்களை பின்வரும் முகவரிகளில் தொடர்பு கொள்ளலாம்.

e-mail : freetamilebooksteam@gmail.com 
FB : https://www.facebook.com/FreeTamilEbooks

G +: https://plus.google.com/communities/108817760492177970948

 

நன்றி.

</முடிவு>

மேற்கூறியவாறு ஒரு மின்னஞ்சலை உங்களுக்குத் தெரிந்த அனைத்து
எழுத்தாளர்களுக்கும் அனுப்பி அவர்களிடமிருந்து அனுமதியைப் பெறுங்கள்.

முடிந்தால் அவர்களையும் “Creative Commons License”-ஐ அவர்களுடைய
வலைதளத்தில் பயன்படுத்தச் சொல்லுங்கள்.

கடைசியாக அவர்கள் உங்களுக்கு அனுமதி அளித்து அனுப்பியிருக்கும்
மின்னஞ்சலைfreetamilebooksteam@gmail.com எனும் முகவரிக்கு அனுப்பி
வையுங்கள்.

ஓர் எழுத்தாளர் உங்களது உங்களது வேண்டுகோளை மறுக்கும் பட்சத்தில் என்ன
செய்வது ?

அவர்களையும் அவர்களது படைப்புகளையும் அப்படியே விட்டுவிட வேண்டும்.

ஒருசிலருக்கு அவர்களுடைய சொந்த முயற்சியில் மின்புத்தகம் தயாரிக்கும்
எண்ணம்கூட இருக்கும். ஆகவே அவர்களை நாம் மீண்டும் மீண்டும் தொந்தரவு
செய்யக் கூடாது.

அவர்களை அப்படியே விட்டுவிட்டு அடுத்தடுத்த எழுத்தாளர்களை நோக்கி நமது
முயற்சியைத் தொடர வேண்டும்.

மின்புத்தகங்கள் எவ்வாறு அமைய வேண்டும்?

ஒவ்வொருவரது வலைத்தளத்திலும் குறைந்தபட்சம் நூற்றுக்கணக்கில் பதிவுகள்
காணப்படும். அவை வகைப்படுத்தப்பட்டோ அல்லது வகைப்படுத்தப் படாமலோ
இருக்கும்.

நாம் அவற்றையெல்லாம் ஒன்றாகத் திரட்டி ஒரு பொதுவான தலைப்பின்கீழ்
வகைப்படுத்தி மின்புத்தகங்களாகத் தயாரிக்கலாம். அவ்வாறு வகைப்படுத்தப்படும்
மின்புத்தகங்களை பகுதி-I பகுதி-II என்றும் கூட தனித்தனியே பிரித்துக்
கொடுக்கலாம்.

தவிர்க்க வேண்டியவைகள் யாவை?

இனம், பாலியல் மற்றும் வன்முறை போன்றவற்றைத் தூண்டும் வகையான பதிவுகள்
தவிர்க்கப்பட வேண்டும்.

எங்களைத் தொடர்பு கொள்வது எப்படி?

நீங்கள் பின்வரும் முகவரிகளில் எங்களைத் தொடர்பு கொள்ளலாம்.

-   email : freetamilebooksteam@gmail.com
-   Facebook: https://www.facebook.com/FreeTamilEbooks
-   Google
    Plus: https://plus.google.com/communities/108817760492177970948

இத்திட்டத்தில் ஈடுபட்டுள்ளவர்கள் யார்?

-   Shrinivasan tshrinivasan@gmail.com
-   Alagunambi Welkin alagunambiwelkin@fsftn.org
-   Arun arun@fsftn.org
-    இரவி

Supported by

-   Free Software Foundation TamilNadu, www.fsftn.org
-   Yavarukkum Software Foundation http://www.yavarkkum.org/

 

2

உங்கள் படைப்புகளை வெளியிடலாமே

உங்கள் படைப்புகளை மின்னூலாக இங்கு வெளியிடலாம்.

1. எங்கள் திட்டம் பற்றி – http://freetamilebooks.com/about-the-project/

தமிழில் காணொளி  – http://www.youtube.com/watch?v=Mu_OVA4qY8I

2.  படைப்புகளை யாவரும் பகிரும் உரிமை தரும் கிரியேட்டிவ் காமன்ஸ் உரிமம்
பற்றி –

கிரியேட்டிவ் காமன்ஸ் உரிமை – ஒரு அறிமுகம்

http://www.kaniyam.com/introduction-to-creative-commons-licenses/

http://www.wired.co.uk/news/archive/2011-12/13/creative-commons-101

https://learn.canvas.net/courses/4/wiki/creative-commons-licenses

உங்கள் விருப்பான கிரியேட்டிவ் காமன்ஸ் உரிமத்தை இங்கே தேர்ந்தெடுக்கலாம்.

http://creativecommons.org/choose/

3.

மேற்கண்டவற்றை பார்த்த / படித்த பின், உங்கள் படைப்புகளை மின்னூலாக மாற்ற
பின்வரும் தகவல்களை எங்களுக்கு அனுப்பவும்.

1.  நூலின் பெயர்
2.  நூல் அறிமுக உரை
3.  நூல் ஆசிரியர் அறிமுக உரை
4.  உங்கள் விருப்பான கிரியேட்டிவ் காமன்ஸ் உரிமம்
5.  நூல் – text / html / LibreOffice odt/ MS office doc வடிவங்களில். 
    அல்லது வலைப்பதிவு / இணைய தளங்களில் உள்ள கட்டுரைகளில் தொடுப்புகள்
    (url)

இவற்றை freetamilebooksteam@gmail.com க்கு மின்னஞ்சல் அனுப்பவும்.

விரைவில் மின்னூல் உருவாக்கி வெளியிடுவோம்.

——————————————————————————————————–

நீங்களும் மின்னூல் உருவாக்கிட உதவலாம்.

மின்னூல் எப்படி உருவாக்குகிறோம்?  –

தமிழில் காணொளி – https://www.youtube.com/watch?v=bXNBwGUDhRs

இதன் உரை வடிவம் ஆங்கிலத்தில் – http://bit.ly/create-ebook

எங்கள் மின்னஞ்சல் குழுவில் இணைந்து உதவலாம்.
https://groups.google.com/forum/#!forum/freetamilebooks

நன்றி !
